|
|
| | 1 | 2 |
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
เนปาล 1 : มิตรภาพ.....ไซเบอร์......สู่ความเป็นจริง
เมื่อหลายปีก่อน ขณะที่อยู่ในห้องแลปคอมพิวเตอร์ เพื่อนๆกำลังตั้งอกตั้งใจเรียนกันหน้าดำคร่ำเครียด แต่มั๊มม๊ะจอมเปิ่นดั๊นนั่งแชทอย่างสนุกสนาน แล้วอยู่ๆก็มีคนแอดเข้ามาคุยด้วย พอเค้าบอกว่าเค้าเป็นคนเนปาลเท่านั้นแหละ ก็พาลให้เรานึกไปถึงคนอินเดียซะได้ ก็เลยคุยๆด้วยนิดๆหน่อยๆ แลวก็แอดทิ้งไว้ที่ MSN
จนกระทั่งวันที่มั๊มม๊ะจอมเปิ่นได้เริ่มทำงานเป็นครั้งแรก ใครจะไปรู้ว่าชีวิตถูกลิขิตให้เขามาทำงานที่บริษัททัวร์ ที่ขายแค่บางประเทศเท่านั้น และหนึ่งในนั้นคือ เนปาล
มั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็ยังคงติดต่อพูดคุยกับเพื่อนคนนี้อยู่บ้างเป็นระยะๆ อีกทั้งความน่าสใจในประเทศเนปาลของมั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็เริ่มเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และแล้ววันนึงมั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็ได้มีโอกาสไปประเทศนี้ ซึ่งก่อนไปก็ไม่รีรอที่จะเมล์ไปบอกเพื่อน จำได้ว่าครั้งนึงเค้าเคยบอกว่าเค้าทำงานที่โรงแรมแห่งนึง มั๊มม๊ะจอมเปิ่นไม่ได้ไปพักที่โรงแรมนั้นหรอก แต่ก็ได้บอกเค้าไปว่าพักที่โรงแรมไหน ในตอนนั้นมั๊มม๊ะจอมเปิ่นไม่คิดหรอกว่าเค้าจะมาหา เพราะอดคิดไม่ได้ว่ามิตรภาพแห่งโลกไซเบอร์จะมีจริงเหรอ
มั๊มม๊ะจอมเปิ่นชอบเนปาลมาก นี่คือความรู้สึกครั้งแรกที่ได้เหยียบย่างเข้าสู่ประเทศเนปาล ได้แต่บอกว่าแล้ววันนึงชั้นจะกลับมาเยี่ยมเธออีก....
เช้าตรู่วันนึง ที่เนปาล มั๊มม๊ะจอมเปิ่นยังคงซุกตัวอยู่ในผ้าห่มหนีความหนาวเย็นที่แทรกผ่านหน้าต่างเข้ามา ลอยละล่องอยู่ทุกอณูภายในห้อง ฮีทเตอร์ยังเอาไม่อยู่เลยนะเนี่ย...เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอยู่หลายรอบกว่าที่มั๊มม๊ะจอมเปิ่นจะสลัดตัวขี้เกียจ เอื้อมมือไปรับ "ฮาโหลลล...." เงียบ " ฮาโหลลลล....." " เฮลโล แมน....นี่ผมเองนะ" เงียบ งงๆ " อ้อ... ชาหรัดเหรอ?" "ใช่ๆ ผมเอง ยินดีต้อนรับสู่เนปาลนะ.....เย็นนี้ผมจะไปพบคุณที่โรงแรมนะ ประมาณสองทุ่ม...แล้วเจอกัน บ๊าบ บาย" เอ่อไม่รู้มันจะรีบไปไหน ไอ้เราก็เพิ่งตื่นก็ยังงงๆมึนๆอยู่เลย แต่เอาเหอะเจอเค้าหน่อยละกัน
หลังจากเสร็จภาระกิจอันหนักหนาสาหัส มั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็รีบกลับมาอาบน้ำอาบท่ารอเจอ มิสเตอร์ชาหรัดตามนัด ในใจก็จินตนาการไปสารพัดสารเพว่าหน้าตามันจะเป็นยังไงน้อ..... สองทุ่มเป๊ะโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกหน พร้อมเสียงสดใสปนหัวเราะ สำเนียงอังกฤษผสมเนปาล บอกมั๊มม๊ะว่ารออยู่ที่ล๊อบบี้ มั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็เดินไปด้วยหัวใจต๊มๆต่อมๆ เห็นผู้ชายตัวสูง ผิวสีแทน หน้าตาคมคาย ใส่สูทซะเนี๊ยบเรียบแปล้ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ที่ล๊อบบี้พร้อมยิ้มกว้างๆโชว์ฟัน 32 ซี่ หน้าตาจริงใจ๊จริงใจ เห็นแล้วมั๊มม๊ะจอมเปิ่นก็อดรู้สึกขำไม่ได้ ชาหรัดเป็นคนคุยสนุก มองโลกในแง่ดี ทำให้การเจอกันรั้งแรกเป็นเรื่งน่าประทับใจและน่าจดจำ......มิตรภาพของมั๊มม๊ะจอมเปิ่นกับหนุ่มเนปาลคนนี้ก่อได้ค่อยๆก่อตัวขึ้น
มั๊มม๊ะจอมเปิ่นไม่เคยคิดเลยว่ามิตรภาพที่เกิดขึ้นกับชาหรัดในวันนั้น จะโยงใยทอเส้นต่อสายยาวออกไปอีกมากมาย....
| Create Date : 15 กันยายน 2549 |
| Last Update : 3 ตุลาคม 2549 14:19:59 น. |
|
2 comments
|
| Counter : 475 Pageviews. |
 |
|
|
| โดย: เอ๋ beautiful angel IP: 203.146.255.156 วันที่: 19 กันยายน 2549 เวลา:14:08:47 น. |
|
|
|
| โดย: jeab ban thai IP: 195.196.136.171 วันที่: 21 ตุลาคม 2549 เวลา:20:02:09 น. |
|
|
|
|
|
|
|