อะไร ๆ เรื่อย ๆ ตามใจฉัน
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
14 มีนาคม 2550
 
All Blogs
 
ยกภูเขาออกจากอกสำเร็จไปหนึ่งลูก

ไหนๆ บล็อกแก๊งค์กลับมาแล้วก็ใช้งานอัพบล็อกซะหน่อย รวมทั้งอัพเดทเรื่องของตัวเองไปด้วย

มันเสร็จแล้ว ส่งไปแล้ว เมื่อคืนวันอาทิตย์เวลาราวๆตี 3 เห็นจะได้ ไม่ใช่นิยายค่ะ แต่มันเป็นงานแปลหนังสือมาราธอนอภิมหาอมตะนิรันดร์กาล (สำนักพิมพ์คงจะบอกมาเช่นนั้น เอิ๊กกก) รับงานมาตั้งแต่ปลายเดือนก.ค. ปี 2006 รวมอ่านและแปล แก้ไข ใช้เวลา 7 เดือน Holy Smoke! นานเหลือเกินนนน ตอนแรกกะว่าจะเสร็จตั้งแต่ธันวา แต่ไปๆมาๆ มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นในชีวิต ถูกคลื่นกรรมซัดใส่ระลอกแล้วระลอกเล่า ซึ่งมันเข้ามาตั้งแต่ก.ค. ช่วงที่รับงานนั่นแหละ เฮ้อ ในที่สุด...ชีวิตก็ทำท่าว่าจะโอเคขึ้น พร้อมๆกันกับที่งานหินชิ้นหนึ่งของเราสำเร็จลุล่วงลง ด้วยดีหรือเปล่าไม่ทราบ รู้แต่ว่า แปลได้แบบสากกะเบืออาจจะเรียกพี่ได้ในบางบท

จากงานนี้ทำให้รู้ว่า งานแปลมันยากเจงๆ ไม่ใช่แค่อ่านภาษาอังกฤษออก เก่งภาษาไทย แล้วสักแต่แปล ฮือๆๆ ข้าน้อยขอคารวะนักแปลผู้เยี่ยมยุทธ์ทั้งหลายด้วยมาการิต้าปั่น 5 แก้ว ก๊ากกก เอาให้แอ่นระแน้ไปเลย คาดว่าคงจะไม่รับงานแปลอีกแล้วแหละ มันยากกกกก และไม่ถูกกับนิสัยคนสากกระเบืออย่างเราด้วย คนสากกะเบือในที่นี้คือ ตรงเกิน ซื่อเกิน เขาเขียนมาไงก็อยากจะถอดมันมาอย่างนั้น ไม่อยากจะขาดหายไปสักคำเดียว เอิ๊กก ซึ่งจริงมันใช้กับงานแปลไม่ได้ เพราะมันต้องถอดความให้เข้ากับสำนวนในภาษาไทย ระหว่างแปลก็เข้าใจในจุดนี้นะ ก็พยายามถอดให้เป็นสำนวนไทยมากที่สุด อ่านทวนแล้วก็คิดว่าพอถูไถ เอาสากออกไปให้ลูกตำกระเทียมแล้ว (หุๆ)

หนังสือเล่มนี้จะออกเมื่อไรยังไม่ทราบได้ แต่บ.ก.บ่นมาว่า ช่วงนี้ค้าขายไม่ดีเลย คงจะผลกระทบตั้งแต่ปฏิวัตินั่นแหละ ซึ่งโทรคุยกับเพื่อน ก็พูดตรงกันว่าความผันผวนทางการเมืองทำให้ทุกสิ่งในเมืองไทยชะงักงัน ยกเว้นแต่ผู้มีอำนาจที่...ไม่ชะงักด้านการกอบโกยผลประโยชน์...(ว๊ายๆ ช่วยดึงขาดิฉันออกจากตารางหน่อยค่ะ)

อ่านข่าวเมืองไทยแล้วบางทีก็อดหดหู่ และกังวลใจไม่ได้ เป็นคนแบบนี้แหละ อินจัด อ่านแล้วชอบเก็บมาคิดมาก สมัยเข้าเรียนมหาวิทยาลัยใหม่ๆ มีความฝันอยากเป็นนักข่าวการเมืองมาก ถึงขนาดสามารถเม้าท์เป็นคุ้งเป็นแควได้ตอนสอบสนทนาภาษาฝรั่งเศส จน...ได้คะแนนสนทนาอย่างเริ่ด อาจารย์เอาไปพูดให้เพื่อนในชั้นเรียนอีกห้องหนึ่งฟัง เล่าลือว่าดิฉันพูดฝรั่งเศสเก่ง เปล่าค่ะไม่ได้เก่ง แกรมแมร์ห่วยแตกมาก แต่อาศัยว่าได้พูดสิ่งที่คิดอยู่ มันเลยไหลรื่น แต่ไปๆมาๆ ก็ไม่ได้เป็นนักข่าวการเมือง ไม่ แม้แต่จะไปสมัครงาน เพราะรู้ตัวว่าทำแล้วคงไม่มีความสุข คงจะต้องเอาเรื่องที่ได้รู้ได้เห็นมาทำให้ตัวเองเครียด กังวล เป็นทุกข์ แล้วเป็นคนตรงตงฉินด้วย คงจะทำไม่ได้ ใกล้นักการเมืองไม่ได้เด็ดขาดค่ะ (จริงๆแล้วกลัวใจอ่อนกับนักการเมืองหล่อๆ อิๆ)

