คนละฟากฟ้า - บทที่ 17










คืนวันเสาร์อีกหนึ่งเดือนต่อมา สุนิสาไปค้างกับอรรณพที่บ้านพักในค่ายทหารตามปกติ พราวพรายอยู่ที่บ้านเช่าหลังน้อยคนเดียวเช่นเคย วันนี้เนื่องจากมีเวลาว่างมากเธอก็เลยซื้อของสดมาปรุงอาหาร เพราะเบื่ออาหารถุงที่ต้องซื้อมากินอยู่ทุกวัน หญิงสาวทำกับข้าวง่ายๆแค่สองอย่าง แบ่งส่วนหนึ่งเก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อเป็นมื้อกลางวันหรือมื้อเย็นสำหรับพรุ่งนี้ ฝนที่ตกปรอยๆมาตั้งแต่หัวค่ำทำให้บรรยากาศในบ้านยิ่งอึมครึม ในความรู้สึกของพราวพราย


หลังรับประทานอาหารเย็นเสร็จเธอก็ลงนั่งหน้าจอโทรทัศน์ ดูข่าวประจำวันอย่างเบื่อๆ พร้อมกับครุ่นคิดไปด้วยว่าวันรุ่งขึ้นซึ่งเป็นวันอาทิตย์จะทำอะไรแก้เบื่อได้บ้าง นอกเหนือจากการสอนภาษาอังกฤษให้เด็กห้าหกคนที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้น คิดไปคิดมาก็หวนคิดถึงบ้านที่กรุงเทพฯ เธอไม่ได้กลับบ้านเดือนกว่าแล้ว แต่ก็พยายามโทรศัพท์ไปหามารดาเพื่อไม่ให้เป็นห่วง ขณะที่กำลังคิดอะไรต่ออะไรเรื่อยเปื่อยก็ได้ยินเสียงเคาะประตู พราวพรายขมวดคิ้ว เมื่อดูนาฬิกาเห็นว่าสามทุ่มกว่าแล้วก็นึกแปลกใจว่าใครมา


หญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนเสื้อกางเกงคนละท่อนเนื้อหนา เดินไปที่หลังบานประตูที่จะเปิดออกไปนอกบ้าน

“ใครคะ

ข้างนอกเงียบไปอึดใจหนึ่งก็มีเสียงอ่อยๆตอบกลับมา 

“พราว เราเอง เปิดประตูหน่อย”


พราวพรายขมวดคิ้ว สุนิสากลับมาทำไม ปกติเธอจะค้างอยู่ที่ค่ายกับอรรณพจนถึงบ่ายหรือคืนวันอาทิตย์ แต่นี่เพิ่งคืนวันเสาร์เอง หรือกลับมาเอาอะไรที่บ้าน แต่แล้วก็สงสัยว่าทำไมจึงไม่ไขกุญแจบ้านเข้ามาเอง ในเมื่อต่างคนต่างก็ถือกุญแจบ้านกันไว้คนละดอก แต่พอเปิดประตูออกไปหญิงสาวก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นนิคประคองร่างที่อ่อนระทวยเปียกปอนของสุนิสาเอาไว้ และยิ่งตกใจมากขึ้นอีกเมื่อเห็นสภาพบอบช้ำของเพื่อน ที่เหมือนไปถูกใครทำร้ายร่างกายมาหมาดๆ


“แอ๋ว! แอ๋ว!เป็นอะไรไป? ใครทำอะไรแอ๋วพราวพรายร้องถามเสียงหลงอย่างตกใจ

“หลีกทางให้ผมพาเพื่อนคุณเข้าไปข้างในก่อน ค่อยพูดกันทีหลัง”

นิคทำเสียงดุๆเมื่อเห็นพราวพรายยังยืนขวางประตู ตกตะลึงมองเพื่อน  ไม่มีท่าทีว่าจะขยับเขยื้อนหลีกทางให้


