จากคนหนึ่งถึงอีกคน จู่ๆ Magnolia ก็ถามตัวเองว่า ในชีวิตนี้เราถนัดทำเรื่องอะไรมากที่สุด คำตอบที่ให้ตัวเองก็คงจะเป็นการเป็นนักรับฟัง โดยเฉพาะฟังเรื่องทุกข์ใจหรือปัญหาของคนอื่น เราไม่ได้เป็นนักจิตวิทยา แต่น่าจะฟังเรื่องราวเหล่านี้พอๆ กับนักจิตวิทยาก็ว่าได้ การรับฟังในที่นี้รวมถึงการรับรู้จากการเล่าผ่านตัวอักษรด้วย เมื่อเรารับรู้เรื่องราวของใครๆ หลายเรื่อง มันก็เหมือนได้อ่านบทเรียนชีวิตเรื่องใหม่ๆ ที่เรายังไม่เคยรู้หรือเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ทำความรู้จักกับความรู้สึกใหม่ๆ ของคนอื่นอยู่เสมอ การเรียนรู้ชีวิตคนสนุกกว่าอ่านนิยายและได้ฝึกสมองยิ่งว่าอ่านตำราเสียด้วยซ้ำ สิ่งที่สังเกตได้จากการรับรู้คือ วิกฤติวัยแกร่งของคนหนึ่งจะมีบางส่วนที่คล้ายคลึงกับอีกคนหนึ่ง ซึ่งจะทับซ้อนกันไปเรื่อยๆ เหมือนมีวงกลมสิบวง ในแต่ละวงมันก็ซ้อนเหลื่อมกันไป หากเป็นงานศิลปะก็คงเป็นวงจรสีที่สวยงาม แต่นี่คือชีวิตของคนที่ไม่รู้จักกัน แต่กลับมีความเหมือนที่แตกต่างกันอยู่ และสิ่งที่ทับซ้อนมักจะไม่สวยงามเท่าไรนัก ขณะที่ฟังเรื่องราวของแต่ละคน และอยากแลกเปลี่ยน เราก็มักจะหยิบเรื่องของคนหนึ่งมาเล่าให้อีกคนฟัง ไม่ใช่การนินทา แต่เพียงอยากจะบอกว่า “สิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่ เธอไม่ได้เจอเพียงคนเดียว ความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันเป็นสิ่งที่คนอีกมากมายก็เจอ และเขาหรือเธออีกคนนั้นรู้สึกอย่างไร แก้ปัญหาอย่างไร หรือทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างไรบ้าง” น่าจะพอเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตหรืออย่างน้อยจะได้รู้สึกว่าไม่ได้โดดเดี่ยวเพียงลำพังในโลกใบนี้ ถึงแม้พวกเขาจะไม่รู้จักกัน แต่ Magnolia จะเป็นสะพานเชื่อมให้เขาเหล่านั้นได้เข้าใจความรู้สึกของกันและกันโดยไม่จำเป็นต้องรู้จักกันเลยก็ได้ บางคนอาจรู้สึกสงสาร เห็นใจ และอยากให้กำลังใจอีกฝ่ายหนึ่งด้วย เพราะพื้นที่ที่ทับซ้อนทางความรู้สึกของคนไม่รู้จักกันนี่แหละ ที่เรามองว่ามันเป็นบทเรียนจากคนหนึ่งไปถึงอีกคนได้เป็นอย่างดี Create Date : 17 เมษายน 2566 Last Update : 17 เมษายน 2566 19:36:41 น. 0 comments Counter : 649 Pageviews.   Share Tweet ชื่อ : Comment :   *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก