15 ตค 68 ปฏิบัติธรรม 9-13 ตค 68
ทริปปฏิบัติธรรม พร้อมเทศกาลกฐินของทางวัด ดีทั้งสองอย่างได้ทั้งปฏิบัติธรรมที่เงียบสงบในป่า และได้ร่วมประเพณีทอดกฐินเป็นการทำบุญที่พิเศษกว่าบุญอื่นๆเพราะมีการจำกัดช่วงเวลาทำได้เพียงปีละหนึ่งเดือน และเป็นการร่วมแรงร่วมใจจากทุกๆคน
แต่ละครั้งที่ไปวัด ระยะทางขับรถยนต์เกือบ สิบชั่วโมง หลายคนสะดวกไปเครื่องบิน สำหรับเราขับรถไปใช้เวลาพอกับไปค้างโรงแรม นอนรอเครื่องบินอีกหนึ่งวัน ปัญหาคือการอาจนอนไม่หลับ และความกังวลกับการต้องมาทันเวลาขึ้นเครื่อง ขับรถไปเองถ้ามีแรงก็สะดวกไปได้ทุกเวลา ขนของได้ตามชอบ เหมือนท่องเที่ยวระหว่างทางไปด้วย
ช่วงเทศกาลกฐิน และคอร์สปฏิบัติธรรม มีคนเยอะมาก ที่พักฝั่งหญิงแน่นขนัด ผู้ดูแลที่พักเห็นว่ามากับลูกพี่ ให้มาพักทางฝั่งชาย วันแรกๆก็ดีเพราะเงียบสงัดปลอดผู้คน แต่คืนก่อนกฐินรู้สึกเกรงใจ พระสงฆ์และอุบาสกที่ติดตามพระสงฆ์ เดินหาที่พักเจอผู้หญิงนั่งอยู่ในที่พักอยู่หนึ่งคน คิดเสียว่าหญิงชายก็แค่สมมุติ มาก่อนพักก่อน ไม่คิดมาก จะไม่สะดวกก็ตรงห้องน้ำรวมหนึ่งห้องต่อสี่หลัง ก็ใช้เท่าที่จำเป็น อาบน้ำตั้งแต่ตีสามปลอดคนหน่อย ก่อนราดน้ำกลั้นใจทดสอบความแข็งแกร่งของน้ำเย็น ก็ไม่มีอะไร ส่วนพวกพักกลางป่าก็ต้องหาขุดหลุม อาบน้ำหรือซักแห้งกันเอง
บ่ายวันหนึ่ง ฝูงวัวของชาวบ้านมาจากไหนไม่ทราบ เดินมาห้าตัววนเวียนอยู่รอบเต๊นท์ ใจนึกไปถึง ท่านพาหิยะ ถูกวัวขวิดตาย ถ้ามันเกิดโมโหวิ่งขึ้นมาชนอัดในเต๊นท์ไม่น่ารอด จะวิ่งหนีไปหลบก็ไม่รู้จะไปทางไหน เอาถ้ามีกรรมเก่ากับวัวจะขวิดตายก็ต้องยอมสถานเดียว
สำนักปฏิบัติธรรมของพระอาจารย์อยู่ในป่าแท้ๆ ในอุทยานแห่งชาติภูผายล ไม่ได้มีสิ่งก่อสร้างอะไร เพิงที่พักก็มีเท่าที่จำเป็นพอบังฝนได้บ้าง ถ้าตกหนักลมแรงเอาไม่อยู่ แต่ทุกอย่างก็เพื่อมาฝึกจิตใจอย่างแท้จริง คนที่ตั้งใจและสละจริงก็จะได้ผลจริง แต่ถ้ายังพกความใดๆ เช่นความกลัว ความสบาย ความคิด ฯ มาไม่ทิ้งออกไป ก็ต้องฝึกหลายรอบ
ส่วนเรา เคยไปมาหลายที่ ฝึกมานานหลายสิบปี ทั้งชีวิตการทำงานผ่านประสบการณ์ทั้งคนทั้งศพทั้งกลางวันกลางคืน ที่ผ่านมาซิกส์เซนส์ เซเว่นเซนส์ แต่เมื่อเป็นศิษย์พระอาจารย์ท่านสอนให้ขออโหสิกรรมและแผ่เมตตาเป็นปกติ ทำบ่อย ทำตลอด มาที่นี่เงียบสงบเป็นมิตร นอนเงียบเย็นสบายดี ไม่มีอะไรตุกติกแม้สักนิด หลายแห่งน่าจะเชิญชวนให้ไปพักด้วยซ้ำ ลมพัดเย็นสบาย นั่งลงเงียบสงบสงัดอย่างรวดเร็ว ภูมิดียิ่ง
กลางดึกกลิ่นดอกไม้หอมที่คุ้นเคย หอมติดจมูก คิดว่านางฟ้าเทวดา เดินสำรวจ ดอกพุทธชาดนี่เอง มาออกดอกอยู่ใกล้ๆที่พัก กลางคืนหอมมาก
"เหมือนจันทร์เพ็ญที่เคยส่องเย็นได้ลาจากฟ้า
เปลี่ยนผัน สายธารเวลาให้ชีวาได้มองได้เห็น
สัจธรรมคือความเข้าใจในสิ่งที่เป็น
ใดใดไม่มีว่างเว้น ล้วนเป็นเพียงอนิจจัง
ดูน้ำค้าง เพียงโดนแดดจางก็พลันสลาย
ชีวิตบอบบางมากมาย เพียงจำไว้ทุกวันสำคัญ
ดีหรือร้าย กระทำอย่างไร ก็เป็นเช่นนั้น
รำลึกถ้อยร้อยรำพัน สังฆบิดา จารึกในใจ
"สิ้นทุกข์สุขที่แท้จึงได้พบพาน สู่ทางธรรมบันดาลในชาติสุดท้าย ส่งฟ้าสู่ดินแดนที่หมดผองภัย สถิตไว้ในแดนธรรมพระนฤพาน
(สถิตไว้เพียงความดีชั่วนิจนิรันดิ์ / สถิตไว้ในรอยธรรม พระญาณสังวร)"
| Create Date : 15 ตุลาคม 2568 |
| Last Update : 15 ตุลาคม 2568 20:32:32 น. |
|
12 comments
|
| Counter : 439 Pageviews. |
 |
|
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
ผู้ติดตามบล็อก : 36 คน [
ทำให้รู้สึกถึงสถานที่อันเงียบสงบ ร่มเย็น ร่มรื่น
บรรยากาศเหมาะกับการฝึกฝนตนมากๆครับ
ช่วงที่มีพระสงฆ์มาด้วย
คนดูเนืองแน่นเลย
เห็นแล้วน่าชื่นใจในความศรัทธาของผู้คน
ที่มีต่อพระพุทธศาสนาครับ