สิงหาคม 2563

 
 
 
 
 
 
1
3
4
5
6
7
8
10
11
13
14
16
17
18
20
21
22
23
25
26
27
28
31
 
 
All Blog
ตะพาบประจำหลักกิโลเมตรที่ 259 "คำสาปหรือคำสอน " แก้คำสาปได้ ทั้งๆที่ไม่ใช่แม่มดหมอผี !!!!
โจทย์นี้...เป็นโจทย์ที่มั่นใจว่า เพื่อนๆที่เขียนอาจจะต้อง 
จอง..ทริป back to the Past ! 11
เพราะมันจะต้องเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมาแล้วในอดีต...แน่นอนชิมิ๊ 

เราเกิดมาในสภาพที่ไม่เคยได้อยู่
"ตรงกลางในอ้อมกอด" ของพ่อและแม่
ปาดน้ำตาแพล๊บ.... แง๊ๆๆๆ เพราะแม่เลิกกับพ่อตั้งแต่เราอายุได้หกเดือน
เราโตมากับ น้า และ ยาย แม่คือเค้าจะมีชีวิตของเค้าเอง
ทำมาหากินเลี้ยงแค่ตัวเค้าเองคนเดียว
นานๆเค้าจะมาเยี่ยมยาย(และเรา)
ความใกล้ชิดระหว่างเรากับแม่ มีน้อยมาก
คือก็รู้แหละว่า แม่รักเรา
แต่เค้าอายุน้อยเกินไป ที่จะเข้าใจว่า 
"ความรักที่ดี ต้องมี อนาคต" ด้วย... 

น้าเป็นคนเดียวในครอบครัวที่
หาเลี้ยงยาย และส่งเราเรียนจนจบมหาวิทยาลัย
ความโชคดีคือ น้าเราได้แต่งงาน
กับคนที่บ้านของเค้าค่อนข้างมีฐานะ
พวกเราไม่ได้รวย แต่ก็ไม่ได้ลำบาก

ชีวิตเราที่เติบโตมา เราไม่เคยเจอคำว่า "ลำบาก" 
เรามีกิน มีใช้ น้าจะให้เงินเราใช้ อยากได้อะไรคือเราต้องได้ 
แม้ว่า เค้าจะมีลูกของเค้าเองก็ตาม เราอยู่กันแบบครอบครัว
เราไม่เคยคิดว่า เราอยู่บ้านเค้าในฐานะคนใช้
(อย่างที่หลายคนพอรู้เรื่องก็รีบฟันธง..)

คือคนที่อยู่บ้านเดียวกันอ่ะคุณ มันก็ต้อง "ช่วยเหลือกันไป"
เรามีหน้าที่หลายอย่าง ในช่วงอายุ 10กว่าขวบ
ต้องช่วยงานบ้าน ต้องเลี้ยงน้อง ซึ่งเรื่องพวกนี้
ในสมัยที่ยังไม่มี โซเชียลมีเดีย ที่จะมาสุมหัวกันเล่นเกมส์ออนไลน์
การช่วยงานบ้านนี่ถือว่า เป็นเรื่องที่ เบสิค ปกติๆมากๆค่ะ

เรากับน้าจะเป็นเหมือน ปาท่องโก๋ คือตัวติดกัน 
น้าจะไปตลาด ไปไหนต่อไหน จะหนีบเราไปด้วยทุกครั้ง

ชีวิต... มันเลือกเกิดไม่ได้ และเราเองในวัยเด็ก วัยรุ่น
เราก็ไม่เคยจัดตัวเองเข้าไปอยู่ใน
กลุ่มชีวิตรันทด ยากจนอะไรแบบนั้น
ยายเราจะสอนเรามาเยอะ
ส่วนน้า... ฮ่าๆๆๆ เค้าก็จะด่า เฉพาะเวลาที่เค้าอารมณ์เสีย

มันมีอยู่ช่วงหนึ่ง.... ที่เค้าอารมณ์เสียบ่อยมาก และเค้าจะเอามาลงกับเรา
เราจำได้ว่า ... เค้าด่าเราว่า "อีโง่" 
และเค้าจะด่าแบบ วนไปวนมา จนเกือบๆจะเข้าข่าย "คำสาป" 555

ใครโดนด่าว่า "อีโง่" แล้วไม่โกรธบ้างคะ ?


