คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
 photo cats 8_zps2nqnw7je.jpg
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2560
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
15 มิถุนายน 2560
 
All Blogs
 
สามขาพาทัวร์....ศรีลังกา 9...visit little Adam’s Peak- Ella



วันที่ 8 Little Adam’s Peak






 photo cats 4_zpsipspecsk.jpg







เช้าวันนี้แม่บุญตื่นเพราะแสงอาทิตย์ที่สาดส่องทะลุม่านหน้าต่างสีขาวเข้ามาแยงตา พอนึกได้ว่าหลังหน้าต่างนั้นคือวิวพาโนราม่าอันหาได้ยากยิ่งทำให้รีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วแล้วก็ตรงดิ่งไปเปิดประตูออกไปยืนที่ระเบียงห้องทันที จริงอย่างที่คิด เบื้องหน้าไกลสุดสายตา แสงอาทิตย์ยามอัสดงค่อยๆ สาดแสงสีส้มเรืองรองส่องมาจากหลังเขา เพราะยังเช้ามากฉากภูเขาด้านหน้าจึงยังดำมืด ตัดกับแสงสีทองราวกับศิลปินเอาสีมาแต้มไว้ เร็วเท่าความคิดที่เดินกลับเข้าห้องคว้ากล้องถ่ายรูปมาถ่ายภาพเหล่านั้นไว้






 photo cats 2_zpszckszo2t.jpg








จากนั้นไม่นานนักด้านหน้าภูเขาก็เริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ ความชื้นในอากาศสัมผัสกับความร้อนจากพื้นดินทำให้เกิดหมอกควันลอยอ้อยอิ่งปกคลุมไปทั่วบริเวณ อากาศเย็นๆ ที่ไร้มลภาวะใดๆ ทำให้หายใจเข้าปอดลึกๆ อย่างช้าๆ ค่อยๆ รับออกซิเจนเข้าไปฟอกปอด มันช่างสดชื่นจริงๆ มิเชลงัวเงียตื่นถามว่ากี่โมงแล้ว หกโมงครึ่ง แม่บุญตอบแกนอนหลับต่อเพราะยังเช้า ส่วนแม่บุญค่อยๆ ย่องออกจากห้องเดินออกไปชมบริเวณรอบๆ บนระเบียงชั้นสองต่อ โอกาสดีๆ ที่เงียบๆ อย่างนี้แม่บุญชอบยิ่งนัก






 photo cats 1_zpsrblzczhv.jpg







 photo cats 3_zpsxzetirx2.jpg







๗ โมงกว่าก็ลงมาอาบน้ำแต่งตัวรอลงไปกินอาหารเช้าพร้อมเพื่อนๆ ที่นัดกันไว้เวลา ๘ โมงเช้า อาหารเช้าเริ่มต้นด้วยชา กาแฟๆ ของที่นี่รสชาติจืดชืดเพราะคนศรีลังการับวัฒนธรรมการดื่มชามาจากชาวอังกฤษ อีกทั้งทั่วหุบเขาเต็มไปด้วยไร่ชาล้อมรอบ เขาคงไม่ดันทุรังดื่มกาแฟกันแน่ๆ แต่จะมีกาแฟเตรียมไว้สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติเท่านั้น กาแฟที่พวกเราดื่มเต็มไปด้วยกากกาแฟปนมาด้วย หากรอสักนิดเมื่อกากกาแฟนอนก้นจะมีปริมาณมากทีเดียว จริงๆ ก็น่าจะดื่มชาที่มีให้เลือกหลากหลาย แต่อีกนั่นแหละ







 photo cats 7_zpswovzfyp8.jpg






ความเคยชินของแต่ละคนแต่ละชาติล้วนแตกต่าง จะให้ฝรั่งหันมาดื่มชากับโรตีก็กระไรอยู่ แค่เขามาเที่ยวเมืองไทยเห็นคนไทยกินข้าวต้ม กินอาหารสารพัดอย่าง ฝรั่งก็งงเป็นไก่ตาแตกไปรอบหนึ่งแล้ว อิ อิ เรื่องนี้หากให้เล่าต่อคงเขียนสารคดีเกี่ยวกับอาหารและวัฒนธรรมได้เป็นครึ่งเล่มทีเดียวเพราะเดินทางมามากเห็นมาเยอะ นับเป็นเรื่องที่น่าสนใจไม่น้อยเลยทีเดียว








 photo cats 8_zpsutxxh7hx.jpg







ชามูร์กับคนขับรถนอนที่ในบริเวณโรงแรม เจ้าของเข้าสร้างที่พักไว้แยกต่างหาก ก็คงต้องมีแหละเพราะโรงแรมตั้งอยู่ไกลขนาดนี้ พวกเขาจะหาที่นอนที่อื่นก็คงไม่มีใครขับรถพานักท่องเที่ยวมาพักแน่ๆ เป็นบริการที่ต้องแลกเปลี่ยนกับรายได้ที่จะตามมาถือเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าทีเดียว






 photo cats 23_zpsu9kzh5gh.jpg





ชามูร์เดินยิ้มมาแต่ไกล ถามแม่บุญว่ายังเจ็บขาไหม? ที่ถามเพราะ...วันนี้จะพาเดินขึ้นเขา Little Adam’s Peak ความสูงไม่เท่าของจริง แต่ก็เดินนับขั้นบันไดได้ไม่น้อย ทั้งนี้เราจะได้เห็นน้ำตกที่มีความสูงถึง ๖๓ เมตร จากวิวฝั่งตรงกันข้ามอีกด้วย ส่วนตอนบ่าย มีให้เลือกระหว่าง การนวดน้ำมันแบบศรีลังกา กับการเรียนทำอาหารศรีลังกา ??





 photo cats 27_zps9ulqkpv6.jpg







แม่บุญหัวเราะอันหลัง แล้วบอกว่า ตั้งแต่มาถึงกินอาหารศรีลังกาทุกวัน ยังไม่มีวันไหนที่จะพูดได้เต็มปากว่า อร่อยเลอเลิศ...แล้วจะให้ไปเรียนทำ กลัวว่าแม่บุญจะไปสอนเชฟทำอาหารมากกว่า พวกเราเลยพากันหัวเราะ ส่วนชามูร์พยักคอส่ายไปมาแล้วก็ยิ้มรับ เพราะไม่รู้เรื่องที่เราคุยกัน ตกลงสาวๆ เลยพากันเลือกที่จะนวดน้ำมันพร้อมกับนัดคิวของแต่ละคน แม่บุญเป็นคนสุดท้าย..อันนี้เด็ดเดี๋ยวจะเล่าให้ฟังตอนจบ...




 photo cats 26_zpsupdgpjte.jpg







จากนั้นพวกเราก็เคลื่อนขบวนพากันออกเดินทางไปจุดมุ่งหมายทันที อย่างที่บอกที่นี่เขาปลูกชาส่งขายเป็นอันดับหนึ่ง ดังนั้นระหว่างทางหุบเขารายรอบจึงเต็มไปด้วยไร่ชา แต่ไม่ค่อยเห็นภาพสาวศรีลังกานุ่งห่มสารีสีสันแสบตายืนเก็บชาเหมือนแต่ก่อน แต่เปลี่ยนมาสวมใส่เสื้อกางเกงแบบสมัยใหม่ อันนี้บอกตามตรงว่า เสน่ห์ที่เราเคยเห็นมันหายไป นักท่องเที่ยวที่เขามาเที่ยวเขาอยากมาเห็นความแตกต่าง ถ้ามาเจออะไรแบบธรรมดาๆ ใครที่ไหนจะอยากมา แม่บุญถึงได้พูดกับมิเชลว่า แม้ว่าที่อินเดียจะค่อนข้างสกปรกกว่าแต่เสน่ห์ของอินเดียกับสาหรีสีแสบสันนั้นต่างหากที่เรียกร้องให้นักท่องเที่ยวพากันเดินทางไปชม พูดแล้วก็จะบอกว่า...ปีหน้ากลับไปอินเดียแน่ๆ ...






 photo cats 10_zpsjo2jejzd.jpg






หมู่บ้านที่รถมาจอดให้พวกเราลง มีนักท่องเที่ยวมากมาย โรงแรมที่พักเพียบเต็มไปหมด เหมือนกับ อำเภอปาย ประมาณนั้น ร้านค้ามากมายสองฝั่งถนนเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ชามูร์พาเดินนำไปที่เส้นทางที่จะขึ้นเขา ระหว่างทางเราก็มองดูชาวบ้านที่เดินผสมปนเปมากับนักท่องเที่ยว หลายจุดที่มีน้ำมะพร้าวไว้รอขายให้ลูกค้า นี่ก็เหมือนกัน มะพร้าวมีสองแบบ สีส้มกับสีเขียว แต่ดูว่าจะพากันขายแต่มะพร้าวสีส้มทั้งๆ ที่มันเปรี้ยว แต่มะพร้าวสีเขียวห้อยโต่งเตงบนต้น..ต้องมาสอนเรื่องการขายให้ใหม่แล้ว..






 photo cats 17_zpsim5eml8t.jpg







เราเดินตามทางที่เริ่มไต่สูงไปเรื่อยๆ ชามูร์หันมามองแม่บุญเป็นระยะๆ แม่บุญเดินรั้งท้ายเพื่อน ไม่ใช่เพราะปวดขามากหรอก แต่เพราะหยุดถ่ายภาพต่างหาก อิ อิ แล้วเราก็มาถึงจุดที่เริ่มขึ้นบันไดดินไต่ขึ้นเขา






 photo cats 19_zps3jddvfww.jpg







หัวใจที่มันเต้นแบบสโลว์มาทั้งวันค่อยๆ เริ่มเต้นแรงและถี่ขึ้นตามความสูงของขั้นบันได คราวนี้ขาแข้งที่อุตส่าห์พันไว้ก็เริ่มส่งสัญญาณ ฉันปวดนะแม่บุญ..เออ รู้แล้ว จะให้ทำไง? ยังไงฉันก็จะขึ้นไปถึงบนยอดเขาเอ็งอยากปวดๆ ไป แต่ข้าจะเดิน เป็นไงเป็นกัน แม่บุญทะเลาะกับขาที่ปวดไปตลอดเส้นทาง ส่วนมิเชลผู้สูงวัยที่สุดในกลุ่ม เดินตัวปลิวราวกับหนุ่มๆ ขนาบข้างด้วยชามูร์ ส่วนคนอื่นๆ เดินตามก้นมิเชลไปติดๆ มีแม่บุญรั้งท้ายสุด







 photo cats 14_zps0qyjm5jf.jpg







เดินไปพักไปเป็นระยะๆ เสียงมิเชลตะโกนลงมาถามว่าไหวไหม? แหม่..น่าจะลงมาช่วยให้ขี่คอ ไม่น่าจะถามเฉยๆ คิดถึงตอนไปเที่ยวพม่า ที่ต้องเดินขึ้นไปกราบนมัสการพระธาตุอินทร์แขวน มิเชลเดินนำลิ่ว แม่บุญเดินพักไปเรื่อยๆ ข้างๆ มีลุกหาบคอยลุ้นให้เลิกเดินให้ขึ้นหาบเขาจะได้ๆ เงิน มิเชลแกไม่ยอมให้ขึ้น พูดจนแม่บุญเดินขึ้นไปจนถึงข้างบน คราวนี้ก็เช่นกัน แกคอยตะโกนมาให้กำลังใจเป็นระยะๆ ว่าใกล้ถึงแล้วอีกนิดเดียวๆ ๆ ในที่สุดแม่บุญก็ลากสังขารขึ้นมาจนถึงยอดเขา อากาศที่เย็นสบายสดชื่นกับภาพที่เห็นเบื้องหน้าทำให้ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกอย่างช้าๆ รำพันกับตัวเองว่า ในที่สุดก็เอาชนะใจตัวเองได้ มาถึงจนได้ ..คุ้มแล้วแหละแม่บุญ






 photo cats 6_zpsxwhdcwmt.jpg







 photo cats 5_zpsxoqxaa7p.jpg







 photo cats 28_zpsoz9bflqc.jpg







 photo cats 9_zpsexixnaqp.jpg







 photo cats 11_zpsw92lnsoi.jpg







 photo cats 12_zpsxd7eshgn.jpg








 photo cats 13_zps3oza6vtw.jpg








 photo cats 16_zpsbcwpi1pm.jpg






 photo cats 15_zpsaypty4n2.jpg








 photo cats 18_zpsbjiflb5i.jpg








ไม่ใช่เพียงกลุ่มเราที่ขึ้นมา รอบๆ บริเวณเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวให้หนุ่ม สาว คนแก่ และหมาน้อยธรรมดาที่นอนรับอากาศบริสุทธิ์อย่างสบายกายสบายใจ หนุ่มสาวฝรั่งใจดีเอาน้ำเทใส่มือให้หมาเลียกินน้ำช่างน้ำใจงามจริงพ่อคุณแม่คุณ สาธุ ยังมียอดเขาสูงอีกลูกที่ต้องข้ามไปดูวิว แต่แม่บุญขอลา ขอนั่งรอ มีเพียงเพื่อนผู้ชายสองคนที่ข้ามไปชมกับชามูร์ ปล่อยให้มิเชล แม่บุญและสามสาวรอ ระหว่างนั้นก็ถ่ายภาพกันเพลิน






 photo cats 22_zpshezctgdz.jpg








 photo cats 21_zps3u84nav2.jpg








 photo cats 20_zpstf3dn6xe.jpg








ถึงเวลากลับเพราะบ่ายโมงกว่าแล้ว คราวนี้เดินลงค่อยยังชั่ว ไม่นานก็พากันมาถึงในตัวเมือง รถมารอรับที่จุดนัดหมาย จากนั้นก็พาตรงดิ่งไปกินอาหารที่ร้านอาหารๆ ที่ว่าอยู่ไม่ไกลไม่นานก็มาถึง แม่บุญอดวี๊ดว้ายไม่ได้ที่เห็นแตกต่างจากร้านอาหารศรีลังกาทั่วไป เพราะดูทันสมัย แถมเจ้าของร้านเป็นหญิงชาวอาทิตยือุทัยที่แต่งงานกับชาวศรีลังกาแล้วพากันมาเปิดร้านอาหาร เดินผ่านเข้าไปข้างในเห็นครัวเปิดที่มีพ่อครัวสองสามคนกำลังเตรียมหั่นผัก ความสะอาดสะอ้านของสถานที่กับความยิ้มแย้มของเจ้าของร้านทำให้ไม่ลังเลที่จะเดินไปเลือกหาที่นั่งในร้านเลย







 photo cats 24_zpsapo921aa.jpg






หลังจากพากันนั่ง พนักงานก็เอาเมนูมาให้ดู ว้าววว...เป็นอาหารฟิวชั่นลูกผสมที่หน้าตาดีเกินคาด พวกเราสมัครใจกินแซนวิสกัน เพราะไม่อยากหนักท้องอีกทั้งมีให้เลือกหลากหลาย เป็นครั้งแรกในศรีลังกาที่จะได้ลิ้มลองอาหารแบบนี้ จากนั้นก็พากันรอ แม่บุญถือโอกาสไปเข้าห้องน้ำๆ สะอาดสุดๆ จากนั้นก็ถ่ายภาพบางมุมของร้านไว้ เจ้าของร้านยิ้มอย่างใจดีที่เห็นพวกเราชอบร้านของเธอ จากนั้นอาหารก็ถูกนำมาเสริฟ เมื่อแต่ละคนเห็นต่างเป่าปากวี๊ดกันเป็นแถว ชามูร์กับคนขับรถนั่งอยู่ด้านนอกกำลังลงมือเปิบข้าวใส่ปากตามวิถีของชาวศรีลังกา ส่วนพวกเรามีความสุขกับการกินแซนวิสอร่อยๆ ตามแบบตะวันตก







 photo cats 25_zpsjgzf7xqg.jpg




หลังจากอิ่มหมีพีมันแฮบปปี้กันไปทั่วหน้า ก็จ่ายตังค์ เจ้าของร้านไม่คิดค่าน้ำดื่ม เขาบอกว่าเพราะอาหารทำมาเสริฟช้าเลยต้องขอโทษ ช่างน่ารักจริงๆ จากนั้นพวกเราก็ยกขบวนพากันไปเดินดูรอบๆ ว่าเขามีอะไรกันมั่ง แม่บุญซื้อน้ำมันสำหรับนวดขามาอีกขวดเพราะคิดว่าหากมันดีจริงๆ จะได้ไม่เสียใจที่ไม่ได้ซื้อ เราเดินกันจนบ่ายคล้อยไปมากจึงพากันเดินทางกลับ เพราะมีนัดจะต้องไปนวดน้ำมันเป็นการปิดรายการทัวร์ของวันนี้





บ่าย ๕ โมงเย็น เพื่อนสาวกับสามีคู่แรกเข้าไปนวดก่อน ๖ โมง อีกคู่ ๑ ทุ่ม ถึงคิวของแม่บุญ นับเป็นการอรคอยที่ยาวนานจริงๆ หลังจากเดินไปถึงกระท่อมหน้าโรงแรม พอเปิดประตูเข้าข้างใน ออกจะผิดหวังมากมายกับสภาพที่เห็นเพราะช่างแตกต่างกับภาพโฆษณาในแผ่นพับแบบหน้ามือเป็นหลังมือ ในแผ่นพับนั้นเป็นภาพสปาอันสวยงาม บรรยากาศสุดยอด มีภาพสาวสวยนอนให้นวดน้ำมันที่หยดลงมาบนหน้าผากอย่างช้าๆ เห็นภาพแล้วอยากจะนอนนวดสักสามชั่วโมง





 photo cats 29_zpse4byhniq.jpg





แต่สภาพจริง....เตียงสองตัวที่ตั้งอยู่ไม่ห่างกันในห้องแคบๆ มีเพียงเทียนไขสองอันที่จุดติดไว้ ห้องมีเพียงม่านผ้าเก่าๆ ที่อาจจะซักปีละครั้ง แล้วก็มีสองสาวชาวศรีลังกายืนรออยู่ เธอพูดสวัสดีจากนั้นก็บอกให้แม่บุญถอดเสื้อผ้าขึ้นไปนอนบนเตียง เธอบอกว่า...แม่บุญโชคดีที่มาคนเดียว เธอสองคนจะนวดพร้อมกันคนละด้านตกลงไหม ? แม่บุญบอกว่าก็ดีสิ เพราะพวกเธอนวดมาสองชั่วโมงแล้วเรี่ยวแรงคงถดถอย ช่วยกันนวดคนละด้านจะได้ไม่เหนื่อยเพิ่ม จากนั้นสองสาวก็ลงมือนวด





๓๐ นาทีผ่านไป เธอบอกว่า เสร็จแล้ว...หือ..ฉันมานวด ๑ ชม. เท่าคนอื่นๆ นี่แค่ ๓๐ นาที เพราะอะไร? เพราะเรานวดสองคนไง เลยต้องลดเวลาลง อ้าว...สวยละสิ มาเจอลิงแก่ แม่บุญเลยลุก พูดเรียบๆ ว่า ฉันตกลงกับเจ้าของโรงแรมว่าจะนวด ๑ ชม ฉันรอมา ๒ ชม เพื่อที่จะนวด พวกเธอทำไมไม่บอกก่อนว่าจะนวดแค่ ๓๐ นาทีเพราะนวดสองคน ถ้าเป็นแบบนั้นฉันจะได้บอกว่า ขอคนเดียวพวกเธอจงใจไม่พูดความจริงเพราะต้องการกลับบ้านเร็ว เนื่องจากมันค่ำแล้ว แต่มันไม่ใช่ความผิดของฉัน หากเธอบอกแต่แรกว่าอยากกลับบ้านเร็ว ฉันก็จะไม่นวด พอพุดจบสองสาวก็พูดจาภาษาแขกกันอย่างรวดเร็ว เธอจับแม่บุญนอนลงและนวดต่อ โดยไม่พูดอะไรอีก







พอครบชั่วโมงเธอบอกว่า ต้องเดินกลับบ้านที่อยู่ไกลมาก แม่บุญถามว่าแล้วโรงแรมไม่ช่วยอะไรเหรอ? เธอบอกว่าไม่...จริงๆ แล้ว ลิงแก่ศรีลังกาโกหกเพราะอยากได้ทิปเพิ่ม เจ้าของโรงแรมให้คนขับรถรับและส่ง เพื่อมานวดแขกที่นี่ และแบ่งสัดส่วนกัน ส่วนทิป เราให้กันทุกคนอยู่แล้ว แม่บุญ.ไม่ใช่คนใจดำ แต่เมื่อมาเจอทีเด็ดแบบนี้ ก็ต้องใจดำ เพราะมันไม่ใช่แนวทางในการหากิน แม่บุญชอบคนสุจริต ตรงไปตรงมา เพราะตัวเองก็เป็นแบบนั้น และไม่เคยเอาเปรียบใคร ใครให้มาหนึ่งแม่บุญให้คืนเป็นสองเท่าทุกครั้ง แต่นี่ใช้กลโกง..กับแม่บุญมันไม่ได้ผลเพราะตัวเองก็ลิงแก่เหมือนกันแต่แก่แบบตรงไปตรงมา เรื่องนี้แม่บุญบอกเล่าให้เจ้าของโรงแรมฟัง เพื่อป้องกันไม่ให้เธอสองคนไปทำกับแขกคนอื่นๆ อีก






เจ้าของโรงแรมรับปากว่าจะสอบถามและตักเตือนให้ ตอนเย็นตอนลงมากินข้าวเธอมากระซิบว่า จะลดราคาค่านวดให้เพราะอยากแก้ตัวแทนคนนวด งานนี้ไม่ปฏิเสธค่ะ เพราะราคาที่เธอเรียกเก็บแพงกว่าข้างนอกเยอะทีเดียว แต่เธอกำชับว่าอย่าบอกคนอื่นๆ เพราะเดี๋ยวจะมีการต่อว่ากัน แม่บุญเลยหุบปากสนิททีเดียว







 photo cats 30_zpse9cjvtsj.jpg






ค่ำนี้แม่บุญลงมากินข้าวช้ากว่าเพื่อน เพราะต้องอาบน้ำสระผมหลังการนวดพิเศษ...วันนี้มีเมนูที่เจ้าของโรงแรมให้เลือกกันไว้ก่อน แม่บุญเลือกหมูย่าง คนอื่นกินข้าวผัดแบบอินโดนีเซีย มิเชลเลือกอะไรไม่รู้ จำไม่ได้ สุดท้ายต้องแลกเปลี่ยนกันเพราะแกไม่ชอบ อาหารค่ำพอกินได้...ตามเคยค่ะ




เจอกันวันต่อไป








Create Date : 15 มิถุนายน 2560
Last Update : 25 กรกฎาคม 2560 23:37:13 น. 30 comments
Counter : 1167 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณSai Eeuu, คุณmoresaw, คุณmambymam, คุณบาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน, คุณสาวไกด์ใจซื่อ, คุณคนบ้านป่า, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณสองแผ่นดิน, คุณlovereason, คุณSweet_pills, คุณKavanich96, คุณขุนเพชรขุนราม, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณMitsubachi, คุณClose To Heaven, คุณtuk-tuk@korat


 
พี่ไก่ อัพบล๊อกเวลานี้ ไม่มีใครได้เปิดอ่าน เลยได้เจิมเลย อิอิ

วิวจริงๆ เวลาเราถ่ายภาพ เชื่อว่า มันไม่สวยเท่าตาเห็นหรอกนะคะ เชื่อว่า แม่บุญก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

อืม กลลวงหลอกแขกฝรั่ง ไทย นักท่องเที่ยว เรื่องของจริงกับรูปในโบชัวร์ คิดว่า มีเฉพาะที่ไทยเสียอีก มีทุกชาติเลยนะคะ ถ้าเป็นแถวยุโรป เป็นได้ฟ้องกันหมดตัว หมดทางทำมาหากินแน่ๆ ค่ะ

ปล ตอนแรกแอบคิดว่า แม่บุญจะเลือกคอร์สทำอาหารซะอีกค่ะ อิอิ แต่ฟังเหตุผลแล้ว มันก็ไม่น่าเรียนจริงๆ นะแหละค่ะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:3:03:55 น.  

 
ตามมาเที่ยต่อครับแม่บุญ


โดย: moresaw วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:5:57:07 น.  

 
ธรรมชาติแถบนั้นสวยมากๆค่ะ ไม้น้อยใหญ่ขึ้นเขียวชอุ่มเลย
ก้อนหินทีวางเรียงกันตามสูงนั่น แปลกดีนะคะ คงเป็นฝีมือธรรมชาติแน่เลย
ร้านอาหารดูทันสมัย จัดได้เก๋ไก๋ อาหารต่างๆก็ดูน่ากิน
ไม่นึกว่าแถบนั้นจะมีร้านสไตล์นี้ด้วย
วันนี้อ่านและชมภาพอย่างจุใจ เพลินจังค่ะ







โดย: mambymam วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:7:46:59 น.  

