。◕‿◕。••.•´¯`•.•• ~My Time is Still Going On!~••.•´¯`•.••。◕‿◕。
Group Blog
 
<<
กรกฏาคม 2552
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
3 กรกฏาคม 2552
 
All Blogs
 
My Happiness

ในวันที่สดใสวันหนึ่ง ของเดือนพฤษภาคม(....มั้ง) ปี 2007
ในช่วงเวลานั้นมี สาวน้อยชาวเอเชียผมดำยาวร่างเล็กคนหนึ่ง
ที่อาศัยอยู่ในเมือง Bozeman รัฐ Montana ประเทศสหรัฐอเมริกา
เธอกำลังเดินลงจากห้องของเธอที่อยู่ชั้นสอง ออกไปทางบันได
ด้านหลังลงไปยังห้อง 106 ที่อยู่ชั้นล่าง

"เเก อยู่เปล่า " เธอเคาะประตูถาม หวังว่าจะมีสักเสียงตอบมา
เเต่เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรนักหรอก เพราะปกติก็เปิดเข้าออกได้ตามใจ
เพียงเเต่เคาะไปตามมารยาทเท่านั้น

"โจ้ไปห้องสมุดกัน วันนี้ชั้น Day off" สาวน้อยเข้าไปปลุกคนที่อยู่บนเตียง
ชวนอีกฝ่ายไปหอสมุดประจำเมืองด้วยกัน เธอรู้ว่าหนึ่งในสองคน
ที่พักห้องนี้ทำงานกี่โมง เเละอีกคนทำงานกี่โมง

"ไม่เอา เเกไปเหอะ " คำตอบนี้สร้างความไม่พอใจให้หญิงสาวเป็นอย่างมาก

"สาดดด เเละเมิงบอกจะไปกับกุไม่ใช่ไง เเล้วใครจะปั่นจักรยานให้วะ กวนทรีนอะเมิง เเม่งงงง"

ประเด็นคือขี้เกียจเดิน ^______^;

"ไปเองดิว้า เดี๋ยวกุจะไปทำงานเเล้วเนี่ย" ยังคงอิดออด ไอ่เพื่อนคนนี้หนิ

ในขณะนั้น ผู้พักอาศัยอีกคนของห้องก็เตรียมตัวจะไป second job พอดี
ใครที่เห็นหน้าของหญิงสาวตอนนั้นก็คงเดาได้ว่า อารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

"เออ ไม่เป็นไร ไปเองได้ " ว่าเเล้วก็เดินออกจากห้องไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"ไปคนเดียวได้จริงอะ" รูมเมทอีกคนของห้อง106 ตามหญิงสาวออกมา


=_______=
.
.
"อื้อ ไปได้ เเกไปทำงานเหอะ" หญิงสาวกล่าวทิ้งไว้เเค่นั้น เเล้วเดินเรื่อยๆจากอพาร์ทเม้นท์
ไปยังห้องสมุดเพียงลำพัง ว่ากันตามจริงห้องสมุดก็อยู่ห่างจากที่พักเพียงไม่กี่สิบบล๊อก
อาจจะไม่ถึงด้วยซ้ำ เพียงเเต่ต้องข้ามถนนไปเเละหญิงสาวกลัวการข้ามถนนเป็นที่สุด
จึงไม่อยากมาคนเดียว หากมีคนมาด้วยก็จะดี เพราะมันจะได้พาเรา
ข้ามถนนนั่นเอง ฮ่าฮ่า
อ่อ...อีกอย่างที่ทำให้เกิดความไม่พอใจเเก่หญิงสาวนั่นก็เพราะว่า
ไอ้เพื่อนมันบอกว่าจะมาด้วยกัน เเต่มันไม่มานี่สิ นอยด์!~ ไปคนเดียวก็ได้

ช่วงเวลาไม่นาน หญิงสาวก็เดินมาถึงห้องสมุดประจำเมือง...ห้องสมุดที่นี่มีคอมพิวเตอร์ไว้บริการประชาชนราวๆยี่สิบเครื่องอยู่ด้านในห้องใหญ่ เเละมีเครื่องด้านนอกข้างเค้าท์เตอร์บรรณารักษ์ซึ่งใช้ได้เพียง15นาที อีกสามเครื่อง เเน่นอน...เธอเลือกที่จะใช้เครื่องด้านใน เเม้จะมีเวลาจำกัดหนึ่งคนต่อหนึ่งชั่วโมงก็ตาม เธอรู้ดีว่าเวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงนั้นไม่เพียงพอต่อธุระที่เธอจะทำ เเต่ทำอย่างไรได้ เธอต้องจัดการเรื่องราวของเธอให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง

หญิงสาวเริ่มต้นด้วยการ sign in เข้า check mail ประจำวัน เปิดดูเมลล์เท่าที่จำเป็น ดูว่าคนทางบ้านจะส่งจดหมายอิเล็กทรอนิกส์มาบ้างหรือเปล่า หรือว่ามีข่าวอะไรอัปเดทเกี่ยวกับการลงทะเบียนเรียนในเทอมต่อไปบ้าง
เมื่อจบจากการเช็คจดหมายเเล้ว หญิงสาวจึงรีบเปิดเว็บบอร์ด ที่เธอเข้าเป็นประจำ

สักพัก....^v^ ------ *O* --------- >o<

เเล้วหนึ่งชั่วโมงอันเเสนสั้นก็หมดลง หญิงสาวเดินออกจากห้องสมุดกลับไปยังทางเก่าที่เดินมา ขาเธอก้าวเดิน เเละหูของเธอก็เสียบหูฟังฟังเพลงไปด้วยเธอค่อยๆฮัมเพลงออกมา ร้องตามบ้าง โยกหัวตามจังหวะเพลงบ้างไปตลอดทางกลับบ้าน...ไม่ต้องกลัววจะมีใครว่าเธอบ้าหรอกนะ เพราะเเถวนั้นน่ะเงียบเชียบเกินกว่า
ที่จะมีใครมาสนใจเด็กเอเชียตัวเล็กๆอย่างเธอ

เวลาผ่านไปจนค่ำๆ หญิงสาวไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือไปกว่านอนกลิ้งเกลือกอยู่ในห้องของตัวเอง เเต่ก็รุ้สึกเบื่อเหมือนกันเเฮะ ลงไปข้างล่างดีกว่าเผื่อมีใครกลับมาบ้างเเล้ว เเล้วเธอก็เดินออกไปทางบันไดหลังเช่นเคย

"อ้าวเเก กลับมาเเล้วหรอ มีหมี่มั้ย" หญิงสาวถามหนึ่งในรูมเมทของห้อง 106ที่เพิ่งกลับมาจากงานสอง

"มี ใส่กล่องมาให้ตัวเองเนี่ย" ดีมาก หุหุ เค้ารู้ว่าเราไม่กินเผ็ดเค้าก็ใส่เเต่เส้นกับเนื้อมาให้เรา เริ่ดที่สุด

"ไปห้องสมุดมาเป็นไงบ้าง"

"ก็ไม่ไง ก็เช็กเมลล์ ฟังเพลง ฮ่าฮ่า" หญิงสาวตอบอย่างอารมณ์ดีผิดกับตอนออกไปเมื่อบ่าย


"ไปดูพี่หมีมาใช่มั้ย ถึงได้อารมณ์ดีเนี่ย"
.
.
.
.
อึ้งไปสามวิ
.
.
.
เออว่ะ ^^' ฮ่าฮ่าฮ่า สงสัยจะใช่

"เป้ เเกรู้ได้ไงวะ"

"เห็นก็รู้เเล้ว ^^"


นั่นสินะ ตอนนั้นที่เราออกไปห้องสมุด เรารู้สึกอารมณ์ไม่ดีในระดับหนึ่งเลยล่ะ รุ้สึกเเบบว่า ไอ้บ้าโจ้ บอกว่าจะออกไปด้วยกันเเล้วไม่ไป คือไม่ชอบอะ บอกว่าจะไปก็ไปเด้ อะไรเเบบนี้ เเล้ววันนั้นก็ดันเป็นเราคนเดียวที่มีวันหยุด
คนอื่นเค้าไปทำงานกันหมด เฮ้อ ทั้งเซ็ง ทั้งนอยด์
เเต่พอหลังจากที่เราไปเปิดเว็บ เช็กข่าว ดูรูป นั่นโน่นนี่กับพี่หมีตอนนั้น
เรากลับ กลับมาอารมณ์ดี หัวเราะปกติ จนคนอื่นสังเกตุได้ 55 เเปลกดีเหมือนกันเนาะ

เเต่พอกลับมาคิดดู ก็คงจะจริง เพราะถ้าเรารู้สึกเซ็งๆมาเงี้ย เรากลับมาอยู่กับความสุขของเรา สิ่งที่เราชอบ เราก็จะยิ้มได้ทันที กลับมาปรี๊ดเเตกเหมือนเดิมราวกับว่าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ไม่ใช่ว่าเฉพาะพี่หมีหรอก ตอนนี้มันมีมากขึ้นกว่าพี่หมีอีกเนี่ยสิ ฮ่าฮ่า อื้อนะ...คนที่จะทำให้เรารู้สึกดีได้ก็มีเยอะไม่ใช่เล่นนะเนี่ย ถ้าไม่นับ ครอบครัวเเละเพื่อนๆเเล้ว ก็คงจะเป็นศิลปินเหล่านี้ที่ทำให้เรามีความสุขได้ตลอดเวลา ยิ้มได้เสมอ โอเค๊...มันดูเหมือนว่าเราชอบเกินไปหรือเปล่า ทำบางอย่างมากไปมั้ย เเต่เราก็ไม่ค่อยสนหรอก
(จนบางทีคนอื่นก็มองว่าเราดื้อนั่นเอง)
ก็นี่มันความสุขของเรานี่หน่า ^^ It's my happiness!!~



รูปสวยมั้ย ตั้งใจทำนะจะบอกให้ เราสบายใจที่จะทำ เราก็ทำ กว่าจะทำรุปนี้ได้ลำบากนะเนี่ย กรี๊ดทุกรูปอะไม่ใช่อะไรเลือกไม่ถูก^^ ก็เนี่ยเเหละ คนในภาพที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอ ไม่ว่าจะฟังเพลง ดูรูป คลิป เรื่องราว อะไรก็ตามเเต่ พวกเขาทำให้เรายิ้มได้เสมอ ขอบคุณนะ ^^


ปล. เอ๊ะ...เอนทรี่นี้เป็นสาระ? ฮ่าฮ่า


Create Date : 03 กรกฎาคม 2552
Last Update : 3 กรกฎาคม 2552 20:39:42 น. 6 comments
Counter : 237 Pageviews.

 


โดย: CrackyDong วันที่: 3 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:21:23 น.  

 
กรี๊ดดดด รูปสวยๆ
ว่าแต่ไม่มีนุ้งแทมลูกตัวแฮะ 55+
รูปจินกิ เบ้อเริ่มเลยน้าตัว (แซวๆ หุหุ)
ส่วนรูปมิโนถึงจะเล็กแต่ว่าหล่อ ก๊ากกก..


โดย: StevieWookie IP: 124.121.26.8 วันที่: 3 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:25:02 น.  

 
เขียน ซะ เหมือน นิยายเลย โอเค เข้าใจแล้ว 55


โดย: oummy IP: 58.8.22.184 วันที่: 3 กรกฎาคม 2552 เวลา:19:46:52 น.  

 
เกินความเปนจิง...ไม่เอาสาวๆมาลงบ้างอ่ะ

Y____________________________Y


โดย: joiiz IP: 124.121.93.81 วันที่: 4 กรกฎาคม 2552 เวลา:20:01:09 น.  

 
เออ จริงด้วยรูปอนใหญ่กว่ามิโน
555 -ขอแซวบ้างอะไรบ้าง


โดย: เจ๊ปัด IP: 124.121.17.238 วันที่: 5 กรกฎาคม 2552 เวลา:1:23:01 น.  

 
ดีครัฟ ยินดีได้รู้จักครัฟ อิอิ


โดย: ยางลบ IP: 222.123.79.245 วันที่: 5 กรกฎาคม 2552 เวลา:21:43:28 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Bai Ning
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




...เสียดายเล็กน้อยที่ชื่อlog inไม่ได้ใช้ชื่อ ที่ใช้ประจำคือ Bernadette เพราะว่ามีคนใช้ไปเเล้ว เลยได้log in Bai Ning มา ^^เเละก็ไม่เข้าใจตัวเองว่า จะตั้งให้เยอะทำไมชื่อbloggang กลายเป็นอีกชื่อซะงั้น เเล้วก็...การใช้ภาษาภายในบล๊อกนี้ จะเป็นอะไรที่ค่อนข้าง จะเป็นตัวเรามากๆ อ่านๆไปจะรู้เองว่ามันไม่ค่อยอยู่กับร่อง กับรอยเท่าไหร่ (หรือเราไม่ค่อยเต็ม?) ก็อย่าไปซีเรียสอะไรกันมาก ฮ่าฮ่า^^
Friends' blogs
[Add Bai Ning's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.