Group Blog
 
<<
ตุลาคม 2549
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
20 ตุลาคม 2549
 
All Blogs
 
งานเขียน

วันก่อนคุยกับพี่ที่ทำงานประเด็นที่ว่า

นิยายพอเอาไปทำเป็นหนังหรือละครแล้วทำให้ผิดหวัง

ส่วนตัวนะคะ

ก็แค่ความคาดหวังของคน

คนเขียน-ที่แอบลุ้นว่าตัวหนังสือที่ตัวเองสร้างเป็นเรื่องราวมานั้นจะถูกนำไปสร้างในอีกรูปแบบเป็นอย่างไร

คนอ่าน-ลุ้นว่ามันจะสนุกเหมือนที่อ่านไหม พระเอกนางเอกเป็นใคร

ค่ายไหนทำดี (ถูกใจ หายาก) ก็ดีไป

ก็แค่ความคาดหวัง คนอ่านหวังอย่างหนึ่ง คนเขียนก็หวังอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมันเป็นไปได้ยากที่จะถูกใจคนทั้งหมด

ยกตัวอย่างเรื่องที่มินต์เอง ดูตอนเป็นละครแล้วชอบมากมาย พอไปอ่านนิยายก็ยิ่งชอบหนัก

ตามรักคืนใจ ประทับใจกับความรักของพ่อกับลูกค่ะ

บ่นไปบ่นมากชักงง

คือประเด็นในวันนี้ก็คือ

ความคาดหวังต่างหากที่ทำร้ายเรา

ทำไมไม่ลองคิดละคะว่าเราได้เห็นนิยายที่ตัวเองชอบในอีกรูปแบบหนึ่ง อาจจะโดนยำจนเละ หรือ เปลี่ยนจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเรื่องเดิม แต่มันก็คืออีกรูปแบบหนึ่ง

จบค่ะสำหรับประเด็นนี้




ต่อไป

งานเขียนกับตัวตน


บางคนบอกมินต์ว่า ไม่ชอบผลงานคุณคนนี้ แต่คบกันที่ตัวเขาไม่ใช่ที่งานเขียน

ก็ดีนะคะ ใจกว้าง

แต่งานเขียนสะท้อนตัวตนของคนเขียนไม่ใช่หรือคะ

ถ้าเราไม่ชอบผลงาน... มันไม่ได้สะท้อนตัวตนหรอกเหรอ

อันนี้เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัวนะคะ

จากที่อ่านงานของหลายคน นักเขียนแต่ละท่านจะมี "ฉาก" หรือ "สถานที่" แบบเดิมๆ ในหลายเรื่อง ตัวอย่างเช่น

นักเขียนนิยมให้มีฉากกุ๊กกิ๊กในสวนหลังบ้าน

บางคนนิยมให้ตัวละครว่ายน้ำทุกเรื่องไป

บางคนต้องมีฉากทะเลาะกับพระเอกแล้ว "จอด ฉันจะลง"

บางคนสถานะการณ์บางอย่าง

ทำให้รู้ว่าคนๆ นี้เป็นอย่างไร

เช่นนักเขียนบางคนตัวละครตัวใดตัวหนึ่งจะต้องมีครอบครัว สำหรับเราสะท้อนว่าเขาอาจจะเกิดมาจากครอบครัวที่อบอุ่นทำให้คิดว่าครอบครัวสำคัญเป็นพื้นฐานของความรักที่ดี เลยสอดแทรกเข้าไปในเรื่อง

หรือสำหรับบางคนอาจจะใส่ความฝันไปในนั้น

เราสังเกตตัวตนคนเขียนคนนั้นได้จากงาน

เพราะมันสิ่งสะท้อนแนวคิด พื้นฐานการศึกษา จิตสำนึกของคนๆ นั้น หรือเปล่า



Create Date : 20 ตุลาคม 2549
Last Update : 20 ตุลาคม 2549 21:26:08 น. 4 comments
Counter : 179 Pageviews.

 
ประเด็นแรก ความคาดหวัง
เวลาอ่านนิยายจบแล้วชอบ ถ้ารู้ว่าจะเอามาทำละครก็ดูก่อนว่าตัวละครที่เลือกมาชอบมั้ย ถ้าไม่ชอบ ก็ลองดูสักตอน แล้วพอดูเกิดความรู้สึกไม่ชอบขึ้นมาจริงๆ เมื่อไหร่ พี่ก็เลิกดู ฮา

แต่ถ้าเป็นละครแล้ว ค่อยไปอ่าน อันนี้ ความรู้สึกจะน้อยกว่า อาจจะเพราะดูแล้วประทับใจ เลยอยากอ่านให้ได้อารมณ์ที่ละเอียดกว่าเดิมมั้ง มันเลยไม่มีปัญหา

ส่วนงานเขียนกับตัวตนของคนเขียน
พี่ว่ามันมีส่วนนะ...เพราะว่าถ้าอยากจะเขียนให้สมจริง บางครั้งเราก็ใช้สิ่งที่อยู่ใกล้ๆ ตัวมาเขียน ถ้าเป็นพี่...ต้องมีฉากในครัว ฮา เออ นึกแล้วก็คิดได้ จริงๆ ในครัว กับ ห้องรับแขก ประจำเลย

แต่ไอ้ฉากกินข้าวที่เป็นปกติ หรือไง...หรือว่าพี่ชอบเม้าท์เวลากิน ก๊ากกก มั้ง


โดย: นายน้อย IP: 58.9.128.16 วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:21:31:02 น.  

