"The only man who never makes mistakes
is the man who never does anything."
- - T.Roosevelt - -

1เดือน กับ 4 เรื่อง (ตอนที่ 1 สเน่ห์รัตติกาลและอำพันรัตติกาล)

..
..

วันฟ้าหม่นฝนพรำ 

ชอบอากาศแบบวันนี้จัง .. เย็นสบาย น่านอน ~
โชคดีนะที่ที่งานกับที่พักเราอยู่ไม่ไกลกัน ไม่ต้องเจอปัญหารถติด

กลับมานอนซุกบนเตียงอ่านหนังสือ สบายใจ
ซึ่งไอ้นิสัยนอนอ่านหนังสือนี่สร้างความเดือดร้อนให้เราแล้วด้วย
ไปตรวจสายตามาเมื่อวันเสาร์ .. สายตาสั้นเพิ่มขึ้น (แค่นี้ก็เศร้าแล้ว) นอกจากนั้นยังเอียงด้วย

โอ้ ~ เพราะเรานอนอ่านหนังสือใช่หรือไม่ ???

ไม่รู้ ไม่มีอารมณ์จะเสิร์จกูเกิ้ลว่าสายตาเอียงเกิดจากอะไร
เหมาให้เป็นโทษของการนอนอ่านหนังสือก็แล้วกัน !!


สั้นแล้วสั้นไป เอียงแล้วก็เอียงไป 
แก้ไขอะไรไม่ได้ หาแว่นใหม่ใส่ก็ได้ฟะ

..
..

กลับมาที่เรื่องของหนังสือ 
ช่วงที่ผ่านมา มีโอกาสได้อ่านหนังสือหลายเล่มอยู่เหมือนกัน
แต่สปีดในการอ่านตกลงไปอย่างเห็นได้ชัด

1 เดือนครึ่ง อ่านหนังสือได้ประมาณ 5 เล่ม (4 เรื่อง)
อ๊ะ ! ฉันทำอะไรอยู่ ?

ต้องขอสารภาพว่า 1 เดือนที่ผ่านมา ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือจริงๆ
จับแล้ววาง จับแล้ววาง ไม่รู้มีใครเคยเป็นบ้าง ไม่มีอารมณ์จะอ่านซะอย่างนั้น
จับอยู่หลายเล่มมาก โดเรี่ยน เกรย์, ฮัลโหลขอสายแม่ครับ, จอมโจรขโมยหนังสือ, 
ยูลิสซิส มัวร์, สวนเที่ยงคืน (เล่มนี้จับเป็นสิบรอบแล้ว แต่ไม่จบสักที), บ่วงบรรจถรณ์ 

จะสังเกตเห็นว่า หนังสือที่ลองอ่านในช่วงนั้นจะมีทุกแนว 
คือ พยายามหาทางแก้อาการเบื่อหนังสือให้ตัวเองไง ลองเปลี่ยนแนวดู .. แต่ก็ไม่ได้ผล

ส่วนเล่มที่อ่านจบ (ตบมือแปะๆ)ก็มี สเน่ห์รัตติกาล, อำพันรัตติกาล 
(2 เล่มนี้น้ำเน่ามากๆ พออ่านเรื่องนี้จบ เรื่องอื่นก็แทบจะอ่านไม่ได้ เลี่ยนหนังสือเลย), 
ราชันย์มังกรเล่ม 1 และ 2, ปิดท้ายด้วย ผู้เสกทราย ของคุณลวิตร์

...

สเน่ห์รัตติกาล (โดย Christine Feehan)





เป็นหนังสือเล่มที่ 2 ซี่รี่ย์ชุด Dark Series 
ซี่รี่ย์ดังกล่าวมีเรื่องราวหลักๆ เกี่ยวกับกลุ่มผู้ดำรงชีพด้วยการดูดเลือด 
(ไม่ใช่ผี ไม่ใช่แวมไพร์) เรียกว่า ชาวคาร์เพเธียน

เผ่านี้เพศหญิงเหลือน้อยเต็มที เพศหญิงที่เหลือก็มักจะมีลูกชาย .. 
เผ่าเลยเข้าสู่วิกฤติ เพศชายในเผ่าก็ห่อเหี่ยวจิตตกกันไป

ในเล่มที่ 1 (เจ้าชายรัตติกาล) มิคาอิล พี่ชายของ ฌาคส์ พระเอกในเล่มนี้ 
ค้นพบแล้วว่าสามารถรักกับมนุษย์เพศหญิงที่มีพลังจิตสูงได้
และมนุษย์พวกนั้นก็สามารถให้กำเนิดบุตรได้ ไม่ต้องง้อเพศหญิงในเผ่าอีกต่อไป 

ในเล่มนี้ อิตาฌาคส์ พระเอกของเราดันความจำเสื่อมเนื่องจากถูกทรมานอย่างรุนแรง 
นางเอกเป็นศัลยเเพทย์ลูกครึ่งคาร์เพเธียนจับพลัดจับผลูเข้ามาช่วยเหลือพระเอก .. แล้วก็รักกัน 
รักกันแบบไม่มีเหตุผล เพราะว่าเป็นคู่ชะตาฟ้าลิขิต เกิดมาเพื่อกันและกันอะไรประมาณนั้น 