พราวพรายเหลือบตาขวางๆมองชายหนุ่มผู้นั้นก่อนจะขยับตัวออกจากประตู เปิดทางให้นิคประคองร่างที่กระปลกกระเปลี้ยของสุนิสาเข้ามาในบ้าน พาไปนอนลงบนโซฟาร์ตัวยาวในห้องเอนกประสงค์ หญิงสาวรีบปราดเข้าไปสำรวจดูอาการของเพื่อน หน้าของสุนิสาบวมปูด มีรอยแผลแตกสองสามรอยจากปลายตาข้างหนึ่งยาวลงไปบนแก้ม บนหน้าผากและแก้มก็มีรอยฟกช้ำสองสามรอย ริมฝีปากมีรอยแตก เลือดยังไหลอยู่รินๆ ตามเนื้อตัวก็มีรอยฟกช้ำดำเขียวหลายรอย


“โธ่ แอ๋ว! เกิดอะไรขึ้นน่ะ ใครทำแอ๋ว? พี่ณพเหรอ

อีกฝ่ายยกมือขึ้นปิดหน้าที่น้ำตากำลังไหลพรากๆออกมา ตอบกระท่อนกระแท่นว่า

“เปล่า ไม่ใช่พี่ณพ เมียเขาน่ะ”

“เมียพี่ณพ

พราวพรายทวนคำของสุนิสาอย่างงงๆ พอนึกขึ้นได้ก็หันไปมองนิคซึ่งยังยืนหน้าขรึมอยู่ ถามด้วยเสียงขุ่นๆว่า “แอ๋วบาดเจ็บขนาดนี้ทำไมคุณไม่พาเขาไปโรงพยาบาล ให้หมอดูแผล”

นิคเหลือบมองสุนิสาซึ่งกำลังร้องไห้อยู่เงียบๆก่อนจะอธิบายว่า “ผมจะพาไปแล้วละ แต่เพื่อนคุณไม่ยอมไป ขอให้ผมมาส่งที่นี่”

“แอ๋วน่าจะไปหาหมอนะ ดูสิ มีแผลตั้งหลายแห่ง เนื้อตัวก็มีแต่รอยฟกช้ำดำเขียว ไปหาหมอดีกว่า ให้หมอตรวจเสียหน่อยว่ามีอะไรผิดปกติบ้างหรือเปล่า”

อีกฝ่ายส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ได้หรอกพราว อายเขาตายเลย เรารู้จักหมอกับพยาบาลที่โน่นหลายคน ไม่อยากให้เขารู้เรื่อง แผลแค่นี้ไม่ถึงตายหรอก แต่เจ็บใจมากกว่า”

“ไปคลีนิคก็ได้นี่ เอาไหม?ใกล้ๆบ้านนี่ก็มี”

สุนิสาส่ายหน้าอีก “ไม่ละ ไม่ได้เป็นอะไรมากมาย”

ชายหนุ่มคนเดียวในที่นั้นหันมาพูดกับพราวพรายว่า “ผมว่าคุณช่วยทำแผลให้สุนิสาก่อนดีกว่า ที่นี่มีเครื่องมือปฐมพยาบาลไหม ถ้าไม่มีเดี๋ยวผมจะออกไปซื้อให้”

พราวพรายรีบเดินแกมวิ่งเข้าไปค้นหาอุปกรณ์ดังกล่าวในตู้ลอยในห้องน้ำเมื่อพบแล้วก็หยิบออกมาส่งให้ชายหนุ่มที่ยืนรออยู่ นิคเปิดกล่องออกสำรวจของข้างใน

“น้ำยาล้างแผลไม่มีหรือ

“ไม่รู้สิ ไม่มีมั้ง บ้านนี้ไม่เคยมีใครเป็นแผล”

นิคเหลือบตาขุ่นๆมองคนที่ตอบแบบกวนประสาทในความรู้สึกของเขา

“งั้นรอเดี๋ยว ผมจะออกไปซื้อให้ คงต้องซื้อยาแก้อักเสบด้วย”


พูดจบชายหนุ่มก็ออกจากบ้านไป ส่วนพราวพรายก็เข้าไปในห้องน้ำ ไขน้ำจากก๊อกใส่ลงไปในกะละมังเล็กๆ แล้วเดินออกมาที่ครัว รินน้ำร้อนจากกระติกใส่ผสมลงไปพอให้อุ่นๆ เปิดตู้ค้นได้ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กๆก็นำมาจุ่มลงในกะละมัง เดินกลับมาคุกเข่าลงใกล้โซฟาที่สุนิสานอนซมอยู่ ใช้ผ้าขนหนูหมาดน้ำผืนนั้นค่อยๆลูบไล้ทำความสะอาดใบหน้าที่ฟกช้ำของเพื่อน

“เมียพี่ณพมาจากกรุงเทพฯเหรอพราวพรายค่อยๆซักอย่างเกรงใจ

“ฮื่อ” สุนิสาตอบคำเดียว


หญิงสาวมองเพื่อนที่นอนหลับตานิ่ง มีน้ำตาไหลเป็นสายออกมาทางหางตา ไม่กล้าซักต่อเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงกำลังเสียใจมากและคงไม่อยากพูดกับใคร เธอก็เลยนิ่งเงียบ กุมมือข้างหนึ่งของสุนิสาเอาไว้ ตาก็มองหน้าเพื่อนอย่างสงสาร คิดในใจว่าไปรักคนมีเจ้าของก็คงต้องเจอเรื่องแบบนี้เข้าสักวัน นึกขอบใจตัวเองที่ไม่เคยคิดพิศวาสผู้ชายมีเจ้าของคนไหนเลย


นิคกลับมาภายในยี่สิบนาที เขาส่งอุปกรณ์ปฐมพยาบาลชุดใหญ่และยาแก้อักเสบให้พราวพราย เพื่อให้เธอจัดการล้างแผลและใส่ยาให้เพื่อน หลังจากทำแผลให้สุนิสาเสร็จพราวพรายรีรอ ไม่แน่ใจว่าเพื่อนของเธอกินอาหารเย็นหรือยัง


“แอ๋วกินอะไรตอนเย็นหรือยัง ถ้ายัง เราจะต้มข้าวต้มให้"

สุนิสาส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่ละ กลืนอะไรไม่ลงหรอก”

ชายหนุ่มที่ยังไม่ได้ออกไปจากบ้านมองเธออย่างเป็นห่วง

“แต่คุณควรจะกินอะไรรองท้องสักหน่อยนะ ยาแก้อักเสบที่ผมซื้อมาให้ ต้องกินหลังอาหาร”

สุนิสาทำหน้านิ่ว “ฉันกินอะไรไม่ลงจริงๆ”

“งั้นเอาโอวัลตินร้อนๆสักแก้วแล้วกันนะแอ๋ว จะได้กินยา”


พราวพรายตัดบทแล้วเดินไปชงโอวัลตินมาให้สุนิสา ซึ่งรับไปดื่มอย่างซังกะตาย ตามด้วยยาแก้อักเสบที่นิคซื้อมาให้ เธอนอนหลับตานิ่งอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็นึกขึ้นมาได้ ว่านิคเองก็ยังไม่ได้รับประทานอาหารเย็นเหมือนกัน


“ตายจริง! นิค คุณยังไม่ได้ทานอาหารเย็นเลย พี่ณพชวนคุณมาทานข้าวที่บ้าน แต่ก็เกิดเรื่องเสียก่อน”

“ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวผมไปหากินเอาที่ร้านไหนก็ได้ ถ้าคุณโอเคแล้วผมก็จะกลับละ พักผ่อนให้มากๆ กินยาแก้อักเสบให้หมดด้วย”

“ฝนยังตกอยู่เลย รู้สึกจะตกหนักกว่าเก่าอีก” สุนิสาท้วงแล้วหันไปถามพราวพราย“ วันนี้พราวทำกับข้าวไม่ใช่หรือ ถ้ายังมีเหลืออยู่บ้างก็ช่วยจัดให้นิคหน่อยสิ”


สุนิสารู้ว่าพราวพรายมักจะทำอาหารง่ายๆกินเองในช่วงวันหยุด และจะเก็บส่วนหนึ่งไว้สำหรับวันรุ่งขึ้น จะได้ไม่ต้องเสียเวลาทำอีก พราวพรายอึกอัก อาหารน่ะมีแน่เพราะเธอแบ่งเก็บเอาไว้แล้วในตู้เย็น แต่ไม่นึกอยากเอามาให้ผู้ชายคนนั้นกิน อย่าว่าแต่จะให้กินเลย แค่ต้องพูดกับเขาเธอก็ไม่อยากจะพูดด้วยซ้ำ เพราะยังเจ็บใจเขาอยู่หลายเรื่อง แม้ตอนนี้จะทำใจได้บ้างแล้วกับเรื่องที่เกิดขึ้นในอพาร์ตเมนท์ของเขา ปลอบใจตัวเองว่าอย่างเก่งเขาก็ได้แค่มองเท่านั้น เอาของเธอไปไม่ได้หรอก


หญิงสาวทำสีหน้าเย็นชา โดยหวังว่าสีหน้าท่าทางไม่เต็มใจอย่างโจ่งแจ้งของเธอ จะทำให้เขาปฏิเสธคำชวนของสุนิสาแล้วกลับไปเสีย  ไปแวะร้านอาหารข้างนอกที่ไหนสักแห่ง แต่ผิดคาด นิคซึ่งรู้ว่าพราวพรายไม่เต็มใจ นึกอยากจะแกล้งเธอขึ้นมาเฉยๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าชักจะสนใจผู้หญิงคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆแล้ว


“ดีเหมือนกัน ถ้าเพื่อนคุณไม่ลำบากจนเกินไป ข้างนอกฝนยังตกหนักอยู่เลย ป่านนี้ร้านอาหารส่วนใหญ่คงปิดเกือบหมดแล้วมั้ง”


คำตอบแบบหน้าตายของเขาทำให้พราวพรายพูดอะไรไม่ออก ได้แต่ทำตาขุ่นแล้วเดินอย่างจำใจเข้าไปในครัว ไปอุ่นอาหารให้เขา เมื่อเธอยกอาหารมาจัดวางให้เขาบนโต๊ะ ชายหนุ่มก็เดินเข้ามามองสำรวจอาหาร ซึ่งมีแกงจืดผักกาดดองต้มกระดูกหมูและไข่เค็มทอดเพียงสองอย่าง พราวพรายตักข้าวใส่จานให้นิคแล้วเลื่อนไปให้ตรงหน้าเขา ที่ตอนนี้นั่งลงที่โต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว


“จะให้ผมกินคนเดียวหรือไง”

“งั้นมั้ง”

“คุณไม่กินเป็นเพื่อนผมหน่อยหรือ” นิคทำหน้ายิ้มๆถาม

“ฉันอิ่มแล้ว ไม่อยากกินอีก เดี๋ยวก็จะเข้านอนแล้ว” หญิงสาวตอบอย่างปั้นปึ่ง

สุนิสาค่อยๆขยับตัวลุกจากโซฟาที่นอนเอนๆอยู่ 

“พราวช่วยดูแลนิคด้วยนะ เราขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

พราวพรายรีบลุกไปช่วยพยุงเพื่อน “เดินไหวไหม ให้เราพยุงไปดีกว่า”

“ไม่ต้องหรอก เราเดินเองได้ พราวช่วยไปดูแลนิคดีกว่า” เห็นหน้างอๆของเพื่อนสุนิสาก็รีบขอร้องด้วยเสียงเบาๆ เพราะกลัวนิคจะได้ยิน“นึกว่าเห็นแก่เราเถอะนะ อยากตอบแทนเขามั่ง นี่ถ้า ไม่ได้นิคช่วยเรายังไม่รู้เลยว่าจะออกจากค่ายกลับมาบ้านได้ยังไง”


คำขอร้องของเพื่อนทำให้พราวพรายจำใจต้องกลับเข้าไปที่โต๊ะอาหารไปนั่งเป็นเพื่อนนิค ที่ยังไม่ได้ลงมือรับประทานอาหารที่ตั้งอยู่ตรงหน้า

เธอแค่นถามเขาว่า “คุณกินอาหารพวกนี้ได้หรือเปล่า”

อีกฝ่ายทำหน้ายิ้มๆ “ซุปใช่ไหม?แล้วนี่ก็ไข่ดาวไม่ใช่หรือ

พราวพรายถอนใจอย่างรำคาญ ทำหน้าเบื่อๆ “แกงจืดต่างหาก ไม่ใช่ซุปแบบที่บ้านคุณหรอก แล้วนี่ก็ไม่ใช่ไข่ดาว แต่เป็นไข่เค็มทอด รู้จักไหม เคยกินหรือเปล่าล่ะ”

