กุมภาพันธ์ 2560

 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
 
 
All Blog
มาคุยกันเบาๆ :: ให้ทายว่า "กุญแจบ้าน" มันอยู่ที่ไหน กรี๊ดดดดดด!!!!!


นี่เป็น... อุทธาหรณ์ที่ทำให้ อิชั้นจำเป็นต้องมา เห่าหอนที่นี่ค่ะ
ควันหลงวันวาเลนไทน์..แท้ๆเชียว
วันที่ 14 กุมภาเพลิน.. ตื่นมาแต่เช้า อากาศดี๊ดี หนาวแต่แดดออก
จำได้ว่า ตื่นมาปุ๊บ รีบเตรียมอบ..คุ้กกี้หอมๆเอาไว้จกตอนเย็นวันแห่งความเลิฟ
และ รีบๆๆๆ ดัน "ซากศพไก่ทั้งตัว" ที่นอนตายอยู่บนถาด..
เข้าเตาอบ..เตรียมไว้ทานเป็นอาหารเย็น เพราะระยะเวลาที่ต้องใช้อบนั้น นานง่ะ
และวันนั้นเราต้องออกไป ไถนา ตอนบ่ายสาม ยันทุ่มนึง..

สองอย่างเสรด..ก็นั่งละเลียดอาหารเช้าที่อยู่ในชาม กาแฟหอมๆ..ในแก้ว
นั่งเจือกเรื่องของชาวบ้านอยู่หน้าจอคอม 555 อันนี้ถือว่า
มันคือการบำบัดทางจิต ที่เราทำๆกันอยู่ปกติทุกวันนะคะ 555
ทานอาหารเช้าเสรด... ไก่อบใกล้จะใช้ได้แระ คุ้กกี้ก็เสรด หอมฉุย..

เหลือบสายตามองไปที่นาฬิกา..ความตั้งใจ..อากาศดีขนาดนี้
ต้อง "ลงสระ" ให้ได้ กะว่าจะจัดเต็มๆซักชั่วโมงนึง ..
โด๊ป บานาน่า ไปอีกลูก...จุก....555
จากนั้นก็ เตรียมอุปกรณ์ที่จะไปสระว่ายน้ำ มี pull buoy มี kickboard
สรุปคือ ต้องใช้เป้สะพายหลังหนึ่งใบ กระเป๋าใส่พวกผ้าเช็ดตัว และอื่นๆอีกใบ
มีสองใบ... จัดการกับตัวเองเสรด...คว้าแจ็กเก็ต..ใส่ป๊าบบบบ
หยิบกระเป๋า...สองใบ ออกมาวางหน้าประตูบ้าน

จากนั้นก็ "ปิดประตูบ้านแมร่งงงงงเลย" และก็ค่อยควักดูในกระเป๋าว่า...
"กุญแจรถกรูอยู่ไหนวะ" ???

กุญแจรถ...กับ กุญแจบ้าน ของฉันคือ แม่งกอดอยู่ในพวงเดียวกันอ่ะคร่ะ
ชัดเจนนะ.... ณ moment นั้น...
อิชั้นอยากจะ เอาหัวกระแทกประตูบ้านให้ "หายโง่" ...แต่ก็รู้ว่ามันคงไม่ได้ผล!
เพราะความโง่ มันเป็นสิ่งที่ ...ห้ามดูถูกกันเด็ดขาดค่ะ...