แต่พอโดนบ่อยๆทุกวันๆ เราเริ่ม ... เพลีย.... 555
เราหันไปบอกนางว่า "เลิกด่าได้แล้วคำนี้อ่ะ คำสาปอ่ะได้ผลแล้ว หาคำอื่นบ้าง!"



การที่ คนเรา "ไม่รู้" อะไรในบางเรื่อง ไม่ได้แปลว่า คนนั้นโง่นะคะ
แต่ถ้ารู้แล้ว ยังทำอะไร โง่ๆ นี่สิ ...น่าด่า...
แม่เราเคยสอนเราไว้ว่า 
"จำไว้นะ คนโง่ อ่ะ อันตรายมาก ...พยายามอยู่ห่างๆ"
เพราะ มนุษย์เราจะตกอับ ส่วนมากมาจาก สองเรื่อง
เรื่องแรก ตกอับ หรือ เดือดร้อน มากจากความโง่ของตัวเอง
เรื่องที่สองคือ จากคนโง่ รอบๆ หรือ ข้างๆตัว...

คำสาป... ว่า " อีโง่ " เป็นคำขลังนะคะ
เพราะเรากลัวตัวเองมากค่ะว่า จะ "โง่" 555
(จริงๆ โง่อยู่แล้ว เกิดมาก็โง่เลย ฮ่าๆๆๆ)



ทำให้ เราเป็นคนที่ค่อนข้างจะ "คิดเยอะ สังเกตอะไรเยอะๆ"
กลายเป็นคนช่างสังเกต เพราะบางทีหลายๆอย่างในชีวิตมัน..
เรียนแบบเร่งรัดได้ ไม่ต้องรอให้ เอาตัวไปเจ็บ หรือ ตกอับ
เราสามารถเรียนรู้ได้จาก "คนรอบๆตัวเรา" 
สังเกตเรียนรู้ ชีวิต ความฉลาด ความโง่ ได้
หากเห็นว่า เห้ยยยย ทำแบบมันแล้ว "เน่า" หรือ ตกอับ
เราก็ ถอย....ออกมา ก่อนที่จะเอาตัวไปถึงจุดตกอับ

เกือบยี่สิบปี ..เราได้เจอน้าเราอีกครั้ง..
ไม่มีคำว่า อีโง่ ออกมาจากปากของเค้าอีก
เค้าค่อนข้างจะ "ทึ่ง" พอได้รับรู้ว่า 
ชีวิตเรามาไกลได้ถึง ขนาดนี้... หมายถึง
จากไทย มาเยอรมัน ก็หลายกิโลเมตรอยู่นะ 555

เราไม่ได้ใส่ใจ หรือเจ็บใจ หรือ ฝังใจอะไรเลยค่ะ
กับ คำสาปในอดีตที่เค้า สาป(ด่าเรา) .... 
การตราหน้า ด่าทอ จิกหัวด่า อะไรก็ตาม 
คนด่า อ่ะ ไม่สำคัญเท่า "คนที่ถูกด่า" ..คือตัวเรา
ว่า พอได้ยินแล้ว จะ "รับเอามาฝังไว้ในความทรงจำนานแค่ไหน"
และ/หรือ .. ตัวเราเอง ที่จะ หาทางจัดการกับคำสาปพวกนี้ยังไง?

การที่เกิดมาในสภาพที่ "เลือกเกิดไม่ได้" 
เราก็ "เลือกที่จะใช้ชีวิตของตัวเราเอง" ได้
อะไรที่ "เลือกได้ให้ตัวเอง" ควรทำ!!!!! ค่ะ

ตอนมาอยู่เยอรมันใหม่ๆ เรามีเป้าหมายแค่อย่างเดียว!
คือ อยากใช้ชีวิตแบบปกติๆ กับสามี
มีแค่นี้จริงๆ เป้าหมาย...
ตื่นมา แยกย้ายกันไปทำงานนอกบ้าน 
ตอนเย็นกลับมา ได้ทานอาหารเย็น
พร้อมหน้ากันสองคนสามีภรรยา

แค่นี้จริงๆ แต่เส้นทาง...
กว่าจะถึงวันนี้ ปีที่สิบห้าในเยอรมัน
ไม่มีคำว่า "ง่าย" ทุกอย่าง "ยากหมด" 
ซึ่ง ความยากนี่ล่ะ ที่สร้างเราให้
เกิดความ "แกร่ง" ขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

