Group Blog
 
<<
กันยายน 2552
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
29 กันยายน 2552
 
All Blogs
 

ประสบการณ์ ผ่าคลอด ต่างแดน

วันนี้หนูก็ครบ สองอาทิตย์แล้ว กว่าหม่าหม๊าจะ หาเวลามาอัพ blog เล่าเรื่องราวการผ่าคลอดให้หนูได้อ่าน เพราะวันๆ ก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับหนู นั่นแหละ เด็กอะไรนอนน้อยจริงๆ กิน ขี้ กิน ขี้ ทุก ชั่วโมงเลย
สงสัย นมหม่าหม๊า ยังมีไม่มากพอมั่ง ก็อดทน เน๊อะ เหนื่อย กันทั้งแม่และลูก สู้ สุ้ (อ้อ ป๊าก็เหนื่อยด้วยนะ เพราะอยู่ แผนก เปลี่ยนผ้าอ้อม กับ จับหนูเรอ) แหม พูดถึงเรื่อง ขี้ แล้ว ก็ขอเม้าท์ นิดหนึ่ง หนูนี่นะ เวลาขี้ เสียงจะมาก่อน เลยลูก ขนาดอาม่าใหญ่ นั่งอยู่ข้างนอก ยังได้ยินเลย ให้อารมณ์ ประมาณ ขี้แตก ยังไงยังงั้น
แุถมเมื่อวันก่อน หม๊า กำลังเปลี่ยนผ่้าอ้อมให้หนูอยู่ กำลังยกตูดเช็ดอยู่เลย หนู ก็ขี้พุ่งออกมา ดีนะที่หม๊าหลบทัน ก็เลยไปตกที่พรมแทน แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง เลยเก็บหลักฐานเอาไว้ให้ป๊า ตื่นขึ้นมาเช็ด ฮ่า ฮ่า
แหมนอกเรื่องซะนาน กลับเข้าเรื่องดีกว่าเน๊อะ

แต่ถึงแม้เรื่อง จะผ่านมานานแค่ไหน ่ยังไงซะ หม่าหม๊าก็มั่นใจว่า เรื่องราวทุกขั้นตอนที่เกิดขึ้น หม๊ากับป๊าไม่มีวันลืมแน่นอน ทุก moment มันมีความหมายมากมาย อย่างที่มีคนเค้าเคยบอกไว้ว่า “ วันที่เราอาจจำไม่ได้ แต่กับใครคนหนึ่งอาจไม่เคยลืม ” เหมือนที่ อาม่าใหญ่ และยายกุ๋ย ชอบเล่า เรื่องตอนคลอด ป๊า และ หม๊าออกมา ทั้งที่มันผ่านมา 30 ปีแล้ว ก็ยังเล่าได้เป็น ฉากๆ อ๋อ ความรู้สึกมันเป็นยังงี้นี่เอง…อุ๊ย เกริ่นมาซะนาน เข้าเรื่องดีกว่าลูก


ตั้งแต่ เที่ยงคืน วันที่ 15 กันยา หม๊าต้องเตรียมตัว อดข้าว อดน้ำ จนกว่าจะถึง เวลาคลอด ก็คือ พรุ่งนี้ เวลา บ่าย สามโมงคร่ึง เพื่อให้การผ่าตัดเป็นไปด้วยดี หม๊าก็เลยตอ้งอดทน แต่ก็มีแอบจิบๆ นำ้นิดหน่อย ประมาณ กันตายอ่ะ ลูก และอีกอย่าง ป๊าเค้าก็อนุญาต แล้วด้วย เพราะดีกว่า เห็น หม๊า พะงาบๆ อยู่บนเตียง ฮ่า ฮ่า

วันพุธ ที่ 16 กันยา เราสามคน เอ๊ย สี่คน อาป๊า อาม่าใหญ่ หม่าหม๊า และหนู ออกเดินทางไป รพ. ตอน บ่ายโมง เพราะ หมอเค้าให้ไปเตรียมตัว ก่อนคลอด 2 ชั่วโมง (อิ อิ หม๊า ก็แต่งหน้าไปซะ เด้ง เลย ลูก โดย เฉพาะ คิ้ว ยังไงก้ได้ ขอ มี คิ้วไว้หน่อย สบายใจ) ก็ถือกระเป๋าไป 1 ใบ ข้างในก็มี เสื้อผ้า หม๊า ไว้ใส่กลับ 1 ชุด ของใช้ส่วนตัว จุ๊กจิก และ ก็เสื้อผ้า หนู 1 ชุด ผ่้าอ้อม 3 ผืน และ ผ้า ห่อตัว 1 ผืน และแน่นอน กล้องถ่ายรูป และ Ukulele ของป๊าหนู



ตอน ออก เดินทาง ก็รู้สึก ชิวๆ เฉยๆ มากๆ เดินเหิน สบายๆ พอไปถึงห้องเตรียมคลอด พยาบาล ก็มาบอกให้เปลียบชุด โดยถอดออกให้หมด และสวมเสื้อคลุม แบบเปิดหลังแทน จากนั้น ก็มาเจาะนำ้เกลือ ตอนนั้น เองที่ หม๊าเริ่ม ตื่นเต้น ขึ้นมาบ้างแล้ว ระหว่างนั้น ป๊า หนู ก็เล่น Ukulele ให้ฟังตลอด เพื่อ ให้หม๊า รู้สึกผ่อนคลาย



สักพัก หมอ บล็อคหลัง (epidural) ก็เข้ามา ตอนนั้นแหละ ความกลัว เริ่มมาเยือน เพราะอ่านมาเยอะ ว่า เจ็บมากในขั้นตอนนี้ แถม process ก็ไม่เหมือนทีอ่าน ใจก็เริ่มฝ่อ เพราะที่อ่านมาบอกว่า ต้องนอนขดตัว งอๆ เหมือนกุ้ง แต่นี้ หมอ สั่งให้หม๊านั่ง หันหลังให้ และให้พยาบาล จับบ่าไว้ หม๊าก็ เสียว อ่ะเด๊ะ แต่พอตอนฉีดจริง มันก็เจ็บนะ แต่หม๊าว่า อยู่ในระดับที่ทนได้ ไม่มากมาย อย่างที่คิด ซึ่งก็เป็นการดี ที่เตรียมใจมาก่อน แต่ก็มี ปวดๆ แปลบๆ ตอนที่ยามันเริ่มวิ่ง เข้าตามเส้น

สักพัก พยาบาลก็ จะ มา สวนฉี่ให้ … ซึ่งหม๊ากลัวขั้นตอนนี้มากกว่า บล็อคหลังซะอีกลูก เพราะเคย สวนฉี่แบบ สดๆ แบบไม่มียาชามาแล้ว เจ็บจนน้ำตาร่วง ขอบอก… ก็เลย เกร็งตัว น่าดู เอ๊ะ แต่คราวนี้ ไม่รู้สึกเจ็บ อะไร แห๊ะ… อ๋อลืมไป ยาชามันออกฤิทธ์ แล้วนั่นเอง เฮ้อ โล่ง…

จากนั้น หม๊าก็เริ่มชา ไปทั้ง ขาและท้อง เริ่มยกขาไม่ขึ้น และท้องก็ดูหนาๆ จนต้องถามป๊าว่า ท้องยังอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่า เพราะ รู้สึก เหมือนไม่ใช่ ท้อง ยังไงไม่รู้ บวมๆ หนาๆ บอกไม่ถูก

สักพัก DR.Tsai ก็เข้ามา (หมอที่จะทำคลอดให้หนู) หน้าตายิ้มแย้ม ถามหม๊าว่าพร้อมหรือยัง หม๊าก็ได้แต่พยักหน้า งึกๆ

