|
|
|
| | 1 | 2 |
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | |
|
 |
|
|
เราเชื่อในความศักดิ์สิทธิ์และคุณค่าของสิ่งเล็กน้อย...เพราะเราเป็นหนึ่งในสิ่งเล็กน้อย...
ในที่มืดแค่เทียนเล่มเล็กๆที่ส่องสว่างก็มีค่ามาก...แม้จะเป็นช่วงเวลาไม่นานก็ตาม
ตรงข้ามในที่สว่างมากๆ...เทียนเล่มเล็กๆนั้นไม่มีประโยชน์อะไร...
เชื่อในโอกาสอันเล็กน้อย...และให้ความสำคัญกับบางเรื่องที่ดูเล็กน้อยนะคะ...เพราะมันอาจจะมีความหมายต่ออีกฝ่ายมากเหลือเกินค่ะ...
//////////////////////////////////////////////////////
เพิ่งกลับมาจากวัดค่ะ...
ไม่มีอะไรค่ะ...ไปพบไปเห็นและไปได้สติกับคำสอนของพระธรรมมาค่ะ...
เอาล่ะเข้าเรื่องเลย...รู้สึกอยากยกหนี้ให้ผู้หญิงและผู้ชายคู่หนึ่งค่ะ...
((ไม่ว่าอีกฝ่าย...จะคิดว่าไม่ได้ติดค้างอะไร...หรือติดหนี้เราก็ตาม...เอาละสรุปแบบกระชับๆ...ยกให้ละกัน...จะคิดยังงัยก็ตาม))
จบไปหนึ่งเรื่อง...เหมือนยกภูเขาออกจากอก...
ความร้อนก็คลายลงไปเรื่องหนึ่ง...เรื่องที่ผูกมัดไว้ในใจก็ระเหยไปแล้วเรื่องหนึ่งสำหรับทางนี้...
จริงๆชายหญิงคู่นี้ความดีเค้ามีค่ะโดยเฉพาะผู้ชาย...แต่ความร้ายกาจของเค้านั้นมีมากกว่า...
ยังงัยซะทางนี้ก็ปราถนาให้เวรกรรมที่จองจำกันไว้...ถูกปลดพันธนาการต่อกันออกไปค่ะ...
ที่สำคัญเราก็คงไม่ได้พบกันแล้ว...ทั้งผู้ชายและผู้หญิง...
สำหรับทุกสิ่งดีๆที่เคยได้รับมากก็ขอบคุณมากๆค่ะ...
ส่วนความร้ายกาจต่อกันทั้งเราทั้งเค้า...ก็ขอให้มันค่อยๆลบออกไปจากใจเราทุกๆคนจนไม่มีเรื่องร้ายๆให้จดจำ...
จะลบหมดจดเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละค่ะ...
***พระธรรมนั้นขัดเกลาเราได้...ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้...และเปลี่ยนความชังเป็นความเมตตาได้นะคะ***
ถ้าเราเคยเป็นเทียนเล่มน้อยๆในใจบางคน...เราขอบคุณที่ให้คุณค่าเรามากขนาดนั้น...
แต่เทียน...ยังงัยก็ต้องดับแสง...ไม่จากเป็นก็จากตายนั่นแหละ...
เทียนไม่หยิบมาจุดให้แสงสว่าง...ก็ไร้คุณค่า...ไร้ประโยชน์ต่อผู้คน...
ถึงจะเก็บไว้ก็ถูกลืม...เพราะเวลารอบๆตัวเรามืดมิดลงเรื่อยๆ...เราก็มักจะมองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากตัวเอง...
ที่สำคัญคนส่วนใหญ่...เวลาอยู่ในความมืดมากๆก็มักจะมองหาเทียนที่ไม่ได้จุดไว้...ไม่เจอซะแล้วแล้วเพราะเหลียวไปทางไหนก็มองไม่เห็นอะไรนอกจากความมืด
มันก็ดีถ้าเคยเป็นของมีค่าและมีราคาในใจของใคร...
ไม่ขอบคุณนะ...เพราะมันหดหู่และรู้สึกเหมือนถูกทารุณมาก...มากจริงๆ...
บอกไม่ถูกว่าทำไมถึงหดหู่...เอาเป็นว่ามันหดหู่...เหนื่อยมาก...
อาจเพราะตรงนั้นมันมืดเกินไป...
รู้ว่ายังงัยเราก็ไม่สามารถทำให้พื้นที่ตรงนั้นมันสว่างขึ้นได้จริงๆ...
ขี้เกียจพูดถึงแล้วล่ะ...อึดอัดค่ะ...ผ่านแล้วผ่านไปล่ะกัน...
เอาล่ะสั้นๆ...เราแค่อยากจะบอกว่า...ไม่มีอะไรติดค้างกันอีกแล้ว...เป็นอิสระต่อกันสักทีนะ...เรายกให้...จะมากจะน้อยเราก็ยกให้ทั้งคู่เลย...
เราสบายใจที่ยกให้...เรารู้สึกว่าเราอยากแบ่งปันความโล่งใจ...เบาใจ...และสบายใจให้...
อย่าดับแสงใคร...เพราะ...ที่มืดมันน่ากลัวและน่าอึดอัด...
ที่สำคัญยังมีอีกหลายคนที่ต้องการ...ความอบอุ่นจากแสงสว่างของแสงเล็กๆความอบอุ่นเล็กที่เรากำลังจะดับแสงไป...
#สิ่งเล็กๆ
| Create Date : 11 สิงหาคม 2568 |
| Last Update : 11 สิงหาคม 2568 13:41:35 น. |
|
0 comments
|
| Counter : 172 Pageviews. |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
