2 ธค 68 มณฑาดอย
พี่กลับมาเยี่ยมบ้าน จัดเตรียมธุระและพาพี่ไปทั่วจนพี่กลับ เพิ่งมีเวลาเข้าบลอกแกง A MUST ของพี่คือ พระบรมราชานุสาวรีย์พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร บนดอยอินทนนท์
พระบรมราชานุสาวรีย์นี้ จัดสร้างโดยกองทัพอากาศ เป็นพระบรมราชานุสาวรีย์ที่เหมือนองค์จริงมากที่สุด ขนาดสองเท่าครึ่งของพระองค์จริง เราเดาเองว่าน่าจะทำจากคอมพิวเตอร์
โดยพระอิริยาบทของพระรูปทรงยืน ทรงฉลองพระองค์ ชุดสูททรงงาน คล้องกล้องไว้ที่พระศอ พระหัตถ์ขวาถือดินสอ พระหัตถ์ซ้ายทรงถือแผนที่ โดยมีวัตุประสงค์ เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานน้อมระลึกในพระมหากรุณาธิคุณ ของพระองค์ที่มีต่อพสกนิกรชาวไทย และกองทัพอากาศ และเพื่อประกาศพระเกียรติคุณ แสดงถึงความอาลัยระลึกถึงพระองค์ที่ทรงสร้างคุณูปการที่ยิ่งใหญ่ต่อประเทศชาติ โดยพระรูปพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรประดิษฐานอยู่ ณ จุดสูงสุดของประเทศไทย เปรียบเสมือนพระองค์ท่านอยู่ในสรวงสวรรค์ ทอดพระเนตรมองลงมายังพื้นแผ่นดินไทย และประชาชนชาวไทย
 
มณฑาดอย กำลังให้ดอกอยู่ข้างทางขึ้นพระบรมธาตุนภเมทินีดล ทางซ้ายมือ ให้ดอกสีชมพูสวยงาม ไปหลายครั้งไม่เคยเห็นดอก
ดอยอินทนนท์ ตั้งแต่เด็กขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วน กับกลุ่มของพี่มาพักค้างคืนบ้านพักทางราชการก็เคยบ้าง จำได้ว่ารถตู้รับจ้างเบรคไหม้รถสมัยก่อนคงคุณภาพไม่ค่อยดีหรือคนขับไม่ค่อยเก่งก็เป็นได้ แต่ก่อนผู้คนไม่มากนัก ไม่แน่นขนัดเหมือนเดี๋ยวนี้ วันธรรมดาลานจอดรถแน่นขนัด ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติ แต่ก่อนให้จอดรถภายในลานบริเวณพระบรมธาตุเจดีย์ได้ เดี๋ยวนี้จัดระเบียบใหม่ให้จอดภายนอกและนั่งรถโดยสารรวมเข้ามาลงภายใน
สิ่งที่ควรปรับปรุงเป็นอย่างยิ่งคือ ทางขึ้นลงสำหรับผู้สูงอายุ เพราะบันไดเลื่อนมีขาขึ้นขาเดียว ไม่มีขาลง และที่น่าสังเกตคือมากี่ครั้งบันไดเลื่อนเสียตลอด ผู้สูงอายุหมดสิทธิ์ขึ้นด้านบนแน่นอน ผู้เข่าเสื่อมขาลงบันได้น่าจะลำบาก เหลียวมองซ้ายขวาจึงแทบไม่มีผู้สูงอายุ ได้แต่นั่งรอลูกหลานอยู่ด้านล่าง บนพระมหาธาตุเจดีย์จึงพบเห็นแต่ต่างชาติที่อายุไม่มาก สุขภาพยังได้อยู่
บริเวณโดยรอบ พระบรมธาตุเจดีย์ ประดับด้วยดอกไม้งดงาม มีการจัดระเบียบการจอดรถ อยู่ภายนอก ให้นั่งรถส่วนกลางที่จัดไว้ให้เข้ามาภายในบริเวณ คงเพราะผู้คนไปเที่ยวมากขึ้นที่จอดรถไม่เพียงพอ คนยุคเก่าอาจไม่ค่อยคุ้นชินกับการขึ้นลงรถต่อรถหลายทอด บรรยากาศปัจจุบันจึงดูเป็นระเบียบเรียบร้อย ไฮโซสักหน่อย ไม่พบครอบครัวชาวบ้านกระเตงผู้สุงอายุลูกหลานกันเหมือนสมัยก่อน โลกมันเปลี่ยนไป คงหมดคนยุคนั้นไปแล้ว สมัยเราสูตินรีแพทย์โรคหนึ่งที่พบเป็นปกติคือมดลูกห้อยย้อยออกมาหว่างขา เพราะคลอดลูกมาก ยกของหนัก คุณยายหลายคนมีแผลถลอกที่มดลูกเพราะครูดถูกับพื้นนั่งมานาน เราเชี่ยวชาญผ่าตัดนักหนาน่าจะตัดไปแล้วหลายพันคน สูตินรีแพทย์สมัยนี้คงไม่พบเห็นโรคนี้ คงกลายเป็นตำนานเหมือนภาพดอยอินทนนท์ในความทรงจำของเรา กลายเป็นภาพเก่าๆในอดีตไปแล้ว แต่เมื่อนึกถึงก็ยังเป็นความทรงจำที่มีเรียบง่ายสบายๆและมีชีวิตชีวา
| Create Date : 02 ธันวาคม 2568 |
| Last Update : 3 ธันวาคม 2568 19:10:17 น. |
|
13 comments
|
| Counter : 453 Pageviews. |
 |
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [
แต่ผมกับมาดามไม่พร้อมครับ
และดีแล้วที่ไม่ไป เพราะพอช่วงบ่ายหมิงก็ไม่สบายครับ 555
อยากไปเดินกิ่วแม่ปาน
เป็นสถานที่ในดวงใจที่ผมชอบมากที่สุดเลยครับ
ไม่เคยเบื่อที่จะเดินที่นี่เลย
ชอบเพลงผู้ปิดทองหลังพระด้วย
น้าแอ๊ดแต่งไว้ได้ดีมากจริงๆครับ