คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
เมษายน 2554
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
 
12 เมษายน 2554
 
All Blogs
 
เข้าโรงเรียน..ทำอาหาร 2




มาดูกันต่อนะคะ


ที่โรงเรียนสอนอะไรบ้าง ?


เป็นคำถามที่ดีนะเนี่ย ? เพราะใคร ๆ ก็อยากจะรู้ว่า เขาสอนอะไร ยังไง ยาก ง่าย แค่ไหน ? เอาเป็นว่าเล่าตามประสบการณ์ของตัวเอง ไม่เกี่ยวข้องใด ๆ กับคนอื่นที่เขาเรียนมาก่อน หรือเรียนทีหลังก็แล้วกันนะ เพราะมันก็คงมีอะไรที่แตกต่างกันบ้างแหละน่า


ส่วนยากของแม่บุญคือ


ภาษา...ตอนที่เข้าไปเรียนใหม่ ๆ พูดภาษาฝรั่งเศสได้แค่พอรู้เรื่อง พูดเรื่อย ๆ เรียง ๆ ไปวัน ๆ นะโอเคจ้า แต่ศัพท์แสงยาก ๆ คำแสลงอะไรนี่ไปไกล ๆ เลย ไม่รู้หรอก เวลาครูสอนเขาก็พูดเร็ว เพราะนักเรียนในห้องมีแค่แม่บุญคนเดียวที่เป็นต่างชาติ เราต้องปรับเข้าหาเขา ไม่ใช่ให้เขาปรับหาเรา ๆ เป็นแกะผิวเหลือง ในหมู่แกะสีขาวไง ดีหน่อยที่ปีแรกเขาไม่ได้เน้นเรื่องทฤษฎีมากนัก จะเน้นหนักภาคปฏิบัติ อันนี้หวานคอแม่บุญ เพราะพอมอง ๆ รู้ว่าเขาทำอะไรแล้ว แม่บุญทำตามได้ไม่มีปัญหาจ้า


วันแรกที่เข้าเรียนจำได้ว่า กลุ่มแม่บุญเขาให้ทำ ลาซาญญ่า กับ บร็อคโคลี แม่บุญตาเหลือกตอนเพื่อนหญิงที่อาสาเป็นพี่เลี้ยงให้แม่บุญ เธอต้มบร็อคโคลีครึ่ง ช.ม แถมเอาเข้าเตาอบอีกเวลาเท่ากัน มันก็วิตามินหายหมดสิ แถมเละจนไม่ต้องเคี้ยว พอแม่บุญแย้งเธอก็ว่า คนที่นี่เขากินกันแบบนี้...อ้อ..เลยต้องปล่อยไหลไปตามน้ำ



Photobucket


ถ่ายกับเพื่อน ๆ ชั้นปีที่หนึ่ง



เริ่มเรียน เขาสอนเรื่องไวน์ด้วย ว่าจะดื่มไวน์ชนิดไหน กับอาหารชนิดใด เสริฟตอนไหน แก้วสารพัดแก้วจัดวางยังไง การจัดโต๊ะ แม่บุญเองไม่ใช่คอทองแดงมาก่อน พอเริ่มแก้วแรก ค้อกเทล เอ้า..ดื่มจ้า แก้วที่สอง ไวน์ขาว..อาหารจานแรก พวกอาหารทะเลต่าง ๆ ดื่มจ้า ไวน์แดง..อาหารจานหลัก พวกเนื้อสัตว์ต่าง ๆ ดื่มจ้า..สุดท้าย ไวน์ที่เหลือทั้งหมด..ดื่มอีกหน เอื้อก...ได้เรื่องตอนนั่งรถกลับบ้าน เพราะมิเชลบ่นว่า..เอ.แปลก..ฉันว่าแม่บุญพูดมากผิดปกตินะเนี่ย แถมหัวเราะเอ้กอ้าก..ขำอะไรกันนักหนาฮึ ?? พูดไป..แม่บุญหลับคาทีจ้า..ดีนะที่ไม่อ้วก ..มิเชลบอกว่า ฉันนึก ๆ ในใจอยู่แล้วเชียว ว่าจะบอกแต่แรกแล้ว ลืมไป



