คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
 photo cats 8_zps2nqnw7je.jpg
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
 
มีนาคม 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
28 มีนาคม 2560
 
All Blogs
 
สามขาพาทัวร์....ศรีลังกา 2...ตระเวณโคลัมโบ


ตระเวณโคลัมโบ



 photo cats 28_zpskokypszf.jpg



วันที่๑
ครั้งที่แล้วเกริ่นนำเรื่องการเดินทาง ที่ยังบอกไม่หมดคือ แผนการเดินทางทริปนี้มีกำหนด ๑๕ วัน โดยเริ่มจากเมืองหลวงคือ กรุงโคลัมโบ จากนั้นขึ้นไปทางตอนกลางของประเทศเที่ยวเมืองเก่า ไปดูหุบเขาไร่ชา ไหว้พระเขี้ยวแก้วที่เมืองแคนดี้ จากนั้นค่อยๆ ลงมาทางใต้ ไปซาฟารีดูสัตว์ และมาจบที่เมืองริมทะเล ๓ วัน เป็นการทิ้งท้ายของการเดินทางเพื่อให้ทุกๆ คนได้พักผ่อน หลังจากตระเวนกันมาหลายวัน ทั้งนี้เราไม่ได้ไปเมือง


เมืองอนุราเดอปุระ Anuradhapura ซึ่งถือเป็นเมืองที่สำคัญมากที่หากมีโอกาสไม่น่าจะพลาด อนุราเดอปุระเป็นเมืองที่มีพิธีกรรมเฉลิมฉลองมากที่สุดในบรรดาเมืองเก่าแก่ต่างๆ ของศรีลังกา ทรัพย์สมบัติที่มีค่ามากที่สุดของเมืองนี้คือ ดากาบา (เจดีย์) สร้างด้วยอิฐตากแห้งก้อนเล็กๆ สร้างเป็นรูปทรงกลมผ่าครึ่ง สำหรับดากาบาที่เด่นๆ มีอยู่ 3 แห่งคือ หนึ่งที่ รูวันเวลี
มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวถึง 300 ฟุตและมีอายุสืบไปในสมัยศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล สองที่ เจตวันนาราม มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาว 370 ฟุต และ สามที่ ธูปะราม ซึ่งประดิษฐานอัฐิพระรากขวัญของพระพุทธเจ้า สำหรับโบราณวัตถุที่มีชื่อเสียง เป็นที่รู้จักกันดีของเมืองนี้คือ ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นต้นที่งอกมาจากกิ่งต้นไม้ที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสรู้ปลูกขึ้นเมื่อ 2,250 ปี ก่อนและนับเป็นต้นไม้แห่ง ประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก....



เวลาที่เราต้องเดินทางเป็นกลุ่ม มันมีทั้งข้อดีและข้อเสียคละกันไป ข้อเสียของทริปนี้คือ แม่บุญไม่ได้ไปดูเจดีย์เก่าแก่และต้นพระศรีมหาโพธิ์ เนื่องจากเพื่อนๆ ในกลุ่มไม่มีเวลามากพอที่จะขึ้นไปถึงเมืองนี้ได้ หลายคนต้องกลับมาทำงาน จำเป็นต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อลงมติกันแล้วว่า ไม่ไปที่นั่น แม่บุญเพียงเสียงเดียวก็ต้องยกธงขาว ในใจแอบคิดเอาไว้ว่า หากเขาปล่อยให้เที่ยวเองสัก ๑ วันจะนั่งรถไปดูเอง แต่เมื่อเห็นระยะทางแล้วก็ต้องถอดใจ มันไม่สามารถไปกลับในวันเดียวได้ ไม่เป็นไร หากวันหน้าบุญเรามีเราคงได้มากราบอีกครั้ง คิดอย่างนี้แล้วก็ทำให้หายหดหู่ใจไปได้บ้าง...


มาเดินทางกันเลยนะคะ คณะเราใช้บริการของสายการบินการ์ต้าแอร์เวย์ ต้องไปต่อเครื่องที่โดฮา เมืองหลวงของการ์ต้า เครื่องออกจากบรัสเชลล์ ๙ โมงเช้า ใช้เวลาบิน ๖ ชม ก็มาถึงโอฮา นั่งรอต่อเครื่องชั่วโมงกว่าๆ ที่สนามบินโดฮาใหญ่โตมโหฬารมาก ชอบเก้าอี้นั่งรอที่เป็นหนังหลากสี กว้าง นั่งสบาย แถมมีป้ายบอกสำหรับที่นั่งที่จัดไว้พิเศษสำหรับคนแก่ คนพิการ แม่บุญพึ่งเคยเดินทางที่ต้องใช้ไม้เท้า เรื่องดีก็คือ ได้รับเลือกให้เช็คอินก่อนชาวบ้าน ตลอดระยะเวลาการเดินทาง ไม่ต้องไปยืนรอก่อนเวลาเหมือนที่เคยทำ ยืนจนขาแข็งเพราะอยากเข้าไปเก็บสัมภาระก่อน เพราะบางครั้งที่เก็บไม่พอต้องเอาไปเก็บไว้ไกล มองไม่เห็นพลอยกังวลกลัวจะหายและลืม



