Big Pao เจ้าชายน้อยของหม่าหม้าและปาป๊า
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2552
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31 
 
12 พฤษภาคม 2552
 
All Blogs
 
ย้อนหลัง เดือนที่ 6+7 ตรวจเบาหวาน ไม่เบาเลยนะ baby (แม่อยากอัพเดจเรื่องล่าสุดบ้างอ่ะลูก)

สวัสดีลูกรัก


แม่ขอออกตัวด้วยความรวดเร็วเลยว่า (แม่เปล่าขี้เกียจนะที่ควบ 2เดือนเนี้ย

เพราะว่าแม่อยากจะเขียนถึงสถานะการณ์ล่าสุดบ้าง ปัจจุบันแม่ใกล้คลอดเต็มที่ แต่ก้อยังเขียนไปไม่ถึงไหน

กลัวว่าหนูคลอดออกมาแล้ว แต่แม่ก้อยังย้้อนอดีตอยู่นั้น (แต่แอบดีใจมีเพื่อนๆ มาให้กำลังใจด้วย

ทำให้มีแรงฮึด) .....แก้ตัวเป็นที่เรียบร้อย........สบายใจ เอื๊อกๆๆๆ




เข้าเรื่องนะจ๊ะดาร์ลิ่ง

หลังจากลั่นล้ามาจนถึง 7 เดือนโดยไม่มีปัญหาอะไรในระหว่างตั้งครรภ์ แม่ถึอว่า อาการแพ้ท้องมา

4 เดือนนั้นเป็นเรื่องธรรมดาของคนท้องที่อินเทรน ซึ่งแม่ก้อไม่ตกเทรนแม้แต่น้อย อาการของแม่คือ อ๊วกๆๆ

เพลียๆๆ ฉี่ๆๆๆ นอนไม่ค่อยหลับ (เหมือนจะบ่น

) แต่ไม่ได้บ่นนะ

แค่ประโยคบอกเล่า ฮะๆ เถียงข้างๆ คูๆ อย่าเป็นแบบแม่นะจ๊ะ (ป๊าฝากบอก ...)

เห็นไหมอะไรที่คนท้องเขาเป็นแม่ก้อเป็นเหมือนกัน แต่แล้วก้อเกิดเรื่องจนได้........ไม่ต้องกลัวลูก

ถ้าหนูกำลังอ่านข้อความนี้อยู่หมายความว่าหนูปลอดภัยดีคร๊าบฮะๆ



ช่วงนี้คุณหมอจะนัดแม่ทุกๆ 2 อาทิตย์ครั้ง ซึ่งทุกครั้งจะมีการตรวจปัสสาวะ

(เพื่อวัดระดับน้ำตาลและตรวจหาไข่ขาว) ปรากฏว่า แม่มีระดับน้ำตาลขึ้นสูง

ทำให้คุณหมอนัดแม่ในอาทิตย์ถัดมาเพื่อทำการตรวจหาน้ำตาลในเลือด

ว่าแม่มีภาวะเบาหวานระหว่างตั้งครรภ์หรือไม่ คุณหมอไม่ได้แจ้งรายละเอียดอะไรมากนัก แค่ให้อดอาหาร 12

ชั่วโมง (แต่คุณหมอท่านบอกว่าสัก 6 ชั่วโมงก้อได้ ไม่มีปัญหาอะไร) แม่ก้อกับบ้านไปพร้อมกับความสงสัย

แต่ก้อคิดว่าคงไม่เป็นอะไรเพราะแม่นั้่นเป็นคนที่ไม่กินหวานเลย ค่อนข้างระมัดระวังเรื่องการกินมาก

(เฉพาะช่วงตั้งครรภ์นั้นแหละคงไม่มีปัญหาอะไร)

แต่ปัญหาของแม่ก้อคือ แม่เป็นคนติดน้ำมากๆ โดยเฉพาะหลังเข้าห้องน้ำทุกครั้งต้องกินน้ำไม่งั้นนอนไม่หลับ

และจะกินตอนกลางคืนบ่อยๆ เพราะเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนบ่อยนั้นเอง

