'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

ข้างหลังภาพ....และศรีบูพา เชคสเปียร์เมืองไทยดีดีนี่เอง


ถ้าใครได้ยินชื่อนวนิยายสุดคลาสสิคที่ชื่อว่า “ข้างหลังภาพ” หลายคนอาจนึกไปถึงหนังสืออ่านนอกเวลาสมัยเรียน บางคนอาจนึกถึงภาพพี่เคน(ที่เพิ่งจดทะเบียนกับพี่หน่อยไปหมาดๆ)และคุณคาร่า พลสิทธิ์ซึ่งสวมบทบาทในจอเงิน

แต่เชื่อแน่ละว่า...คงไม่มีใครที่เคยอ่านแล้วไม่นึกถึงภาพทิวเขา “มิตาเกะ” ภาพสีน้ำในกรอบดำที่ ‘ศรีบูรพา’ ตั้งใจสร้างขึ้นมาให้เป็นเงื่อนงำของนวนิยายเรื่องนี้
...




ฉันไม่เคยมีบทเรียนเป็นนวนิยายเรื่อง “ข้างหลังภาพ”...ครั้งแรกที่ได้สัมผัส จึงเป็นเมื่อประมาณ 6 ปีก่อนเห็นจะได้ ที่คุณเคน ธีระเดชเพิ่งจะเข้าวงการได้ไม่นานและรับบทในหนังเป็น “นพพร” นักศึกษาหนุ่มที่แอบหลงรักภรรยาของเพื่อนพ่อ และคุณคาร่า พลสิทธิ์ผู้ซึ่งรับบทเป็นหญิงสาวสูงศักดิ์ สง่างาม ชดช้อย เหมาะควรแก่การถูกรักจากเด็กหนุ่มใสซื่อ “หม่อมราชวงศ์กีรติ”

ถ้าจะกล่าวโดยทั่วไปแล้วนวนิยายเรื่อง “ข้างหลังภาพ” ก็เป็นนวนิยายเนื้อเรื่องไม่น่าหวือหวาอะไร คือ มีพระเอกผู้คลั่งรักนางเอกด้วยความหลงใหล มัวเมาและนางเอกผู้มีกริยาเป็นแบบอย่างสมคำว่า “กุลสตรีไทย” แท้จริงก็มีความรักในทำนองเดียวกัน แต่ด้วยเรื่องของศีลธรรมจรรยา เนื่องจากตนแต่งงานมีเหย้าเรือนแล้ว จึงไม่อาจจะใช้อารมณ์มาให้อยู่เหนือความถูกต้องไปได้ และความรักของคนทั้งคู่ก็มีบทจบเป็นการลาจากที่ไม่มีวันหวนคืน อันนำมาซึ่งความตราตรึงใจผู้อ่านเป็นอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่ทำให้หนังสือข้างหลังภาพถูกจ่าหัวว่าเป็น “วรรณกรรมคลาสสิค” อันน่ายกย่องของเมืองไทยนั้น ก็คงหนีไม่พ้นเรื่องราวของการใช้ภาษาของ ‘ศรีบูรพา’ ในการบรรยายฉากรักโรแมนติคในประเทศญี่ปุ่น ฉากแห่งสถานที่อันสวยงาม ท้องฟ้า ดวงดาว เมฆหมอก สายธารซึ่งดูเหมือนจะสวยงามและเป็นใจให้ก่อเป็นความรักของคนทั้งคู่ และปรากฏเรื่องราวอันน่าจดจำเบื้องหลังภาพสีน้ำมันนั้น จนบทบรรยายเหล่านั้นกลายเป็นบทเด่นของหนังสือและอาจเรียกได้เลยว่าทำให้นวนิยายเล่มนี้เป็นนวนิยายกึ่งบทกวีที่อ่านซ้ำไปซ้ำมาจนขึ้นใจได้ไม่ต่างกับวรรณกรรมตะวันตกของเชคสเปียร์

นอกจากนั้นอีกเรื่องหนึ่งที่น่ายกย่องไม่น้อยไปกว่ากันของกุหลาบ สายประดิษฐ์หรือศรีบูรพานั้น ก็คงจะเป็นเรื่องของความสมจริงสมจังของการเขียนตัวละครสองตัวให้มีบทบาท อารมณ์ความรู้สึก พื้นฐานภูมิหลังและบทสนทนาที่ทำให้คนอ่านซึ่งคงไม่ใช่เพียงฉัน รู้สึกเหมือนกับว่าเรื่องราวอันชวนตรึงใจนั้นได้เกิดขึ้นจริง ๆ บนเขามิตาเกะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

...