 
นึกว่าแม่บุญจะเลือกทำอาหารไม่คิดว่าจะเลือกนวด แต่พออ่านเหตุผลแล้วก็จริงค่ะ ไม่อร่อยจะไปเรียนทำไม 55

เรื่องนวดนี่แก้เผ็ดได้ดีค่า พวกนี้ไม่ซื่อสัตย์หวังจะหลอกนักท่องเที่ยว แย่จริง ๆ


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:8:22:23 น.  

 
ไม่แน่ใจว่าควรโหวตหมวดไหนให้นะคะ

บันทึกการโหวตเรียบร้อยแล้วค่ะ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
Gorjai Writer Movie Blog ดู Blog
เรียวรุ้ง Literature Blog ดู Blog
กะว่าก๋า Parenting Blog ดู Blog
mambymam Home & Garden Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
Maeboon Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


หือออ ไม่ซื่อสัตย์จริงๆ ด้วยค่ะ แต่ก็...นะ คนเรามีทั้งดีและไม่ดีจริงๆ ค่ะ

คุณมิเชลแข็งแรงมากเลย เราเองก็คงเดินเหมือนแม่บุญค่ะ นี่ก็ออกกำลังกายเพิ่ม เพื่อจะได้แข็งแรง เดินได้เก่งขึ้น แหะๆ

ร้านอาหารร้านนี้น่ากินจริงๆ ทั้งร้านและอาหาร หน้าตาดีกว่ามื้ออื่นๆ เลยนะคะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:8:50:04 น.  

 
ตามไปเที่ยวต่อค่ะ

Adam's Peak ยังไม่เคยขึ้นเลยค่ะ
ที่ไหนต้องเดินขึ้นลงเยอะ ลูกก็ไม่ค่อยพาไป
มาตามเที่ยวกับคุณไก่ก็แล้วกัน

การเดินทางด้วยรถที่ศรีลังกาไม่ค่อยมีอุบัติเหตุนะคะ
เค้าดูแลสวัสดิการของคนขับรถดี โรงแรมต้องมีที่พัก
ที่เหมาะสมให้ อาหารทุกมื้อไกด์ต้องจัดให้เรียบร้อย

พี่คงไปอีกกลางปีหน้า ไปเยี่ยมพระพุทธรูปที่ถวาย
สมเด็จพระสังฆราชไว้ แล้วท่านส่งต่อไปให้วัดหนึ่ง
รวมทั้งสักการะพระเจดีย์ที่ท่านเพิ่งสี้วงใหม่และขอ
บิณฑบาตรพระพุทธรูปองน้อยๆจากญาติโยมชาวพุทธ
ในไทยไปประดิษฐานรอบเจดีย์

อบอุ่นกับสายสัมพันธ์ทางศาสนาของชาวเราและ
ชาวศรีลังกาค่ะ

คุณไก่ยังเหลืออีกกี่ตอนคะเนี่ย ภาพสวยงามมาก
ทุกตอนเลยค่ะ

Maeboon Travel Blog



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:13:10:35 น.  

 
โหวตอะไรก็ได้ค่ะ ต้องแล้วแต่ผู้โหวต ที่แนะนำโหวตไว้
เพราะบางคนชอบให้ทำ พี่ไม่ได้ตั้งใจเขียนธรรมะหรือ
คำคมใดๆ เป็นแค่งานแปลส่วนหนึ่งที่ถือเป็นงานเขียน
อีกส่วนเป็นการวิเคราะห์ก็เป็นงานเขียนอีก ก็รวมไว้ใน
งานเขียน อาจจะไม่เหมาะสมในความเห็นของบางคน
ก็เปลี่ยนแปลงกันเอาเอง ยินดีรับทุกโหวตและขอบคุณค่ะ



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:13:44:52 น.  

 
ตามมาเที่ยวต่อค่ะ
คิดว่าทุกคนก็คงเหมือน ๆ กันไม่ชอบให้ใครเอาเปรียบ
และการปฏิบัติอย่างตรงไปตรงมาจะสร้างความประทับใจให้กับลูกค้ามากกว่าการโกหกนะคะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:14:03:56 น.  

 
วิวที่แม่บุญถ่ายมาให้ดู.....สวยมาก ๆ ได้บรรยากาศ
แบบ ที่อยากไปเที่ยวมาก ต้องแบบนี้ (เฉพาะภูมิประเทศนะครับ
555)

ถ้าไปสงสัยต้องเปลี่ยนเมมโมรี่เป็น 36 แน่เลย กดแชะ
ๆ ไม่ยั้ง...

ดีแล้วครับที่แม่บุญไม่เรียนทำอาหารจากที่นั่น...
อาหารบางอย่าง ทำด้วยมือแบบ หยำแหยะ เคยเห็นเขา
ทำบางที่ ได้แต่กลืนน้ำลาย... จะไหวเหรอ

วิธีการกินข้าว ไทย กับอินเดีย แตกต่างกันเยอะ ผมว่า
ของเขาใช้ป้าย ยัดเข้าปาก..

