คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
23 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
เตรียมอาหารให้นักศึกษามหา'ลัย เบลเยียม


เตรียมอาหารให้นักศึกษามหา'ลัย เบลเยียม



หลังจากทำให้อดีตเชฟโรงแรมห้าดาวอกหัก เพราะความเล่นตัวของแม่บุญ อิ อิ ฉมน้ำหน้า คราวนี้ก็มีรายใหม่ ติดต่อมาที่บริษัทจัดหางาน ว่าอยากได้คนทำอาหารให้นักศึกษามหาลัย เป็นหอพักขนาดเล็ก มีห้องพักให้เช่าในราคาถูก 500 euros / เดือน ห้องส่วนตัว พร้อมอาหารสามมื้อ หาราคานี้ไม่ได้อีกแล้ว ในเมืองมหาลัยที่แม่บุญอยู่ ..



มีตำนานนิดหน่อยนะจ๊ะว่า เมื่อสี่สิบกว่าปีมาแล้ว เมืองเก่าที่ชื่อ Louvain เป็นเขตที่พูดภาษาแฟรมมิช เมืองนี้มีมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงมาก นักศึกษาก็มาก ต่อมาทางการคิดขยายมหาลัยให้ไปตั้งที่อื่นบ้างเป็นการกระจายนักศึกษาที่มีมาก ๆ ให้ไปอยู่เมืองอื่นด้วย เลยมาก่อสร้างเมืองใหม่และตั้งชื่อเมืองคล้ายกันว่า Louvain-la-Neuve
แปลว่าเมืองใหม่ บ้านของมิเชลก็อยู่ที่นี่แหละ เมืองมหาลัยแห่งนี้มีนักศึกษาจากชาติต่าง ๆ แตกต่างกันถึง 127 ชาติ อันนี้เป็นสถิติของทางการเขาจ้า เขาจะมีนิตยสารสำหรับคนที่อาศัยอยู่ในแต่ละเขต เพื่อแจ้งข่าวสารว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง คนเกิด คนตาย ใครแต่ง ใครหย่า เขาเอามาลงหมด ส่งให้ฟรีถึงหัวกระไดบ้านเลยทีเดียว




ไม่ไกลจากบ้านแม่บุญ สักหนึ่งร้อยเมตรได้ มีหอพักขนาดกลาง มี 20 ห้อง พร้อมห้องฟังเทศน์ที่ทำเลียนแบบโบสถ์คาทอลิค ภายในมีนักศึกษาหญิงล้วนที่ส่วนมากมาจากสเปน นอกนั้นก็มีจีน อังกฤษ อเมริกัน อาฟริกา คละเคล้ากันไป รวมแล้วยี่สิบคน พร้อมคนดูแลอีกสองคน เป็นสาวโสด อายุเลยวัยกลางคนไปแล้ว ไม่แต่งงานจ้า ถ้ใส่ชุดขาวก็จะกลายเป็นแม่ชีเราดี ๆ นี่เอง เพราะเธอเคร่งครัด ไม่จับมือผู้ชาย ไม่หอมแก้มทักทายผู้ชายคนไหน ๆ แม้แต่มิเชล...หนุ่มเดียว ที่เขาอนุญาตให้เข้า ๆ ออก ๆ ได้เพราะต้องไปซ่อมแซมอะไรต่ออะไรที่มันสึกกร่อนไป พอให้มีกะตังค์ใส่กระปุกไว้เดินทางกันอีก



เพราะมีนักศึกษามาก ทำอาหารทีก็ต้องหาแม่บ้านมาคอยดูแล เผอิญเขาถามบริษัทจัดหางานที่เผอิญมีข้อมูลเรื่องของแม่บุญอยู่มากมาย บริษัทเขาเลยโทรมาติดต่อ ว่าหากแม่บุญสนใจจะทำ แต่ทำเฉพาะอาหารเย็นเท่านั้น โจทย์นี้เล่นไม่ยาก เพราะอยู่ใกล้บ้าน ไม่ต้องมีค่าเดินทาง เดินไม่ถึงสองนาทีก็ถึงแล้ว แถมได้ทำอาหารในครัวคนเดียว ไม่มีใครสั่งให้ทำนั่นทำนี่ เรียกว่าเป็นนายตัวเอง งานนี้ต้องบริหารเวลาให้ดี เพราะเขาให้เริ่มงานสี่โมงเย็น หนึ่งทุ่มอาหารต้องตั้งโต๊ะแล้ว อาหารที่ต้องทำประจำคือ ซุป หรือสลัด กินรองท้องก่อน จากนั้นป็นอาหารจานหลัก และก็มีของหวาน หรือ ผลไม้ปิดท้ายรายการ จากนั้นก็ล้างจานจ้า จานนะยัดใส่เครื่องได้ แต่อุปกรณ์ในการทำครัวนี่สิ ต้องล้างด้วยมือ เพราะมันใหญ่ กินเนื้อที่