อาหารมื้อแรกที่ได้ชิมก็ได้กลิ่นไอของเครื่องเทศแล้ว ปกติแม่บุญจะไม่ค่อยนอนบนเครื่องเพราะนอนไม่หลับ เลยใช้เวลาไปกับการดูหนังที่ไม่ค่อยจะได้ดู คราวนี้มีโอกาสเลยดูเสียหนำใจ เบื่อๆ ก็อ่านนิตยสารที่เขามีไว้ให้ ตอนเครื่องไปถึงโคลัมโบเป็นเวลาตี ๒ กว่าๆ พากันเดินไปรอคิวเพื่อตรวจวีซ่าเข้าเมือง แต่พอถึงคิวเขาบอกให้กรอกเอกสารขาเข้าก่อน อ้าว...แล้วทำไมเขาไม่แจกตั้งแต่อยู่บนเครื่อง ลืมไปว่าไม่ใช่สายการบินของเขาๆ เลยไม่แจก ตกลงต้องออกจากแถวมาเริ่มต้นกรอกรายละเอียด แล้วไปรอแถวใหม่อีกรอบ คนไทยที่ใช้พาสปอร์ตไทยไม่ต้องขอวีซ่านะคะ แม่บุญใช้พาสปอร์ตของเบลเยียมเลยต้องขอค่ะ



คณะเรายืนรอกันขาแข็งเพราะเจ้าหน้าที่มีเพียงสองคน ฝรั่งทั้งหลายที่ยืนรอได้ยินเสียงพูดเป็นภาษาฝรั่งเศสกันทั้งนั้น เลยได้คุยกันระหว่างรอ หลังจากนั้นก็ผ่านด่านไปรับกระเป๋า ระหว่างทางเดินสองข้างทางเป็นร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้า หลายร้าน นึกว่าเดินอยู่ในห้าง มีคนซื้อด้วยเหรอ ?? พอเดินออกมาข้างนอกถึงเข้าใจ ว่าคนที่ซื้อก็คนศรีลังกานั่นแหละ เพราะปลอดภาษีคนเลยซื้อกันเยอะ เข้าท่าแฮะ



ไกด์...ที่มายืนรอ เป็นเด็กวัยรุ่น ถามว่าอายุเท่าไหร่ เขาบอกว่า ๒๓ ปี ผอม หน้าคม นี่ถ้าลมแรงๆ แกต้องเกาะเสาไว้แน่นๆ ไม่งั้นปลิวไปตามลมแน่ๆ ถามเขาว่าชื่ออะไร ? ผมชื่อ ชามูร์..ครับ จากนั้นเขาก็ถามชื่อพวกเราแล้วทวนไปทวนมา จากนั้นก็หลง เลยได้หัวเราะกัน เราแลกเงินกันที่สนามบินเพราะที่อื่นๆ อาจจะเสียเวลาอีกอย่างมาถึงแต่เช้าตรู่ร้านรวงยังไม่เปิด จากนั้นก็พากันออกไปยืนรอรถบัสขนาดกลางที่มารอรับ พร้อมกับผู้คนมากมายที่มาช่วยขนของขึ้นรถ...ปล. เขามายกกันเอง ไม่ได้บอกเสียหน่อย จากนั้นก็มาแบมือขอเงินค่าขนกระเป๋า เนียนมาก...



ชามูร์...ออกตัวว่า พูดภาษาฝรั่งเศสได้บ้างแต่ไม่เก่งเพราะยังเรียนอยู่ บริษัทให้มาช่วยดูแลพวกเรา แต่เรื่องการอธิบายประวัติศาสตร์ต่างๆ นั้น เขาคงบอกได้ไม่ละเอียดเท่าไกด์อาชีพ ซึ่งพวกเราก็พอจะดูออกเพราะพอพูดยาวๆ แล้วเขาทำหน้างงๆ แต่ก็เป็นเพราะเราไม่เลือกไกด์อาชีพ เพราะต้องจ่ายเพิ่มอีก ๙๖๐ ยูโร สำหรับค่าบริการ ๑๔ วัน ตกลงเลยยกเลิก เลยได้ชามูร์มาแทน แต่เขาก็ดูซื่อๆ น่ารักดี





