ผู้หญิงโฉดๆแต่อ่อนโยน
THIS'S LOVE ณ ห้องสมุด

29 พ.ย. 2551, 10:50 น

ไม่อยากเขียนชื่อเรื่องเด๋วชาวบ้านจะเดือดร้อน เอาแค่นี้ล่ะกัน

ไม่หวานไม่ขม แต่ซาบซึ้งกินขั้วหัวใจ แถมฮาแล้วก็กวนติงเกินทนด้วย ไม่สวีตมีแต่ความจริงใจ

รักที่บริสุทธิ์ใจ

มีใครสักกี่คนที่จะรู้่สึกได้และทำใจยอมรับตั้งแต่ยังไม่ทันได้บอกเจ้าตัวว่ารู้สึกยังไง

ไม่ต้องรู้หรอกว่าเป็นอะไรแต่ทำไมเพลงพี่บอย ตรัย โว้ย
เศร้าโคตรแบบนี้ฟ่ะ อ่านเรื่องชาวบ้านมาฟังเพลงนี้เข้าไปอีกตรูอินจะตายแล้ว
เฮ้อความรู้สึกรักเนี่ย ได้อ่านมันก็รู้สึกดีอยู่หรอกแต่พออ่านแล้วทำให้ยิ่งรู้สึก ปลง
เกิด มาชาตินึงตรูจะปลงมันกี่เรื่องฟ่ะ สงสารก็สงสารอ่ะ แต่ก็รู้นะว่าคนถูกปฏิเสธความรู้สึกอ่ะถึงยังไงเค้าก็ยังเจ็บอยู่ดี จะให้ทำใจได้แล้วกลับมาเป็นเหมือนเดิมก็กะไร แล้วตัวเราเองที่เป็นฝ่ายปฏิเสธ ถึงแม้จะไม่ได้พูดออกไปโต้งๆแต่ว่าในเมื่อรู้ว่าในตอนนี้ความรักแบบนี้เรา ยังไม่สามารถบอกกันได้เต็มปากว่าตรงนะว่าเป็นอะไรกันแต่อีกฝ่ายกลับรับรู้ ได้เลยว่าตอนที่บอกกลับไปว่ายอมทุกอย่างอ่ะ จริงๆก็เพียงแค่สงสารและไม่อยากให้ความรู้สึกผูกพันที่ร่วมสร้างกันมาศูนย์ เปล่า เฮ้อออออออออ

มัน ก็เป็นแค่ช่วงอารมณ์ที่ยังไม่สามารถพูดได้เพราะว่ามันยังสับสน มันเป็นอะไรหลายๆอย่าง ถึงได้พูดว่ายอมทุกอย่าง แต่อีกฝ่ายกลับอ่านความรู้สึกนั้นได้ทะลุ ทำไมถึงได้เศร้าโคตรเยี่ยงนี้วะ อารมณ์มันไม่ช่ายเกิดมาปีสองปีนะเฟ้ย เหตการณ์มันเผาขนเกินกว่าจะมาสาธยายให้ชาวบ้านได้ฟัง

โอ้ วววววววววพระเจ้า ความรักที่ไม่ปกติเนี่ยเจ็บปวดเสมอ แต่ว่าพี่ชินเป็นคนที่โรแมนติกสาดมากคะพี่ แล้วไอ้ตัวแสบของพี่เนี่ย ก็นะเฮ้อออออออออออออออ ตอนนี้ก็คงให้เวลาเดินไปเรื่อยๆ ชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป

แต่ สิ่งที่จะไม่เปลี่ยนเลยก็คือความรู้สึกของคนสองคน คนนึงที่ทำใจยอมรับมันได้ตั้งแต่แรกที่รู้สึกว่ารัก มีพบก็ต้องมีจาก กับอีกคนที่รู้จักคำว่า ถูกรัก เชื่ออย่างนึงนะ ความรู้สึกอ่ะมันเปลี่ยนแปลงกันได้ รออีกนิดนะคะพี่ชิน ตอนนี่เจ้าตัวแสบของพี่ก็กำลังอินกับเพลงนี้อยู่ เศร้าวะ

ฤดูหนาว ในเต้นท์หลังน้อย หน้าตะเกียงดวงน้อยคือคนเขียน ที่นอนอยู่ข้างๆคือคนที่คนเขียนรัก

อ่านในไดอารี่แค่นี้หาผ้ามากัดแทบไม่ทันหวานมากๆๆ รู้สึกว่ามันอุ่นๆในใจ
จริง ก็เจ้าบทเจ้ากลอนทั้งคู่นะเนี่ยแต่ว่าก็นะ เรื่องหวานเนี่ยต้องยกให้พี่ชินเลยพี่คะรอเท่านั้นคะ เวลาจะทำให้พ่อตัวดีรู้สึกเองว่าการอยู่คนเดียวโดยปราศจากพี่ชินเนี่ยมัน เหงาแค่ไหน

หงะอ่านคห.ที่300 ตรูก็ถึงกะพิมพ์ไม่ถูกเลย เศร้าอ่ะ



Create Date : 03 มีนาคม 2552
Last Update : 3 มีนาคม 2552 17:57:05 น. 0 comments
Counter : 172 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

m_econ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คิดในใจ...
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2552
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
3 มีนาคม 2552
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add m_econ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.