มิถุนายน 2553

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
15
17
18
19
20
21
22
23
24
25
27
28
29
30
 
 
All Blog
สิ่งใดเกิดแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ...;)
สวัสดีล่ะเอ๋ย เจ้าบล็อค บล๊อก บล็อก อะเหรย

เอาล่ะ วันนี้ ความมั่นใจในความแตกต่างอย่างมีสไตล์กลับมาเหมือนเดิม

ความเหงา ออกไปแล้ว ปัญหามาแทนที่ อยู่ๆ เข้าพันทิปไม่ได้ 2 วัน
น้ำตาร่วงกันเลยทีเดวนะเนี่ย...ให้ตายเหอะ Forum addict จริงๆ
ชีวิตที่อยู่แต่หน้าจอมันมีวัฏจักรของมันเจงๆ...

ทำให้รู้ว่า ถ้าคนเราสูญเสียอะไรไปแล้ว มักจะเห็นค่ามันก็ตอนนั้นแหละ...

ทว่า ปัญหา ก็นำมาซึ่งสิ่งดีๆ ทำให้เห็นอะไรหลายๆอย่างจากตัวเอง และคนอื่น

เข้าทาง 2 วันจากนารีเป็นอื่น ต้องตรูนะที่เป็นอื่น บ่ใช่นารี.. 55 บ้าบอ

เอาล่ะ อีกแล้ว อารมณ์ดี นึกได้ตามคอนเซ็ปตัวเองตามเดิม

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ...

คำประโยคนี้ ใครคิดน้อ อยากจะขอบคุณจริงๆ สะดุดใจนัก

ใช่เลยล่ะ เพราะนั่นคือ ทัศนคติที่สะท้อนให้เรามองเรื่องต่างๆ อย่างลงตัว เอ้ยไม่ใ่ช่และ อย่างสร้างสรรค์ตะหาก...

เรื่องใดๆ ไม่ว่าร้าย ไม่ว่าดี มันมีมุมดีๆ สะท้อนออกมาเสมอ หาเจอหรือไม่ก็เท่านั้น...

เบื่อจริงๆ ขัดใจประเภท รู้ทุกอย่าง คิดได้ รู้ดี แต่ก็ยังปล่อยให้เป็นไป...ในบางที

แต่เหอะ คนเรามันรั้นนะ เหมือนแมว ไล่ให้ไป มันก็จะมา ดึงเข้ามา มันก็จะออกไป...อะไรหว่า

โอ้ วันนี้มีเรื่องน่าสนใจชวนให้บันทึกเอาไว้จริงๆ

ใจนี่หนอ ยามที่ไม่ต้องโดนกรอบ ได้เที่ยวท่องล่องไปตามที่ทาง
ตามความทรงจำ ความสนุกในวัยเยาว์แล้วมันสนุก สุขใจนัก
แก่แล้วรึเนี่ย สาว 18...สนุกจังเลยใจ

กลับบ้านปีนี้ แพลนที่เที่ยวเพียบเลย เวลาจะพอไหมเนี่ย
อยากไปเยี่ยมพ่อ ไปนอนหนำ อยากไปทะเล ไปน้ำตก อยากไปปฏิบัติฯ
ฮู้ยยย จะแยกร่างไปได้ไหมเนี่ย... มี้กับน้องอีก...

ประเทศไทยจ๋า นับถอยหลังรอเวลาเจอกัน...

เป็นอีกครั้งที่เขียนเพลินจนลืมเวลา ลืมกินข้าวได้ กัดเข้าเนื้อกระเพาะน่ะ
+55 ชอบความรู้สึกนี้จริงๆ มีความสุขจัง ดีด้วย ลดน้ำหนักไปในตัว ...

ค้นพบตัวเอง...อย่างนั้นหรือ...
หึหึ ราตรีสวัสดิ์



คนไกล..
เอาล่ะ ยอมรับแล้วว่าแคร์สินะ
ไม่เห็นปัญหา คงไม่ได้เห็นความห่วงงั้นสิ
ก็ได้นะ จัด promotion เพิ่ม space ให้ 10 KB
แต่ก็เพราะเธอ ความมั่นใจในความแปลก
ความเป็นของตัวเองก็กลับมา แรงใจก็กลับมาเนี่ยแหละ
ใช่สิ ฉันมันแปลกแตกต่างจากที่เธอเจอมาแน่นอน
เปิดใจแง้มเพิ่มให้นิดนึงละ กล้ามองใหม่ก็ละกัน
เอ้า..ก็ลองดู ไหนๆ ก็คนขาดๆ เกินๆ มาเจอกัน
อย่ากลวงก็ละกัน ไม่ชอบย้ำแบบเดิม
แล้วก็ตามเสื่อลิขิตกันต่อไป ...



Create Date : 16 มิถุนายน 2553
Last Update : 30 มิถุนายน 2553 16:35:14 น.
Counter : 390 Pageviews.

20 comments
  
สวัสดีจ้า
สิ่งใดเกิดขึ้นแล้วสิ่งนั้นดีเสมอ อิอิอิ มันชื่อหนังสือนี่หน่า
เอาเข้าเรื่องเที่ยวของเรากันดีกว่า
นครศรี เราเคยไป แต่ไปตอนทำงานไปเก็บข้อมูลเรื่องน้ำเสียภาคเกษตรกรรม
มังคุดอะชอบกินมากเลย ตอนไปทำงานตอนนั้นเป็นหน้ามังคุดพอดี
ได้กินของฟรีไปเยอะเหมือนกัน อิอิอิอิ
ชาวบ้านใจดีจริงๆ
แต่ไม่เคยขึ้นไปบนเขาหลวงเลย
ไม่มีเพื่อนลุยๆพอที่จะไปกะเราหน่ะ
กระบี่ก็ไปเที่ยวบ่อยค่ะ คุณเลื้อย(ขอเรียกอย่างนี้นะค่ะ)
เคยไปคลองสองน้ำไม๊ค่ะก็สวยค่ะ
แล้วก็ไปพายเรือที่ถ้ำผีหัวโต สนุกค่ะ ถ้าคนชอบลุยหน่อยหน่ะนะ
เราพายมะค่อยเป็นหรอก ขวาที่ซ้ายที ชนต้นโกงกางจนเรือเกือบล่ม
จนเพื่อนมันบอกไม่ต้องช่วยพาย
เพื่อนที่ไปเที่ยวด้วยได้ตอนนี้ก็ทำงานเป็นการเป็นงานไปแล้ว
ไม่มีเวลามาลุยกะเรา
ที่กระบี่มีน้ำตกร้อนด้วยนะ ลองไปแช่ได้นะค่ะสบายตัวเชียวล่ะ
มีเกาะห้องก็โอเคค่ะ กระบี่ อิอิอิน่าจะไปเกือบหมดทุกที่แล้วค่ะ
ก็มันใกล้นี่ค่ะ
สมุยก็เคยไปแล้วค่ะ หาที่ใหม่เที่ยวเรื่อยๆค่ะ
ที่แนะนำสระบุรี กะกาญ น่าสนใจค่ะ กำลังหาโอกาสไปอยู่ค่ะ
ไปเกาะแต่ไม่ได้ไปหลีเป๊ะค่ะ เปลี่ยนไปเกาะไหงที่ตรังแทนค่ะ
รู้ด้วยว่าหลังมหาลัยมีน้ำตก
ศิษย์เก่า มอ รึเปล่าค่ะเนี๊ย

