Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
19 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
♥♥♥♥ความรักของแม่♥♥♥



สมัยก่อน…คุณพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ…
ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต…
อยู่ในป่า…กับเพื่อน 5 – 6 คน…
ทุกวันก็จะเปลี่ยนเวรกัน…ล่าสัตว์ป่า…มาทำอาหาร…
วันหนึ่ง…เป็นเวรของคุณพงษ์เทพ…
เขาก็คว้าปืนยาว…สะพายบ่า…เดินเข้าป่าไป
อาหารโปรดของคุณพงษ์เทพ…คือแกงเนื้อลิง…
พอเดินเข้าป่าไปได้สักพัก…
เห็นลิงตัวหนึ่ง…นั่งอยู่บนต้นไม้…หันหลังให้…
คุณพงษ์เทพก็รีบยกปืนประทับบ่า…
ยิงเปรี้ยง…ไปที่ตัวลิง…

เหตุการณ์แปลกประหลาดได้เกิดขึ้น…
ปกติ…ลิงพอถูกยิง…จะหล่นตุ๊บ…จากต้นไม้ทันที…
แต่ลิงตัวนี้…นั่งจับกิ่งไม้เฉย…ไม่หล่นลงมา…

จะว่ายิงไม่ถูก…ก็ไม่น่าเป็นไปได้…
เพราะคุณพงษ์เทพ....ยิงปืนแม่น…
ระยะแค่นี้....เป้าใหญ่ขนาดนี้…ไม่พลาดแน่นอน…

ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น…
ลิงตัวที่ถูกยิง…ร้องโหยหวน…เสียงดังมาก…
ฝูงลิงที่แยกย้ายกันออกหากินอยู่บริเวณใกล้ ๆ…
ต่างแห่กันเข้ามาหาลิงตัวที่ถูกยิง…
แล้วร้องโหยหวน…เหมือนกันหมด…
คุณพงษ์เทพตกใจ…ยืนตกตะลึง…
ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น…
สักครู่…ลิงตัวที่ถูกยิง…
โยนวัตถุเล็ก ๆ…สีดำๆ .ชิ้นหนึ่ง…
ให้กับลิงตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด…
แล้วก็หล่นตุ๊บ…ลงมาจากต้นไม้…

คุณพงษ์เทพ…รีบวิ่งไปดู…
ลิงถูกยิงเข้าที่หลัง…ทะลุหน้าอก…
เลือดแดงฉาน…เต็มตัว…
คุณพงษ์เทพเห็นแล้ว…ต้องเบือนหน้าหนี…
ลิงที่ตกลงมา…
เป็นลิงแม่ลูกอ่อน…
ขณะที่ถูกยิง…เธอกำลังให้นมลูก…
ลูกตัวน้อย…กำลังดูดนมอย่างมีความสุข…

ทันทีที่ถูกยิง…
ถ้าเป็นลิงตัวอื่น…จะหล่นตุ๊บ…ลงจากต้นไม้…
แต่แม่ลิงตัวนี้…ยังหล่นไม่ได้…ยังตายไม่ได้…
เพราะเธอยังมีภารกิจใหญ่หลวงที่ต้องทำ…
คือ…รักษาชีวิตลูกน้อย…ให้พ้นอันตราย…

เธอกัดฟัน…โหนกิ่งไม้ไว้…
แม้จะเจ็บปวดแทบขาดใจ…
มองดูเลือดที่ไหลหยดเป็นทาง…ด้วยความตกใจ… พยายามรวบรวมพละกำลังที่ยังพอมีเหลือทั้งหมด…
ตะโกนสุดเสียง…ร้องเรียก…ฝูงลิงเข้ามาใกล้ ๆ…
แล้วก็ฝากฝัง…ให้เลี้ยงลูกน้อยแทนเธอ…

หลังจากโยนลูกให้จ่าฝูงแล้ว…
มองดูลูก…ถูกพาไปจนลับสายตาแล้ว…
แน่ใจว่า…ลูกปลอดภัยแล้ว…
จึงหลับตา…แล้วหล่นลงมา…ตาย…

คุณพงษ์เทพ…ก้มมองหน้าลิง…แล้วร้องไห้…

เพราะที่เบ้าตาลิง…
มีหยดน้ำตาใส ๆ…กำลังไหลริน…
คุณพงษ์เทพ…รีบเดินกลับที่พัก…
เอาปืนไปเผาทิ้ง…
ไม่ยอมออกล่าสัตว์อีกเลย…ตลอดชีวิต…

และภาพความรักที่ยิ่งใหญ่…ของแม่ลิง…
ที่มีต่อลูกน้อย…
เป็นแรงบันดาลใจ…ให้พงษ์เทพ…
แต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง…
ชื่อว่า…”ลิงทะโมน…”
เพื่อยกย่อง…เชิดชู…
คุณค่าของความรัก…ที่แม่…มีต่อลูก…





















Create Date : 19 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2548 9:32:36 น. 140 comments
Counter : 646 Pageviews.

 
อ่าแล้วเศร้าจังเลยอะคุณสเลเต ความรักของแม่ยิ่งใหญ่นะ
สงสารลิงตัวนั้นจังดูแลลูกน้อยกระทั่งวาระสุดท้าย


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:14:27 น.  

 
ความรักของแม่
ยิ่งใหญ่เหลือเกิน อ่านแล้วรุ้สึกเศร้าค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณสเลเต


โดย: พลอยสีรุ้ง วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:27:05 น.  

 


โดย: เสียงซึง วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:31:18 น.  

 
จะเว่อร์ไปไม๊ถ้าผมจะบอกว่า ขณะที่อ่านก็นึกภาพตามไปด้วย
แทบสำลักความสะเทือนใจ


โดย: maczy วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:35:26 น.  

 
พึ่งมาได้อ่านความจริงเป็นอย่างนี้เอง เศร้าจังค่ะ เพลงลิงทะโมนนี้ก็เศร้ากินใจมาก คุณพงษ์เทพคงเสยใจไปไม่น้อยเลยน่ะค่ะ


โดย: erina เองจ๊ะ IP: 60.43.123.199 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:15:47 น.  

 
เคยไม่อยากฟังเพลงนี้ เพราะมันโหยหวนมาก


โดย: 5150 IP: 221.128.113.195 วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:37:37 น.  

 
เศร้ามากๆๆคะ



โดย: หยิ๋งแป๋ม วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:44:04 น.  

 
Image Hosted by ImageShack.us
โอยย..เล่นเอาปวดหัวเลยค่ะ


โดย: erol วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:11:02:49 น.  

 
รู้สึกสงสารลิงเลยค่ะ


โดย: uggie* วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:25:19 น.  

 
คุณสเลเตขา
เรื่องนี้เศร้าจริงๆ คะ ไม่เคยได้ทราบความเป็นมาของเพลงนี้เลย แต่ไม่ชอบฟังเพลงนี้เพราะว่าหดหู่มาก ก็ถือเป็นมรณสติท่ได้จากลิงนะคะ อย่างน้อยที่สุดก็ทำให้คุณพงเทพ เองเลิกล่าศัตว์ และอาจเป็นเรื่องเตือนใจให้คนอื่นๆ ได้อีกนะคะ
คิดถึงคะ


โดย: แมวนอนหวด วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:42:58 น.  

 
อ่านแล้วตันใจค่ะ ...ขนาดว่าสัตว์เค้ายังทำได้ขนาดนี้แล้วคนที่เป็นแม่คงจะทำเหมือนกันหรืออาจจะมากกว่ากันหลายเท่าก็ได้ค่ะ ... ความรักของแม่จะหาอะไรเปรรียบเทียบไม่ได้เลยค่ะ


โดย: JewNid วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:33:30 น.  

 
สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วสงสารลิง

รักดีเอาดอกไม้มาฝากก่อนนอนค่ะ

หลับฝันดีนะคะ



โดย: รักดี วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:19:53 น.  

 


โดย: erol วันที่: 19 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:45:24 น.  

 
จขบ.เพิ่งกลับมาถึงบ้านได้สักพักหนึ่งนี่เอง.....ค่อยมาตอบคอมเม้นท์ในตอนเช้านะคะ....ไปนอนก่อนล่ะค่ะ...ง่วงจังเลย


โดย: สเลเต วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:0:10:40 น.  

 
นาน ๆ เข้ามาทีโดนเลยคับ โดนเรื่องลิงทำเอาตะลึง นึกภาพออกเลยเพราะตัวเองก็เคยเป็นนักล่าเหมือนกัน แต่ของผมเป็นนกกระจิบตัวเล็ก ล่าด้วยหนังสติ๊กเมื่อวัยยังคะนอง ไม่ได้ตั้งใจจะยิงให้ถูกจริง ๆ แต่ดันโดน ทั้ง ๆ ที่เมื่อตั้งใจยิงครั้งก่อน ๆ ไม่เคยยิงโดนเลย

ตกใจนะที่ยิงโดนนกตกลงมาตายเป็นตัวแรกในชีวิต แค่นั้นก็เสียใจแล้ว แต่สักพักคู่ของนกตัวนั้นก็ออกมาร้องตามหาคู่อยู่ตั้งนาน เสียใจมากตั้งแต่นั้นผมไม่เคยยิงนกอีกเลย


โดย: จุ๊จิ๊ IP: 58.147.48.198 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:06:37 น.  

 
อรุณสวัสดิ์ค่ะ...คุณ อินทรีทองคำ .../คุณ พลอยสีรุ้ง /คุณเสียงซึง
ไม่มีความรักใดจะยิ่งใหญ่เหนือความรักของแม่อีกแล้วนะคะ....อ่านแล้วตื้นตันจนน้ำตาร่วงเลยค่ะ....

ไม่เว่อร์เลยค่ะ...คุณmaczy
ดิฉันเองก็สะเทือนใจมากเช่นกัน
คุณmaczy เห็นภาพที่นำมาใช้ประกอบในบล็ฮกนี้แล้วนะคะ...เมื่อหลายวันก่อนนี้ดิฉันไปจกระบี่มาค่ะ...ไปเจอลิงฝูงใหญ่ที่วัดถ้ำเสือ...พบภาพความรักระหว่างแม่ลิงกับลูกลิง...จึงเก็บภาพมา...ไม่นึกเช่นกันค่ะว่าจะได้นำมาใช้ประกอบเรื่องราวในบล็อกนี้....เห็นแม่ลิงที่ตระกองกอดลูกลิงน้อยอย่างหวงแหนแนบอกแทบไม่ยอมให้ห่างตัว...เห็นแล้วตื้นตันใจค่ะ...

สวัสดีค่ะ...คุณ erina /คุณ5/คุณหยิ๋งแป๋ม /คุณerol /คุณuggie*/คุณ:JewNid
...ตัวคุณพงษ์เทพเองคงรู้สึกผิดมากเลยนะคะ...ถึงทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการแต่งเพลงลิงทะโมนที่ฟังแล้วบาดลึกเข้าไปในหัวใจได้ถึงเพียงนั้นค่ะ

ขอบคุณ..คุณรักดี สำหรับดอกชบาสีหวานที่นำมาฝากนะคะ....


ว่าไงคะ...คุณerol
ทำตาแป๋วมาเชียว.....

สวัสดีค่ะ...คุณจุ๊จิ๊
เรืองนี้ถือเป็นอุทาหรณ์ที่ดีมากเลยนะคะสำหรับคนที่เคยล่าสัตว์...ไม่ว่าสัตว์เล็กสัตว์น้อยต่างก็เป็นชีวิตหนึ่งเหมือนกันนะคะ..เลเตเคยเจอเหตุการณ์ที่รู้สึกแย่มากๆเรื่องหนึ่ง..ตอนเป็นเด็กน่ะค่ะ..วิ่งไล่ต้อนฝูงเป็ดให้เข้าเล้า...ตอนที่กำลังวิ่งอยู่นั้นเผอิญมีเป็ดตัวหนึ่งวิ่งสวนทางมา..เลเตเลยเหยียบไปที่คอเป็ดตัวนั้นเต็มๆเลยค่ะ...ยังจำภาพเป็ดที่ดิ้นกระแด่วๆอยู่ได้ติดตามาจนถึงวันนี้...จำได้ว่าวันนั้นตกใจและกลัวมาก...ร้องไห้แล้วไปสวดมนต์หน้าพระใหญ่เลยค่ะ...นับตั้งแต่วันนั้นจนถึงทุกวันนี้....ไม่กินเนื้อเป็ดอีกเลยค่ะ















โดย: สเลเต วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:10:44 น.  

 
อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกของคนเป็นแม่ค่ะ เศร้าจัง อยากให้คนเราหยุดการล่าสัตว์เพื่อความสนุกคนองเสียที


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.3 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:11:22:43 น.  

 
สวัสดีคะเราเคยฟังเพลงนี้ของพี่หมูนะคะแต่ไม่เคยรู้ที่มาที่ไปได้รู้วันนี้เศร้าจังเลยค่ะอ่านแล้วอยากร้องให้เลยค่ะซึ้งมากๆๆความรักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือความรักจากแม่ค่ะไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือคนย่อมรักลูกยิ่งกว่าชีวิตของตัวเองเศร้ามากเลยค่ะ


โดย: oryzaja วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:47:56 น.  

 
สวัสดีค่ะ...พี่อู้...เลเตเพิ่งมาถึงบ้านค่ะ...ง่วงนอนจังเลย...เห็นด้วยกับพี่อู้นะคะ...เรื่องอยากให้คนหยุดล่าสัตว์เพื่อความคะนองกันเสียที...และที่อยากบอกต่อๆกันถึงเรื่องการซื้อลูกลิงหรือลูกชะนีมาเลี้ยงอีกอย่างด้วยค่ะ....บางคนเขาไม่รู้หรอกว่าการที่จะได้ลูกลิงหรือลูกชะนีมานั้น...ต้องฆ่าแม่ให้ตายจึงจะได้ลูกมา...เพราะแม่ของสัตว์เหล่านั้นไม่มีวันยอมปล่อยให้ใครมาพรากลูกไปจากอกง่ายๆหรอกค่ะ...

บล็อกนี้เป็นเรื่องเศร้าไปหน่อยนะคะ...คุณ oryzaja แต่อยากให้ได้รู้ที่มาที่ไปของเพลงที่น้าหมูเป็นคนแต่ง...เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจกันด้วยค่ะ



โดย: สเลเต วันที่: 20 พฤศจิกายน 2548 เวลา:23:37:01 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องเลเต นอนดึกแล้วตื่นหรือยังหน๊อ รักษาสุขภาพนะจ๊ะ


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.3 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:25:07 น.  

 
อา....สัญชาตญาณ..

ของสิ่งมีชีวิต..

ป.ล.มาทักทายนะครับคุณพี่...

25 พ.ย.นี้..ที่หอศิลป์เจ้าฟ้า..มามะ..มามะ..


โดย: กุมภีน วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:11:26:19 น.  

 
รักแม่ที่สุดในโลกเลยค่ะ..... ที่ต้องยอมเหนื่อย ยอมทน ยอมสารพัดจะยอม..... ยอมไม่เป้นตัวของตัวเอง ยอมแลกกับทุก ๆ อย่าง ก้เพื่อความสบายของแม่ค่ะ........

อ่านแล้วขนลุกค่ะ......


โดย: largeface วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:27:31 น.  

 
เพลงนี้มีที่มาเช่นนี้เหรอครับ
เศร้าจัง..(ตอนนั้นแอบคิดต่อว่าคนที่ทำแบบนี้ด้วยอ่ะ)
สุขสบายดีนะคุณนาย..ไปล่ะ ฟิ้ว....


โดย: เพื่อนบ้านหมดลมอ่ะช่วงนี้ IP: 203.153.168.4 วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:07:05 น.  