Photobucket

อาหารที่พวกเราหัดทำปีแรก รูปนี้เป็นอาหารที่ทำสอบตามความคิดของตัวเอง


อาจารย์..จะเป็นคนกำหนดรายการอาหารแต่ละครั้งว่าจะทำอะไรกันบ้าง แล้วให้คนที่รับผิดชอบไปจ่ายตลาด โดยเก็บเงินจากนักเรียนทั้งชั้นคนละสิบยูโรก่อน หากเกินงบก็มาเฉลี่ยออกกันทีหลัง แต่ทั้งนี้เขาจะพยายามไม่ให้เกินงบ เพราะหากไปเปิดร้านอาหารต้องรู้จักควบคุมรายจ่าย ไม่งั้นเจ้งตั้งแต่ยังไม่เปิดแน่นอน เป็นการเรียนรู้ไปในตัว เพราะหลาย ๆ คนไม่เคยจ่ายตลาดอาจจะไม่รู้ แล้วก็สอนให้รู้จักเลือกซื้อพืชผักต่าง ๆ ที่มีตามฤดูกาล เชฟ..ต้องรู้จักทำอาหารจากพืช ผักตามฤดูกาล เพราะหาง่าย ราคาไม่แพง สิ่งเหล่านี้เขาสอนให้คำนวนหมด ทุกสิ่งทุกอย่าง หากเชฟทำอาหารกับพืชผักนอกฤดูกาล ต้นทุนจะสูง..ต้นหายกำไรหดไง..


การหั่นผัก..พื้นฐานการทำครัวของเชฟทุกคน การหั่นผักแบบฝรั่งเศสนั้นแตกต่างกัน มีทั้งหั่นแบบลูกเต๋า หั่นแบบยาวบางประมาณสี่นิ้ว เรียกว่า จูเลียน และอื่น ๆ อีกสาม สี่ วิธี แม้แต่การปลอกส้มในการทำซอส หรือนำมาประดับ การปลอกมันฝรั่งทำให้เป็นรูปรีเล็ก ๆ คล้าย ๆ ปลอกมะปรางริ้วของชาววังไทย ที่ให้มีสันแปดเหลี่ยม การต้มผัก การควบคุมอุณหภูมิในการปรุงต่าง ๆ เหล่านี้ ครูจะสอนไป ทำไปด้วย เวลาทำไม่มีเวลาจดต้องพยายามจำให้ได้ แล้วมาจดเองในสมุดหลังเลิกเรียน ชีทที่อาจารย์แจกเป็นเพียงสูตรอาหารเท่านั้น ส่วนเคล็ดลับต่าง ๆ ต้องคอยฟังให้ดี ๆ เวลาครูสอน


การหั่นเนื้อสัตว์ ส่วนมากอาหารฝรั่งเขาไม่ค่อยหั่นชิ้นเล็กเหมือนอาหารไทย เขาจะสอนว่าคนธรรมดา ไม่ทำงานมากกินกี่กรัม ผู้ชายกี่กรัม หญิงกี่กรัม แล้วหั่นเป็นชิ้นใหญ่แบบนั้นเลย ส่วนไก่ เขาไม่เสริฟทั้งกระดูก จริง ๆ แล้วเขาแล่มาตั้งแต่ที่ร้านขายเนื้อสัตว์แล้ว เราสามารถเลือกซื้อส่วนที่ต้องการได้ทันที แล้วแต่ว่าจะเอาไปทำอะไร


สมัยเป็นเด็ก แม่บุญมีหน้าที่หั่นหนังหมูให้บาง ๆ สำหรับทำลาบหมู เพราะแม่มีอาชีพขายข้างแกง การต้มหนังหมูไม่ให้เละเกินไปเพราะจะทำให้หั่นลำบาก ตอนนั้นไม่มีนาฬิกาจับเวลาว่าจะต้องต้มกี่นาที จึงต้องคอยไปตักแล้วใช้เล็บจิกดูว่าหนังหมูอ่อนพอดีหรือยัง เรียกว่าใช้ประสบการณ์เป็นครู แต่พอมาเรียนที่นี่ทุกอย่างต้องเป็นไปตามสูตร ตามที่เขาสอน พอน้ำเดือดใส่ผัก ใส่ เนื้อก็เริ่มจับเวลาเลยว่ากี่นาที การทำอาหารจริง ๆ แล้วไม่ได้มีกฏตายตัวมากนักในเรื่องการปรุงรส เพราะลูกค้าชอบรสชาติต่างกันจึงทำเพียงรสชาติกลาง ๆ ให้เขาเติมกันเองทีหลัง เครื่องปรุงหลัก ๆ ของอาหารฝรั่งที่ขาดไม่ได้ก็คือ เกลือ พริกไทย คงจะเหมือนอาหารไทย ที่จะขาด น้ำปลา เกลือ ไม่ได้เช่นกัน สูตรที่ตายตัวส่วนมากจะเป็นเรื่องของการทำขนม เบเกอรีต่าง ๆ มากกว่า



