ฟิค y นะคะ ใครหลงเข้ามาก็ขออภัยค่า
Group Blog
 
<<
มกราคม 2552
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
3 มกราคม 2552
 
All Blogs
 
Fic แอบหอม part 12 (จินเมะ*ยูพี)



**************
***********
*******

“ พี่จินเป็นอะไรฮะ “ คนตัวเล็กนั่งลงข้าง ๆ ถามด้วยความเป็นห่วง
“ ปวดหัวจัง คาซึยะ “
“ โอ้ย!...ปวดมาก ๆ เลยเนี่ย “
“ ไหนฮะพี่จิน ปวดตรงไหน “ มือคนตัวเล็กลูบเบา ๆ ไปตามขมับ
และหน้าผาก คนตัวโตอย่างเป็นห่วง
“ นี่ นี่ ตรงนี้ด้วย “ จับมือเล็ก ๆ ลูบไปทั่วหน้า
“ แล้วก็ตรงนี้ มันปวดมากเลยรู้มั้ย คาซึยะ “ มองตามมือตนเอง
ที่โดนคนตัวโตจับไปทาบบนอกกว้างก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาคม
“ พี่รู้ว่าไม่มีสิทธิหึงหวง แต่คาซึยะอย่าทำให้พี่ปวดใจได้ไหม
ถ้ามีใครอยู่แล้วก็บอกกันสิครับ ให้พี่รอแล้วทำไมทำกับพี่อย่างนี้
พี่เจ็บตรงนี้รู้หรือเปล่า “ จับมือคนตัวเล็กแนบอกข้างซ้ายหวังให้รับรู้
แรงเต้นของหัวใจ
“ บอกพี่ได้ไหมว่าเค้าเป็นใคร “
เงยหน้ามองคนตัวโตตาแป๋ว “ คนสำคัญฮะ สำคัญมากด้วย “ ก็สำคัญจริง ๆ นี่นา
“ อ๊ะ!...พี่จิน “ ร่างบางถูกคว้าลงบนเตียง โดนตรึงเอาไว้ด้วยอ้อมแขนของคนตัวโต
“ ล้อพี่เล่นสนุกมากนักใช่ไหม “
“ ไม่ได้ล้อเล่นนะฮะ ก็พี่ชายสำคัญจริง ๆ นี่ “
“ แล้วทำไมไม่บอกว่าเป็นพี่ชายเสียตั้งแต่แรก อยากให้พี่เข้าใจผิดต่อไป อยากให้พี่เจ็บหรือไง คาซึยะใจร้ายกับพี่มากรู้ไหม? “ คนตัวเล็ก
เบี่ยงหน้าหนีจมูกโด่ง ที่คลอเคลียอยู่ข้างแก้มไม่ห่าง
“ ไม่ได้อยากให้พี่จินเจ็บนะฮะ แต่พี่จินไม่มีเหตุผล ทำไมไม่ถามก่อน
คิดเอง เข้าใจเอง “
“ ใครจะไปรู้ เห็นกอดกันกลมขนาดนั้น เป็นใครก็ต้องคิด “
“ ไม่รู้ล่ะ เป็นความผิดของคาซึยะ ใครเขายืนกอดกันในที่คนเยอะแยะแบบนั้นบ้าง ถ้าไม่ใช่คนรัก “
“ แน้...พี่จินไม่มีเหตุผลจริง ๆ ด้วย “ เสียงเล็ก แง้ว ๆ ตอบกลับมา
“ เรื่องที่เกี่ยวกับคาซึยะ พี่ไม่มีเหตุผลทั้งนั้นแหล่ะ “ กระซิบข้างหู
ทำให้แก้มใสของคนในอ้อมกอดแดงเรื่อขึ้นทันที ริมฝีปากบางขยับจะค้าน
แต่ถูกประกบปิดสนิทด้วยปากอวบอิ่ม ปากแสนหวานโดนบดเบียดเคล้าคลึง