 
ตอบคุณปี๋

หนูว่าของพี่อิงก็มีนะคะที่ตัวละครมีครอบครัว เช่น เอิงมีอาม่า ชาคริตมีคุณแม่

คือบางอย่างที่มีแล้วน่ารักแล้วก็ไม่ดูซ้ำซากก็น่ารักดีไงคะ เช่นฉากตอนกิน แบบว่าทุกคนต้องกิน


นึกๆ ดูแล้วก็จริง พี่อิงเน้นฉากกินนนนนนนน


โดย: มินต์สวยตอบพี่อิง (papermint ) วันที่: 20 ตุลาคม 2549 เวลา:22:35:35 น.  

 
พี่อิงเน้นฉากกินแล้วทำไมพี่อิงไม่อ้วน กรี๊ดๆ ไม่เกลี่ยวแหละ ตึงๆ

มาว่ากันที่ประเด็นความคาดหวังนะคะพี่น้อง

เน็ตก็เป็นคนที่คาดหวังกับนิยายที่ชอบที่จะมาเป็นนะคะ อิ๊อ๊ะ ยิ่งเรื่องไหนแคสติ้งออกมาได้เห่ย เน็ตจะหงุดหงิดรมณ์เสียตามจิกกัด (กัดผู้สร้างนะคะมิใช่นักแสดง) เอามันเข้าไป เหมือนเป็นโรคจิต ผ่างๆ เพราะรู้สึกว่านิยายดีๆ มันควรคู่กับผู้จัดที่ดี และเมื่อคุณ(ผู้จัด)ได้รับโอกาส(ซื้อลิขสิทธิ์ได้)นั้นไปก็ควรทำให้ดีที่สุด อารมณ์ว่ามีเงิน+มีโอกาส ก็ใช้มันซะให้คุ้มค่าซิคะท่าน ทำออกมาห่วยแตกแล้วจะซื้อไปทำไมชิมิ แต่ส่วนมากเขาก็อยากได้เรตติ้งกันใช่ไหมล่ะ แต่แบบช่วยประณีตหน่อยได้ปะ คืนกำไรให้คนดูนิดนึง เห้อออ

จริงของมินต์ที่บอกว่าความคาดหวังมันทำร้ายเรา ต่อไปนี้ฉันจะไม่คาดหวังอีกแล้ว กระซิกๆ

มาต่อที่ตัวตนกับผลงาน

อันนี้มีส่วนอย่างมากมายนะ ไม่รู้ดิ เราเชื่อว่าผลงานสะท้อนตัวตนนะ ถึงแม้ว่านิยายจะเป็นจินตนาการก็ตามแต่ว่ามันก็ต้องมีทัศนคติ รสนิยมและอีกมากมายของคนเขียนปะปนเข้าไปด้วย(หรือเปล่า ผ่างๆ) พูดแล้วเดี๋ยวสามหน้าเอสี่ไม่จบนะคะ มินต์จะอ่านจนเมื่อยเปล่าๆ

แล้วมาพล่ามอะไรดึกๆ คะดิฉัน ยาวเหยียดขนาดนี้ เห็นมะ บอกแล้วว่าต้องยาว ไปนอนดีกว่า คร่อกกก!!


โดย: เน็ตตี้ โอเนล IP: 124.121.81.12 วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:0:54:11 น.  

 
งานเขียนคือสิ่งที่คนเขียนคิดขึ้น ก็ต้องมาจากความรู้ ไม่ก็ background ของคนเขียนอ่ะเนอะ ดังนั้น ม่ะแปลกที่มันจะสะท้อนไรได้เยอะเลย

พี่อิงอ่ะ ชอบกินแต่ไม่อ้วน อิจฉา


โดย: หนอนน้อย IP: 58.9.59.30 วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:21:26:41 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

papermint
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





ผู้หญิงร่างกระทัดรัด หลอกตัวเองว่าน้ำหนักกำลังพอดี ส่วนสูงที่วัดได้ครั้งล่าสุดเกินห้าไม้บรรทัดมาได้ไม่กี่เซนติเมตร

เข้าใจว่าตัวเองเป็นคนหน้าตาน่ารักแล้วก็ยังจะเข้าใจต่อไปถึงแม้ว่าคนรอบข้างจะเถียงสุดใจขาดดิ้นยังไงก็ตาม

รู้ว่าเป็นคนแปลก ยอมรับความแปลกและยังยืนยันที่จะแปลกต่อไปตราบใดที่มันยังไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

รักตัวเองขณะเดียวกันก็รักคนอื่นเท่าที่ควรจะรักด้วย

ความใฝ่ฝันคืออยากให้โลกสงบสุขโดยมีมารอย่างพวกเราคอยปกป้อง

อดีต นางเอกหมีน้อยผู้น่าสงสาร

ปัจจุบัน มารฝึกหัด

อนาคต มารที่ดี



Friends' blogs
[Add papermint's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.