โตแล้วฟังเสียงหัวใจตัวเองสิ Magnolia มีความเชื่ออย่างหนึ่งว่าสมองกับหัวใจมันแยกกันทำงาน แต่ทั้งคู่ส่งผลต่อร่างกายและการใช้ชีวิตเหมือนกัน ถ้าสมองคิดแต่เรื่องแย่ๆ หรือจิตใจว้าวุ่นมากๆ ก็ทำให้เครียด และนอนไม่หลับได้พอกัน เรามองว่า “สมอง” เป็นความนึกคิดที่มาจากประสบการณ์หรือการเรียนรู้ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ว่าเราควรคิดอย่างไร แก้ปัญหาอย่างไร แยกแยะดีชั่ว อะไรควรทำไม่ควรทำ ทำอะไรก่อนหรือหลัง อะไรควรจำไม่ควรจำ เอาสิ่งที่นึกคิดในสมองไปใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น การทำงาน การเรียน การดำเนินชีวิต ส่วน “หัวใจ” หรือ “จิตใจ” เป็นความอารมณ์รู้สึกที่ควบคุมยากมากๆ ดื้อรั้นไม่น้อย มันพร้อมจะรัก โลภ โกรธ หลง แค้น ชิงชัง อิจฉา เสียใจ คิดถึงหรือโหยหามาหมดทุกอย่าง ห้ามกันได้ที่ไหน และเมื่อถึงเวลาที่เราต้องตัดสินใจเรื่องใดเรื่องหนึ่ง มันไม่ใช่การทำหน้าที่ของสมองเท่านั้นว่าจะต้องเลือกอะไรดี แต่มันจะมีจิตใจเข้ามาแทรกกลางเสมอ สังเกตว่า สองอย่างนี้มักจะคิดสวนทางกันเกือบทุกครั้ง ตีกันเองจนตัวเองเหนื่อย และจึงเกิดคำว่า “ลังเล” ขึ้น หลายครั้งที่สมองชนะ แต่ส่วนใหญ่สมองก็มักแพ้หัวใจมากกว่า สมองบอกให้ทำอย่างหนึ่ง อุตส่าห์คิดหัวแทบแตก หาเหตุผลมาสนับสนุนความคิดตัวเองมากมาย แต่หัวใจมันไม่เอาด้วย สุดท้ายก็คือทำตามใจตัวเองนั่นแหละ อารมณ์ความรู้สึกมาก่อน เหตุผลมาทีหลัง พังหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่า “ขอทำตามหัวใจตัวเองเรียกร้อง” ดีกว่า เราสรุปไม่ได้ว่า ใช้สมองหรือใช้หัวใจนำ อะไรถูกอะไรผิดอะไรดีกว่ากัน เพราะการตัดสินใจที่ถูกต้องและที่ผิดพลาดในชีวิตของเราที่ผ่านมาก็มาจากทั้งสองอย่าง สมัยวัยรุ่นใช้สมองนำก็เลือกเรียนผิดสาย คิดแต่ว่าเรียนสายวิทย์ชีวิตจะได้มีทางเลือกมากกว่า กระทั่งช่วงเข้ามหาวิทยาลัยใช้หัวใจนำเลือกสิ่งที่อยากเรียนมากกว่าเหตุผลว่าเรียนแล้วมีงานทำหรือไม่ เข้าสู่วัยทำงานก็ใช้หัวใจนำบ้าง เช่น ไม่ชอบเจ้านายก็ลาออกเลย หรือใช้สมองนำบ้าง เช่น ทนทำงานที่ไม่ชอบเพื่อเลี้ยงชีพ พอถึงวัยแกร่ง สมองและหัวใจเริ่มทำงานหนักกว่าเดิม หลากหลายอารมณ์ความรู้สึกมาก ความคิดสับสน ไม่รู้จะเอายังไงดีกับอนาคต มีความลังเลประเดประดัง ทั้งเรื่องงาน ความรัก เงิน ชีวิต ยิ่งอายุมาก เหตุผลก็ยิ่งมากตาม จนทำให้ความสบายใจหายไปพอสมควร เราจึงกลับมาคิดว่า ทำไมเราต้องมีเหตุผลในการใช้ชีวิตมากขนาดนั้น ต้องแคร์สังคม แคร์คนรอบข้าง ที่ไม่ได้มาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราด้วยหรือ จริงอยู่ว่า สมองทำให้เราดำเนินชีวิตต่อไปได้ แต่หัวใจมันทำให้เรามีความสุขนะ ถึงวันนี้เรามีเวลาทบทวนและคุยกับตัวเองว่า สมองคนเราไม่ต้องทำงานตลอดเวลาหรอก บางเรื่องไม่ต้องใช้เหตุผลก็ได้ ไม่จำเป็นต้องยอมรับความจริงที่เข้ามาในชีวิตทุกอย่าง ถ้ามันทำให้เราเหนื่อยและทุกข์ ถ้าใจไม่อยากรับรู้ก็ไม่ต้องรับรู้นี่นา อะไรที่คิดและทำแล้วสบายใจ นักจิตวิทยาการปรึกษาบอกว่าทำไปเถอะ ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อตัวเราเอง เรามีสิทธิ์ในตัวเราเอง 100% อยู่แล้ว ลองทำตามหัวใจมากกว่าสมองบ้าง ปล่อยให้อารมณ์ความรู้สึกได้ทำงานเต็มที่ เศร้าก็ร้องไห้ คิดถึงก็สารภาพ เกลียดก็ไม่พูดด้วย แค้นก็แช่ง สะใจก็สมน้ำหน้า ชอบก็ทำ ไม่ชอบก็อย่าฝืน ตราบใดที่ไม่ได้ทำร้ายใคร เชื่อความรู้สึกตัวเองสิ แม้การตัดสินใจนั้นผลจะไม่เป็นอย่างที่คาดไว้ทั้งหมด แต่ก็สบายใจกับสิ่งที่เลือกเองด้วยหัวใจ และไม่เหนื่อยที่จะต้องพยายามหาเหตุผลมารองรับทุกครั้ง โตแล้วนะ ระยะความสุขก็สั้นลง แล้วจะไม่สนใจฟังเสียงหัวใจของตัวเองสักหน่อยหรือ Podcast ฟังเพลินสำหรับคนไม่ชอบอ่านแต่ชอบฟัง  ติดตามเพจ https://facebook.com/magnoliadiary Create Date : 07 มีนาคม 2565 Last Update : 20 สิงหาคม 2565 15:30:15 น. 0 comments Counter : 633 Pageviews.   Share Tweet ชื่อ : Comment :   *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิกช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก