'*^-+...ไม่มีอะไรงดงาม เท่าความสงบสุข...+-^*'

Home...ฉันอยากกลับบ้าน

การเป็นแอร์โฮสเตส...แม้จะได้อะไรหลายอย่างมาง่าย ๆ อย่างไม่คาดฝัน
เงินทอง การท่องเที่ยว ชีวิตแสนอิสระเสรี
แต่กลับกัน ก็ต้องแลกด้วยอะไรหลายอย่างด้วยความไม่เต็มใจเหมือนกัน


การต้องห่างไกลบ้าน เป็นสาเหตุหนึ่งของความเหงาได้ง่าย ๆ
ยามเย็นมองพระอาทิตย์ลับตาอยู่ไกล ๆ อยากจะรู้ว่าคนที่ห่วงใยสบายดีหรือเปล่า
หลายครั้งหลายครา น้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้สาเหตุ
เวลาทุกข์ เวลาเศร้า ไม่มีใครคอยอยู่ข้าง ๆ คอยฟังเรื่องราวและปลอบโยน
เวลายิ้ม เวลาดีใจ ก็อยากจะให้ใครร่วมยินดีไปด้วยเหมือนกัน







การต่อสู้โลกกว้างเพียงลำพัง เป็นสิ่งที่ฉันใฝ่ฝันและตามหา
แน่ละ...มันนำมาซึ่งประสบการณ์ดี ๆ ในการได้เติบโตและเรียนรู้ด้วยลำแข้ง
แต่ก็ไม่น้อยครั้งเหมือนกัน ที่ฉันอยากจะเป็นเด็กน้อย ๆ ซุกตัวให้เล็กที่สุด
แล้วกลับไปกอดแม่ ปล่อยน้ำตาให้ไหล ให้แม่คอยปลอบใจ ว่า "ไม่เป็นไร..แม่อยู่ข้าง ๆ"
ซึ่งแท้จริงแล้วก็ยังคงเปล่าว่าง และต้องเช็ดน้ำตาอยู่คนเดียว






คนอยู่ไกลบ้านเกือบทุกคน คงไม่ปฏิเสธว่าไม่รู้จักเพลง "บ้าน" เพลงนี้
ฉันท่องจำและร้องตามอย่างขึ้นใจ เพราะไม่มีประโยคไหนที่ฉันไม่รู้สึกตาม
และไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ฟังเพลงนี้ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากไปกว่า "อยากกลับบ้าน" เท่านั้นเอง


แม้บ้านจะเป็นสถานที่ที่แสนคุ้นเคยจนเกือบเบื่อและอยากหนีออกมามากเท่าไหร่
แต่ก็ไม่มีที่ไหนอบอุ่นและปลอดภัยมากไปกว่าเตียงนุ่ม ๆ กับผ้าห่มเก่า ๆ ของฉันอีกแล้ว
เพราะอย่างน้อยที่สุด เมื่อฉันฝันร้ายและสะดุ้งตื่นมากลางดึกครั้งไหน
แม่เข้ามาปลอบขวัญ ฉันก็หยุดสะอื้นไห้ เพราะรู้ว่ามันเป็นเพียงแค่ฝันไปและทำอะไรฉันไม่ได้
แต่กลับการต้องอยู่ห่างไกล...ตื่นขึ้นมาไม่มีใครรอบกาย ฉันยังคงสะอื้นต่อไป

เพราะไม่รู้ว่าฝันร้ายนั่นจะเป็นความจริงไหม...แล้วเมื่อไหร่...ฉันจะได้กลับบ้านสักที





HOME
Micheal Buble




Another summer day
Has come and gone away
In Paris and Rome
But I wanna go home
วันร้อน ๆ ในฤดูแดดแรง
ผ่านพ้นและเหือดแห้งไปอีกครา
ไม่ว่าปารีสหรือโรมที่ฉันไปมา
ฉันก็ยังว่า...ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านเรา

Maybe surrounded by
A million people I
Still feel all alone
I just wanna go home
Oh, I miss you, you know
อาจถูกห้อมล้อมรอบกายด้วยผู้คน
สับสนวกวนไม่รู้คนไหนเป็นคนไหน
แต่ก็กลับยังคงเหงาและหม่นเศร้าอยู่เรื่อยไป
เพราะฉันว่า...ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านอีกแล้ว

And I’ve been keeping all the letters that I wrote to you
Each one a line or two
“I’m fine baby, how are you?”
Well I would send them but I know that it’s just not enough
My words were cold and flat
And you deserve more than that
เขียนจดหมายหาเธอไม่รู้กี่ฉบับ
แต่ก็กลับไม่ได้ส่งให้ถึงมือเธอเสียที
คำที่เขียนมันห้วนไป ไม่สวยหรูหรือดูดี
เธอสมควรได้รับคำดี ๆ ให้สมกับที่คิดถึงเธอ

Another aeroplane
Another sunny place
I’m lucky I know
But I wanna go home
Mmmm, I’ve got to go home
เครื่องบินลำแล้วลำเล่าบินบนฟ้า
สถานที่งามตาที่ฉันไปเห็น
ฉันรู้ว่าฉันโชคดีอย่างที่ใคร ๆ ก็อยากเป็น
แต่ไม่มีที่ไหนจะร่มเย็นเท่าที่บ้าน...ที่ฉันจากมา

Let me go home
I’m just too far from where you are
I wanna come home
ฉันอยากกลับบ้านในคืนเหน็บหนาว
ค่ำคืนนานยาว แสนทรมานและอ่อนล้า
ฉันจากบ้านไกลเกินไป เหมือนหลงทางในกาลเวลา
แค่คืนนี้ฉันอยากหาที่ที่อุ่นเหมือนบ้านของเรา

And I feel just like I’m living someone else’s life
It’s like I just stepped outside
When everything was going right
And I know just why you could not
Come along with me
'Cause this was not your dream
But you always believed in me
หลายครั้งที่ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา
เหมือนอาศัยเร้นเงาใครอีกคนอาศัย
อยากหนีจากตรงนั้นให้ไกลแสนไกล
ไม่ขอพบเห็นใคร อยากหลีกไปจากผู้คน

Another winter day has come
And gone away
In even Paris and Rome
And I wanna go home
Let me go home
วันหนาว ๆ ในฤดูเหมันต์
ผ่านผันเดินทางไปอีกหน
ไม่ว่าที่ไหน ๆ ฉันก็ไม่อยากไปผจญ
วันนี้ฉันเหนื่อยและหม่น อยากกลับบ้านเรา

And I’m surrounded by
A million people I
Still feel all alone
Oh, let me go home
Oh, I miss you, you know
ถูกห้อมล้อมด้วยคนมากหน้า
แต่ยังคงโดดเดี่ยว ท้อล้าและเปลี่ยวเหงา
เหมือนมีเพียงตัวเองคนเดียวคอยเป็นเงา
คิดถึงบ้านของเรา และคิดถึงเธอจับใจ

Let me go home
I’ve had my run
Baby, I’m done
I gotta go home
Let me go home
It will all be alright
I’ll be home tonight
I’m coming back home
แต่คืนนี้แล้วล่ะที่รัก...
ที่ฉันจะได้กลับไปพักที่บ้านที่บ้านของฉัน
จะได้เจอเธอให้สมที่คิดถึงมานานวัน
วันนี้เป็นวันของฉัน...ที่จะได้กลับบ้านที่ฉันรอ






คืนนี้ ฉันจะได้กลับบ้านไปเจอแม่และครอบครัวอีกครั้งแล้วล่ะ
แต่มันเป็นเวลาเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้นที่ได้เจอหน้า และต้องจากมาอีกที
อยากจะกลับไปอยู่ตรงนั้น โดยไม่ต้องกลับมาอีกเลยจะได้ไหมนะ?

It will be alright, I'll be home tonight, I'm coming back home





อ่านคำแปลเนื้อเพลงได้
กด Ctrl+A ลองดูนะคะ




Create Date : 03 เมษายน 2551
Last Update : 8 เมษายน 2551 3:46:44 น. 44 comments
Counter : 730 Pageviews.

 
ได้กลับ(นิดเดียว)ยังดีกว่าไม่ได้กลับนะจ๊ะปอย
ร้อนกายแต่เย็นใจเลยล่ะบ้านเราช่วงนี้..





โดย: SevenDaffodils IP: 69.140.210.74 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:8:56:43 น.  

 
มาเจิมก่องครับ เห็นอีโมเขาพยักเพยิด บอกให้พี่หนูหล่อ
มาเร๊วๆๆ คุณปอยหายงอนแร้วว

ขอบคุณนะครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 203.172.109.164 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:8:58:24 น.  

 
ใครบอกหายงอนคะพี่หนูหล่อ
บอกให้หาสาวมาแต่งงานไงคะ ถึงจะหายงอน อิอิ
หาได้หรือยังละคะ หายังไม่ได้ไม่หายด้วย เอ้ออ!

คราวหน้าแต่งงานจริงขึ้นมา ไม่รู้ไม่ชี้นา
ถือว่าอวยพรไปเรียบร้อยแล้วล่ะ เหอะ ๆ ๆ ๆ



โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:9:07:18 น.  

 
เมื่อตอนขับรถมาทำงาน ฟังเพลง โฮม ของคุณ ปั่นไพบูลย์ เกียรติเขียวแก้ว...รู้สึกดีทุกครั้งที่ฟัง

เข้าใจนะว่าเวลาคิดถึงบ้านประมาณไหน อย่างน้อยๆ ก็อยู่กับคนที่เรารัก คุ้นเคย บางเวลามีกระทบกับบ้างเหมือนลิ้นกะฟัน แต่ไม่เคยเดียวดาย ทั้งกายและใจ

ไม่ว่าที่แห่งไหน เรารักและหลงใหล แค่ไหน สุดท้ายก็ไม่ใช่บ้านเรา...

ขอให้น้องได้กลับบ้านและอยู่อย่างมีความสุขค่ะ
เอาใจช่วยค่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:9:07:31 น.  

 
อ้าว เราผลัดกันเยี่ยมเยือนรึนี่ นางฟ้าเอ๋ย..
มาพร้อมกันแสดงว่าใจตรงกันซินะน้องปอย..
โอ้ คอมพ์ เสีย อดคิดถึงเพื่อนไม่ได้แน่เลย..

กลับบ้านคราวนี้อยู่กี่วันเอ่ย อยู่ถึงสงกรานต์เป่าจ๊ะ..
ขอให้มีความสุขที่จะได้กินกับข้าวฝีมือแม่ ได้กอดผ้าห่มผืนเก่า กอดหมอนใบเดิมอย่างมีความสุขค่ะ


โดย: โมกสีเงิน วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:10:09:03 น.  

 
โอ๋ๆ มาช่วยปลอบอีกแรงนะคะ

เวลาคิดถึงใครหรือต้องไปค้างที่ไหนนานๆ ปุ๊กชอบเอาวิดิโอใส่กล้องไปนะ
เหงาๆ ก็เปิดดูมันก็ยิ้มๆ ขำๆดี แล้วอารมณ์จะดีขึ้นหน่อย
ถ้ายังไม่หายก็โทรกลับบ้านซักกริ๊งนึง แซวแม่ แซวพี่แล้วก็สมอารมณ์หมาย 55
แต่ไม่กล้าฟังเพลงเศร้า อย่างเพลงนี้ที่คุณปอยเปิด
หรือเพลงคิดถึงบ้านของวงประจัญบานนี่ไม่ฟังเลย
จะเปิดเพลงแดนซ์ๆ หนุกๆ ฟังกล่อมตัวเองมากกว่า ช่วยได้เยอะเลยค่ะ

เดี๋ยวคุณปอยก็ได้เจอหน้าคุณแม่แล้ว ขอให้สนุกสนาน มีความสุขมากๆนะคะ
อย่าเพิ่งไปคิดถึงวันที่ต้องกลับไปทำงานเลยนะคะเดี๋ยวหมดหนุก ^^
การรอคอยบางครั้งก็ทรมาน แต่มันก็ทำให้การได้พบกันมีความหมายมากขึ้น
สู้ๆ น๊า


โดย: Hobbit วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:10:12:56 น.  

