ฟิค y นะคะ ใครหลงเข้ามาก็ขออภัยค่า
Group Blog
 
 
ธันวาคม 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
21 ธันวาคม 2551
 
All Blogs
 
Fic แอบหอม part 11 (จินเมะ * ยูพี)


ฮิโรกิมองเรียวยืนกดโทรศัพท์ของตัวเองอย่างไม่พอใจ

“นี่นาย “ ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อก็ต้องหยุดเพราะคนที่กำลังสนใจ
กับโทรศัพท์เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาแปลก ๆ

“ ชื่อก็มี ทำไมไม่เรียก นาย นาย อยู่นั่นแหละ “

“ จะเรียกอย่างเนี้ยะ ทำไม แล้วตกลงจะได้คุยไหมกับคาเมะน่ะ
เอามานี่ “ คว้าโทรศัพท์จากมือคนหน้าบูดอย่างกระแทกกระทั้น

“ ฮัลโหล คาเมะไปทำอะไรเพื่อนนายมาเฟียคุมคลับ Volume เนี่ย “ ปลายสายคงตอบอะไรมาจึง ตวัดตาเขียว ๆ มองไปที่เรียว

“ ก็เค้ามายืนเก๊กหล่ออยู่ตรงหน้าพี่เห็นบอกว่าจินไปเมาหัวราน้ำ
ที่คลับเค้าน่ะ บอกว่าคาเมะโกหก หลอกลวงอะไรไม่รู้
มาดูหน่อยได้หรือเปล่า “ (ใจดีไปหรือเปล่าฮิโรกิ)

“ หา....พี่กี้กลับมาแล้วเหรอ ก็ออกมาไม่ได้ล่ะสิทำไงดีล่ะ
ตกลงมีเรื่องอะไรกัน อือ...........อ๋อ............เหรอ........อย่างนี้
ไม่ต้องมาแล้ว (อ้าว) ปล่อยให้เมาตายไปเลยก็แล้วกันเนอะ
งั้นแค่นี้ล่ะ บายจ้า “

“ นายกลับไปได้แล้ว คาเมะคงมาดูใจเพื่อนนายไม่ได้ “

“ แล้วคาเมะบอกหรือเปล่าว่าเพราะอะไร ทำไมไอ้จินมันถึงเป็นแบบนั้น “

“ เพื่อนนายน่ะบ้าเอง น้องชั้นทำอะไรให้ที่ไหน แล่นไปหาน้องชั้นถึงบ้าน
แถมเจ็บเนื้อเจ็บตัวต้องให้ดูแล พอไปเจอกันที่สนามบิน
ยังไปทำหน้ายักษ์ใส่ สมน้ำหน้าแล้วล่ะ เมาให้ตายไปเลยยิ่งดี “
เจอเป็นชุดขนาดนี้คนที่ตั้งใจจะมาหาเรื่องต้องเงียบเสียเอง

“ แล้วคาเมะไปที่สนามบินทำไม “ ไม่วายจะสงสัยต่อ ต้องให้กระจ่าง
จะได้เอาไปประเคนใส่สมองไอ้จินมัน

“ รับพี่ชายน่ะสิ ไม่มีธุระจะไปทำไมที่สนามบิน ไปเดินเล่นเรอะไง “
โดน โดน โดน ไอ้จินเอ๋ยทำเพื่อนซะแล้วไหม ทีนี้จะหาเรื่องอะไร
มาเจอหน้าเขา

“ แค่นี่ใช่ไหม นายกลับไปดูใจเพื่อนนายป่ะ “ เรียวรีบคว้ามือคนขี้โมโห
เอาไว้เสียก่อน

“ เดี๋ยวซิ ไปดูไอ้จินมันหน่อยนะ จะได้บรรยายสภาพมันให้ คาเมะฟังถูก
สงสารมัน ตั้งแต่คบกันมา จินมันไม่เคยสนใจใคร ชอบใคร
มีคาเมะเนี่ยแหล่ะคนแรก และก็คนเดียวด้วย “ ต้องเชียร์มันหน่อย
ผ่านฮิโระได้ ไอ้จินมันจะได้สบายไปเปราะนึง

