|
|
| | 1 | 2 |
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
ย้อนหลัง เดือนที่ 6+7 ตรวจเบาหวาน ไม่เบาเลยนะ baby (แม่อยากอัพเดจเรื่องล่าสุดบ้างอ่ะลูก)
สวัสดีลูกรัก
แม่ขอออกตัวด้วยความรวดเร็วเลยว่า (แม่เปล่าขี้เกียจนะ ที่ควบ 2เดือนเนี้ย
เพราะว่าแม่อยากจะเขียนถึงสถานะการณ์ล่าสุดบ้าง ปัจจุบันแม่ใกล้คลอดเต็มที่ แต่ก้อยังเขียนไปไม่ถึงไหน
กลัวว่าหนูคลอดออกมาแล้ว แต่แม่ก้อยังย้้อนอดีตอยู่นั้น (แต่แอบดีใจมีเพื่อนๆ มาให้กำลังใจด้วย
ทำให้มีแรงฮึด) .....แก้ตัวเป็นที่เรียบร้อย........สบายใจ เอื๊อกๆๆๆ
เข้าเรื่องนะจ๊ะดาร์ลิ่ง
หลังจากลั่นล้ามาจนถึง 7 เดือนโดยไม่มีปัญหาอะไรในระหว่างตั้งครรภ์ แม่ถึอว่า อาการแพ้ท้องมา
4 เดือนนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของคนท้องที่อินเทรน ซึ่งแม่ก้อไม่ตกเทรนแม้แต่น้อย อาการของแม่คือ อ๊วกๆๆ
เพลียๆๆ ฉี่ๆๆๆ นอนไม่ค่อยหลับ (เหมือนจะบ่น
 ) แต่ไม่ได้บ่นนะ
แค่ประโยคบอกเล่า ฮะๆ เถียงข้างๆ คูๆ อย่าเป็นแบบแม่นะจ๊ะ (ป๊าฝากบอก ...)
เห็นไหมอะไรที่คนท้องเขาเป็นแม่ก้อเป็นเหมือนกัน แต่แล้วก้อเกิดเรื่องจนได้........ไม่ต้องกลัวลูก
ถ้าหนูกำลังอ่านข้อความนี้อยู่หมายความว่าหนูปลอดภัยดีคร๊าบฮะๆ
ช่วงนี้คุณหมอจะนัดแม่ทุกๆ 2 อาทิตย์ครั้ง ซึ่งทุกครั้งจะมีการตรวจปัสสาวะ
(เพื่อวัดระดับน้ำตาลและตรวจหาไข่ขาว) ปรากฏว่า แม่มีระดับน้ำตาลขึ้นสูง
ทำให้คุณหมอนัดแม่ในอาทิตย์ถัดมาเพื่อทำการตรวจหาน้ำตาลในเลือด
ว่าแม่มีภาวะเบาหวานระหว่างตั้งครรภ์หรือไม่ คุณหมอไม่ได้แจ้งรายละเอียดอะไรมากนัก แค่ให้อดอาหาร 12
ชั่วโมง (แต่คุณหมอท่านบอกว่าสัก 6 ชั่วโมงก้อได้ ไม่มีปัญหาอะไร) แม่ก้อกับบ้านไปพร้อมกับความสงสัย
แต่ก้อคิดว่าคงไม่เป็นอะไรเพราะแม่นั้่นเป็นคนที่ไม่กินหวานเลย ค่อนข้างระมัดระวังเรื่องการกินมาก
(เฉพาะช่วงตั้งครรภ์นั้นแหละคงไม่มีปัญหาอะไร)
แต่ปัญหาของแม่ก้อคือ แม่เป็นคนติดน้ำมากๆ โดยเฉพาะหลังเข้าห้องน้ำทุกครั้งต้องกินน้ำไม่งั้นนอนไม่หลับ
และจะกินตอนกลางคืนบ่อยๆ เพราะเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนบ่อยนั้นเอง
ดังนั้นป๊าจึงไม่เอาน้ำขึ้นมาบนห้องเพราะกลัวแม่ลืมแล้วทำเนียนกิน ฮะๆ ชิรู้ทันซะงั้น แม่ก้อบอกว่าไม่เป็นไร
เอาวางไว้ได้ เพราะป๊าติดกินน้ำ หลังเข้าห้องน้ำเหมือนแม่ แม่ทนได้เพราะเกรงใจป๊าหนู
แต่ป๊าก้อคงประมาณว่าอด ก้อ อด ด้วยกัน (ซึ่งมั้ยลูก อันนี้แม่คิดเองนะ) ก้อผ่านพ้นมาได้จนถึงเวลาตรวจ
พอไปถึงเคาร์เตอร์ปุ๊ปโดน พยาบาลดุเฉยเลยว่าทำไมมาช้าจัง เราก้อเอ๊ะ
ก้อตรงเวลานิ ...แล้วเขาก้อให้เราไปที่ห้องตรวจ ห้องเจาะเลือด
แม่สงสัยก้อเลยถามคุณพยาบาลว่าทำไมถึงตกใจว่าเรามาช้า เขาก้ออธิบายว่า การเช็คนั้นมันต้องใช้เวลา
แต่พยาบาลคงอธิบายเราไม่เคลียร (ซึ่งแม่ก้อยังขำๆอยู่นะลูก) จนคุณพยาบาลอธิบายนั้นแหละ
ขำไม่ออกทันที เพราะว่าทุกขั้นตอนเสร็จสับทุกอย่าง ต้องอดไปอีก 5 ชั่วโมง เริ่มสำนึกและเข้าใจว่าทำไมเขาต้องกังวลแทนเราด้วย
เพราะหมายความว่าหนูน้อยในท้องของแม่(มด) จะไม่ได้กินอะไรแม้แต่น้ำไปอีกต้อง 5 ชั่วโมงแนะลูก
แม่นะไม่เป็นไร แต่หนูซิโธ่(สีทนได้นะลูก)
ขั้นตอนการตรวจนะครับ
1. เจาะเลือด (คุณหมอให้เลือกแขน ได้เลยข้างไหนก่อนแม่เลือกข้างขวาก่อน) ไป 2 หลอด เพราะนอกจากตรวจเบาหวานจะเช็คความเข้มข้นด้วย)แล้วก้อเก็บตัวอย่างปัสสาวะ
2. กินน้ำตาลอุ่นๆ หวานโค ตะ ระ (โค ตะ ระ ไม่สุภาพนะค่ะ แต่อธิิบายความรู้สึกแม่ไ้ด้ดีที่สุด) 1 แก้ว ห้ามอ๊วกเด็จขาดไม่งั้นถือว่าการตรวจยกเลิกหมดต้องมาตรวจใหม่ โอ๊ยสีทนได้อีกแล้วคะ พะอึดพะอมสุดๆ
3. ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง หลังจากพาป๊าไปทานข้าวโดยที่แม่นั้นนั่งดู อย่างเดียวกินไม่ได้(ยืนยันไม่ได้ประชดเหมือนเดิม) กลับมาเจาะเลือดอีกครั้ง ไปเก็บตัวอย่างปัสสาวะก่อน คราวนี้หมอไม่ถาม เจาะข้างเดิม ข้างๆ กับครั้งแรกยังเป็นรูๆอยู่เลย โหคุณหมอดึงเข็มแบบไม่เกรงใจเลย เจ็บอ่ะ แล้วยังชวนคุย (ประมาณว่าแม่มีประสบการณ์มาแล้วในการเจาะเลือด แล้วไม่ร้องสักแอะ แม่คงไม่เจ็บคุณหมอเลยดึงปึดเลย ฝากบอกหมอด้วยละกันว่าแม่ ไม่ทันร้องต่างหาก )
4. กระบวนการเดิม เหมือนขั้นตอนที่ 3 เก็บปัสสาวะ(เริ่มมีปัญหาเพราะเรานั้นไม่ได้กินน้ำเลย เริ่มไม่มีทรัพยากร ฮะๆก้อเบ่งกันไปนะลูก หนูจะไ้ด้ไปกินข้าวสักที)แล้วก้อเจาะเลือด คราวนี้รีเควสเลย ขอเปลี่ยนแขนข้างซ้ายนะค่ะ ทิ้มปักเหมือนเดิม แต่ไม่เป็นไรเริ่มซาดิสม์ ทนได้ เต็มทีเลยค่ะคุณหมอ
เสร็จแล้วยะฮู้ ดีใจมากอาการออกทางหน้าตาชัดเจน จนหมอแซว555+ แขนแม่เป็นจ้ำเลือดสีม่วงๆด้วย หมอตกใจเลย หมอบอกว่าแม่คงแพ้พลาสเตอร์ยาปิดแผล (ความจริงคือคุณหมอค่ะ คุณหมอนั้นแหละทำ ฮือๆ) แต่คุณหมอห้องเจาะเลือดน่ารักมากๆ อภัยกันได้
ผลของการตรวจ ซี่งแม่ทราบในอาทิตย์ต่อมา แม่.......ปกติดี เย้ (ไม่อยากจะบอกเล้ยว่าอาทิตย์ที่รอนั้นแม่แทบประสาทกิน กลัวไปก่อน หาอ่านเรื่องเบาหวาน ยิ่งอ่านยิ่งฟุ้งซาน)
ปล. ระหว่างที่แม่อดอาหารอยู่นั้น เปา เปา ประท้วงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คุณหมอชมเลยนะว่าหนูคงเลี้ยงง่าย (สมพรปากค่ะคุณหมอ)
ข้อความจากแม่ : ถ้าหนูกำลังอ่านข้อความนี้อยู่ รู้ไว้เลยนะจ๊ะ ว่าหนูเป็นเด็กที่มีความอดทนตั้งแต่อยู่ในท้องแม่แล้ว ดังนั้นไม่ว่าจะมีเหตุการณ์ใดๆ ที่ทำให้เปา เปา ไม่สบายใจ โปรดรู้้ไว้ว่าทุกอย่างหนูจะผ่านมันไปได้แน่นอนลูกรัก
ข้อความจากปาป๊า : รักหนูเหมือนเดิมครับ
| Create Date : 12 พฤษภาคม 2552 |
| Last Update : 13 พฤษภาคม 2552 21:24:37 น. |
|
5 comments
|
| Counter : 649 Pageviews. |
 |
|
|
โดย: annieake  วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:57:44 น. |
|
|
|
| โดย: ทีที มัม IP: 58.9.145.51 วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:40:01 น. |
|
|
|
| โดย: จ้าว..จอม วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:34:52 น. |
|
|
|
|
|
|
|
ที่ควบ 2เดือนเนี้ย 
) แต่ไม่ได้บ่นนะ 
โหคุณหมอดึงเข็มแบบไม่เกรงใจเลย เจ็บอ่ะ แล้วยังชวนคุย (ประมาณว่าแม่มีประสบการณ์มาแล้วในการเจาะเลือด แล้วไม่ร้องสักแอะ แม่คงไม่เจ็บคุณหมอเลยดึงปึดเลย ฝากบอกหมอด้วยละกันว่าแม่ ไม่ทันร้องต่างหาก
)
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
ปล.ตอนนี้แอบเศร้านิดๆเพราะยังเข้าหน้าจัดการBlogของตัวเองไม่ได้เลยค่ะ แงๆๆๆ