รถออกจากสนามบินวิ่งบนไฮเวย์ที่จำกัดความเร็วแค่ ๑๐๐ กม ต่อ ชม เลยถือโอกาสชมวิวระหว่างทางไปด้วย วิวสองข้างทางดูคล้ายๆ ที่เมืองไทยแต่ร่มรื่นเพราะยังมีป่าอยู่มาก ไม่ได้มีตึกสูงๆ หรือ ถนนมากมายเหมือนบ้านเรา โรงแรมที่พักอยู่ห่างจากกรุงโคลัมโบประมาณ ๑๐ กม ระหว่างที่รถวิ่งผ่านโคลัมโบถนนหนทางยังปลอดโปร่งเพราะยังเช้าอยู่มาก รถไปจอดหน้าโรงแรม ๖ โมงเช้าพอดี พวกเรายังไม่สามารถเช็คอินได้เพราะต้องรอห้องตอนบ่าย ชั้นสองของโรงแรมเป็นล็อบบี้เล็กๆ ประตูกระจก พนักงานขนกระเป๋ามาไว้ให้ ไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเรา เลยถือโอกาสพากันแยกย้ายจับจองเก้าอี้ โซฟานอนด้วยความอ่อนเพลีย แม่บุญกับมิเชลคว้าหมอนมานอนบนพรม มิเชลหลับไปด้วยความเพลีย ส่วนแม่บุญนอนไม่หลับเลยคว้ากล้องถ่ายรูปบอกมิเชลว่าจะออกไปเดินดูข้างนอกแล้วจะรีบกลับมาให้ทันเวลานัดที่ไกด์จะพาชมเมือง




 photo cats 13_zpsbcoz1obh.jpg




 photo cats 15_zpsltfdgcvy.jpg




เดินออกจากโรงแรมเลี้ยวซ้ายเดินไปเรื่อยๆ จนสุดถนน ข้างหน้าเป็นทะเล...กว้างไกลสุดสายตา เท้าไวเท่าความคิดแม่บุญเดินข้ามถนนทันที แต่ไม้เท้ามันแกะกะเพราะยังไม่ค่อยชิน ตกลงก็กระเผกข้ามทางรถไฟไปยืนหน้าชายหาด ได้ภาพทะเลยามเช้าเป็นการเปิดตัวที่ไม่เลวนัก ระหว่างนั้นก็มีรถไฟวิ่งผ่านไปสองขบวน ใกล้ๆ ที่แม่บุญยืนเป็นสนามออกกำลังกายเล็กๆ มีผู้คนมาออกกำลังกันสองสามคนเป็นผู้ชายทั้งหมด หนึ่งในนั้นตะโกนร้อง กู้ดมอร์นิ่ง แม่บุญเลยมอร์นิ่งตอบ กะว่าสมควรแก่เวลาเลยเดินกลับ
มารู้จักนครหลวงโคลัมโบกันค่ะ



 photo cats 16_zps0eezkikb.jpg





 photo cats 17_zpsubisevch.jpg



นครโคลัมโบ


 photo cats 26_zpsqfgwlw5e.jpg




ชื่อมาจากชื่อภาษาสิงหลเดิมว่า โคลาอัมบาโทตา (kola-amba-thota) แปลว่า ท่าเรือที่มีต้นมะม่วง ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาวโปรตุเกสดัดแปลงชื่อนี้เพื่อเป็นเกียรติแก่ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส
• โคลัมโบ เป็นเมืองหลวงทางการค้าและเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศศรีลังกา มีอาณาเขตติดชายฝั่งมหาสมุทรอินเดีย ยาวประมาณ 14 กิโลเมตร ชาวสิงหลเรียกโคลัมโบว่า “โคลอมบา”


• ในช่วงที่ประเทศศรีลังกาได้ตกเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษเมื่อ พ.ศ. 2339 นั้น ทำให้โคลัมโบได้กลายเป็นศูนย์กลางการติดต่อค้าขายและอังกฤษได้มาก่อสร้างอาคารและจัดวางผังเมืองให้โคลัมโบ ทำให้กรุงโคลัมโบมีบรรยากาศคล้ายกรุงลอนดอนในประเทศอังกฤษ มีถนนทอดผ่านกลางเมืองโคลัมโบ และสองข้างถนนนั้นเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการ ลักษณะตัวอาคารคล้ายกับอาคารในประเทศอังกฤษ