การมาเริ่มต้นเรียนภาษาเยอรมัน เมื่ออายุใกล้ 40ปี ..ไม่ง่ายค่ะ
ต่อให้ ภาษาอังกฤษของเราจะ เป๊ะ และ workable แค่ไหน
ไม่มี เยอรมันเชฟเพริด์ ตัวไหนสน!!!!! 
ภาษาเยอรมัน สำคัญกับการใช้ชีวิตที่นี่ค่อนข้างมาก

เวลาผ่านไป...สิบห้าปี... 
อยากจะบอกว่า น้ำตาทุกเม็ด...
รอยหัวโน..(ที่เอาหัวโขกข้างฝา เพราะทำการบ้านภาษาเยอรมันไมได้)
รอยมือไม้ ไหม้ เพราะต้องไปยืนหน้าเตา
ทำเบอร์เกอร์ที่ อีแมคโดนัลด์ สองปีเต็ม
มันเป็นอะไรที่ โคตรจะต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของชีวิตค่ะ

เพราะทุกเหตุการณ์ มันทำให้เรา ก้าวขึ้นๆ...
ได้มา "ยืน" ในจุดที่(เกือบ) เท่าเทียมกับสามี

คุณมีงานทำ
ชั้นก็มีงานทำ
คุณขับรถได้ 
ชั้นก็ขับรถได้
คุณมีเงินเดือนเยอะ
 



กรูไม่มีแบบมรึง...555
ทุกวันนี้ทำงานเพื่อหาเพื่อนกินกาแฟว้อย!!!!!! 

ปล่าวววววว หรอก จริงๆเลย เริ่มแรกเป้าหมายคือ
ต้องการทำงานเพื่อฝึกภาษา
และฝึกการใช้ชีวิตในเยอรมันค่ะ
แถม...ได้สะสมเงินเล็กๆน้อยๆ
ไว้จ่ายค่าประกันสุขภาพในยามเกษียณจ้า

แต่สิ่งที่ได้กลับมา..คือ ประเมินค่ามิได้ค่ะ

ดังนั้น อีโง่ วันนั้น กับอิชั้น วันนี้...
แปลงร่าง ...กลายเป็นคนละสปีชี่ย์ แล้วนะคะ 555

ถ้าเรามัวแต่เอา "คำสาป" คำด่า (ไม่คิดว่าจะใช่คำสอน...) 
แบกมันมาฝังไว้ในจิตใจ ก็จะทำให้เรา "หนัก" ไม่มีความสุข
คำสาป คำด่า คำสบประมาณ มันก็แค่ "ลม" ที่ออกจากปากคนอื่น
แต่ ชีวิตมันอยู่ที่ "ตัวเรา" เองค่ะ 
ว่าเราจะทำอะไรกับตัวเองในวันนี้ ตอนนี้ ให้ชีวิตเรา ก้าวขึ้น....ให้ได้

“just keep your head down and focus on your own life and goals.
Do what you feel and follow your heart
There are always those who are unhappy with themselves
that spend time trying to tear you down.
Just ignore them”.



ประโยคนี้เข้ากันกับ เอนทรีนี้มากๆค่ะ 


รักคนอ่านค่ะ 



Create Date : 19 สิงหาคม 2563
Last Update : 19 สิงหาคม 2563 18:51:58 น.
Counter : 273 Pageviews.

10 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสองแผ่นดิน, คุณnewyorknurse, คุณเริงฤดีนะ, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณnonnoiGiwGiw, คุณtoor36, คุณkae+aoe, คุณหอมกร, คุณแมวเซาผู้น่าสงสาร

  

มาอ่านตะพาบด้วยค่ะ
ชื่นชมกับความแข็มแข็งและกำลังใจ มีสติ
ไม่ท้อทอย จนประสบความสำเร็จ
โดย: newyorknurse วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:0:36:19 น.
  
เราเตคิบโตขึ้นมา
เอาตัวรอด
มีครอบครัวที่ดี และอบอุ่น
มาอยู่ ตปท. ที่หลายคนอยากมา

นับว่าประเสริฐแล้ว

มิได้*โง่* เลย
เพราะ..เราคิดเป็น
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:9:28:04 น.
  
ขอแสดงความยินดีค่ะ
คุณMax ประเสริฐความสำเร็จ
ก้าวมาไกล..
โดย: คนผ่านทางมาเจอ วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:14:38:13 น.
  


