อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

ญี่ปุ่นเค้าเสริฟอาหารแบบ "พอดี" มากๆเลยนะครับ
ไม่ทำจานใหญ่แบบกินจนเหลือทิ้ง

อย่างชุดในรูป
ถ้าลูกผมกิน คงต้องสั่งสองชุด 555

เคยไปญี่ปุ่นสั่งหลายอย่าง
เค้าบอกว่าพอก่อน ลองกินก่อน
ไม่อิ่มค่อยสั่งใหม่
ซึ่งเราไม่ค่อยชินเลย
พอกินเสร็จ จะสั่งใหม่ก็รอนานมาก
เลยไม่ได้สั่งเพิ่มครับ
เหมือนเค้าอยากให้เรากินอร่อย มากกว่ากินอิ่มครับ

ทริปหลังสุดที่ผมไปเดินกับพระ
เดินจากน้ำตกวังบัวบานลัดเลาะป่าไปยังขุนช่างเคี่ยน
เดินตั้งแต่ 8 โมงเช้าไปถึงบ่ายโมง
นั่นก็หนักหนาที่สุดสำหรับผมแล้วครับ 555
ตอนแรกคิดว่าตัวเองไม่น่าจะเดินไหว
แต่ในที่สุดก็เดินถึง
ถึงก่อนใครหลายคนด้วยครับ
มาดามยังแซวว่าอย่าเหนื่อยจนหลับกลางดอยล่ะ 555

ไกด์เคยบอกผมว่า
ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เผชิญกับภัยธรรมชาติตลอดเวลา
เค้าจึงเห็นคุณค่าในทุกสิ่งที่มี
รวทั้งอาหารด้วย
ทุกคนจึงไม่กินเหลือ ไม่ตักเผื่อ
ค่อยๆตักกินไปเรื่อยๆ
แล้วก็ไม่เน้นอิ่มเกินไป ไม่เน้นคุ้ม
แต่ให้อร่อยกับอาหารตรงหน้า
เป็นวิธีคิดที่ดีมากๆ
แต่ผมว่าคนไทยกับคนจีนไม่ทำแบบนี้แน่นอนครับ
ของเราต้องตักเยอะๆ กินเยอะๆ กลัวไม่คุ้มครับ 5555

น่ากินครับ ไปเที่ยวนี่ไปเที่ยวแบบพักผ่อนจริงๆ ไม่รีบร้อนอะไร สบายๆ เลยนะครับ

ถึงจะดูน้อย แต่อย่างละนิดอย่างละหน่อยพอรวมกันหลายๆ อย่างมันก็เยอะเหมือนกัน

อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

วิวร้านสวยมากเลยครับ อาหารก็น่ากิน ถ้าผมกินคงไม่อิ่มนะครับ เพราะผมกินเยอะ แต่คนญี่ปุ่นเค้ากินไม่ค่อยเยอะใช่มั๊ยครับ
จากบล็อก
เงินรางวัลแข่งแบดน้อยจริง ๆ ครับ ระดับเมเจอร์ชิงแชมป์โลก ได้แค่ 2 - 3 ล้านเองครับ ไม่เหมือนกอล์ฟ เทนนิสได้เงินรางวัลทีนึงเกือบ 100 ล้านเลยครับ

การล้มที่เจ็บที่สุดในชีวิตของผม
คือ ปั่นจักรยานให้หมิงดูครับ
ตอนนั้นหมิงน่าจะ 6-7 ขวบ
ผมเอาจักรยานมาปั่นแล้วโชว์การยกล้อให้ลูกดู
ปรากฏว่าหงายท้องหัวฟาดพื้นเลย
มึนมากๆครับ 555

ผมเล่นหุ้นไมเ่ป็นเลยครับ
เคยศึกษาอยู่ช่วงนึง
แล้วก็รู้สึกว่ามันไม่เหมาะกับผมสักเท่าไหร่
ก็เลยไม่ได้ลองลงทุน
ญาติมาดามคนนึงเล่นหุ้นเป็นอาชีพเลยครับ
ลงทุนหลายร้อยล้าน
เวลาหุ้นตก ก็ป่วยเลยครับ 555

อรุณสวัสดิ์ครับคุณเย็น

ขอบคุณที่พาไปเที่ยวค่ะคุณเย็น

สวัสดียามเช้าค่ะคุณเย็น

ร้านสวย บรรยากาศดีมากๆเลยนะคะ
อาหารจานเล็กๆ กินได้หลากหลายดีค่ะคุณเย็น

เห็นแล้วอยากนั่งกินลมชมวิวนานๆเลยค่ะ

มีคนขอซื้อภาพวาดของผมเยอะเลยครับ
ผมวาดให้หมดเลย
และยังไม่เคยคิดเงินเลยครับ
คนรับเองก็เกรงใจ
แต่ผมรู้สึกว่าผมอยากให้มากกว่าคิดเงินครับ
มาดามยังบอกเลยว่าคิดเงินได้แล้ว 555

ผมนั่งคุยกับศิลปินใหญ่ท่านนึง
อาจารย์ท่านบอกว่า
"ผมอยากไม่ทะเยอทะยานเหมือนคุณจังเลย"
ผมหัวเราะเลยครับ 5555

ช่วงนี้ผมกลับมาออกกำลังกาย
ไม่ได้อยากผอม
แต่อยากให้เบาหวานมาเป็นเพื่อนกับผมช้าลงอีกหน่อยครับ 555
ผลพลอยได้คือ เมื่อวานเพื่อนมานั่งคุย
เพื่อนทักว่าผมผอมลงเยอะเลย
อันนี้ก็แอบดีใจว่าที่เหนื่อยออกกำลังกาย
ก็ทำให้ผอมลงเหมือนกันนะเนี่ย 555

ปล.ร้านเสื้อแฮนด์เมดที่คุณเย็นเล่ามา
ผมก็คงไม่รอครับ ผมไม่ชอบรออะไรนานๆ
ร้านดังคิวยาวมากๆ ผมก็ไม่กินครับ
กินร้านธรรมดาก็ได้