 
อ่านแล้วอึ้งครับพี่

อืมม จะว่าร้องไห้เลยก็ดูจะเว่อร์นะ แต่จริง ผมก็ร้องไห้ไปแล้วจริงๆครับ...เพลงพี่ก็นะ เศร้าซะ

ผมไม่ชอบลิงนะ แต่เคยดูสารคดี ลิงเนี่ยใกล้คนมากๆ ความรักที่มีต่อลูกของลิงหรือไม่ว่าสัตว์อื่นๆ ก็มีมากไม่แพ้สัตว์ประเสริฐที่เรียกกันว่ามนุษย์เลย หรือ อาจจะมากกว่าซะด้วยซ้ำ

เหมือตอนที่น้องกายของผมตาย วู้ดดี้ซึ่งเป็นแม่มหา ไปนอนเฝ้าที่หลุมศพที่หลังบ้านผมทุกวันๆ จะให้ผมทำใจได้ยังไงกันนะ

คนที่ทำกับสัตว์ กรรมจะต้องตามสนองครับ ไม่ว่าคุณจะสำนึกหรือไม่ เวรกรรมมันมีจริง ผมเจอมาแล้ว...พ่อของผมทำร้ายสัตว์มาทุกรูปแบบ ทั้งทรมานและฆ่าสัตว์อย่างโหดเหี้ยมเพิยงเพื่อความคะนอง แต่ท้ายที่สุด ท่านก็ต้องพิการ ตลอดชีวิต ประสบอุบัติเหตุไม่หยุดหย่อน พิการซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้ก็เสียชีวิตไปแล้วครับ คนที่เหมือนตายทั้งเป้นไปด้วย ไม่ใช่เพียงคนที่กระทำบาปคนนั้นเพียงคนเดียว แต่ครอบครัวของเขาด้วย.....

พึงสังวรณ์ไว้ ว่าทำอะไรไปก็ได้สิ่งนั้นกลับมาครับ


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:33:20 น.  

 

สวัสดียามเย็นค่ะ...พี่อู้ขา....ตอนที่พี่อู้มาทักทายเลเตในยามเช้า...เลเตก็ออกจากบ้านไปแล้วค่า....ช่วงนี้เริ่มหนาวแล้วนะคะ...พี่อู้อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วยค่ะ....

ขอบคุณค่ะ...ที่แวะมาทักทาย
อยากไปใจจะชาดเลยค่ะ....แต่เฮ้อ...ตอนนี้ใกล้จะเดี้ยงแล้วค่ะ....มีงานด่วนที่ต้องรีบส่ง..เฉพาะรวบรวมและทำAbstractงานวิจัย(ภาษาอังกฤษล้วนๆ)เกี่ยวกับภาคใต้เกือบ100เล่ม...ที่ยังทำไม่เสร็จและต้องส่งภายในเดือนนี้...ข้าพเจ้าก็อยากจะลาตายแล้วค่ะ...คุณน้อง.....เอาไปช่วยอ่านสัก70-80เล่มมั้ยค๊า......

ค่ะน้อง: largeface แม่เป็นบุคคลที่เราต้องรักให้มากๆ...เพราะแม่คือผู้ที่เสียสละให้ลูกได้ทุกอย่าง..แม้กนะทั่งชีวิตเลยนะคะ....คิดถึงน้อง: largeface นะคะ...แต่ช่วงนี้ยุ่งมากเลยค่ะ...

คุณเพื่อนบ้านเจ้าขา....เลเตก็ใกล้จะหมดลมแล้วค่ะ....อยากโคลนนิ่งตัวเองสัก10คน..จะได้มาช่วยกันทำงานที่คั่งค้างอยู่...คุณเพื่อนบ้านงานยุ่งเหรอคะ....คิดถึงค่ะ...

อิศวร์คะ...ไม่เว่อร์เลยค่ะ...ถ้าผู้ชายจะร้องไห้เพราะความสะเทือนใจที่ได้อ่านเรื่องนี้...ตอนที่พี่อ่านเรื่องวู้ดดี้หรือเรื่องอื่นๆที่อิศวร์เขียนให้อ่าน...พี่ก็ร้องไห้เช่นกันค่ะ...เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องที่ชวนให้เศร้าแต่อัพมาให้อ่านกันค่ะ...เราจะได้ไม่ทำอะไรผิดๆเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้ไงคะ...




โดย: สเลเต วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:22:36 น.  

 
ว่าจะเข้ามาขโมยของซะหน่อย....

เจอเรื่องเศร้า...ขโมยไม่ลงเลย


โดย: ตะเกียงลาน วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:22:10 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าค่ะ หัวอกความเป็นแม่ ไม่ว่าของคนหรือสัตว์ ก็จะเหมือนกัน

**ถ้าคุณสเลเตมีเวลาลองอ่านเรื่อง "แม่น้องการ์ดไปอยู่บนสวรรค์แล้วครับ"ที่บ้านคุณล่ามดูนะคะ จะเห็นได้ถึงความรักของแม่ที่มีต่อลูก


โดย: My Memory วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:3:56:40 น.  

 
เข้าบล๊อคนี้แล้วต้องรีบออก ถ้าใจไม่แข็ง

จากน้ำตาคลอจะกลายเป็นน้ำตาร่วง ค่ะ
สบายดีนะ


โดย: erol วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:56:49 น.  

 
เศร้าจัง.....


โดย: กระถิน2004 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:27:37 น.  

 
มาทักทาย ไม่เจอกัน 2 วันน๊า คิดถึงจ้ะ


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.3 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:00:56 น.  

 
เลเต ทั้งบทความและเพลงบรรเลง
น้ำตารินเลยนะน้อง






โดย: sun-flower วันที่: 23 พฤศจิกายน 2548 เวลา:1:41:20 น.  

 
เศร้ามั่ก ๆ อ่านแล้ว


ไม่ได้แว่ะมาทักทายซ่ะนาน สบายดีรึเปล่าเจ้าค่ะ ....


โดย: peppy_ant วันที่: 23 พฤศจิกายน 2548 เวลา:8:57:15 น.  

 
... ชีวิตแม่ลิง 1 ตัว แต่ลิงอีกหลายตัวได้อยู่รอด... หากคุณพงษ์เทพ ไม่พบเหตุการณ์วันนั้น ไม่สำนึกถึงความรักของแม่ที่มีต่อลูก... จะมีลิงอีกกี่ตัวที่ถูกยิง...
... 1 ชืวิตนี้มีค่ามากมายนัก...


โดย: โด่ง IP: 203.144.135.162 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:49:09 น.  

 
แวะมาสวัสดีตอนเย็นคะ สายันต์สวัสดิ์นะคะคุณสเลเต

คิดถึงคะ


โดย: แมวนอนหวด วันที่: 23 พฤศจิกายน 2548 เวลา:18:41:12 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยค่ะ...


โดย: ทูน่าค่ะ วันที่: 24 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:11:13 น.  

 
ขออภัยที่ทำให้เศร้าค่ะ...คุณตะเกียงลาน


ขอบคุณค่ะ...คุณMy Memory
ได้เข้าไปอ่านแล้วค่ะ....อ่านแล้วก็ประทับใจและเศร้าไปกับความรักของแม่ที่มีต่อลูกมากมายเช่นกันค่ะ


สวัสดีค่ะ...คุณ: erol /คุณ กระถิน2004 /ป้าซันขา....เรื่องนี้เศร้าก็จริงแต่อยากให้อ่านกันมากๆค่ะ...บล็อกนี้เคล้าไปด้วยน้ำตาจริงๆด้วยค่ะ...

ไม่ได้ทักทายกันนานแล้วนะคะ...คุณ: peppy_ant ...ยังคงระลึกถึงคุณอยู่เสมอค่ะ...จขบ.สบายดีแต่ช่วงนี้ยุ่งมากเลย...คุณล่ะคะ....สบายดีมั้ยเอ่ย....

ถูกต้องเลยค่ะ...คุณโด่ง
หนึ่งชีวิตที่สูญเสียไป...แลกกับหลายชีวิตที่อยู่รอดค่ะ...คุณโด่งหายไปนานเชียว....คิดถึงนะคะ...


เช่นกันค่ะ...คุณ: แมวนอนหวด
คิดถึงคุณเช่นกันนะคะ...