แม้ว่าเนื้อเรื่องกลาง ๆ ที่บรรยายถึงความงดงามของธรรมชาติในฉากอันสวยงาม และการพร่ำพรรณาถึงความรักของนพพรที่มีต่อคุณหญิงที่เขาคลั่งรักนั้น จะดูออกจะมากเกินไปสักนิดทำให้วางหนังสือลงได้เป็นระยะ ๆ ไม่ถึงกับติดไว้กับมือจนวางไม่ลงอย่างที่นวนิยายควรมีความสามารถเช่นนั้น
...แต่การปูพื้นฐานและความรู้สึกต่าง ๆ นั่นต่างหาก ที่เป็นกลอุบายของ ‘ศรีบูรพา’ ที่วางไว้อย่างแนบเนียนและทำให้ตกหลุมพรางในฉากจบอันเป็นวาระสุดท้ายของคุณหญิงที่พูดถึงความรักของตนที่มีต่อนพพรเป็นครั้งแรกว่า

“ความรักของเธอเกิดที่นั่น และก็ตายที่นั่น แต่ของอีกคนหนึ่งยังรุ่งโรจน์อยู่ในร่างที่กำลังจะแตกดับ”


และวรรคทองอีกครั้งที่ไม่ว่าใครก็จำได้ขึ้นใจว่า...

“ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก”


และฉันเองก็เป็นคนหนึ่งที่ตกหลุมพรางนั้นอย่างจัง หลั่งน้ำตาให้นวนิยายเล่มนี้อย่างเงียบ ๆ...อาจไม่ใช่เพียง “หลั่งน้ำตา” เท่านั้น แต่เรียกได้ว่าร้องไห้สะอึกสะอื้นกันเลยทีเดียว!!
...

นับเป็นประโยชน์สำหรับการอ่านหนังสือเล่มนี้ของฉัน ในการที่ได้เคยเห็นนพพรและคุณหญิงกีรติมีชีวิตจริง ๆ มาก่อนบนจอหนัง ทำให้การจินตนาการภาพประกอบภาษาอันสวยหรูของผู้แต่งดูจะกลมกลืนและงดงามลงตัว ฉันจึงไม่ใช่คนหนึ่งล่ะ ที่จะนำหนังและหนังสือมาเปรียบเทียบกันและวิจารณ์ควบคู่ในรายละเอียดอันขาด ๆ เกิน ๆ ซึ่งสามารถพบเห็นอยู่ได้ แต่ฉันถือว่านั่นเป็นสิ่งที่ช่วยเสริมกันให้จินตภาพของฉันลงตัวดีกว่า
...

คงจะไม่เป็นการลังเลเลยสักนิด หากจะป่าวประกาศออกไปทั่วกันว่าฉันยินดีจะอ่านหนังสือเล่มนี้ซ้ำได้อีกไม่รู้กี่รอบ ทั้งที่ไม่ใช่คนนิยมการอ่านหนังสือซ้ำเลยสักนิด แต่เพื่อการซึมซับอรรถรสทางภาษา ความคิดของผู้แต่ง และการวางบทบาทของตัวละครอย่างแยบคายอันเป็น ‘ศิลปะ’ ที่ดูจะหาได้ยากขึ้นในทุกวันนี้ ฉันก็ยินดีจะอ่านมันอีกได้ทุกเมื่อ

และคงไม่เป็นการกล่าวเกินไปเช่นกัน ถ้าฉันจะยืนยันกับตัวเองว่า ไม่ว่ากี่รอบที่อ่านซ้ำ...เมื่อถึงฉากสุดท้ายในสองหน้าหลังของหนังสือ...ฉันก็จะหลั่งน้ำตาให้กับความรักอันบริสุทธิ์และสวยงามของคุณหญิงกีรติไปเสียทุกเมื่อ เพราะมันช่างเป็นความรักที่ไม่หวังครอบครอง เปี่ยมด้วยความปรารถนาดี และน่าจดจำลงในจิตเสียนี่กระไร

นอกจากบทกวีอันงามหมดจดของเชคสเปียร์ กวีเอกของโลก...คงต้องยกให้ศรีบูรพาอีกคน ที่ฉันสามารถอ่านงานของเขาได้เรื่อยไม่รู้กี่จบ...
...





Create Date : 06 พฤศจิกายน 2550
Last Update : 21 ธันวาคม 2550 18:52:41 น. 12 comments
Counter : 2397 Pageviews.

 
ชอบเหมือนกันค่ะเรื่องนี้ ทีแรกที่อ่านเพราะเป็นหนังสือนอกเวลา แต่พออ่านจบก็เลยไปหาซื้อหนังสือเก่ามาเป็นสมบัติส่วนตัว เสียดายหนังสือบางเล่มไม่ได้ขนมาบ้านนี้


โดย: Bigmommy วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:4:53:46 น.  

