|
|
|
| | 1 | 2 |
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
|
 |
|
|
เราต่างตัดเย็บเสื้อผ้าขึ้นเอง... |
|
เกิดขึ้นและหายไป...เป็นของคู่กัน...
ร่างกายก็แค่เสื้อผ้าหนึ่งชุดในภพนี้...
การดับไปของลมหายใจ...ก็แค่ถอดเสื้อผ้าที่ใส่มาแล้วออก...เพื่อไปเกิดใหม่...สวมใส่ชุดใหม่
สิ่งมีชีวิตก็วนเวียนอยู่เช่นนี้เรื่อยๆไปนั่นแหละ...เปลี่ยนชุดไปเรื่อยๆ...จนกว่าจะวางจิตให้ว่างได้
เสื้อผ้าก็ตามแต่บุญทำกรรมแต่ง...ก็ตามแต่สิ่งที่ได้ทำได้สร้างไว้...ไม่มีใครทำให้เราได้...มีแต่เราทำขึ้นมาเองทั้งนั้น...จะสวยหรือสกปรกก็อยู่ที่เราได้สร้างและสะสมไว้กับตัว
บางคนถอดเสื้อผ้าออก...ร่างทิพย์ที่เปลือยเปล่านั้น...ถูกเติมเต็มไปด้วยเสมหะที่ถมใส่คนอื่น...ร่างใหม่ก็ไม่พ้นสภาพนั้นเพราะสะสมสิ่งนั้นติดตัวมา...ใครจะช่วยก็ไม่ได้เพราะทำขึ้นมาเอง
บางคนถอดเสื้อผ้าออก...ร่างทิพย์ที่เปลือยเปล่านั้น...ถูกเติมเต็มไปด้วยคราบน้ำตาและเสียงสาปแช่งของผู้คน...ร่างใหม่ก็หนีไม่พ้นสภาพนั้นเพราะสะสมสิ่งนั้นติดตัวมา...จะโทษใครก็ไม่ได้เพราะทำขึ้นมาเอง
เวลาเกิดเรื่องแย่ๆกับเรา...อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญก็ได้...
อาจจะไม่ใช่ดวงตก...แต่เป็นผลของสิ่งที่เราทำหรือสร้างเอาไว้ในอดีตและตอนนี้
ทางนี้เองก็เช่นกัน...เวลาเจออะไรแย่ๆ...ในตอนนั้นที่โกรธคนที่ทำให้เราเดือดร้อน...ทางนี้ก็จะต่อว่าอีกฝ่ายที่ทำให้เราเจอเรื่องแย่ๆ...คนส่วนใหญ่ก็คงจะเป็นเหมือนกันหมด
แต่มันจะมีวินาทีที่ความดียังเป็นบารมีนำทางให้เราอยู่ เหมือนยังมีบุญมาสั่นกระดิ่งเตือนสติเรา...ให้เราหยิบกระจกมาส่องและมองเข้าไป
บางทีเราอาจจะเริ่มเข้าใจว่า...สิ่งที่กำลังสะท้อนกลับมาหาเรา...อาจเป็นผลของสิ่งที่เราได้ทำไว้ก่อนหน้านี้...และที่เราเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้อาจเป็นเพราะเราก็เคยทำแบบนี้กับคนอื่นมาก่อน
เพราะงั้นการจากลา...มักไม่มีจริง...วันใดวันหนึ่งข้างหน้าต้องได้เจอกันอีกแน่นอน...เพราะเราต่างมีสตอรี่ต่อกัน...สิ่งที่ทำให้เรากลับมาเจอกันอีกก็ "เวรกรรม"
เวรกรรมอาจจะกล่าวต้อนรับเราอย่างอบอุ่น...เวรกรรมอาจจะอยู่เบียดเบียนเสมือนลมหายใจไม่ห่างเลย...
คนบางคนอาจจะ...ไม่อยากพบเจอกันอีกเลย...จบกันแค่ชาตินี้พอ...เพราะมีแต่ความสูญเสีย...แต่นั้นแหละ...มันขอกันตามใจแบบนั้นไม่ได้งัย...
สิ่งที่ทำไว้ต่อกันในอดีตกำหนดปัจจุบัน...และสิ่งที่ทำไว้ในปัจจุบันจะเป็นตัวชี้นำในทิศเบื้องหน้า...
เวลาในภพนี้น้อยนัก...จวบหมดลมหายใจแต่ถ้ายังติดหนี้เวรกรรมกันอยู่...ก็ต้องตามไปชดใช้กันในภพหน้า...
ไม่มีเรื่องบังเอิญ...
ไม่มีอะไรฟรี...
ของสิ่งใดที่เค้าไม่ให้...ไม่เต็มใจให้...อย่าหยิบไป...ดอกเบี้ยของมันไม่ใช่เงิน...แต่เป็นต้นทุนชีวิตที่แร้นแค้นและทุกข์ยาก
บางคนติดคุกแล้วยังไม่สามารถชดใช้ได้เลย...แปลกใจที่คนโลภชอบจองจำตัวเองในคุกที่ตัวเองสร้างขึ้นมาเอง...
#เราต่างกำลังตัดเย็บเสื้อผ้าขึ้นเอง
#ต่างเป็นเสื้อผ้าเหมือนกัน...แต่ต่างกันที่เนื้อผ้าที่ใช้ถักทอขึ้นมา...
| Create Date : 29 พฤศจิกายน 2567 |
| Last Update : 9 ธันวาคม 2567 20:39:22 น. |
|
0 comments
|
| Counter : 238 Pageviews. |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