ด้วยความหลงใหล ลิ้นอุ่นตวัดรัดรึงลิ้นนุ่ม ๆ ควานหาความหวานไม่รู้อิ่ม
จนร่างบางในอ้อมกอดสั่นสะท้าน นิ้วเล็ก ๆ จิกลงบนไหล่กว้าง
อย่างเผลอไผล ฝ่ามือร้อนลูบไล้ร่างบางนุ่มเนียนผ่านเอวขอด
หน้าท้องแบนราบทิ้งความร้อนรุ่มไว้ทุกที่ที่สำผัส ปากอุ่น
ละออกจากปากหอมหวานจูบซับไปทั่วใบหน้า ทั้งหน้าผาก เปลือกตา
แก้มใส แล้ววกกลับมาขบเม้มที่ริมฝีปากสั่นระริกเจ่อน้อย ๆ
อย่างอดใจไม่อยู่ก่อนจะลดลงกัดเบา ๆ ที่ซอกคอขาวหอมกรุ่น
นิ้วเรียวยาวปลดกระดุมเชิ้ตเนื้อบางออกทีละเม็ดเผยให้เห็น
แผ่นอกขาวเนียน ปากอวบอิ่มลากไล้พรมจูบทั่วอกเนียน
จนคนตัวเล็กสะดุ้งกับริมฝีปากร้อน ๆ
“ อือ...พี่จิน หยุดก่อนนะฮะ “ เสียงกระซิบแผ่วเบาหลุดจากปากบาง
ที่เม้มเข้าหากันกั้นเสียงคราง
“ พี่จิน...อือ...หยุดนะฮะ “ มือเล็ก ดันใบหน้าหล่อเหลาของคนตัวโต
ซึ่งตอนนี้จูบแผ่วเบาอยู่ที่หน้าท้องแบนราบ ใบหน้าคมจึงหยุดชะงัก
เงยขึ้นสบตาหวาน ของคนในอ้อมกอดก่อนจมูกโด่ง
จะเลื่อนขึ้นคลอเคลียแก้มใส
“ อือ...พี่จินอย่ารักแกกันซิฮะ “ ตัดพ้อออกไปเบา ๆ ยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก
ที่ทำท่าจะไม่ยอมหยุดแต่กลับโดนจูบไปบนฝ่ามือแทน
“ คาซึยะทำอะไรกับพี่ รักจะบ้าตายอยู่แล้ว “ กระซิบเสียงแหบพร่า
ชิดริมฝีปากบาง ที่ตอนนี้เผยอน้อย ๆ น่ารัก
คนตัวเล็กในอ้อมแขนหลบตาหวานที่ส่งมาให้ก่อนเอ่ยออกมาเบา ๆ
“ พี่จินเกเร “
“ พี่เกเรกับคาซึยะคนเดียว “
“ พี่จินไม่มีเหตุผล “
“ ก็กับคาซึยะคนเดียว “
“ พี่จินเอาเปรียบ “ เสียงเล็ก ๆ ตัดพ้ออย่างดื้อดึง
“ คาซึยะอยากมาทำให้รักจนอดใจไม่ไหวทำไมล่ะ “ มือเรียวลูบไล้
บนแก้มใสที่ตอนนี้แดงเป็นมะเขือเทศไปแล้ว
“ รักพี่บ้างหรือเปล่า ? “ อยู่ ๆ ก็กระซิบถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
จนคนตัวเล็กต้องหันหน้าหนีดวงตาคม แต่ถูกมือเรียวดันใบหน้า
ให้หันมาสบตาอย่างไม่มีทางเลี่ยง
“ พี่ถามว่ารักกันบ้างไหม ห้ามตอบว่าเร็วไปนะ เพราะพี่เจอคาซึยะ
ครั้งแรกก็รักจนหัวปักหัวปำแล้ว “ เสียงดุเอ่ยออกมาอย่างเอาแต่ใจ
“ เอ่อ...พี่จิน อื้อ...” ปากบางถูกจูบอย่างหนักหน่วงเนิ่นนาน
เหมือนไม่ยอมรับคำปฏิเสธ ก่อนจะผละออกจ้องนิ่งเพื่อรอคำตอบ