Photobucket

อาหารว่าง ก่อนจานหลัก



ลืมบอกไปว่า อุปกรณ์สำคัญประจำตัวคือ มีด ที่ทุกคนต้องเตรียมไปเอง จะซื้อให้แพงขนาดไหนก็ได้ แต่ต้องดูแลเองด้วย มีเรื่องมีดหายกันเป็นประจำจนต้องสลักชื่อแบบติดถาวรไว้เลยทีเดียว พกมาพกไปทุกครั้ง ถ้าโดนตรวจตำรวจคงต่อว่า เพราะมันคม อันตรายจ้า มาว่ากันต่อ...


อาหารฝรั่ง...แบบฝรั่งเศส เขาจะไม่เน้นเรื่องการปรุงรสชาติให้มากมายกับเครื่องเทศ ส่วนเนื้อสัตว์ต่าง ๆ เขาเน้นที่ความสดใหม่ รสชาติที่แท้จริงมากกว่าที่จะหมักอะไรต่ออะไรเหมือนอาหารไทย อาหารจานแรกของเขาจึงเป็นพวกสลัด ซุป ซึ่งเป็นผักล้วน ๆ ไปแล้ว ส่วนอาหารจานหลัก ผักที่แนมมาคล้ายกับผักประดับจานให้สวยงามเสียมากกว่า การเล่นสีสรรที่แตกต่างให้ดูสวยงาม พร้อม ๆ กับ สิ่งประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราเห็นกันจนคุ้นเคย เช่น ดอกไม้ที่กินได้สีต่าง ๆ เป็นต้น


การจัดโต๊ะ..ก็สำคัญ และยิ่งสำคัญหากต้องทำจัดเลี้ยง การคำนวณโต๊ะ ในพื้นที่ ๆ จำกัด เพราะเวลาไปเช่าสถานที่ หรือแม้แต่ที่บ่านตัวเอง หากต้องเชิญแขกมากมายจะจัดโต๊ะยังไง วางมุมไหน ดูทางเข้า ออก ห้องน้ำ ทุกอย่างถูกสอนโดยการให้โจทย์ แล้วให้แต่ละคนวาดแผนผังตามที่ตนเองจะสามารถคิดเองได้ ทั้งนี้มีหลักการจัดโต๊ะแบบต่าง ๆ ให้ศึกษาก่อนเช่นกัน ไม่งั้นมันนึกภาพไม่ออกไง

การจัดดอกไม้ประดับโต๊ะ..แจกัน เลือกดอกไม้ตามฤดูกาล แหล่งที่ซื้อ


วิธีการเลือกซื้อชีส ที่คนฝรั่งเศสนิยมกินหลังอาหารมื้อหลัก เขาจะมีชีสใส่จานมามากมายหลายชนิด พร้อมขนมปัง และองุ่น มากินแนม อันนี้..แม่บุญว่าแล้วแต่คนชอบ เพราะชีสบางอย่าง ทั้งรสชาติและกลิ่นเหม็นไม่แพ้ปลาร้านักหรอก แม่บุญเองไม่กินชีสกลิ่นเหม็น ๆ อันนี้รับรอง ใครชอบกินยังไงก็ซื้อมากินอย่างที่ตัวเองชอบนั่นแหละนะ


แล้วยังพาไปดูโรงงานผลิตเบียร์ ผลิตผงยีสต์ที่ใช้ทำขนมปังต่าง ๆ นอกสถานที่ ได้ชิมเบียร์กันแทนน้ำ รู้หรือเปล่าว่าที่เบลเยียมเนี่ยเขามีชื่อมากเรื่องการผลิตเบียร์ แถมยังมีแก้วพิเศษของเบียร์แต่ละชนิด ที่จะไม่ยอมใส่เพียงแก้วทรงสูง เหมือนที่อื่น ๆ ไม่เชื่อเวลามาเที่ยวลองสั่งเบียร์ที่แตกต่างกันดู แล้วจะว่าแม่บุญโม้..



Photobucket




มาถึง...การคำนวณค่าใช้จ่ายในการทำอาหารแต่ละมื้อ คำนวณหมด ไม่ว่าจะค่าอะไรที่เกี่ยวข้องกับอาหารที่ทำ ยิ่งต้องเปิดร้านยิ่งต้องคิดเก่ง ๆ ไม่ให้ขาดทุนไง การคำนวณปริมาณอาหารที่จะทำ เพื่อไม่ให้อาหารเหลือแล้วทิ้ง อันนี้สำคัญอันดับต้น ๆ เลยทีเดียว อาจารย์จะให้โจทย์ ตอนที่สอบ..ทำอาหารในงานเลี้ยงอะไรบางอย่าง คำนวณทั้งหมดที่กล่าวมาข้างต้น การเช่าเต้นท์ ถ้วยจาน จำนวนคน ฯลฯ การจัดโตีะ การเขียนจดหมายเชิญแขก การจัดทำเมนูอาหาร ของหวาน เครื่องดื่ม....ออกมาเป็นเล่มเหมือน วิทยานิพนธ์เลยทีเดียว ตอนสอบไม่ได้ทำภายในวันเดียว เขาให้เวลาทำหนึ่งเดือนจ้า ไม่ง่ายนะ เพราะต้องหาข้อมูล ต้องเขียนรายละเอียดทั้งหมด อันนี้เป็นของนักเรียนปีสามจ้า ปีสุดท้าย


แล้วยังมีการทำบัญชี หาต้นทุน กำไร การจัดการ การบริหาร การติดต่อกับบริษัท ห้างร้าน เพื่อสืบหาราคาให้ร้านของตัวเองอยู่ได้ เมื่อต้องลงทุนในระยะแรก ทั้งหมดทั้งสิ้นนี้...สามปี ตอนนั้นนะ ตอนนี้เพิ่มเป็นหลักสูตรสี่ปี.. ระยะเวลาในการเรียนขาดเกินกี่ครั้งไม่ได้สอบก็มีด้วยเหมือนกัน


มีต่ออีกจ้า ....





Create Date : 12 เมษายน 2554
Last Update : 28 ธันวาคม 2556 0:37:13 น. 5 comments
Counter : 1543 Pageviews.

 
เห็นแล้วอยากกินจังค่ะ


โดย: verdancy วันที่: 12 เมษายน 2554 เวลา:15:27:24 น.  

 
ตามแม่บุญไปเรียนด้วยคนค่ะ ค่าเรียนแพงป่าวคะนั่น
แล้วเรียนนานแค่ไหนเอ่ย เรียนทุกวันป่าวคะ
แหะๆ ถามซะถี่ยิบเชียว

อยากเรียน แต่ก็ติดต้องทำงานด้วยค่ะ


โดย: Schnuggy ชนุ๊กกี้ วันที่: 12 เมษายน 2554 เวลา:15:43:59 น.  

 
แม่บุญมีความเพียรพยายามจังเลยนะคะ อุปสรรคที่สำคัญคือเรื่องของภาษา เพราะมันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่ของเรา อันนี้เข้าใจเลยค่ะว่ามันทำให้การเรียนยากขึ้นไปอีกและเราต้องพยายามมากกว่าชาวเบลเยี่ยมคนอื่น ๆ ขอให้เรียนจบเร็ว ๆ เป็นกำลังใจให้สู้ ๆ ค่ะ


โดย: จุ IP: 83.134.218.248 วันที่: 12 เมษายน 2554 เวลา:16:00:24 น.  

 
แม่บุญสมัครเข้าเรียนเมื่อปี 2006 เรียนจบปี 2008 อัตราค่าเรียนเขากำหนดไว้ตายตัว ตอนนั้นสปอนเซอร์สามีจ่ายหมด ไม่ทราบจริง ๆ ว่าเท่าไหร่แกไม่บอกค่ะ ลองกลับไปอ่านภาคแรกจะบอกไว้ว่าเรียนที่ไหน ยังไง รวมถึงรายละเอียดของโรงเรียนนะคะ

ตอนที่เรียนจบ..เพื่อน ๆ มาแสดงความยินดีเพราะไม่คิดว่าแม่บุญจะทำได้..และทำได้ดีเสียด้วย อ่านต่อภาคสามนะคะ ยังมีรายละเอียดอีกเยอะค่ะ



โดย: Maeboon วันที่: 12 เมษายน 2554 เวลา:21:54:42 น.  

 
ค่อยๆ จัดลำดับความรู้ ตามแม่บุญไปด้วยค่ะ แล้วก็อ่านบทต่อไป


โดย: ณี IP: 80.60.189.81 วันที่: 28 พฤศจิกายน 2554 เวลา:17:20:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.