ยินดีต้อนรับสู่ My Mint'blog ค่ะ
Group Blog
 
<<
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
28 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
ถึงร้าย...ก็รัก...ตอนที่ 4

“สั่งได้เต็มที่เลยนะเหี้ยนพ งานนี้ไม่อั้น”

“มึงไปดีใจเรื่องอะไรมาวะไอ้สัดพีท”ไอ้นพถามกูด้วยสีหน้างงๆโง่ๆ

“กูจะดีใจเรื่องอะไรมึงเสือกอะไรด้วยไอ้เหี้ยนพ”กวนตีนมันไปงั้นแหล่ะ ไม่รู้เป็นไงชอบด่าไอ้นพสนุกดี

“อ่าว ไอ้สัดนี่ กูถามดีๆนะเนี่ย”

“ถามดี แต่กูอยากตอบไม่ดีมึงปัญหาอะไรรึเปล่าวะ”

“เออ เรื่องของมึง ดีใจเรื่องอะไรกูไม่สนแมร่งแล้ว กูจะแดกฟรีอย่างเดียว”สันดานจริงๆ แต่ก็เข้าใจ ไอ้นี่มันชอบของฟรีเป็นชีวิตจิตใจ

“แล้วไอ้เหี้ยเป้หล่ะยังไม่เสด็จมาอีกเหรอ”

ไอ้ เหี้ยเป้นี่อย่างอื่นดีหมด ยกเว้นเรื่องเดียวเรื่องเวลา นัดไม่เป็นนัด ชอบมาสายตลอด ตั้งแต่เด็กแล้วมันหน่ะซึ่งตอนนี้คงพัฒนามาเป็นสันดานแล้วเพราะมันแก้ไม่เคย หาย

“เดี๋ยวมันก็มา มึงมีไรกะมันป่ะเนี่ย”ไอ้สัดนี่ก็อยากรู้มันไปทุกเรื่อง นิสัย...ชอบสอใส่เกือกจริงๆ

“มี กูมีเรื่องจะขอบใจมัน”

เรื่อง ของตัวดี ถ้าไม่ได้มันช่วยนะคงยืดเยื้อไปอีกนาน ด้วยนิสัยของกูแล้วถ้ากูดำเนินการเรื่องนี้เองคงอีกยาวนานแน่ๆ กูมันเป็นประเภทพูดไม่ค่อยเก่งแต่รักหมดใจนี่หว่า ฮ่าๆๆ

“อ๋อ เรื่องน้องไผ่ของมึงหน่ะเหรอ”ไอ้นพเริ่มฉลาด เริ่มจับทางถูกแล้ว นึกว่ามันจะถามเป็นอย่างเดียวซะอีก

“เออดิ่”

“ไอ้นพแมร่งคิดการณ์ไกลจริงๆเนอะ กูยังนึกไม่ถึงเลย มันคงเป็นห่วงมึงจริงๆเลยไปคุยกะน้องเค้า”

“55555”กูยักคิ้วใส่มัน แต่ไม่ตอบอะไรมันไป ขี้เกียจคำเดียวสั้นๆเหตุผลของกู

“หัวเราะ ไรไอ้สัด ....นั่นไง ไอ้เหี้ยเป้มาพอดี” ไอ้เหี้ยนพเห็นไอ้เป้ก่อนเลยทั้งๆที่นั่งหันหน้าไปทิศเดียวกันแท้ๆ ที่ผ่านๆมาจะสังเกตุได้ว่าไอ้นพเนี่ยจะสายตาดีกว่าใครในกลุ่มเลย ใครมา ใครมีเรื่อง สาวไหนสวย แมร่งมันเห็นก่อนใครเลย สงสัยเพราะความเสือกมันมีมากเกินลิมิต สายตามันเลยชอบสอดส่อง ฮ่าๆๆ