“ ถ้าไม่ได้รับคำตอบที่พี่อยากได้ยิน จะจูบให้ขาดใจเลยคอยดู “

“ แค่นี้ก็จะขาดใจตายอยู่แล้ว “ บ่นอุบอิบออกมา จนคนตัวโต
ต้องแนบใบหูเข้ากับปากบาง

“ พี่ไม่เห็นได้ยิน “

“ คาซึยะ.... “ กระชับอ้อมแขนแน่นเข้าพร้อมทั้งโน้มหน้าลงไปจนชิด

“ ถ้าไม่รักจะยอมให้ทำอย่างนี้เหรอฮะ “ แว้ดออกไปก่อนที่คนเกเร
จะหาเรื่องรังแกกันอีก

“ รักจริง ๆ เหรอ “ ถามย้ำเพื่อความแน่ใจว่าหูไม่ฝาด

“ อืม... “ ตอบออกไปก็หน้าแดงไป จะให้พูดไปถึงไหนเนี่ย

“ แล้วเป็นแฟนกันได้หรือยัง “

“ อืม... “ พยักหน้าน้อย ๆ เป็นคำตอบ คนตัวโตกอดกระชับร่างบาง
จนแน่นด้วยความดีใจ

“ พี่จิน....หายใจไม่ออก “ เสียงเล็กประท้วง อ้อมแขนจึงคลายออก
แต่คนตัวโตยังไม่ยอมขยับห่าง ก็คนในอ้อมกอดตัวทั้งนุ่มทั้งหอม
จะปล่อยหลุดมือง่าย ๆ ได้ไง แต่เสียงเคาะเบา ๆ หน้าประตูทำให้คนตัวสูง
ทำเสียงฮึมฮัมในลำคออย่างขัดใจ

“ ไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นแหล่ะทัตจัง จะนอนต่อ “ ตอบพลางซุกหน้าไปที่
ซอกคอขาว ๆ หอม ๆ ของคนในอ้อมกอด

“ เอ๊ะพี่จิน พี่ทัตจังบอกจะทำโจ๊กมาให้ ปล่อยนะฮะ “

“ ก็พี่ไม่หิวนี่ อยากนอนกอดคาซึยะมากกว่า “

“ แต่.... “ ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ เสียงท้องร้องประท้วงขัดจังหวะ
เสียก่อน

“ หิวเหรอคาซึยะ “

“ ก็หิวสิฮะ เพราะใครล่ะทำให้ต้องออกมากับพี่จุนโนะแต่เช้า “

“ รอเดี๋ยวนะครับทัตจัง “ ตะโกนบอกพี่เลี้ยง อ้อมแขนคลายออก
จากร่างบาง มือเรียวช่วยติดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่ถูกตัวเองปลดออกเมื่อครู่
อย่างอ้อยอิ่ง

“ หิวนักกินพี่ก่อนก็ได้ “

“ โอ้ย... “ โดนคนตัวเล็กทุบอกเสียตุ้บนึง *-*




อืม...เสียงครางเบา ๆ จากปากสีแดงสดของคนแก้มป่อง ทำให้ร่างสูง
ของใครบางคนที่ยืนมองคนหลับสนิทบนเตียงอมยิ้มน้อย ๆ
ดูสิขนาดเค้าเข้ามายืนอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วยังไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัว
คงอ่านหนังสือจนดึกอย่างที่คุณแม่บอก เดินไปนั่งลงข้างเตียงเบา ๆ
นิ้วเรียวสวยเกลี่ยไปบนแก้มป่องอย่างอดใจไม่อยู่
ทำให้คนที่กำลังหลับส่ายหน้ายุกยิกหนีอย่างรำคาญ

“ หึ หึ คนขี้เซา นอนดึกล่ะซิ “

“ ถ้าถูกปลุกด้วยจูบเหมือนเจ้าหญิงนิทรา จะตื่นขึ้นมาหรือเปล่าน้า “ กดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างใจนึก คนที่ถูกปลุกไม่ได้ตื่น แต่จูบตอบกลับมา
อย่างดูดดื่ม ทำให้คนเริ่มก่อนถึงกับสะท้านเลยทีเดียว
อย่าทำอย่างนี้นะยามะจัง ฝันอยู่ใช่ไหมเนี่ย ถ้าไม่รีบตื่นเกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้ด้วยนะ

“ อือ...ยูอิจิ คนบ้า “ เสียงครางเบา ๆ จากปากอิ่ม ทำให้ปากอุ่นที่บดเบียด
อย่างลืมตัวหยุดชะงัก มองอย่างสงสัย เข้าข้างตัวเองได้ไหม
ว่าคนบนเตียงนุ่มนี่กำลังฝันถึงเขา

“ อือ...ร่างบนเตียงกระสับกระส่ายไปมา มือบางปะป่ายไปทั่วอก
แหวกคอเสื้อเผยให้เห็นผิวสีแทนรำไร ทำให้คนที่นั่งมองการกระทำ
ทนไม่ไหวแทนที่มือบางด้วยมือเรียวสวยของตัวเอง
ทันทีที่ได้สัมผัสผิวสีแทนเนียนเรียบสติที่เหลืออยู่ขาดผึงไม่มีชิ้นดี
ประกบจูบปากอิ่มอย่างดูดดื่ม มือเรียวสวยลูบไล้ไปทั่วร่างที่บิดเร้า
อย่างเชิญชวนปากอวบอุ่นลากลงมาบนลำคอระหง ขบเม้มจนเกิดรอยแดง
บนผิวสีแทน จูบละเรื่อยบนหน้าอกนุ่มเนียน กัดเบาๆ ไปบนผิวเนียน
จนคนใต้ร่างสั่นสะท้าน ปลดกระดุมเสื้อนอนจนหมด มองเห็นหน้าท้อง
เนียนแน่น ก้มลงไปจูบที่หน้าท้องแบนราบ
เสียงครางเบา ๆ จากร่างบางทำให้คนตัวสูงซบใบหน้านิ่งอยู่ที่หน้าท้องเนียน
เนิ่นนาน เหมือนกำลังข่มอารมณ์ที่กำลังร้อนแรงให้สงบลง

“ ทำบ้าอะไรลงไป “ ติดกระดุมเสื้อกลับด้วยมือไม้สั่น ส่วนคนบนเตียง
ยังคงกระสับกระส่าย จึงล้มตัวลงนอนเคียงข้างดึงร่างบางเข้ามากอด
แนบอกจนคนในอ้อมแขนหยุดดิ้น และซุกหน้าเข้าหาอกอุ่น
หลับสนิทอีกครั้ง ยูอิจิก้มลงจูบไปบนผมนุ่มของคนในอ้อมแขน
ถอนหายใจเบา ๆ ออกมา ถ้าทำอะไรไป คนแก้มป่องคงโกรธ
จนไม่มองหน้าเขาตลอดชีวิตแน่ ๆ สู้ให้โดนด่าทุกวันยังจะดีเสียกว่า
****************
************
“ ยูอิจิ แม่ให้ขึ้นมาตามน้องตั้งนานแล้วนะ ทำไมยังไม่ลงไปกันอีก“
เปิดประตูห้องลูกชายตัวเองเข้ามา ภาพที่เห็นทำให้คนเป็นแม่ถึงกับอึ้ง
ร่างสองร่างที่อยู่บนเตียงกอดกันกลมหลับสนิทด้วยกันทั้งคู่

“ โถพ่อคุณให้มาปลุกน้อง กลับมาหลับกับน้องเสียนี่ สงสัยคงจะเหนื่อย
เห็นเมื่อคืนบอกมีเรื่องนิดหน่อยเลยนอนดึก แต่ต้องตื่นมารับน้องแต่เช้า
ปล่อยให้นอนต่ออีกหน่อยแล้วกัน “ (แม่จ๋าไม่หวงลูกเลยหรือเนี่ย)







Create Date : 03 มกราคม 2552
Last Update : 27 มีนาคม 2552 23:39:34 น. 3 comments
Counter : 256 Pageviews.

 
สวีทหวานแหววกันสองคน น่ารักมาก
จินชอบอ้อนน้อง เมะก็ตามใจจินจังเลย


โดย: ilovejinme IP: 61.90.106.183 วันที่: 11 มกราคม 2553 เวลา:0:16:53 น.  

 
ตอนนี้

ยูพี น่ารักได้อีกอ่ะ

ชอบมากๆ เลย

ขอบคุนนะค่ะ ~


โดย: ying IP: 58.147.97.146 วันที่: 25 มีนาคม 2553 เวลา:15:07:24 น.  

 
น่ารักอะ ชอบนะ ชอบจินกับน้องน่ารักอะ ชอบมากเลยเนอะ


โดย: คิม IP: 202.149.25.234 วันที่: 16 เมษายน 2553 เวลา:10:34:20 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Mamesu
Location :
ปทุมธานี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ถ้าใกล้กว่านี้ก็กลัวว่าเธอจะถอยไป ห่างใจฉันไปไกลไม่กลับมา
Friends' blogs
[Add Mamesu's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.