มะลิป่าดอกน้อยกลิ่นหอมละมุนใจ<
Group Blog
 
 
กุมภาพันธ์ 2548
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728 
 
8 กุมภาพันธ์ 2548
 
All Blogs
 

เธอกับฉัน และเรื่องราวของเรา

เธอ...

หนุ่มน้อยผู้อ่อนวัยกว่าฉัน เธอเข้ามาในฐานะน้องชาย...ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่า ฉันเห็นเธอเป็นน้องชายคนหนึ่ง หลังจากที่เราได้รู้จัก ร่วมงานกัน และสนิทสนมกันในระดับหนึ่ง

เธอ... ที่วันนี้ เธอเป็นมากกว่านั้น เธอบอกเราเป็นแฟนกัน ..ก็ใช่นะ ทุกวันนี้เราเป็นแฟนกัน

เธอ .... ที่ใช้ความจริงใจ ความห่วงใย ใส่ใจกันแม้แต่ในเรื่องเล็กๆ รวมถึงความรู้สึกดีๆ มากมายที่เธอให้ฉัน ให้กันอย่างสม่ำ เสมอเป็นกุญแจ...ทลายกำแพงที่ฉันตั้งปราการไว้หนาแน่น

เธอ...คนที่คอยบอกฉันเสมอ ว่าคิดถึงนะ รักนะ

ฉันรู้ และรับรู้อยู่เสมอ ถึงแม้บางครั้ง อาจจะเป็นอย่างที่เธอเคยว่า
ฉันรับความรู้สึกของเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่เธอส่งมา.....
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม


ฉัน

ฉัน...คนที่ย้ำตัวเองเสมอว่า..จะไม่มีความรักในรูปแบบนี้

ฉัน...ผู้หญิงนิสัยเสียคนหนึ่ง ที่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า อะไรในตัวฉันที่ทำให้เธอหลงผิดคิดจะมาคบกับฉันจนถึงทุกวันนี้

ฉัน...กับนิสัยหลุดโลกที่บางทีก็ทำให้ใครหลายคนรับไม่ได้ (แม้แต่ตัวเองก็ยังรับไม่ได้ในบางครั้ง...ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย)

...ก็ไอ้ประเภททำอะไรไม่คิด แล้วค่อยมาเสียใจทีหลัง.....

...เธอจะรู้ไหมนะ ฉันเป็นคนใจง่าย (ก็แค่ใครมาชวนไปไหน ทำอะไร ถ้าสนใจก็ไปกะเขาทันที) เป็นคนใจโลเล ( กว่าจะเลือกของกินได้ เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก จนสุดท้าย ก็กินมันทั้งหมดนั่นแหละ) เป็นคนขี้เบื่อ เซ็งชีวิต ( ถ้าไอ้เวลาอย่างนี้แล้วต้องมานั่งจับเจ่าเหงาคนเดียวคงต้องบ้าตาย เลยต้องหาอะไรทำ เข้าอีหรอบเดิม ใครชวนไปไหนก็ไป)

แล้วเธอจะรู้อีกไหมนะ ว่าผู้หญิงขี้เบื่อขี้เซ็งคนนี้ ชอบชีวิตที่เรียบง่าย ไม่วุ่นวาย ไม่แออัด แต่ในบางขณะ ก็ต้องการเสียงโหวกเหวกโวยวาย บางทีก็ชอบไปโลดโผน ผจญภัยในที่ที่ไม่เคยไป....คนเดียว

....เพราะฉะนั้นอย่าสงสัยเลย ถ้าวันนึงที่ฉันหายไป....ฉันไม่ได้ไปไหนไกลหรอก (ก็อยู่ในใจของเธอนั่นแหละ)


ฉัน.... ที่อิสระเกินกว่าจะให้ใครจับมัดไว้ในที่ที่เดียวได้ ถ้าเปรียบฉันกับอย่างอื่น ฉันคงเป็น..

....เป็นสายลมที่พัดผ่านทุกที ไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่นานๆ พัดเพื่อให้เกิดลมเย็นๆ พัดพาละอองเกสรดอกไม้ ช่วยพยุงเจ้านกตัวเล็ก โผสู่ท้องฟ้า

.....เป็นทะเล ที่บางทีคลื่นลมก็สงบ บางทีก็บ้าคลั่ง ทั้งๆ ที่ไม่มีพายุ

.....เป็นสวนสาธารณะ ที่ใครๆ มักเดินเข้ามาเที่ยวเล่น มาพักผ่อน มาระบายความเศร้า ความเหงา เมื่อเขาสบายใจแล้วก็จากไป

.....เป็นนักเดินทาง ที่คอยจะแบกเป้ เดินทางเรื่อยๆ ไปตามทาง เจอใครก็แวะทักทายที สร้างมิตรภาพไปเรื่อยๆ ตามรายทาง หาที่ใหม่ๆ ประสบการณ์ใหม่ๆ และฉันก็อิสระมากพอที่จะเดินทางคนเดียว


.......นั่นคือฉันที่ผ่านมา เมื่อวันที่ฉันไม่มีใคร


ฉันรับรู้นะ ว่าตอนนี้ฉันมีเธอ ..

เพียงแต่บางครั้ง... ฉันอาจจะทำอะไรตามใจไปบ้าง

ฉันไม่เคยคิดว่าเธอมาแย่งอิสระไปจากฉัน....
ฉันยอมรับว่า ทุกที่ที่มีเรา ฉันก็มีความสุขดี.......

....ฉันรู้เสมอแหละ..การเดินทาง ไปกันสองคนย่อมดีกว่าคนเดียว ฉันก็อยากให้มันเป็นอย่างนั้น


.......แต่เธอ...อย่าว่ากันเลย

...หากในบางครั้ง.....ฉันหายไปโดยไม่บอกกล่าว ฉันแค่อยากจะลองออกไปหาอะไรที่ใจเรียกร้อง แค่สักพัก ไม่นานหรอก ไม่ไกลหรอก... แล้วฉันจะกลับมาหาเธอ...อย่างในเพลง "ดอกไม้ในแจกัน" ยังไงล่ะ


**********************
เพลง You And I ( เธอกับฉัน) ของนายเจมส์


ที่รวมเป็นเธอนั้นยากจะเข้าใจ บ่อยไปที่ฉันไม่เข้าใจเหตุผล ที่รวมเป็นฉันคนนี้ รู้ว่าเธอก็ทน บางอย่างที่ฉันไม่ดีเท่าไหร่
แต่เรามารวมเป็นหนึ่งเดียวหัวใจ ได้เรียนรู้แล้วถึงใจกันและกัน โลกสีชมพูสดใส หวานจนหยดสุดท้าย ยังไงก็ดูไม่ใช่รักของเราเลย
เธอกับฉันไม่หวาน แต่เรามีรักจริง มันไม่ใช่ฝันที่ดูสวยงามทุกสิ่ง แต่สัมผัสได้จริง ทุกความรู้สึก ไม่เคยจะลืม ว่ารักกัน
ยากเย็นแค่ไหน ก็ยังจะรักเธอ อาจเจอปัญหาก็ไม่เคยเปลี่ยนไป รักที่เรามีนั้น แม้จะเป็นแบบไหน เราก็เข้าใจซึ่งกันและกันได้ดี

เธอกับฉัน ไม่หวาน แต่รัก...

*******************


แล้วจาเอาเพลงมาฝากเธออีก...




 

Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2548
38 comments
Last Update : 1 มีนาคม 2548 19:47:49 น.
Counter : 339 Pageviews.

 

อืม รักนะ คิดถึง ห่วงใย

 

โดย: เธอ IP: 202.176.169.35 10 กุมภาพันธ์ 2548 21:53:58 น.  

 

วันนี้ทำงานเหนื่อยจัง หงุดหงิดด้วยแหละ แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว พอคิดถึง ก็รู้สึกมีแรงสู้ต่อ

 

โดย: เธอ IP: 202.176.169.35 10 กุมภาพันธ์ 2548 21:55:41 น.  