ตาดุๆของนิคมีรอยยิ้ม แต่หญิงสาวไม่เห็นเพราะไม่สนใจจะมอง

“ไม่เคยหรอก รสชาติเป็นยังไง

“ถามอยู่ได้ อยากรู้ก็ลองกินดูสิ ไข่เค็มทอดเนี่ยไม่รู้ว่าคุณจะชอบหรือเปล่า ถ้าไม่ชอบก็ไม่ต้องกินๆแต่แกงจืดอย่างเดียวก็แล้วกัน”


นิคลงมือรับประทานอาหารอย่างหิวจัด เขาพบว่าอาหารทั้งสองอย่างมีรสชาติถูกปาก พอเขาอิ่มพราวพรายก็รีบลุกขึ้นเก็บโต๊ะ ทำท่าเหมือนจะบอกว่า ‘อิ่มแล้วก็กลับไปเสียทีซิ‘ แต่อีกฝ่ายแม้จะรู้ว่าเธออยากไล่เขาให้ไปพ้นๆเสียที ทำไม่รู้ไม่ชี้เพราะยังไม่อยากกลับ


“จะลำบากคุณเกินไปไหม ถ้าผมจะขอกาแฟสักแก้ว”


หญิงสาวชะงักมือที่กำลังรวบรวมถ้วยจานชามบนโต๊ะเพื่อเอาเข้าไปในครัว ถอนใจเฮือก ไม่เข้าใจเลยว่าเจ้าจอมกวนคนนี้คิดอะไรอยู่ ตั้งสี่ห้าทุ่มแล้วยังไม่รู้จักกลับไปเสียที งี่เง่าเสียจนมองไม่เห็นสีหน้าท่าทางไม่สบอารมณ์ไม่ยินดีต้อนรับของเธอเลยหรือ แต่ด้วยมารยาทเจ้าของบ้านเธอก็จำใจต้องเดินเข้าไปในครัวเพื่อไปชงกาแฟให้เขา มีนิคหอบถ้วยจานชามบนโต๊ะตามหลังเข้าไปด้วย


“ผมช่วยล้างให้เอาไหม

ผู้ชายอเมริกันไม่เกี่ยงงานบ้านเล็กๆน้อยๆ ว่าต้องเป็นของผู้หญิงเสมอไป

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันจัดการเอง” หญิงสาวตอบอย่างเสียไม่ได้ “คุณออกไปคอยข้างนอกโน่นเถอะ เดี๋ยวจะเอากาแฟไปให้”

แต่อีกฝ่ายยังไม่ยอมออกไปง่ายๆ “กาแฟผมคงไม่หวานเป็นน้ำเชื่อมอีกนะ”

พูดจบนิคก็เดินออกจากครัวไป พราวพรายมองตามหลังเขาอย่างฉุนๆ หนอยแน่ะ..มาค่อนแคะเรื่องฝีมือชงกาแฟของเธออยู่ได้ไม่รู้จักจบหวานเกินไปงั้นหรือ? เดี๋ยวเถอะ...เดี๋ยวก็จะเติมน้ำปลาให้เสียหรอกเกลือน่ะมันน้อยไป ไม่สะใจ เพราะมันไม่มีกลิ่น


เมื่อพราวพรายยกถ้วยกาแฟมาวางให้ตรงหน้าชายหนุ่มก็ยกขึ้นจิบ แต่ไม่วิจารณ์ว่าอะไร คราวนี้เธอไม่ได้เติมน้ำตาลเลย ซึ่งเป็นกาแฟแบบที่เขาชอบ แต่แล้วหญิงสาวที่กำลังจะเดินเข้าไปหาเพื่อนในห้องนอน ก็ต้องหยุดชะงักกึกกับคำถามของนิค


“คุณสนิทกับแฟนของพลทหารวิลเลียมมากนักหรือ ได้ข่าวว่าไปบ้านเขาบ่อยๆ”

“ไปแล้วไงพราวพรายทำหน้าไม่พอใจ “ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับคุณเลย”

“ไม่เกี่ยวหรอก แต่คุณไม่กลัวคนจะเข้าใจผิดมั่งหรือไง” นิคยั่วจะให้เธอโกรธ

“เข้าใจผิดเสียงของเธอแหลมปรี๊ดเพราะอารมณ์เริ่มขึ้น “เข้าใจผิดว่ายังไงไม่ทราบ”