หลังจากไปคุยกับไดเร็กเตอร์ที่บริหารหอพักแล้ว แม่บุญก็ตกลงทำสัญญากับบริษัทจัดหางานให้เริ่มงานได้ทันที งานนี้ทำประจำทุกวัน เว้นเสาร์ อาทิตย์ ช่วงเช้าจะว่าง ซึ่งแม่บุญสามารถทำอะไรอย่างอื่นได้อีกมากมาย เรียกว่าเข้าท่าทีเดียว จะติดนิดหน่อยก็ที่ บางครั้งอยากเดินทางระยะสั้น ๆ แต่ไม่สามารถไปได้เพราะติดทำงานตอนเย็นนี่แหละ




แล้ววันเริ่มงานก็มาถึง แม่บุญเดินไปกดกริ่งประตู มาแล้วจ้า แม่ครัวคนใหม่ ไดเร็คเตอร์และผู้ช่วยมาต้อนรับขับสู้ พาไปชมห้องครัว ห้องเก็บของ พร้อมอธิบาย ๆ ๆ จากนั้นก้ปล่อยแม่บุญให้เผชิญหน้ากับการทำอาหารสำหรับยี่สิบคน...ห้องครัวใหญ่ทีเดียว มีเตาอบขนาดใหญ่แบบโปรเฟลชั่นนอล โตีะเตรียมอาหารทำจากอลูมิเนียมอย่างดี โดยรวม ๆ แล้วก็คือ เขาเลือกใช้ของดีราคาแพง เพราะต้องอยู่ด้วยกันนานนั่นแหละ ดีกว่าซื้อถุก ๆ ใช้ไม่กี่ครั้งก็ต้องเปลี่ยนใหม่ สิ้นเปลืองไปอีก



แม่บุญ...เคยชินกับการทำอาหารจากผักสด ๆ แต่เมื่อมาเจอผักกระป๋อง...จำนวนมากมาย ในใจค่อนข้างอคติ เพราะคณค่าทางอาหารมันไม่เหลือ ผักสดราคาไม่ได้แพงมาก เพียงแต่ใช้เวลาเตรียม ล้าง หั่น หน่อยเท่านั้นเอง เข้าใจแหละว่าคนที่ทำครัวที่นี่ไม่ใช่แม่ครัวมืออาชีพ เพราะหายาก แถมค่าจ้างแพง เขาเลยจ้างคนทำความสะอาดที่พอจะทำกับข้าวเป็น มาเตรียมอาหาร โดยใช้วัสดุที่หาง่าย ไม่ยุ่งยาก บางทีก้อาหารสำเร็จจากกระป๋อง เอามาอุ่นให้กิน เป็นอันจบงาน แบบนั้นมันก็ดีหรอก แต่นะ..ความอร่อยมันไม่มี กินอะไรจืด ๆ ชืด ๆ แต่เมื่อเขามีนโยบายแบบนั้นก็ต้องทำตาม



แม่บุญ..ต้องคิดสะระตะให้ดี ๆ เรื่องเวลาว่าต้องทำอะไรก่อนหลัง เพราะเวลาอันน้อยนิด กับการทำอาหารจำนวนมาก งานนี้สรุปได้ที่ ทำซุปก่อน เพราะมันใช้เวลาต้มให้ผักเปื่อยนานพอควร จากนั้นก็ทำของหวาน อันนี้แม่บุญบอกเขาไปแล้วว่าจะทำเป้นบางครั้งเท่านั้น เพราะไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แม่บุญเองพอทำได้ แต่ไม่ได้เก่งกาจอะไร ตัวเองก็ไม่ค่อยจะทำด้วยเพราะกินมากโรคภัยจะมาเยือน แม้ว่าจะชอบกินก็ต้องตัดใจ แถมมิเชลผู้รักขนมหวานทุกชนิดเป็นจิตใจ พุง..ที่เริ่มล้ำหน้า ต้องคอยระวัง..



