คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
กันยายน 2557
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
17 กันยายน 2557
 
All Blogs
 
กลับเข้าโรงเรียนสอนทำอาหารอีกครั้ง





กลับเข้าโรงเรียนอีกรอบ




สวัสดีค่ะเพื่อน ๆ ชาวบล็อกทุก ๆ ท่าน แม่บุญหายหัวไปอีกเป็นเวลานานตามเคย ไม่ได้ไปไหนไกลหรอกค่ะ มุดหัวอยู่ในบ้านจัดโน่นทำนี่จนเวลาหมดไปวัน ๆ แล้วก็วิ่งซื้อของมาเข้าบ้าน นี่ย่างเข้าเดือนที่สี่แล้ว เริ่มมีเค้าลาง ๆ แล้วค่ะว่าน่าจะเสร็จก่อนปีใหม่ สาธุ เพราะมันเหนื่อยจริง ๆ กับการย้ายบ้านนี่




วันหนึ่ง..มิเชลถามว่า เบื่อไหม ? เออ..จะตอบยังไงดี ไอ้เบื่อมันก็เบื่อ แต่มันมีความสุขเพราะทำบ้านตัวเอง นี่คือคำตอบ เล่นเอาพี่แกอมยิ้มไปเลย ว่าแล้วก็หันมาถามแม่บุญอีกว่า ไปเรียนไหม ? ฮือ..เรียนอะไรอีกหล่ะ ? ภาษาฝรั่งเศสเหรอ ? ไม่เอาแล้ว ยากจริงวุ้ย อายครู เอาแค่นี้แหละ ที่เหลือไว้ว่างๆ จะนั่งอ่านหนังสือทบทวนเอง...ไม่ใช่...เรียนทำอาหาร ? คราวนี้แม่บุญหูผึ่ง กระดิกเหมือนเรด้า เรียนมาสามปีแล้วจบแล้ว ขนมปังก็ไปเรียนมาปีครึ่ง อิ อิ ทั้งสองคน อีกปีครึ่งขอไม่เรียนเพราะไม่ถูกใจครูผู้สอน ว่าไปโน่น..อันนี้เรื่องจริงค่ะ ไม่ได้เย่อหยิ่งแต่ประการใด แต่ครูผู้สอนแกพาทำขนมปังไหม้ทุกชั่วโมง มาการงก็หน้าแตกหมด แม่บุญทำเองยังสวยกว่า ตกลงเลยยกทีมลาออกกว่าครึ่งห้อง เล่นเอาอาจารย์เหงื่อแตก เพราะถูกไดเรคเตอร์เรียกไปถามว่าเพราะอะไรนักเรียนถึงได้ตบเท้าลาออกแบบนี้ ? แถมไดเรคเตอร์ลงทุนมาเข้าเรียนด้วยหนึ่งวัน เพื่อหาเหตุผล...แล้วแกก็ได้เหตุผลไปเป็นคำตอบที่ถูกต้อง ไม่ต้องมีตัวช่วย ตอนนี้อาจารย์ท่านนั้นไปสอนเฉพาะทฤษฎี ไม่มีปฏิบัติ...





ถ้าเรียนต่อตอนนี้ก็เป็นปีสุดท้าย แต่ต้องฝึกงานที่ร้านเบเกอรี่อีกเกือบสองร้อยชั่วโมง แถมต้องตื่นก่อนไก่ขัน เพราะต้องไปอบขนมปังให้ทันลูกค้า โชคดีที่ลาออกก่อน ไม่งั้นต้องตื่นก่อนไก่ไปอบขนมแน่ ๆ มาว่ากันต่อ มิเชลแกชวนไปโรงเรียนไปดูว่าเขามีอะไรให้เรียนมั่ง แต่แม่บุญขอไปเรียนตอนกลางวัน จะได้ไปกลับเองไม่ต้องให้แกไปรับไปส่ง นั่งรถเมล์รถไฟ มีให้เลือกสองทางนับว่าสะดวกดีทีเดียว




หลังจากตัดสินใจเลือกเรียนโปรแกรมเกี่ยวกับอาหารพื้นบ้าน อาหารป่าของชาวเบลเยียมและชาวฝรั่งเศส แล้วก็กลับไปรอให้เปิดเทอม ก่อนเปิดเทอมสองอาทิตย์เลขาที่โรงเรียนโทรมาบอกว่า โปรแกรมที่ลงไว้เปิดสอนไม่ได้เพราะมีนักเรียนไม่พอ เปลี่ยนเป็นอันอื่นได้ไหม ? ถามไถ่ว่ามีอีกอันเรียนเกี่ยวกับการทำอาหารเพื่อทำธุรกิจร้านอาหาร เออ..น่าสนใจ ตกลงจ้า อีกไม่กี่วันต่อมาโทรมาอีกว่า เปิดไม่ได้คนมีไม่พอ เอาอีกแล้ว.เลขาฯถามอีกว่า เรียนโปรแกรมเกี่ยวกับอาหารทั่ว ๆ ไปไหม แม่บุญตอบตกลงอะไรก็เอา




 photo cats1_zpsdd81df1f.jpg







 photo cats2_zps9ec2e085.jpg






วันเปิดเทอมวันแรก แม่บุญไปนั่งฟังไดเรคเตอร์อธิบายน้ำลายฟูมปาก จากนั้นก็ส่งไปห้องใครห้องมันตามโปรแกรม พอไปถึงก็มีการแนะนำตัวกันก่อนจากนั้นอาจารย์ผู้สอนก็อธิบายคร่าวๆ ว่า มีเรียนอะไรบ้าง คราวนี้แม่บุญนั่งไม่ติด พออาจารย์บอกเลิกให้กลับได้เท่านั้นแหละ พุ่งไปหาแกเลย พร้อมอธิบายว่า ไอ้ที่อาจารย์พูดมาทั้งหมด ฉันเรียนมาหมดแล้วไม่อยากมาเริ่มหั่นผักใหม่ หั่นได้หมดทุกแบบเหมือนกัน ซุปต่างๆ ก็ต้มมาจนหม้อก้นดำแล้วดำอีก อย่างอื่นก็เรียนหมดแล้ว อาจารย์เลยมองหน้าถามว่า อ้าว...แล้วมาเรียนทำไมอีก ?






 photo cats3_zps4c9a6b12.jpg








 photo cats4_zpsc96a9b92.jpg







 photo cats5_zpse7e89155.jpg








จึงต้องอธิบายกันยาวเฟื้อยว่าลงเรียนแล้วถูกเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก แกเลยพาเดินไปหาเลขาฯ ๆ เห็นหน้าแม่บุญก็ร้องอ๋อ..รู้ว่ามีปัญหาแน่นอน จากนั้นก็หาโปรแกรมอื่นให้แม่บุญ ๆ ถามว่า อาจารย์ชาวอิตาเลียนที่สอนทำอาหารเมดิเตอร์เรเนียนแกยังสอนอยู่ไหม ? เขาตอบว่าสอนตอนเย็นวันจันทร์ จะมาไหมหละ ?






 photo cats2_zps151f09a8.jpg






เหลืออยู่แค่สองที่ว่างเท่านั้น ให้ตัดสินใจเร็วๆ แม่บุญเลยโทรไปปรึกษาขาใหญ่ เพราะแกเป็นคนจ่ายเงินค่าเรียน มิเชลบอกว่าตามใจ แม่บุญเลยลงเรียนตอนเย็น แล้วก็ได้กลับมาเป็นนักเรียนๆ ทำอาหารเมดิเตอร์เรเนียนด้วยประการฉะนี้แหละ






 photo cats6_zps7ebe95ba.jpg







 photo cats7_zpsc51fd2ea.jpg







 photo cats8_zps3fbbeebc.jpg







วันจันทร์ต่อมาแม่บุญก็นั่งรถไฟไปโรงเรียนอย่างสบายอารมณ์ เป็นการได้ออกนอกบ้าน พักผ่อนนิดหน่อยเพราะถ้าอยู่แต่บ้านก็อดทำนั่นทำนี่ไม่ได้ พอไปถึงอาจารย์จำได้ เพราะเราทำกิจกรรมร่วมกันมาหลายปี เช่น กิจกรรม Team Building ของบริษัทยา บริษัทโทรคมนาคม งานจัดเลี้ยง งานแกะสลัก ซึ่งทำด้วยกันทุกปี ๆ นี้ก็ใกล้จะมาถึงแล้ว พอแกเห็นแกแปลกใจที่เห็นแม่บุญมาลงเรียนกับแก แต่ก็ยิ้มอย่างยินดีเพราะจะได้ร่วมทำงานด้วยกันอีก ส่วนนักเรียนอีก ๒๓ คน ในห้อง แม่บุญไม่รู้จักสักคน พวกเขาเกากลุ่มกันมาเรียน บางคนเวียนเข้าเวียนออกมาเป็น ๑๐ ปี เรียนทุกอย่างจนจะเป็นอาจารย์ได้แล้ว