“ผู้หญิงคนนั้นเขามีอาชีพอะไร คุณก็รู้ไม่ใช่หรือ

“รู้! แล้วไง เขาจะทำอาชีพอะไรก็ไม่เห็นแปลก ฉันไม่ดูถูกใครเหมือนคุณหรอก คุณมีจุดประสงค์อะไรที่มาพูดเรื่องนี้” เธอถามอย่างจะเอาเรื่อง

นิคไม่สนใจท่าทางเป็นฟืนเป็นไฟของอีกฝ่าย

“ไม่มีอะไร ก็แค่เป็นห่วงชื่อเสียงคุณเท่านั้นเอง”

“ไม่ต้องเลย ไม่ต้องมาห่วงฉัน ห่วงแต่ตัวคุณเองก็พอแล้ว” แล้วเธอก็กระแทกเสียงถามเขาว่า “นี่! .ถามจริงๆเถอะ ถ้าพวกผู้ชายอย่างคุณไม่ตะกายไปขอเช่าผู้หญิงมาเป็นเมียเช่า อาชีพนี้มันจะเกิดได้หรือ ก็เกิดไม่ได้ จริงไหมล่ะ เพราะฉะนั้นอย่ามาทำท่าดูถูกผู้หญิงพวกนั้นเป็นอันขาด ถ้าไม่มีพวกเขา ผู้ชายบ้าเซ็กส์อย่างพวกคุณก็อาจจะอกแตกตายไปแล้วก็ได้”


ชายหนุ่มมองท่าเดือดดาลของพราวพรายอย่างขันๆ ตาดุๆของเขาตอนนี้มีประกายระยิบระยับ 

 “อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้ดูถูกพวกเขาหรอก เห็นใจด้วยซ้ำ”

ยังไม่ทันที่นิคจะตอแยต่อไปหญิงสาวก็สะบัดเสียงถามขัดขึ้นมาว่า “จะกลับได้หรือยังล่ะ ข้าวก็กินแล้ว กาแฟก็ดื่มแล้ว กลับเสียทีสิ ฉันจะได้เข้านอนมั่ง ดึกมากแล้วนะ"

ชายหนุ่มวางถ้วยกาแฟที่ดื่มหมดแล้วลงบนโต๊ะตรงหน้าลุกขึ้นยืนบอกเธอด้วยสีหน้ายิ้มๆ “กลับเสียทีก็ดีเหมือนกัน ขี้เกียจเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของคุณ”

พอได้ยินเช่นนั้นพราวพรายก็เดินลิ่วไปที่ประตูหน้าบ้าน เปิดออกกว้างแล้วหันมามองนิคเป็นทำนองไล่


ชายหนุ่มเดินตรงไปที่ประตู หยุดตรงหน้าพราวพรายก่อนจะพูดยิ้มๆว่า“คุณนี่ปากร้ายน่าดูนะ รูปร่างหน้าตาก็พอดูได้หรอก แต่พูดจาไม่เอาไหน ท่าทางก็ไม่สมเป็นผู้หญิงเสียเลย ผู้หญิงไทยส่วนใหญ่เขาอ่อนหวานสุภาพเรียบร้อยไม่ใช่หรือ”

“ช่างฉัน! ไม่ต้องมาวิพากษ์วิจารณ์ ไปได้แล้ว”

นิคก้มศีรษะให้พราวพรายเล็กน้อย ทำหน้ายิ้มกริ่มแล้วเดินผ่านประตูออกไป โดยหญิงสาวกระแทกประตูปิดดังโครมตามหลังเขา รู้สึกอารมณ์เสียเพราะโมโหนิคและกังวลกับเรื่องของสุนิสา จนไม่รู้ว่าจะนอนหลับหรือเปล่า





Create Date : 05 ธันวาคม 2559
Last Update : 5 ธันวาคม 2559 16:40:29 น.
Counter : 728 Pageviews.

27 comments
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
มันเด้งขึ้นมาพอดีค่ะคุณตุ้ย

โดย: หอมกร วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:14:00:51 น.
  
รักคนมีเจ้าของก็เจอไม่ดีแบบนี้เนาะ
ขอบคุณโหวตและชอบเพลงด้วยครับ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Rinsa Yoyolive Travel Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: moresaw วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:16:09:42 น.
  