วิปัสสนาของคุณแม่สิริ หน่ะค่ะ ไม่ได้ตั้งใจจะไปหรอกค่ะ ในตอนแรก
แต่ไปแล้วก็รู้สึกดีค่ะ อยากไปอีก ตอนนั้นไป 7คืน8วัน
พี่เค้าชวนไปโกแองก้า 10วัน สนใจบอกได้นะค่ะ จะได้ให้ที่อยู่
เราเองก็อยากไปเหมือนกัน แต่มันนานเกินอะ
วัดอัมพวัน หลวงพ่อจรัญ ก็อยากไปมีแต่คนมาบอกว่าดี
เอ่อขอโทษนะค่ะสนใจทางธรรมนี่ รุ่นเดียวกะตามใจมั๊ย
หรือว่ารุ่นพี่ค่ะ ตามใจอายุ 27 ค่ะ
จะได้ทำตัวถูก

สนใจจะทำอะรัยกะCoagulant (alum, PACl) and coagulant aid
ละค่ะ จะทำระบบประปาเหรอค่ะ
Coagulant คือ สารเคมีที่ใช้ในการทำลายเสถียรภาพอนุภาคคอลลอยด์
คือประมาณว่าเป็นตัวที่จับสิ่งที่เราไม่ต้องการในน้ำ(เช่น น้ำที่มันขุ่นมากๆอะค่ะ น้ำคลองอะรัยอย่างนี้)ให้มันก้อนใหญ่ขึ้นจนตัวมันหนักแล้วก็ตกตะกอน
Coagulant มีหลายอย่างค่ะ แล้วแต่ว่าจะนำไปใช้กับน้ำลักษณะไหน
ทั่วไปสำหรับน้ำประปา ก็สารส้ม หรือที่เรียกว่า alum
( ชื่อทางเคมีว่าอะลูมิเนียมซัลเฟต [Al2 (SO4)3] )นั่นแหละค่ะ สารส้มเป็นตัวที่ใช้ลดความขุ่นของน้ำ
แต่การจะใช้สารส้มได้ต้องมีการปรับ pH ของน้ำก่อนนะค่ะ
ส่วนใหญ่ตัวที่ใช้ปรับสภาพก็คืนปูนขาว [Lime; (Ca (OH)2]
อีกตัวนึงคือ PolyaluminiumChloride (PAC หรือ PACl) ก็ใช้งานเหมือนสารส้มนั่นแหละค่ะ
แต่ราคาแพงกว่า และบางกลุ่มยังเป็นสารที่มีอันตราย ต้องคำนวณปริมาณการใช้ให้แม่นยำ
ในน้ำประปาในไทยน่าจะยังไม่มีที่ไหนใช้นะค่ะ ส่วนใหญ่จะใช้กับน้ำเสียมากกว่าค่ะ
เพราะใช้น้อยแต่ทำให้เกิดตะกอนได้มาก
แถมอีกตัวสารประกอบเหล็กFerric Chloride (FeCl3.6H2O) อันนี้ใช้กับการตกตะกอนของน้ำค่ะ
มีประสิธิภาพมากในการทำให้เหล็กตกตะกอน
CoagulantAid คือ สารเคมีที่เติมลงในน้ำเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพให้กับสาร Coagulant
โดย Coagulant Aid จะต้องใช้ควบคู่กับ Coagulant ไม่สามารถใช้อย่างเดียวได้
เช่น
Polymer (Cationic Polymer, Anionic Polymer และ NonionicPolymer)
Activated Silica ใช้ Sodium Silicateand Sulfuric Acid เป็นวัตถุดิบ
ดินเหนียว
Kaolin
หาอ่านเพิ่มเติมได้ที่ หนังสือ วิศวกรรมการประปา อ.มั่นสิน ตัณทุลเวศม์
เอ่อไม่รู้คุณจะทำโปรเจ็ค อะรัย น้ำดีหรือน้ำเสียค่ะ
ถ้าอยากรู้อะไรเพิ่มเติมถามได้นะค่ะ ถ้าตอบได้จะตอบให้ค่ะ
แต่ถ้าเรื่องที่ยุ่งยากมากอาจจะตอบไม่ได้นะค่ะ

อ้าวเขียนซะยาวเลยเรา
ขอบคุณนะค่ะที่แวะมาเยี่ยมเยียน อิอิอิ
ฝันดีค่ะ
โดย: ตามเส้นทางของหัวใจ วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:0:10:20 น.
  
Morning ja,

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ ใช่แล้วล่ะ เป็นหนังสือ
เล่มนี้ จิตแพทย์เป็นคนเขียน เข้าใจว่า เขียนเอง ไม่ใช่หนังสือแปล
เจอตอนนิทรรศกาลหนังสือหลายปีก่อน อ่านไม่จบ แต่จำคำหน้าปก ได้แม่นเลย...


มังคุดเราก็ชอบกินนะ ชอบผลไม้ที่หวานๆ

เขาหลวง ถ้าจะึขึ้นจริงๆ ต้องฟิตร่างกายมาก เพราะทั้งเดิน ทั้งปีนเขา แล้วอยู่แบบนั้นเป็นวันๆ เป็นอาทิตย์ๆเลย เราเองยังฟิตไม่พอหรอก พอดีพี่ที่รู้จักกันบ้านอยู่ที่นั่นเล่าให้ฟังน่ะ ...

กระบี่ คลองสองน้ำ ชื่อคุ้น น่าจะเคยไป แต่จำไม่ค่อยได้แล้วแฮะ มันนานๆ ก็ชักลืมๆ ไป
ถ้ำผีหัวโตนี่ จำไม่ได้ แต่ดูท่า พายเรือน่าสนุกจัง อยากไป Adventure แบบนั้นบ้าง
มีโกงกาง น่าจะมีระบบนิเวศน์ดีๆให้ศึกษา น่าสำรวจแน่ๆ
ไปเที่ยวนี่ สมัยเรียนเนี่ย คุ้มสุดแล้ว เพราะยังไม่มีไรต้องห่วง
พอทำงาน ต่างคนต่างแยกย้ายมีภาระของตัวเอง รวมกลุ่มยาก ก็ทำได้แค่เก็บความทรงจำ
หรือไปกับเพื่อนกลุ่มใหม่ วัยทำงานละ ก็เจอผู้ใหญ่กว่าตอนวัยเรียนหน่อย แต่ถ้าแนวเดวกัน จะวัยไหนก็สนุกได้เหมือนกันนะ...

กระบี่นี่ มีที่เที่ยวน่าสนใจหลายที่เหมือนกันเนอะ จริงๆ ก็เคยไปหลายที่แล้วเหมือนกัน แต่จำไม่ค่อยได้แฮะ แปลกจัง กระบี่นี่ ถ้ามีโอกาสไว้อาจได้ขอข้อมูลจ้า...

ตรัง เกาะไหง หลีเป๊ะ จำไม่ได้ แต่หลีเป๊ะ อาจจะเคยไป ลืมๆ ไปแล้ว มีที่ไหนแล้วไม่แน่ใจที่ต้องไปขึ้นที่ท่าเรือปากเมง

ชุมพรล่ะ ก็มีที่เที่ยวน่าสนใจ เกาะน่าไปเหมือนกันนิ...

ที่รู้ในมอ. เพราะอยู่มาตั้งแต่เกิดจนปัจจุบัน เลยสำรวจมาเยอะ
ศิษย์เก่าด้วยจ้า ;)

เรื่องคอร์สปฏิบัิติธรรม แอบเดาๆ อยู่ว่า น่าจะผ่านสายคุณแม่สิริ มาแน่ๆ เลย เพราะหลักสูตรนี้จัดที คนเข้าเยอะมาก คนนิยมสุดๆ หลายคนบอกว่าดี (เคยเข้าคอร์สพระ จัดชนกันครั้งนึง)
แต่พอดีเรามาทางสายวิปัสสนาพระพม่า กิจกรรมบางอย่างของคอร์สคุณแม่สิริ คนปฏิบัติฟุ้งเยอะอยู่เหมือนกัน อันนี้แล้วแต่คนชอบ
สายท่านอ.โกแองก้า ไม่เคยได้ยินเลย แต่ถ้าเทียบคอร์ส 10 วัน อยากได้ 15 วันมากกว่า เต็มที่กันไปเลย แต่หาโอกาสไม่ได้เนี่ยสิ...

คอร์ส 3 วัน คิดว่าสั้นไปนะ สำหรับเรา
วัดอัมพวัน 3 วันเหมือนกัน
พอใจกำลังจะเข้าที่ ก็ต้องออกกลับมาสู่โลกฆราวาสซะและ
เคยไป จำได้มีพระจากเกาหลีเทศน์ไทยด้วย แปลกดี
คนเรา ชะตาก็ลิขิืต ต่างชาติไกลๆ ก็ยังมีบุญกันกับพุทธฯ แบบไทยได้..

เราเองแก่กว่าปีเดว เรียกเลื้อยเฉยๆ ก็ได้..

เรื่อง Coagulant ที่ถาม เพราะต้องเอา material (เราก็ไม่รุว่ามันคือไรเหมือนกัน น่าจะเป็น polymer ไรซักอย่างกับดินทราย) จากบริษัทนอก มาใช้ควบกันกับ Alum, PACl
ดูประสิทธิภาพในการกำจัด Phosphate ออกจาก Aqueous solution แล้วปรับไปใช้ในน้ำเสีย

pH เป็น factor สำคัญ ที่ต้องศึกษาเลยแหละ หลาย papers บอกใช้ NaOH, HCl ปรับ pH
ใช้ Lime สำหรับ ปรับ pH หรอ
PACl คงต้องใช้เทียบประสิทธิภาพกับ Alum แหละ เพราะ treat wastewater เป็นหลักด้วย

Coagulant aid คงต้องลองศึกษาเรื่อง optimum Ratio เท่าที่ดูอย่างนี้แล้ว น่าจะต้องลองในแง่ของ coagulant ดูก่อน

อืม ได้ไอเดียบ้า่งและ ขอบคุณที่แชร์กันเน้อ

Silica mesostructure ใช้อยู่เหมือนกัน แต่ทำในเทอม adsorption

หนังสือวิศวกรรมการประปา ใช้กับน้ำดีเป็นหลัก น่าจะคนละแนวกัน เพราะเราใช้ทรีตน้ำเสีย...

ขอบคุณมากที่แชร์ไอเดีย พอได้ Key words อยู่ เด่วลองหาอ่านต่อยอดดู thx u so much ;)

see u again ja ;)
โดย: เลื้อย วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:10:58:14 น.
  
ขอบคุณนะคะที่แวะไปบอกขวัญ

แหะแหะ
อยากทำดี แต่ก็ไม่ครบซักเท่าไหร่

มีความสุขกับทุกวันนะคะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:13:01:10 น.
  
ตอนนี้ยังอยู่ที่ มอ เหรอค่ะ
เราเองก็เป็นศิษย์เก่า มอ เหมือนกัน
ยินดีที่ได้รู้จักนะค่ะ
.........
ใช้ treat wastwater ของ อาจารย์ เกรียงไกร ก็โอเคนะค่ะ
เราตอบได้ไม่ค่อยมากหรอกค่ะ เพราะห่างหายกะเรื่องน้ำเสียระบบใหญ่ๆ ไปนานแล้วค่ะ
ทำงานเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมเหรอค่ะ
เดาว่าคงเป็นโรงงานเกี่ยวกะอาหารทะเล
หรือไม่ก็โรงงานยาง
ช่ายมะ
อิอิอิ ก็สันนิษฐานจากยังอยู่หาดใหญ่นั่นแหละค่ะ
แต่ไม่รู้จาถูกอะเปล่า
.........
วิปัสสนา สายพระพม่า เหรอค่ะ ก็น่าสนใจดีค่ะ
โกแองก้าเป็นการปฏิบัติคนละสายกะคุณแม่สิริค่ะ
ต้องนอนคนเดียว
และส่วนใหญ่จะปฏิบัติคนเดียวด้วยค่ะ
เราเองถ้าไปอยากลองไปสวนโมกดูบ้างค่ะ
มันไม่ไกลเกิน ไปเชียงใหม่แค่การเดินทางก็ยาวนานแล้ว
ที่ไปปฏิบัติที่นั่นหน่ะ จริงๆคิดจะไปเที่ยวมากกว่า
กะว่าจะหนีออกมาตั้งแต่สามวันแรกแล้วค่ะ
เพราะขับรถไปเองหนีง่าย
แต่เกรงใจคนจัดเค้า
พอวันที่สี่ ความรู้สึกเราก็เริ่มดีขึ้น
(อาจจะเพราะนับวันกลับเหลือน้อยแล้วมั้งค่ะ)
ก็ได้อะไรเยอะเหมือนกันค่ะจากการไปปฏิบัติ
เรื่องทำใจนี่ได้มาเต็มๆค่ะ
ที่เค้าห้ามพูดกะคัยหนะเราว่าดีแล้วค่ะ
เพราะจาได้รู้สึกถึงความนึกคิดของตัวเองไปด้วย
ไม่ต้องเสียสมาธิไปกะการพูคุย
แต่ตอนแรกที่ไปเข้าวันแรกเค้าให้เดินจงกรม อึดอัดใจมาก
เดินก็ต้องเดินช้าๆ กำหนดไปด้วย
และตอนจะกลับหลังเค้าก็ให้กำหนด
ว่า อยากกลับหนอ ออกเสียง
เราเติมในใจตลอดว่า อยากกลับบ้านหนอ
เอิ๊กๆตอนอยากลับหนอนั่นล่ะค่ะที่ไม่อึดอัด
เพราะขำความคิดตัวเอง
แต่หลังจากปฏิบัติจนครบ รู้สึกดีมากเลยค่ะ
รู้สึกไม่คาดหวังกะคนอื่นมาก
และทำใจเรื่องโมโหคนที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจน้อยลง
เราก็คิดว่าถ้ามีเวลาจะไปลองปฏิบัติที่อื่นดูมั๊ง
แต่ 15 วันคงไม่ไหวค่ะ
กลับมาบริษัทเจ๊งพอดีค่ะ
ไปเที่ยวยังโทรศัพท์มาสั่งงานได้
ปฏิบัติเค้าไม่ให้พูดคุยหลายวัยเกิน
มันก็คงจะยากสำหรับเรา
......
เอ่อ อ่านเข้าใจรึเปล่าค่ะ
ไม่ค่อยเก่งเรื่องเขียนหน่ะค่ะ
เดี๋ยวคัยบางคนเข้ามาอ่าน
แล้วจะว่าเราเขียนเรียงความที่ไม่อยากให้คะแนนอีก
อิอิอิ
......
ที่หาดใหญ่เคยไปกินก๋วยเตียวเจ๊โหดอะเปล่า
พูดถึงแล้วหิวเลยเรา
เราจาไปหาดใหญ่วันที่25 26มิถุนา
ถ้ามีโอกาสไว้เจอกันนะค่ะ