ดังนั้นป๊าจึงไม่เอาน้ำขึ้นมาบนห้องเพราะกลัวแม่ลืมแล้วทำเนียนกิน ฮะๆ ชิรู้ทันซะงั้น แม่ก้อบอกว่าไม่เป็นไร

เอาวางไว้ได้ เพราะป๊าติดกินน้ำ หลังเข้าห้องน้ำเหมือนแม่ แม่ทนได้เพราะเกรงใจป๊าหนู

แต่ป๊าก้อคงประมาณว่าอด ก้อ อด ด้วยกัน (ซึ่งมั้ยลูก อันนี้แม่คิดเองนะ) ก้อผ่านพ้นมาได้จนถึงเวลาตรวจ

พอไปถึงเคาร์เตอร์ปุ๊ปโดน พยาบาลดุเฉยเลยว่าทำไมมาช้าจัง เราก้อเอ๊ะ

ก้อตรงเวลานิ ...แล้วเขาก้อให้เราไปที่ห้องตรวจ ห้องเจาะเลือด

แม่สงสัยก้อเลยถามคุณพยาบาลว่าทำไมถึงตกใจว่าเรามาช้า เขาก้ออธิบายว่า การเช็คนั้นมันต้องใช้เวลา

แต่พยาบาลคงอธิบายเราไม่เคลียร (ซึ่งแม่ก้อยังขำๆอยู่นะลูก) จนคุณพยาบาลอธิบายนั้นแหละ

ขำไม่ออกทันที เพราะว่าทุกขั้นตอนเสร็จสับทุกอย่าง ต้องอดไปอีก 5 ชั่วโมง เริ่มสำนึกและเข้าใจว่าทำไมเขาต้องกังวลแทนเราด้วย

เพราะหมายความว่าหนูน้อยในท้องของแม่(มด) จะไม่ได้กินอะไรแม้แต่น้ำไปอีกต้อง 5 ชั่วโมงแนะลูก

แม่นะไม่เป็นไร แต่หนูซิโธ่(สีทนได้นะลูก)

ขั้นตอนการตรวจนะครับ
1. เจาะเลือด (คุณหมอให้เลือกแขน ได้เลยข้างไหนก่อนแม่เลือกข้างขวาก่อน) ไป 2 หลอด เพราะนอกจากตรวจเบาหวานจะเช็คความเข้มข้นด้วย)แล้วก้อเก็บตัวอย่างปัสสาวะ

2. กินน้ำตาลอุ่นๆ หวานโค ตะ ระ (โค ตะ ระ ไม่สุภาพนะค่ะ แต่อธิิบายความรู้สึกแม่ไ้ด้ดีที่สุด) 1 แก้ว ห้ามอ๊วกเด็จขาดไม่งั้นถือว่าการตรวจยกเลิกหมดต้องมาตรวจใหม่ โอ๊ยสีทนได้อีกแล้วคะ พะอึดพะอมสุดๆ

3. ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง หลังจากพาป๊าไปทานข้าวโดยที่แม่นั้นนั่งดู อย่างเดียวกินไม่ได้(ยืนยันไม่ได้ประชดเหมือนเดิม) กลับมาเจาะเลือดอีกครั้ง ไปเก็บตัวอย่างปัสสาวะก่อน คราวนี้หมอไม่ถาม เจาะข้างเดิม ข้างๆ กับครั้งแรกยังเป็นรูๆอยู่เลย โหคุณหมอดึงเข็มแบบไม่เกรงใจเลย เจ็บอ่ะ แล้วยังชวนคุย (ประมาณว่าแม่มีประสบการณ์มาแล้วในการเจาะเลือด แล้วไม่ร้องสักแอะ แม่คงไม่เจ็บคุณหมอเลยดึงปึดเลย ฝากบอกหมอด้วยละกันว่าแม่ ไม่ทันร้องต่างหาก)