“ไง พวกมึง แดกแต่หัววันเลยนะ”ไอ้เป้ส่งเสียงมาก่อนตัวเลยมึง เอาหนังหน้ามึงมาให้กูเห็นก่อนได้มั้ยแล้วมึงค่อยพูด แมร่งได้ยินแต่เสียงไม่เห็นหน้ากูหลอน

“มาเลยมึงสั่งเลย วันนี้ไม่อั้นเพราะกูอารมณ์ดี”

“อารมณ์ดีเรื่องน้องไผ่หน่ะเหรอ”

“เออสิ วันนี้ตัวดีของกูทำเค้กมาให้กูกินอีกแล้วว่ะ”

ตัว ดีเป็นพวกชอบทำขนมเบเกอรี่ ไม่ว่าตัวดีจะทำ เค้ก คุกกี้ บราวนี่ ขนมนมเนยต่างๆ กูก็จะได้กินตลอด แน่หล่ะจะไม่เป็นอย่างนั้นได้ไงก็กูเป็นคนสั่งตัวดีเองว่าห้ามเอาขนมที่ทำ ทุกชนิดไปให้คนอื่นกิน ก็กูหวงนี่นา ฝีมือแฟนทั้งคนจะไปให้คนอื่นกินได้ยังไง กูไม่ยอมเด็ดขาด ตัวดีก็ดี๊ดีกูบอกอย่างนั้นไป ตัวดีก็แค่ตอบกลับมาว่า ก็ได้แต่กินไม่หมด ตาย!! ....เท่านั้นเอง

“สวีทกันจริงนะสัด แล้ววันนี้มาได้ไงไม่ไปเฝ้าเมียเหรอไง”

“อ๋อวันนี้ตัวดีของกูไปทำรายงานกลุ่มว่ะ กูเลยขออนุญาตมากินเหล้ากะพวกมึงไง รู้มั้ยตัวดีบอกกูว่าไงตอนกูบอกจะมากินเหล้ากับพวกมึง”

ตัวดีบอกกูแค่ว่า....

“กิน แต่พอดีนะ อย่ากลับดึกหล่ะตัวดีเป็นห่วง แล้วก็อย่าลืมเมาไม่ขับ” ตัวดีเนี่ยน่าร้ากกกกกกกกกที่สุด คอยเป็นห่วงกูแล้วก็เข้าใจกูทุกอย่างเลย ตอนนี้กูสุดแสนจะมีความสุข ลั้นลาลั้นลาชะเอิงเอย (อย่าแปลกใจมันบ้าไปแล้ว)

“เลี่ยนสัดๆ” ไอ้เหี้ยนพอิจฉากูหล่ะสิไอ้นี่ สมน้ำหน้ามันไม่มีใครเอา ฮ่าๆๆ

ความ จริงไอ้นพเนี่ยมันไม่เคยขาดผู้หญิงหรอก แต่ไอ้เหี้ยนี่มันเรื่องมากคบใครก็คบได้ไม่นาน มันบอกว่ามันอยากได้แฟนที่นิสัยเหมือนแม่ เออนะมันคงหาได้หรอก กูดูแฟนแต่ละคนของมันก็ เจอกันในผับเอยในร้านเหล้าเอย มันคงจะเจอผู้หญิงนิสัยแบบแม่มันหรอกนะ เหอะๆ

“แล้วคนนี้ ตัวจริงของมึงแน่ใช่ป่ะ” ตัวดีของกูเป็นตัวจริงแน่นอน แล้วก็เป็นตัวจริงแบบไม่มีตัวสำรองเพื่อลงเปลี่ยนตัวเลยด้วย

“ตัวจริงสิวะ ขนาดนี้แล้วไม่ใช่ตัวจริงได้ไง”

“เออรักกันจริง กูก็ดีใจด้วย”

“แต่กูต้องขอบใจแผนของมึงมากเว้ย ไอ้เหี้ยเป้ ถ้าไม่ได้แผนของมึง กูก็ไม่รู้จะบอกตัวดีของกูยังไงเลย”