• โคลัมโบเป็นเมืองที่อยู่ติดชายฝั่งทะเล ทำให้ในสมัยโบราณจึงมีพวกพ่อค้าจากต่างประเทศ เช่น อาหรับ สเปน โปรตุเกส มาขึ้นบกที่โคลัมโบ เพื่อมาทำธุรกิจค้าขายกับประเทศศรีลังกา สินค้าซึ่งเป็นที่ต้องการมากในสมัยที่ชาวสิงหลยังไม่ได้ปลูกชา ได้แก่ เครื่องเทศ โดยเฉพาะกานพลู เป็นเครื่องเทศที่เป็นที่ต้องการมากที่สุดอันดับหนึ่งของต่างประเทศ
ข้อมูลจาก โอเชียนสไมล์ทัวร์ค่ะ



 photo cats 18_zpsuqpobzuy.jpg



๘ โมงกว่าๆ ชามูร์มารับไปนั่งรถชมเมืองเป็นการอุ่นเครื่อง รถวิ่งออกจากซอยไปโผล่ที่ๆ แม่บุญไปถ่ายภาพมานั่นแหละ จากนั้นก็วิ่งเลียบทะเลไปเรื่อย แปลกเนาะ ทำไมเขาสร้างทางรถไฟเลียบทะเล น้ำทะเลที่คลื่นมันซัดสาดเข้าฝั่ง มันอาจจะกัดกร่อนจนถึงรางรถไฟได้ ถึงแม้จะมีหินก้อนมหึมากั้นอยู่ ดูอย่างตอนที่สึนามิถล่มสิ รถไฟพลิกคว่ำทั้งขบวนผู้คนตายกันในรถเพียบ อีกอย่าง ตึกริมทะเลที่เห็น หันหลังให้ทะเล ด้านหน้าหันเข้าหาถนน บนร้านขายของ ที่อยู่แต่ดูโทรมเพราะกาลเวลา พึ่งจะมีตึกใหม่ๆ สูงๆ สร้างหันหน้าหาทะเลเป็นโรงแรมใหม่ๆ แต่รอบๆ ข้างๆ เป็นตึกเก่าๆ โทรมๆ ที่เปิดขายอาหารพื้นเมือง ให้นักท่องเที่ยว




 photo cats 21_zpsuuio2hra.jpg




ด้านหน้าไกลสุดสายตาเป็นท่าเรือ ระหว่างทางมีการสร้างขยายถนน ชามูร์บอกว่า อีกไม่กี่ปี ชาวจีนกว่าหนึ่งล้านคนจะเข้ามาอยู่ที่ศรีลังกา เพราะรัฐบาลเขาอนุญาตให้คนจีนเข้ามาอยู่ได้เนื่องจากได้เงินสนับสนุนก้อนใหญ่ในการสร้างสิ่งต่างๆ ให้กับประเทศศรีลังกา เอาแล้วไง...การกลืนกินทางเศรษฐกิจแบบช้าๆ แต่มั่นคงและถาวร อีกไม่นานคงจะมีร้านค้ามากมายเป็นของคนจีน แล้วก็มีชาวศรีลังกาเป็นคนงานรับจ้างด้วยค่าแรงถูกๆ เหมือนที่เคยเจอมาที่ประเทศลาว เราว่า มันไม่ยุติธรรมนะกับการหากินบนหลังชาวบ้านแบบนี้ จะทำไงได้ ชาวบ้านก็ได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมกันต่อไป สมัยก่อนการหาอาณานิคมต้องมีการทำสงครามเข่นฆ่ากัน แต่ตอนนี้ชาวจีนใช้เงินหว่านไปทุกๆ ที่ที่อยากไปเป็นการเปิดทาง แล้วก็เข้าไปอยู่ทำมาหากินกันอย่างไร้ยางอาย




 photo cats 19_zpszksz9loi.jpg




 photo cats 24_zpsgfggbbn7.jpg



รถพาไปผ่านโรงแรมริมทะเลแห่งแรกของโคลัมโบ สร้างตั้งแต่สมัยเป็นเมืองขึ้นและได้รับการปรับปรุงใหม่ รถวิ่งผ่านสถานที่ต่างๆ ตึกสวยๆ อย่างรวดเร็ว แล้วก็ไปจอดที่หน้าตลาดขายเสื้อผ้า ของใช้ต่างๆ แต่ร้านรวงยังไม่เปิดทั้งหมด ระหว่างทางแม่บุญเหลือบเห็นมะพร้าวสีเหลืองมากมายบนรถซาเล้งจอดอยู่ริมถนน ความอยากกินน้ำมะพร้าวเพื่อจะดูว่าจะหอมหวานเหมือนของไทยไหม ถามราคาลูกละ ๑๐๐ รูปี ประมาณ ๓๕ บาท เลยตกลง น้ำมะพร้าวที่ได้ส้มผัสมีรสเปรี้ยวนิดๆ ไม่หอมหวานเหมือนมะพร้าวของไทย แม่บุญออกจะผิดหวังอย่างแรง


 photo cats 9_zps9g0hsm3d.jpg





 photo cats 25_zpsanuwlynt.jpg



จากนั้นก็เดินตามถนนดูร้านค้าต่างๆ ที่กำลังทยอยเปิด ผู้คนมากมายเริ่มออกไปทำงาน รถเมล์วิ่งกันขวักไขว่ แต่ที่นี่เขาไม่บีบแตรจนแสบแก้วหนูเหมือนที่อินเดียนะ เดินดูจนรอบแม่บุญเริ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่กำลังเริ่มทวีขึ้นที่หลังและขาข้างซ้ายจึงได้เดินช้าลง มิเชลคอยมองตามห่างๆ พอมาถึงรถเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เพราะมันเจ็บขึ้นเรื่อยๆ


 photo cats 20_zps3c6qc0nu.jpg




 photo cats 31_zpstxmhlgzf.jpg



รถวิ่งผ่าน Viharamahadevi Park ที่ด้านหน้ามีตึกสีขาวตั้งเด่นเป็นสง่า เรียกว่า White house of Sri Lanka หรือสถานที่ทำการของรัฐบาลศรีลังกานั่นเอง สวนสาธารณะแห่งนี้เป็นสวนที่ใหญ่ที่สุดของโคลัมโบ เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า สวนวิคทอเรีย Victoria park ใกล้ๆ กันมีอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นการรำลำถึงการประกาศอิสรภาพ Independence memorial hall เมื่อวันที่ ๔ กุมพาพันธ์ ๑๙๔๘ ที่ถือเป็นวันชาติศรีลังกา ด้านหน้ามีอนุสาวรีย์ของประธานาธิบดีคนแรกของศรีลังกาคือท่าน RT.Hon Don Stephen Senenayake หรือ เป็นพ่อของประเทศศรีลังกา ที่เขาให้ความนับถือกัน ชามูร์พาเดินชมอาคารนี้ แล้วก็พาคนอื่นๆ เดินไปชมสวนสาธารณะ ส่วนแม่บุญขอนั่งรับลมเย็นๆ เพราะปวดขา ใกล้ๆ กันมีเด็กนักเรียนมานั่งวาดภาพอาคารหลังนี้กันกลุ่มใหญ่ พร้อมๆ กับที่เด็กนักเรียนตัวเล็กๆ พากันมาชมอาคารนี้กลุ่มใหญ่เช่นกัน



 photo cats 32_zpsdsd7853q.jpg




 photo cats 33_zpscvaahyos.jpg




 photo cats 34_zpsxiiisrsi.jpg




จากนั้นรถก็วิ่งผ่านอาคารสีอิฐอันสวยงามชื่อ Cargills building, World trade center building, Dutch hospital shopping precinct or Old Dutch Hospital ที่น่าสนใจคืออาคารโรงพยาบาลของชาวฮอลันดาหรือชาวดัชส์ที่สร้างขึ้นในสมัยศตวรรษที่ ๑๗ และได้รับการปรับปรุงใหม่เมื่อปี ๒๐๑๒ และถูกดัดแปลงเป็นร้านขายของที่ระลึก ร้านอาหารสำหรับนักท่องเที่ยว ในนี้มีร้านอาหารมีชื่อเสียงโดยเฉพาะเรื่อง...ปูทะเล แต่ราไม่ได้มากินกัน



 photo cats 29_zpsmnxq4sdq.jpg




 photo cats 30_zpsjdfhomrm.jpg



วัดกลางน้ำ ที่รายรอบด้วยพระพุทธรูปมากมายกลางน้ำ รถวิ่งผ่านไป ชามูร์หันมาถามทุกๆ คนว่าอยากไปดูไหม? ฝรั่งทั้งหลายพากันส่ายหน้า อด...ตามเคยเรา เป็นที่น่าเสียดายที่เราพลาดสถานที่สำคัญหลายๆ แห่ง เนื่องจากความอ่อนเพลียจากการเดินทางและการปรับเวลา อีกทั้งที่สำคัญที่สุดคือ เราขาดไกด์ที่มีประสบการณ์ ความรู้เรื่องสถานที่ต่างๆ จริงๆ แล้วเมื่อเราไม่ขอไกด์ภาษาฝรั่งเศสมืออาชีพ บริษัทต้องจัดหาไกด์ภาษาอังกฤษที่มีความรู้มาให้ แต่...เพื่อนๆ สมัครใจที่จะเอาไกด์มือสมัครเล่นแบบ...ชามูร์ จึงทำให้ขาดโอกาสในการชมสถานที่ๆ สำคัญและความรู้เรื่องสถานที่ตลอดระยะเวลาของการเดินทางครั้งนี้


