ผู้คนที่สูญหายระหว่างทาง Magnolia แชร์ประสบการณ์ชีวิตจากคนวัยแกร่งรุ่นพี่ให้แก่วัยแกร่งรุ่นน้องโดยทิ้งท้ายบทสนทนาระหว่างเราว่า ขณะที่เขากำลังเข้าสู่วัยกลางคน เขาจะมีเพื่อนที่คุยกันได้ยาวๆ น้อยลง แม้จะมีเพื่อนในเฟซบุ๊กนับพัน แต่จะมีสักกี่คนที่คอยไถ่ถามเขาว่าเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม มีกี่คนที่เขากล้าที่ทักไปขอคำปรึกษาหรือขอความช่วยเหลือ หรือให้กำลังใจ แม้แต่ญาติพี่น้องที่เคยใกล้ชิดก็มีแต่ทยอยถอยห่าง แต่ละคนมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบของตัวเองมากขึ้น มันเป็นเรื่องปกติมากที่ยิ่งอายุมากเพื่อนยิ่งน้อยลง ไม่มีใครผิดหรือบกพร่องแค่สัญญาณส่งกับสัญญาณรับไม่ตรงกัน แม้แต่เพื่อนที่โตมาด้วยกัน เพื่อนวัยเรียน วันหนึ่งพวกเขาอาจจะไม่ได้อยากรับรู้ความเป็นไปเราอีกเลย และเราเองก็ไม่อยากที่จะทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่โดยไม่จำเป็น ไม่แสวงหาสังคมใหม่ ๆ อีกแล้ว ขณะเดียวกันโลกอาจเหวี่ยงใครสักคนที่เราคาดไม่ถึงเข้ามาแทน หรือคนที่ชาตินี้ไม่เคยคิดว่าจะได้คุยกันมาก่อนให้ได้คุยกันมากขึ้นก็เป็นได้ เราจะเหลือคนที่ไว้ใจหรือสนิทใจเพียงไม่กี่คน ซึ่งเป็นเพื่อนที่มีคุณภาพกว่าเพื่อนที่มีปริมาณมากในโซเชียล ในวันที่เหงาเศร้าท้อแท้เบื่อหน่าย เปิดรายชื่อในโทรศัพท์กลับไม่รู้จะทักหาใครดีที่พร้อมจะคุยด้วย และการทักไปก็ไม่แน่ใจว่าจะได้รับการตอบกลับหรือไม่ คนๆ นั้นจะดีใจไหมที่เราทักไป เพราะร้อยวันพันปีไม่เคยคุยกัน กลายเป็นความหวาดระแวงว่าจะทักมายืมเงินหรือเปล่า ไม่กล้าตอบกลับหรือคิดว่าไม่น่าจะเป็นข่าวดี เพราะในวัยนี้ข่าวดีไม่ว่าเรียนจบ ได้งานทำ แต่งงาน มีลูก ก็ได้ผ่านมานานแล้ว การทักทายของใครคนหนึ่งที่ไม่เคยคุยกันหรือหายไปนานจึงไม่ใช่เรื่องปกติ ยิ่งอีกฝ่ายไม่ตอบกลับมาหรืออ่านไม่ตอบ รอนานจนคนเริ่มต้นทักรู้สึกผิดที่ทักไปก่อน จึงยกเลิกข้อความแม้แต่คำว่า “สวัสดี” โดยที่ไม่รู้เลยว่าที่เขาอ่านไม่ตอบ หรือไม่เปิดอ่านเลยนั้น เขาอาจจะบล็อกเราไปแล้วนั่นเอง แต่ละปีของคนวัยแกร่งจะมีผู้คนสูญหายไปจากชีวิตทั้งจากเป็นและจากตาย โดยที่เรารู้สึกเสียใจและไม่รู้สึกอะไรเลย ขณะที่ตัวเราเองก็เป็นคนหนึ่งที่สูญหายไปจากใครบางคนด้วยเช่นกัน Create Date : 01 พฤศจิกายน 2568 Last Update : 1 พฤศจิกายน 2568 11:29:33 น. 0 comments Counter : 99 Pageviews.   (โหวต blog นี้)  Share Tweet ชื่อ : Comment :   *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก