Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2555
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
24 พฤษภาคม 2555
 
All Blogs
 
งานศพในฝันของฉันเอง...

หลังจากดู ซีรี่ส์Private Practice ติดๆกันมาสามสี่วัน ก็ทำให้จิตตกไปกับเรื่องความเป็นความตาย นั่นสินะ...ความตายอาจจะมาเยือนเราเมื่อไรก็ได้อย่างที่ไม่อาจตั้งตัว ในทุกๆเช้าที่เราตื่นขึ้นมา นั่นก็หมายความว่าเรากำลังเผชิญหน้าอยู่กับความเป็นและความตาย เราไม่มีทางรู้ล่วงหน้าได้เลยว่า เช้าวันไหน จะเป็นเช้าสุดท้ายของเรา และไม่มีทางคาดคะเนได้เลยว่า ค่ำคืนไหนที่เราหลับลง จะเป็นค่ำคืนที่เรานั้นหลับไปตลอดกาล... ความเป็นกับความตาย มันห่างกันแค่นี้เอง เพราะเหตุนี้ อยู่ๆในสมองเราก็แว๊บขึ้นมาเกี่ยวกับเรื่องการ "เตรียมตัวตาย" เพราะเราไม่รู้จริงๆว่า เราจะตายลงเมื่อไหร่ และชีวิตแต่ละนาทีจะเป็นอย่างไร มันจะดีแค่ไหน หากเราได้เต็มที่กับทุกๆวันของชีวิต ใช้มันดั่งเช่นว่ามันเป็นวันสุดท้าย อย่างน้อยๆที่สุด เราก็จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียดาย ว่า... ฉันยังไม่ได้ใช้วันสุดท้ายเลยนะ ...

ในทุกๆปีที่ผ่านๆมา เรามักจะวางแผนการจัดงานวันเกิดของตัวเองอยู่เสมอ และเราก็สนุกไปกับมัน  วันเกิดในแต่ละปี มีรูปแบบที่แตกต่างกัน กลุ่มคนที่มาร่วมยินดีเป็นกลุ่มเดิมบ้าง กลุ่มใหม่บ้าง บางปีได้รับเค้กเซอไพรส์ถึงสามก้อนซ้อน บางปีมีผู้คนมากมายร่วมอวยพร บางปีก็ฉลองซ้ำๆกับคนที่แตกต่างไป ในวันเดียวกัน ต้องไปฉลองกับกลุ่มคนหลายกลุ่ม หลายรอบก็ยังมี ... ทุกๆปี มีการเตรียมงานวันเกิดอย่างสนุกสนาน แต่มันจะดีแค่ไหน ถ้าเราได้วางแผนเตรียมงานศพให้ตัวเองด้วย... แล้วความคิดเรื่องการเตรียมตัวตายก็เข้ามาครอบคลุมทุกส่วนสัดในสมอง นั่นสินะ... มีอะไรอีกมากมายเลย ที่ตั้งใจว่าจะทำ แต่ก็ยังไม่ได้ทำ แล้วถ้าเราไม่รีบดำเนินการ ไม่รีบวางแผนการตั้งแต่ตอนนี้ เกิดเราตายไปก่อนล่ะ ทุกอย่างที่ตั้งใจ ทุกสิ่งที่คิดไว้ ก็คงมลายดับสูญไปเช่นเดียวกับการมีชีวิตอยู่ของเรา   ความตายคือการว่างเปล่า เหมือนบนโต๊ะที่เคยมีแอปเปิ้ลวางอยู่ และต่อมาแอปเปิ้ลนั้นก็หายไปจากโต๊ะ โต๊ะนั้นก็จะไม่มีแอปเปิ้ลผลนั้นอีก มันจะหายลับไป และบนโต๊ะในเวลาต่อมาก็จะมีสิ่งของอื่นๆมาแทนที่ ก่อนมันจะค่อยๆหายลับไปเช่นกัน หมุนเวียนอยู่เช่นนี้ วันแล้ววันเล่า ... แอปเปิ้ล ตัวตน ชีวิต มันก็เป็นแบบนี้เอง เมื่อเราตายไป เราก็แค่"เคย"มีตัวตน เท่านั้นเอง...เมื่อสุดท้ายก็ต้องหายสาบสูญ แล้วมันจะดีกว่าไหม หากเราหายไปอย่างงดงามในความทรงจำ... 

ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าเราไปเอาแนวความคิดเรื่องการบริจาคร่างกายนี้มาจากไหน และตั้งแต่เมื่อไหร่กัน รู้แค่เพียง ตั้งแต่จำความได้ เราก็ตั้งใจแน่วแน่เช่นนี้แล้ว แต่เนื่องด้วยความเฉื่อยแฉะในนิสัย ที่ทำให้หลายๆความตั้งใจ ยังคงเป็นได้แค่ความตั้งใจ ยังไม่ได้เกิดขึ้นจริง ทั้งเรื่องการบริจาคโลหิต บริจาคสเต็มเซลล์ บริจาคอวัยวะ ตลอดจนบริจาคร่างกาย  เดี๋ยวก่อนกลับจีนคราวนี้ จะต้องหาจังหวะไปจัดการเรื่องเหล่านี้ให้เรียบร้อย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น สิ่งแรกที่ต้องทำ คือเกลี้ยกล่อมให้ป๊าและแม่ยอมเห็นคล้อยกับแนวความคิดนี้ของเราก่อน ร่างกายนี้ แม่และป๊าให้มา เราจะทำอย่างที่เคยรับปากแม่ ว่าไม่ว่าจะทำอะไรกับตัวเอง จะต้องผ่านความเห็นชอบจากแม่ก่อน  คิดว่าหากเราศึกษาข้อมูลดีพอแล้ว คงไม่ยากที่จะอธิบายให้แม่เข้าใจและยอมรับ 

สิ่งที่ปรากฏขึ้นในสมองลำดับต่อมา คือ พิธีศพสินะ  แม้จะไม่เคยร่วมงานศพใครเลย แต่เราก็สัมผัสได้ ว่างานศพมันช่างเป็นอะไรที่หดหู่เหลือเกิน เราไม่เห็นจะชอบบรรยากาศแบบนั้นเลย มันเศร้าสร้อยเกินไป เราอยากมีงานศพของตัวเองแบบน่ารักๆ ชิลว์ๆ มากกว่า คงจะดีไม่น้อย หากบรรยากาศในงานศพเราเป็นไปอย่างผ่อนคลาย โลงศพรูปร่างน่ารักๆสีชมพูคงจะทำให้บรรยากาศของงานดูสวยงามขึ้นเยอะ เสียงดนตรีบรรเลงแผ่วเบา เสียงเปียนโนที่เราชอบคงทำให้เราอารมณ์ดีและรู้สึกอภิรมณ์ไม่น้อย และมันจะดีแค่ไหน หากผู้คนที่มาร่วมส่งเราเป็นครั้งสุดท้ายสวมใส่เสื้อผ้าสีสันสวยงาม ชมพูบ้าง ฟ้าบ้าง ขาวบ้าง หรือสีโอรส แล้วแต่ชอบ จะมีลูกไม้ หรือมีระบาย ก็ตามแต่เลือกสรรค์  ใบหน้าสงบนิ่งอย่างสง่างาม หรือจะเป็นใบหน้ายิ้มแย้มอย่างสดใส คงเป็นใบหน้าที่เราชอบดูมากกว่าหน้าเศร้าหมองนองน้ำตาเป็นแน่ อาจจะต้องตั้งกฎเลยว่า ห้ามร้องไห้ ห้ามเศร้า ฮ่าๆๆ  พิธีสวดแค่คืนเดียวพอเป็นพิธีกรรมทางศาสนาให้ชื่นใจก็พอ จากนั้นร่างเราก็จะได้เป็นขุมความรู้ หรือ ประโยชน์แก่ผู้อื่นต่อไป มีชีวิตอยู่เป็นครู ตายไป ก็ขอให้จิตวิญญาณและร่างกายยังได้ทำหน้าที่ครูต่อไป... ทั้งหมดนี้ คงทำให้เรารู้สึกดีและมีความสุขไม่น้อยเลย

หากวันนึงข้างหน้าเราตายไป เราคงจะสุขใจ หากงานศพของเราได้เป็นไปอย่างที่ใจเราต้องการ  ^^ แค่นี้ ก็คงสุขสุดๆแล้ว

ไม่รู้ว่าจะมีใครที่รู้จักตัวตนของเรา ได้มีโอกาสมาเห็นข้อความเหล่านี้ไหม ในสักวัน ... แต่หากเป็นไปได้ ... หากวันนึงเราไม่อยู่ เราอยากฝากบอกต่อถ้อยคำเหล่านี้ ... นี่แหละ งานศพในฝันของเรา...  เราไม่รู้ ว่าความคิดเหล่านี้มันบ้าบอแค่ไหนในสายตาแม่และคนรอบข้าง  มันเป็นการยาก หากจะให้ใครๆยอมรับและทำตามความต้องการนี้... เฮ้อ... แต่เราจะพยายามทำให้ใครๆยอมรับและเข้าใจให้ได้เลย



 ดนตรีแบบนี้ไง ^^

 เพราะจัง ....






^^



Create Date : 24 พฤษภาคม 2555
Last Update : 24 พฤษภาคม 2555 2:16:21 น. 29 comments
Counter : 789 Pageviews.

 
หนูยังไม่พร้อมมมม555


โดย: gusodA วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:2:23:21 น.  

 
ขอยกบทความของปลายพันแสงมานะครับ เพราะอ่านแล้วอินเรื่องการที่เราตายมากๆ

ณ หลุมศพฉัน
โปรดอย่ายืนอยู่ตรงนั้นแล้วร้องไห้
ฉันมิได้หลับใหล
ฉันมิได้อยู่ในหลุมศพนั่น
ฉันเป็นสายลมโชยพัดรื่น
เป็นแสงตะวันฉายชื่นเมล็ดพันธุ์
เป็นประกายเพชรแพร้วแวววัน
วิบวับนิรันดร์ในหิมะ
เป็นสายฝนฤดูใบไม้ร่วงพร่างพรม
ให้เธอชื่นชมยามแรกตื่น
เป็นดาวละมุนส่องแสงยามค่ำคืน
ยังเป็นอื่นๆใดใดได้อีกมากมาย
..............................
ณ หลุมศพฉัน
โปรดอย่ายืนอยู่ตรงนั้นแล้วร้องไห้
ฉันมิได้หลับใหลอยู่ในหลุมศพนั่น
ฉันไม่ได้ตาย

คนรัก เคยรัก ยังรัก


โดย: เที่ยงคืนเราพบกัน วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:2:41:09 น.  

 
ชอบอ่านของปลายพันแสงเหมือนกันอ่าป่าวครับ มีหลายบทความที่ชอบ อ่านแล้วกินใจดี อันที่ให้ไปก่อนหน้านี้ ก็เป็นหนึ่งในจำนวนที่ชอบ อ่านแล้วซึ้งดีนะครับ

เชื่อไหมว่าคนเรา จะไม่มีวันตาย หากว่ามีใครสักคนยังคงคิดถึงเรา เมื่อวันที่เราจากไปแล้ว เมื่อนั้นเราคงอยู่และเป็นนิรันดร์


ปล.ขอบคุณนะครับที่แวะไปเยี่ยมเยือนกัน ชาติหน้าก็ขอเล่นบทผู้ร้ายไปก่อน เป็นพวกร้ายก็รัก ฮ่าๆๆ


โดย: เที่ยงคืนเราพบกัน วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:3:05:42 น.  