จากนั้นถึงจะทำอาหารจานหลัก ซึ่งพอเสร็จ ก็จะทันเวลากับที่พวกเขาเริ่มลงมือกินกันพอดี อาหารจานหลักที่ทำ ก็จะมี สเต็ก มันฝรั่งทอด สลัด สปาเก็ตตี้โบโลเนส ปลาอบซอส ไก่อบยัดไส้ราดน้ำเกรวี่ ลาซาญญ่า ไส้กรอกทอด มันบด ผักสาระพัดผักอบชีส ฯลฯ สลับสับเปลี่ยนทุกเดือน แต่ก็จะวน ๆ มาเหมือนเดิมเพราะงบประมาณอันจำกัด ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับฤดูกาล คนที่นี่เขากินอาหารหน้าร้อนเบา ๆ กินสลัดกันเยอะ แต่พอหน้าหนาวจะอุดมไปด้วยครีม ชีส เป็นส่วนมาก



ก่อนที่จะถึงเวลาอาหาร แม่บุญต้องจัดโต๊ะ จาน ช้อน ซ่อม แก้วน้ำ เตรียมน้ำดื่มใส่โถตั้งไว้บนโต๊ะ กินเสร็จก็ต้องลำเลียงลงเครื่องล้างจาน เก็บกวาดครัวให้สะอาด ฟังดูไม่มีอะไร แต่เวลาแค่สี่ช.ม กับการทำทั้งหมด บอกได้เลยว่าต้องเดินเป็นลิง ไม่งั้นไม่ทัน ส่วนจานชามอุปกรณ์ชิ้นใหญ่ ๆ ล้างไป ทำไป ขืนเก็บไว้ล้างทีเดียวกลับบ้านเที่ยงคืนแน่ ๆ แต่แม่บุญทำงานเร็ว สองทุ่มก็เดินกลับบ้านแล้ว



แม่บุญทำไปได้สักระยะ ก็ขอคุยกับผู้ดูแล ว่าหากเป็นไปได้ขอให้ซื้อผักสดเพราะมันดีกว่าด้วยประการทั้งปวง ส่วนเนื้อสัตว์ ที่เขาซื้อมาอย่าทิ้งไว้นานในตู้เย็นหากทำไม่ทันมันจะเสีย ไข่ไก่ที่แยกใช้แต่ไข่ขาวหรือ ไข่แดง ห้ามเก็บนานเกินไป เพราะมันมีเชื้อแบตทีเรีย อาจทำให้เกิดอาการอาหารเป็นพิษ เนื่องจากวันหนึ่ง เธอบอกให้แม่บุญเอาไข่แดงที่ค้างมาเป็นอาทิตย์ เอามาทำขนม แม่บุญปฏิเสธ และบอกให้เธอทิ้ง ด้วยเหตุผลข้างต้น แต่เพราะความเสียดายเธอดันทุรังทำเอง แม่บุญก็ไม่ว่าอะไร เพราะหากเกิดเป็นอะไรขึ้นมา กฏหมายที่นี่เขาลงโทษคนทำจ้า...ใครจะยอม มันเป็นความรับผิดชอบของคนทำอาหารด้วย ไอ้ที่เรียน ๆ มาสามปีนะ เขาเน้นแล้วเน้นอีก



ส่วนการกินอาหารว่างช่วงสี่โมง แล้วทิ้งแก้วมากมาย ขนมมากมายไว้ให้แม่บุญเก็บ ยังต้องมาจัดโต๊ะ ทำอาหาร เวลาก็จำกัด แม่บุญเลยต้องบอกว่าไม่ใช่เครื่องจักร ถ้าอยากให้เร็ว นักศึกษากินเสร็จก็น่าจะถือแก้วที่ตัวเองใช้ มาใส่เครื่องเลย ช่วยกันคนละไม้ละมือ แต่เธอบอกว่าเขาจ่ายตังค์แล้วต้องได้รับความสบาย แต่ความทุกข์มันมาตกที่แม่บุญไง... ตกที่คนทำคนอื่น ๆ ด้วย แต่เมื่อเขาไม่ยอมก็ต้องปล่อยเลยตามเลย



ต่อมาไม่นาน...ก็มาขอให้ลดเวลาทำงานลงอีก อ้างว่าไม่มีงบประมาณ...สาม ช.ม ทำทุกอย่าง ถึงตอนนี้แม่บุญเลยต้องขออำลา เพราะมันเกินไป อีกอย่างระยะหลัง ๆ แม่บุญกับผู้ดูแลจะมีเรื่องขัดกันบ่อย ๆ กับเรื่องสุขอนามัยของอาหาร เพราะเธอยังยืนยันจะทำอาหารจากกระป๋อง อ้างว่าไม่มีงบประมาณ แต่ในห้องเก็บของเต็มไปด้วยน้ำอัดลมสารพัดยี่ห้อ ขนม ช็อคโกแลด ของกินเล่นทั้งนั้น ที่เขาให้ความสำคัญ แต่กับสิ่งดี ๆ ต่อสุขภาพบอกว่าไม่มีตังค์ ..แม่บุญเองก็ปากไว บอกว่า หากลดการกินขนม เอาตังค์ไปซื้อของดี ๆ มีประโยชน์มาทำกิน นอกจากสุขภาพจะดีแล้วยังไม่เป็นโรคอ้วนอีกด้วย ทำเอาคนดูแลอึ้งกิมกี่ไปหลายนาที
ตรงซะไม่มีเลยนะแม่บุญ นอกจากนั้นยังมีปัญหาอื่น ๆ อีกมากมาย หยุมหยิบ เช่น ถึงเวลาทำอาหารเธอต้องเอาของแช่แข็งออกมาไว้ให้น้ำแข็งละลาย เธอก็ลืม ให้ทำอาหารแต่ไม่มีอะไรสักอย่างในตู้เย็นบ้าง เพราะเธอลืมซื้อ แม่บุญขี้เกียจแก้ปัญหาเฉพาะหน้าจับแพะชนแกะบ่อย ๆ จนเกิดความเบื่อระอา



แล้ววันหนึ่งแม่บุญก็บอกให้เธอหาคนใหม่มาทำแทนเถอะ เพราะไม่ไหวแล้ว รวมเวลาที่ทำงานที่นี่เกือบปีทีเดียว นั่นมันปี 2009 ปีนี้ 2011 ไดเร็คเตอร์ให้มิเชลมาถามแม่บุญว่า อยากจะกลับไปทำครัวที่นั่นอีกไหม ? เพราะหาคนที่ทำแบบแม่บุญไม่ได้ ผ่านมาหลายคนก็ไม่อึดเท่า แถมบางครั้งมีทำอาหารไทยเสริมให้กินกันอร่อยเหาะ ของว่างไทยเวลามีงาน แกงกะหรี่ไก่เอย ผัดไทยเอย ..เธอบอกว่ามันหลากหลายจนนักศึกษาติดใจไปเล่าให้ผู้ปกครองฟัง ว่าฝีมือแม่ครัวไทย..เลิศขนาดไหน แต่นั่นแหละ ..แม่บุญไม่อยากกลับไปเจอปัญหาเดิม ๆ เลยปฏิเสธ อีกอย่างงานที่ทำอยู่ตอนนี้ก็ดีแล้ว เจ้านายใจดี รักแม่บุญปานจะกลืน อยากทำอะไรก็ทำเพราะทำเงินให้เขาทั้งนั้น นี่ขาดงานไปสามสี่วันเพราะป่วย แกหน้างอเป็นตะวัก ..ขาดมือดี เพื่อนร่วมงานก็สำคัญ ที่นี่แม่บุญเป็นหญิงเดียวท่ามกลางผู้ชาย และกระเทย ..เจ้านายเป็นเกย์...


จบจ้า



ขอแถมท้ายรายการให้ดูบรรยากาศเมืองที่แม่บุญอยู่เสียหน่อย



Photobucket




Photobucket




Photobucket



Photobucket



Photobucket




Photobucket




Photobucket




Create Date : 23 สิงหาคม 2554
Last Update : 23 สิงหาคม 2554 0:12:03 น. 28 comments
Counter : 1311 Pageviews.

 
โอ่อ่าครับแม่บุญ


โดย: panwat วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:0:26:50 น.  

 
ตามมาชมเมืองของแม่บุญคะ นัทก็กำลังคิดอยู่ว่าพี่ไก่หายไปไหนเนี้ย


โดย: We Are FroM BeLGiUM วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:1:07:42 น.  

 
แม่บุญสู้ๆ เรื่องงานเตรียมอาหารให้ น.ศ. นะคะ สบายอยู่แล้วใช่มั๊ย

บรรยากาศเมืองที่แม่บุญอยู่ สวยงาม น่าอยู่ดีจังจ้า ชอบภาพทะเลสาบ เป็นธรรมชาติดีมั่กๆ


โดย: anigia วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:2:41:16 น.  

 
จองที่ไว้ก่อน พรุ่งนี้มาอ่านจ้า


โดย: ตุ๊ก IP: 87.65.231.249 วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:4:11:44 น.  

 
จองเหมือนกันค่ะ เดี๋ยวมาอ่านท่างทางจะได้มีความรู้เพิ่มอีก
ไม่หนักสมองด้วย บรรยากาศ
ดีจังค่ะ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:8:40:50 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่บุญ
ตามมาอ่านเรื่องราวสนุกๆแล้วก็เดินชมเมืองกับแม่บุญด้วยค่ะ


โดย: phunsud วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:9:08:15 น.  

 
ตามมาอ่านเรื่องสนุก ๆ ของแม่บุญเช่นเคยค่ะ
เมืองที่แม่บุญอยู่บรรยากาศดีนะคะ และดูไม่พลุกพล่านมากเกินไปด้วยค่ะสรุปว่าน่าอยู่ค่ะแม่บุญหายป่วยดีแล้วใช่มั๊ยคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:10:05:05 น.  

 
แถวบ้านแม่บุญช่วงนี้แดดแรงจังนะคะ ขนาดดูภาพยังหยีตาตามไปด้วย

เรื่องทำอาหารเท่าไหร่ก็สู้ใช่มั้ยคะ แต่ไอ้ที่สู้ไม่ไหวหรือไม่อยากจะสู้มักเป็นเรื่องจุกจิกทำให้งานติดๆ ขัดๆ อย่างเรื่องของสดที่แม่บุญขอให้เปลี่ยน มันเหมือนเราฝืนทำนะคะ อย่างนี้ชักไม่สนุก

แต่แม่บุญมีฝีมือและฝีปากอันคมกริบ อิอิ เดี๋ยวๆ งานก็มาหาอยู่เรื่อยๆ


โดย: PrettyNovember วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:13:48:13 น.  

 
มาแล้วค่า

ฟังแม่บุญเล่้าแล้วก็น่าเหนืีอยใจแทนค่ะ

อากาศดีจัง แดดแจ๋วเชียวค่ะ


โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:14:20:33 น.  

 
เหนื่อยเพราะขายดี
ศรีทนด้ายยยยยย
ขอให้แม่บุญแข็งแรงและขายดิบขายดีนะคะ
เอาก๋วยเตี๋ยวหลอดแป้งสดมาฝากแม่บุญกับมิเชลค่ะ สูตรจากโรงแรมแกรนด์ไชน่าปริ๊นเซวเยาวราชค่ะแม่บุญ ชิมแล้วแป้งโอเคค่ะเลยกล้ายกมาฝาก



โดย: เนินน้ำ วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:14:58:13 น.  

 



อังคารสวัสดิ์พิพัฒน์ผล

มาส่งความระลึกถึงค่ะแม่บุญ สบายดีนะคะ
แม่บุญเล่าได้สนุกดี บ้านเมืองก็น่าอยู่ค่ะ

..............................

ความสะดวกสบายนั้นไม่ได้มาเปล่าๆ
เมื่อได้ความสะดวกสบายในเรื่องหนึ่ง
ก็ต้องเกิดความไม่สะดวกสบายในอีกเรื่องหนึ่งพ่วงติดมา

โดย... พระไพศาล วิสาโล จาก เว็บ khonnaruk.com





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:15:13:55 น.  