โดย: ตามเส้นทางของหัวใจ วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:15:14:38 น.
  
สวัสดีจ้า ตามใจ

55 เจอเด็กมอ.
สำหรับเรา มอ. คือบ้านน่ะ
แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่มอ.จ้า พอดีบ้านปัจจุบันอยู่ในมอ.เท่านั้น
เรายังเรียนอยู่เลยจ้ะ ตอนนี้ไม่ได้อยู่หาดใหญ่น่ะ

โรงงานเคยทำ ตอนจบตรีเลย
เพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จัก ทำโรงงานยาง,
โรงงาน canning, frozen seafood
ตำแหน่งใหญ่ๆ โตๆ กันแล้วทั้งนั้น

...

treat wastewater ชื่อหนังสือหรอ ลอง search key word + ชื่อคนแต่ง หาไม่เจอแฮะ มีชื่อเต็มไหม ไม่มีไม่เป็นไรเน้อ

...

ปฏิบัติธรรมสายโกแองก้า ดูวิธีแล้วก็น่าไปนะ
นึกว่าแนวสอนแบบเดวกับคุณแม่สิริ ฟังแล้วดูน่าสนใจ
เน้นคนเดวเป็นหลัก แต่น่าจะมีพี่เลี้ยงคอยประคอง
อ่านเจอว่า การฝึกธรรมะที่ดี ควรต้องมีครู
ชี้แนะกับคอยตะล่อมให้ไม่ออกนอกลู่นอกทาง..

ถ้าเป็นเรา อยู่ภูเก็ต มีที่น่าสนใจใกล้ๆแถวนั้นนี่นะ เสร็จเรา...
สวนโมกข์ก็ไม่ไกล น่าสนใจเหมือนกัน

ประสบการณ์ธรรมที่เราเจอแตกต่างไปนะ
ความอึดอัดมีเยอะเหมือนกัน
หงุดหงิด โกรธ กังวล เศร้า เข้ามาหมดเลย
ฟุ้งในวันแรก วันที่สองมีบ้าง ค่อยๆเริ่มเข้าที่แล้ว
วันที่สามมีปิติ แต่ก็ยังยึดเวทนาไม่ปล่อยอยู่
วันที่ 4-7 ก็กำหนดฟุ้งได้เืกือบ 50 -70%
ออกมาแล้วยังติดกำหนดอยู่เลย
กำหนดยากสุดคือตอนเวทนามานี่แหละ
รองลงมาคือตอนกินข้าว อิริยาบถมันถี่มาก

สำหรับเรา ถ้าใจตัดกังวลต่างๆ เรื่องภาระทางโลก
ไม่ขาดแล้ว ปฏิบัติจะฟุ้งเยอะ และบ่อยมาก
แผนงานอยู่ในหัวตลอดเวลาเลย..
แม้จะท่องคำบริบท แต่รู้สึกเหมือนสักแต่ท่อง
หลอกตัวเองไม่ได้ เพราะฟุ้งมันฟ้องในตัว
พอสอบอารมณ์จะอายพระจารย์
เพราะจะมีแต่ตัวฟุ้งไปเสนอ
จับสภาวะอารมณ์และความสงบของจิตยากมากเลย

เราว่าทั้งสายพระและสายคุณแม่สิริ เป้าหมายจะแนวคล้ายกัน
แต่สายพระจะต่างตรงวิธีปฏิบัติ
ระดับความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆวัน
ในอิริยาบถเดินจงกรมนี่แหละ คำบริกรรมกำหนดจะถี่ขึ้น
ตัวฟุ้งรูปแบบต่างๆ จะค่อยๆ ปรากฏชัด จับได้ถี่ขึ้นด้วย

การพูดระหว่างปฏิบัติ เป็นกฏห้ามเหมือนกัน
ทำให้ฟุ้งสุดๆ พัฒนากำหนดความรู้สึกตัวยาก
(มีตอนเราแหกกฏคุยโทรศัพท์ เลยไม่ถึงไหน)

ที่เล่าตอนออกมา ได้ผลบุญ + พัฒนาจิตใจตัวเองดีขึ้น
อนุโมทนาบุญด้วยน่ะ :)

ก็ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์กับเรานะ
คาบเกี่ยวกับที่เราเจออยู่

สำหรับเรา อ่านแล้วเราเข้าใจนะ เกิดสภาวะอารมณ์คล้ายๆ บ้าง
ทำไมถึงว่าตัวเองไม่เก่ง เราอ่านรู้เรื่อง เข้าใจ เขียนลำดับก็ดีนิ

ส่วนเรื่องคนอื่น เราไม่รุ ตัดสินแทนใครไม่ได้น่ะ

สำหรับเรา การเขียนเรียงความ ให้ความสำคัญที่เนื้อหา
จุดประสงค์ เจตนาในการเขียน ลำดับการถ่ายทอด

เราเองให้ความสำคัญมากกับคนที่ใส่ใจและแสดงความเห็น
ในเรื่องราวที่เราถ่ายทอดหรือพูดคุยกันอย่างมีเหตุมีผล
ชอบจะต่อยอดความคิด ได้พัฒนามุมมองตัวเองไรแบบนั้น
ฉะนั้น ใครก็ตามถ้าให้ความใส่ใจมา
เราจะตอบแทนกลับคืนด้วยความใส่ใจของเราเช่นกัน

ฉะนั้น ตามใจเอง ก็ถ่ายทอดออกมา
อย่างมีลำดับขั้นตอนดีแล้ว เราว่านะ
ใจความก็ตรงตัว แสดงเหตุผล ที่มาที่ไป
และบรรยายได้เห็นภาพ ชัดเจน
เราก็ต้องขอบคุณตรงนี้ด้วย.. :)

สิ่งเดวที่เราอ่านแล้วไม่คุ้นคือ คำว่า คัย
มันจะอ่านเป็น คับทุกที

...

