วันที่น้องจากแม่ไป ==อีก1ชีวิตจากจตุจักร(ชลบูรี)==
เจ็ดวันก่อน ฉันนึกครึ้มใจอยากไปเดินเล่นดูลูกหมาน่ารักๆซักหน่อย ด้วยเรื่องมีอยู่ว่า นังมะเหมี่ยวตัวแสบ ถึงเวลาเป็นสาวอีกรอบ หลังจากที่เธอแต่งงานมาสองรอบแล้วไม่เกิดผล ด้วยครั้งนี้ตั้งใจไว้ว่า ถ้าหาลูกเขยไม่ได้ ก้อจะตัดวงจรยัยมะเหมี่ยวซะ เดินไปไหนดีหว่า จตุจักรดีกว่า แว๊บไปแว๊บมา ร้านนี้มีลูกพูเดิล ร้านนู้นก้อมี ร้านนี้ก้อสวย เริ่มมีใจอยากได้มาไว้ครอบครอง สอดส่ายสายตาไปจนเจอลูกหมาน้อยสีน้ำตาลอ่อนสามสี่ตัวอยู่ในกระบะ
คนขาย:"ตัวละพันห้าจ้า"
เรา:!@$%
คนขาย:"ดูตัวนี้ดีกว่ามั้ย" =ชี้ไปที่ลูกหมาอีกตัวในกรงสีแดงเข้มเชียว "ตัวนี้สองพัน"
เรากับคุณแฟน:"น่ารักดีอ่ะพี่ อยากได้อ่า".....ความอยากของเราและความน่ารักของมันนั้นเอง ส่งผลให้เราเดินไปกดตังอย่างว่าง่าย แต่ด้วยความเห็นของเรา เราไม่ค่อยอยากซื้อหมาจากตลาดเท่าไหร่เพราะเราเคยซื้อมาและมันก้อตายเพราะพาโวไวรัส แต่คิดดูแล้วเจ้านี่ไม่มีอาการป่วยให้เห็นเลย
คนขาย:"เอาเลยน้องเหลือตัวสุดท้ายแล้ว"แกเชียร์ซะมิดเกียร์เลย
เรา:"อายุเท่าไหร่แล้วอ่ะค่ะ"
คนขาย:"50วัน"
เรา:ปกติ50วันถ้าตามตารางแล้วต้องฉีดวัคซีนแล้ว เลยถามไปว่า"ฉีดยารึยังค่ะ"
คนขาย:"ยังครับ แต่แข็งแรงดีนะ"
เรา:เอาวะ กะว่าซื้อไปเพราะชอบหน้ามันอย่างเดียวเลย ยังไม่ฉีดก้อไม่เป็นไร เด๋วตูจัดการเอง และถามเรื่องอาหารว่า"กินอาหารยี่ห้อไหน" เพราะว่าที่บ้านไม่มีอาหารเม็ดเลย(ลูกๆที่บ้านกินบราฟ)
คนขาย:"กินรอยัลครับ เนี่ยวันละ10กว่าเม็ดนะ แช่น้ำให้นิ่มๆหน่อย"
เรา:ลูกหมายังไม่มีฟันนิ แต่กินวันละ10เม็ดนี่นะ เราคิด แต่ทำไงได้ รักมันเข้าแต่แรกเห็นแล้ว "เอาก้อเอา" พร้อมจ่ายตังเสร็จสรรพ

กลับมาที่บ้าน วันนั้นพอดีเราได้ล๊อกขายของ เลยเอาตัวตัวนี้ไปด้วยเพราะว่าไม่อยากให้มันอยู่บ้าน หลังจากกลับจากขายของมันก้อดูแข็งแรงดี
วันรุ่งขึ้น มันก้อแข็งแรงดี แต่!! ช่วงบ่าย ขณะที่เรากำลังนั่งดูทีวีเพลินๆอยู่นั้น ฝนก้อเทกระหน่ำลงมา อากาศเริ่มชื้น
ตกดึด ลูกหมาก้อดันไม่สบาย ไอแค่กๆๆ
รุ่งขึ้นมาเลยพาไปหาหมอ
คุณหมอ:"เป็นหลอดลมอักเสบนะคะต้องฉีดยาติดต่อกันเพื่อกันดื้อยา 5วัน"
โอ้ว!!ไม่นะ ตัวเล็กแค่นี้ฉีดยา5วันติด เราเคยไม่สบายต้องฉีดยา3วันยังระบมซะ แล้วนี่มันลูกหมาตัวจ้อย..โถ....



วันแรกฉีดไป กลับบ้าน กินอาหารได้ดี อึเป็นก้อนสวยเชียว
วันที่สองฉีดอีก แต่ว่าได้ยาแก้ไอน้ำเชื่อมกลับมาด้วยเพราะไอมากกว่าเดิม
วันที่สามฉีดอีก แต่วันนนี้น้องขี้มูกเขียวมาก หมอเลยบอกให้ลองเทสไข้หัดดู ปรากฏว่าไม่ขึ้น แสดงว่ารอด..โอ...ขอบคุณ กลับบ้าน วันนี้น้องไม่กินข้าวแล้ว แต่ยังฉี่ได้อยู่
วันที่สี่ฉีดอีก เริ่มดีขึ้นแต่น้องก้อยังไม่หายสนิท แต่วันนี้น้องมีอาการเกร็งค่ะ คือเกร็ง แล้วก้อเดินไม่ได้ คอหงายตลอด ตัวแข็ง หมอบอกว่าน้องช๊อคค่ะ เพราะว่าเกิดภาวะขาดน้ำตาลในเลือด(hypogylcemia) เอาแล้ว งานเข้าแม่มัน..จะรอดมั้ยนี่หายโรคนั้นเป็นโรคนี้แทน กลับไปบ้านนั่งป้อนน้ำหวาน ป้อนๆๆๆๆๆๆเข้าไปให้ได้มากที่สุด ตกกลางคืน น้องร้องแล้วก้อเกร็งๆๆๆๆเดินไม่ได้ คอเอียง
รุ่งเช้า วันที่ห้า แม่รีบบึ่งรถไปหาหมอแต่เช้า โอว....ลูกชั้นเดินไม่ได้อีกเช่นเคย กินไม่ได้ ไม่ถ่าย ไม่หือ ไม่อือ หมอเลยให้น้ำเกลืออีก บอกว่าน้ำตาลยังไม่พอ ป้อนน้ำหวานอีกนะ กลับบ้านไปบ่ายแก่ๆ แม่มันก้อยุ่งแต่เรื่องเรียน(วันนี้มีเรียน)หันหลังให้น้อง แล้วนั่งสเก็ตช์งาน ซักพักน้องก้อร้องๆๆๆๆ ฉันรีบหันไปดู จับดูตัวน้อง อุ้มขึ้นมา น้องชักๆๆๆๆและในที่สุดหมดลมหายใจคา..มือฉันเอง เอาล่ะ เป็นอันว่าจบแล้ว แววตาคู่ที่ฉันเคยสบตาเมื่ออาทิตย์ก่อน


อยากให้เห็นตัวอย่างเหลือเกินเรื่องซื้อลูกหมาจากตลาดซึ่งเป็นแหล่มรวมโรค(หมาเป็นเอเลี่ยนแน่ๆ) ตัวเราเองนั้นก้อบอกคนอื่นอยู่เสมอว่าอย่าๆๆๆๆเลยนะ ขอร้องเถอะ อย่าซื้อจากสถานที่พวกนี้เลย เพราะเราเองเคยเจอมากับตัว และนี่ก้อเป็นอีกครั้งที่เราเจอ

แม่อยากบอกน้องถึงแม้ว่าจะสายไปว่า

"น้องที่น่ารักของแม่ แม่รักน้องนะลูก ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ด้วยกันไม่กี่วัน และน้องจะจากแม่ไปด้วยความทรมานแบบสุดๆ แต่แม่ก้อรักน้องและเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างมาก แม่คิดว่าน้องต้องเป็นเทวดาที่น่ารักมากๆแน่ๆ ไปวิ่งเล่นบนสวรรค์แล้ว หลับให้สบายนะลูก แม่เชื่อว่าเราต้องเคยทำบุญมาด้วยกัน แล้วเราจะพบกันอีก"
รักมาก
จากแม่

เรื่องเกิดขึ้นนั้น เราไม่โทษใครทั้งสิ้น ไม่โทษจริงๆเพราะว่าเราเต็มใจเองที่เอาเค้ามาจากตลาด เพราะถ้าเราไม่เอาเค้ามาอีกสองวันน้องก้อต้องป่วยอยู่ดี แล้วคนขายก้อคงไม่รักษาน้องอย่างที่เราทำ น้องก้อคงป่วยแบบรอความตาย แล้วก้อไม่มีเจ้าของ แต่เราเอาน้องมา เราเชื่อว่าน้องเป็นหมาที่มีเจ้าของ และตามที่เราเชื่อมาตลอดว่า สัตว์ที่ถูกคนนำมาเลี้ยง ดูแลอย่างดีเท่ากับเค้ามีบุญและชาติหน้าจะได้เกิดเป็นเทวดา ยังไงน้องต้องไปเกิดเป็นเทวดาน้อยแน่ๆ เพราะน้องมีเจ้าของ และมีแม่ที่ทำบุญไปให้ และที่สำคัญที่สุดฉันเชื่อว่าสัตว์เลี้ยงย่อมรับรู้ได้ถึงความห่วงใยเจ้าของมีให้ สายใยจากใจถึงใจที่เรามีให้กัน


ขอคุณพระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์และส่วนบุญกุศลที่ฉันเคยทำจงคุ้มครองส่งน้องไปสวรรค์

รูปน้องวันแรกที่ป่วย


ลมหายใจสุดท้าย...



Create Date : 17 มิถุนายน 2554
Last Update : 17 มิถุนายน 2554 0:17:23 น.
Counter : 445 Pageviews.

3 comments
  
เสียใจด้วยนะค่ะ (เราก็เลี้ยงสุนัขเหมือนกัน เข้าใจอารมณ์เลย)
โดย: Sahassa วันที่: 17 มิถุนายน 2554 เวลา:3:00:58 น.
  
อ่านแร้วน้ำตาจะไหลค่ะ เราเองก็รักน้องหมาที่เลี้ยงไว้มากมายเหมือนกัลค่ะ ขอให้น้องไปเกิดเป็นเทวดาน้อยที่น่ารักนะค๊ะ หรือถ้าเกิดอีกทีก็ขอให้กลับมาเจอกับคุณแระอยู่ด้วนกันไปนานๆอย่างมีความสุขค่ะ
โดย: Joojub_จุ๊ฟๆ วันที่: 17 มิถุนายน 2554 เวลา:3:02:07 น.
  
เสียใจด้วยนะคะ.......
โดย: auau_py วันที่: 17 มิถุนายน 2554 เวลา:9:21:53 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

mew_sick.yuk.yik
Location :
ชลบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



นี่คือเรื่องของเรา...
มิถุนายน 2554

 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30