 photo cats 22_zpscn7zxyum.jpg




 photo cats 23_zpsktvt76to.jpg





 photo cats 27_zpsverfnzy5.jpg




ในที่สุดฝรั่งทั้งหลายก็ขอให้พากลับโรงแรมเพราะเหนื่อยและต้องการนอนพัก มาถึงโรงแรมเช็คอินแล้วก็พากันแยกย้ายกันนอน แม่บุญนอนไม่หลับเช่นเคย อาบน้ำเสร็จก็ออกเดินดูรอบๆ โรงแรม จนเย็นย่ำ ชามูร์มารับออกไปกินข้าวมื้อแรกที่ศรีลังกา



 photo cats 38_zps9qfcfazw.jpg





 photo cats 35_zps0haf2vbt.jpg





 photo cats 36_zps8e4quy4u.jpg




อย่างที่บอก..เขายังไม่เข้าใจเรื่องการบริการ ไม่รู้เรื่องร้านอาหารมากนัก เลยพากันเป็นกิโลเลาะเลียบชายทะเลเพื่อหาร้านอาหาร ซึ่งก็เป็นร้านอาหารพื้นเมืองเสียส่วนมาก ในที่สุดก็เลือกได้ร้านธรรมดาๆ ที่ขายไก่ทอด ข้าวผัดแบบศรีลังกา ผัดผักใส่พริก สำหรับแม่บุญนั้นไม่มีปัญหาเรื่องอาหารเพราะกินได้ทุกอย่าง แต่สาวๆ ในกลุ่มกินกันไม่ได้เพราะความเผ็ด เป็นอันว่าอาหารมื้อนี้กินเพื่ออยู่กันจริงๆ ทำไงได้ ตอนที่พวกเขาพากันนอน แม่บุญเปิดดูรายชื่อร้านอาหารในนิตยสารของโรงแรมแล้วบอกมิเชลว่าจะเอาไปให้เพื่อนๆ เลือก แต่แกบอกว่า ชามูร์เขารู้จักดี เชื่อเขาเถอะ ...อิ อิ เป็นไงหล่ะ ? ผิดหวังไปตามๆ กัน


 photo cats 37_zpsazv4a6yb.jpg




 photo cats 41_zpscp6gcfqb.jpg




 photo cats 40_zpscbbl3y2x.jpg




 photo cats 39_zpsirli7vna.jpg




 photo cats 42_zpsz3fitty5.jpg


ปิดท้ายค่ำวันนี้ด้วยการไปดื่มเครื่องดื่มบนชั้นสูงสุดของโรงแรมใหญ่ริมทะเล ซึ่งบรรยากาศไม่เลวนัก จากนั้นก็พากันกลับโรงแรม นอนพักผ่อนเพื่อนเดินทางไกลวันพรุ่งนี้ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ









Create Date : 28 มีนาคม 2560
Last Update : 25 กรกฎาคม 2560 23:40:19 น. 31 comments
Counter : 746 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณกะว่าก๋า, คุณคนผ่านทางมาเจอ, คุณmambymam, คุณMitsubachi, คุณเนินน้ำ, คุณmoresaw, คุณพิรุณร่ำ, คุณSweet_pills, คุณอาจารย์สุวิมล, คุณข้ามขอบฟ้า, คุณรัชต์สารินท์, คุณtuk-tuk@korat, คุณคนบ้านป่า, คุณClose To Heaven, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณสองแผ่นดิน, คุณ**mp5**


 
น่าไปเที่ยวครับแม่บุญ...... ดูสภาพบ้านและถนน ดูดีกว่า
อินเดียนะครับ

Maeboon Klaibann Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:6:19:46 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่

หลายภาพ
ทำให้นึกถึงอินเดียนะครับพี่

บ้านเมืองเค้ามีอะไรน่าสนใจมากมายจริงๆ

พี่ไก่ถ่ายภาพออกมาได้สวยด้วย

โหวต travel blog ครับ




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:6:33:39 น.  

 
สวัสดีคะ..

ตามมาเที่ยวต่อนะคะ

โหวตให้เลยคะ



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:6:43:48 น.  

 
ชอบทะเลจังค่ะ ดูแถบนั้นยังเป็นธรรมชาติอยู่มากเลย
หลายๆอย่างของศรีลังกา มีความรู้สึกว่าคล้ายๆกับอินเดีย แต่ดูดีกว่า
อาคารสีอิฐวยจังค่ะ
ชอบสามภาพสุดท้ายค่ะ แม่บุญถ่ายได้สวยจริงๆ
เพลินมากค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:7:05:06 น.  