“ไม่เป็นไร ถ้ามึงรักกันจริง ที่กูถ่อไปคุยกะน้องเค้า ก็ไม่เสียแรงเปล่าแล้วว่ะ”

“คนนี้กูรักจริงแน่นอน”

“อ่าวแผนเหี้ยไรของพวกมึงเนี่ย กูงง”ไอ้นพที่นั่งนิ่งฟังอยู่นานถามขึ้นมา เฮ้อ! โง่ๆอย่างไอ้นพกูต้องเหนื่อยอธิบายอีกแล้วสิเนี่ย!

“ก็เรื่องมันเป็นอย่างนี้.....................................................”

“ห๊ะ นี่ตกลงมันเป็นแผนของพวกมึงสองตัวเหรอเนี่ย”ไอ้นพถามกูกะไอ้เป้ด้วยสีหน้างงๆโง่ตามเคย

“เออสิ”

ความ จริงมันก็ไม่ได้มีอะไรมากมายนักหรอก แค่กูกังวลเรื่องตัวดีก็เลยไปปรึกษากุนซืออย่างไอ้เป้มัน ไอ้เป้มันก็เลยแนะนำวิธีแบบนี้ให้ ตอนแรกกูก็กลัวหรอกนะว่าตัวดีจะรับไม่ได้ แต่ไอ้เหี้ยเป้มันบอกมันจะพยายามพูดให้กูดูน่าสงสารและน่าเห็นใจมากที่สุด เท่าที่จะทำได้ กูก็เลยยอมใช้แผนของไอ้เป้มัน ก็อย่างว่าแหละนะแผนของไอ้เป้ 99.99%มักจะสำเร็จเสมอ งานนี้กูเลยสบายไปเลย ฮ่าๆๆ

“สาดดดดดดด จริงๆเลยพวกมึงนี่ กูขอมอบโล่ตอแหลดีเด่นแห่งชาติให้พวกมึงสองตัวเลย”มึงไม่ต้องยกย่องกูขนาด น้านนน ถึงกูจะตอแหลยังไง แต่กูก็หล่อนะมึง (เกี่ยว?)

“ยังไงๆ คนนี้กูก็รักจริงอยู่แล้ว แค่มีเล่ห์เหลี่ยมนิดหน่อยเท่านั้นเอง”ก็จริงๆนี่นา ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกลสิวะ ไม่ได้ด้วยมนต์กูก็จะใช้กำลังปล้ำเอาเลยแหล่ะ เพราะคนนี้ยังไงๆกูก็ไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด

“หึหึหึ”เสียงหัวเราะลงลำคอไอ้เหี้ยเป้ หัวเราะน่าถีบดีแท้

“แล้ว ตกลงมึงลืม.....ได้แน่แล้วใช่มั้ย”ไอ้นพ ไอ้เจ้าปัญหา ไอ้อิ๊กคิวซัง ไอ้เจ้าหนูจำไม มึงจะถามทำห่าอะไรเยอะแยะนักหนาวะเนี่ย กูอยากจะลืมแมร่งมึงก็เสือกสะกิดอยู่ได้ กูจะลืมไม่ได้เพราะมึงเสือกถามอยู่นี่แหล่ะ

“สัด!! กูก็พยายามลืมอยู่นี่ไง แล้วมึงจะพูดทำด๋อยอะไรเนี่ย”ด่าๆๆอย่างนี้ต้องด่ามัน

“อ้าวไอ้เหี้ย ก็กูอยากรู้กูก็ถามไง”มันลอยหน้าลอยตาตอบ กวนตีนจริงๆเลยมัน

“เออไอ้พีท กูได้ข่าวว่า ....กลับมากันแล้วนะมึง” ไอ้เหี้ยเป้พูดขึ้นหลังจากที่มันเงียบไปซะนาน

“ใคร”

“ก็.....”

“กลับมาทำเหี้ยอะไรวะ”หลังจากที่อึ้งไป 4.253 วิฯกูก็หลุดคำนี้ออกมาจากปาก

“กลับมา รีเทิร์นกะมึงม้างไอ้สาดพีท”ไอ้เหี้ยนพแมร่งกวนตีนกูตลอด มึงจะหยุดสงบปากซักนาทีมึงจะตายมั้ย

“มา ก็เท่านั้น กูไม่สนใจหรอก ตอนนี้กูมีตัวดีที่รักของกูแล้ว มาก็ไม่ได้มีผลอะไร” ใช่กูมีคนที่กูรักและก็รักกูอยู่แล้ว กูไม่อยากจะสนคนอื่น จะสนไปทำไม? มันเป็นอดีตไปแล้ว อดีตที่ไม่น่าจดจำ

“เออ ขอให้แน่เหอะมึง อย่าโง่เสือกไปใจอ่อนอีกหล่ะ”ไอ้สัดนพมึงจะพูดทำด๋อยอะไรเนี่ย

“เออ กูรักเดียวใจเดียวพวกมึงก็รู้”

“พวก กูรู้ว่ามึงรักเดียวใจเดียว แต่นั่นมันก็รักแรกของมึงนี่หว่า เลยถามเพื่อความแน่ใจ หึหึหึ”รอบนี้เป็นไอ้เหี้ยเป้ ตกลงพวกมึงต้องการจะกวนตีนกูใช่มั้ยเนี่ย ย้ำๆสะกิดๆกันอยู่ได้ กูยิ่งไม่อยากจะสนใจไม่อยากจะนึกถึง

“นั่นมันเป็นอดีต ส่วนปัจจุบันและอนาคตของกู มันเป็นของตัวดีเว้ย”กูทำหน้าระรื่นตอบพวกมันไป

“อ้วกกกก”

“อ้วกกกก”

เสียงสามัคคีการอ้วกของไอ้สองเหี้ยเพื่อนสนิท ตกลงพวกมึงผสมพันธ์กันเองแล้วท้องใช่มั้ยสาดดดดดดดด


หลังจากนั้นพวกเราก็ดื่มกินเฮฮาพูดคุยกันตามประสา จนเวลาล่วงเลยไปเกือบๆสี่ทุ่ม

“ตายห่า! มัวแต่โม้กะพวกมึง กูไม่ได้โทรหาตัวดีเลยเนี่ย”

“สัด! กูพึ่งเห็นมึงโทรไปเมื่อตะกี้นี้เองนะเว้ย”เสียงไอ้นพโวยวายๆ

“ตะ กี้ก็ส่วนตะกี้ดิ่ กูต้องโทรทุกๆชั่วโมงเว้ย ตอนนี้ตัวดีทำรายงานอยู่ที่ห้องเพื่อน กูต้องโทรไปเช็กอีกอย่างมันเป็นการแสดงความเป็นเจ้าของต่อเพื่อนๆของตัวดี ว่าตัวดีหน่ะมีแฟนแล้วเว้ย”เป็นไงแผนกูเด็กป่ะ ว่าแล้วก็เดินออกไปข้างนอกร้านเพื่อโทรหาตัวดี ก็ข้างในมันเปิดเพลงเสียงดังเดี๋ยวได้ยินเสียงตัวดีไม่ชัด


....


“ไม่เจอกันนานนะคะพีท”เสียงที่กูคุ้นเคย เสียงที่กูไม่มีวันลืม.....

“พลอย!?”



Create Date : 28 ธันวาคม 2551
Last Update : 28 ธันวาคม 2551 7:00:22 น. 0 comments
Counter : 70 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Mint-Mint555
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






♥ รักนะจุ๊บๆ ^_^ ขอบคุณ..♥ ♥.....^^ที่แวะมานะคะ.....♥
Friends' blogs
[Add Mint-Mint555's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.