ความรู้สึกหลังอ่านจบ


น้ำเน่า น้ำเน่า น้ำเน่า .. แต่ก็ชอบนะ 
คือไม่รู้จะบอกยังไง เนื้อหามันมีแต่ความรู้สึกของพระเอกนางเอกซะส่วนใหญ่ พรรณนากันไปมา
มีแอคชั่นแทรกเป็นระยะ ๆ แต่อ่านแล้วเพลินมาก 
เนื้อเรื่องมันตอบโจทย์ผู้หญิง ผู้ชายดิบเถื่อน อันตราย รักจริง
ปกป้องนางเอกได้ วาบหวามเป็นระยะ ๆ ฮ่าๆๆๆ อ่านไปก็เพลิน เขินบ้างอะไรบ้าง ..

...

อำพันรัตติกาล (โดย Christine Feehan)




เล่มที่ 3 ในชุด Dark Series ..
คราวนี้เปลี่ยนโลเคชั่น จากเทือกเขาคาร์เพเธียนมาเป็นฝั่งอเมริกาบ้าง
เป็นเรื่องราวของเอเดน แวมไพร์หนุ่มผมทอง ซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเกรเกอรี สมุนผู้ภักดีของมิคาอิล 
กับแม่สาวสุดอาภัพคนหนึ่ง (พ่อแม่ตาย ดิ้นรนเลี้ยงน้องชายเพียงลำพัง) 
ซึ่งโดนแวมไพร์จับไปดูดเลือดและบังคับให้เป็นเจ้าสาว

เอเดนช่วยสาวนางนี้เอาไว้ได้ แล้วก็เกิดรับรู้ได้ว่าเธอคือคู่ชีวิตของเขา 
แต่ตัวนางเอกนั้นเธอกลับคิดว่าพระเอกเป็นปีศาจร้าย

เรื่องราวในเล่มจึงเต็มไปด้วยการพยายามเอาชนะใจนางเอกของนายเอเดน 
มีแอคชั่นนิดหน่อยท้ายๆเล่ม

ความรู้สึกหลังอ่านจบ

เริ่มเบื่อแล้ว ลักษณะการดำเนินเรื่องมันคล้ายกันไปหมด

เล่ม 1 - 2 - 3 .. พระเอกเจอนางเอก / พระเอกหลงรัก โชว์แมน ปกป้อง/ นางเอกเล่นตัว/ 
เปลี่ยนนางเอกเป็นคาร์เพเธี่ยน/ นางเอกรับไม่ได้ที่ต้องดูดเลือด/ ต่อสู้กับพวกแวมไพร์ 
โดยระหว่างนี้จะมีบทอีโรติก เรื่องเซ็กซ์เข้ามาแจมเป็นระยะ ๆ 
.. สุดท้ายจะจบประมาณนางเอกยอมรับเรื่องการดำรงชีวิตแบบใหม่ได้ แต่จะดูดเลือดพระเอกเท่านั้น .. รักกันๆ จบ

เอ่อ พล็อตเดิมๆเล่ม-สองเล่มก็พอทำใจ มา 3 เล่ม 
.. ดำเนินเรื่องแบบเดียวกันหมดแบบนี้ก็ไม่ไหวแฮะ
แอบคาดหวังว่าจะมีสักเล่มที่นางเอกไม่เวิ่นเว้อเรื่องที่ต้องเปลี่ยนเป็นคาร์เพเธียน 
หวังว่าจะมีสักเล่มที่นางเอกไปจีบพระเอกก่อน เป็นต้น 

ให้โอกาสครั้งสุดท้ายกับเล่ม 4 มายารัตติกาล 
ซึ่งเป็นเรื่องราวของเกรเกอรี กับลูกสาวของมิคาอิล (พระเอกเล่ม 1) 
หวังว่าเรื่องราวจะฉีกไปจากเดิมๆบ้าง 





Create Date : 16 สิงหาคม 2555
Last Update : 1 ตุลาคม 2555 10:59:48 น. 1 comments
Counter : 858 Pageviews.

 
เคยเห็นอยู่ แต่ไม่ได้สนใจจ น่าอ่านสักเล่มแฮะ ฟังจากรีวิวอ่านเล่มเดียวน่าจะเกินพอ 55


โดย: Kisshoneyz วันที่: 16 สิงหาคม 2555 เวลา:22:55:51 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

หมาป่าเสรี
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






"ผมอยากเป็นหมาเร่ร่อน เพราะหมาร่อนเร่มีอิสระ"
จากหนังสือเรื่อง "เด็กชายเลขที่ 34" โดย ENZO



25 years and my life is still
Trying to get up that great big hill of hope
For a destination

I realized quickly when I knew I should
That the world was made up of this brotherhood of man
For whatever that means

And so I cry sometimes when I'm lying in bed
Just to get it all out, what's in my head
And I, I am feeling a little peculiar

And so I wake in the morning and I step outside
And I take deep breath and I get real high
And I scream from the top of my lungs
What's goin' on?

And I say hey, hey
I said hey, what's goin' on?
And I say hey, hey
I said hey, what's goin' on?




Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2555
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
16 สิงหาคม 2555
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หมาป่าเสรี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.