 
ทะเลสวยจริงนะหรือว่าคนถ่ายภาพสวยคะ
มองไปเห็นรูปพระพุทธเจ้าตั้งไว้ในสวนเลยเหรอ
ทำประดับสวนเลยเหรอ ไม่เหมาะสมเคืองนะคะเนี่ย
หนูชอบภาพทะเลยามเย็นมากบรรยากาศเงียบเหงาดี



โดย: Mitsubachi วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:10:13:14 น.  

 
อุ้มตามมาเที่ยวโคลัมโบด้วยคนค่ะ
ชอบๆๆๆๆ


โดย: อุ้มสี วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:10:25:29 น.  

 
ตามมาเที่ยวโคลัมโบต่อค่า


โดย: บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:11:09:24 น.  

 
ตามแม่บุญมาเที่ยวด้วยค่ะ
เพิ่งจะกลับจาก ตจว.ค่ะเลยมาช้าหน่อย
ชอบภาพตะวันตกน้ำค่ะ
ตอนยังไม่ได้อ่านเห็นผลไม้สีเหลืองยังนึกว่านี่ลูกอะไรนะ
อ๋อ...มะพร้าวนี่เอง ของไทยอร่อยกว่าเนาะ ^__^


โดย: เนินน้ำ วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:15:12:07 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ไก่

ผมยังทันถูกครูตีครับ
น่าจะเป็นยุคท้ายๆแล้ว
เพราะไม่นาน กระทรวงศึกษาก็ออกกฏห้ามตีเด็กออกมา

ยุคนี้ครูว่าเด็กแรงหน่อย
เด็กก็เอาไปฟ้องพ่อแม่แล้วครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:15:56:05 น.  

 
ตามแม่บุญ มาเที่ยวต่อเด้อครับ


โดย: moresaw วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:17:13:21 น.  

 
ฟ้าแอบมาติดตามสามขาพาทัวร์ศรีลังกาค่ะ แค่ดูรูปก็เพลินแล้วนะคะ
ส่วนเรื่องราวน่าสนใจดีมากค่ะพี่ไก่


โดย: พิรุณร่ำ วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:19:50:51 น.  

 
แม่บุญเปรียบเปรยดอกบัวดินได้ดีจังค่ะ ชอบเลย
ขอบคุณที่แวะชมค่ะ



โดย: mambymam วันที่: 28 มีนาคม 2560 เวลา:20:25:56 น.  

 
ที่โคลัมโบมีรถคล้ายตุ๊กตุ๊กบ้านเราเลยนะคะ
น้ำมะพร้าวเสียดายนิดที่มีรสเปรี้ยว
ต๋าชอบบรรยากาศที่นักเรียนมาวาดรูป เป็นการเรียนนอกสถานที่น่ะค่ะ

Maeboon Travel Blog

ภาพพระอาทิตย์ตก แสงสีทอง สวยมากค่ะ
ขอบคุณแม่บุญที่พาเที่ยวนะคะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:0:52:40 น.  

 
อนุโมทนาบุญด้วยนะคะแม่บุญ :)


โดย: Mul (สมาชิกหมายเลข 3531664 ) วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:4:04:45 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:6:22:58 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องแม่บุญ

มาเที่ยว โคลัมโบ ศรีลังกา จ้ะ ประเทศนี้ ครูยังไม่เคยไปเลยจ้ะ ได้ข่าวว่า เป็นประเทศที่มีธรรมชาติสวยงามมากประเทศหนึ่ง และเป็นประเทศที่เคร่งครัดเรื่องศาสนาพุทธ มีโอกาสจะต้องไปเที่ยว จ้ะ

ดูจากภาพที่ แม่บุญถ่ายมาให้ชม ท้องทะเลยเขาสวยงามมาก นะ โดยเฉพาะภาพพระอาทิตย์ จ้ะ

การไปเที่ยวตอนเจ็บขา น่าเห็นใจมากเลยจ้ะ เคยรองเท้ากัด บีบ เดินไปปวดไป ทรมานมากจริง ๆ จ้ะ

โหวดหมวด ท่องเที่ยว ค่ะ
ขอบใจแม่บุญที่แวะไปเยี่ยมที่บล็อกครูจ้ะ


โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:14:39:54 น.  

 
ขอบคุณครับพี่ไก่

ปีนี้ผมเน้นบล็อกธรรมะมากเป็นพิเศษเลยครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:14:56:57 น.  