“ จริงหรือเปล่า เชื่อได้เรอะ เพื่อนนายไม่ได้กะล่อนเหมือนนายใช่มะ “

“ เอ้าไหงมาลงที่เรา คุยเรื่องไอ้จินอยู่ดี ๆ “

“ จินมันเป็นคนดีมากเลยนะ บ้านก็รวย เป็นลูกชายคนเดียว
แล้วมันก็ไม่เจ้าชู้ (มั้ง)

“ จะรวย หรือไม่รวยชั้นไม่สนใจ ถ้าใครมาหลอกน้องชั้น
หรือทำให้น้องชั้นเจ็บ ชาตินี้จะหาความสงบสุขไม่เจออีก “ น้ำเสียงโหด ๆ
ผิดกับหน้าตาลิบลับ ทำให้เรียวเสียวสันหลังแทนจินขึ้นมาทันที โห..นิสัย
กับหน้า คนละเรื่อง คิดผิดหรือถูกที่มาหลงคนตรงหน้านี่ ยังไม่ทันจะเอ่ยอะไรต่อแต่ถูกขัดจังหวะโดยลูกน้องของคนหน้าสวยที่วิ่งกระหืดกระหอบ
เข้ามาหา

“คุณฮิโรกิครับ ลูกค้าเมาอาละวาดครับ “ ก้มหน้าหลบตาเจ้านายใคร ๆ ก็รู้
ว่าคุณฮิโรกิดุแค่ไหน

“ เรื่องแค่เนี้ยะจัดการกันไม่ได้ใช่ไหม “ แว้ดลูกน้องพลางจ้ำอ้าว
ไปที่คลับ ทำให้เรียวต้องก้าวตามไปติด ๆ ก็คนเป็นห่วง
พอโผล่เข้ามาในคลับเห็นแบ่งกลุ่มกันชัดเจน โฮสของคลับยืนหน้าสลอน
กันอยู่ด้านนึง ส่วนอีกด้านหนึ่งน่าจะเป็นคนต้นเหตุ เพราะถูกพยุง
ไว้ด้วยชายหนุ่มสองสามคน กำลังส่งเสียงเอะอะโวยวายตลอดเวลา

“ อะไรกันโชคุง “ เดินเข้าไปถามโฮสเบอร์หนึ่งของคลับ ที่กำลังยืน
หน้าบึ้งอย่างไม่พอใจ

“ ก็นายนั่นน่ะ เมามากเข้ามาฉุดกระชากผมให้ไปด้วย
ผมไม่ได้ขายตัวสักหน่อย จะได้ออกไปกับเขาน่ะ “ ฮิโรกิได้ยินแค่นั้น
ปรี๊ดขึ้นทันที คลับเค้าไม่ไช่คลับขายบริการ ลูกค้าใหม่หรือไงถึงไม่รู้เรื่อง

“ คุณถ้าเมามากก็กลับไปพักผ่อน ที่นี่เราไม่ได้ให้บริการอย่างที่คุณเข้าใจ
ถ้าอยากได้บริการอย่างนั้นก็ไปคลับอื่น “ เหมือนคนที่กำลังเมาจะไม่รับรู้
กับสิ่งที่คนตรงหน้าพูดเท่าใดนักเห็นแต่หนุ่มหน้าสวย

“ คนสวยไปต่อกับพี่นะ อยากได้อะไรพี่ให้หมดเลย “ พูดไม่พูดเปล่า
สลัดหลุดจากลูกน้องตรงเข้ามากอดหมับที่ร่างบางอย่างอดใจไม่ไหว
เท่านั้นแหละความโกลาหลจึงเกิดขึ้นเมื่อคอเสื้อคนเมาถูกกระชาก
โดยคนที่ยืนดูเหตุการณ์ใกล้ ๆ คนนี้ก็อดใจไม่ไหวเหมือนกัน
ต่อยเปรี้ยงเข้าให้ที่หน้าไอ้คนบังอาจมากอดฮิโระต่อหน้าต่อตา
อยากศพไม่สวยใช่ไหม จะสงเคราะห์ให้

“ เฮ้ย..ทำอะไรวะ “ ลูกน้องไอ้คนเมากรูกันเข้าหาเรียวที่ตอนนี้มีลูกพี่
ของพวกมันนอนอยู่ใต้ฝ่าเท้า

“ เข้ามาสิ ถ้าอยากเป็นเหมือนลูกพี่แก “ มองอย่างเอาเรื่อง
แถมฝ่าเท้ายังกดลงบนตัวคนข้างล่างอย่างจงใจ

“ เรียว..หยุดนะ บ้าไปแล้วเหรอ “ หันไปมองคนหน้าสวยที่เรียกชื่อเขา
แม้เสียงที่เรียกจะดุไปสักหน่อยก็เถอะ เลยโดนลูกน้องคู่กรณี
เข้าที่ใบหน้าหล่อทีเผลอ คลับแตกครับท่าน ไม่รู้ว่าบาทาใครเป็นของใคร
ที่แน่ ๆ ลูกพี่ลูกน้องฝ่ายตรงข้ามโดนหิ้วไปโยนที่หน้าคลับ
อย่างไม่ปราณีปราศรัย โดยมีคนหน้าหล่อยืนเช็ดเลือดที่มุมปาก
มองตามอย่างโหด ๆ

“ ชิ..มือตกโดนมาหมัดนึง “ บ่นออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
แต่พอหันกลับไปเจอ ตาเขียว ๆ ของคนหน้าสวยถึงกับสะดุ้ง

“ ทำบ้าอะไร เห็นไหม พังเป็นแถบ “ มองตามสายตาเขียว ๆ กราดไปที่โต๊ะ เก้าอี้ ที่ตอนนี้ล้มระเนระนาด ยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆแก้เขิน
เฮ้อ...พังจริง ๆ ด้วย ลืมตัวไปหน่อย มันหึงหน้ามืด

“ เอ่อ..เดี๋ยวให้เด็กมาจัดการให้ “ หันไปพูดกับคนที่ยืนหน้าบูดบึ้งข้าง ๆ
เบา ๆ เลยได้รับค้อนมาเต็ม ๆ

“ ไม่ต้องหรอกครับคุณเรียว พวกผมทำให้เอง แค่นี้สบายมาก
ดีซะอีกพวกที่ไม่เข้าใจกฎของคลับจะได้สำนึกซะบ้าง “

“ โชคุง ไปเข้าข้างทำไม... ถึงนายไม่เข้ามายุ่ง ฉันก็จัดการได้
พวกชอบใช้กำลัง “ เอ่ยออกไปอย่างประชดประชัน

“ ยอมให้มันกอดน่ะเหรอจัดการได้ “ ประชดมาก็ประชดกลับได้เหมือนกัน

“ คุณเรียว เจ็บหรือเปล่าครับ เลือดยังซึมอยู่เลย “ โชคุงรีบเปลี่ยนเรื่อง
ก่อนที่เจ้านาย ขี้โมโหของเขาจะกระโดดงับคอฝ่ายตรงข้ามซะก่อน

“ ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ไกลหัวใจ “ ยกมือแตะ ๆ ไปที่มุมปากส่วน
สายตายังไม่ละไปจากอีกคนที่ยืนหน้าบึ้ง

“ ก็ดีกว่าคนที่ใช้กำลังน่ะแหล่ะ มีแต่เรื่องเดือนร้อน คงเจ็บตัวจนชินล่ะสิ “

“ คงเหมือนคนบางคนที่โดนกอดจนชินเหมือนกันแหล่ะ “

“ นี่นายจะมากไปแล้วนะ “ เงื้อมือหมายจะตบหน้าหล่อนั่นให้หายปากเสีย
แต่พอเจอสายตาคมกริบที่มองมาก็ชะงัก

“ ตบสิ...จะได้รู้ว่าคนชอบใช้กำลังของจริงเป็นยังไง “ เอ่ยท้าด้วยเสียง
เรียบ ๆ แต่คนได้ฟังเกิดอาการกลัวคนตรงหน้าขึ้นมา ก่อนสะบัดหน้า
หันหลังเดินหนีอย่างโมโหที่ทำอะไรคนปากเสียไม่ได้

“ เฮ้อ...จินเอ๋ยขอโทษว่ะ “ ถอนหายใจออกมา จะมาช่วยเพื่อน
ดันมาชวนเค้าทะเลาะ

“ คุณฮิโรกิน่ะ โกรธง่ายหายเร็ว คุณเรียวไม่ต้องห่วงหรอกครับ “
เสียงโชคุง โฮสเบอร์หนึ่ง ปลอบใจอยู่ข้าง ๆ

“ ขอบใจโช เดี๋ยวให้โทมะมาช่วย คิดค่าเสียหายฝากโทมะไปด้วยนะ “

“ ครับ “ รับคำพร้อมทั้งมองตามหลังเรียว เจ้าของคลับหรูคู่แข่ง
ของคุณฮิโรกิ เดินออกจากคลับไป ใคร ๆ เขาก็มองออก
คุณเรียวชอบคุณฮิโรกิ แต่ทำไมเวลาเจอหน้าจะต้องหาเรื่องทะเลาะทุกที
เป็นพวกชอบแกล้งคนที่ตัวเองรักหรือไง เข้าข่ายโรคจิตนะเนี่ย
ส่ายหัวอย่างไม่เข้าใจ
..............................
.........................
...............
“ เฮ้ยเรียว ได้เรื่องไหมวะ “ จุนโนะที่นั่งถ่างตารอไอ้หล่อตรงหน้า
นานสองนานถามขึ้น

“ คงได้ละมั้ง ดูหน้ามันดิไอ้โนะ “ โคคิพยักเพยิดไปที่แผลมุมปากของเรียว

“ เป็นไรไปวะ มานั่งนี่ “ ยูอิจิเขยิบที่ให้ พลางหันไปบอกจุนโนะทำแผล
ให้เพื่อน ยังไงมันก็ว่าที่หมอ ถึงจะเป็นหมอหมาก็เถอะ แล้วไอ้เรียว
มันก็เข้าข่ายเพราะปากมัน (เอ้ายูอิจิไหงว่าเพื่อนงั้นล่ะ) T_T

“ สงสัยไอ้จินมันจะเข้าใจคาเมะผิด “ เอ่ยขึ้นหลังจากจุนโนะทำแผลเสร็จ

“ เมาหัวราน้ำเพราะเรื่องเข้าใจผิดเนี่ยนะ “ ยูอิจิอยากจะตบกระโหลก
ไอ้คนหลับไม่รู้เรื่องนั่นสักที ทำเพื่อนอดหลับอดนอน

“ ไอ้ยู...มึงก็พูดดีไป เดี๋ยวกูจะคอยดูถ้าเป็น ยามะจัง สภาพมึงจะต่างจากจินมันไหม ก็รู้อยู่ จินมันเคยหลงรักใครที่ไหน พอได้เห็น ได้ยินอะไรมา
เลยเอามาคิดมากเป็นเรื่องใหญ่โต ธรรมดามือใหม่หัดรักก็เงี้ยะ “
คนหน้าเหลี่ยมผู้มากประสบการณ์เอ่ยออกมาอย่างผู้รอบรู้ จนเพื่อนข้าง ๆ
อยากจะยันโครมสักคนละทีสองที

“ ว่าแต่เอ็งเถอะเรียวไปโดนอะไรมาวะ “ ยูอิจิยังไม่หายสงสัยในที่มา
ของแผลบนหน้าหล่อ ๆ ของเรียว

“ มีเรื่องที่คลับฮิโระนิดหน่อย ช่างมันเถอะไม่ใช่เรื่องใหญ่โต
ว่าแต่จะทำไงกับไอ้จิน ฮิโระบอกว่าพี่ชายกลับแล้ว
คาเมะคงออกมาหาไอ้จินมันไม่ได้ “

“ ปล่อยมันไว้อย่างงี้แหล่ะ มันจะได้รู้ ต้องใช้เหตุ ใช้ผล
ไม่ใช่อะไรก็เมาประชด ไม่ได้เรื่อง “

“ เฮ้ยไอ้โนะ ใจร้ายไปเปล่าวะ พ่ออัจฉริยะ ไม่เจอกับตัวเองมั่ง
ก็แล้วไป “ ยูอิจิโวยวาย สงสารมันเหมือนกัน ถ้าเป็นเขาเหตุผล
ก็คงหายเกลี้ยง ความรักมันบังตาอ่ะ

“ เออ จริงด้วยไอ้โนะ เอ็งใจร้ายว่ะ “ โคคิเข้าข้างยูอิจิเป็นครั้งแรก
ส่วนเรียวได้แต่หันไปหันมามองคนโน้นทีคนนี้ที อยากหลับแบบไอ้จินมัน
จะได้ไม่ต้องมานั่งฟังไอ้พวกนี้ให้ปวดหัว

“ ว่าข้าใจร้ายใช่ไหม กะจะช่วยซะหน่อย ไม่ช่วยดีกว่า “
ลุกขึ้นจะเดินออกจากห้อง แต่โดนไอ้เพื่อนสุดแสบทั้งสามตัว
คว้าเอาไว้คนละไม้ละมือ

“ อย่างอนน่าโนะ พูดเล่น “ ยูอิจิดึงเสื้อจุนโนะไว้อย่างเหนียวแน่น
กลัวมันกลับจริง ๆ

“ ใช่ ๆ โนะคนดี พ่ออัจฉริยะ ช่วยไอ้จินมันหน่อย “ โคคิพยักหน้าเห็นด้วย
ตาปริบ ๆ ส่วนมือก็ดึงขากางเกงเอาไว้เช่นกัน เรียวไม่ได้พูดอะไร
แต่ดึงแขนไอ้คนขี้งอนให้กลับมานั่งข้าง ๆ

“ เออก็ได้ พรุ่งนี้ไอ้จินมันตื่นมา จะได้เห็นหน้าคาเมะ เป็นคนแรกเลย “
พูดเสร็จยักคิ้วให้เพื่อนที่พากันนั่งอ้าปากค้างเป็นแถว
( โอ้ มันไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วย ) จากตกตะลึงกลายเป็นมองไปที่จุนโนะ
ด้วยสายตา แปลก ๆ น่ากลัวจริง ๆ เพื่อนตู ต้องระวังมันมาก ๆ หน่อย
เกิดมันหมั่นใส้ใครขึ้นมา คิดแผนการทำลายล้างจะยุ่ง
**********************
******************
**************
คนตัวเล็กเดินเข้ามาในคฤหาสสุดหรูของตระกูล อคานิชิ มองไปรอบ ๆ
อย่างตื่นตาตื่นใจ แตกต่างกันทุกอย่าง บ้านเราเป็นบ้านโบราณเก่าแก่
แต่บ้านนี้ทันสมัยจ๋า ไม่ว่าจะการตกแต่ง ของตกแต่ง แม้แต่สวนสวย ๆ
ที่เดินผ่านมา ยังเป็นสวนสมัยใหม่ บ้านเราเป็นสวนญี่ปุ่นฝีมือยามะจัง
กับคุณพ่อ ที่ช่วยกันออกแบบ

“ คาเมะชอบเหรอ เห็นสำรวจมาตั้งนานแล้ว “

“ มันแปลกดีนะฮะพี่จุนโนะ ต่างจากที่บ้านลิบลับเลย “

“ สวยคนละแบบน่ะ แต่พี่ชอบบ้านคาเมะมากกว่า พี่ชอบอะไรที่เป็นญี่ปุ่น
แท้ๆ ส่วนบ้านจิน พ่อกับแม่เป็นนักธุรกิจสมัยใหม่ เลยจัดบ้านแบบนี้ “

“ คุณจุนโนะ มาแต่เช้าเชียวครับ “ เสียงทักขึ้นด้านหลังทำให้คนตัวเล็ก
หันไปมอง โอ้ยใครน่ะสวยเหมือนพี่ฮิโระ

“ มาหาคุณจินเหรอครับ ยังไม่ตื่นเลย “ พูดกับจุนโนะพร้อมทั้งมองไปทาง
คนตัวเล็กหน้าตาน่ารักอย่างกับตุ๊กตาข้าง ๆ ผู้ชายหรือผู้หญิง

“ เอ่อทัตจัง นี่คาเมะ “ เห็นคิ้วของพี่เลี้ยงขมวดก็รีบเข้าไปกระซิบบอกต่อ

“ คาซึยะของไอ้จินมันไง “ แค่นั้นแหละรอยยิ้มหวานของพี่เลี้ยงคนสวย
จึงปรากฏขึ้นบนหน้า “ คุณจินตาถึง คุณคาซึยะเนี่ยน่ารักจังเลย
ต้องพาไปอวดคุณท่านสักหน่อยดูสิจะว่ายังไง

“ คาเมะ นี่ อุเอดะ ทัตสึยะ พี่เลี้ยงของจินมัน พี่เจ้าจินมันแหล่ะ
ไม่ใช่พี่ก็เหมือนพี่ ดูแลเจ้าจิน และทุกเรื่องในบ้าน

“ สวัสดีฮะ เรียกพี่ทัตจังได้ไหมฮะ “ ทำเสียงอ้อนที่ใช้ได้ผลกับพี่ชาย
และคนตัวสูงข้าง ๆ มาแล้ว

“ ได้สิจ๊ะ มาคาเมะ ไปหาคุณพ่อ คุณแม่ คุณจินกัน “ ตอบอย่างเอ็นดู
เหมือนได้น้องสาวเพิ่มมาอีกคน

“ อ้าวทัตจัง พอมีน้องใหม่ลืมผมเลยเหรอครับ “ เสียงจุนโนะ
เดินบ่นออด ๆ ตามหลัง

“ อะไรกันจุนโนะ “ คุณนาย อคานิชิถามมาจากห้องรับแขก

“ สวัสดีครับคุณพ่อ คุณแม่ วันนี้ผมมาขอข้าวเช้าทานนะครับ “

“ มาแต่เช้าเชียวจุนโนะ ดูจินซิเนี่ย ป่านนี้ยังไม่ตื่นเมื่อคืนเมาหนัก
จนเรียวต้องขับรถมาส่ง ไม่ไหวลูกคนนี้ แล้วนี่พาใครมาด้วยล่ะ “

“ คาเมนาชิ คาซึยะ ครับพ่อ เอ่อ เป็น เอ่อ “ หันไปมองคนข้าง ๆ
ที่ยืนนิ่งอยู่

“ คนสำคัญของคุณจินครับ “ พี่เลี้ยงคนสวยช่วยตอบให้ รอดูปฏิกริยา
จากประมุขของบ้าน

“ เอ่อ...ไม่ใช่นะฮะเป็นรุ่นน้องพี่จินที่มหาลัยฮะ “
รีบตอบออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นสายตาของผู้ใหญ่ทั้งสอง
จ้องเขม็งมาที่ตน

“ น่ารักอะไรอย่างนี้คะคุณ ดูสิ “ ลุกขึ้นมาฉุดมือคนตัวเล็กที่ยืนหน้าแดง
ให้นั่งลงข้าง ๆ ส่วนจุนโนะและทัตจังหันไปมองตาอย่างรู้กัน

“ จินนี่ไม่ไหวเลยนะพ่อ มีแฟนแล้วไม่บอก “

“ เอ่อไม่ใช่ฮะ “ ไปกันใหญ่แล้วคนตัวเล็กคิด

“ ไม่ต้องอายหรอกลูก ฝากดูแลจินด้วยนะจ๊ะ พ่อกับแม่ไม่ค่อยได้อยู่บ้าน
เท่าไหร่ ปล่อยจินให้อยู่กับทัตจังตลอด ตอนนี้มีคาเมะดูแล
ทัตจังจะได้สบายเสียที เฮ้อ.....แม่จะได้เบาใจ “ พูดเสียยืดยาว
จนคนตัวเล็กได้แต่มองตาปริบ ๆ

“ แล้วทานอะไรมาหรือยัง “

“ ยังฮะ “ ตอบออกมาเบา ๆ ก็พี่จุนโนะน่ะสิโผล่ไปหาแต่เช้า
แล้วก็ลากมาด้วยกัน บอกให้มาดูพี่จิน แต่บอกกับพี่ชายว่า
จะพาออกมาติว ส่วนพี่ชายก็อนุญาตง่าย ๆ
สงสัยพี่จุนโนะต้องเป่ามนต์ดำใส่พี่ชายแน่ ๆ กับคนอื่นไม่เห็นยอม

“ เอายังงี้ดีกว่า ไปทานกับพี่เค้าข้างบน จะได้ปลุกพี่เค้าด้วย
อะไรนอนกินบ้านกินเมือง ทัตจังพาน้องไปซิ “

“ ครับคุณท่าน “

ส่วนคนตัวเล็กลุกขึ้นโค้งให้ เดินตามทัตจังขึ้นมาชั้นบน ได้ยินเสียง
พี่จุนโนะแว่ว ๆ อยู่ข้างหลัง ห้องนับสิบทำให้คนตัวเล็กอึ้ง โอ้โห.....
ถ้ามาคนเดียวคงหาห้องพี่จินไม่เจอแน่ ๆ

“ ห้องนี้แหล่ะคาเมะ เดี๋ยวจะให้เด็กยกโจ๊กมาให้นะ คุณจินเมาค้าง
โจ๊กร้อน ๆ คงทำให้ดีขึ้น “

“ ขอบคุณฮะพี่ทัตจัง “ หันไปยิ้มหวานให้คนสวย ก่อนจะเปิดประตู
เข้าไปเบา ๆ เห็นคนตัวโตนอนหลับอยู่บนเตียงกว้างกลางห้อง
จึงเดินไปนั่งลงข้าง ๆ

