Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2556
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
27 กรกฏาคม 2556
 
All Blogs
 
วันที่ป่วยใจ

หลายเดือนที่ผ่านมีอะไรผ่านมาทำให้เรามาถึงจุดที่ความเครียดสะสมจนควบคุมตัวเองไม่ได้ แม้จะพยายามควบคุมก็ตาม แต่มันก็ไม่ไหวแล้ว

เริ่มจากการปิดเทอมของลูก ดูแล้วก็เครียดธรรมดา แต่สิ่งที่ไม่ธรรมดา คือปิดเทอมนี้เราเที่ยวมาก มีถึงสี่ทริปด้วยกัน เชียงใหม่ กระบี่ สุราษฎร์ ฮ่องกง เที่ยวดูเหมือนสนุก แต่ด้วยความเราเป็นโรควิตกกังวล คิดเล็กคิดน้อย เที่ยวแต่ละครั้งจะมีความเครียดสะสมก่อนไปเที่ยวเสมอ ปัญหาไม่ถูกใจก็มีบ้าง เช่น สุราษฎร์มดเยอะเหลือหลายจนความงามของสถานที่หายไปเกินครึ่ง ทริปฮ่องกง ไหนจะลูกงอแง ไหนจะพ่อเร่งรีบ

สามีก็งานยุ่งเหลือ สัมมนาเยอะเหลือเกิน เดี๋ยวไปโน่นไปนี่ เรารับหน้าที่ดูแลลูก ก็เป็นความเครียดนะ

นับวันรอเปิดเทอม พอเปิดเทอม ทุกอย่างควรจะดีขึ้น สามีก็ป่วยจนรับหน้าที่ดูแลลูกอีกเป็นสองสามอาทิตย์

ไหนจะเบื่อพ่อสามี อะนะ มันก็ไม่มีเหตุผลอะไร ก็แค่เบื่อไม่ชอบ ไม่ใช่ว่าเค้ามีอะไร แต่เราไม่ชอบ ไอ้เราจะไปคิดจะไปชอบเค้าบังคับใจให้ชอบก็ไม่ได้ เพียงแต่เรารู้ว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด เราคงไปห้ามเค้าทำหน้าที่ของลูกไม่ได้ และเราคงทำใจให้เฉย ๆ ไม่ได้

มีอาการเวียนหัวบ้านหมุน น่าจะเกิดจากไมเกรน เพราะก่อนหน้านั้นหนึ่งวัน เราตื่นเช้า นอนไม่พอตอนบ่าย เครียด เจออากาศร้อน หวังว่าจะเป็นแค่วันเดียว ตื่นมาอีกวัน เวียนหัวบ้านหมุน เราต้องนอนลงไปต่อ เพื่อให้ร่างกายพักผ่อนหวังว่าอาการจะไม่กลับมาอีก
หลาย ๆ อย่างมีผลทำให้นอนไม่หลับเพิ่มเข้าไปอีก

ความเครียดหลาย ๆ อย่าง ปกติก็กังวลก็เครียดอยู่ละ นี่มันยังไม่ทันหายเครียด ความเครียดใหม่ก็เข้ามา ฟิตเนสก็ไม่ได้ไป จนตอนนี้ ทุกอย่างมันเกินจะควบคุม
อาจจะมีคนบอกอย่างไปเครียดสิ ถ้าเราบังคับจิตได้ แบบนั้น เราคงไม่เป็นแบบนี้ เพราะคุณไม่รู้จักความเครียดอย่างที่เราเป็น หลายคนอาจจะรู้สึกว่าอย่าไปยึดอย่าไปถือ คนพูดพูดง่าย เค้าไม่ใช้เรา เราไม่ใช่เค้า

ณ วันนี้ หลังจากไม่ได้ไปหาหมอมาหลายเดือน ตอนนี้ต้องกลับไปหาหมอละ ต้องการยาช่วยประคองจิตใจให้กลับสู่สภาพปกติ

เรามีอาการ hyperventilate หอบ แน่นหน้าอก เหนื่อย วันก่อนแค่คิดว่าจะออกไปฟิตเนส ก็หอบเหนื่อยละ ทำให้ยกเลิกการไปออกกำลังกายซะ
ปกติการออกจากบ้านก็สร้างความวิตกกังวลให้เราแล้ว การให้ของใครก็ทำให้เรากังวล การซื้อของฝาก บางทีก็เป็นความรู้สึกยากที่จะเอาของฝากไปให้คนเค้า หลายคนอาจจะบอกไม่เห็นมีอะไร แต่สำหรับเรามีอะไร

ห้องรก รกแต่ไม่อยากจัด ทุกข์ใจห้องรก หงุดหงิดใจ มันเป็นวงจรน่าเบื่อ แน่นอนมันเป็นส่วนหนึ่งของสมาธิสั้น เรายังค้นยังพยายามหาทางออก

อยากนอนเร็ว แต่นอนเร็วก็นอนไม่หลับ ทำให้กลัวการนอนเร็วเข้าไปอีก นอนดึกรอจนสุดๆ ร่างกายและจิตใจก็อ่อนล้า

เขียนเล่าเรื่องของคนที่มีปัญหาทางจิตใจ อาการป่วยทางใจ เราไปหาหมอ รับยามาหวังว่าจะให้ผ่านช่วงนี้ไปได้ และเข้าสู่สภาวะปกติ

เมื่อวานไปรอหมอ ได้ยินคนข้าง ๆ คุยกัน ว่าโรคทางใจ มันยากที่จะคนอื่นจะเข้าใจ ดูภายนอกเราดูเหมือนคนปกติ แต่จริง ๆ แล้วเราป่วยอยู่นะ ป่วยใจ ต้องได้รับการดูแลรักษา มันดูเข้าใจยากสำหรับคนไม่เป็น แต่สำหรับคนเป็นเราคงเข้าใจกันดี เราไม่ได้บ้านะ แต่เราป่วย ป่วยที่รับการรักษาให้ดีขึ้นและหายได้

ขณะพิมพ์อยู่นี้เราก็มีอาการเหนื่อย แต่ตั้งใจจะเขียนจะพิมพ์ จะบันทึกความรู้สึกนี้ไว้



Create Date : 27 กรกฎาคม 2556
Last Update : 27 กรกฎาคม 2556 17:14:25 น. 2 comments
Counter : 579 Pageviews.

 
ซาหวัดดีคะ แนะนำตัวคะ rain ka วันนี้ป่วยใจเหมือนกัน


โดย: rain IP: 115.67.196.149 วันที่: 27 กรกฎาคม 2556 เวลา:17:27:31 น.  

 
คุณ rain วันนี้เราเป็นเพื่อนกัน ไม่เหงา


โดย: pinkyjung วันที่: 27 กรกฎาคม 2556 เวลา:18:57:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

pinkyjung
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 15 คน [?]




New Comments
Friends' blogs
[Add pinkyjung's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.