 

....ดูสิ เธอก็เป็นเสียอย่างนี้

..คำว่ารักนะ คิดถึง ห่วงใย เธอบอกฉันมาเป็นร้อยๆ ครั้งแล้วนะ ไม่เบื่อบ้างหรือไง(ฉันแอบนับทุกครั้งแหละ)

...ฉันเสียอีก ที่นานๆ ครั้งที่จะมีคำพูดเหล่านี้ออกจากปาก (แต่ทุกครั้งมันออกมาจากใจมากกว่า..มั้งคะ)..

..... มาเล่าสู่กันฟังถึงเรื่องราววันนี้ดีกว่า

...วันธรรมดา ๆ วันนึง ที่ฉันต้องตื่นเช้ากว่าปกติ( 8โมงเช้า) เพื่ออะไรน่ะเหรอ... ก็ไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ยังง่วงงุน..แต่ฉันก็ไม่อยากนอนต่อ เลยลุกขึ้นอาบน้ำ ..เตรียมตัวสู้กับวันใหม่
.....วันนี้เป็นวันปิจฉิมนิเทศน์ที่ทางมหาวิทยาลัยจัด..เพื่อนเมทของฉันต้องออกไปแต่เช้าเหมือนกัน แต่ฉันไม่เข้าร่วมกิจกรรมนี้หรอก...รวมทั้งคืนนี้มีกิจกรรมบายซีเนียร์...งานส่งท้ายของการเป็นนักศึกษา แต่ฉันก็ไม่มีอารมณ์ที่จะเข้าร่วม ( ขณะที่พิมพ์อยู่ เพื่อนๆ ฉันอยู่ในงานกันหมดแล้วล่ะ)

...อย่าถามฉันว่าทำไม ไม่เข้าร่วม ฉันก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ก็บอกแล้วไง ฉันมันพวกบ้าๆ บอๆ คิดอะไรไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านเขาหรอก .....
..ยอมรับก็ได้ ว่าจริงๆ แล้วฉันก็อยากไปร่วมกิจกรรมอำลาเพื่อนๆ แต่ว่า..ก็แค่นั้นแหละ...ในเมื่อฉันตัดสินใจไปแล้ว และเพื่อนๆ ก็เบื่อที่จะหว่านล้อมฉัน...เอาเถอะ........


...มาว่าเรื่องของวันนี้ต่อ ฉันกำหนดกิจกรรมวันนี้แค่ถ่ายรูปหน้าตรง เพื่อไว้ติดเอกสารหรือสมัครงาน จริงๆ ก็คือ ฉันสนใจงานๆ หนึ่ง เลยคิดจะส่งใบสมัคร แต่ฉันก็ไม่มั่นใจหรอกว่าจะได้มัน

...แล้วความบ้าของฉันอีกนั่นแหละ ไหนๆ ก็ทำผมแล้ว ถ่ายรูปชุดครุยดีกว่า ว่าแล้วก็ลุยเดี่ยวไปร้านถ่ายรูป พี่เค้านัดอีกทีตอนบ่ายโมง ให้ไปแต่งหน้าก่อน ตายเลยดิ ต้องแต่งหน้าอีกแล้ว ทำไงดีเนี่ย...เอาเหอะนานๆ ครั้ง แล้วก็กลับไปเติมพลังด้วยนมหนึ่งกล่อง ว่าแล้วก็แต่งหน้า โปะๆ แป้ง ปัดๆ แก้ม...( ฉันก็แต่งไปอ่อนๆ อ่ะนะ ก็อายนี่นา แก้มแดงยังกะตูดลิง)

..ให้ตายเหอะ ไปถึงร้าน พี่เค้าบอกให้รออีกนิด เพราะมีคนถ่ายอยู่ ว่าแล้วก็ไปนั่งตัวลีบอยู่มุมร้าน ก็ไม่อยากเจอใครนี่นา... ( แบบว่า แต่งชุดนักศึกษาธรรมดาไง ไม่ได้ใส่ผ้าคลุม )..ให้ตายเหอะ คิดได้ไม่ทันไร เจ้าเพื่อนผู้ชาย(ทำงานองค์การด้วยกัน) มันเดินเข้ามาพอดี เขาเห็นฉันที่ไม่ใส่ผ้าคลุม..ตายแน่ๆ ฉันคิด ไอ้นี่มันต้องว๊ากแน่ แต่มันแค่หันมายิ้ม

ฉันโล่งอก...พอตอนที่มันลงมานี่สิ หันมาทักเต็มๆ พี่แกยิ้มๆ แล้วบอกว่าจำไม่ได้...เหอะๆ แสดงว่าการแปลงร่างของฉันสำเร็จ เพราะแม้แต่เจ้าคู่ปรับยังชมว่าสวย อิอิ แอบภูมิใจนิดๆ ..


ชั่วโมงนึงผ่านไป ฉันจึงได้ขึ้นไปถ่ายรูป แต่ก็โดนไล่ให้ไปเติมสีสันบนแก้ม เติมสีปาก เอาล่ะสิ ฉันก็ปัดซะจนแดงงงงงงงง มากกกกกก

...ที่นั่น มีเพียงฉันและพี่ตากล้องผู้ชาย ตอนแรกก็เกร็งๆ ตูจะทำไงดีเนี่ย แอ็คท่าอะไรดี รู้งี้พาเพื่อนมาดีกว่า เฮ้อ...

..แต่พี่เค้าก็น่ารักมาก เพราะวัยที่ห่างกันไม่มากนัก ทำให้ชวนคุยได้ และลดอาการเกร็งลง

แต่ว่านะ ฉันก็...ทั้งเหนื่อย ทั้งง่วง ที่สำคัญหิวมากกกกกกกกกก ยังไม่ได้กินข้าวเลยอ่ะ

แต่การถ่ายรูปก็ผ่านไปได้ด้วยดี...แต่กว่าจะผ่าน เฮ้อ แทบแย่ ...แล้วฉันก็ได้รูปสวยๆ (แต่ว่าหน้ากลม...แก้มป่อง)

บางรูปก็ตาปรือเชียว(ก็ง่วงนี่นา) พี่ตากล้องก็บอกให้ยิ้มหวาน ไม่ค่อยมีกะจิตกะใจจะยิ้มเลย แต่ก็พอจะยิ้มออกพอโดนชมว่า น้องนี่ยิ้มหวานนะ หน้าก็หวาน ตาคมอีกต่างหาก ...เอาดิ โดนชมอย่างนั้น ก็ยิ้มสุดชีวิตสิคะ....



....แล้วก็กลับไปหมดแรงที่ห้องตอน 4โมงเย็น

..... เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันได้มาเล่าสู่กันฟังที่นี่แล้ว สงสัยคืนนี้ วันเยาว์คงงอนอีกแน่... (ช่วงนี้ไม่ได้คุยและเขียนกับวันเยาว์เลย)

...คืนนี้ก็มีนัดกับหนุ่มน้อยและสาวน้อยที่มีนามว่า กราฟและแกรมอีก.... (เลี้ยงลูกให้เค้าอีกแล้ว)

เอาเป็นว่าวันนี้ มาเล่าสู่กันฟังแค่นี้ก่อน

...แล้วจะเปิดห้องไดอะรี่ส่วนตัวในนี้ดีกว่าเนอะ..



......ลืมบอก ฉันก็ห่วงใยเธอเสมอนะ...

 

โดย: ฉันเอง IP: 202.12.73.11 11 กุมภาพันธ์ 2548 19:03:13 น.  

 

วันนี้ 14 กุมภาพันธ์ 2548


ฉันอยากบอกเธอว่า



happy normal day สุขสันต์วันจันทร์ธรรมดาๆ วันนึงนะ


ฉันก็เป็นอย่างนี้แหละ ขวางโลก

และยังยืนยันที่จะขวางต่อไป


...

 

โดย: ฉันเอง...ในวันธรรมดาๆ วันนึง IP: 202.12.73.11 14 กุมภาพันธ์ 2548 17:43:12 น.  

 

เมื่อวาน....วันแห่งความรัก ไม่ได้คุยกันหรอก แต่ก็ส่งข้อความภาพไปให้ไม่รู้ได้รับหรือยัง จริง ๆ แล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเลยที่ไม่ได้คุยกัน ( ทำให้คิดถึงมากขึ้น ) แต่ก็ไม่ดีหรอกอยากคุยกันมากกว่า


love na jub jub

 

โดย: เธอ IP: 202.176.131.179 15 กุมภาพันธ์ 2548 17:25:25 น.  

 

บ้า

 

โดย: ฉัน IP: 202.129.48.162 15 กุมภาพันธ์ 2548 18:56:52 น.  

 

ถึงเธอ

เมื่อวานฉันมีเวลานิดนึง จึงเขียนได้แค่คำสั้นๆ ...โทษทีนะ ที่เลือกเขียนคำว่า..บ้า...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม


..วันนี้ ฉันมีเวลามากพอ...ที่จะเขียนอะไรหลายๆ อย่าง แทนการที่เราไม่ได้คุยกันหลายวัน..ไงล่ะ

3 วันที่ผ่านมา มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ทั้งสุข สนุก และเศร้า

.... ขอโทษที่วันวาเลนไทน์ฉันไม่ได้ติดต่อเธอไป บอกแล้วไง ว่ามันแค่วันธรรมดา ที่ฉันต้องตื่นด้วยความง่วงงุน ไม่รู้มันเป็นอะไรอ่ะ แต่ก็ลุกขึ้นมานั่งทำนู่นทำนี่ เปิดเพลงฟังตอน 10 โมง

แล้วก็ออกจากห้องตอนเที่ยง ขับรถกลางแดดจ้าเข้าไปในตัวเมืองเพื่อไปรับรูปหน้าตรง แล้วก็นะ เซอร์ไพส์มาก หารูปตัวเองเกือบไม่เจอ เพราะจำตัวเองไม่ได้ เพราะในรูปถ่ายผมยาว (ซึ่งแตกต่างจากรูปถ่ายชุดครุยหน้าตรงมาก)


แล้วก็กลับมาที่องค์การเจอเพื่อนๆ เลยไปหาข้าวกิน

บ่ายโมงติดต่อฝ่ายทะเบียนขอใบรับรองความเป็นนักศึกษาและทรานสคริป
ให้อาจารย์เซ็นต์ใบขอรับรองการทำกิจกรรม

ไปเรียน...

เรียน...

(แต่วันนี้กลับโดด)

แล้วก็...เข้าตึกคณะ

แล้วก็..ออกไปซื้ออุปกรณ์จัดบอร์ด

กลับไปเปลี่ยนเป็นชุดไปรเวท...เข้าองค์การ มีการมอบงานให้น้อง เลี้ยงพี่และ...สิ่งที่ฉันต้องทำคือ ไปอัดรูปทำบอร์ด ...

....เกือบต้องทำบอร์ดคนเดียว ดีที่ใช้เสน่ห์อันมีอยู่น้อยนิด หลอกล่อหนุ่มองค์การคนนึงมาช่วยงานได้...จริงๆ ก็ขอให้น้องมาช่วยนั่นแหละ น้องมันก็น่ารักมาช่วยทำ (หลอกล่อว่าจาพามันไปเลี้ยง)
จนตีหนึ่งกว่า ก็ไปลากเพื่อนๆ ที่เค้ามอบงานกันเสร็จแล้วมาช่วย เพราะเหลือแค่ติดรูปกับแซว สนุกดี... เพื่อนๆ ทำซะเละ แต่ก็ได้ความรู้สึกดีมากเหมาะกับหัวข้อบอร์ด ที่ฉันตั้งคอนเซปว่า"เปิดหน้าหนังสือรุ่น"

แล้วตี 2 กว่า ก็ได้ฤกษ์กลับห้อง... หลับเป็นตาย

นั่นแหละหนึ่งวันธรรมดาของฉัน...ที่ใครๆ เค้าเรียกว่าเป็นวันแห่งความรัก
(ได้รับข้อความของเธอ...ขอบใจมากนะ)

........................


แต่ไม่เท่าวันที่ 15 ที่เหนื่อยกว่า

10 โมง โดนปลุกให้ไปคุยงานเรื่องค่ายของเจ้าน้องชายสุดที่รักตัวดี....
...มันหางานมาให้พี่มันจนได้ เสาร์อาทิตย์นี้ ก็เลยต้องมีนัดกับหนุ่มสาววิทยาลัยเทคนิคปัตตานี

เที่ยงชวนกันไปกินข้าว

บ่าย มีเวลาว่างพอที่จะเข้าร้านหนังสือได้ หลังจากที่ห่างหายไปนาน

เย็น..น้องที่รักตามตัวไปทำงานอีก

ใกล้ค่ำ .. แบ่งภาคมาเป็นคนองค์การ ดูแลความเรียบร้อยในงานปิดโลกกิจกรรม

ค่ำ... ขายเสื้อให้องค์การ...ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว สลับกับการวิ่งไปดูแลบอร์ด แล้วก็เดินหาของกิน ( เพราะอ้อนวอนหนุ่มๆ ที่ผ่านไปมาไม่ได้ขายเสื้อได้หลายตัว..ดีใจมาก นายกองค์การฯ เลยเลี้ยงน้ำ ....

มีความสุขกับการได้แกล้งหนุ่มๆ หรือพวกน้องตัวแสบทั้งหลายนั่นแหละ

เที่ยงคืนกว่า... งานเลิก เก็บของ คุยกันต่อ

....รู้ข่าวร้าย...

เพราะหัวเราะ ยิ้มมากไปมั้ง.....เลยต้องร้องไห้

น้ำตาไม่ไหลนานแล้ว...แต่ตอนนั้น มันกลั้นไม่อยู่ เพื่อนเราจากไปอีกคนแล้ว...

เศร้าจัง



ตีหนึ่งกว่า... ลากสังขารกลับห้อง
เกือบตีสอง........นอน


ตั้งปลุก 6โมงครึ่ง ...งัวเงียเพราะเหนื่อยมาก แต่ต้องลุก เพราะนัดน้องสาวสุดที่รักว่าจะไปวิ่งตอนเช้า แล้วก็..ลุกขึ้นจนได้ ออกไปถึงหอน้อง เคาะห้อง แต่มันบอกว่า มันเพิ่งนอนเพราะอ่านหนังสือสอบ เลยไปไม่ไหว เลยต้องไปคนเดียวอ่ะดิ



....โอ๊ย..ไม่ได้วิ่งมา 4 ปีเต็ม แต่ก็...โอ อ่ะนะ


เป็นสิ่งมหัศจรรย์มาก... ที่ช่วงชีวิตตอนเช้ามากๆ มีความแปลกใหม่...ได้กินข้าว(ต้ม)เช้าในรอบกี่ปีเนี่ย....

...................................................




เอาเป็นว่า.............ฉันก็สบายดีตามประสา

... สรุปว่า ฉันทำห้องนี้เป็นไดอะรี่ส่วนตัวละกันนะ..


ว่างก็มาเขียน ไม่ว่างก็จะไปลงในวันเยาว์ ซึ่งใกล้จะหมดเต็มที






......................................................





ห่วงใยเธอเหมือนเดิมนะ

 

โดย: ฉันเอง...ในวันธรรมดาๆ วันนึง IP: 202.12.73.11 16 กุมภาพันธ์ 2548 16:51:48 น.  

 

ขอเขียนถึงตัวเองบ้าง




.....



สวัสดี ตัวฉันเอง


ขอบใจมากเลยล่ะ ที่แกดูแลตัวเองได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้ ...

ตอนนี้แกก็เดินทางมาถึงทางสามแพร่งอีกครั้งหนึ่งแล้วสินะ... เลือกให้ดีล่ะ อย่ารีบร้อนไป ค่อยๆ ดู ไม่ต้องรีบตัดสอนใจ เพราะแกเป็นประเภททำอะไรไม่ค่อยคิดแล้วมานั่งเสียใจทีหลังทุกที

จะคอยดู และเป็นกำลังใจให้แกทำสิ่งที่แกคิดและฝันให้สำเร็จ

เรื่องทุกเรื่องนั่นแหละ ใช้สติให้ดี แม้แต่เรื่องเก่าๆ ที่เราเคยคุยกันไว้

... ก็ต้องบอกว่าขอโทษอีกนั่นแหละ เพราะช่วงนี้ เราไม่ได้มานั่งคุยกันเลย นานแล้วเหมือนกันนะ ที่เราละเลยตัวเอง...

มีโอกาสดี มีพื้นที่...มาคุยกันอีกครั้ง...