“ ขนาดตอนหลับคิ้วยังผูกโบว์ ท่าทางจะฝันร้าย “ ยิ้มนิด ๆ
กับภาพที่เห็น คนตัวโตไร้เหตุผลแทนที่จะถามกลับออกไปเมาประชด
อย่างนี้ต้องปล่อยให้เมาเหมือนที่พี่ฮิโระพูด เอื้อมมือไปลูบคิ้วที่ผูกเป็นโบว์
ให้คลายออก ถ้าตื่นขึ้นมาต้องเอาแต่ใจอีกแน่ ๆ

“ อืม...ทัตจังเหรอ กี่โมงแล้ว “ เอ่ยถามพี่เลี้ยงด้วยเสียงงัวเงีย

“ ปวดหัวเป็นบ้า “ ยกมือคลึงเบา ๆ ไปบนหน้าผาก ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา

“ เมื่อคืนใครมาส่ง ไม่เห็นรู้เรื่องเลย “

“ พี่เรียวไม่น่ามาส่ง ปล่อยให้นอนอยู่ที่คลับนั่นแหล่ะดีแล้ว “ เสียงใส ๆ
ที่ตอบกลับมาทำให้คนตัวโตลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ คาซึยะ “

“ จะไม่ปวดหัวได้ไง ก็เพิ่งหายจากแพ้ไวน์ แต่กลับไปกินเหล้าต่อ “
เสียงเล็กดุเบาๆ ทำให้คนที่อึ้งไปนาน รู้สึกตัว

“ จะมาสนใจพี่ทำไม เอาเวลาไปดูแลคนอื่นดีกว่ามั้ง “ เอ่ยออกไป
อย่างประชดประชัน ดีใจอยู่หรอกที่ตื่นมาเห็นคนตัวเล็ก แต่อารมณ์โกรธ
ยังมีอยู่ มีคนอื่นอยู่แล้วจะมาสนใจทำไมว่าจะเป็นหรือตาย
หรืออยากมาหัวเราะเยาะ ที่หลอกกันได้

“ ก็กำลังจะดูแล พี่จุนโนะไปหาเสียก่อน บอกให้มาดูพี่จิน
ไม่เห็นเป็นอะไรมากนี่นา “พูดไปแอบซ่อนยิ้มไม่ให้คนนอนหน้าบึ้ง
บนเตียงเห็น

“ งั้นก็กลับไปสิ เขาคงรออยู่ จะมาเสียเวลาทำไม “ หันหลังให้คนตัวเล็ก
ทันที ไม่อยากเห็นหน้าคนหลอกลวง

“ อืม...ก็ได้ กลับไปกินข้าวกับพี่ชายก็ได้ คนที่นี่เขาไม่อยากจะกินด้วย “
มือเล็กโดนดึงเอาไว้ก่อนที่จะลุกออกจากเตียง

“ เดี๋ยว…จะมากินข้าวกับพี่เหรอ “ ทำไมต้องกลัวจะไม่ได้เห็น
หน้าคนตัวเล็กนี่ด้วยนะเจ็บแล้วไม่รู้จักจำ

“ รอได้ไหม ให้พี่อาบน้ำก่อน “

*************
*********
*******
คนตัวโตเดินออกมาจากห้องน้ำ สายตาจับจ้องไปยังร่างบางที่นั่งอ่านหนังสือ
อยู่ที่โต๊ะของเขา แต่เสียงโทรศัพท์บนหัวเตียงทำให้ต้องละสายตา
จากร่างบาง เดินไปรับ

“ ไงเรียว เมื่อคืนขอบใจว่ะที่พามาส่ง “

“ อ้าวไปกันหมดเลยเหรอ แล้วเจ้ายูมันไม่บ่นจนหูชาหรือไง “

“ มีอะไรก็พูดมาสิ ทำไม “ หันหลังให้ร่างบาง
เมื่อได้ฟังเรื่องจากคนปลายสาย แถมใบหน้าบึ้งตึงเปลี่ยนเป็นยิ้มกริ่มขึ้นมา
ทันที

“ อืม อือ เข้าใจแล้ว เออ ๆ ไม่ต้องย้ำนักหนาหรอกน่า “ กดปิดโทรศัพท์
แต่พอหันไปหาร่างบางหน้าก็กลับมาบึ้งตึงตามเดิม

“ โอ้ย...ลงไปนั่งกุมขมับอยู่บนเตียง “

“ พี่จิน เป็นอะไรฮะ “ คนตัวเล็กนั่งลงข้าง ๆ ถามด้วยความเป็นห่วง

“ ปวดหัวจัง คาซึยะ “






Create Date : 21 ธันวาคม 2551
Last Update : 27 มีนาคม 2552 23:40:43 น. 8 comments
Counter : 422 Pageviews.