สวัสดีค่ะ...คุณทูน่าค่ะ...
เรื่องนี้ไม่ว่าใครๆอ่านแล้วคงกลั้นน้ำตาไว้แทบไม่ไหวเช่นกันค่ะ



โดย: สเลเต วันที่: 24 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:53:28 น.  

 
หวายยยยยย...ขอโทษด้วยค่ะ...พีอูขา
ลืมทักทายพี่อู้ค่า....คิดถึงจังเลย...


โดย: สเลเต วันที่: 24 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:05:17 น.  

 
ยังไงก็พักผ่อนเยอะๆนะค่ะ


โดย: erol วันที่: 24 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:25:06 น.  

 
ขอบคุณที่ เล่าให้ฟังครับ....รู้สึก ดี...ปนเศร้า..แต่ดีมากกว่า


โดย: สาหร่าย (แร้ไฟ ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:2:38:22 น.  

 
หวัดดียามเช้าคับคุณพี่


โดย: 5150_b วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:8:11:12 น.  

 
ปั๊มลม..กลับมาแล้วครับ


โดย: เงือกลม วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:51:34 น.  

 
วันศุกร์แล้ว คงได้หยุดพัก บ้างนะค่ะ


โดย: erol วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:07:04 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องเลเต สงสัยงานยังยุ่งอยู่แน่ๆเลยส่งกำลังใจไปช่วยจ้ะ


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.3 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:09:23 น.  

 
คุณสเลเตขา
ทักทายเย็นวันศุกร์คะ
หนาวนี้ มีความสุขสุดสัปดาห์นะคะ


โดย: แมวนอนหวด วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:17:06 น.  

 
แวะมาเยี่ยมบ่ายๆวันศุกร์ค่ะ

ขอให้มีความสุขในวันหยุดนะคะ


โดย: My Memory วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:55:08 น.  

 
ขอบคุณค่ะ...คุณ erol
ตอนนี้สงสัยหวัดกำลังถามหาแล้วค่ะ...เริ่มเจ็บคอและมีน้ำมูกแล้ว....พักผ่อนไม่พอจริงๆล่ะค่ะ...คุณ erol เองก็อย่าลืมดูแลตัวเองนะคะ...

เรื่องอาจเศร้าไปหน่อย ...นะคะคุณสาหร่าย (แร้ไฟ)...แต่เตือนใจคนอ่นได้ดีทีเดียวล่ะค่ะ...

อุ๊ยยยยยยคุณลุง 5150_b
เรียกพี่ตามลูกๆเหรอคะ....

อ้าวแล้วกัน...คุณเพื่อนบ้านกลายเป็นปั๊มลมไปซะแล้ว.....

ตอบ คุณerolอีกครั้ง.....
วันเสาร์...อาทิตย์นี้ก็เป็นวันทำงานค่ะ...มีงานด่วนต้องรีบทำให้เสร็จ...

ขอบคุณค่ะ...พี่อู้ขา.....อยากแบ่งภาคได้จัง...จะได้ช่วยกันทำงานให้ทัน....

เช่นกันนะคะ...คุณ แมวนอนหวด
หนาวนี้..ต้องดูแลสุขภาพให้มากๆด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ..คุณ My Memory ที่แวะมาเยี่ยมเยียนกัน...อยากมีความสุขในวันหยุดเช่นกันค่ะ...แต่สงสัยจะสุกมากกว่าแล้วค่ะ...ไฟลนก้นแล้ว......งานค่ะ





โดย: สเลเต วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:33:20 น.  

 
เข้ามาอีกแล้ว เจ้าของบล๊อคเบื่อหล่ะยังค่ะ

ฝันดีนะ


โดย: erol วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:48:51 น.  

 
ไม่เบื่อหรอกค่ะ...คุณ: erol
ไมเคยเบื่อเวลาที่มีคนมาเยี่ยมเลย
เพราะบล็อกนี้....ไม่ค่อยมีคนแวะเวียนมาอยู่แล้วค่ะ....มาบ่อยๆจขบ.ดีใจนะคะ...อย่าลืมดูแลสุขภาพมากๆนะคะ...จขบ.ป่วยไปแล้วค่ะ..ท่าทางจะเป็นไข้หวัด..นี่ก็เพิ่งตื่น..หลังจากกินยาแก้ไข้ไปเมื่อเช้านี้


โดย: สเลเต วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:57:31 น.  

 
ขอบคุณที่มาเล่าให้ฟังค่ะ
จขบ.ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ หายไวๆค่ะ อ่านจบก็นึกเพลงนั้นออกเลยค่ะ


โดย: quin toki วันที่: 26 พฤศจิกายน 2548 เวลา:23:49:50 น.  

 
ขอบคุณที่นำมาให้ได้อ่านกัน


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 27 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:24:42 น.  

 
ว้า..เปื่อยแล้วเห็นไหมหล่ะค่ะ
พักฝ่อนเยอะๆนะค่ะ จะได้ซ่าส์ต่อได้


โดย: erol วันที่: 27 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:10:57 น.  

 
แวะมาทักทายคืนวันอาทิตย์ครับ คุณนายหายเจ็บคอยัง..
ระวังเรื้อรังแล้วอักเสบนะครับผม


โดย: เงือกลม วันที่: 27 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:38:17 น.  

 
เปื่อยเหรอคับ อากาศเปลี่ยนแปลงดูแลสุขภาพด้วยนาคับ


โดย: 5150_b วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:6:56:00 น.  

 
ตามมาตรวจงานค่ะ
วันจันทร์แล้วส่งงานหรือยังเอ่ย



โดย: My Memory วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:02:32 น.  

 
อิอิ ที่จริงอัพบล๊อคไปแล้วอะคุณสเลเต แต่พอดี เวปรูปเดี้ยง พออัพเสร็จลองเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ว่าพอออนไลน์ก็เดี้ยงทันทีอิอิ เลยไม่ได้ใช้เรย
ชอบมาบล๊อคคุณสเลเตอะ เดี่ยวต้องแอ้ดไว้อะนะ จาได้มาง่ายๆอะจะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:29:31 น.  

 
สวัสดีค่ะ...คุณ quin toki
ขอบคุณนะคะสำหรับความห่วงใย
คุณเองก็ต้องดูแลตัวเองด้วยเช่นกัน...อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย....ไม่สบายเอาง่ายๆเลยค่ะ

ด้วยความยินดีค่ะ...คุณ ตี๋น้อย

555 สงสัยตอนนี้ซ่าไม่ไหวแล้วค่ะคุณ: erol ...นี่ก็นอนมา2วันเต็มๆแล้ว....วันนี้ยังไม่ได้ทำงานอะไรเลยค่ะ....

คุณเพื่อนบ้านเจ้าคะ....
อาการไม่ดีแล้วค่ะ....เพราะเป็นหลอดลมอักเสบไปเรียบร้อยแล้ว....
อย่างนี้ทุกครั้งเลยที่เป็นหวัดน่ะ...

ป่วยค่ะ...คุณอภิมหา5...ยังไม่เปื่อย...แต่ถ้าเป็นนานกว่านี้คงเปื่อยแน่เลย....หุหุหุ...ถ้าเปื่อยไปแล้วจะตามไปหลอกหลอนอ้ะ.....



โดย: สเลเต วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:44:43 น.  

 
เศร้าจังอ่ะ


โดย: byxgy วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:56:04 น.  

 
555....คุณ My Memory ....ยังไม่ได้เริ่มงานเลยค่ะวันนี้น่ะ....ใกล้วันส่งงานเข้ามาทุกขณะแล้ว.....

อ้าวววววววแล้วกัน..เมื่อกี้คลิกไปดูแอดเฟรนด์...ยังไม่ได้แอดคุณอินทรีทองคำไว้เหรอ....คิดว่าแอดไปนานแล้วซะอีก..หุหุหุ....เพราะรู้สึกว่าอยากเจอคุณอินทรีทองคำเมื่อไหร่ก็ได้เจออย่างง่ายดาย...จนไม่ได้คิดว่าไม่ได้แอดคุณไว้เลย....อิอิอิ


โดย: สเลเต วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:56:53 น.  

 
อ้าวแล้วกัน....สวนทางกับคุณbyxgy เรื่องเศร้าแต่ทำให้เราได้สตินะคะ.....ยินดีท่ได้รู้จักค่ะ..


โดย: สเลเต วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:16:17 น.  

 
คุณเลเตคะ คุณล่ามวกกลับมาอีกครั้ง
ไปชมดอกไม้งามๆจากอันดามันมาแล้วค่ะ ดอกไม้น่ะชอบค่ะ สวยดี แต่ที่ชอบมากกว่านั้นคือ บ้านบุหลันรายา ถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป คุณเลเตหาภาพมาให้ชมอีกได้ไหมคะ คุณล่ามชอบบ้านแบบนี้จริงๆ ค่ะ เห็นแล้วหลงรักทันทีเลย

............
ได้ยินว่าคุณเลเตก็ไม่สบายเหมือนกัน
หายไวๆ นะคะ


โดย: คุณล่ามMy Memory IP: 83.93.19.63 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:28:15 น.  

 


โดย: erol วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:31:10 น.  

 
เรื่องนี้อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
อ่านแล้วมันร้าวจนน้ำตาจะไหล


โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:11:54 น.  

 
คุณล่ามคะ....เดี๋ยวคืนนี้เลเตจะเมล์ภาพบ้านบุหลันรายาส่งไปให้นะคะ...ภาพอาจมีมุมเดียวเพราะไม่มีเวลาถ่ายเลยค่ะ....รอเลเตไปอีกครั้งจะถ่ายมาให้ชมกันอย่างละเอียดเลยนะคะ....
ช่วงนี้เลเตเป็นหวัดค่ะ....อาการไม่ค่อยจะดีแล้วล่ะ...เพราะเป็นหลอดลมอักเสบไปเรียบร้อยแล้วค่ะ....ต้องพยามยามดูแลตัวเองให้มากกว่านี้ค่ะ...คุณล่ามก็อย่าลืมรักษาสุขภาพนะคะ....

คุณ erol
ไม่ต้องมาทำหน้าแก้มแดงยิ้มหวานเลยค่ะ.....ทวงภาพนีโมที่ว่าจะเอาไปแจมในกระทู้แล้วนะคะ....

ป้าติ๋วขา....เลเตก็ว่าบล็อกนี้เป็นเรื่องเศร้าค่ะ....อ่านแล้วน้ำตาไหล...แต่ก็ยังอยากนำมาให้อ่านกัน...อยากให้อ่านกันเยอะๆ....เพราะมีคนไทยหลายคนชอบซื้อลูกลิงและลูกชะนีมาเลี้ยง....โดยที่ไม่รู้ว่าลูกลิงหรือลูกชะนีเหล่านั้น...แลกมาด้วยความตายของแม่ลิงและชะนีค่ะ...


โดย: สเลเต วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:41:40 น.  

 
กวาดคอด้วยยาใบโพธิ์ หรืออมกลั้วคอ แล้วค่อยๆกลืนให้ค้างอยู่ที่คอ
2 ดรั้ง /วัน


โดย: Jasmin rice IP: 61.91.163.21 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:27:57 น.  

 
ขอบคุณค่ะ..พี่Jasmin rice เจ้าขา....เดี๋ยวพรุ่งนี้จะจัดการเลยค่ะ...ทรมานมากเลยเวลาที่เป็นหลอดลมอักเสบนี่น่ะ
อิอิ...ไปปั่นงานต่อล่ะค่ะค่ะ.....


โดย: สเลเต วันที่: 28 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:12:45 น.  

 
คุณเลเตคะ บุหลันรายาถึงมือเรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอบคุณมากๆ นะคะ

เดือนหน้าคุณเลเตไปกระบี่อย่าลืมเก็บภาพสวยๆ มาฝากด้วยแล้วกันนะคะ

ส่วนของฝากจากทางนี้คือ ความรู้สึกดีๆ และกำลังใจฝากถึงทุกคนในครอบครัวค่ะ

รักษาสุขภาพใจให้ดีๆ นะคะ สุขภาพกายจะได้แข็งแรงตาม

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



โดย: คุณล่าม My Memory IP: 83.93.19.63 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:4:31:49 น.  

 
มาทักทายคุณสเลเตจะ เวลาวันๆนี่เร็วจัง จาสิ้นปีอีกแล้วสินะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:17:20 น.  

 
หวัดดีครับพี่'เลเต..

ตกลงคืน 50 ปีได้ไปป่าวครับ..

คืนนั้นผมกับเพื่อนไปต่อกันจนเกือบสว่างอ่ะ..5555

นานๆได้เจอกันฝูงใหญ่ซักที..

ตอนนี้ผมก็....สุขภาพแย่ครับ...เสร็จงานเสวนากับมติชน ที่ มข เย็นวันอาทิตย์ก็ไปทานมื้อเย็นกับอาจารย์คนนึงที่เป็นที่คณะที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์..(คนนี้ไปเรียนที่ U of Otago พร้อมกับพี่ วรชัย ครับ) ..พอถึงที่พักซักเที่ยงคืนเศษๆ..อาการอาหารเป็นพิษออกอาการเลยครับ..จนถึงวันนี้..กรรมจริงๆ..นอนทั้งวันเลย..


โดย: กุมภีน วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:20:07 น.  

 
อ้อ กำลังอ่านเรื่องเขาใหญ่กับการเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติแห่งใหม่ในเมืองไทย..ที่ลงใน NG ฉบับภาไทยเล่มล่าสุดอยู่พอดีเลยครับคุณพี่..


โดย: กุมภีน วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:23:57 น.  

 
สวัสดีค่ะน้องเลเต มาส่งกำลังใจอีกวันค่ะ หายป่วยไวๆ งานเสร็จทันเวลานะคะ ดื่มน้ำอุ่นนะคะ งดน้ำเย็น และไปพบแพทย์ได้แล้วค่ะ แข็งแรงนะจ๊ะ


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.3 วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:54:41 น.  

 
นีโม่โดนจับไปค่ะ


โดย: erol วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:50:18 น.  

 
คุณนายไม่ค่อยชอบทานยานี่..แต่จะกล้าใช้ยาใบโพธิ์
กวาดคอเหรอ
บ้านบุหลันรายา น่าดำเนินการต่อนะ รับรองได้คนแถวนี้ไปอุดหนุนแน่นอนเลยครับ




โดย: เงือกลม วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:49:27 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ...คุณล่าม
ขอบคุณสำหรับกำลังใจและความรู้สึกดีดีที่มีให้แก่กันค่ะ

นั่นสิคะ...คุณ: อินทรีทองคำ
เวลาผ่านไปเร็วจังเลยนะคะ...แป๊บเดียวปีใหม่ก็จะมาถึงแล้ว

ไม่ได้ไปค่ะ...พี่เลเตเป็นไข้หวัดและหลอดลมอักเสบ...เพิ่งจะดีขึ้นวันนี้เอง..เสียดายจังเลยค่ะ...อ.ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์คนนั้น..ใช่อ.นิติหรือเปล่าคะ..ถ้าใช่ก็โชคดีมากเลยค่ะ..อ.นิติแหลมคมมากเลย...แต่ถ้าไม่ใช่...แล้วจะเป็นใครเอ่ย....อ้าวNGเล่มใหม่ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ...อ่านแต่งานวิจัยของชาวบ้านจนหัวโตไปหมดแล้ว......

พี่อู้ขา...เลเตไปหาหมอมาแล้วค่ะ..หมอบอกว่าเป็นหลอดลมอักเสบ..ให้ยามาเยอะแยะเลย..สงสัยกินไปได้สัก 3 เดิอนค่ะ...หมอบอกว่าไม่ให้กินน้ำร้อนหรือน้ำอุ่นค่ะ...ให้กินน้ำเย็น..เพราะน้ำเย็นจะช่วยทำให้หลอดลมที่อักเสบลดอาการบวมลงค่ะ...เลเตล่ะงงไปเลยค่ะ...

คุณเพื่อนบ้านเจ้าขา...กลั้นใจเลยค่ะไปซื้อยาตามที่พี่จัสมินไรซ์บอกมา แล้วผสมกะน้ำมะนาว..เกลือ และน้ำผึ้ง...ตั้งสติอยู่พักหนึ่งแล้วจัดการกวาดคอไปเลย....เฮ้อ...แทบตายเลยค่ะ..อิอิอิ..แต่หลังจากนั้น..อาการดีขึ้นเรื่อยๆเลยค่ะ..ตอนนี้แทบไม่มีอาการไอแล้ว.ค่ะ....ส่วนเรื่องบ้านบุหลันรายานั้น....พี่สะใภ้เพิ่งโทรมาบอกค่ะว่าจะทำต่อไปเพราะพี่ต้อมเขียนแบบไว้ให้หมดแล้ว ตอนนี้ก็เริ่มเรียกช่างมาคุยแล้วค่ะ...แบบสวยมากเลย..สถานที่ก็สวยค่ะ...ด้านหลังติดภูเขา
ด้านหน้าเป็นลำคลอง...ฮวงจุ้ยดีมากเลยค่ะ...คุณนายก็ว่าจะเอาต้นไม้ไทยๆไปลงไว้ให้เต็มเลยล่ะ...เดี๋ยวไปคราวหน้าจะถ่ายรูปมาให้ดูอีกนะคะ...อ้อ...พี่สะใภ้เค้าจะทำสวนสมุนไพรด้วยล่ะเพราะพี่เค้าจบแพทย์แผนไทยมา






โดย: สเลเต วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:22:31 น.  

 
หวายยยยยยยยย
ลืมคุณerol
อย่าน้อยใจนะค๊า...
ไม่ได้ตั้งใจค่า...ขอบคุณสำหรับปลานีโมที่นำไปฝากนะคะ...


โดย: สเลเต วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:25:40 น.  

 
ดีหล่ะ
เป็นคนที่ถูกลืม


โดย: erol วันที่: 29 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:43:05 น.  

 
เลเต้ป่วยเหรอ... อากาศมันแปรปรวน... ดื่มน้ำอุ่นๆนะ... พักผ่อนเยอะๆ... เดี๋ยวก็หายจ้า... หายไวไวนะครับ...


โดย: โด่ง IP: 203.144.135.162 วันที่: 30 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:57:32 น.  

 
หายป่วยไวๆ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 30 พฤศจิกายน 2548 เวลา:11:21:49 น.  

 
คุณสเลเต
แอโรลไม่มี photoshop ค่ะ มี A Cไรน๊า


โดย: erol วันที่: 30 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:41:16 น.  

 
น่ารักจังเลย คุณสเตเล
ว่าแต่หายป่วยแล้วหรือค่ะ


โดย: erol วันที่: 30 พฤศจิกายน 2548 เวลา:19:33:35 น.  

 
พี่'เลเต...
เสียดายจังเลยครับ
นึกว่าได้ไปงานคืนนั้นด้วย..

ตอนนี้ดีขึ้นบ้างหรือยังครับ..

อ้อ..อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ที่ผมพูดถึงคืออาจารย์กมลทิพย์ ครับ..อยู่ที่ภาควิชากายวิภาคฯ คณะแพทย์ มข.ครับพี่..

หายไวไวนะครับ...


โดย: กุมภีน วันที่: 30 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:46:16 น.  

 
คุณเลเตคะ คิดว่าบล๊อกคุณเศร้าแล้วนะ

แต่วันนี้บล๊อกคุณล่ามยิ่งเศร้าหนักเลยค่ะ


โดย: My Memory วันที่: 1 ธันวาคม 2548 เวลา:4:43:22 น.  

 




โดย: erol วันที่: 1 ธันวาคม 2548 เวลา:9:38:57 น.  

 
แวะมาเยื่ยมค่ะ


โดย: กานท์มัณฑรัตน์ (แมลงสาปตัวเมีย ) วันที่: 1 ธันวาคม 2548 เวลา:14:14:38 น.  

 
สวัสดีค่ะ คุณเลเต
เข้ามาก็ได้เศร้าเลย


โดย: ~มณีลัลลา~ วันที่: 1 ธันวาคม 2548 เวลา:20:23:58 น.  

 
โอ๋ๆๆๆๆ...erol ขา....
อย่าน้อยใจน๊า....
ไม่ได้ลืมค่ะ....แต่หลงไปหน่อยเดียวเอง....โอ๋นะคะ

ใช่แล้วค่ะ...คุณโด่ง
เป็นหวัดก่อน...แล้วตามมาด้วยหลอดลมอักเสบ...ไปหาหมอมาแล้ว....กินยาทุกวันอย่างเคร่งครัด...ยังม่ะหายเลยค่า......คุณโด่งเองก็อย่าลืมดูแลสุขภาพนะคะ.....


ขอบคุณค่ะ...คุณ: ตี๋น้อย
อยากหายไวไวเช่นกันค่ะ....งานสุมหัวเพียบเลย....ตัวเป็นเกลียว..หัวเป็นน็อตไปแล้วค่ะ...เฮ้อ....


ยังไออยู่เลยค่ะ...คุณ: erol
เลยยังไม่มีเวลาไปหาข้อมูลเรื่องใส่ชื่อบนภาพมาให้...รอหน่อยนะคะ...งานเยอะมากเลยค่ะช่วงนี้...ไม่มีเวลากระทั่งอัพบล็อก...ดองจนเค็มไปแล้วค่า.....

นั่นสิคะ...พี่เลเตก็อยากจะไปแทบแย่แล้ว..แต่ลุกไม่ขึ้นเลยค่ะ.....วันนี้ก็ยังอยู่เลย...แต่ต้องลุกขึ้นมาทำAbstract งานวิจัยเกี่ยวกับภาคใต้
ต้องรีบส่งแล้วค่ะ...ยังม่ะเสร็จเลย......หัวโตเท่าแตงโมไปแล้วค่ะ..สมน้ำหน้า...อยากงก...รับงานเยอะดีนัก.....

แวะไปอ่านมาแล้วค่ะ...คุณล่าม...
น่าสลดใจค่ะ....เรื่องที่ไม่ควรเกิดแท้ๆเลย....เศร้าค่ะ


คุณ: erol เป็นไรคะ
ทั้งเหงื่อตก...ทั้งยิ้มแก้มแดงมาเชียว

สวัสดีค่ะ...คุณ: กานท์มัณฑรัตน์ (แมลงสาปตัวเมีย )...ชอบชื่อแรกที่ไม่ใช่ชื่อล็อคอินมากกว่า...ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ...หวังว่าคงแวะเวียนมาทักทายกันอีกนะคะ....

ไปนอนแล้วค่า.....ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว...ฝันดีกันทุกคนนะคะ....ราตรีสวัสดิ์ค่ะ



โดย: สเลเต วันที่: 1 ธันวาคม 2548 เวลา:20:49:09 น.  

 
กลับมาจากปริมณฑลแล้วค่ะ หายดีหรือยังเอ่ย แล้วก็งานเสร็จหรือยังจ๊ะ


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.87 วันที่: 2 ธันวาคม 2548 เวลา:13:34:39 น.  

 
มาดูอาการว่าหายหรือยังค่ะ


โดย: erol วันที่: 2 ธันวาคม 2548 เวลา:19:14:25 น.  

 
จำได้ว่าเพลงนี้นานมากแล้ว ตั้งแต่ยังเรียนอยู่เลย ฟังแล้วน้ำตาซึมทุกที แต่ก็ชอบมากๆ เพิ่งมารู้ที่มาวันนี้...เข้าใจแล้วว่าทำไมเพลงนี้ถึงกินใจนัก

ปลง รักษาสุขภาพกาย สุขภาพใจด้วยนะคะ คิดถึงเสมอค่ะ


โดย: นีออน IP: 203.113.80.12 วันที่: 2 ธันวาคม 2548 เวลา:21:04:41 น.  

 
มาฟังเพลงเพราะๆครับ

ไม่อ่านแล้วนะพี่ เดี๋ยวน้ำตาซึมอีก

ช่วงวนหยุดไปเที่ยวไหนมั้ยครับพี่


โดย: พ่อน้องโจ วันที่: 2 ธันวาคม 2548 เวลา:23:18:30 น.  