เรื่องของกินหาดใหญ่มีอร่อยเยอะแยะเลย
เลือกไม่ถูก อยากกินไปหมด..

ก๋วยเตี๋ยวเจ๊โหดนี่ ร้านไหนหรอ
ร้านก๋วยเตี๋ยวที่ด็กมอ.ชอบไปกินกัน
รุ่นๆนั้นมีหมี่ไก่ หมี่จุก ใกล้โรงแรมบีพี
ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นมะระ ตรงข้ามหมี่ไก่
หมี่เอ็น หลังพลาซ่า
ข้าวหมกไก่เที่ยงคืนบังตลาดสด

จะไปหาดใหญ่ปลายเดือนนี้หรอ ดีจังๆ
กินอร่อยๆ เผื่อด้วยนะ
เดินทางดีๆ ขับรถระมัดระวัง ให้ปลอดภัยล่ะ ;)
โดย: เลื้อย วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:18:58:51 น.
  
แวะมาทักทายก่อนเข้านอ นค่ะ

คืนนี้คงได้หลับเต็มตื่น

สดชื่นในตอนเช้า...

มีความสุขกับวันพรุ่งนี้นะคะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 17 มิถุนายน 2553 เวลา:20:38:51 น.
  
สวัสดีจ้า

ช่วงนี้มีงานเร่งต้องส่ง คงหายจากหน้าบล็อคและพันทิป

ไม่ได้ขีด ไม่ได้เขียน ไปจนถึงเดือนสิงหาคมเลย

หากไม่ได้ตอบ ทักทายใคร ก็เพราะเหตุผลนี้ล่ะนะ...

เสดงานจะแวะเข้ามาอีกที

ไว้คุยกันนะ ;)
โดย: เลื้อย วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:7:10:47 น.
  
ขวัญจะแวะมา..ทักทายทุกวันนะคะ...ตั้งใจทำงานเถอะค่ะ

พ่อบอกว่า

งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข

สู้สู้ ค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:9:18:16 น.
  
เรื่องบำบัดน้ำเสีย...สงสัยว่าก่อนหน้าเราจะบอกชื่อผิด
หนังสือของ ดร.เกรียงศักดิ์ อุดมสินโรจน์ นะค่ะ
......
เรื่องถ้าวิปัสสนาถ้าไปจาเอาบุญมาฝากนะค่ะ
......
ร้านเจ๊โหดเมื่อก่อนอยู่หน้าโรงแรมเจ้าพระยาค่ะ
แต่ตอนนี้ย้ายมาอยู่หน้าศักดิ์ชายอพาตเม้นตรงช่องเขาน่ะค่ะ อร่อยมากๆๆ
......
จะไปหาดใหญ่ปลายเดือนนี้ค่ะ...แต่คงนั่งรถไปค่ะไม่ได้ขับรถไปเองค่ะ
.......
วันนี้ง่วงนอนแล้วค่ะเพิ่งกลับมาถึงบ้านค่ะ
ค่อยมาทักทายใหม่นะค่ะ
ฝันดีค่ะ
โดย: ตามเส้นทางของหัวใจ วันที่: 18 มิถุนายน 2553 เวลา:23:12:48 น.
  
แวะมาทักทายตามที่บอกไว้ค่ะ

สู้ๆ นะคะ...แต่ข้อสำคัญงานเสร็จ

อย่าลืมไปทักขวัญนะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 19 มิถุนายน 2553 เวลา:14:01:51 น.
  
หวังว่างานคงเบาบางลงบ้างนะคะ

ดูแลตัวเองด้วยนะ

เป็นห่วงค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 20 มิถุนายน 2553 เวลา:13:42:20 น.
  
มีความสุขกับการทำงานนะคะ

แวะมาทักทายยามเช้าค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 21 มิถุนายน 2553 เวลา:10:13:49 น.
  
คิดถึงเจ้าของบ้านนี้จังเลย....

มีความสุขกับการทำงานนะคะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 22 มิถุนายน 2553 เวลา:11:27:45 น.
  
ถึง ขวัญ

ขอบคุณมากมายที่ทักทายอยู่เรื่อยๆ รับรู้ในความคิดถึงกัน

ขอบคุณจริงๆจ๊ะ :)

งานยังไม่เสดหรอก แต่สะดุดใจกับ เรื่องราวผูกพัน..นั่นแหละ

อ่านแล้ว อยากเมนต์ อยากแชร์ แต่คงยาวแน่ๆ กินพื้นที่
เกรงใจคนอื่นเขาแวะไปเยี่ยมขวัญ
จะได้อ่านง่ายๆ ที่บ้านขวัญ เลยแปะไว้ตรงนี้ละกันนะ

คิดว่า ตอนนี้อารมณ์นั้นของเธออาจจะผ่านพ้นไปแล้ว
แต่บางอย่างที่อาจจะยังหลงเหลืออยู่..

รู้ไหม..เราเองอ่านแล้วสะท้อนใจเหมือนกัน

สมัยเรียนเคยติดนาฬิกาเหมือนเธอ
ต้องคลำดูมือซ้ายตลอดก่อนออกจากบ้าน
แต่ทำงานแล้วไม่เคยใส่อีกเลย
ตอนนี้เลยชินกับการไม่มีไรรุงรังมากมาย รู้สึกเบา สบายดี...

ทางที่ถูกต้อง ที่ควรเดิน เรารู้ว่า เธอรู้ดี และเธอทำได้เช่นกัน
แต่เมื่อบางความรู้สึกสะกิดเข้ามา อาจทำให้สับสนเหมือนกัน

ธรรมชาติใจคน ถ้าปล่อยให้ว่าง เด่วมันก็ไปคว้า
ไปเก็บใครมาคิดถึง ใครที่อยู่ในความทรงจำ
ใครต่อใครที่เคยผูกพันกัน เป็นได้ทั้งนั้น...

ความผูกพัน เส้นบางๆ ที่ก่อเกิดจากความคุ้นเคย
แยกกันไม่ออกหรอก...เกิดบนพื้นฐานใกล้เคียงกัน

ทว่า เธอถามใจตัวเองให้ดีๆ
เธอมีโอกาสจะมองเขามากกว่าเพื่อนไหม
ใจเธออยากจะลองให้โอกาสเขาไหม...

หรือเธอแค่ล้า เหงา และเขาเป็นเพียงไม้ท่อนหนึ่งให้เธอยึดไว้
ยามท้อใจ หรือไร้คนเข้าใจ หรือแค่เหงา เท่านั้น

หากเธอห่าง หรือเขาห่าง เธอเสียดายเขาไหม

หากเขาไม่คอยอยู่เคียงข้างเธอวันนี้ เธอเสียใจไหม

กลัวจะสูญเสียเขาไปหรือเปล่า

การรู้สึกว่า เราขาดอะไรไป มันเป็นของธรรมดา
เพราะใจเราเคยชินกับการผูกพัน ยิ่งถ้ามีเขาอยู่ใกล้ๆ ตลอด บ่อยๆ

ทำให้บางครั้ง เอาไปปนกับความรู้สึกที่มากกว่านั้น..