สนุกค่ะ
โดย: หนอนแว่นตาโต IP: 1.46.29.230 วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:18:31:39 น.
  
แพรวยังเก่งเหมือนเดิม

มาส่งกำลังใจให้พี่ตุ้ยค่ะ

ดอยสะเก็ด Literature Blog
โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:19:14:25 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ตามมาอ่านต่อค่ะ ยังสนุกเหมือนเดิม คราวหน้าอย่าลืมไปเรียกนะคะ
โดย: Maeboon วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:20:20:36 น.
  
บางทีคนเราทะเลาะกันก็ไม่มีเหตุผล ที่เอาเรื่องเก่าๆ มาพูด
เพราะหาจุดประสงค์หรือเหตุผลกันไม่ได้จริงๆค่า


บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
The Kop Civil Sports Blog ดู Blog
ไอเอิร์ธ Cartoon Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Diarist ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ปรัซซี่ Food Blog ดู Blog
ตุ๊กจ้ะ Topical Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:22:54:32 น.
  
บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Home & Garden Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Travel Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

font แบบนี้อ่านง่ายดีค่า
โดย: Close To Heaven วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:23:41:43 น.
  
อ่าว ยั่วโมโหกันอย่างนี้ก็ได้เรื่องสิเนี่ย
ยิ่งโกรธยิ่งรักนะคระคุู้ณณณณ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: จี๊ดจ๊าด (บ้านต้นคูน ) วันที่: 5 ธันวาคม 2559 เวลา:23:50:07 น.
  
ส่งกำลังใจให้พี่ตุ้ยค่ะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้
ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

.................................

โดย: Sweet_pills วันที่: 6 ธันวาคม 2559 เวลา:8:05:45 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

-------------------------

แวะมาส่งกำลังใจค่า จะได้อัพตอนใหม่เร็ว ๆ
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 6 ธันวาคม 2559 เวลา:10:22:48 น.
  
ดอยสะเก็ด Literature Blog

มาส่งกำลังใจให้กัน เช่นเคยค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 6 ธันวาคม 2559 เวลา:10:34:06 น.
  
สวัสดี จ้ะ น้อง ดอยสะเก็ด

หายไปนานเหมือนกันนะ แต่ก็ยังจำเรื่อง ของแพรวพรายได้อยู่ พ่อแง่แม่งอน อิอิ กว่าจะลงเอยกัน คงอีกนานนะเนี่ย

จะคอยติดตามตอนต่อไป จ้ะ

โหวดหมวด งานเขียนของเจ้าของประพันธ์

ขอบใจที่แวะไปเยี่ยมและโหวดที่บล็อกครู จ้ะ

โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 6 ธันวาคม 2559 เวลา:14:23:13 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

สวัสดีจ้า
โดย: ก้นกะลา วันที่: 6 ธันวาคม 2559 เวลา:17:12:59 น.
  
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mariabamboo Photo Blog ดู Blog
คนผ่านทางมาเจอ Literature Blog ดู Blog
เนินน้ำ Food Blog ดู Blog
Sweet_pills Travel Blog ดู Blog
ALDI Literature Blog ดู Blog
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ชมพร วันที่: 7 ธันวาคม 2559 เวลา:15:05:39 น.
  
นิคเริ่มจีบพราวพรายแล้ว รออ่านบทต่อไปครับ
จากที่บล็อก ขนมไทยผมว่าเม็ดขนุนหวานน้อยกว่าขนมทองหยิบทองหยอดฝอยทอง
ตรวจสุขภาพทุกปี น้ำตาลต่ำกว่าเกณฑครับ
ขอบคุณสำหรับโหวตครับ

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 7 ธันวาคม 2559 เวลา:22:07:22 น.
  
ลางเนื้อชอบลางยา.. สนใจคนไม่เอาใจ.. เป็นงั้นไป..

แต่ผมว่า คนใจร้ายน่าจะคนเขียนมากกว่า นะ เขียนจนทำให้สนใจ
ติดตามอ่าน 555

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

ขอบครับคุณตุ้ยที่ ไปเยี่ยมที่บล๊อก
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 8 ธันวาคม 2559 เวลา:5:37:34 น.
  
แวะมาทักทายยามเช้าค่ะ
โดย: kae+aoe วันที่: 8 ธันวาคม 2559 เวลา:10:00:59 น.
  
สวัสดีจ้า

เข้ามาฮานิค เริ่มจีบพราวแล้วสิเนี่ย

ขออภัยค่ะ ระบบจะไม่บันทึกการโหวตนี้
เพราะได้บันทึกคะแนนโหวตให้ Blog นี้
ในสาขา Literature Blog ในวันที่ผ่านมาไปแล้วค่ะ


วันก่อนรีบมากเข้ามาโหวตอย่างเดียวเลย วันนี้อ่านจบตามทันแล้วจ้า

โดย: เรียวรุ้ง วันที่: 9 ธันวาคม 2559 เวลา:13:59:05 น.
  
ตอนนี้สนุกดีค่ะพี่ตุ้ย

สงสารสุนิสา ... เนาะคะ


บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
haiku Book Blog ดู Blog
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
สมาชิกหมายเลข 3016924 Photo Blog ดู Blog
สาวไกด์ใจซื่อ Food Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Literature Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

*** หนูดีลายเลอะเทอะค่ะพี่ตุ้ย เค้าชอบทำหน้าเหวี่ยง ๆ แบบนี้ตลอดเลยค่ะ

หมอกคงหน้าบานเบ้อเร่อ เพราะป้าตุ้ยชมซะเค้าดูดีเลยค่ะ แฮ่
โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 9 ธันวาคม 2559 เวลา:16:13:15 น.
  
เรื่องกำลังสนุกเลยค่ะพี่ตุ้ย
เมื่อไหร่พราวพรายกับนิคจะพูดจากันดีๆซักทีนะคะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mastana Literature Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
haiku Book Blog ดู Blog
ALDI Food Blog ดู Blog
newyorknurse Klaibann Blog ดู Blog
ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
Tui Laksi Sports Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

ขอบคุณที่แวะฟังเพลงค่ะ

โดย: mambymam วันที่: 10 ธันวาคม 2559 เวลา:19:59:49 น.
  
ตอนนี้น่ารักกรุ๊งกริ๊งดีค่ะ อ่านไปยิ้มไป

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
คนบ้านป่า Literature Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
ที่เห็นและเป็นมา Art Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: ALDI วันที่: 10 ธันวาคม 2559 เวลา:21:45:21 น.
  
มาอ่านต่อค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: newyorknurse วันที่: 11 ธันวาคม 2559 เวลา:6:32:41 น.
  
เรื่องยุ่งๆของเพื่อนสาว ทำให้นิคได้มีโอกาสพบสาวไทยที่ไม่เหมือนสาวไทยในความรู้สึกของทหารอเมริกัน น่าติดตามตอนต่อไปครับ

โหวต Literature Blog
โดย: Insignia_Museum วันที่: 11 ธันวาคม 2559 เวลา:10:13:02 น.
  
แวะมาให้กำลังใจพี่ตุ้ยคะ
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
โดย: Mitsubachi วันที่: 11 ธันวาคม 2559 เวลา:12:27:07 น.
  
มาอ่านหลายวันแล้วค่ะ
แต่ไปๆมาๆบ้านป่า ทำอะไรไม่ได้มาก
ขอบคุณโหวตด้วยนะคะ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
The Kop Civil Movie Blog ดู Blog
moresaw Funniest Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
กาปอมซ่า Music Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ ชักจะเย็นมากแล้ว

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 12 ธันวาคม 2559 เวลา:10:22:56 น.
  
ขอบคุณที่แวะไปทักทายนะคะ ^^
โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 13 ธันวาคม 2559 เวลา:7:42:36 น.
  
พราวนี้ร้ายได้ที่ไม่น้อยเลยนะคะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
mambymam Music Blog ดู Blog
ดอยสะเก็ด Literature Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: ตุ๊กจ้ะ วันที่: 13 ธันวาคม 2559 เวลา:22:21:27 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดอยสะเก็ด
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 49 คน [?]



Group Blog
ธันวาคม 2559

 
 
 
 
1
2
3
4
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
28
29
30
31
 
Friends Blog
[Add ดอยสะเก็ด's blog to your weblog]