เอ่อ...เล่าไปเล่ามา แถไปเรื่อยจริงๆ ก็ตรงหัวข้อบล็อกนะ เล่าไปเรื่อยไง อิอิ

ตอนนี้เริ่มเอานิยายที่อยู่ในไหดอง(เขียนค้างไว้)ออกมาเขียนต่อ กะว่ายังไม่เอาลงถนนนักเขียน จะเขียนให้ได้หลายๆบท อาจจะจนใกล้จบก่อน เพราะว่ากลัวประวัติศาสตร์ซ้ำรอย ลงแล้วหาย คนจะเซ็งเอาว่า ยัยนี่เอาเรื่องมาลงทีพร้อมกลิ่นปลาร้าโชยฉุยมา (ดองจนเป็นปลาร้าว่างั้นเถอะ เอิ๊ก)

ความตั้งใจในปีนี้ ว่าจะเขียนนิยายให้จบ 3 เรื่อง พอจะมีแววอยู่บ้าง เพราะเรื่องแรกก็เขียนมาตั้งแต่ปลายปี 2005 หลังคลอดลูกใหม่ๆ เขียนไปได้ 19 ตอนแล้ว มากกว่าครึ่งทาง เขียนมาราธอนจริงๆ ส่วนอีก 2 เรื่อง เขียนเปิดเรื่องไว้แล้ว เรื่องละ 1 บท (เยอะจัง - ประชดๆ) ปีนี้ตั้งใจจะเขียนนิยายมากๆ เพราะได้อยู่กับลูก ใช้เวลาเขียนตอนกลางคืน ตอนที่ลูกหลับ ไม่มีใจ หรือความกระตือรือร้นจะไปสัมภาษณ์งานเลย หรือจะเป็นเหตุหนึ่งที่ชวดงานสัมภาษณ์ตลอด 3 งาน (ข้ออ้างว่ะ จริงๆเธอห่วย เอิ๊กก) อาจจะไม่เก่งพอหนึ่ง และไม่ตั้งใจอีกหนึ่ง แต่ละครั้งไม่เคยเตรียมตัวดีเลย ผิดกับตอนที่สัมภาษณ์งานช่วงยังเรียน และเพิ่งจบ อาจเป็นเพราะพอทำงานแล้ว มันไม่ใช่ true calling ของเรามั้ง เลยทำไปมีความสุขก็จริง แต่ก็ยังไม่ใช่ เพราะสิ่งที่เราอยากทำมาตลอดคือเขียนหนังสือ แต่งนิยาย เพียงแต่...มันไม่สามารถเป็นอาชีพที่เลี้ยงตัวได้ในประเทศนี้ คือทำเงินไทยใช้จ่ายแบบอเมริกัน ไม่ได้ค่ะ ไม่ได้ งานเขียนเลี้ยงใจได้อย่างเดียว ต้องทำเป็นอาชีพเสริมจากอาชีพชาวเกาะในปัจจุบัน แหะๆ (คนให้เกาะก็จะจมน้ำอยู่แล้ว) คงต้องรอดูสถานการณ์ต่อไป

ช่วงนี้มีความสุขกับการอยู่กับลูกในระดับที่ว่า ไม่อยากเอาลูกไปฝากใครเลี้ยงแล้วตัวเองเฉิดฉายไปทำงาน เรียกว่าติดลูกก็ว่าได้ ถึงแม้ว่าจะทอดทิ้งลูกไว้หน้าทีวีบ้าง แหกปากดุลูกบ้าง หงุดหงิดเวลาลูกกรี๊ดๆ ลงไปชักดิ้นชักงอบ้าง เจ็บ โมโหเวลาลูกกัด (กัดบ่อยมากจนเกือบคิดว่าลูกข้อยเป็นหมาหรือไงฟระ) แต่มันก็มีเสี้ยวของความสุขอยู่นะ บ่ายๆ ก็พาลูกออกไปเดินเล่นริมแม่น้ำ ชมนก ชมไม้ ดีใจเวลาได้ยินพูดคำที่เราสอนให้พูดอยู่นานเป็นครั้งแรก ตลกเวลาที่ลูกส่งเสียงเห่า เวลาพูดคำว่า Dog ฮ่าๆๆ

เออ...แล้วดิฉันมาเขียนอะไรให้เพื่อนๆอ่านกันคะเนี่ย เอาเป็นว่า ถือว่าเล่าสู่กันฟังนะคะ เห็นใจแม่บ้านต่างดาวผู้เหงาปากคนหนึ่งละกัน แหะๆ ถ้าผลงานภูเขาที่เพิ่งยกออกจากอกไปสำเร็จออกมาเป็นรูปเล่มแล้วจะมาแจ้งให้ทราบนะคะ แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นที่ถูกใจของหลายคนหรือเปล่า เพราะมันเป็นนิยายแนวอิงประวัติศาสตร์ ที่มีเรื่องศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิกมาเกี่ยวข้อง แล้วยังมีเสี้ยวประวัติศาสตร์ของแคนาดา และออสเตรเลียด้วย ตอนนี้หนังสือยังไม่ตีพิมพ์ เลยยังบอกรายละเอียดในบล็อกไม่ได้นะคะ

ยาวแล้วจบก่อนดีกว่า สวัสดี โชคดีทุกคนค่ะ

PS: อยากชวนให้ไปอ่านบทความของวรพจน์ พันธุ์พงศ์ ที่ onopen.com ค่ะ คอลัมน์ ถนนสายหนึ่ง ชอบบทความล่าสุด เริ่มต้นเศร้าหน่อย แต่อ่านต่อแล้วก็...อืมม์ ช่างคิด และสำนวนอ่านเพลินดีค่ะ ชื่อบทความ ในโลกสี่เหลี่ยมใบเล็กราวโลงศพ






Create Date : 14 มีนาคม 2550
Last Update : 14 มีนาคม 2550 23:24:55 น. 6 comments
Counter : 380 Pageviews.

 


สวัสดีวันสีส้มค่ะ


โดย: โสมรัศมี วันที่: 14 มีนาคม 2550 เวลา:22:48:15 น.  

 
ยินดีด้วยครับที่เคลียร์งานได้

ไอ้เราก็ตามมาอ่าน นึกว่า ยก "ภูเขา" อะไรออกจาก อก



โดย: chengake วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:0:07:54 น.  

 
เห็นด้วยว่า งานแปลเป็นงานที่ยากค่ะ

นักแปลเก่งๆ จึงควรได้รับคำยกย่องและค่าตอบแทนที่เหมาะสมเลยทีเดียว หุๆ


อ่า...บล็อกที่หายๆ ส่วนใหญ่ได้คืนแล้วค่ะ บล็อกที่กู้คืนไม่ได้ก็ช่างมันไปแล้วง่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 มีนาคม 2550 เวลา:13:35:40 น.  

 
เอาใจช่วยค่ะ ช่วยลุ้นให้เป็นเล่มไวๆ น้า


โดย: อันติกา วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:0:14:18 น.  

 
เอาเรื่องนางเอก ชื่อ จิลมิกา ให้เสร็จนะพี่ รอซื้อแจกญาติ อยู่ ก๊ากกก


โดย: gothenburger วันที่: 16 มีนาคม 2550 เวลา:17:53:53 น.  

 
เรื่อง Holy smoke ดูจบแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่หนังต้องการจะสื่อ อาจจะเป็นเพราะเราเป็้นชาวตะวันออก ขนบธรรมเนียม ประเพณี การดำเนินชีวิตแตกต่างกันมาก เลยไม่ค่อยเข้าใจแนวคิดของฝรั่ง แต่เห็นเครดิตดาราอย่าง เคท วินสเลต ฮาวี่ ไคเทล โดยเฉพาะผู้กำกับหญิงคนเก่ง เจน แคมเปี้ยนเลยไม่ลังเล เคทแสดงได้ดีมาก เข้าถึงบทและทุ่มเท น่าชมเชยความตั้งใจทำงานของเธอครับ


โดย: psw2548 วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 เวลา:13:53:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ปอมปอมเกิร์ล
Location :
California United States

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




บล็อกจับฉ่าย บางทีก็อวดรูปลูก บางทีก็เล่าเรื่องที่ไปเที่ยว บางทีก็เล่าไปเรื่อยเปื่อย แนะนำหนังสือบ้าง แล้วแต่เวลาและอารมณ์จะพาไป

* * * * * * *

ส่งเสริมมิตรภาพ และการเผยแพร่ในอินเตอร์เน็ตให้สวยงาม หอมหวานตลอดไป บทความและรูปภาพในบล็อกนี้จึงต้องเป็นไปตามนี้นะจ๊ะ

สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 ห้ามผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของข้อความใน blog แห่งนี้ไปใช้ ทั้งโดยเผยแพร่และเพื่อการอ้างอิง โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด


Friends' blogs
[Add ปอมปอมเกิร์ล's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.