4. กระบวนการเดิม เหมือนขั้นตอนที่ 3 เก็บปัสสาวะ(เริ่มมีปัญหาเพราะเรานั้นไม่ได้กินน้ำเลย เริ่มไม่มีทรัพยากร ฮะๆก้อเบ่งกันไปนะลูก หนูจะไ้ด้ไปกินข้าวสักที)แล้วก้อเจาะเลือด คราวนี้รีเควสเลย ขอเปลี่ยนแขนข้างซ้ายนะค่ะ ทิ้มปักเหมือนเดิม แต่ไม่เป็นไรเริ่มซาดิสม์ ทนได้ เต็มทีเลยค่ะคุณหมอ
เสร็จแล้วยะฮู้ ดีใจมากอาการออกทางหน้าตาชัดเจน จนหมอแซว555+ แขนแม่เป็นจ้ำเลือดสีม่วงๆด้วย หมอตกใจเลย หมอบอกว่าแม่คงแพ้พลาสเตอร์ยาปิดแผล (ความจริงคือคุณหมอค่ะ คุณหมอนั้นแหละทำ ฮือๆ) แต่คุณหมอห้องเจาะเลือดน่ารักมากๆ อภัยกันได้

ผลของการตรวจ ซี่งแม่ทราบในอาทิตย์ต่อมา แม่.......ปกติดี เย้ (ไม่อยากจะบอกเล้ยว่าอาทิตย์ที่รอนั้นแม่แทบประสาทกิน กลัวไปก่อน หาอ่านเรื่องเบาหวาน ยิ่งอ่านยิ่งฟุ้งซาน)

ปล. ระหว่างที่แม่อดอาหารอยู่นั้น เปา เปา ประท้วงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น คุณหมอชมเลยนะว่าหนูคงเลี้ยงง่าย (สมพรปากค่ะคุณหมอ)



ข้อความจากแม่ : ถ้าหนูกำลังอ่านข้อความนี้อยู่ รู้ไว้เลยนะจ๊ะ ว่าหนูเป็นเด็กที่มีความอดทนตั้งแต่อยู่ในท้องแม่แล้ว ดังนั้นไม่ว่าจะมีเหตุการณ์ใดๆ ที่ทำให้เปา เปา ไม่สบายใจ โปรดรู้้ไว้ว่าทุกอย่างหนูจะผ่านมันไปได้แน่นอนลูกรัก

ข้อความจากปาป๊า : รักหนูเหมือนเดิมครับ



Create Date : 12 พฤษภาคม 2552
Last Update : 13 พฤษภาคม 2552 21:24:37 น. 4 comments
Counter : 197 Pageviews.

 
อ่านแล้วทำให้นึกถึงตอนที่เจาะเลือดเมื่อปีที่แล้วเหมือนกันเลยค่ะแต่ที่นี่ให้ดื่มเป๊บซี่ัมั้ง อร่อยดี เขียนได้น่ารักอีกแล้วนะคะ

ปล.ตอนนี้แอบเศร้านิดๆเพราะยังเข้าหน้าจัดการBlogของตัวเองไม่ได้เลยค่ะ แงๆๆๆ


โดย: LoveParadise วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:19:17:01 น.  

 
ขอให้แข็งแรงๆทั้งคุณแม่คุณลูกเช่นกันนะคะ


โดย: annieake วันที่: 13 พฤษภาคม 2552 เวลา:21:57:44 น.  

 
อีกแป๊บเดียวก็ได้เจอน้องแล้วนะคะ
ขอให้แข็งแรงๆ ๆ เข่นกันค่า

ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยม พี่ทีที นะคร้าบ


โดย: ทีที มัม IP: 58.9.145.51 วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:7:40:01 น.  

 
อ่านแล้วแอบเสียวเลย
เพราะพ่อเราเป็นเบาหวาน
เราก็เลยเข้ากลุ่มเสี่ยง
ไม่เคยรู้ว่าขั้นตอนการตรวจ มันจะทรมานท้องใส้ขนาดนี้
แต่โชคดีที่ไม่เป็นอะไรเนอะ


โดย: จ้าว..จอม วันที่: 14 พฤษภาคม 2552 เวลา:14:34:52 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Miss.beautifully
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Friends' blogs
[Add Miss.beautifully's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.