 
คุณเลเตไม่สบาย
หายไวๆนะคะ จิบน้ำอุ่นบ่อยๆ พักผ่อนเยอะๆ


โดย: ~มณีลัลลา~ วันที่: 3 ธันวาคม 2548 เวลา:4:06:12 น.  

 
คงนอนพักอยู่
หยุดยาวเลยด้วย
หายไวๆนะค่ะ


โดย: erol วันที่: 3 ธันวาคม 2548 เวลา:10:52:37 น.  

 
พักผ่อนเยอะๆนะครับพี่

วันนี้ผมกลับเข้าบางกอกแล้ว..

แต่พรุ่นี้ก็ออกเดินสายแต่เช้า..ไปสำรวจแถวชัยภูมิโคราช ยาวถึงวนที่ 6 เลยครับ...เฮ้ออ...เหนื่อยย...


โดย: กุมภีน วันที่: 3 ธันวาคม 2548 เวลา:11:45:26 น.  

 
ไม่ได้มานานคะ สบายดีหรือค่ะ


โดย: erina วันที่: 3 ธันวาคม 2548 เวลา:18:22:45 น.  

 
แวะมาทักทายคุณเลเต และ
รักกัน ชอบกัน อย่าลืมแวะไปโหวตให้ตี๋น้อยน๊ะครับ
ขอบคุณครับ


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 3 ธันวาคม 2548 เวลา:18:27:30 น.  

 


โดย: erol วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:14:30:20 น.  

 
อิอิอิ.....ไม่มีไข้เล้วค่ะพี่อู้...แต่ยังไอไม่หยุดเลยค่ะ.....หุหุหุ...ท่ทางจะเป็นไอเลิฟยูไปซะแล้ว......อุ๊ยยยยยย..ตายจริงยุงบินว่อนเต็มบล็อกเลยค่ะ..5555...น้ำเน่าไปนิดเดียวเองอ้ะค่ะ

ขอบคุณค่ะ...คุณ erol ...คนน่ารัก
แวะมาทักทายทุกวันเลย....ดีขึ้นแล้วค่ะ.....

หวัดดีจ้านู๋นีออน...คิดถึงจังเลยค่ะ....ช่วงนี้พักผ่อนเยอะแล้วค่ะ...ต้องลุกขึ้นมาทำงานที่คั่งค้างแล้วล่ะ...ต้องรีบส่งด้วยล่ะ...แต่งานไม่ไปไหนเลย....เศร้าจัง...มัวแต่ไม่สบายอยู่นั่นแหละ

พ่อน้องโจ...วันหยุดยาวนี่..พี่ไม่ได้ไปไหนเลยค่ะ...ต้องสะสางงานค่ะ...เพิ่งฟื้นไข้ด้วย...เป็นหวัดและหลอดลมอักเสบค่ะ...รักษาสุขภาพด้วยนะ...อย่าปล่อยให้ไม่สบายล่ะ...

ขอบคุณคุณมณีมากค่ะ..สำหรับความห่วงใย....ช่วงนี้พยายามไม่ดื่มน้ำเย็นเลยค่ะ..อยากหายไวไว..เพราะไอแต่ละครั้ง..เป็นชุดเลยค่ะ..รัวเป็นปืนกลเลย..อิอิอิคุณมณีล่ะค่ะ...เรียนหนักมั้ยเอ่ย...อย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองและคนใกล้ตัวนะคะ....คิดถึงคุณมณีมากเลย....


จะเอ๋...คุณ: erol
พอหายไข้แล้วก็ลุกขึ้นมาทำงานแล้วค่ะ....ไม่ทำไม่ได้เพราะถึงกำหนดส่งแล้ว...เด๋วไม่ได้กะตังค์ค่า.....


อ้าววววววนายกุมภีณ...ป่านนี้เธอก็คงเดินทางอยู่ล่ะสิ...เดินทางปลอดภัยนะคะ....งานสำรวจก็เหนื่อยแบบนี้ล่ะ...หรือว่าชอบงานนั่งโต๊ะจ๊ะ....


นั่นสิคะ...ไม่ได้ทักทายกันนานเลยนะคะ...คุณ: erina
เพิ่งหายจากไข้หวัดค่ะ....ช่วงนี้คนเป็นหวัดกันเยอะนะคะ...รักษาสุขภาพด้วยนะคะ...

ได้เลยค่ะ....คุณตี๋น้อย....ต้องตามไปโหวดให้อยู่แล้วค่ะ....เดี๋ยวตามไปนะคะ...

คุณ : erol น๊า......
บลฮกนี้น่าเบื่อขนาดนั้นเชียวเหรอคะ......ถึงกับหลับ...คร่อกฟี้เลยอ้ะ.....











โดย: สเลเต วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:15:37:48 น.  

 
เปล่าค่ะ เห็นว่าเจ้าของบล๊อคไม่อยู่ก็เลยมาแอบเงียบอ่ะค่ะ


โดย: erol วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:15:56:12 น.  

 
มาทักทายคุณสเลเต สงสัยจาไปเที่ยว มีความสุขมากๆนะจ้ะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:16:10:46 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังค่ะ
ชอบเพลงลิงทะโมนเหมือนกันค่ะ แต่เพิ่งเคยได้อ่านความเป็นมาของเพลงนี้แบบเต็มๆ อ่านแล้วเห็นภาพเลย


โดย: jan_tanoshii วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:21:47:36 น.  

 
หุย.. แอบงีบค่ะ
ผิดตลอดเลยค่ะ


โดย: erol วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:23:14:06 น.  

 
สุขสันต์วันพ่อ เป็นไรหรือเปล่าค่ะ ซึ่งอยู่กัยเจ้าลิงน้อยนานไปเลยนะค่ะ ลืมอัพบล๊อคหรือค่ะ จะให้เอรีข่วยอะไรไหมค่ะ จัดบ้านให้ใหมต้อนรับวันพ่อ คริสตฺมาสไปถึงปีใหม่เลยค่ะ


โดย: erina วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:0:44:24 น.  

 
มาเที่ยวบ้านอินทรีทองคำ เดี๋ยวทำโมจิให้ทานจะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:4:59:12 น.  

 


โดย: erol วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:10:03:50 น.  

 
สุขสันต์วันพ่อค่ะ น้องเลเต


โดย: พี่อู้ค่ะ IP: 58.11.10.46 วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:12:04:37 น.  

 


โดย: erol วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:12:16:20 น.  

 



เป็นเพลงที่เศร้ามาก...


เคยฟังแล้วน้ำตาไหลครับ



โดย: ปิศาจสุรา (อะไรดี ) วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:15:33:13 น.  

 
อิอิอิ...เห็นบล็อกนี้เงียบดีใช่มั้ยคะ...คุณ: erol ..อิอิอิ...มาได้บ่อยๆเลยค่ะ

ไม่ได้ไปไหนเลยค่ะ............คุณ อินทรีทองคำ ...งานสุมหัวเอาตัวไม่รอดเลยค่ะ


สวัสดียามค่ำคืนจากเมืองไทยค่ะคุณ jan_tanoshii ...เพลงนี้เศร้านะคะ...ครั้งแรกได้ยินก็ยังนึกเลยค่ะว่า...ทำไมเศร้าจัง....พอมาทราบข้อมูลที่หลังยิ่งรู้สึกเศร้าไปอีกค่ะ....


ไม่เป็นไรค่ะ...คุณ erol
พิมพ์ผิดกันได้ค่ะ.....จขบ.ก็ผิดเป็นประจำเลยค่ะ...


หุหุหุ...ไม่ลืมอัพบล็อหรอกค่ะ...คุณ: erina ช่วงนี้งานยุ่งมากเลยค่ะ...นียังทำงานไม่เสร็จเลยค่ะ...จะต้องส่งแล้ว.....แถมยังเป็นหวัดงอมแงมอีก...เลยต้องดองเค็มบล็อกนานที่สุดเท่าที่เคยเป็นมาค่ะ...อิอิ...เดี๋ยวคืนนี้จะอัพค่ะ......จะหาดอกไม้สวยๆมาฝากนะคะ....คุณ: erina น่ารักจัง...เอ...จะให้ช่วยอะไรดีคะ....เดี๋ยวนึกออกแล้วจะบอกนะคะ...ต้องขอรบกวนแน่ค่ะ....ขอบคุณมากนะคะ....