อ้อ หมอ Tsai คุย ภาษาจีน แต้จิ๋ว ได้ด้วยนะลูก ก็เลยคุยกับอาม่าใหญ่ สักพัก แถมชักภาพคู่กันอีกต่างหาก

จากนั้นก็มีคนมาเข็น หม๊าไปห้องคลอด หม๊าก้มองตามไม่เห็น ป๊าหนูเข้ามาซะที คนก็เริ่มเต็มห้องคลอดเข้าไปทุกที อยู่ตรงหัวหม๊า 2 คน ตรงขา อีก 4 คน จับหม๊ากางแขนกางขา หม๊าก็เริ่มใจคอไม่ดี ถามหาแต่ป๊า จน เค้าบอกว่า ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวทุกอย่างพร้อมแล้ว จะตามป๊ามาให้ รับรอง หมอจะไม่ลงมือจนกว่า ป๊าจะมา

พูดเสร็จ หมอคนเดิม ก็เอา เครื่องช่วยหายใจมาครอบจมูกหม๊าไว้ และเอาม่านมากั้น ตรงหน้าอก จากนั้น ก็ไปตามป๊าเข้ามา

หม๊าก็เริ่มนำ้ตาไหล ไม่รู้ทำไมเหมืิอนกัน ความกังวลต่างๆ สารพัด มันเริ่มเข้ามา ว่าหนูจะเป็นอย่างไร จะปลอดภัยมั้ย แถมป๊าหนู ตั้งแต่เข้ามาก็ทำหน้าที่ เป็นพรายกระซิบ บอกละเอียดทุกขั้นตอน ประมาณว่า เค้าผ่าแล้วนะ เค้าเริ่มล้วง เริ่มดึงแล้วแหละ ทำให้หม๊า จินตนาการ ไปไกลโลด ด้วยภาพอันหวาดเสียว คิดอีกที ชั้นผ่า เงียบๆคนเดียว จะดีกว่ามั้ยเนี้ย…..

ด้วยยาชาแล้ว หม๊าไม่รู้สึกเจ็บก็จริง แต่มันรู้สึกได้ถึงแรงดึง และแรงดันตลอดเวลา ผ่านไปนานแค่ไหนไม่รู้ ป๊่าหนูก็ยังพากย์ไม่หยุด…. เห็น ขาซ้าย แล้ว…. เห็นหลังแล้ว…ยังๆ ยังไม่เห็นหน้า…ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว โห ตัวใหญ่นะเนี้ย….
จากนั้น หม๊าพยายามถามป๊า ว่า หนูออกมา โอเค หรือเปล่า สมบรูณ์ ดีมั้ย ถามอยู่หลายครั้งก็ไม่ตอบซะที หม๊าก็ใจคอไม่ดี (รู้ทีหลังว่า ป๊าก็มัวแต่ตกใจ ที่สายสะดือ พันคอหนูอยู่)

พอหมอเค้าอุ้มหนูไป เช็ดทำความสะอาด และเช็คร่างกาย ตรง ด้านบนหัวหม๊า หม๊าก็ได้แต่แหงนคอมอง แต่มองเท่าไหร่ก็เห็นแต่ขาหนู ที่ดิ้นไปดิ้นมา สักพักป๊ําก็วิ่งมาบอกว่า หนูน่ารักมาก สมบูรณ์ดี และพอป๊าจับมิือหนูนะ หนูหยุดร้องไห้ทันทีเลย หมอบอกว่า สงสัยเค้าจำป๊าได้ เล่าไปก็นำ้ตาร่วงไป ทั้งป๊าและหม๊า