 photo cats3_zpsdca4928c.jpg







โรงเรียนที่แม่บุญไปเรียนเป็นโรงเรียนสอนอาชีพให้กับผู้ที่สนใจอยากจะไปทำกิจการของตนเอง หากเบื่องานประจำ หรือคนตกงานที่อยากมีอาชีพ เลยมีการสอนหลากหลายอย่าง ทั้ง บัญชี ภาษา อาหารต่าง ๆ เบเกอรี่ ซอคโกแลค เรียนกันสี่ปีถึงจะได้ใบประกาศไปประกอบอาชีพ ที่เรียนนานเพราะเรียนแค่อาทิตย์ละวัน แต่เรียนประมาณ ๕ ชั่วโมงต่อครั้ง เพราะต้องเรียนทฤษฏีก่อน หลังจากนั้นก็ปฏิบัติ






 photo cats4_zps7627bfdf.jpg







พอเรียนเสร็จก็ต้องเก็บล้าง กินอาหารร่วมกันหรือจะไม่กินเอากลับบ้านก็ตามใจ แต่ละครั้งที่มาเรียน ผู้เรียนต้องจ่ายค่าอาหารสดต่างๆ เอง หรือหากเรียนเบเกอรี่ก็ต้องซื้อหาแป้ง เนย ไข่ ฯลฯ มาเอง ห้องเรียนของแม่บุญเขาแบ่งเป็นกลุ่ม ๆ แต่ละกลุ่มจะได้ทำอาหารแตกต่างกันไป เช่น อาหารว่าง อาหารจานแรก อาหารจานหลัก แล้วก็หมุนเวียนเปลี่ยนกันทุกอาทิตย์ เพราะให้ทุกคนเกิดทักษะในการทำอาหารที่หลากหลาย แตกต่าง เฮ้อ...น้ำลายหมดแล้ว






 photo cats10_zpsc55d2849.jpg






มาว่ากันต่อ ดื่มน้ำกลั้วคอแล้ว แม่บุญมาเดี่ยวเขาเลยจับไปอยู่กับกลุ่มที่คนน้อย ลงตัวพอดี วันแรกแม่บุญได้ทำขนมปังสำหรับทุกๆ คน พวกเราเรียนมาจนจบแล้ว ไม่มีการมาอธิบายเบสิคขั้นต้นกันอีก พออาจารย์อธิบายเมนูที่จะทำเสร็จ แต่ละกลุ่มก็แยกย้ายไปทำตามที่กลุ่มของตนเองรับผิดชอบ การกลับมาเรียนครั้งนี้ แม่บุญมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่าเมื่อครั้งมาเรียนครั้งแรกเมื่อหลายปีก่อน เพราะตอนนี้เข้าใจภาษา เข้าใจวิธีการทำอาหารของชาวยุโรป ขั้นตอนเทคนิคต่างๆ แม้จะไม่หมดทุกอย่างแต่ก็นับว่าไม่อายเพื่อนๆ ในห้อง พวกเขารู้ดีว่าแม่บุญไม่รู้ศัพท์ทั้งหมด เวลาไม่เข้าใจเขาจะช่วยกันอธิบาย น่ารักมาก






 photo cats5_zpsbb418846.jpg







แม่บุญเก็บภาพสวยๆ ของอาหารที่เรียนมาให้ดู อาจารย์เป็นชาวอิตาเลียนแท้ๆ แกเก่งเรื่องอาหารพวกนี้มากแถมยังมีร้านอาหารของตัวเองอีก ประกันคุณภาพคับจานเลยงานนี้ อาหารเรียกน้ำย่อยจะมีคนนำสูตรมาทำสองอย่าง นอกนั้นอาจารย์บอกให้ทำจากเศษผัก เศษอาหารที่เหลือๆ นำกลับมาใช้โดยทิ้งให้น้อยที่สุด นี่ก็เป็นบทเรียนหนึ่งสำหรับผู้ที่จะเปิดร้าน ทำอย่างไรจึงจะใช้วัสดุทุกอย่างให้คุ้มค่า คุ้มราคา แต่มันน่าจะเหมาะกับผู้ที่เป็นเชฟเอง เพราะหากจ้างเชฟ หากเขาช่วยประหยัดก็ดี แต่หากไม่ช่วยก็จะเสียของทิ้งกันมากมาย