ฮัลโหล ตุ๊บตั๊บเองฮับบบบ อิอิ หนูมีความเป็นหนุ่มในบางมุมแล้วนะฮับ 555+

- - -

เสียงอันบนนั้นเสียงน้อยเองค่ะพี่ แต่ใส่แอคโค่
ลงไปให้ดูเหนือยน้อยลง แต่ก่อนน้องชอบร้องเพลง
เพื่อบริหารปอด หลังๆ วุ่นๆ เลยค่อยไม่ได้ร้องเลยค่ะ
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:16:56:40 น.
  
ว้าววว ชอบอ่าน แล้วมีกำลังใจขึ้นเยอะเลยค่ะ

แต่เรื่องคำด่าเนี่ยะ.. แม่เป็นบ่อย บางครั้งฟังแล้ว
เหมือนมันไม่เข้าหู เราก็จะบอกว่า ถ้าอยากให้มันเป็นจริง
ก็พูดบ่อยๆ นะคะ 5555+

เค้าบอกว่าคำแม่นั้นศักสิทธิ์นัก.. จากนั้นนางก็เลิกด่าไปเรย



อีโง่นี่ยังไม่เคยโดน แต่ทั้งชีวิตที่โดนคือ อีอ้วนนนนน พี่
โอ๊ยยยยย ช่างเข็ดฟันยิ่งนัก
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:17:47:31 น.
  
ขอบคุณมากค่ะพี่ หนูก็จะพยายามต่อไปคร่าาา
สุดยอดอีกคนเลยค่าาา
โดย: ikaritotoro วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:19:06:09 น.
  
ผมอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ชีวิตของคุณแม็กซ์เหมือนละครที่เมืองไทยยังงัย ยังงั้นเลยครับ แต่ของคุณแม็กซ์เพอร์เฟคเลยครับ
ผมว่าคุณแม็กซ์นี่ Strong มาก ๆ เลยครับ นับถือเลยครับ
เดี๋ยวพรุ่งนี้มาใหม่ครับ
โดย: The Kop Civil วันที่: 20 สิงหาคม 2563 เวลา:21:55:23 น.
  
ผมจำคำพระเทศน์ได้แม้แต่หลวงพ่อจรัญก็ไม่เห็นด้วยที่พ่อแม่ด่าลูกแบบนั้นนะครับ (รวมไปถึงคนที่เป็นผู้ใหญ่ ครูบาอาจารย์) เพราะเด็กมันจะโง่ตามที่เราด่ามันไปจริงๆ

จริงๆ ถ้าดูรายการฝึกสัตวส์ เด็กจะเหมือนลูกหมานะครับ ถ้าเราส่งเสริมพฤติกรรมในเชิงบวก ผลลัพท์ที่ได้ก็จะมหัศจรรย์มาก แต่น่าเสียดายที่คนมักไม่ค่อยส่งเสิรมพฤติกรรม หรือสิ่งดีๆ ในทางบวก
โดย: คุณต่อ (toor36 ) วันที่: 21 สิงหาคม 2563 เวลา:0:24:34 น.
  
ดีจังที่มีคุณน้าอยู่ข้างๆ นะคะ
โดย: kae+aoe วันที่: 21 สิงหาคม 2563 เวลา:8:40:56 น.
  
Max Bulliboo Diarist ดู Blog
คุณแม็กซ์เป็นคนเล่าเรื่องสนุก
จัดการกับชีวิตตนเองได้เป็นอย่างดีค่ะ


โดย: หอมกร วันที่: 21 สิงหาคม 2563 เวลา:8:57:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16



Max Bulliboo
Location :
  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 105 คน [?]



มีความตั้งใจนำทาง มีบทเรียนเป็นภูมิคุ้มกันให้ชีวิต ไม่มีพรสวรรค์แต่สร้างพรแสวงมาตลอด ชอบเรียนรู้สิ่งใหม่ ดีใจที่ได้มีโอกาสได้เรียนรู้อะไรมากมายที่มีประโยชน์จากที่ Bloggang แห่งนี้่ค่ะ มาอยู่เป็นเพื่อนกันนะคะ

อยากเปิดให้ทุกคนได้เข้ามาเขียนความคิดเห็นได้แบบเสรี โดยไม่ต้อง Log in เข้ามาค่ะ ดังนั้น **ขออนุญาต ไม่รับ "ฝากร้าน" โฆษณาอะไรทั้งหลายนะคะ**