"อย่าดูถูกคนโง่เชียวนะคะ"
เพราะ Einstein เคยพูดไว้...
"ความฉลาด..มีที่สิ้นสุด และสามารถวัดออกมาได้เป็น I.Q
แต่ ความโง่นั้น ไม่มีใครสามารถวัดมันออกมาได้ค่ะ
แถม...มันยังไม่มีที่สิ้นสุดอีกด้วยนะคะ ฮืออออออ"

งานเข้าล่ะสิกรู...
กระเป๋าสองใบกองอยู่หน้าบ้าน..ไม่มีกุญแจรถ และกำลังจะไปสระว่ายน้ำ
ทำไง???? ตอนนั้นบอกตัวเองท่องคาถา..keep cool keep cool
ถ้าเหตุการณ์ที่เกิดนี้คือ เลวร้ายชาติชั่วหน้าหมาที่สุดแล้วนะคะ
มันไม่มีอะไรจะ "แย่มากไปกว่านี้อีกแระ..." จบนะ...ยอมรับซะ

จากนั้น.. เอาไงดีวะ??? พยายามโทรหาสามี
ทั้งเนื้อทั้งตัว มีกระเป๋าเงิน มีทอสับ (ถ้าไม่มีสองอย่างนี้..ชีวิตช้านคงจบแน่นอน!)
สามีแม่งปิดเครื่อง..เพราะเค้าบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า
เค้ามีประชุมด่วนที่ Berlin จะไปโดยเครื่องบิน และจะบินกลับมาตอนหัวค่ำ ไม่เกินสองทุ่ม!

2ทุ่มเรย.....

keep cool... ดูนาฬิกา ตอนนั้นมันคือเวลา 11.30น.
ต้องไปทำงานตอน 15.00น... เรายังมีเวลา ลั้นลา....(บร้าาาาาเนอะ คิดได้ไงแบบเน้)
ก็เดินค่ะ เดินจากบ้านไปสระว่ายน้ำ จริงๆแล้วมันไม่ได้ไกลมากนะคะ
แค่สองกิโลเมตรกว่าๆเอง...แต่ กระเป๋าไง สองใบ แม่งหนัก และอากาศนอกบ้านแม่งหนาว

เฮ่อออออ .... เห็นไหม "ไม่โง่จริงๆนี่ ไม่มีทางเจอนะ สภาพแบบนี้อ่ะ"
ก็เดินไปถึงสระว่ายน้ำ กระโดดลงสระ ว่ายไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงค่ะ
ต้องรีบ "กระเด้งขึ้นมาจากสระ"
เพราะเราจะต้องไปทำงานต่อ...ไปทำงาน? ไปไงวะ

ไป รถเมล์สิคระคุณ !!!!
และ อีรถเมล์ห่านจิกเนีย มันใช้เวลาเกือบๆ ชั่วโมง กว่าจะถึงที่ทำงานค่ะ
ขึ้นมาจากสระ ก็อาบน้ำ สระผม แระเป่าผม... นะ...ที่เป่าผมนี่คือพกมาด้วยนะจ๊ะ
... สารรูปตอนนั้น... สวย เหมือน ซากศพ...ไม่มีการแต่งหน้าเรย..แม้แต่นิ๊ดส์เดียว

เดินออกมาจากสระว่ายน้ำ ขึ้นรถเมล์..กระโดดลงป้ายใกล้ๆบ้าน
เดินกลับบ้าน..แต่เข้าบ้านไม่ได้...
เฟี้ยงงงงง กระเป๋าหนึ่งใบไว้ข้างๆบ้านหน้าระเบียง..
และ เอาไปแต่ "กระเป๋าเป้สะพายหลัง" ที่จะไปทำงาน

ไปทำงานได้ไง??? ที่ทำงานนี่คือมี ล๊อกเกอร์ เก็บของส่วนตัวค่ะ
ในของส่วนตัวนั้น ฉันเตรียม ชุดสำหรับใส่ทำงานไว้สองชุด
และถุงเท้า รองเท้า รวมทั้งทุกอย่างที่จำเป็น
ทั้งนี้นั้น.... เตรียมไว้แค่เผื่อเหตุการณ์ "ฉุกเฉิน" ...
แต่ไม่เคยคิดว่าจะต้องเจอจิงๆ...ง่า แง๊ๆๆๆๆๆๆ