 
เขียนผิดนะ ชาตินี้ไม่ใช่ชาติหน้า ชาติหน้าไม่เป็นแล้วผู้ร้ายอยากเป็นพระเอก ฮ่าๆ


โดย: เที่ยงคืนเราพบกัน วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:3:07:06 น.  

 
อ่านแล้วคิดถึงตัว ขอบคุณนะคะที่เอามาแบ่งปันกัน

อ้อ เอาตำปู-ยำทะเล-ไส้กรอกอีสาน-เกาเหลาเฝอเนื้อ-เป็ดผัดกระเพรา-ปลาราดพริกมาฝากถึงที่ด้วยหละคะ อุตส่าห์ไปเจิม



โดย: We Are FroM BeLGiUM วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:3:23:21 น.  

 
ผมเป็นคนชอบอ่านหนังสือแนวๆนี้อยู่แล้วครับ ก็มีอยู่หลายคน แต่ปลายพันแสง ที่ชอบมากก็คงเป็นเพราะชื่อนามปากกาอะครับ ชื่อแปลกดี ถ้าอยู่ใกล้ๆกันจะให้ยืมหนังสือเลย มีหลายเล่มนะของนักเขียนคนนี้

ปล.ยินดีเลยครับที่เป็นเืพื่อนกัน ฮ่าๆ ว่าแต่อยากมีเพื่อนเป็นผู้้ร้ายหรอ อิอิ ^^


โดย: เที่ยงคืนเราพบกัน วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:3:24:31 น.  

 


อืมม จบข. อายุยังน้อยอยู่เลยคิดได้ขนาดนี้ เจ๋งอ่ะ
เราก็บริจาคเป็น อ. ใหญ่เหมือนกันค่ะ เตรียมได้แค่นี้อย่างอื่นก็แล้วแ่ต่คนข้างหลังแล้วค่ะ



โดย: กรุ๊ปบีราศีสิงห์ วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:8:09:52 น.  

 
ความจริงแล้ว..ความตายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเสมอ..เพียงแต่เมื่อตายแล้ว กิจกรรมเดิมได้ถูกหยุดพักไป...แต่การจดจำเรื่องดีๆ..ของคนตายนั้น...ยังอาจดำเนินต่อไป....
ดังนั้นต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุด


โดย: biocellulose วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:8:16:07 น.  

 
พี่ก็บริจาคไว้เหมือนกันค่ะ
ขอบคุณที่มาทักทายกันนะคะ
ชอบเค้กมะตูมเลยยกมาฝากด้วยค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:9:12:48 น.  

 
เห็นบล็อคนี้ตั้งแต่ก่อนนอนเมื่อคืน แอบคิดว่า โห...ขยันจริงอัพบล็อคตอนตีสอง แต่ด้วยความที่ไผ่เห็นก็ตีสามเด๊ะ ตาลืมไม่ขึ้นเลยไม่ทันอ่าน วันนี้จะมาอ่านอีกทีนะคะ ขอแป๊ะไว้ก่อน(หัวข้อเร้าให้เรากลับมา คริๆ)


โดย: คมไผ่ วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:11:01:30 น.  

 


โดย: dsodsai วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:12:14:21 น.  

 
แวะมาเยี่ยมยามบ่าย...สวัสดีครับ

คิดอยู่เหมือนกันเรื่องการบริจาคร่างกาย เป็นแนวคิดที่ดี นะครับ



โดย: **mp5** วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:00:21 น.  

 
ขอบคุณนะค่ะที่แวะเข้ามาคอมเม้นข้อความดีๆ
รู้สึกดีมากที่ได้อ่าน

ตอนนี้ยังมึนๆ งงๆ เพิ่งโดนสลัดทิ้งได้ไม่ถึงเดือนค่ะ เหงาไปเลย

เรื่องความตายเคยคิดอยู่ตลอด รู้สึกใกล้ตัว พยายามตั้งรับ แต่ไม่รู้ถึงเวลาจะเจ็บปวดทรมานแค่ไหน อยากจากไปแบบสงบ แต่คงเลือกไม่ได้นะค่ะ


โดย: เม่หลิง วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:16:11:36 น.  