 
ตามมาให้กำลังใจคนเขียนถึงบล็อคเลยค่ะ

เรื่องราวกำลังเข้มข้นเชียว

พี่จินปวดหัวเป็นอะไรมากไหมเนี่ย

หวังว่าคงไม่มีอะไรให้เราเศร้าน้ำตาแตกอีกนเคะ

ขอให้จบแบบสมหวังเถอะ


โดย: reeya IP: 61.7.143.145 วันที่: 22 ธันวาคม 2551 เวลา:13:03:18 น.  

 
พี่จินอย่างที่ทุกคนว่าจริงๆ อ่ะ ไม่ยอมถามก่อน มาเมาประชดซะละ
ดีนะเนี่ยมีเพื่อนดี ไม่งั้นคงนอนปวดใจต่อแน่เลย

คาเมะจังก็ร้ายไม่เบามีการแกล้งพี่จิน ไม่ยอมบอกด้วยนะ อิอิ

ตอนนี้น้องผ่านพ่อแม่ พี่เลี้ยงพี่จินแล้ว
คงเหลือแต่จินจะผ่านพี่กี้มั้ย หุหุ


โดย: pkk_l IP: 124.120.129.30 วันที่: 22 ธันวาคม 2551 เวลา:22:21:24 น.  

 
ต๊องได้ใจมาก ๆ คาแรกเตอร์น่ารักได้อีกทุกคนเลย
โดยเฉพาะเพื่อนในแก๊งค์เนี่ยะ

สงสารเรียวเน้ โดนต่อยเลย
ชอบเค้าก็ไปแกล้งเค้า โรคจิตจิง ๆ ด้วย คริคริ

เมะจังแอบร้ายนะ รอดูปฏิกิริยาอ่ะจิ
จินเองก็เถอะ ตอนจบนี่ รู้นะ คิดอะไร

อ้อนเข้าไป ๆ อ้อนได้อีก ชอบ ๆ

รอตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณมาก ๆ สนุก มาก ๆ เลย

ปล พี่กี้ยังไม่ออกโรงสินะ จินเอ๊ย เตรียมตัวววววว


โดย: Akamemania IP: 124.122.207.21 วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:0:07:45 น.  

 
จินน้า...
ไม่คุยให้รู้เรื่องเมาแหลกเลย

มาต่อเร็วๆนะค่ะ
อดใจรอไม่ไหวแล้ว
^___^
ทำไมจินถึงปวดหัวอ่ะ
เปนอะไรไป!!!!


โดย: hitochan IP: 58.9.85.142 วันที่: 23 ธันวาคม 2551 เวลา:9:56:26 น.  

 
นึกว่าจะไม่รุเรื่องซะแล้ว

งืมมมมมมมมมมมม
ต่อเร็วๆนะค่ะ


โดย: rdn IP: 203.155.224.83 วันที่: 26 ธันวาคม 2551 เวลา:13:45:03 น.  

 
อันแน่....

จินมีแผนจะแกล้งไรเมะแน่เลย ๕๕๕


โดย: kinyee IP: 58.9.240.230 วันที่: 8 มีนาคม 2552 เวลา:23:53:03 น.  

 
จินชอบอ้อนน้อง เรียวนี่ขี้หึงเหมือนกันนะ
แต่ชอยเมะน่ารักทุกตอนเลย


โดย: ilovejinme IP: 61.90.106.183 วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:0:09:12 น.  

 
^^ ขอบคุณค่ะ. สนุกมากเลย ^^


โดย: Alice IP: 134.196.184.68 วันที่: 27 พฤษภาคม 2559 เวลา:20:45:25 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mamesu
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ถ้าใกล้กว่านี้ก็กลัวว่าเธอจะถอยไป ห่างใจฉันไปไกลไม่กลับมา
Friends' blogs
[Add Mamesu's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.