เดินออกมาจากบ้านก็ รีบขึ้นรถเมล์อีก ตอนนั้นเป็นเวลา 13.00น.
อิผู้โดยสารในรถ แม่งก็ขยัน ไอ..ใส่แขนกรูจัง อิห่านจิก!!!!
รีบมองหาที่นั่ง ได้ที่นั่งอย่างดี...
ฉันไม่เคยขึ้นรถเมล์สายนี้มากก่อน ปกติสมัยก่อนเคยขึ้นแต่อีกสายน่ะค่ะ
เส้นทางมันก็คงจะคนละเส้นกัน...อิคนขับ ขับไวมาก
ไม่จอดป้ายที่ไม่มีคนยืนรอ อีกตะหาก..

แต่แม่มมมมม ดันมาจอดป้ายท้ายซอย...ที่ลับตาคน..กรึ๋ยยยยย
นี่ดีนะที่ชั้นแก่แร้ว...นี่ถ้าสมัยเมื่อยี่สิบปีก่อนโน้น คงจะกลัวโดนปล้ำปู้ยี่ปู้ยำน่าดู อิอิ
อิคนขับจอดรถพรื้ดดดดด ทั้งรถมีแต่ชั้นกะมันสองคนอ่ะ
เราก็ถาม จอดไมเนี่ย ...ยังไม่ถึงที่หมายเรย
มันบอก เรามาไวไป ขอจอด สี่นาที ...
จากนั้น มันก็​กระเด้งออกจาก คอก(คนขับ) ลงไป สูบบุหรี่คร่ะท่านผู้ชม
ป๊าดดดดด  อิชั้นสิ !!! นั่งจับเวลา!!!! ฮึ่ยยย สี่นาทีแล้ว ให้ไวๆๆๆ

มันก็ขึ้นมาขับรถต่อ หลังจากสูบบุหรี่เสรด...ห่านจิกจิงๆ
รถก็ขับมาจอดหน้าบริษัท...
พอมาถึงบริษัท... เฮ่ออออ
"บัตรพนักงานกรูก็ไม่ได้เอามา...ฮืออ เพราะมันอยู่ในบ้าน"
และ กุญแจบ้านมันก็อยู่ในบ้านง่าาาาา

เดินไปถามหัวหน้าแผนกฝ่ายบุคคล สุดหล่อ ..
คนเดียวกันกับที่ร่างจดหมาย "ใบเตือน" เต็มหน้า A4 ที่โยนมาใส่หน้ากรู เมื่อสามปีก่อนโน้น..ง่ะ
ถามมันบอกว่า ลืมเอาบัตรมา ทำไง..เพราะต้องตอกบัตรอ่ะค่ะ
มันบอก ไม่เป็นไร เทอแค่จดไว้ว่าวันนี้ลืม เดี๊ยวหัวเน่าของเธอเค้าก็จัดการเอง

อ่ะจบ... ผ่านด่านไป เดินส่ายบั้นท้ายรถกระบะ เข้าบริษัท
เปลี่ยนเสื้อผ้า...จะบอกอะไรให้นะว่า ..
"โชคดีมาก..." ที่ กุญแจของบริษัทนี่ เราเก็บเอาไว้ในล๊อกเกอร์อ่ะ
เราไม่ได้พกติดตัวกลับมาบ้านด้วย
ในล๊อกเกอร์คือ มีชุดใหม่เอี่ยมทั้งหมด ให้ใช้งานได้

เปลี่ยนชุดเสรด ตอนนั้นเป็นเวลา บ่ายสอง...
เหลือเวลาอีก หนึ่งชั่วโมงก่อนที่จะต้องเริ่มงาน...
โทรหาสามี...คือเค้าปิดทอสับค่ะ
สาเหตุคืออยู่บนเครื่อง และอาจจะลืมเปิดกลับก็เป็นได้...

เอาไงดีวะ??? อ่ะ ... ส่งข้อความ ทั้ง whatsapp และทั้ง message ของ iphone
เขียนไปว่า มารับกลับบ้านด้วยน๊า เลิกงานตอนทุ่มนึง
วันนี้ ลืมกุญแจบ้านไว้ในบ้านง่าาาาาา ฮือออ

บ่ายสาม เริ่มงาน..ก็เอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนร่วมงานฟัง..
มันบอกว่า ถ้าสามีเราไม่ติดต่อกลับ ก็รอกลับบ้านพร้อมมันได้
มันเลิกงาน สี่ทุ่ม... ขอบคุณ!!!! บร้าไปแร้วววว สี่ทุ่ม
แต่เราเชื่อสามีเพราะเค้าพูดคำไหนจะคำนั้น..
เค้าบอกเราไว้แล้วว่า เค้าจะถึงบ้านตอนสองทุ่ม...
แปลว่า เราอาจจะต้องรอให้เค้าถึงบ้านก่อน แล้วค่อยโทรเข้าบ้าน
เพื่อให้เค้าออกมารับ.. เอาน่า...ไงก็น่าจะเอาตัวรอดได้อยู่แระ

ถ้าไม่ไหว กรูก็จะนอนแม่งที่ออฟฟิตเนี่ยล่ะ ฮึ่ยยยย!!!!

ตอนห้าโมงเย็น ..ขณะทำงานอยู่
สามี text กลับมาว่า " ได้ จะไปรับกลับบ้านตามเวลาที่บอก"
ฮืออออ...​อ่านเสรด น้ำตาแทบเล็ด ซึ้งงงงงง ในฟามรักอันยิ่งใหญ่!!!
ณ moment นั้น...
นึกถึงหนังอินเดีย อยากจะตะโกนร้องเพลง ส่ายสะโพก โยกหน้าซ้ายขวา
และวิ่งแม่งรอบภูเขากะเอา ฮาลฟ์มาราธอน ซักสองรอบ!!! ฮ่วยยยย

ก็ทำงานต่อไป อารมณ์เริ่มดีขึ้นมาทันตาเห็น
เลิกงานเสรดตอนทุ่มนึง สามีจอดรถรอเมียคนสวยอยู่หน้าบริษัท
ไม่ถามซักคำว่า ... what แฮ๊บเพิ่ลลลลลล ..สนใจกรูมากนะเนี่ย..555

มันบึ่งรถออกไป บอกมีของจะต้องไปซื้อค่ะ
ชั้น..ก็ถาม "ต้องไปซื้อไรอีกเนี่ย...ดึกป่านนี้"
มันบอกว่า "ความลับ"
ชั้นรีบบอกเลยว่า "อย่านะ อย่าบอกนะว่า จะไปซื้อดอกไม้วาเลนไทน์ไรเนี่ย"
สามีบอก "ไม่ใช่"

เค้าก็ไปจอดรถหน้าห้าง... และวิ่งปรู๊ดเข้าไป เราก็วิ่งตามไปติดๆ
เพราะไม่อยากรอในรถ แม่งหนาวววววว
มันพยายามจะไปซื้อไอ้นี่ค่ะคุณ ...



ที่บดเมล็ดกาแฟ ด้วยมือ... ??? งงป่ะ ชั้นก็งง ว่ะ
เราไปเห็นแล้ว เราไม่ชอบเลยอ่ะ แพงก็แพง แถมมันเหมือนของเด็กเล่นอ่ะค่ะ
ก็เลยบอกสามีไปว่า ทำไมต้องรีบซื้อ ??? รอดูไปก่อนไม่ดีกว่าเหรอ
เผื่อในเน็ตมันมีอะไรที่ ดีกว่า ถูกกว่านี้น่ะ ตอนนั้นชั้นดื่มกาแฟก็ แฮปปี้ดีนี่นา...

มาถึงบ้าน.... ถึงได้เข้าใจ...ค่ะ
เค้าซื้อไอ้นี่เอาไว้ให้ฉัน เพื่อที่จะให้เป็นของขวัญวันวาเลนไทน์



Coffee for One
แก้วนี้ทำกาแฟได้ค่ะ แค่ตักกาแฟที่บดมาจาก เมล็ดกาแฟแล้ว
ใส่แก้วด้านบน มันมีรูๆนึงตรงกลาง เอาน้ำร้อนรดบนกาแฟที่ละนิดๆ..
ค่อยๆให้มันซึมทีละหยดๆ ลงแก้วด้านล่าง
ช่วงที่มันซึมผ่าน กระดาษกรอง (หรือจะใส่ที่กรองที่เค้ามีมาให้ก็ได้นะคะ)
ก็ให้เอา ฝาปิดให้แน่น.. กลิ่นมันจะได้ไม่ "ดิ้น...ออกมานอกแก้ว"

พูดไม่ออก..บอกแล้วว่าไม่รับของขวัญ รับแต่ "เงินสด" 555
อ่ะนะ ...

วันนั้นก็ จบ ...วัน วาเลนไทน์ ... keep cool ว่ายหน้าตั้ง วิ่งหน้าตื่นขึ้นรถเมล์ไปทำงาน
และจบวัน ด้วย กาแฟที่หอมกรุ่น ในอ้อมกอดอุ่นของสามีค่ะ กรึ๋ยยยยยย

งวดหน้าจะไม่มีวัน...ลืมกุญแจบ้านอีกแล้วค่ะ
เพราะจะใช้ระบบใหม่ อันนี้สามีแนะนำมา
นั่นคือ ระบบ แจ๊กเก็ต... กุญแจบ้านต้องอยู่ในแจ๊กเก็ตตัลหลอดกาล
วันไหน แจ๊กเก็ตหาย นี่คือ จบกัน 555

ขอบคุณที่เข้ามาอยู่ด้วยกันที่นี่นะคะ จุ๊ฟฟฟฟฟ คร่ะ

Vote ::: หมวด ไกลบ้าน จ้าาาาา



แถมให้อีกภาพ...ภาพนี้ สามปีที่แล้ว อิผินเพื่อนเลิฟที่ทำงาน
ส่งภาพนี้มาให้ และถามว่า จำได้อ๊ะป่าววววว
แหมๆๆๆ แอบถ่ายเอาไว้
ตอนอิลูกกะเป๋งงงง บังหน้ากรูเป๊ะ!!!เนี่ย
มรึงขยันส่งมาให้กรูจังเลยนะคะ
ฮ่าๆๆๆ




Create Date : 16 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2560 0:20:11 น.
Counter : 727 Pageviews.

8 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmultiple, คุณเนินน้ำ, คุณALDI, คุณmambymam, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณtoor36, คุณClose To Heaven, คุณschnuggy

  
ตอนนี้เวลาที่เมืองไทย ตี5 อ.เต๊ะ มาอ่านจบแล้ว 1 รอบนะครับ

แต่พอจะเม้นท์ นึกขึ้นได้ว่า มีเม้นท์ที่บล็อกก่อนหน้านี้ อีกร่วม ร้อยคน ที่ยังไม่ได้ตอบเค้าเลย แฮ่ๆ

ขืนเม้นท์ไป อาจจะมีการกระชากผม กัดหู ข่วนหน้า ตบตี อ.เต๊ะ น่วม แน่ๆ555

วันนี้มาเยี่ยมทักทายก่อนนะครับ ขอบคุณที่แวะไปคุยกัน
และยินดีกับรางวัลด้วยเช่นกันนะครับ

จริงๆ นี่ อ.เต๊ะ เคยแวะมาบ้านนี้ แอบดูนู่นนี่ พวกบิกินี่ จีสตริง เย้ย ม่ายช่าย555 มานั่งอ่านหลายหนอยู่นะครับ