ถ้าคำถามที่เธอว่า ยังไม่แน่ใจว่าผูกพันหรือคุ้นเคย
ไม่แปลกหรอก มันอาจจะใช่ทั้งสองอย่างเลยก็ได้

แต่เราว่า คำถามสำคัญเธอควรถามใจตัวเอง
ถามความรู้สึกตัวเอง ใช้เวลาว่างๆ ใจนิ่งๆ ให้ชัวร์ๆ
ชัดเจนกับตัวเองไป...

ไม่ต้องรีบร้อนตอบ หลายๆ อย่างต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์.. เธอก็รู้

แต่เอาความยึดติด เงื่อนไขต่างๆ วางลงด้วยนะ ตัวตนล้วนๆ

ถ้าสิ่งที่เธอตามหาอยู่ คือ คนที่ใช่

มองตัวตนเขาให้ดีๆ ปัจจัยล้อมรอบเขาด้วย

อย่าใช้เพียงแค่ความผูกพัน ความใกล้ชิด ความเคยชิน เข้ามาตัดสิน
จริงๆ ก็ดีซะอีก ได้มีโอกาสใช้เวลาด้วยกัน มีความผูกพัน คุ้นเคย
ทำให้มองตัวตนออกได้ง่ายขึ้น

หากเธอตอบใจตัวเองได้ว่า เขาไม่ใช่สำหรับเธอ

ทางเลือกต่อไป เธอก็ต้องคิดดีๆ แล้วล่ะ..
จะทำให้ส่งผลอย่างไรต่อไป

เราเห็นด้วย ที่เธอว่า ออกมาห่างหน่อย จะรู้ใจตัวเองดีขึ้น
ปัจจัยภายนอกจะลดลง เหลือเพียงตัวเธอกับความคิดเท่านั้น
และเขาจะรับรู้ได้จาก สัญญาณการแสดงออกของเธอ...

แต่เราไม่เห็นด้วยกับการตัดขาด
เพราะการตัดขาดทำให้เสียโอกาส
รู้จัก พบปะ พูดคุยกับเพื่อนดีๆ คนดีๆ ไป...เพื่ออะไรล่ะ

เอ้อ แต่เราจะบอกว่า ถึงยังอยู่ใกล้ๆ ก็ไม่ควรรู้สึกว่า
เราเอาเปรียบเขา เพราะหากเป็นอย่างที่เราคาด

บนพื้นฐานที่ว่า คนเราทุกคนแสวงหาความสุขให้ตัวเอง
ถ้าเขามีความสุข ที่การได้อยู่ใกล้ มีความคุ้นเคย สานต่อความผูกพันกับเธอนั้น
เธอก็เป็นผู้มอบความสุขให้เขาได้.. ไม่ดีหรอ
เธอไม่ได้เอาเปรียบเขา ถ้าเธอชัดเจนในใจตัวเอง..
ปิดบังไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ถ้าเธอโกหก นั่นล่ะเอาเปรียบ

อยู่ที่เธอ..ว่า ความผูกพันนั้น
ส่งผลกระทบกับจิตใจเธอ หรือชีวิตเธอหรือเปล่า...

หากไม่อยากรู้สึกแย่ แต่ก็อยากรู้สึกมีเขาอยู่
ไม่ห่าง ไม่ใกล้ ไม่ไกลจนเกินไป...

เธอถามใจตัวเอง ใช้ใจลองกำหนดระยะห่างให้เขา

สำรวจใจตัวเองเสมอ
โดยเฉพาะเวลาหรือโอกาสที่ได้ใกล้ชิดผูกพันในลักษณะใดก็ตาม

ถ้าเมื่อไหร่ ใจใกล้เขาเกินไป ก็ดึงออกห่างหน่อย
ถ้ารู้สึกห่างๆ ก็เขยิบเข้าไปอีกนิด
เด่วมันก็มีระยะพอดี เด่วก็เจอจุดสมดุลเอง ค่อยๆ ปรับใจไป...

เธอจะไม่เจ็บ ไม่เสียใจ ไม่เสียดาย
ไม่ต้องโกหกตัวเอง ไม่รู้สึกเสียเขาไป

และความสัมพันธ์ เธอก็จะไม่เสียไปด้วย...ไม่ว่าในฐานะอะไรก็ตาม

แต่ก็ต้องนึกกัน ว่าตบมือข้างเดวน่ะไม่ดัง..

ส่วนภาพและความทรงจำเก่าๆ เธอไม่อาจลบมันได้หรอก
ถ้าใจเธออยากจะจำ จริงมะ

อ้อ อีกอย่าง มีความสุขให้ได้ด้วยตัวเอง
เธอจะไม่กระเพื่อมมากเวลาอะไรมากระทบ..

เนี่ย เราคิดอย่างนี้อะ...

ขอให้เจอทางออกที่เหมาะสม ไม่มีใครต้องเสียใจนะ ;)

ขอบคุณที่ได้แชร์กับเธอด้วย
ทำให้เรามองย้อน สะท้อนตัวเองเหมือนกัน

เราคงไม่ได้ทำให้เธอเคืองไรนะ
ถ้าพูดอะไรขัดใจไป ก็ขอโทษด้วยล่ะ

ปล. ห้วงนี้เป็นอยู่เลย เพื่อนสนิทคนนึงบวชอยู่
ไม่ได้คุย ไม่ได้ดูภาพกับข้าวเมนูอร่อยๆที่เขาส่งให้ทุกวัน
แปลกๆ คิดถึง รู้สึกขาดๆ ไรไปเหมือนกัน...

แต่ก็เหมือนกัน เรากับเขาไม่อาจเกินเพื่อนได้
เลยจับวางไว้บนหิ้งนั่นแหละ...ความเป็นเพื่อน
พูดแล้วก็คิดถึงเพื่อน ;)

ปล.2.. ถ้าบางเวลาจะเศร้าบ้าง มันก็ไม่แปลก เด่วมันก็ผ่านไป
แต่จมกับอารมณ์หมองนานๆ ไม่ดีกับสุขภาพตัวเองนะ..
ดูแลสุขภาพดีๆ อะไหล่ไม่มีให้เปลี่ยนน่ะ...

ปล. 3.. ฉากหลังสวยดึงดูดตาอีกแล้วนะ ;)
แต่สาวเจ้า แอบเอียงคอ ดูเหงาๆ หรือเปล่า ทว่าตายังสวยเหมือนเดิม..
โดย: เลื้อย วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:6:36:57 น.
  
ถึง เพื่อน

ความรู้สึกเมื่อเขียน เอ็นทรี่นี้ ใน blog สิ่งที่รู้สึกมากและยังรู้สึก...อยู่ตราบจนเดี่ยวนี้..คือความเสียดายในมิตรภาพที่มีมานาน จนไม่น่าเชื่อว่าจะเรื่องราวแบบนี้จะเกิดขึ้นได้

สำหรับเรา...ในความรู้สึก..เค้าเป็นเพื่อนที่ดี...มากกกก
ทำได้ทุกอย่าง...ยอมรับได้ทุกอย่างในความสัมพันธ์ เราเองก็เคยชินกับการมีเค้า...ในฐานะนี้...

