พฤษภาคม 2553

 
 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
17
18
19
22
26
28
29
30
31
 
 
All Blog
อยู่นานๆ ได้ไหม...
สวัสดีจ้า..โลกออนไลน์

ช่วงนี้ มีคำถามที่ถามตัวเองบ่อยๆ

ทำไมชีวิตเราจึงเดินมาในครรลองเช่นนี้

เพราะกรรมที่เราทำนั้นหรือ แล้วมีเหตุผลในบางสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

เพราะความบังเอิญ หรือโชคชะตา หรือมันคืออย่างเดวกัน...

เพราะเหตุการณ์หลายอย่างในชีวิต อธิบายด้วยเหตุผลชัดเจนไม่ได้

เราจึงยกให้เป็นเรื่องของโชคชะตา พรหมลิขิต เช่นนั้นหรือ...

ความขัดแย้งในใจยังคงวนเวียน และหาสาเหตุไม่ได้ คิดต่อก็เหมือนวนในอ่าง

วันนึงที่เข้าใจโลก และใช้เวลาศึกษาเหตุและผล ที่มาที่ไปมากกว่านี้คงมีคำตอบนั้น...


โอกาสในชีวิตที่หลุดลอยไปมีอะไรบ้าง เกิดจากอะไร...

- โอกาสที่ไม่ดี ฉันก็ยังนึกขอบคุณตัวเองที่ไม่พลาดนำตัวเองเดินไปเส้นทางนั้น

เมื่อมองเห็นผู้ที่กำลังอยู่ในความเสี่ยงจะพลาดในลักษณะเดวกัน อดห่วงไม่ได้ แต่ก็เข้าไปห้ามไม่ได้อีกเช่นกัน ชีวิตใครก็ชีวิตมัน ต้องเรียนรู้จากประสบการณ์ของตัวเอง หรือบางคนมีมุมมองความคิดดี รู้จักกรองสิ่งที่เข้ามาในความคิด ก็สามารถเรียนรู้ เก็บเกี่ยวสาระ จากผู้อื่นและสิ่งต่างๆ รอบตัวได้...

- โอกาสที่ดี เมื่อนึกไป พาลเสียดาย และนึกคิดต่อว่า ถ้าปรับมุมมอง คิดเป็น และเปลี่ยนการตัดสินใจ ชีวิตคงไม่ได้มาอย่างปัจจุบันก็ได้

แม้รู้ว่า การนึกถึงอดีต ไม่ทำอะไรดีขึ้น แต่สิ่งที่เราควรตกผลึกจากการพลาดในสิ่งเหล่านี้ ควรได้รับการทบทวนและแก้ไข ปรับปรุงมิใช่หรือ

คนเราควรจะเดินผิดพลาดซ้ำรอยแนวเดิมกันซักกี่ครั้งเชียว...

การพลาดซ้ำรอยเดิมนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลก เกิดขึ้นได้ และควรให้อภัยตัวเอง

แต่การปล่อยให้เกิดขึ้นหลายๆ ครั้งนั้น ไม่สมควร

มันสะท้อนว่า แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะอยู่นาน

ชีวิตต้องมีการเปลี่ยนแปลง การพัฒนาด้านจิตใจเป็นสิ่งสำคัญ

เกิดมาเป็นคน ถือเป็นความโชคดี มีบุญอย่างมากแล้ว หากเราได้รับโอกาสเช่นนี้

เพราะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดวที่สามารถคิด แยกแยะ ผิดชอบชั่วดี ได้

นำมาซึ่งศัพท์สวยหรูว่า มนุษย์...สัตว์ประเสริฐ

จะประเสริฐได้ อยู่ที่จิตใจ และการกระทำที่แสดงออกมานั่นเอง...

...

โอกาสที่หลุดลอยแล้วนำมาซึ่งความเศร้า เสียใจ ครั้งหนึ่งในชีิวิต

การพลาดโอกาสได้ดูแลบุพการีที่เขารักเรา และทุ่มเท ให้ทุกอย่างของชีวิต

ทั้งที่ได้รับการเตือนจากผู้อาบน้ำร้อนมาก่อนแล้ว แต่ก็ยังพลาดจนได้

เพราะตั้งอยู่บนประมาทในการใช้ชีวิต หลงคิดว่า มีเวลาเพียงพอ และเขารอได้

แต่สุดท้าย ก็กลับเผชิญความจริงว่า เวลาในชีวิตคนเรานั้น ไม่ได้ยาวเลย คนเราจะจากโลกนี้วันไหนก็ไม่มีใครรู้ได้...

ดังนั้นวันนี้ก็รู้ได้ว่า ชีวิตควรตั้งอยู่ในความไม่ประมาท ใช้เวลาที่มีค่าอย่างมีคุณค่า รักษาใจให้เป็นสุข และมีสติกำกับการกระทำให้มากที่สุด บ่อยที่สุด

โอกาสที่ดี จะได้ไม่หลุดลอยไป...



คนไกล ขอบคุณที่นำพาความชุ่มชื่นหัวใจ ในการได้รับรู้ความเป็นไปของเธอ



Create Date : 25 พฤษภาคม 2553
Last Update : 30 มิถุนายน 2553 16:29:02 น.
Counter : 267 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เลื้อย
Location :
Seoul,  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สวัสดี ชาวโลก...ออนไลน์

ขอบคุณที่แวะเข้ามาแล้วเยี่ยมชมค่ะ

นานๆ จึงจะได้มาอัพซักกะครั้งแหละ...
ตามแต่ใจจะพาไป

หากเข้ามาอัพบ่อย ตายแน่เลย
งานท่วมหัว เอาตัวไม่รอด..

จะทักทาย ติชม ประการใด ตามสบายละกัน ^^'

ไว้คุยกันค่ะ ;)

ปล. ชักงงๆนิดหน่อย ตรูแปะไว้คราวก่อน
แล้วไฉนจึงหายไปได้ละเนี่ย...งึ่มๆ