ฉันดีใจมากที่ตอนนี้แกใช้ชีวิตทุกวันทุกวินาทีมีค่ามากขึ้น แต่อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองดีๆ ละกัน มีคนเป็นห่วงแกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ ญาติพี่น้องอีกเป็นขบวนที่อยู่ข้างหลังแก เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อีกล่ะ

ยิ่งช่วงนี้...ท่าทางสุขภาพแกดูเหมือนจะแย่อีกแล้วนะ เดี๋ยวก็เป็นหนักเหมือนคราวที่แล้วอีกหรอก.... อืม..ฉันเตือนแก นั่นก็หมายความว่า ฉันก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ ใช่มั๊ย..อิอิ



...ส่วนเรื่องสุขภาพใจ..อย่าหาเรื่องใส่ตัวและหัว(ใจ)มากนัก...เหอะ...เหตุการณ์อย่างวันก่อน ไม่เอาแล้วนะ แทบจะหัวใจวาย เล่นๆ จนเกือบได้เรื่อง... แล้วก็นะ ที่ทำไว้เมื่อคืน...พยายาม..หาทางออกให้ดีแล้วกัน ( บอกแล้ว เวลาทำอะไรให้ใช้หัวคิดเสียบ้าง)


...นี่ นี่.. ว่าแต่เรื่องของพี่ตะวันน่ะ เมื่อไหร่จะลงตัวเสียที อ้อ แล้วอย่าลืม นายนาวินกับเป็นไทเสียล่ะ สงสัยป่านนี้งอนตุ๊บป่องแล้วมั้ง

..แล้วที่สำคัญน่ะนะ ช่วยไปคุยกับนายเจให้เคลียร์ด้วย ไหนจะนายกายที่ยังคาราคาซัง

..แกนี่แย่จังนะ ละเลยคนรักเหล่านี้ของแกด้ยังไง...กลับไปปัดฝุ่นดูแลเขาบ้างสิ

อ้อ อีกเรื่องนะ ห่างๆ จากลูกผุ้ง เสียบ้างก็ดี โตเป็นสาวแล้ว ถ้าไปไหนไกล ไม่พาลูกผุ้งไป เป็นอันนอนไม่หลับทุกที แถมบางคืนยังเตะมันไปอยู่ตั้งไกล


เอ...นี่ฉันต้องพูดเรื่องอะไรกับแกอีกบ้างเนี่ย...


อืม...เรื่อง การเรียนล่ะกันนะ ปิดท้ายให้มันสวยๆ หน่อยดิ....

ส่วนเรื่องเที่ยวสงสัยแกคงต้องพับโครงการชั่วคราวว่ะ....

เอาเหอะ ดูจังหวะแล้วกัน ช่วงนี้ก็ไปใกล้ๆ กันก่อนละกัน

เอาล่ะ ตอนนี้ สาวสวยเร่งแล้ว ฉันคงต้องไปก่อนนะ ยังไงก็เป็นห่วงแกเสมอ แล้วถ้ามีโอกาสจะมาคุยกันอีก


รักเสมอนะ ..ที่เคยบอกว่าไม่รักน่ะ ฉันโกหกนะ ฉันรักแกมาก รักที่สุด รักมากกว่าใครๆ เพราะฉะนั้น ดูแลตัวแกเองดีๆ นะ ไปก่อนล่ะ


.......จามิล

 

โดย: ตัวฉันในวันที่ได้คุยกับตัวเอง IP: 202.12.73.11 16 กุมภาพันธ์ 2548 18:22:52 น.  

 

อะแฮ้ม!.........
ดูแลสุขภาพด้วยละกันนะ
ช่วงนี้ใกล้จบแล้วก็ระมัด
ระวังเรื่องอันตรายต่าง ๆ
ด้วยละกัน ก็ขอให้ปิดท้าย
ปีสุดท้ายให้สวยหรู และให้
มีความสุขนะ

แคร์เสมอ....ตลอดไป....ชั่วนิรันดร์....กาล

 

โดย: เธอ....และใจของเธอ IP: 202.176.131.196 17 กุมภาพันธ์ 2548 13:57:35 น.  

 

เธอ


ฉันอยากให้เธอสนใจเรื่องการเรียนมากที่สุดในตอนนี้ ไม่ต้องคิดถึงเรื่องอื่นให้มากมาย

....ไม่ต้องคิดถึงฉัน เอาเวลาที่นั่งคิดถึงไปอ่านหนังสือดีกว่าเป็นไหนๆ


ฉันเชื่อว่าเธอทำได้...


ไม่ต้องคิดว่าทำเพื่อใคร คิดว่า..ทำเพื่อตัวเองก็พอ

.....ฉันเป็นแค่ส่วนประกอบเล็กๆบนโลก ที่เข้ามาในช่วงชีวิตของเธอ อาจจะเป็นระยะเวลาสั้นๆ หรืออาจจะยาวนาน ซึ่งเราเองก็คงไม่รู้


...ส่วนประกอบเล็กๆ นี้ มีกำลังใจเล็กๆ ที่ส่งถึงเธอเสมอ ไม่เคยขาด ไม่ว่าจะในฐานะไหนๆ

... แต่กำลังใจเล็กๆ นี้ ไม่มีความสำคัญเท่าพลังใจที่ยิ่งใหญ่ของตัวเธอเอง กำหนดเป้าหมาย เอาความฝันตั้งไว้ข้างหน้า แล้ววิ่งตามฝันให้เต็มกำลัง..ด้วยตัวของเธอเอง

..ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดบนโลก..ส่วนประกอบเล็กๆ อย่างฉันก็จะเฝ้ามองเธออยู่เสมอ...

... เป็นกำลังใจให้เธอตราบเท่าที่เธอต้องการ



.... ขอแค่เธอ

ทำเพื่อตัวเอง

ให้เต็มที่....

**********

กายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้

อย่าลืม...



ฉันก็แคร์เธอนะ อาจจะไม่ตลอดไปหรือไม่ตลอดกาล...แต่สำคัญมันอยู่ที่ว่า..ปัจจุบัน ฉันแคร์เธอมากก็พอ

...เข้าใจ๊...

 

โดย: ส่วนประกอบเล็กๆ บนโลกใบใหญ่ IP: 202.12.73.11 17 กุมภาพันธ์ 2548 15:57:44 น.  

 

โอ๊ย เบื่อจัง

ทำไมมันน่าเบื่ออย่างนี้

ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรทำแต่ว่า

ไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี

โอ๊ย ใครก็ได้ช่วยด้วย

เอ๊ะ แล้วจะตะโกนบอกใครทำไม พราะคนสุดท้าย คนที่ช่วยได้ก็มีเพียงเรา โอ๊ย เบื่อโว๊ย


อยากไปเที่ยวพักผ่อนสมอง


ไปทะเล ไปเล่นน้ำให้หายบ้า ไปน้ำตก ไปกระโดดลงน้ำเย็นๆ จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน อยากไปปีนเขา อยากไป ๆ

จริงๆ แล้ว ปัตตานีมีทุกที่ ที่เราอยากไปนี่หว่า แล้วจะไปกับใครดีล่ะ ช่วงนี้ก็อันตราย เพื่อนๆ น้องๆ เค้าก้มีสอบ


สงสัยต้องอดทน อีกวันเดียวเราก็ได้หลีกหนีบรรยากาศเดิมๆ ไปสู่ที่สงบๆ ที่มีแต่ธรรมชาติ สายลม แสงแดด น้ำ นก แล้วก็...มีไอ้อ้วนข้างกาย ขนาบซ้ายด้วยไอ้ฟี ส่วนไอ้บิ๊ก ก็...จะอยู่ตรงไหนก็แล้วแต่แก (นี่เรากำลังลำเอียงกับน้องหรือเปล่าหว่า)




แต่วันนี้จะทำไงดี งานก็ไม่เสร็จ ไม่รู้มันอยู่ตรงไหน


อ้อ คืนนี้ คงจะหายเซ็งได้สักพัก อนุรักษ์เลี้ยงพี่นี่หว่า ไปแจมกับเขาด้วยดีกว่า


ว่าแต่ ถ้าช่วงมีนา ยังไม่ได้งาน เกาะมุก คืออีกทางเลือกที่น่าสนใจเนาะ ทะเลตรัง ที่ไม่ได้ไปมานานหลังจากกลับจากปากเมงคราวนั้น

ไปกินอาหารฝีมือน้องๆ ไปเล่น ไปเที่ยว ไปแกล้งเด็กๆ(แสบๆป ทั้งหลาย


ไปเที่ยว ไปเที่ยว


อ๊ะ ต้องอ่านหนังสือสอบด้วยนี่นา

ว้า..แย่จัง

แต่ว่า...


สู้ สู้ เนอะ เพื่อวันที่ดีกว่าของเรา

โอ๊ย...คิดถึงใครหลายๆ คน

อยากเจอใครหลายๆ คน

โดยเฉพาะพวกเธอ..คนในมิติจันทรา จะเป็นยังไงกันบ้างนะ



.....ส่วนฉัน

กำลังจะแย่..

เฮ้อ

ว่างจัด เลยฟุ้งซ่านเลยเรา


...

หิวแล้ว

ไปหาไรกินดีกว่าแล้วกลับไปนอน แล้วโทรหา...ใครสักคนแล้วถามเรื่องงาน..อิอิ

แล้วคืนนี้ก็ทำส่ง แค่นี้ก็เรียบร้อย

...

ว่าแล้ว ก็ไปกินล่ะนะ








..................................................



 

โดย: แค่นี้เอง IP: 202.12.73.11 17 กุมภาพันธ์ 2548 17:21:28 น.  

 

ศิลปิน : ซาร่า (Sara)
อัลบั้ม : ซาร่า
เพลง : อย่ารักกันได้ไหม


เปลี่ยนใจได้ไหม อย่าเอ่ยคำว่ารัก
กลับมาเป็นคนเดิมได้หรือเปล่า
ไม่อยากจะทำลายความสัมพันธ์ครั้งเก่า ขอเป็นเพียงเพื่อนเธอ
ไม่อยากให้มารักกัน เพราะรักวันนึงคงต้องร้างลา
ต้องจบและจากกันด้วยน้ำตา ไม่อยากให้เป็นอย่างนั้น

* อย่ารักกันได้ไหม อย่ารักกันจะได้ไหม
อยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
อยากให้เป็นอย่างนี้ ให้เราคบกันนานๆ
ขอให้ฉันมีแต่เธอ ตลอดไป

ขอบคุณจริงๆ กับสิ่งที่ดีๆ และใจที่เธอมีที่ให้มา
อยากบอกว่าฉันซึ้งและฉันเองรู้ค่า รู้ว่ามันสำคัญ
แต่อยากให้เธอเข้าใจ ว่ารักมันคืออะไรไม่ยั่งยืน
ต้องเจอะกับความจริงที่ขมขื่น หากเราต้องลาจากไป

(ซ้ำ *)

เพียงคำ ว่ารักที่เธอเอ่ย อาจทำให้เราจากกัน

(ซ้ำ *)


ชอบเนื้อหาเพลงนี้จัง เมื่อก่อนฉันคิดอย่างนี้จริงๆ กับเรื่องความรัก

ส่วนตอนนี้..

ก็ยังไม่แน่ใจตัวเอง

เฮ้อ... แย่จัง

 

โดย: ฉันในวันเหงา IP: 202.12.73.11 17 กุมภาพันธ์ 2548 19:52:30 น.  

 

ศิลปิน : เจมส์ (James)
อัลบั้ม : Delivery
เพลง : จนกว่าเราจะพบกัน


แม้วันนี้ไม่มีเธออยู่ ขอให้รู้เธออยู่ในใจฉัน
ถึงพรุ่งนี้เราไม่พบกัน อยากบอกว่าฉันยังห่วงใย
รู้ใช่ไหมว่าฉันรักเธอ เข้าใจเสมอว่าเธอคงต้องไป
ที่ตรงนี้เหนื่อยหามากเกินไป ไม่เป็นไรให้ใจเราใกล้กัน

* จะฝากความรัก ไปกับอณูในอากาศ เป็นพลังให้เธอเมื่อยามที่อ่อนล้า
จะอยู่ที่ไหน อยากให้เธอได้รู้ว่า วันหนึ่งเราต้องเจอกันฉันสัญญา
จนกว่าเราจะพบกันอีกครั้ง ฉันจะยังมีเธอ อยู่ในใจเสมอ ทุกๆเสี้ยวเวลา
ที่ผ่านไปรอยยิ้มของเธอและเรื่องราวของเรา
จะจดจำและชัดเจนอยู่อย่างนี้ตลอดไป ฉันจะไม่ลืม

(ซ้ำ *)

รู้ใช่ไหมว่าฉันรักเธอ


--------------------------------




จนกว่าเราจะพบกันนะ...คนดี

 

โดย: Till The Day I See You IP: 202.12.73.11 17 กุมภาพันธ์ 2548 20:06:13 น.  

 


ศิลปิน : พอส (Pause)
อัลบั้ม : Mild
เพลง : ข้อความ


จะอยู่ไกลห่างสักเท่าไหร่ สิ่งหนึ่งที่ยึดใจเราอยู่ ไว้ไม่ให้เราห่างกัน
คือความห่วงใยที่เธอให้ฉัน คำพูดเหล่านั้น ที่เธอคอยส่งมา

* ให้ฉันได้รับรู้ ให้ฉันนั้นได้มั่นใจ ไม่มีสิ่งไหนที่จะลึกซึ้งถึงคุณค่า
ผ่านมาจากถ้อยคำนั้น ผ่านมาจากสายตาฉัน และสิ่งๆนั้นบอกฉันให้รู้ตลอดมา

** ฉันและเธอจะเดินไปด้วยกัน ไม่ว่าจะทุกข์หรือว่าจะสุขสรรค์ ฉันจะมีเธอข้างกาย
วันเวลาจะนานสักเพียงไหน เพื่อนฉันคนนี้นั้นไม่มีวันห่าง และไม่มีวันจากไปไหน

ในวันที่ฉันไม่มีใคร เปิดอ่านข้อความเก่าๆ ช่างมีความหมายจากวันนั้น
คือความห่วงใยที่เธอให้ฉัน ข้อความเหล่านั้น ที่เธอคอยส่งมา

(ซ้ำ * , **)

(ซ้ำ * , **)

---------------------------


ศิลปิน : พอส (Pause)
อัลบั้ม :
เพลง : ที่ว่าง


วันที่เวียนเปลี่ยน วันที่เลยผ่าน รักคงมั่น
เราไม่เคยห่าง เคียงคู่ชิดใกล้ ทุกเวลา
ยอมทิ้งความฝัน ยอมทุกๆอย่าง ให้กันและกัน
เพียงได้เคียงข้าง เพียงได้ร่วมทาง โอ้รักนิรันดร์

* ก่อนเคยคิดว่ารักต้องอยู่ด้วยกันตลอด เติบโตจึงได้รู้ความจริง

** หากเคียงชิดใกล้ แต่เธอต้องทิ้งทุกอย่างเพื่อฉัน
ประโยชน์ที่ใด หากรักทำร้ายตัวเอง
หากเดินแนบกาย มีพลั้งต้องล้มลงเจ็บ ด้วยกัน
ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เธอได้ตามหาฝัน ของเธอ

เรียนรู้รักอย่าง รู้คุณค่า ฝันไม่ไกล
บินไปตามทาง หาดวงตะวัน ที่เธอต้องการ
ไม่มีฉุดรั้ง ไม่มีดึงดัน เราเข้าใจ
รักยังแสนหวาน รักยังไม่เปลี่ยน เคียงคู่กัน

(ซ้ำ * , **)

ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่าน ระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เราได้ตามหาฝัน
วันเวลาที่เราห่างไกล ความเข้าใจจะทำให้เราใกล้กัน
กลับกลายเปลี่ยนเป็นพลัง โว...

(ซ้ำ **)

ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา

(ซ้ำ **)

ห่างเพียงนิดเดียว ให้รักเป็นสายลมผ่านระหว่างเรา
แบ่งที่ว่างตรงกลางไว้คอย เพื่อให้เราได้ถึงดั่งฝัน ร่วมกัน



-----------------------------


ที่ว่างที่เคยบอกให้ฟังไง


...ห่างกัน..เพื่ออะไรอีกหลายอย่าง เพื่อใครอีกหลายคน

..เราอาจจะเกิดมาเพื่อพบกัน แต่ไม่ใช่เพื่ออยู่ด้วยกัน
...เราอาจเกิดมาเพื่อรู้สึกดีๆ ต่อกัน แต่ไม่ใช่เพื่ออยู่แนบชิดกัน


เพราะชีวิตยังต้องผูกพันกับใครๆ อีกหลายคน


..มีที่ว่างไว้หายใจหรือยัง


...

 

โดย: เพียงฉันเอง IP: 202.12.73.11 17 กุมภาพันธ์ 2548 20:17:14 น.  

 

แค่ใครคนหนึ่งที่เดินเข้ามา
แค่บางช่วงเวลาที่รู้สึกอ่อนไหว
แค่ฉันเองต้องการคนเข้าใจ
แค่ต้องการความห่วงใยจากใครสักคน


แค่ฉันคนหนึ่งที่อ่อนแอ
แค่ท้อแท้พ่ายแพ้อีกหนึ่งหน
แค่ฉันเองที่จมอยู่กับวังวน
แค่คนที่แอบเหงาอยู่ทุกวัน


ไม่มีค่าให้เธอมาห่วงใย
ไม่ต้องมาใส่ใจขนาดนั้น
ไม่อยากให้อยู่ใกล้กัน
ไม่อยากหวั่นหัวใจเมื่อใกล้เธอ..



...................


แค่...
ก็แค่ผู้หญิงขี้กลัวคนหนึ่งเท่านั้นเองนี่นะ


...

 

โดย: มะลิป่า IP: 202.129.48.162 18 กุมภาพันธ์ 2548 16:44:15 น.  

 



วันนั้น..ที่เธอพูด
ทำให้ฉันรู้แล้วว่า

รักเธอมากกว่าที่คิด รู้สึกกับเธอมากกว่าที่ผ่านมา

มะเอาแล้วนะเธอ ไม่เป็นอย่างนั้นนะ

ฉันรู้แล้ว

ฉันเชื่อใจเธอเสมอแหละ

จะลดความแสนงอนลงละกัน

แต่ถ้าเบื่อๆก็จะงอนให้เธอง้ออีก ( งอนแป๊บเดียวเอง )

ช่วยง้อหน่อยละกันนะ..ที่รัก


ฉันรักเธอ

 

โดย: ฉันเอง (ละมุนใจ ) 24 กุมภาพันธ์ 2548 16:04:22 น.  

 

เธอ

ขอโทษที่วันนี้ฉันรู้สึกแย่ๆ แล้วไปลงที่เธออีกแล้ว

เป็นผู้หญิงที่ไม่มีเหตุผลจริงๆ เลยฉัน จะพยายามลดๆ ลงละกัน

เอาเป็นว่า แค่หมั่นไส้เธอเล็กน้อยอ่ะนะ

บาย

 

โดย: ฉัน IP: 202.129.48.162 26 กุมภาพันธ์ 2548 15:43:55 น.  

 

อืม

เธอคงมีความสุขมากกับการได้แกล้งฉัน

อยากบอกว่าเธอประสบความสำเร็จอย่างมากมายเลยล่ะ ไม่น่าเชื่อเนอะ ว่าฉันจะอ่อนไหวได้ขนาดนั้น

แต่ว่า..ฉันเคยบอกเธอแล้วนี่ ว่าฉันก็มีความแสบ..อยู่เหมือนกัน

ขอโทษนะ ถึงแม้จะเป็นเธอ ฉันก็ต้องขอเอาคืน ฉันคิดวิธีไว้แล้วล่ะ และกำลังปฏิบัติอยู่ ไม่รู้จะสำเร็จหรือเปล่า แต่ถ้าทำได้ก็ดี

ไม่ต้องกังวลนะ ไม่ใช่เรื่องไม่ดีอะไรหรอก ฉันไม่ใจร้ายกับเธอขนาดนั้นหรอกน่า ไม่ใช่เธอนี่ ที่พูดกับฉันด้วยน้ำเสียงอย่างนั้นแล้วบอกว่าล้อเล่นน่ะ

เอาเถอะ ถึงเวลาแล้วคงจะรู้เองแหละ

 

โดย: ตัวร้าย IP: 202.12.73.11 28 กุมภาพันธ์ 2548 17:01:18 น.  

 

ฉันมีอะไรจะบอก

..แต่...

ไม่บอกดีกว่า

 

โดย: บ้าจริง IP: 202.129.48.162 4 มีนาคม 2548 15:53:20 น.  

 

เย้

ในที่สุดฉันก็สอบเสร็จแล้ว ไม่ค่อยดีเท่าไหร่หรอก แต่ก็จบแล้วอ่ะนะ ก็ภูมิใจ นิดนึง ที่ฟันฝ่ามาได้จนจบ ด้วยความยากลำบากจริงๆ เอาเถอะ ต่อจากนี้ไปต่างหากคือข้อพิสูจน์

เธอเองก็ตั้งใจเรียนมากๆๆๆๆๆๆๆนะ

 

โดย: เย้ IP: 203.151.193.66 7 มีนาคม 2548 16:11:17 น.  

 

คนบ้า

ทำไมอ่ะ ติดต่อไม่ได้ แล้วเธอก็ไม่มีโทรมาหาเลยอ่ะ

ก็รู้ล่ะ แล้วก็เข้าใจด้วยว่าเธอเหนื่อยจากการทำงาน แต่ตอนนี้ ฉันมาอยู่ใกล้เธอแล้วนะ ใกล้มากด้วย และวันพุธนี้ก็จะยิ่งใกล้อีก


ฉันก็แค่..มาทำภารกิจหลายๆ อย่างให้เสร็จ แล้วก็นะ อีกภารกิจหนึ่งคือมอบของให้เธอ

เดี๋ยวเถอะ

เดี๋ยวก็บุกไปที่บ้านเธอจริงๆ เสียหรอก เอาของไปให้ แล้วก็กลับ มะอยากแนะนำตังกะใครๆ ว่าเป็นพี่สาวเธอ (ล้อเล่นน่า)

หน้างออีกหรือเปล่าเนี่ย

เอ๊ะ


หรือว่าตอนนี้เธอกะลังแกล้งอะไรฉันอยู่เนี่ย ชักะไม่ค่อยไว้ใล่ะสิ

แฟนฉัน เจ้าเล่ห์น้อยกว่าใครเขาที่ไหนล่ะ ร้ายนักนะ สักวันเหอะ จะเอาคืนให้พูดไม่ออก


ตอนนี้ฉันมาแล้วนะ

แล้วเธอล่ะอยู่ไหน

(ไม่รู้แล้วนะ)

แล้วแต่โชคชะตาละกันนะ

 

โดย: ฉันเอง IP: 202.176.145.41 12 มีนาคม 2548 17:50:17 น.  

 

เฮ้อ............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................เหนื่อย...............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................แต่ก็ รักนะ

 

โดย: 26 มีนาคม 2548 IP: 10:16:50 202.176.131.144 น.  

 

ให้ตายเหอะ


เธอจะรู้ไหมนะ

อืม..คิดว่าเธอคงไม่รู้

ฉันกำลังจะบ้าแล้วโว้ยยยยยยยยย


.....

แต่ยังไง..ก็..คิดถึงอ่ะ

ขอโทษที่แอบนอกใจเธอนิดนึง...แค่นิดเดียวเอง จิงๆ นะ


รู้น่า..ว่าเธอให้อภัยกัน ก็เธอทั้งน่ารักและใจดีนี่นา

 

โดย: ผู้หญิงบ้าๆ IP: 203.113.71.132 29 มีนาคม 2548 17:05:42 น.  

 

ตอนนี้มีปัญหาอีกแล้ว

ไม่อยากจะเชื่อเลยตัวเอง

..... ตอนนี้นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่นะ

ให้ตายเหอะ อยู่ในช่วงแห่งการตัดสินใจจริงๆ

เอาเหอะ เป็นกำลังใจให้ฉันด้วยละกันนะที่รัก

...

 

โดย: บ้าจริง (ละมุนใจ ) 6 เมษายน 2548 22:58:05 น.  

 

นายบ้า

เป็นคนดีๆ ไม่ชอบ ทำตัวเป็นแมวแสนซน สักวันนึงเหอะ จะเอาไปปล่อยแถววัด

เจอกันคราวหน้าขอร้องล่ะนะ ช่วยลดความซนของเธอด้วย ฉันเหนื่อยกับการต้องคอยหลบ แล้วก็ไม่อยากอยู่เฉยๆ ให้เธอรังแก

เหอะ แต่ก็เข้าใจว่าช่วงเวลาที่เราเจอกันเมื่อวานน่ะ ฉันไม่ค่อยสบาย เลยสู้เธอไม่ได้ เอาเป็นว่า มาเจอกันในวันที่เรามีพลังเท่าเทียมกัน แล้วเธอจะได้รู้ฤทธิ์ฉันไง

แต่ฉันก็หวังว่าเธอไม่คิดว่าฉันเป็นตุ๊กตาที่ไร้ชีวิตที่จะทำอะไรก็ได้นะ


แต่ก้อีกล่ะ เข้าใจ ว่าเธอเป็นผู้ชาย ส่วนฉันเองที่ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไร รู้สึกยังไง แต่ฉันก็คิดว่าตัวเองพยายามมากที่สุดแล้วนะ อกทนมากที่สุดแล้วด้วย เก่งจังเลยนะฉันเนี่ย


เปล่าหรอก .... เป็นคนที่โง่เง่ามากกว่า โง่จนไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเอง



วันนี้..ฉันยังเป็นฉันที่ยังไม่รู้จักตัวเองดีพอ

 

โดย: คนที่ไม่รู้ถึงตัวตนความเป็นตัวเอง IP: 202.176.183.142 8 เมษายน 2548 13:44:08 น.  

 

เจอกันคราวไหน ก็ขอให้เป็นเหมือนเดิมแหละนะจ๊ะ
เป็นแฟนที่น่ารัก น่ารักมาก ๆ เลย
เป็นอย่างนี้รักตายเลย
แต่ถ้าอยากเอาคืนละก้อ
ฉันยอมเป็นตุ๊กตาก็ได้นะจ๊ะ ที่รัก

 

โดย: เธอ IP: 61.90.55.168 10 เมษายน 2548 4:47:52 น.  

 

เฮ้ ตื่นๆๆๆๆๆ
กำลังฝันอยู่หรือเปล่าเธอ ถ้าฝันอยู่ก็ตื่นได้แล้ว

ฉันก็เป้นฉันอย่างนี้แหละ ไม่ได้น่ารักตรงไหน แต่อ่ะนะ ก็เข้าใจ น่ารักอย่างที่ฉันเป็น..อิอิ (ขอนิดนึงละกัน)

ฉันไม่ใช่แฟนที่น่ารักเท่าไหร่ แต่ก็ยอมรับแหละว่า..พยายามอยู่ที่จะทำตัวให้น่ารัก และเธอจะได้รักฉันไปนานๆ ไง

แต่ก็อย่างที่ว่าอ่ะนะ ฉันเองก้รักเธออยู่ไม่น้อย แม้ไม่มากมาย แต่ก็ไม่น้อยหน้าคนอื่นล่ะ

มันก็อยู่ที่เธอเองเหมือนกัน ว่าจะดุแล เอาใจใส่ความรักครั้งนี้ดีแค่ไหน จะจัดการกับผู้หญิงแสนงอน ขี้น้อยใจอย่างฉันยังไง ที่สำคัญ เพราะความแสนซนของฉัน ที่อาจจะทำให้หลายครั้งเหมือนว่าเอาใจออกห่างเธอไปสนใจคนอื่น อาจเป้นเพราะตอนนั้น เธอไม่ได้ใส่ใจ ฉันก็เลย..หนี่เที่ยว..ไง


เอาเถอะ

ทุกอย่างล่ะ ฉันจะพยายามละกันนะ

 

โดย: คนน่ารัก IP: 203.113.71.135 14 เมษายน 2548 19:31:17 น.  

 


ห่าง-ห่างกันบ้างก็ได้นะ
เดี๋ยวเธอจะเบื่อฉันเสียก่อน
ไอ้ฉันก็ไม่เก่งเรื่องออดอ้อน
กลัวเธออ่อนใจเวลาเจอกัน
ก็ยังอยากอยู่ด้วยกันนาน-นาน
แต่กลัวเธอพาลรำคาญฉัน
เอางี้...งั้นห่างกันบ้างละกัน
แค่คิดถึงคืนวันที่อยู่ด้วยกันก็สุขพอ

จากคุณ : มะลิป่า - [ 18 ต.ค. 45

 

โดย: ผ IP: 203.113.71.132 16 เมษายน 2548 19:39:57 น.  

 

]kdjvo

 

โดย: ddd (ละมุนใจ ) 2 พฤษภาคม 2548 13:57:41 น.  

 

ฉันรู้.. ว่าฉันมันบ้า

 

โดย: บ้าจริง IP: 203.156.118.159 15 พฤษภาคม 2548 12:10:15 น.  

 

ตอนนี้นะ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันเป็นอะไรสำหรับเธอ ไม่รู้สิ ฉันกำลังแย่

ขอโทษถ้าทำให้เธอเสียใจ ฉันเองก็เสียใจยิ่งกว่า

ฉัน...แย่จัง

 

โดย: อ่ะ ละมุนใจ IP: 203.113.71.4 20 มิถุนายน 2548 1:47:49 น.  

 

 

โดย: 2 กรกฎาคม 2548 IP: 23:11:27 203.150.82.114 น.  

 

 

โดย: 2 กรกฎาคม 2548 IP: 23:11:29 203.150.82.114 น.  

 

คือว่า วันนี้มีเรื่องน่าขำด้วยล่ะ คือว่า โทรไปที่เบอร์เธอเพราะว่า เบอร์ของเธอ โชวเบอร์มา นานกว่าจะมีคนรับสายแล้วก็นะ ผุ้หญิงรับล่ะ บอกว่าชื่อเปิ้ล เราคุยกันอยู่นาน ก็คุยกันถูกคออยู่นะ ฉันเลยเพิ่งได้รู้ว่าเธอเลิกกับแฟนเธอแล้ว ฉันจึงไม่กล้าบอกเปิ้ลว่า ฉันเป็นแฟนเธอ เพราะฉันเองไม่มั่นใจในสถานภาพของตัวเอง ตอนนี้รู้สึกเสียใจมากที่ไม่ด้บอกเปิ้ล แต่ก็นะ ตอนนั้นแนรู้สึกว่าตัวเองงง ทั้งอึ้ง ทั้งช็อค แต่ก็พูดต่อด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่มีอะไร ฉันไม่รู้ว่าฉันพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องของเราให้เปิ้ลฟังบ้าง ฉันรู้แค่ว่า ฉันสมมุติตัวเองให้อยู่ในวันที่เราเป็นพี่น้องกัน ฉันไม่รู้นี่นา ไม่รู้จะทำไงดี จริงๆ นะ หลายๆ ครั้งที่มัน..แต่ฉันไม่อยากคิด

ตอนนี้ฉันรู้สึกถึงความหนักอึ้งรอบบรรยากาศที่ฉันอยู่ ถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ ฉันรู้แค่ว่า

... มันขมอ่ะ ไม่รู้สิ อธิบายไม่ถูก

ฉันจะรอเธอนะ...

รอเธอ...

เธอเริ่ม..ดังนั้น ..


 

โดย: อืม (ละมุนใจ ) 2 กรกฎาคม 2548 23:17:35 น.  

 

ขอบใจนะ ขอบใจมากที่โทรมาบอกกัน ทั้งๆ ที่ฉันกำลังงงว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนมีเรื่องฟ้าจะสดใสผิดปกติ ทั้งๆ ที่ฉันรู้สึกว่าเรากำลังจะไปกันได้ดีอีกครั้ง..ฉันคิดไปเองคนเดียว

ขอโทษ และขอบใจสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา

 

โดย: ฉันในวันที่อยู่คนเดียว(อีกแล้ว) IP: 203.150.83.6 4 กรกฎาคม 2548 0:36:16 น.  

 

มางานเอดส์ชาติที่สวนสุนันทา เจอพี่ๆ เพื่อนๆ หลายคนดีใจมาก รู้จักเพื่อนใหม่เยอะแยะ

แต่ไม่เจอเธอ เกือบท้อ เกือบร้องไห้ แต่ดีที่ยั้งทัน มีเวทีนี่นะ กว่าจะติดต่อเปิ้ลได้ ร้องไห้ไปแล้ว


วันนี้เลยได้เจอเธอ ก็นะ ไม่รู้จะพูดไงดีกับความรู้สึกวันนี้ เอาเป็นว่า อืม ฉันยังตัดใจจากเธอไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ แม้จะพูดว่าจบ แต่ก็ยังตั้งความหวังเล่นเกมส์อีกว่าเธอจะเปิดบล็อกได้ เอาเถอะ

ฉันรักเธอเหมือนเดิม ขอโทษที่พูดทำร้ายจิตใจไปว่าจบ ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเอง งงๆ อ่ะ เอาเป็นว่า เข้าใจตัวเองเมื่อไหร่แล้วจะมาเขียนอีกที เธอก็ขอให้เปิดเข้ามาได้นะ เปิดได้แล้วก็เขียนต่อไว้ แล้วก็โทรมาบอกกันด้วย

ขอบใจนะ

จิงๆ

จากใจ

 

โดย: ฉัน ในวันที่เรามาเจอกันอีกครั้ง (ละมุนใจ ) 16 กรกฎาคม 2548 2:03:18 น.  

 

สวัสดีค่ะ

วันนี้..ฉันรู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นแล้วมากๆ หลังจากที่ได้ร้องไห้ ได้พยายามทำอะไรหลายๆ อย่าง อย่างที่ฉันไม่เคยคิดจะทำ นั่งนึก แล้วมานั่งขำตัวเอง ว่าทำอะไรลงไป ความบ้าในตัวฉันนี่ยังเข้าขั้นอยู่นะ ดีว่าคนที่ออกมาคือโหมดหญิง ไม่ใช่โหมดชาย หรือโหมดห้าวหงุดหงิด ดีแล้ว ที่เป็นอย่างนี้..

....มารนางฟ้า ถึงคราวออกนางมารเมื่อตอนจบ เหอะ ในเมื่อฉันก็พยายามแล้ว สิ่งสุดท้ายที่ฉันทำได้ ก็ไม่รู้ว่าเอาสมองหรือจิตใจส่วนไหนคิดนะ...ไม่รู้เอาความกล้าที่ไหนมาอีก ตัดใจให้เธอมองฉันเป็นคนเลวร้าย ให้เธอรู้สึกแย่ๆจนเกลียดฉัน และลืมฉันไปในที่สุด

เออหนอ คนเราช่างคิดแฮะ..คิดได้ไงเนี่ย เอาเถอะ ถึงอย่างไรตอนนี้ ทุกอย่างมันจบแล้วจริงๆ ถึงแม้ว่าเธอจะทิ้งความเลวร้ายไว้ในใจฉันตอนจบ ฉันไม่เข้าใจว่าเธอจะทำอย่างนั้นทำไม อาจจะเป็นเพราะเธออยากจะสบายใจ เป็นการจากลาที่ดี อย่างที่เธอคิด แต่สำหรับฉัน ตอนนั้นมันแย่มาก แย่มากจริงๆ แต่ก้เอาเถอะ มันผ่านไปแล้ว ฉันไม่คิดมากแล้วล่ะ แนจะพยายามนะ อย่างที่เธอบอกไงล่ะ ว่าฉันเก่ง ฉันจะเก่งให้ดู ฉันจะลืม... ลืมทุกอย่าง และจะเริ่มต้นใหม่อย่างที่ตัวเองเป็น ขุดบัญญัติ 10 ข้อกลับมาใช้เหมือนเดิม เพื่อป้องกันคำสาป

...อืม...ฉันโดนสาปจริงๆ แหละ อิอิ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ทั้งๆ ที่คิดมาตลอดแหละ เรื่องนี้น่ะ สิ่งต้องห้ามที่ฉันไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยว แต่สุดท้าย มันก็เข้ามาวนเวียนและมีอิทธิพลใจฉันได้

1. น้ำตา
2. ความรัก
3.ความเป็นผู้หญิง
4. สัตว์โลกที่ขึ้นชื่อว่าผู้ชาย
5.เพื่อน
6.มิตรภาพ
7.พี่ชายน้องชาย
8.คนรัก
9.ความสุข
10.การมีชีวิตอยู่ด้วยรอยยิ้ม

นั่นคือสิ่งที่ต้องห้ามสำหรับฉัน มันเป็นคำสาปที่ได้รับว่า ถ้าฉันมีมันหรือเกี่ยวข้องกับมัเมื่อใด ไม่นานความเลวร้ายจะมาเยือน

ฉันจึงเลือกใช้ชีวิตแบบนี้ไง


ผุ้หญิงสวนสาธารณะ มีความสุขเป็นครั้งที่มีคนเข้ามาเยี่ยมเยียน เหงาบ้างในเวลาที่ไม่มีใคร


เหอะนะ..เขียนไปก้เท่านั้น แค่เตือนสติตัวเองแหละ


...แต่เธอก็ได้พิสูจน์ให้ฉันเห็นอีกข้อแล้วว่า น่คือเรื่องจริง ไม่ได้ไร้สาระอย่างที่คิด


เอาล่ะ เอาล่ะ


ต่อไปนี้ ต้องไม่มีน้ำตานะ อดทนๆๆ จะไม่มีความรักในรูปแบบที่ทำให้เกิดเรื่องอีก จะรักในรูปแบบที่ทำให้คนอื่นมีความสุข ไม่ต้องมาเศร้า มาเสียใจ

จะไม่เรียกร้องหามิตรภาพ แต่จะให้จากคนที่เขาต้องการ


หมาป่าโดดเดี่ยว ฉายาเดิม แค่กลับมาเป็นรงนี้อีกครั้ง ฉันเชื่อว่าฉันทำได้อยู่แล้ว

เวลาเขียนนี่ ทำให้ความคิดมันแล่นแฮะ ไม่เหมือนตอนพูด พูดไม่ค่อยออกอ่ะ ฉันคงหลงรักการเขียนจริงๆ


อิอิ แต่อย่างน้อยที่สุด ก่อนที่จะจากลากับเธอ เธอก็ได้ให้น้องสาวที่น่ารักกับฉัน ฉันะพยายามรักษารูปแบบความรัก รักษาระยะห่าง เพื่อจะได้ไม่โดนำสาปและกลับไปเป็นอย่างเคยเป็นอีก



.....แนรักสายลม แสงแดด ยอดหญ้า เหมือนอย่างวันเก่าๆ แต่ตอนนี้ มันยิ่งลึกซึ้งขึ้น


สุดท้าย ขอโทษสำหรับหลายๆ อย่าง และขอบคุณสำหรับหลายๆ อย่างเหมือนกัน

ฉันไม่คิดจะรั้งเธอไว้จริงๆ นั่นแหละ เพราะในใจฉันเองก็มีคำตอบเสมอว่า สายน้ำไม่เคยไหลกลับ แต่ก็ไม่รู้ว่าที่ทำไปอย่างนั้นเพื่ออะไร เพื่อ..สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเราสองคนมั้ง


ลาก่อน ลาก่อนจริงๆ แล้ว เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกนาน จนกว่าเราจะพบกันอีกครั้ง แต่คราวนี้ฉันไม่สัญญา เพราะฉันจะลืม..ลืมเธอให้ได้


 

โดย: ฉัน..ในวันที่เราจบกันจริงๆ IP: 61.91.169.189 17 กรกฎาคม 2548 14:48:04 น.  

 

ฉัน...

ขอโทษที่ยังไม่อาจคุยกับเธอได้เต็มเสียง
แต่ขอให้เธอเชื่อเถอะว่า ฉันไม่มีอะไรแล้ว ไม่มีแล้วจิงๆ


โชคดี

ขอบใจ ที่เปิดรหัสได้นะ

 

โดย: ละมุนใจ IP: 203.113.71.4 20 สิงหาคม 2548 23:40:43 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


ละมุนใจ
Location :
กระบี่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




แสบ ซ่า ซน ป่วน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยคร๊าบ


















Friends' blogs
[Add ละมุนใจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.