 photo cats6_zps10f7ef68.jpg







เมื่อต้นปี เขาจะมีรายการแข่งขันชิงแชมป์การทำอาหารของประเทศฝรั่งเศส แม่บุญไม่เคยพลาดชมแถมอัดวิดิโอไว้ดูอีกด้วย หนึ่งในการแข่งขันรอบสุดท้าย เขาพาไปหมู่บ้านหนึ่งให้ชาวบ้านนำผัก ผลไม้ที่เหลือๆ ใส่ลังกระดาษมากองไว้ จากนั้นให้ผู้เข้าแข่งขันเลือกเอาตามใจชอบว่าจะเอาเศษอะไร





 photo cats8_zps57164ba7.jpg







จากนั้นให้นำมาทำอาหารสำหรับภัตาคารหรูๆ ทั้งนี้ต้องคิดเสกสรรกันเองว่าจะทำอะไร ปรากฏว่าที่เขาทำออกมามันไม่น่าเชื่อว่าจะมาจากเศษผัก เศษผลไม้ที่ทิ้งกัน จากนั้นก็ให้ชาวบ้านมาชิมหาผู้ที่ทำได้อร่อยที่สุด พอมาเจออาจารย์สั่งให้ทำแบบนี้เลยอดนึกถึงการแข่งขันนั้นขึ้นมา






 photo cats7_zps1f6a5db7.jpg







เมื่อวานแม่บุญได้อยู่กลุ่มทำอาหารว่างพอดี เมนูวันนี้มีแต่ปลา และ ปลา มีหอย มีกุ้งตัวเล็ก ๆ ที่แพงมาก เขาไม่ทิ้งกัน ขอมาทำอาหารว่างก็จะไม่พอ เลยเดินเก็บเศษเนื้อปลาที่ติดก้างเอามารวมๆ กัน ได้สัก ๓๐๐ กรัม จากนั้นก็เอามาผัดรวมกับกระเทียม หอมใหญ่ ใส่ผงกระหรี่ ปรุงรส ใส่ผักชีฝรั่ง ผลปรากฏว่ามันอร่อยอย่างไม่น่าเชื่อ อีกอันแม่บุญเอาไข่มาต้ม ผสมกับมะเขือเทศในน้ำมันมะกอก เติมปาปริก้า พริกไทย เกลือ ใส่ใบแพคซินฝรั่งหั่นฝอย งานนี้ออกมาดีเช่นกัน ปรากฏว่าอาหารว่างที่ทำจากเศษอาหารอร่อยทุกอย่าง โชคดีไป






 photo cats1_zpsfbf2585c.jpg






อาทิตย์หน้าจะได้ทำอาหารจานแรกเป็นเนื้อลูกวัว เอาไว้มีโอกาสจะนำมาลงให้ดูนะคะ
ให้กำลังใจกันด้วยนะ จะได้มีแรงสู้ฝรั่ง หนึ่งหญิงไทยกับเพื่อนฝรั่งอีก ๒๓ คนค่ะ





 photo cats9_zps61b43b9c.jpg







 photo cats11_zpsca2b6073.jpg













Create Date : 17 กันยายน 2557
Last Update : 17 กันยายน 2557 0:35:26 น. 11 comments
Counter : 4786 Pageviews.

 
OH น่าทานจริงๆๆ เลยคะ


โดย: Makaveli_J วันที่: 17 กันยายน 2557 เวลา:3:28:47 น.  

 
บ้านยังจัดไม่เข้ารูปเหรอครับ โห..นานมาก
นะครับ 555

เรื่องการสอนโดยอาจารย์ที่ไม่ชำนาญ บางทีก็
น่าเบื่อมาก ๆ

ผมเองก็เคยถูกสอนหลายครั้ง.... วิชาชีพของผม
ถูกกฏหมายบังคับให้ เข้าอบรม ทุก 3 ปีเพื่อ
เพิ่มทักษะ ว่าเข้านั่น.... ผมทนถูกอาจารย์
มหาลัยแห่งหนึ่ง แกสอนผิดหลัก และผิดวิธี

ทนฟังแกสอน หลายครั้ง เลยไปสอบถามคน
ที่อยู่ในมหาลัย ปรากฏว่า เป็นคนเรียนเก่งแต่ไม่เคยทำงาน "จริง" เรียกว่าเก่ง วิชาการ ถูกเรียกให้
มาสอนนักศึกษา..