 
ไม่หายก็ไม่หายครับ พี่หนูหล่อก็ง้อไปเรื่อยๆ เท่ากะ
ฝึกวิทยายุทธที่ยังไม่เคยฝึกมาก่อน ก็ต้องก้มหน้าก้มตา
ง้อไปแหละครับ พี่หนูหล่อทำผิดเอง

อ่านจบแล้วครับ เรื่องความโหยหา บ้าน ก็เนี่ยแหละครับ
ที่เขาเรียก nostalgia ยิ่งตอนเห็นพระอาทิตย์ตกดินแล้ว
ยังกลับบ้านไม่ได้ น้ำตาปริ่มตานั่นละ ใช่เลย ตอนอยู่
เรียนที่อังกฤษ พ่อไม่ให้ตั๋วขากลับ จะให้กลับเมื่อไหร่
ถึงจะส่งไปให้ พี่หนูหล่อฝันเกือบทุกเดือนว่ากลับบ้าน
ไม่ได้ ตื่นขึ้นมาเครียดมากเลย แต่โทษใครไม่ได้ ทำไม่ดี
เอง ก็รับกรรมเหมือนตอนเนี้ยแหละครับ คุณปอย


โดย: หนูหล่อ IP: 203.172.109.164 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:10:37:31 น.  

 
เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้สู้


โดย: Gigg IP: 192.55.18.36 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:10:46:57 น.  

 
ดูเหนือยจังนะครับ


โดย: หนึ่งในชาวโลก วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:11:27:46 น.  

 
กลับบบ้านนราววววว ร้ากกกกกรออยู่ โว้ เย~~~~

คงเคยฟังเพลงนกแลเพลงนี้มาบ้างแล้วสินะ ...หา อะไรนะ เกิดไม่ทัน ...ล้อเล่นน่า อายุป่านนี้ ฮิฮิ

เด๋วไปทำป้ายผ้ารอไว้ที่สุวรรณภูมิดีมั้ยว่า Welcome back อิอิ หรือถ้าจะให้คลาสสิคหน่อยก็เด๋วเอาผ้าสีเหลืองไปผูกไว้ที่ต้นไม้หน้าบ้านให้ (จริงๆเขาต้องให้คนในบ้านผูก แต่เอาน่ะ ถือว่าเป็นการเรียกกำลังใจให้)

...สักวันนึงเธอก็ต้องกลับมาอยู่แล้วนิ ตอนนี้มีโอกาสทำงานที่นั่นก็ทำไปก่อนเทอะ ได้ประสบการณ์การทำงานต่างๆด้วย ได้เห็นโลกกว้าง อย่างน้อยใช้เวลาเก็บเกี่ยวอีกสักแปปสิ เด๋วค่อยกลับมาก็ได้

เที่ยวเผื่อด้วย ไม่ต้องรีบกลับแบบชั้นหรอก นอกเสียจากกลับมาแล้วจะมีงานทำก็อีกเรื่องนึงเน่อ

แต่ถ้าคิดว่าพอแล้ว เซ็งแล้ว ไม่แฮปปี้เสียแล้ว ก็กลับมาเทอะ (อ้าว) ถ้าอยู่แล้วเป็นทุกข์จะอยู่ไปทำไม๊ ต้องอยู่แล้วแฮปปี้สิ

...ยินดีต้อนรับกลับสู่เมืองไทย


โดย: BrettAnderson วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:12:43:44 น.  

 
ไม่มีที่ไหนสุขใจเหมือนบ้านเรา"

^^ อาชีพแอร์ฯ เป็นอาชีพที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ใฝ่ฝันกันมากค่ะ
แต่พอเป็นแล้ว ก็คงคิดถึงบ้านเหมือนคุณปอยนั่นแหละ

เรามีเพื่อนตั้งแต่สมัยประถม สนิทกันมาก ตอนนี้เป็นแอร์ฯ นานปีทีหนถึงจะได้เจอกันสักครั้ง

ปล. อย่าเศร้าไปเลยนะคะ เพื่อนๆ ในบล็อกแก๊งค์ (รวมทั้งเราด้วย) เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ


โดย: Jevanni วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:12:56:10 น.  

 
ถ้าเหงามากก็ลองหลับดูตาสิครับ แล้วทำใจให้ว่างเปล่า จะมีภาพคุณแม่เข้ามาในใจเราทุกครั้งที่เราเหงา ขาดกำลังใจ ท้อแท้ ผมว่าคุณแม่จะคอยดูแล ปลอบโยนและปกป้องเราตลอดไป นะครับ

ไม่มีที่ไหนจะมีความสุขเท่ากับบ้านเราหรอกครับ บางครั้งบางทีคนเราก็ได้อย่าง ก็ต้องแลกกับอีกอย่าง ยังไงก็ขอให้คุณปอย ได้กลับบ้านอยู่กับครอบครัวอย่างมีความสุขนานๆ นะครับ


โดย: nongmalakor วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:15:17:52 น.  

 
ตอนนี้คิดถึงบ้านด้วยค่ะ แถมด้วยหมอนสักใบ
มึนๆ หัว อยากกลับไปนอนแล้ว
^^


โดย: am^^ IP: 58.8.126.82 วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:16:46:39 น.  

 
เห็นด้วยเลยจ้ะว่า เพลง Home นี่ล่ะ มันเข้าถึงจริงๆ นะ สำหรับอาการ
คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้าน แต่ว่าถ้าหากว่าไม่ได้ยินเพลงนี้
ก็รู้สึกเฉย ๆ นะจ้ะ แต่ว่าถ้าได้ยินเมื่อไหร่ อาการเซื่อง
มันจะถามหาทันทีเอาเหมือนกัน

วิธีแก้ก็คือ ต้องหาทางไม่ฟังเพลงนี้ยามอารมณ์เหงาๆ เพราะมัน
ทำให้เราคิดถึงและคิดถึง อะไรได้ง่ายๆ เลยล่ะจ้ะ


อย่างเม้นท์ 1 ที่คุณแป๋วพูดเอาไว้ว่า ... ได้กลับช่วงเวลาสั้นๆ
ก็ยังดีกว่าไม่ได้กลับ หรือว่า คนที่อยู่ไกลบ้านกว่าจะได้กลับเมืองไทย
ก็เล่นเป็นปีๆ อย่างพี่กลับเมืองไทยที ก็กลับปีละครั้ง ได้อยู่กับครอบครัว
ก็ไม่ถึง 1 อาทิตย์ดี ก็ไปตะลอนอีกล่ะ แล้วก็ถึงเวลา ก็กลับเมืองไกล
อีกครั้ง และก็รออีกล่ะว่ากว่าจะได้กลับ ก็อีกปี หรือว่าสองปี

ว่าแล้วก็อ่ะเน๊าะ บางอยางมันก็ต้องถูกแลกกันบ้าง ไม่มีอะไร
ที่ได้มาง่ายๆ โดยเฉพาะคำว่า "ชีวิต และ ประสบการณ์"อ่ะจ้ะ


.................

นี่ๆๆ พูดเรื่องทรงผม ที่น้องปอยเปลี่ยนใจกระทันหันนี่
เป็นเพราะว่าไม่ได้ตั้งใจเปลี่ยนด้วยมั้ง พอช่างพูดอะไรนิดหน่อย
เกิดการเปลี่ยนใจเลย อาการนี้เพื่อนพี่ก็เป็น วันนั้นไปส่งเองเลยล่ะ
เค้าน่ะรักผมมาก ไว้ยาวมานาน แล้วผมเค้าสวยด้วยนะ
เพราะฉะนั้นเค้าก็เลยไม่ค่อยอยากตัด แต่ดันอยากลองเปลี่ยนทรงดู
ก็ได้รับการแนะนำจากเพื่อนหลายๆคนว่าทรงไหนดี ปรากฏว่าไปถึง
ก็คงเหมือนน้องปอยล่ะว่า บอกเค้าเลยว่า ..ต้องการยังไง
ผ่านไป ช่างเค้าสระผมให้ก่อน ก็ยังโอเค ผ่านไป พอช่างถือกรรไกร แล้วตัด ฉับๆ กับอากาศ ด้วยเพราะเสียง "ฉับ"
มันคงบาดหู เค้าเลยบอกว่า

"พี่ .... หนูขอเปลี่ยนเป็นสระแล้วไดร์อย่างเดียวนะค่ะ" ...

ช่างเองก็ดี๊ดี เตรียมตัดเต็มที่ พอเพื่อนพี่บอกอย่างนั้น
เค้าใช้เวลา 2 นาที ประมาณว่า "ขอขำ" ก่อนนะ เพราะเค้าบอกว่า
ดีนะเนี่ยบอกก่อนงับ .. ไม่งั้นงับไปแล้ว ต่อให้ไม่ได้นะเออ


โดย: JewNid วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:19:23:02 น.  

 
ขอเป็นกำลังใจให้นะค่ะ


โดย: whitelady วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:19:39:07 น.  

 
หายโกรธตั้งแต่พี่เบร็ทเขาเฉลยแล้วล่ะค่ะพี่หนูหล่อ
ฮ่ะ ๆ

เล่นอีกก็ได้นะ ฮาฮา แต่ว่าอย่าเล่นมุขซ้ำล่ะคะ เดี๋ยวรู้ทัน

ช่วงนี้คิดถึงบ้านค่ะพี่หนูหล่อ ยิ่งจะได้กลับยิ่งคิดถึง
เหมือนที่เคยบ่นแหละนะคะ กลับก็แป๊บเดียว เฮ้อ
แล้วขากลับมานี่ทรมานชะมัดเลยค่ะ เซ็งมาก ๆ
แต่ก็นะ เลือกเอาเองนี่นาชีวิตอย่างนี้ ทำไงได้ละคะ

ดังนั้น ช่วงนี้ถ้าหายไป ไม่ได้จำศีลนะคะ กลับบ้านค่ะกลับบ้าน
อิอิ

พี่หนูหล่อมีความสุขวันหยุดนะค้า


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 3 เมษายน 2551 เวลา:22:48:04 น.  

 
คืนนี้เดินทางแล้ว ขอให้ได้ไฟลท์ดีๆ เจอผู้โดยสารไม่งี่เง่านะ แล้วก็ขอให้ปลอดภัยในการเดินทาง

แล้วเจอกันจ้า ซียู


โดย: BrettAnderson วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:0:50:38 น.  

 
แวะมาทักทายคับ

ยังงัย!แวะไปฟังเพลงใต้หวานๆ บ้านเรามั่งนะ ออนไลน์ 24 ชั่วโมง 365 วันอ่ะคับ


โดย: West-Songkhla วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:1:03:08 น.  

 
ปอยคะ...อยากบอกว่า
บล็อกนี้...โดนใจคนไกลบ้านอย่างเรามากมาย
อ่านความรู้สึกของปอย...คงไม่ต่างจากความรูสึกของเราซักเท่าไหร่
มันเหมือนโดดเดี่ยวเดียวดาย...บนโลกกว้าง
สิ่งที่บอกได้ก็คือ...ไม่มีที่ไหน อบอุ่นใจเหมือนบ้านเรา
ที่ไหนมีครอบครัว....ที่นั่นก็คือบ้าน
วันนี้...บ้านของเรา..มีสองบ้านแล้ว
คือบ้านที่นู้น...และบ้านที่นี่...บอกตามตรง
ว่าเมื่อก่อน...เราก็เป็นค่ะ..มันโดดเดี่ยวจนบางครั้ง
น้ำตาซึม...บางครั้งที่เหงาใจ..อยากมีใครซักคนคอยปรึกษา
คิดถึงพ่อแม่...ญาติมิตร เพื่อนพ้อง
แต่ว่า...ในเมื่อเราเลือกแล้ว..ที่จะเดินมาในเส้นทางสายนี้
มันเหมือนกับว่า....เราถอยกลับไม่ได้แล้ว
เราก็ต้องบอกตัวเองว่า...ไม่มีใครได้อะไรอย่างใจฝันทุกอย่างหรอก
เรามีลูกสาว...กับคนคนนึงที่นี่เป็นแรงใจอยู่แล้ว
ความคิดถึง ที่มีต่อคนทางโน้น...ก็คงต้องเก็บไว้ในใจ
..
..
เยี่ยมครอบครัวทางโน้น....เผื่อด้วยนะจ๊ะ
กลับมาอยากลืมไปทักทายกันนะ...คิดถึงจ้ะ
..
..
เพลงนี้...จำได้คิดหูเลยล่ะ
นักร้อง...เสียงเค้ามีเสน่ห์ดีนะ..
หวานๆฟังแล้วรื่นหู...สบายใจดี




โดย: nikanda วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:6:01:21 น.  

 
หวัดดีเจ้า


แปลเนื้อเพลงได้ดีมากๆเลยครับน้องปอย
อ่านแล้วรู้สึกตามได้เลย

โดยเฉพาะประโยคนี้

.
.
.

หลายครั้งที่ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงา
เหมือนอาศัยเร้นเงาใครอีกคนอาศัย
อยากหนีจากตรงนั้นให้ไกลแสนไกล
ไม่ขอพบเห็นใคร อยากหลีกไปจากผู้คน


.
.
.


พี่ก๋าคิดว่าบางทีการจากไกล
ก็ทำให้ความคิดถึงในใจเรากลมกล่อมมากขึ้นนะครับ

แม้ว่าจะเหงา
แต่เมื่อย้อนเวลาไปดู อาจพบว่าเราเติบโตขึ้น
และเปลี่ยนแปลงบางสิ่งในใจเรา


เพราะความอบอุ่นอาจทำให้เรามีความสุข
แต่บางทีความหนาวเหน็บนั่นแหละ....ที่ทำให้เราแข็งแกร่ง




คอมเสียไม่เป็นไร
กลับมาตามอ่านบล็อกพี่ให้ครบล่ะกัน 555555


ขอให้มีความสุขมากๆกับครอบครัวครับน้องปอย











โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:7:44:50 น.  

 


ตอนลูกสาวของม๊าเด็กๆ

เขาใฝ่ฝันที่จะเป็นแอร์โฮสเตสมากๆเลยค่ะ

จนทุกวันนี้ เวลาที่เขาออกแบบเสื้อให้ม๊า

จะต้องออกเป็นแนวเสื้อผูกคอเก๋ๆอะไรทำนองนั้น

ก็ต้องเอาใจคนมองทุกวันกันหน่อยนะค่ะ คิกๆๆๆ

จนช่างตัดเสื้อประจำของม๊า ออกอาการแซวว่า

ออกแบบยังงี้ให้ม๊า ทุกตัวเลยน้องนุ่น


โดย: นางมารร้ายจีจี้ วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:9:22:08 น.  

 
ตั้งใจมาง้อรายวันนะครับเนี่ย... หายงอนก็ดีแล้วครับ
จะได้ไม่เกินงาม ฮิฮิ

ยังไม่เล่นอีกละครับ อากาศกำลังร้อน กวนอารมณ์กัน
ไม่ดี เดี๋ยวเป็นเรื่องมากกว่างอน

ป่านนี้คงถึงบ้านแล้วและคงไม่มีเวลามาเช็กบล็อก ขอให้
ได้ทำอะไรดีๆเก็บกำลังใจกลับไปสู้กับอารมณ์ไกลบ้าน
เยอะๆนะครับ


โดย: หนูหล่อ IP: 203.172.109.234 วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:9:47:20 น.  

 
สวัสดีครับ คุณปอย ...

ไม่ต้องห่วงเรื่องบล๊อก จะเฝ้าไว้ให้อย่างดี อยู่กับครอบครัว ตักตวงความสุขไว้ให้มากที่สุดนะครับ


โดย: nongmalakor วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:16:49:31 น.  

 
บล๊อกใหม่เสร็จแล้วนะ ไปเยี่ยมชมกันได้ อ่อ กว่าเธอจะมาเปิดเจอนี่ก็อาจอัพไปสองสามบล๊อกแล้ว อันนี้จะบอกบล๊อก จม.ถึงดากานดาน่ะ อัพวันใหม่เสร็จแล้ว


โดย: BrettAnderson วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:19:15:34 น.  

 
สู้ๆเค้านะค้า



โดย: เด็กน้อยขี้แย วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:19:56:51 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณปอย

ขอมาร่วมวงคนไกลบ้านอีกสักคนนะคะ
อ้อน ไม่ได้อยู่ไกลถึงต่างแดน
แต่ว่าไกลแค่ขับรถไป 4 ชม. ก็ทรมานใจพอดู
ด้วยภาระหน้าที่ทำให้กลับบ้านไม่ได้บ่อยอย่างที่คิด

คิดถึงก็โทรหากัน
คิดถึงก็เปิดเนท ออนคุยกัน

คิดถึงกัน...
ก็ยังดีที่มีคนให้คิดถึง
ว่าไหมคะคุณปอย

เดินทางปลอดภัยนะคะ
คงต้องอวยพรแบบนี้อีกนานเลยค่ะ
สำหรับคุณปอยโดยเฉพาะ


โดย: BeCoffee วันที่: 4 เมษายน 2551 เวลา:21:30:30 น.  

 
ดีค่ะพีปอย

ตอนนี้อากาศคเวตเปลี่ยนแปลงบ่อยเนอะ

อียิปต์สวยนะคะ แต่วุ่นวายพอดูเลยค่ะ แต่ก็ดีค่ะ ได้ไปเห็นอะไรแปลกๆดี แต่ที่ shar el shiekh นี่จะเป็นอีกแบบนึงเลยค่ะ มีแต่ต่างชาติ ไม่ค่ยมีคนอียิปต์เลยค่ะ สวยดีเหมือนกัน แต่ถาพี่ปอยไปถึงนั่นแล้วแนะนำให้ไปที่ เซนต์แคทเทอรีน อีกที่นึงค่ะ ไปดูทะเลทรายที่สวยมากๆๆๆๆ gazal valley ไม่แน่ใจว่าเขียนงี้ป่าวนะคะ แต่สวยมากก นั่งรถจาก shar el shiekh ออกไปใกลเหมือนกันค่ะ

เที่ยวให้สนุกนะคะ

คิดถึงพีเหมือนกันค่ะ


โดย: น้องนิส (เจ้าหญิงแห่งMK ) วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:6:02:45 น.  

 
พี่ปอยหายเหงายังค๊า

กลับบ้านแล้ว คงหายแล้วเน๊อะ


โดย: soda_zappp วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:8:13:56 น.  

 
หวัดดีครับน้องปอย


Home Sweet Home เน๊าะ

พี่ก๋าแวะมาทักทายครับ



โดย: ก.วรกะปัญญา (กะว่าก๋า ) วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:11:54:58 น.  

 


ขอให้มีความสุขมากๆในวันนี้นะคะ


โดย: ป้าหู้เองจ่ะ (fifty-four ) วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:15:51:29 น.  

 
โฮ้ยยย วันนี้เหนื่อยเป็นบ้า ตอนเช้าต้องทำความสะอาดบ้านที่พญาไท ตอนบ่ายก็ต้องขนเสื้อผ้ากลับมาซักที่บ้านอีกอ่ะ ก็เลยไม่มีเวลาอย่างที่ว่าแระ

อยู่เมืองไทยนี่ก็เริ่มจะชินแระนะ แต่ชั้นอยู่บ้านที่พญาไทซะจนชินแล้วน่ะสิ มันสบายดีนะอยู่กลางเมืองเนี่ย ชั้นอยู่ชานเมืองจนชินน่ะ คืออยู่แต่ในหมู่บ้านจัดสรร พอมีบ้านอยู่ในชุมชน ใกล้ตลาด ใกล้รถไฟฟ้า คนเยอะๆ ก็รู้สึกว่า เออ มันก็สะดวกดีเหมือนกันนะ บัตรโทรศัพท์หมด เน็ตหมด ก็เดินไปเซเว่น หิวๆอยากกินไรก็เดินไปเซเว่น อยากกินเหล้าก็ไปซื้อที่เซเว่น หรือจะไปที่ซอยรางน้ำก็ไม่ไกลมากอ่ะ ร้านเหล้าตรึม

ถ้าหางานทำได้จะหาอพาร์ทเมนท์อยู่แถวๆนี้แหละ แล้วก็ไปซื้อคอนโด อันนี้เตรียมเงินไว้แร้วว (ไม่ใช่เงินฉันทั้งหมดหรอกนะ ยืมพี่ชั้นมาดาวน์ก่อนน่ะ) เอาแบบติดรถไฟฟ้า น่าจะwork

ตอนนี้ต้องรถไฟฟ้าอย่างเดียวเล้ย น้ำมันแพงแบบนี้ แต่ดีแล้วล่ะเพราะฉันก็ไม่กล้าขับรถแล้ว วันก่อนพี่ฉันก็ถามว่าจะลองขับดูมั้ย ฉันก็ไม่กล้าหรอก เห็นมอไซค์แล้วผวา

แต่คงประสาทกินแบบนี้ได้ไม่นานหรอก สักวันก็ต้องทำใจให้ได้น่ะ แต่ตอนนี้ขอไว้ก่อน น้ำมันแพงด้วย แล้วก็ไม่มีเงินซื้อรถใหม่ด้วยงิ

หลานชั้นคนโต รู้คะแนนเอเน็ทแล้ว เหี่ยวกันทั้งบ้านเลย เพราะคะแนนต่ำมาก แต่ยังไม่รู้คะแนนโอเน็ท แต่ก็งงอ่ะ ชั้นไม่เข้าใจ เพราะเห็นคะแนนเป็นพันเลย เวลาเทียบคะแนนเข้าแอสมิสชั่นอ่ะ อย่างหลานชั้นเธออยากเข้าวิดยา เคมีอ่ะ แต่อย่างที่เกษตรคะแนนก็เกือบๆหกพันทั้งนั้น

ทีนี้ชั้นก็งงว่าคะแนนแต่ละส่วนนี้มาได้ไง อย่างคะแนนจากโรงเรียนที่สะสมมา หลานชั้นได้สองพันหน่อยๆ จากเกรดเฉลี่ย 3.2 อ่ะ ก็เลยงงว่า มาได้ไงเกรดตัวนี้กับคะแนนนี้

แล้วคะแนนสอบที่ได้จากเอเน็ท และโอเนทเนี่ยมีคูณอีกหรือป่าว แล้วคูณเท่าไหร่ งงมากเลย

แต่วันนี้เห็นคะแนนแล้วสงสารหลานน่ะ เธอเสียงเศร้ามากๆเลย แต่ยังดีน่ะสอบตรงติดศิลปากรไปแล้ว คณะวิดยาสิ่งแวดล้อม แต่เธอก็ไม่อยากเรียนหรอก พวกที่บ้านรวมทั้งชั้นก็ไม่อยากให้ไปเรียนนะ เพราะว่าต้องไปเรียนที่นครปฐม ไม่อยากให้ไปอยู่ไกลหูไกลตากันน่ะ

ก็อย่าว่าล่ะ บ้านชั้นเลี้ยงเด็กแบบหัวโบราณหน่อย ก็ยังงี้ล่ะ

คุณเธออยากเรียนเภสัช แต่คะแนนตอนนี้ แค่จะเข้าคณะวิดยาที่มหาลัยต่างจังหวัดยังไม่ได้เล้ยยย

ถ้าเธอรู้วิธีคิดคะแนนก็บอกมามั่งน้า เห็นว่าเป็นคนสอบระบบใหม่มาก่อน ปีนี้คนนี้คงไม่ทันแร้ว แต่ปีหน้ามีหลานสาวอีกคนจะเอ็นน่ะ (บอกแล้วว่าหลานเยอะ) พอหมดหลานสาวคนที่สองนี่ ก็จะมีหลานผู้ชายอีกคนในปีถัดไป

หมดรุ่นนี้ก็คงหมดเสียทีล่ะเฮ้อ

อิอิ คุยเสียยาวเลย ทำบ้านเธอรกอีกแระ นานๆทีคงไม่ว่ากันเน่อ

คืนนี้คงจะบินกลับแล้วสินะ ขอให้เจอไฟลท์ดีๆ เดินทางปลอดภัย รักษาเนื้อรักษาตัวด้วยเน่อ


โดย: BrettAnderson (BrettAnderson ) วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:20:44:32 น.  

 
หวัดดีจ้าน้องปอย (เรียกตามข้างบน)
พี่ไปดูบล็อคเก่าๆ ตัวเองที่กาก้า แมวธรรมะของพี่มันจุ๊บกะหนู..ก็ได้เห็นมีเม้นท์ของนางสาวดุ่บดั่บอยู่

ขอบคุณนะจ้า ที่เข้ามาแอบดูแมวบ้านจีจี้ กาก้า...

เข้ามาแล้วก็พบว่ามีเรื่องราวมากมายให้อ่าน
จะแอดไว้และค่อยๆ กลับมาอ่านอีกทีนะคะ เพราะปกติต้องแย่งเครื่องกะลูกๆ ถ้าว่างก็จะเป็นเที่ยง และเลิกงาน แป๊ปๆ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ได้กลับบ้านนิดนึง..ก็น่าชื่นใจนะคะ
สู้ๆ


โดย: Jiji&Kaka วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:21:25:11 น.  

 
ใช้คำได้น่ารักจัง มีความสุขวันสงกรานต์นะ


โดย: noina (**ก้อ noi** ) วันที่: 5 เมษายน 2551 เวลา:22:58:43 น.  

 
หลาอย่างมันต้องแลกมาทั้งหมดแหละค่ะ
อยู่ทีว่าแลกมาแล้วเราได้อะไรตอบแทน
คิดถึงนะค่ะ..เหงาตัวอันตรายจัง


โดย: มุกสีทอง วันที่: 6 เมษายน 2551 เวลา:11:39:35 น.  

 
อ่านแล้วซึ้งตาม
เพลงนี้เป็นอีกเพลงของนายไมเคิล บับเบิ้ลลลลที่ผมชอบ


แย่จังเลย
เมื่อกี้ก็เพิ่งอัพบล๊อกเหงาๆ
เปิดมาเจอบล๊อกเหงาๆอีก
ท้องฟ้าข้างนอกก็สีเทาๆ
อากาศหนาวๆ
สงสัยไม่รอดแน่ๆเลยเรา ฮือๆๆ


โดย: Unravel วันที่: 6 เมษายน 2551 เวลา:14:32:44 น.  

 
สวัสดีค่ะพี่หนูหล่อ

กลับบ้านคราวนี้ ไปเที่ยวบางปะอินมาด้วยค่ะพี่
ท่องเที่ยวรายวัน ไม่ต่างประเทศก็ในประเทศ
แล้วไว้จะมาอัพบลอคให้ได้ชมกันอีกเหมือนเคย
เข้าใจแล้วว่าเมืองไทยอากาศร้อนเป็นยังไง
แล้วยังไงตะลอน ๆ ถ่ายรูปอีกต่างหาก ไม่ไหวๆ
เหนื่อยและร้อนสุด ๆ แย่ค่ะแย่

แต่ได้รูปสวย ๆ และจิตใจเบิกบานมาก็คุ้มนะคะ

พี่หนูหล่อคะ บลอคนี้ปอยมีอะไรซ่อนให้อ่านด้วยนะ
ถ้าหาไม่เจอ กด Ctrl+A ค่ะ แล้วเลื่อนไปที่เนื้อเพลง
อิอิ แอบเขินเลยซ่อนเอาไว้ค่ะพี่ แต่ในที่สุดก็ไม่มีใครเจอ
เลยเฉลยเองเลยดีกว่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

พี่หนูหล่อสบายดีเน้อ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:2:34:01 น.  

 
แวะมาส่งฟามคิดถึงยามดึกจ้าคุณปอย

คุณปอยเล่นเน็ตแล้วลองให้ที่บ้านติดเว็บแคมจิคะ
เผื่อจะหายคิดถึงกันสักนิดเนอะ ^^
(จะว่าไปอาจจะคิดถึงเหมือนเดิม แต่ใจคงจะไม่ห่อเหี่ยวเหมือนเดิม)
คอมหายเปื่อยยังคะ ขอให้หายไวๆน๊า


โดย: Hobbit วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:2:35:01 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับน้องปอย


น้องปอยซ่อนคำแปลแล้วเหรอ
บล็อกพี่ก๋านะ....อ่านง่ายสบายตามากเลย อิอิอิ
เพราะบีจีเป็นสีเทา
แต่ตัวอักษรเป็นสีขาวครับ





พี่ก๋าใช้ firefox ครับ

ดีใจด้วยครับที่ได้รับพู่กันเดียวแล้ว
มีหนึ่งเดียวในโลกนะครับ 5555
พี่ก๋าไม่ได้ทำต้นฉบับหรือไฟล์อะไรเก็บไว้เลย


มันมี "หนึ่งเดียว" จริงๆครับ





โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:7:51:01 น.  

 
ช่วงนี้พี่ก๋าทำรูปรวม
เพราะอยากให้รูปในสต็อกหมดเร็วๆครับ
รูปใหม่จะได้อวดโฉมบ้างครับ 55555

ถ้าเป็นรูปเดี่ยว
คาดว่า 2 ปีก็ยังใช้รูปไม่หมดครับ



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:8:31:33 น.  

 
สบายดีครับ ขอบคุณ

ยังเปิดลายแทงที่ว่ายังไม่ได้เลยครับ คอมพ์ที่
บ้านเขาใหญ่นี่มันโลเทคสุดขีด คุยกะเพื่อนๆได้
เนี่ยก็อัศจรรย์มากแล้วครับ

แต่ที่นี่ไม่ร้อนครับ ฝนตกมากบ้างน้อยบ้างมาตั้งแต่
วันที่ 2 น้ำท่วมสนามเป็นพักๆเพราะลงลำรางไม่ทัน
อากาศซึมเซาแต่เย็นสบายดี กลางคืนแค่ 22 องศา
กลางวัน 30 กว่าๆ

กำลังจะมีญาติมาจากเมกา เขาอยากไปอยุธยา
คุณปอยนำเที่ยวบางปะอินเร็วๆเข้าน้า พี่หนูหล่อจะ
ได้เก็บข้อมูลอ่ะครับ นั่รถผ่านปากทามาบ้านเขาใหญ่
อยู่เรื่อยแต่ไม่ได้แวะไปตั้งนานนนแล้ว

วันนี้ลาไปก่อนนะครับ แล้วจะมาอีก ดูแลตัวเองดีๆ
ครับด้วย


โดย: หนูหล่อ IP: 203.172.109.196 วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:12:57:25 น.  

 
ดีคะ...ที่แวะไปเยี่ยม
ว่างๆแวะมาเยี่ยมกันใหม่นะคะ

ทุกอย่างล้วนมี 2 ด้านเสมอคะ
จงมีความสุขกับสิ่งที่เลือกเถอะคะ


โดย: aomamm (Forest-ic ) วันที่: 7 เมษายน 2551 เวลา:13:42:49 น.  

 
แน่นอนค่ะ ตอนนี้กำลังทำรูปอยู่
ถ้าสนใจ ไปดูรูปก่อนได้นะคะ
//missdoobdub.multiply.com

แต่ว่าเรื่องราว จะค่อย ๆ เขียน ค่อย ๆ เอามาลงนะคะ
เพราะว่าตอนนี้ต้องอาศัยคอมพ์เพื่อนด้วยน่ะสิ
ก็เลยไม่ค่อยสะดวกเท่าที่ควรเท่าไหร่...
แต่จะบอกว่า "ร้อนมั่ก" เลยค่ะ ที่บางปะอิน
ระวังญาติพี่หนูหล่อจะไม่ชินอากาศร้อนนะคะ
เพราะมันร้อนหยั่งแรง!!!!!!

ไว้จะอัพนะคะพี่หนูหล่อ อิอิ


โดย: นางสาวดุ่บดั่บ วันที่: 8 เมษายน 2551 เวลา:4:23:31 น.  

 
เธอทำให้ฉันหวนนึกถึงวันเก่าๆ หล่ะ...

...วันที่ฉันนั่งฟังเพลงนี้เบาๆ ในห้องสี่เหลี่ยมของฉันแล้วสะอื้นอยู่อย่างนั้น...

...วันที่ฉันนั่งที่เก้าอี้ตัวท้ายสุดบนรถเมล์สายหนึ่งในเมืองใหญ่พร้อมใส่หูฟังเพลงนี้ และร้องไห้แผ่วเบา...

เมื่อฉันได้ย้อนนึกตัวฉันเองที่เคยคิดถึงบ้านมากมาย ฉันจึงเข้าใจเธอแล้วหล่ะว่าเธอรู้สึกอย่างไร...

มันตอกย้ำฉันให้หวนนึกถึงสิ่งที่ทำลงไป...ฉันต้องขอโทษเธอจริงๆ นะที่ไม่ใส่ใจกับความรู้สึกของเธอ...ฉันขอโทษเธอจากใจจริง...............


โดย: รู้มั้ยว่าสุขใจเพียงใด... IP: 58.9.139.30 วันที่: 23 พฤษภาคม 2551 เวลา:23:08:07 น.  

 
ดาแปลแบบตรงตัวตรงประโยคเลยง่ะคับ มั่วด้วย เพราะปวดกบาลกับการหาคำไทยมาสื่อความหมายเหลือเกินค่ะ


โดย: veeda วันที่: 24 พฤษภาคม 2551 เวลา:9:32:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

นางสาวดุ่บดั่บ
Location :
Vichy France

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 20 คน [?]




\\\ดุ่บดั่บๆ///
ดุ่บดั่บ คือ การเคลื่อนตัวของหนอน
หนอนตัวน้อย ๆ ที่สามารถไปไหนก็ได้ตามใจต้องการ
ฉันเองก็อยากเป็นหนอนตัวน้อย
จะได้ทำอะไรก็ได้ และไปที่ไหนก็ได้ตามที่ใจฉันฝัน
...ดุ่บดั่บ ๆ ๆ...





>>>คลิก ๆ...สารบัญและสมุดเยี่ยมค่ะ<<<




อ่านบลอคเก่า ๆ ก็ได้นะ

<<การปรับตัว-Acclimatisation>>
::สวนสาธารณะวันหม่น::
ภาพ: ดอกมูเก้
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(2)
โดยสวัสดิภาพ-Bon Voyage(1)



















Status: ขาวดำ



Group Blog
 
<<
เมษายน 2551
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
3 เมษายน 2551
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add นางสาวดุ่บดั่บ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.