 
เราบริจาคเลือดค่ะ แต่ไม่กล้าบริจาคสเต็มเซลล์กลัวเจ็บ ชอบชื่อหัวข้อ "งานศพในฝันของฉันเอง"


โดย: แฟนlinKinPark วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:17:29:13 น.  

 
ส่วนมากทานก๋วยเตี๋ยว จะเติมเฉพาะพริกป่นกับพริกน้ำส้มค่ะ ไม่เติมน้ำตาลเลย
ดีต่อสุขภาพและไม่ชอบหวานด้วย จนติดเป็นนิสัยแล้วอ่ะ


โดย: กรุ๊ปบีราศีสิงห์ วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:18:53:58 น.  

 
แวะมาอ่านคะ ......งานศพในฝันของเราเช่นกันคะ...
ขอบคุณนะคะ


โดย: M011 วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:20:27 น.  

 
ผมพร้อมที่จะตายแล้วครับแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ อิอิ


โดย: Don't try this at home. วันที่: 24 พฤษภาคม 2555 เวลา:22:58:14 น.  

 
เจริญมรณานุสติทุกวัน ดีต่อสุขภาพครับ


โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 25 พฤษภาคม 2555 เวลา:0:47:23 น.  

 
แวะมาเยี่ยม ก่อนเข้านอนจ้า
ฝันดีนะค่ะ


โดย: Bienvenue วันที่: 25 พฤษภาคม 2555 เวลา:1:41:15 น.  

 
กลับมาอ่านตามรับปาก เป็นแนวคิดที่ดีนะคะ แต่...จะให้ดี ต้องแปลงแนวคิดเป็นการปฏิบัติด้วยเช่นกัน หากเข้าถึงหลักพุทธศาสน์ และกฎของธรรมชาติ ไผ่ว่า เรื่องที่เราจะทำ เป็นสิ่งที่ดีค่ะ


โดย: คมไผ่ วันที่: 25 พฤษภาคม 2555 เวลา:12:24:15 น.  

 
เป็นความคิดที่ฉีกกฏทุกข้อ
ในเรื่องความตายเลยทีเดียว
ขอพูดสั้นๆ.... น้องเป็นคนที่มีความคิด
น่าสนใจมากๆค่ะ :)


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:0:09:50 น.  

 
สวัสดียามเช้าในวันหยุดครับ


โดย: **mp5** วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:9:04:52 น.  

 
หวัดดีวันหยุด....คับ

พักผ่อน...อย่างเป็นสุข
หรือเจริญสติ...เตรียมพร้อม

ชีวิตเลือกได้เสมอคับ



โดย: biocellulose วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:13:02:36 น.  

 
หลับฝันดีค่ะ


บางหนซึ้งคำลึกอย่างนึกแจ้ง
บางคราวแสดงให้ครุ่นหมายหมุนเปลี่ยน
จากร่องรอยคิดนึกระลึกเวียน
ชมเคลิ้มเขียนยิ้มรับหลงหลับรอ

กลางสายฝนเย้าหยอกบนดอกหญ้า
กาลสายลมหรรษาเริงร่าหอ
หนึ่งใจนี้หวานรื่นกับคืนคลอ
กล่อมนวลหนอพลิ้วเพลินมาเดินดอม

รสรักหวามรัญจวนคอยชวนฉ่ำ
คราวคืนค่ำพราวพรายระบายหอม
ด้วยแรงใฝ่งอนง้อตอบข้อยอม
ใจประนีประนอมคล้อยเหนี่ยวจักเกี่ยวกุม

ดังรักรินหลั่งธารประสานกลิ่น
แรงถวิลคอยเฝ้าโอบเข้าหุ้ม
ท่ามความหวังอ่อนหวานจดจารคลุม
ใจนุ่มนุ่มหวิววับหันกลับมอง

แผ่วเพลงลอยพลิ้วไหวมาใกล้ชิด
สุขในสิทธิ์กล่อมเห่เสน่ห์ล่อง
ฟ้าสดใสเมฆขาวมาพราวจอง
ราวห้วงท้องฟ้าฝากแต่หลากมณี


โดย: ญามี่ วันที่: 26 พฤษภาคม 2555 เวลา:21:28:48 น.  