 
เมืองที่แม่บุญอยู่ สวยจังเลยค่ะ ทิวทัศน์สวย แถมท่าจะมีแหล่งช้อปปิ้งเยอะเลยเนาะ เมืองมหาวิทยาลัย เอ ... ที่ไหนน้า :))

อ่านจากที่แม่บุญเล่าข้างต้น แอบดีใจว่าแม่บุญได้งานประจำอีกแห่งแล้ว .. อ่านลงมา กลายเป็นแม่บุญไม่ปลื้มนะคะ ถ้าเขามีนโยบายที่เราไม่ชอบ เราก็ไม่อยากอยู่เนาะแม่บุญ ... มาทำกับเจ้านายที่เราเข้าได้ดีกว่า ฟังดูทีมงานปัจจุบันของแม่บุญท่าจะฮามาก ชอบทำงานกับพวกเกย์ ๆ เหมือนกันนะคะแม่บุญ ฮาดี อีกอย่าง มีความรู้สึกว่าเขามีความคิดสร้างสรรค์ดีค่ะ

ฮ่ะแอ้ม ... แม่บุญไปให้เครดิต เรื่องสอนลูกเป็นภาษาไทย เลยแอบอายนิด ๆ นะคะ ถ้ามีโอกาสเจอตัวจริงกันตอนนี้ แม่บุญอาจจะงง ว่าฟิล ทำไม ได้ไทย คำสอง คำล่ะลูก ... .... ยังไม่ไปถึงไหนเลยค่ะแม่บุญ ... แต่พออ่านได้ค่ะ ... แต่นี่หยุดหน้าร้อนไปสองสามเดือน ไม่รู้จะอ่านได้เยอะเหมือนเดิม รึเปล่า .. โทษตัวแม่นี่ค่ะแม่บุญ ไม่ได้พูดไทยกับเขามาตั้งแต่เด็ก ๆ


โดย: Tristy วันที่: 23 สิงหาคม 2554 เวลา:21:31:42 น.  

 
ดีใจกับงานใหม่ด้วยน่ะค่ะ โชคดีที่เดินทางแค่สองนาที หายากมากๆ และที่สำคัญเจ้านายรัก ยังได้อยู่ล้อมรอบชายหนุ่มจริง ไม่จริงอีก


โดย: สวยตลอดกาล วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:9:01:43 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่บุญ
หนึ่งหายไปนานเลยแต่ยังคืดถึงนะคะ
ช่วงนี้ยุ่งๆอยู่ แต่กำลังจะลงตัวแล้วค่ะ


โดย: AdrenalineRush วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:10:45:32 น.  

 
สวัสดีจ้าแม่บุญ
ปีหน้าจะบินไปช่วยแม่บุญปาดปากหม้อให้ฝรั่งดูดีมั๊ยเอ่ย..
ฝรั่งอาจจะบอกว่าคนปาดแปลกกว่าอาหารที่กำลังปาดก็ได้นะ อิอิ..
สูตรนี้แป้งนิ่มอร่อยค่ะแม่บุญ ทำตอนเช้ามาทานต่อตอนค่ำแป้งยังนิ่มอยู่เลยค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 24 สิงหาคม 2554 เวลา:18:40:56 น.  

 
ใบนี้น่าจะไม่ใช่ฟักทองญี่ปุ่นค่ะ เนื้อแข็งแต่ไม่เหนียว อร่อยสู้ฟักทองไทยผิวขรุขระแบบหนังคางคกไม่ได้ค่ะแม่บุญ
เก่งจังค่ะ เข้าไปดูบล๊อกแกะสลักของแม่บุญแล้วอยากทำมั่ง แต่ยากเกิ๊นนนนนนน


โดย: เนินน้ำ วันที่: 25 สิงหาคม 2554 เวลา:9:37:11 น.  

 
เป็นอย่างไรบ้างวันนี้
สบายดีนะคะ กิจกรรมที่ทำคงผ่านไปอย่างราบรื่นใช่ไหม

แม่บุญมีเวบไซค์คุณมดเอ๊กซ์ ไหมคะ อยากอ่านค่ะ เคยอ่านแต่นานมากแล้ว
จนได้ไปเที่ยวมาครั้งหนึ่ง
แต่ไม่ไปเมืองที่คุณมดอยู่ค่ะ
ถ้ามีกรุณาบอกด้วยนะคะ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:10:50:50 น.  

 
ค่อย ๆ ทำค่อย ๆ แต่งไปค่ะแม่บุญ ว่างเมื่อไหร่ก็ค่อยอัพบล๊อกเนอะ ไม่ต้องกดดันตัวเอง
เหนื่อยนักก็พักผ่อนบ้างนะ
บางทีถ้ามีเงินแต่สุขภาพไม่ดีก็ไม่คุ้มกันค่ะ
ปีหน้าเจอกันที่เมืองไทยจ้า..


โดย: เนินน้ำ วันที่: 26 สิงหาคม 2554 เวลา:18:38:54 น.  

 
สวัสดีครับ
ก่อนอื่นต้องขอบคุณที่เข้าไปทักทายที่บล็อกครับ
อ่านเรื่องเล่ามาเพลินมาก แต่ก็เกิดข้อสงสัยหลายข้อเลยจะขออนุญาติถามไปด้วยนะครับ...
เรื่องการทำอาหารสำหรับ 20 คนนี่ไม่ใช่น้อยเลย แค่ฟังยังเหนื่อยแทนครับ แล้วยังจะมาลดชั่วโมงลงอีก อ้อ...แล้วก่อนจะตกลงทำสัญญามีการเทรสก่อนไม๊ครับ ความจริงไม่ได้สงสัยในความอร่อยนะเพราะพุงของมิเชลเป็นสิ่งยืนยันได้ เพียงแต่อยากรู้ขันตอนการรับเข้าทำงานเท่านั้น
สุดท้ายก็อดภูมิใจกับอาหารไทยไม่ได้ ต่างชาติได้ชิมเป็นต้องติดใจไปตามๆกัน ยิ่งได้กินจากฝีมือของแม่บุญด้วยยิ่งชอบอาหารไทยมากขึ้นไปอีก
แล้วคงได้คุยกันอีกครับ.


โดย: หมุนตามไมล์ วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:0:16:40 น.  

 
งานนี้ทำแล้วไม่มีความสุขเลยนะคะ ทั้งความคิดเห็นที่ต่างกันหลายๆ อย่างกับผู้ดูแล แต่ไม่เข้าใจเลยค่ะว่าทำไมเขาถึงกล้าเสี่ยงที่จะให้แม่บุญเอาไข่แดงที่ค้างเป็นอาทิตย์มาทำขนมให้นักศึกษาทาน ลองนึกดูเล่นๆ ว่าถ้านักศึกษา 20 คนมีอาการอาหารเป็นพิษนี่เรื่องใหญ่เลยนะคะ และเรื่องแก้วน้ำก็เหมือนกันกรณีกินเสร็จแล้ว ถ้าให้นักศึกษาแต่ละคนนำแก้วของตัวเองมาเก็บช่วยกันก็ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องที่หนักหนาอะไร เรื่องเวลาก็จะมาลดกันอีก ปัญหาจุกจิกหยุมหยิมทั้งนั้นเลย แม่บุญเก่งและอึดนะคะทำงานที่นี่ได้เกือบปี ถ้าผู้ดูแลฟังแม่บุญสักนิดก็คงไม่เสียคนทำงานดีๆเก่งๆ อย่างแม่บุญไป ตอนนี้มานึกถึงก็สายไปเสียแล้ว งานปัจจุบันก็ลงตัวแถมเจ้านายใจดีและรักด้วย ใครจะก็ไม่กลับไปทำงานที่เก่าล่ะ จริงมั้ยคะ


โดย: ทิพย์ IP: 122.105.238.197 วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:4:41:36 น.  

 
ชอบเมืองที่แม่บุญอยู่สวยจังค่ะ


โดย: ทิพย์ IP: 122.105.238.197 วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:4:44:04 น.  

 
ก่อนอื่น ขอตอบคุณ หมุนตามไมล์ ก่อนนะคะ จริง ๆ แล้วก่อนทำงานก็น่าจะ...เทสก่อนค่ะ แต่ ช.ม บินของแม่บุญที่รับจ้างทำจัดเลี้ยงมาตั้งแต่ปี 2006 และประสบการณ์ การทำงานที่ร้านอาหารสอง สามแห่ง มันการันตี ไม่มีปัญหาเรื่องนี้ค่ะ หากกลับไปอ่านเรื่องเรียนทำอาหารด้วย ฝรั่งเขาจะชอบมาก เพราะเราเรียนทั้งทฤษฏีเรื่องของความสะอาด สุขอนามัย เชื้อโรค แบททีเรียในอาหาร เพราะแม่ครัวจำนวนมากไม่ได้เรียนเรื่องนี้ อาศัยว่าทำมานานเท่านั้น อีกอย่างแม่บุญไม่ได้เรียกร้องเงินค่าจ้างแพงมากนัก แถมยังมีใบประกาศติดข้างฝามาด้วย เขาเลยแฮปปี้ค่ะ แต่เอนดิ้งไม่ดีเท่านั้นนั้นเอง

น้องทิพย์... พูดถูกหากมีอะไรเกิดขึ้น แม่บุญจะถูกสั่งห้ามประกอบอาชีพนี้ไปเลย เพราะผ่าฝืนทำทั้ง ๆ ที่เรียนมา ฝรั่งเขาเคร่งครัดเรื่องนี้มาก แม่บุญกลัวจ้า บอกเขาไปว่าหากจะทำให้ทำเอง รับผิดชอบเอง โชคดีนะที่พวกนักศึกษาไม่เป็นอะไร ไม่งั่นขึ้นข่าวหน้าหนึ่ง นสพ ท้องถิ่นแน่ ๆ


โดย: Maeboon วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:13:10:06 น.  

 
คิดถึงเช่นกันค่ะแม่บุญ
ป้าโอเป็นพวกตระกูลเป็ดน่ะค่ะ
พยายามจะทำนั่นโน่นนี่
แต่ยังเอาดีไม่ได้สักอย่างเลยจ้า
ขอบคุณแม่บุญที่ชมนะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 27 สิงหาคม 2554 เวลา:20:33:35 น.  

 
ชอบเมืองที่อยู่นะคะ
ดูสวยงามน่าเที่ยว
ช่วงนี้อากาศเป็นอย่างไรบ้างคะ
ที่เชียงใหม่ฝนตกเกือบทุกวัน
แต่ตกไม่ทั่วเมืองตกเป็นบางที่
วันนี้ดูข่าวทีวี ดินสไลด์ทางจากแม่แตงไปปายอยู่ช่วงหนึ่ง
จนท.กำลังไปเคลียให้เสร็จคืนนี้เพราะนักท่องเที่ยวติดค้างอยู่
ช่วงนี้ตอนกลางคืนไม่อยากออกจากบ้านไปไหนถ้าไม่จำเป็น
ฟ้าไม่โปร่งใสเหมือนเมืองที่
แม่บุญอยู่เลยค่ะ


โดย: หมุยจุ๋ย วันที่: 28 สิงหาคม 2554 เวลา:20:20:42 น.  

 
You are very strong Thai cook.My dear friend.........I love the beautiful pictures here too.......


โดย: sunantha IP: 223.205.232.244 วันที่: 19 กันยายน 2554 เวลา:21:48:17 น.  

 
เข้ามาอ่านแล้วคะ เขียนได้สนุกเช่นเคย. ชอบจัง


โดย: หนูช้าง IP: 203.129.61.66 วันที่: 23 กันยายน 2554 เวลา:14:45:02 น.  

 
เข้ามาอ่านแล้วคะ เขียนได้สนุกเช่นเคย. ชอบจัง


โดย: หนูช้าง IP: 203.129.61.66 วันที่: 23 กันยายน 2554 เวลา:14:45:03 น.  

 
เพิ่งมีโอกาสมีเจอะเจอ กระทู้แม่บุญก็วันนี้เอง อ่านไปติดใจมากหยุดไม่ได้ อาจจะเพราะด้วยกำลังมีความคิดอยากเรียนด้านอาหารเหมือนแม่บุญ
ปล.เพิ่งมาอยู่ที่นี่เหมือนกันค่ะ กำลังเรียนภาษาที่โรงเรียนเดียวกับแม่บุญเลย ใช่ค่ะโดมินิคน่ารักมากๆหนูถึงกะย้ายเลเวลมาเรียนกับแก่เลย หนูอยู่ไม่ใกล้ LLN ค่ะไปเดินเล่นเกือบทุกวัน อิจฉาจังได้อยู่เมืองน่ารักแบบนี้


โดย: เฟิร์น IP: 83.134.56.93 วันที่: 2 ธันวาคม 2554 เวลา:1:36:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#14


 
Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.