แต่ไม่ได้แสดงตัว ออกแนวมิจฉาชีพ รอเจ้าของบ้านเผลอ เมื่อไหร่ละโดนแน่ เย้ย555

จริงๆ เพราะบล็อกเกอร์หญิง ในบล็อกแก๊งนี่หาคนที่เขียนสนุกๆน้อยมาก นานๆจะเจอซักคน แล้วเดี๋ยว อ.เต๊ะ จะตามมาเม้นท์อีกทีนะครับ

เรื่องหวานๆ วันวาเลนไทน์แบบนี้ ปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาดเชียวครับ อิอิ

คุณmaxบอก เออ เรื่องของเอ็ง ไม่รู้ข้าคิดถูก คิดผิด สงสัยจะพาโจรเข้าบ้าน แหงๆ

เพราะ พฤติกรรมเอ็งนี่มันไม่น่าไว้ใจ ลับๆล่อๆ ยังไงไม่รู้
งั้น เอ็งรอเดี๋ยว ข้าขอนับชุดชั้นในก่อน ว่ายังอยู่ครบมั้ย เย้ย 555

โดย: multiple วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:5:28:59 น.
  
เป็นวันแห่งความรักที่น่าประทับใจนะค๊าาาาาาาาา
ว่ายหน้าตั้ง วิ่งหน้าตื่นขึ้นรถเมล์ไปทำงาน
และจบวัน ด้วย กาแฟที่หอมกรุ่น ในอ้อมกอดอุ่นของสามี
โดย: เนินน้ำ วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:26:06 น.
  
แอร๊ย ระวังนะ วันไหนเปลี่ยนแจ๊คเก็ต แล้วลืมเอากุญแจออกจากแจ๊คเก็ตเดิม
นั่นก็เป็นเรื่องอีกนะนั่น
โดย: ALDI วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:6:38:38 น.
  
เรานี่เป็นบ่อยค่ะ จนต้องมีสำรองไว้อีกที่ แต่ก็เคยมีทั้งลืมทั้งหมด ต้องให้พี่ยามปีนเข้าทางหน้าต่างไปเปิดจากข้างในให้ (ดีว่าวันนั้นไม่ได้ล็อกแม่กุญแจอีกตัวด้านนอก)

คุณสามีน่ารักง่าาาา แล้วเจ้ให้ไรเค้าอะคะ

เจ้มากรุงเมื่อไหร่นี่บอกเลย เตรียมพากินเลยค่ะ ขอเป็นเจ้าภาพหนึ่งมื้อ อิอิ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า About Weblog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
สายหมอกและก้อนเมฆ Photo Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
Sweet_pills Food Blog ดู Blog
สองแผ่นดิน Photo Blog ดู Blog
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:38:38 น.
  
ผมอ่านไปขำไปเลย บางทีเราก็ลืมกันได้ ของผมใช้แบบคุณสาวไกด์ มีสำรองกันเหนียว~
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:23:54:05 น.
  
สวัสดีอีกรอบค่าา

แอร๊ยส์ ก็คงเป็นของขวัญที่เค้าอยากได้ที่สุดแล้วหละค่ะเจ้ 555
โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:51:41 น.
  
เราเป็นบ่อยนะคะเรื่องลืมกุญแจบ้านน่ะ
จนต้องฝากไว้ที่เพื่อนบ้านหนึ่งชุดและในรถอีกหนึ่งชุดค่ะ
แต่ก็เคยโชคร้ายอยู่เหมือนกัน เพื่อนบ้านไม่อยู่ ล็อครถเรียบร้อย เข้าบ้านเรียบร้อย แต่เดินออกมานอกบ้านดันมีอุบัติเหตุทำให้ประตูปิดและล็อคเสร็จสรรพ ต้องหาช่างมาสะเดาะประตูเชียวล่ะ

โดย: เนินน้ำ วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:46:40 น.
  
Max Bulliboo Klaibann Blog ดู Blog

ชอบสำนวนการเขียนจังค่ะ อ่านสนุก ฮาดีค่า
โดย: Close To Heaven วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:22:19:03 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

BlogGang Popular Award#13



Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 83 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**