 
ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่น่าลุ่มหลงจริงๆค่ะ เค้าเก่งนะคะไม่ว่าใครที่ลองได้ไปประเทศนี้ซักครั้ง มักจะต้องหวนกลับไปอีกเสมอ เค้าสร้างตรงนี้ได้ยังไง เพราะทุกอย่างมันเหมาะเจาะลงตัวไปหมด พี่(จริงๆต้องแทนตัวว่าป้าแล้วนะ ฮ่า ฮ่า)ยังนึกไม่ออกเลยค่ะ ว่าตัวเองไม่ชอบอะไรที่นั่น นึกไม่ออกจริงๆ

หนูก็อยู่ไม่ไกลญี่ปุ่น ได้ไปแน่ๆอยู่แล้วค่ะ ว่าแต่ที่จีนก็มีซากุระนี่คะ แต่มันคงไม่เหมือนกับที่เราไปดูที่ญีปุ่นเนอะ เพราะที่นั่นมันได้บรรยากาศจริงๆ

อย่าอิจฉาป้าเลยค่ะ ป้าแก่แล้วก็ต้องรีบเที่ยว รีบเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ก่อนไม่มีแรงจะแบกเป้ค่ะ ฮี่ ฮี่


โดย: ปลาทอง9 วันที่: 27 พฤษภาคม 2555 เวลา:2:09:38 น.  

 
อืมน่าคิด เหมือนกันนะคะ
เตรียมงานศพของเรา
ก็เคยบอกคนทางบ้านว่า ให้จัดงานโดยประหยัด อย่าสิ้นเปลือง จะได้เหลือเงินไว้ยังชีพ กันได้ต่อไป 555 อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิด เตรียมพร้อมเสมอ


โดย: อบอุ่นในหัวใจ วันที่: 27 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:25:56 น.  

 
เศร้า แต่ จริงครับ


โดย: ต้น IP: 124.120.106.125 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 เวลา:22:27:02 น.  

 
เศร้า แต่ จริงครับ


โดย: ต้น IP: 124.120.106.125 วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 เวลา:22:27:16 น.  

 
เห็นด้วยกับการจัดงานศพง่ายๆ ค่ะ อยากหาข้อมูลเหมือนกันว่าจะเป็นไปได้มั้ย


โดย: เอ่ เอ๊ IP: 125.24.189.217 วันที่: 5 กันยายน 2556 เวลา:19:03:10 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

กลมขึ้นทุกวัน
Location :
Guangzhou China

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




มีความสุขกับการตั้งคำถามและหาคำตอบ
บางครั้ง คำถามนั้นก็อาจจะไม่ได้มีสาระสักเท่าไร
บางครั้ง คำตอบนั้นก็อาจจะไม่ได้มีความสำคัญนัก
แต่...กระบวนการคิดหาคำตอบ...มีเสน่ห์ที่งดงามอยู่ในตัวเสมอ ...

...เพราะเป็นคนชอบตั้งคำถาม จึงเป็นคนคิดอะไรแปลกๆอยู่เสมอ
อย่าเพิ่งตัดสินกัน หากคุณไม่รู้จักเราดีพอ
ความแปลก ความเข้าไม่ถึง ความประหลาด ในตัวเรา
อาจจะเป็นเหมือนกำแพงที่ทำให้ใครๆไม่อยากเสียเวลาก้าวเข้ามา
ไม่เป็นไร...
ไม่ต้องทำความรู้จักเราก็ได้
เพราะเราจะไม่ก้าวข้ามออกไปหาคนที่ไม่ก้าวเท้าเข้ามาเช่นกัน





Friends' blogs
[Add กลมขึ้นทุกวัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.