พอเค้าเช็คร่างกายหนูเสร็จ ก็ยกมาให้หม๊าได้เห็นหน้า และถ่ายภาพร่วมกัน แต่หม๊าแอบเคืองมากๆ เพราะคนที่ถ่าย จัดมุมไม่ได้เรืองเลยลูก ไปถ่ายอยู่บนหัวหม๊า งี้ หม๊า เลยต้องแหงนคอ มามองกล้่องเอง (ผ่าคลอดเสร็จ หม๊าเลยมีอาการคอเคล็ด ร่วมด้วย จากการที่แหงนมองหนู และแหงนมองกล้อง อย่าง ฮา) หนูทำนำ้หนักได้ดีมากเลยลูก ออกมาที่ 7 pounds 2 oz น่าจะราวๆ 3,700 กรัมได้มั้ง.....ดีนะที่หม๊า ผ่าคลอด ไม่งั้น อะจึ๋ยยยย ไม่อยากจะคิด



จากนั้น ป๊าก้ตามหนูออกไปที่ห้อง เนสเซอรี่ และปล่อยหม๊าไว้ อย่างไม่ไยดี เฮ้อ ได้ใหม่ ลืม เก่า มันเป็น อย่างงี้ นี่เอง



พอ Dr.Tsai ทำการเย็บแผล เสร็จแล้ว เค้าก็เข็น หม๊ากลับมาที่ห้อง เดิม หม๊ารู้สึก เหนือยอ่อนมากมาย เหมือนไปทำสงครามมาเลยทีเดียว (นี่ขนาด ไม่ได้เบ่ง คลอดเองนะ) สักพัก อาม่าใหญ่ ป้าแนน และน้าพิม ของหนู ก็เข้ามา เอารูปหนูมาอวดหม๊า เห็นแล้ว น่ารัก น่าชัง ดีแท้หนอ ลูกแม่

อ้อ ที่นี่ไม่รู้เหมือนที่เมืองไทยมั้ย เพราะเวลาผ่าคลอดเสร็จ พยาบาลเค้า เอานำ้แข็งมาให้ หม๊ากิน อาม่าตกใจใหญ่เลย แต่หม๊าก็ไม่มีแรงถามเค้าแล้วหล่ะ ว่าให้กินทำไม ได้แต่กินตามที่เค้าสั่ง คิดเอาเองว่า คงช่วยให้เลือดหยุดไหลมั้ง….

หลังจากคลอดหนูได้ประมาณ สองชั่วโมง พยาบาลเค้าก็เข็นหนูมาหา เพื่อให้ดูดนมหม๊า ซึ่งหม๊าก้ยังไม่มีน้ำนมหรอกนะ ตกใจ ตื่นเต้น เก้ เก้ กัง กัง มากมาย แต่มีความรู้สึก อบอุ่น แปลกๆ เกิดขึ้นในใจอ่ะลูก (แอบซึ้งนะเนี้ย)

และป๊า ก็ชักภาพไม่หยุด ซึ่งหม๊าเองก็ทำหน้าตาซึ้ง เอียงซ้าย เอียงขวา เพราะมั่นใจว่า แต่งหน้ามาเต็มที่ มาโวยวาย เอาตอนที่เห้นภาพจากกล้อง คือ แบบว่า..นี่ใครอ่ะลูก บวมอืด หน้าตาเหมือนอดนอนมาแล้ว 3 วัน ดูไม่ได้เลย หม๊า สั่งหยุด ชักภาพทันที รับตัวเองไม่่ไหว เจง เจง…



ก็ลองดูรูป ข้างบน เปรียบเทียบกับรูปข้างล่าง ดูสิลูก แล้วหนูจะรู้ว่า การคลอดหนูเนี้ย หม๊าสูญเสีย พลังงานไปมากแค่ไหน
หึ หึ..แต่ยังไงก็ คุ้มนะ ที่ได้หนูมา
ปิดท้าย ด้วยรูป น่ารักๆ ของหนู ที่ป๊า เค้าเฝ้า ถ่าย อยู่ตลอดวัน..เหอ เหอ ไม่ค่อย เห่อ เล้ย


รักนะ..เจ้าลูกชาย




 

Create Date : 29 กันยายน 2552
14 comments
Last Update : 20 ตุลาคม 2552 10:06:57 น.
Counter : 2323 Pageviews.

 

ยินดีด้วยค่ะ ได้ลูกชายเหมือนกัน
น่าเอ็นดูจัง

 

โดย: น้องนู IP: 58.8.129.29 30 กันยายน 2552 13:07:07 น.  

 

แค่อ่านน้ำตาก็ไหลแล้ว
พี่สาวรีบ ๆ พากลับมาเร็ว ๆ นะ

 

โดย: น้าฝน IP: 124.120.191.73 30 กันยายน 2552 13:13:45 น.  

 

ยินดีด้วยค่ะ ได้เจอลูกสมใจแล้ว
น้องหน้าตาน่ารักน่าชังมากๆๆ

อ่านเจอที่บอกว่ากลัวน้ำนมไม่พอ
เราว่าน่าจะพอน่ะถ้าลูกถ่ายบ่อยขนาดนั้นอ่ะ

เลี้ยงง่ายๆ น่ะค่ะ

 

โดย: จ้าว..จอม 30 กันยายน 2552 16:29:31 น.  

 

เจ้าตัวเล็กน่ารักจังเลยค่ะ^๐^

 

โดย: ตั๋วรถเมล์ 30 กันยายน 2552 18:06:24 น.  

 

ยินดีด้วย น่ะค่ะ ลูกชายน่ารักจัง เราก็ใกล้คลอดเหมือนกัน แต่ยังไม่มีวี่แววเลย ไม่อยากผ่าคลอดอ่ะ

ยังไงก็ดูแลสุขภาพนะค่ะ ทั้งคุณแม่คุณลูก

 

โดย: นุ่น (noomnim_CMU ) 1 ตุลาคม 2552 0:17:03 น.  

 

ขอบคุณน่ะค่ะที่เอาเรื่องความหมายของคำว่า Lei มาแชร์กัน
จะบอกว่าเราสะกดชื่อลูกเป็น Lei จิงๆ
เพราะชื่อจริงคือ ณชเล = Nashalei
คนส่วนใหญ่จะคิดว่าเราสะกด Ray หรือ Lay
แต่เราว่า Lei มันเก๋ดี
ยิ่งมารู้ความหมายแล้วอยากกรี้ดส์สสส.... ชอบคร่า

 

โดย: จ้าว..จอม 1 ตุลาคม 2552 17:27:47 น.  

 

ว้าว.. ได้เจอน้อง KOA แล้ว น่าเกลียดน่าชังจริงๆค่ะ อิอิ.. เป็นใครก็อดเห่อไม่ได้แหละค่ะ รอดู รออุ้มมาตั้ง9เดือนเน้อ ^.^

ขอให้น้องเลี้ยงง่ายๆ แข็งแรงๆนะคะ ส่วนคุณแม่ก็ฟื้นตัวไวๆ แข็งแรงๆด้วยเช่นกันค่ะ.. เป็นกำลังใจให้คุณพ่อคุณแม่มือใหม่ค่ะ

ปล. คุณพ่อน่ารักมากๆเลย เล่นดนตรีผ่อนคลายให้คุณแม่ฟังด้วย

 

โดย: annim 2 ตุลาคม 2552 15:44:26 น.  

 

ชอบรูปโคอาด้านล่างขวาสุดมากๆ น่ารัก น่าชัง น่าฟัด :-) ช่วงนี้วุ่นๆอ่ะ เลยไม่ค่อยมีเวลาไปเยี่ยม มัวแต่ยุ่งๆเรื่องเรียนและงานกลุ่ม เหมือนเราไม่ค่อยได้คุยกันเลยเนอะ ไว้จะแวะไปเยี่ยมเร็วๆนี้นะจ๊ะ อยากไปชิมข้าวต้มอี้ใหญ่ ณ ฮาวาย ด้วย :P ยังไงขอให้หนูโคอาเป็นเด็กดี เลี้ยงง่ายๆนะจ๊ะ ขอเป็นคุณอาแทนคุณป้าได้่่ป่าวจ๊ะ ​(ได้คับ ...) ถามเองตอบเองซะเลย :P

 

โดย: Nanny IP: 98.155.138.50 2 ตุลาคม 2552 16:03:49 น.  

 

อยากอยู่ใกล้ๆพี่สาวจังเลยยย

 

โดย: Aunt' GK IP: 161.200.255.162 2 ตุลาคม 2552 17:04:17 น.  

 

เป็นยังไงบ้างคะ.. เลี้ยงน้อง KOA สนุกไปถึงไหนแล้วเอ่ย? ^.^

 

โดย: annim 15 ตุลาคม 2552 12:19:47 น.  

 

ลูกแกน่ารักจริง ๆ ด้วย พูดแบบไม่เข้าข้างใครเลยน่ะ ชั้นว่าเหมือนลูกชิ้นหมูอ่ะ เป๊ะ เป๊ะ สำเนาถูกต้องเลยเพื่อน แต่ตัวโตเป็นบ้าเลย! (โตทั้งตัว โตทั้งอาวุธลับ)ประมาณว่าถ้าเป็นลูกคนอื่น เค้าคงต้องคลอดมาเลี้ยงข้างนอกสัก 10 วันถึงจะเท่าลูกแกตอนคลอดเนี่ยะ

เห็นแล้วชั้นก็อยากให้ครบ 9 เดือนเร็ว ๆ
แต่อยาก skip ตอนเข้าห้องคลอดไปเลย อ่านแล้วเสียวไส้มาก

ลูกชิ้นหมูยังน่ารักเหมือนเดิมเน่อะ แต่ไอ้ ukulele นี่มันอะไรว่ะ? อ่านไป อ่านมาในเรื่องของป๊าหนู แฟนแกน่าฟัดซะมากกว่า ชั้นมั่นใจว่าตัวต่อ ๆ ไปกำลังมา (รวมเงินแล้วแกคลอดลูกสบาย ๆ) ทำใจเหอะเพื่อน

รักษาสุขภาพดี ๆ ทั้งบ้านเลยน่ะ แล้วจะหาโอกาสโทรไปเม๊าท์อีก

เลิฟยูออล

 

โดย: ก๊อง IP: 222.123.176.99 20 ตุลาคม 2552 17:38:58 น.  

 

อ่านแล้ว รู้สึกซาบซึ้งมากเลย กับการเป็นแม่คนเนี่ย ดีใจด้วยนะแก ได้เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ซะที

 

โดย: yui IP: 10.218.228.142, 203.146.63.187 21 ตุลาคม 2552 21:27:26 น.  

 

กำ อ่านมาตั้งนาน หว้านึกว่าได้ลูกสาว มาเจอคำส่งท้าย รักนะ...เจ้าลูกชาย แหะๆ พอดีเคยเข้ามาอ่านมันก้อนานแล้ว ไปเหงคุณแม่เม้นให้คุณแม่อีกคนมาก้อตกใจว่าคลอดแล้วหรอ เลยตามมาอ่านก้อเลยจำไม่ได้ว่าได้ลูกชาย ย้อนไปดูบล็อคเก่าแต่ไม่ได้อ่าน ก้อเหงว่าคุณแม่หน้าตาสวย ลัลล้ามากๆ คิดว่าได้ลูกสาว เพระแตกต่างจากหน้าของหว้ามากๆ ที่กะด่างกะดำ สิวก้อเยอะ สมแล้วที่ได้ลูกชาย
ชอบรูปน้องรูปสุดท้ายมากเลยค่ะ ดีใจด้วยนะค่ะ ของหว้าก้ออีกไม่กี่วีคก้อจะได้เหงหน้าเจ้าลูกชายคนที่ 2แล้ว อิอิ

 

โดย: หว้า (vavra_thank ) 26 ตุลาคม 2552 0:43:24 น.  

 

^_^

^_^

^_^

 

โดย: mk IP: 58.9.59.182 25 พฤศจิกายน 2552 8:57:50 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


บลูม่า
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




Friends' blogs
[Add บลูม่า's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.