มาวันนี้..วันที่เรารู้สึกว่า...สิ่งที่ดำเนินไปมันยุติธรรมสำหรับเค้าแล้วเหรอ เค้าน่าจะมีโอกาส...ที่จะเจอใครซักคน...เคยพูดกัน..เค้าก็ว่าเค้ามีความสุขดีกับปัจจุบัน..ไม่ว่าจะฐานะใด เค้าขอเท่านี้...

ถ้าทุกอย่างยังเป็นแบบนี้ จะกลายเป็นเราเห็นแก่ตัวหรือไม่...เรารู้แน่แก่ไจว่า..เราให้เค้าได้เท่านั้น...ไม่มีวันเดินหน้า...

เราไม่ได้เสียใจ...ที่ต่อไปจะไม่มีใครคอยทำอะไรให้เหมือนที่ผ่านมา...แต่เราเสียดาย..ความเป็นเพื่อน..ที่ต่อไปนี้...อาจเหลือเพียงแค่ร่องรอย...เท่านั้น
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:9:21:51 น.
  
สวัสดีจ้า เลื้อย

ขอบคุณนะที่แวะไปชมคนเห่อบ้าน
ตามใจไม่ได้เป็นคนปลูกทั้งหมดหรอกจ๊ะ
ชมซะเขิลลลเลย อิอิอิ
ส่วนใหญ่ป้าจะเป็นคนปลูกตามใจเป็นแค่คนขี้ว่าต้นนี้สวย
กะเชียร์ให้ป้าซื้อ อิอิอิ
พออยากได้ต้นอะไรจะพาป้าไปซื้อไม่ต้องจ่ายกะตัง
โฮย่าไม่เคยเลี้ยงเลย เลี้ยงไม่ยากเหรอค่ะ
เดี๋ยวจาหามาเลี้ยงสักหน่อยแล้ว

พวงมาลัยนี่ร้อยเองค่ะภูมิใจมากๆ
ถ้าไปแข่งร้อยเป็นแชมป์แน่นอน
เหอๆคนร้อยมาลัยขายยังอายเลยอะ จะบอกให้
อิอิอิ ไม่ได้โม้นะ ร้อยเก่งจริงๆ(ขอชมตัวเอง)
แต่ตามใจไม่ค่อยร้อยเพราะแพ้ยางดอกไม้
ถ้าร้อยเยอะมือจะคันขึ้นมาเลย
ถ้าเป็นมะลิที่ซื้อมาจะร้อยไม่ได้เลย
นี่เป็นมะลิปลูกเองเลยร้อยได้
ถ้าซื้อจากตลาดที่อื่นเค้ามักจะแช่ยา
ดอกมันจะไม่บาน เวลาดอกไม้ที่แช่ยา
มันเหมือนหยุดการบานตามธรรมชาติของมัน
จะสังเกตดูได้ถ้าพวงมาลัยพวงไหนดอกตูมแล้วก็เหี่ยวเลย
ไม่มีกลิ่มหอมมะลิเลย นั่นน่ะแช่ยากชัวร์
ถ้าตูมแล้วค่อยๆแย้มมีกลิ่นก่อนเหี่ยวนั่นไม่แช่
แล้วที่สำคัญไม่ว่าจะแช่ยาหรือไม่ก็ตาม
อย่าซื้อพวงมาลัยแขวนในรถ
เพราะในรถทั้งแคบทั้งร้อน
เราหายใจในรถก็หายใจเอาสารพิษเข้าไป
หรือถ้าบางคนแขวนจ่นเหี่ยว
ก็หายใจเอาทั้งฝุ่นทั้งสารพิษเข้าไป
เราไม่มีทางแน่ใจได้หรอกค่ะ
ว่าที่เราซื้อมาเค้าไม่แช่ยาจริงๆ
อุ้ยคุยเรื่องดอกไม้ซะยาวเชียว

เรื่องตักบาตรจะตักทุกวันถ้าไม่ได้ไปต่างจังหวัด
เมื่อก่อนช่วงแรกๆก็ขี้เกียจตื่นเหมือนกันค่ะ
ตอนนี้ตื่นจนเป็นกิจวัตรมาจะสามปีแล้วมั้งค่ะ
ตอนที่ขี้เกียจป้าแกจะบอกว่าดูซิขนาดพระท่านแก่แล้ว
และเป็นถึงเจ้าคณะจังหวัด ท่านยังมาบิณฑบาตรเอง
มีที่ไหนบ้างที่เจ้าคณะจังหวัดจะมาบิณฑบาตรเอง
พูดซะตามใจคล้อยตามก็เลยตื่นตักมาจนทุกวันนี้
เลื้อยไม่ว่างตักบาตรบ่อยๆก็ไม่เป็นไร
ตามใจทำทุกวัน เลื้อยก็ได้บุญเหมือนตามใจนั่นแหละ
เค้าว่าคนที่ไม่ว่างแต่ยินดีที่เห็นผู้อื่นทำบุญก็ได้บุญแล้วค่ะ
อิอิอิ

อ่านที่เลื้อยตอบคุณขวัญแล้วสะท้อนใจจนต้องตามไปอ่านในบล็อคคุณขวัญ
เออ เลื้อยนี่สงสัยจะมีอาชีพเป็นศิราณ๊ประจำบล็อคแน่ๆเลยช่ายมะ....ตอบใครก็กินใจได้ทุกเรื่อง
ไม่ว่าทางโลกทางธรรมเลื้อยรู้เรื่องหมดเลย
ชักอยากเจอตัวเป็นๆๆซะแล้วซิ

ว่างๆเชิญมาชมบรรยากาศจริงที่บ้านตามใจหน่อยนะ
ตามใจจะได้พาไปชมให้รอบบ้านเลย
จะได้โม้ให้มันส์เลย อิอิอิ
แต่โม้ไปมากก็เขิลล ก็ไม่ได้เป็นคนดูแลสวนเองซะหน่อย
คนอื่นดูแลทั้งนั้น
ยังไงก็มาได้นะบ้านนี้มีเจ้าของบ้านอยู่แค่สองคน
บางทีก็เหงาๆนั่งชมสวนกันสองคน
โม้กันเองสองคนทุกวันก็เริ่มเบื่อๆอิอิอิ
เลยเอามาลงบล็อคโม้ให้คนอื่นเค้าฟังบ้าง
สมาชิกที่บ้านตามใจสัตว์เลี้ยงจะมากกว่าคนนะ
ไม่รู้ว่าเลื้อยชอบสัตว์รึเปล่า
ที่เรียกว่าสัตว์เลี้ยงที่จะระบุชื่อเพราะมันมีเกือบทุกชนิด
ที่คนเอามาเลี้ยงได้หน่ะ
มีบ็อกๆ 9 ตัว เลขสวยไม๊ เมื่อก่อนตอนตามใจอยู่มหาลัยมี 16 แต่มันตายเรื่อยๆ และตามใจห้ามป้าเอามาเพิ่มไม่งั้นคงมีมากว่านี้แน่นอน
น้องเหมียว 1 ตัว
นกเกือบทุกชนิด นกแก้ว ขุนทอง กาเหว่า นกกรง นกเขา เฮ้อ เยอะจริงๆ
ปลาคราฟอีกสามบ่อ เต่าอีก 1 บ่อ เมื่อก่อนมีไก้แจ้แต่ตอนไข้หวัดนกเอาไปไว้ที่สวนหมดแล้ว
บรรยายถึงสัตว์เลี้ยงแล้วสงสารแม่บ้านทุกที
แฮะๆไม่รู้เลื้อยจาหลวมตัวมาเยื่อมตามใจจริงๆ
หรือหนีไปซะแล้ว อิอิอิอ
แต่ถ้ามานะจะพาทัวร์กินให้รอบเกาะเลย
(เอาของกินมาหลอกล่อเลื้อยซะหน่อย)

ตามใจ

ปล.พรุ่งนี้ต้องไปหาดใหญ่แล้วล่ะ จะมาตอบอีกทีก็วันจันทร์นู่นค่ะ
รักษาสุขภาพนะค่ะช่วงนี้ฝนตก ไม่รู้ที่เลื้อยอยู่ตกอะเปล่า
โดย: ตามเส้นทางของหัวใจ วันที่: 23 มิถุนายน 2553 เวลา:12:19:07 น.
  
แวะมาทักทายค่ะ
อีกเดือนเดียวก็สิงหาแล้ว

คงจะเสร็จงานนะคะ

แล้วคุยกันค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 25 มิถุนายน 2553 เวลา:12:15:42 น.
  
สวัสดีจ้า ขวัญ

จิ้ม #15 ขอให้เธอเลือกทำในสิ่งที่มีความสุขละกันนะ

มีความสุขกับเวลาดีๆ ด้วยจ้า ;)
โดย: เลื้อย วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:11:30:06 น.
  
สวัสดีจ้า ตามใจ

จิ้ม #16

วันนี้เธอคงอยู่หาดใหญ่แล้ว

ต้นโฮย่า เธอลองดูนะ มันมีหลายพันธุ์ ดอกสวย น่ารักเชียวแหละ

เรื่องร้อยพวงมาลัย เรายกนิ้วให้ด้วยคน เก่งจริงๆ จ๊ะ

ขอบคุณเรื่องพวงมาลัยในรถด้วยจ้า ที่บ้าน ไม่ค่อยซื้อพวงมาลัย ยกเว้นไหว้พระในบ้านน่ะ

ตักบาตรนี่ เห็นด้วยเลยที่เธอได้ทำบ่อยๆ อนุโมทนาด้วยเลยจ๊ะ

เธอบอกว่า เราเป็นศิราณี ทำเรายิ้ม ขำได้เลย
เราเองยังเอาชีวิตตัวเองไม่รอดเลยจ๊ะ เขียนไปตามสิ่งที่เจอ ที่ผ่านมาเท่านั้นแหละ

ก็ขอบคุณนะ ที่บอกว่า เราพูดกินใจ เขินแฮะ

ขอบคุณจ๊ะ

ตัวเป็นๆ เราก็นั่งอ้วนๆ กลมๆ อยู่ในตึก 5 ชั้น ห่างจากเธอ 5.5 ชม.บินน่ะ

ถ้ามีโอกาส และชะตา จะดลให้ได้เจอกัน
เราจะบอกไว้เนิ่นๆ ละกันเน้อ ขอบคุณมากที่เชิญแวะบ้านจ๊ะ

วันไหนเจออะไรสวยๆ ก็เก็บรูปมาให้ดูกันอีกนะ

ที่บ้านเธอเลี้ยงสัตว์เยอะจริงๆ ด้วยจ๊ะ นานาชนิดเลย
บ้านเธอเป็นคนรักสัตว์ รักต้นไม้ มีเมตตา ดีจังจ๊ะ
คงไม่เหงาเลยเนอะ เพื่อนเยอะแยะเลย
วันไหนว่างๆ ถ่ายรูปเจ้าสัตว์เลี้ยงในบ้านมาอวดหน่อยสิ

สำหรับเรา ต้นไม้ สัตว์เลี้ยง ชอบดู ชอบชมเฉยๆ
แต่ไม่ชอบเลี้ยงจ๊ะ เป็นภาระสำหรับเรา
ที่บ้าน แม่บ่นหูชาตลอด ตั้งแต่ตอนไปดูลูกหมา ลูกอยากได้
แต่คนดูแลคือ แม่ บ่นไป แต่ก็มีหมาๆเป็นเพื่อนนี่แหละ
ต้นไม้ ก็แม่นี่แหละ มือขึ้น ปลูกไรก็สวย เราชมเหมือนกัน

เอาของกินมาล่อเราเนี่ย ถูกจุดเลย
เพราะชอบเที่ยวตระเวนหาของกินอร่อยๆ ตามข้างทางไปเรื่อยๆ

เราไม่หนีหรอก อยู่ก็ตรงนี้นี่แหละ ยังไม่ถึงเวลาบินของเราน่ะ

ถ้าโอกาส + เวลาเอื้อ คงได้เจอกันจ๊ะ ;)

เดินทางปลอดภัยนะ ไว้คุยกัน...

อยู่นี่ ฝนไม่ตกหลายวันเลย แต่ฟ้าอึมครึม ไม่สดใสเลย
โดย: เลื้อย วันที่: 26 มิถุนายน 2553 เวลา:11:55:38 น.
  
ตามใจก็เพิ่งกลับมาเมื่อวานจ้า
อิอิอิ
แต่ตามใจก็ว่าเลื้อยเหมาะเป็นศิราณีอยู่ดีแหละ
อิอิอิ
ไม่ต้องเขินนนนนะ
ที่ชมน่ะจากใจจริง
รับๆไปเถอะ
นานตามใจจะชมคัยสักที
ปกติจะหลงชมแต่ตัวเอง
ไม่ค่อยชอบข้องแวะกะคัย

เอ่อโฮย่าที่บ้านมีจ๊ะไปถามคนปลูกมาแล้ว
อิอิอิ
โดย: ตามเส้นทางของหัวใจ วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:0:45:30 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เลื้อย
Location :
Seoul,  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดี ชาวโลก...ออนไลน์

ขอบคุณที่แวะเข้ามาแล้วเยี่ยมชมค่ะ

นานๆ จึงจะได้มาอัพซักกะครั้งแหละ...
ตามแต่ใจจะพาไป

หากเข้ามาอัพบ่อย ตายแน่เลย
งานท่วมหัว เอาตัวไม่รอด..

จะทักทาย ติชม ประการใด ตามสบายละกัน ^^'

ไว้คุยกันค่ะ ;)

ปล. ชักงงๆนิดหน่อย ตรูแปะไว้คราวก่อน
แล้วไฉนจึงหายไปได้ละเนี่ย...งึ่มๆ