 
ศรีบูรพา ชื่อนี้เป็นของดีเมืองไทย
ผมอ่านงานท่านไม่มาก
แต่ข้างหลังภาพนี่ ดูหนังหลายรอบเลยครับ คุ้นๆ ว่าอ่านแล้วด้วย

มีอีกเล่มชื่อ สิ่งที่ชีวิตต้องการ เป็นเรื่องสั้นขนาดยาว ดีเหมือนกันครับ ลองไปค้นดูที่ Blog นะครับ

ปล. ต้นส้มแสนรัก รอหน่อยนะครับ ยังไม่จบดี


โดย: คนขับช้า IP: 203.130.145.68 วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:03:28 น.  

 
emoemoemoemo
ชอบวรรคทองของหนังสือเล่มนี้เหมือนกันค่ะ
ชอบภาพยนตร์ที่คุณคาร่าเล่นเป็นกีรติ เธอทำได้ดีมาก
รวมทั้งชอบหนังสือแปลที่บล็อกของตนเองด้วย
ขอบคุณที่มาเยี่ยมกันนะจ๊ะ การอ่านทำให้เกิดจินตนาการค่ะ
จินตนาการทำให้มนุษย์เราเกิดความคิดสร้างสรรค์สิ่งดีๆ มากมายนะคะ


โดย: หอมกร วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:6:59:45 น.  

 
“ฉันตายโดยปราศจากคนที่รักฉัน แต่ฉันก็อิ่มใจว่าฉันมีคนที่ฉันรัก”

ประโยคนี้ มะแมว เพ้อไปพักหนึ่งเลยค่ะ


โดย: PaTMoNE วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:8:15:06 น.  

 
ขอบคุณที่เเวะไปที่blogค่ะ....และยังเปิดอ่านblogเก่าของเราอีก
.................................

ข้างหลังภาพ...เป็นงานเขียนที่ทำให้รู้สึกว่าความรัก...ที่สวยงามไม่จำเป็นต้องสมหวังทางกายเสมอไป...


โดย: กาแฟดำไม่เผ็ด วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:10:17:59 น.  

 
^
^
ขอบคุณที่ไปเยี่มบล๊อกค่า

เป็นหนอนหนังสือเหรอค๊ะ

ปล.ข้างหลังภาพยังไม่ได้อ่านเลยค่า


โดย: little_fuku วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:44:03 น.  

 
ข้างหลังภาพ ทำเอาร้องไก้ไปหลายวัน
และที่มากกว่านั้นคือ - -

ชอบ ...


โดย: ดาริกามณี วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:18:52:25 น.  

 
ไม่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ แต่เคยดูภาพยนต์ ที่ เคน เล่น
ใช่เลย ครับ อย่างที่เรื่องราวได้ถ่ายทอดออกมา
ความรัก.... เป็นสิ่งที่งดงามมาก
ถึงแม้ความรักนั้น จะต้องซ่อนอยู่ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความงดงาม และความหวัง
ความรักที่ไม่ได้หวังที่จะครอบครองและเปี่ยมไปด้วยความปราถนาดีโดยไม่หวังผลอื่นใด เป็น ความรักที่บริสุทธิ์จริงๆ
แต่ จะมีซักกี่คน ที่จะรู้สึกแบบนั้นได้ โดยไม่มีความทุกข์ระทมในใจ


โดย: แคปซูลสีฟ้า วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:19:12:43 น.  

 
อยากอ่านมากค่ะ อาจารย์ บอกว่า เป็นนิยายที่ ดีมากๆ เรื่องหนึ่งเลยทีเดียว
ขอบคุณมากค่ะที่เข้าไปอวยพรวันเกิดให้ในบล็อกนะค่ะ


โดย: บัว (prettybua ) วันที่: 6 พฤศจิกายน 2550 เวลา:23:51:50 น.  

 
ไม่เคยอ่าน แต่ได้ดูแต่หนังคะ..
ชอบเหมือนกันคะ


โดย: ดอกหญ้าเมืองเลย วันที่: 7 พฤศจิกายน 2550 เวลา:3:21:20 น.  

 
หนึ่งในหนังสือที่อ่านแล้วน้ำตาไหลท่วมค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 10 พฤศจิกายน 2550 เวลา:12:20:01 น.  

 
เป็นนวนิยายที่จะตรึงตราอยู่ใจของข้าพเจ้าตลอดไป...


โดย: ฮาร์ทเตอร์ IP: 58.9.56.186 วันที่: 10 สิงหาคม 2551 เวลา:1:00:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
6 พฤศจิกายน 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.