ส่วนไทยแม้จะใช้มือ ก็ใช้นิ้วมือจีบ เข้าปาก มือไม่เลอะ
เป็น วัฒนธรรมที่สวยงาม

เคยเห็น หนังเจมส์บอนด์.... หญิงแก่ ใช้นิ้วควานเนื้อ
ในหม้อ ส่งให้เจมส์บอนด์ กิน... ผมยังนึกเลยว่า ถ้าเป็น
ตัวเอง จะไหวเร้อ.. นิ้วเลอะขนาดนั้น แม้ตัวเราจะไม่
หล่อเท่าพระเอก ก็แหวะเป็น 555

งั้นโหวต

Maeboon Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

......

การทำอะไรกับ เพื่อน ๆ บางทีก็เห็นผลดี เพื่อน ๆ ชอบ
บางครั้ง ก็ขัด ๆ บางทีผมก็บ่อยเลยตามเลย...

เรียกว่าชั่งมัน 555

ส่วนทำสมาธิ... ที่ผมเขียนล่าสุด..จริงแล้ว เกรงว่าจะเป็น
การอวดอ้างอุตริ พระอาจารย์ท่านห้ามไว้

แต่คิดว่า น่าจะยกตัวอย่าง ให้คนสนใจด้านทำสมาธิ
ซึ่งดีสำหรับ พวกเขาผู้อ่าน ไม่มากก็น้อย

เป็นการจุดประกาย ให้เกิดความคิด..... แต่ก็ไม่ได้หวัง
อะไรมาก ตั้งแต่เข้าศึกษาด้านนี้ 5 ปีชีวิตเปลียนไป
ช้า ๆ ไม่ค่อยโกรธ หรือทำอะไรที่รุนแรง รู้สึกมีเมตตา
ไม่ค่อยยินดียินร้าย.อะไร

แต่ก็มีบางครั้ง โกรธ แต่รู้สึกตัวเร็ว ..รีบผ่อนคลายลง
แล้วก็หาย ได้ไว..มากครับ

แม่บุญกับผม และเพื่อน ๆ เจอกันครั้งแรก หลังจากที่
แม่บุญไปปฏิบัติธรรม มาหลายวัน จำได้เลย ผมชื่นชม
มากครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:14:06:59 น.  

 
ไว้รอชมดอกลูปินของแม่บุญบ้างค่ะ
ชอบเจ้าดอกนี้มากๆเลย เค้าสวยมีเสน่ห์บอกไม่ถูก
ถ้าเมืองไทยปลูกได้ จะรีบหามาปลูกเลยค่ะ

การเรียงหิน เป็นฝีมือนักที่องเที่ยวนี่เอง
ขอบคุณค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:14:31:06 น.  

 
โหวต Travel Blog ครับพี่ไก่

วิวบนยอดดอยสวยมาก
ไม่แปลกใจเลยครับที่จะปวดขา
แต่เจอหมอนวดแบบนี้
มึนเลยนะครับ
นวด 2 คนเลยลดเวลาลงครึ่งนึง
โหยยยย .... แสบมากๆครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:14:49:53 น.  

 
สวัสดีอีกรอบค่าแม่บุญ

จริงๆ นะคะ

หนูเองถ่ายๆ รูปนี่ก็คิดว่าเดี๋ยวมากินอันนี้ๆๆ แล้วก็ลืม 5555


ชอบมาเที่ยวบ้านแม่บุญค่ะ ถ้าเห็นก็จะคลิกมาหละค่ะ


โดย: สาวไกด์ใจซื่อ วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:14:53:28 น.  

 
เห็นภาพสวยๆแล้วอยากตามมาเที่ยวด้วยคน
ป้าเก๋าเคยมานานแล้วก็ลืมไปแล้ว
มาไหว้พระบรมธาตุเขี่ยวแก้ว
ตอนนั้นเที่ยวไม่กี่แห่ง

วัยขนาดแม่บุญมีกำลังวังชาเที่ยวให้คุ้ม แก่แล้วไปไม่ไหว
ใกล้จะมาเมืองไทยแล้วใช่ไหม
ไว้นัดกินข้าวกันนะ


โดย: ชมพร วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:16:40:26 น.  

 
วันนี้ ก็ไปกินข้าวบ้านเพื่อนคนไทยเหมือนกันค่ะ แต่นางทำสปาเก็ตตี้ แต่มีเพื่อนคนหนึง เอาปลาแห้งทอด กับหมึกแห้งทอดมาให้กิน แหม๋ แทบจะวิ่งหาแกงส้มเลยค่ะ คิดถึงอาหารไทยรสเจ็บๆ ขึ้นมาเลยค่ะ

ปล คนที่บ้านก็ชอบทานมัสหมั่นค่ะ แกงแบบแกงเผ็ดเป็ดย่างก็ชอบนะคะ แต่ทำเป็นซี่โครงหมูย่างแทนค่ะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:20:24:07 น.  

 
มาเที่ยวด้วยครับ แม่บุญ
ขึ้นไปถึงยอดเขาได้ภาพวิวสวยๆมาให้ชมก็คุ้มค่าแล้วครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:21:31:25 น.  

 
ถ้าเราไม่บังคับเด็ก
ปล่อยเค้าวาดไปเรื่อยๆ
ผมว่าเราจะได้เห็นผลงานที่น่าทึ่งครับพี่ไก่

ดีกว่าบังคับให้เค้าฝึกฝนมากเกินไป
พอโตมาส่วนใหญ่ผมไม่ค่อยเห็นเค้ารักศิลปะเลยครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 15 มิถุนายน 2560 เวลา:23:19:04 น.  