เดี๋ยวตามไปค่ะ...คุณ อินทรีทองคำ
ตามไปทานโมจิน๊า.....

คุณ: erol ยิ้มกว้างเห็นฟันสวยมาเชียวนะคะ....

เช่นกันค่ะ...พี่อู้ขา...สุขสันต์วันพ่อเช่นกันค่ะ..

หวัดดีอีกครั้งค่ะ...คุณ: erol
เป็นเพื่อนบ้านที่น่ารักมากเลย....มาช่วยดูบล็อกให้.....แวะเวียนมาเยี่ยมบ่อยๆด้วย...ดีใจจังเลยค่ะ...เดี๋ยวตามไปหาที่บล็อกนะคะ...


นั่นสิคะ...คุณปิศาจสุรา (อะไรดี )
ฟังแล้วเศร้าใจ..แต่เป็นอุทาหรณ์สอนใจนะคะ...



โดย: สเลเต วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:21:29:21 น.  

 
อ่า ได้รับจากเมลมาอีกทีจะ ดีใจที่เก็บไว้อะนะ ก็เลยมีทำบล๊อคอะจะ

มีความสุขมากๆนะคะ


โดย: อินทรีทองคำ วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:22:33:34 น.  

 
แวะมาเยี่ยมเยือนในวันพ่อค่ะ


โดย: ป้าติ๋ว (nature-delight ) วันที่: 5 ธันวาคม 2548 เวลา:22:56:45 น.  

 
หวัดดีเช้าวันอังคารแห่งชาติคับ


โดย: 5150_b วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:6:23:09 น.  

 
สวัสดียามเช้าค่ะ...คุณอินทรีทองคำ..../ป้าติ๋ว...และคุณอภิมหา5
กำลังจะอัพบล็อกแล้วค่า.....เดี๋ยวจะแวะไปทักทายนะคะ...


โดย: สเลเต วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:7:40:20 น.  

 
เรื่องก็เศร้า เพลงก็เศร้าค่ะ...........


โดย: noojew วันที่: 8 ธันวาคม 2548 เวลา:19:36:43 น.  

 
อ่านแล้วเศร้า


โดย: บิว IP: 202.44.71.134 วันที่: 21 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:03:09 น.  

 


โดย: น้ำผึ้ง IP: 203.150.132.242 วันที่: 2 สิงหาคม 2549 เวลา:9:37:38 น.  

 



โดย: 11 IP: 125.25.29.157 วันที่: 8 สิงหาคม 2549 เวลา:20:01:33 น.  

 
ความรักของแม่ช่างบริสุทธิ์เสียจริงๆ อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้คิดได้ เศร้ามากจนน้ำตาไหลsrc=https://www.bloggang.com/emo/emo7.gif>


โดย: ผึ้ง IP: 203.113.67.6 วันที่: 10 สิงหาคม 2549 เวลา:9:04:15 น.  

 
น่าเศร้าจริงๆ


โดย: ผึ้ง IP: 203.113.67.6 วันที่: 10 สิงหาคม 2549 เวลา:9:07:27 น.  

 
มันน่าเศร้าจริงนนะถ้าได้อ่านมันทำไมมันเศร้าขนาดนี้ รู้ซึ้งเลนะเนี้ย เด็กกรุงเทพน่ะค่ะ รักทุกคนเลย


โดย: แอมค่ะเด็กไอ้หมูบิ๊กนะ IP: 61.7.157.65 วันที่: 17 สิงหาคม 2549 เวลา:14:30:27 น.  

 
อยากให้คนที่คอยแต่ทำร้ายจิตใจแม่
และไม่เคยคิดเห็นใจแม่ มองเห็นแต่ความสุขของตัวเองได้มาอ่านจัง


โดย: คนรักแม่ IP: 58.147.125.169 วันที่: 3 กันยายน 2549 เวลา:22:47:00 น.  

 
ชอบจังค่ะอ่านแล้วประทับจัยจัง


โดย: ไอติมหวานค่ะ IP: 203.113.71.8 วันที่: 6 กันยายน 2549 เวลา:0:28:04 น.  

 


โดย: ษา IP: 203.154.97.196 วันที่: 27 ตุลาคม 2549 เวลา:13:22:21 น.  

 
อยากบอกว่าซึ้งสุด ๆ ไปเลยค่ะ


โดย: นุ่น IP: 61.7.162.228 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2549 เวลา:11:59:56 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะนำตาไหลเลย


โดย: โจ IP: 202.28.35.1 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:43:05 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะน้ำตาไหลเลย


โดย: โจ IP: 202.28.35.1 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:43:27 น.  

 
เศร้าจังเลยค่ะน้ำตาไหลเลย


โดย: โจ IP: 202.28.35.1 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2549 เวลา:14:43:49 น.  

 
น้องเพิร์ลรักแม่ให้มากเท่าที่จะมากได้เลยครับ


โดย: น้องเพิร์ล IP: 124.121.61.118 วันที่: 6 มิถุนายน 2550 เวลา:14:51:00 น.  

 
หน้องอุ้มรักแม่มากๆเลยนะค่ะอยากตอบแทนแม่มากค่ะรักแม่มากเลยค่ะ


โดย: น้องอุ้ม IP: 222.123.247.114 วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:19:57:04 น.  

 
อ่านแล้วน้ำตาจะไหลเลยนะค่ะ


โดย: น้องเอื้อง IP: 222.123.247.114 วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:19:59:50 น.  

 
src=https://www.bloggang.com/emo/emo24.gif>เศร้าจังค่ะ


โดย: k/l IP: 203.113.41.8 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:45:02 น.  

 
สงสารลิงจัง


โดย: yaya IP: 203.113.41.8 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:47:20 น.  

 


โดย: ยนเเดง IP: 203.113.41.8 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:49:33 น.  

 


โดย: 123 IP: 203.113.41.8 วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:52:23 น.  

 
น่าสงสารจังเลย


โดย: แบม IP: 125.24.165.141 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:9:17:25 น.  

 
เศร้าคับ


โดย: ละอองนำ IP: 222.123.212.135 วันที่: 15 สิงหาคม 2550 เวลา:9:22:28 น.  

 
เฟิร์นรักแม่มากๆๆๆค่ะ



โดย: เฟิร์น IP: 61.19.41.237 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:9:04:50 น.  

 

ขอให้คุณแม่มีความสุขมากๆน่ะค่ะ



โดย: เฟิร์น-พลอย IP: 61.19.41.237 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:9:11:10 น.  

 

รักแม่ที่สุดในโลกเลยค่ะหนูกับน้องขอให้แม่มีความสุขมากๆน่ะค่ะด้วยรักและเป็นห่วงแม่เสมอ



โดย: เฟิร์น-พลอย IP: 61.19.41.237 วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:9:16:32 น.  

 


โดย: แตงโม IP: 124.121.244.183 วันที่: 24 สิงหาคม 2550 เวลา:19:52:44 น.  

 
อ่านแล้วเศร้ามากเลย น้ำตาไหลเลย น่าสงสาร ขนาดลิงยังรักลูกขนาดนี้นับประสาอะไรกับคนที่เกิดมาเป็นสัตว์ที่ประเสริฐสุดแล้ว แม่คนนี้ก็ขอสัญญาว่าจะรักลูกของตัวเองให้เท่าหรือมากกว่าลิงตัวนี้ให้ได้ดังเขารักของแม่ไม่มีที่เปรียบเทียบได้


โดย: แม่คนหนึ่ง IP: 124.157.247.187 วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2551 เวลา:16:37:19 น.  

 
ดีมากสื่อความหมายได้ดีมาก


โดย: เนย IP: 125.25.85.173 วันที่: 6 สิงหาคม 2552 เวลา:21:52:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สเลเต
Location :
นนทบุรี Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




กรุ่นกลิ่นสเลเต
Friends' blogs
[Add สเลเต's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.