ผมเลยเซ็ง แต่ไม่กล้าซักถาม เฉย ๆ ลูกเดียว
จนกระทั่งครบเวลาที่ กฏหมายกำหนด...ตอนสอบ
โชคดี คงจะมีคนอื่นออกข้อสอบมั้ง เลยผ่าน

ไปละครับแม่บุญ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 17 กันยายน 2557 เวลา:5:14:21 น.  

 
ตามแม่บุญมาเข้าโรงเรียนด้วยค่ะ
หญิงไทย ไม่แพ้ชาติใดในโลก
สู้ ๆ ค่ะแม่บุญ
วันก่อนได้มีโอกาสชมและชิมฝีมือเชฟจากกอดองเบออังกฤษ
เขาเล่าให้ฟังเหมือนกันว่าอาหารฝรั่งเศสจะไม่ทิ้งเศษอาหารเหมือนกัน ทุกอย่างนำมาใช้ประโยชน์ได้หมด นี่ก็คงจะคล้าย ๆ กันเนาะ
รอชิมเมนูต่อไปนะค๊า...


โดย: เนินน้ำ วันที่: 17 กันยายน 2557 เวลา:10:59:21 น.  

 
น่าทานหมดเลยค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 17 กันยายน 2557 เวลา:20:59:09 น.  

 
Like ให้เป็นคนที่ 1
หน้าตาน่าทานมากค่ะแม่บุญ


โดย: อุ้มสี วันที่: 17 กันยายน 2557 เวลา:22:33:45 น.  

 
สู้ ๆ ค่ะ หญิงไทยใจหาญ ฝีมือเยี่ยมยอดแบบนี้สู้เขาได้สบายมากอยู่แล้วค่ะ

คอร์สเรียนแบบนี้น่าสนใจมาก เพราะมีความหลากหลาย และได้เรียนอาหารจากเจ้าของพื้นที่ด้วย

เชฟคนนึงที่เรารู้จัก ก็สอนแบบนี้เหมือนกันค่ะ
ไม่ค่อยจะมีการทิ้งอะไรง่าย ๆ นะ
แม้ว่าบางครั้ง อาหารที่ออกมาจะผิดความตั้งใจผู้ทำ ก็ยังไม่ทิ้ง ต้องหาวิธีเอามาใช้ตลอด

เป็นแนวคิดที่ดีมากค่ะ

มีเมนูใหม่ ๆ อย่าลืมช่วยไปเคาะปั๊กกาตูบ้านมาดูด้วยนะค้า


โดย: secreate วันที่: 18 กันยายน 2557 เวลา:19:51:05 น.  

 
สวัสดีค่า แม่บุญ ^^
น่าอร่อยจัง
แม่บุญเข้าคอร์สต้องมีเมนูใหม่ๆน่าทานแน่ๆเลยนะคะ
รอชมค่า



โดย: lovereason วันที่: 18 กันยายน 2557 เวลา:23:50:17 น.  

 
สวัสดีครับแม่บุญ
ไปเรียนเพิ่มอีกแล้ว
ความรู้ไม่มีกาลเวลาเนาะ



โดย: moresaw วันที่: 19 กันยายน 2557 เวลา:19:39:56 น.  

 
การได้ใช้เวลาปรุงและจัดอาหาร
มันเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะคะ
คือได้ทำ และมีคนที่คอยชิมฝีมือในงานที่เราทำด้วย

คงได้เห็นเมนู อร่อยๆของแม่บุญในบล็อกอีกเยอะแน่ๆ





โดย: กาบริเอล วันที่: 20 กันยายน 2557 เวลา:17:16:29 น.  

 
อาหารน่าทานทุกจานเลยค่ะ
เรียนทำอาหารน่าสนุกดีนะคะอยู่ใกล้ๆจะแอบไปเรียนด้วยคน


โดย: ไม่ต้องหวานซึ้ง...ก็นึ่งได้ วันที่: 21 กันยายน 2557 เวลา:11:31:45 น.  

 
มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลยคร้าบบบ


โดย: benz47 วันที่: 28 กันยายน 2557 เวลา:9:25:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.