 
วิวจากระเบียงห้อง ท้องฟ้าสวยมากค่ะ
แม่บุญเอาชนะความปวดเดินถึงยอดเขา ต๋านับถือความตั้งใจจริงของแม่บุญค่ะ
ที่นั่นอากาศคงสดชื่นมาก วิวก็สวยมากนะคะ
ขอบคุณแม่บุญมากค่ะที่พาเที่ยว

โหวต Travel Blog ค่ะ

ขอบคุณแม่บุญสำหรับกำลังใจด้วยนะคะ


โดย: Sweet_pills วันที่: 16 มิถุนายน 2560 เวลา:0:32:39 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 16 มิถุนายน 2560 เวลา:6:39:00 น.  

 
ต้องปรบมือให้แม่บุญเลยค่ะ เก่งมากๆที่ขึ้นไปจนถึงขนาดขาเจ็บ ดูสูงและชันมาก แต่วิวก็สวยงามนะคะ เห็นหมาน้อยธรรมดาแล้วแอบขำ นอนชิลมากกก


โดย: AdrenalineRush วันที่: 16 มิถุนายน 2560 เวลา:23:08:37 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:3:48:11 น.  

 
ขอบคุณครับสำหรับคะแนนโหวต...
ทำไมทั่นขุนจึงแอบกลัว ประเทศแถบนี้ไม่ทราบ
อินเดียว ที่คนเขาฮิตไปกัน แต่กลับไม่อยากไปครับ
ชักสงสัยตัวเอง... 55555


โดย: ขุนเพชรขุนราม วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:5:39:20 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับ


ขอบคุณมากครับพี่ไก่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:6:32:41 น.  

 
สวยงามค่ะ เวลาเดินทางไปเที่ยวที่ไหน หนูว่าเรา ๆ ตื่นเช้ากว่าได้เปรียบเสมอเนาะคะพี่

ลุ้นไปด้วยค่ะพี่ ในที่สุดก็ถึงยอด ช้าหน่อย เดินไปพักไป แต่ก็ถึงจนได้ จริงค่ะ หลายเรื่อง หนูก็ประมาณนี้ มันคือการที่เราเอาชนะใจตัวเองนะคะ ที่สุดเราก็ทำได้

วิวทิวทัศน์ สวยงามอยู่แล้วค่ะ แต่ที่หนูชอบที่สุดเวลามาบ้านพี่ คือ ภาพวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ของคนแถวนั้นที่พี่ไปเที่ยว ชอบมากค่ะ

อาจจะเพราะภรรยาที่เป็นคนญ๊่ปุ่นด้วยเนาะคะ หน้าตาอาหาร รสชาติ ความสะอาด ดีไปหมด

เรื่องพนักงานนวด ต่อไปหวังว่าเธอคงไม่ทำแบบนี้กับนักท่องเที่ยวคนอื่นเนาะคะ


*** เชียงราย ส่วนมากเค้าไปแวะไร่ชาฉุยฟงกันค่ะ หนูยังไม่ได้ไปซักทีเลย


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:12:10:19 น.  

 
สวัสดีค่ะแม่บุญ
เมื่อวานหมดตัวค่ะ วันนี้มาอีกรอบส่งกำลังใจค่ะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:13:01:07 น.  

 
ประเทศนี้หนาวมั๊ยคะพี่ไก่
หมอกยามเช้าๆสวยดีนะคะ
ชนบทบรรยากาศดี
ภาพน้ำตกลง Photo stock เลยคะพี่


โดย: Mitsubachi วันที่: 17 มิถุนายน 2560 เวลา:17:52:23 น.  

 
Maeboon Travel Blog ดู Blog


โดย: Close To Heaven วันที่: 18 มิถุนายน 2560 เวลา:0:00:38 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่

เรื่องกิน
เรื่องใหญ่สำหรับหมิงหมิงจริงๆครับ 5555


ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 18 มิถุนายน 2560 เวลา:6:24:11 น.  

 
สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่

จริงๆถ้าดูรูปถ่ายตอนเด็ก
หมิงหมิงจะหน้าเหมือนมาดามมากๆครับ
แต่ก็มีคนบอกว่าผมกับมาดามหน้าตาคล้ายกันครับ 555

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 20 มิถุนายน 2560 เวลา:7:14:00 น.  

 
มาอีกรอบค่ะ พี่ไก่

อิ๋วว่า เสน่ห์ของที่นี่ ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว นอกจากธรรมชาติ วัฒนธรรมแล้ว น่าจะเป็นวิถีของผู้คนที่นี่นะคะ ถ้าให้เหมาเรื่องอาหารด้วย ก็คงไม่ใช่ ไม่เหมือนที่ไทยเรา ขายได้ทุกอย่างนะคะ


โดย: Sai Eeuu วันที่: 20 มิถุนายน 2560 เวลา:20:32:50 น.  

 
เมื่อยอยากนวดขึ้นมาเชียวค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 20 มิถุนายน 2560 เวลา:21:08:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.