 
ตามมาเที่ยวโคลัมโบพด้วยค่ะ แถบนี้ยังไม่เคยไปเที่ยวเลยค่ะ
ได้ดูแต่จากภาพยนต์หรือจากบล๊อกเพื่อนๆนี่แหล่ะ

รู้แต่ว่าเป็นประเทศที่เคร่งครัดเรื่องศาสนา
มีคนไทยเดินทางไปแสวงบุญที่นี่เยอะเหมือนกันนะคะ
ไล่ดูภาพลงมาเรื่อยๆ ได้บรรยากาศผสมผสานกันไปหมด
ไม่ว่าจะตึกเก่า ตึกใหม่ หรือวิถีชีวิตชาวบ้าน ได้เห็นหลายๆมุมถือว่าคุ้มกับการท่องเที่ยวมาก

Maeboon Travel Blog






โดย: ข้ามขอบฟ้า วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:2:23:10 น.  

 


สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:6:21:18 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต

ก้นกะลา Music Blog ดู Blog
ไวน์กับสายน้ำ Diarist ดู Blog
จินหลิน Food Blog ดู Blog
Maeboon Travel Blog ดู Blog
ระบบจะบันทึกคะแนนโหวต เฉพาะการโหวต 10 ครั้งล่าสุดในแต่ละวันเท่านั้น

บลอคสวยจังเลยค่ะ ไม่ค่อยได้รู้อะไรเกี่ยวกับโคลัมโบ

พอมาอ่านเปิดหูเปิดตามากมายค่ะ


โดย: ออมอำพัน วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:11:18:58 น.  

 
สวัสดี จ้ะ น้องแม่บุญ

ขอบใจน้องจ้ะ ที่แวะไปคุยและโหวดที่บล็อกครู จ้ะ

เรื่องความยากจน สำหรับคนที่เคยมีประสบการณ์มาก่อน ย่อมรู้สึกถึงความยากลำบาก อย่างที่น้องเล่ามา พี่น้องตั้ง 10 คน มีไข่เพียง 3 ฟอง คุณพ่อ คุณแม่ เสียสละ ไปทานข้าวกับเกลือแทน อ่านแล้ว ครูสะเทือนใจมากจ้ะ สังคมเรามีอย่างนี้จริง ๆ จ้ะ ความรักของพ่อของแม่ ยิ่งใหญ่เสมอ ขอให้ลูกได้อิ่มท้องเสียก่อน เฮ้อ ! แต่ปัจจุบัน ได้อ่านข่าว ฟังข่าว ลูกทอดทิ้งพ่อแม่ แยกครอบครัวไปอยู่กันเอง เหลือพ่อเหลือแม่แก่ ๆ เกี่ยงกันเลี้ยงพ่อแม่ ครูอ่านแล้ว ฟังแล้ว เศร้าใจเหลือเกิน จ้ะ
ตอนนี้ น้องแม่บุญ ก็ผ่านพ้นวิกฤตนั้นมาแล้ว ครูดีใจด้วยจ้ะ ชีวิตก็เป็นอย่างนี้แหละจ้ะ แล้วแต่ ผลกรรมของเราที่ทำกันมาแต่ชาติปางก่อน ชาตินี้ เรามีโอกาสสร้างกรรมใหม่ เลือกกรรมใหม่ ที่จะก่อให้เกิดสิ่งดี ๆ ในภพหน้า เราก็สั่งสมไว้เป็นดีที่สุด จ้ะ
เขียนเล่าเรื่องเที่ยวโคลัมโบตอนใหม่ ก็แวะไปบอกด้วยนะจ้ะ จะได้มาเที่ยวโคลัมโบต่อ อิอิ




โดย: อาจารย์สุวิมล วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:15:34:39 น.  

 
ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ไก่

บล้อกผมเป็นบล็อกแกงโฮ๊ะครับ
คะแนนโหวตเสียงแตกตลอดครับ 555



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:19:38:29 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 31 มีนาคม 2560 เวลา:1:31:12 น.  

 

สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่




โดย: กะว่าก๋า วันที่: 31 มีนาคม 2560 เวลา:6:38:28 น.  

 
ตามมาเที่ยวค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 31 มีนาคม 2560 เวลา:13:35:44 น.  

 
ตามกลับมาขอบคุณโหวตให้นุ้งค่ะ

และเพื่อจะบอกว่า พี่ได้กราบต้นพระศรีมหาโพธิ์ต้นนั้น
สองครั้งแล้ว แบ่งบุญให้คุณไก่ไว้ก่อนนะคะ แล้วคุณไก่
คงได้ไปเองแน่ พี่ก็ว่าจะกราบให้ได้สักสามครั้ง คือเรามี
เรื่องต้องกลับไปต่อตามงานร่วมกุศลที่นั่นอยู่อีก ตอนนี้
พระสังฆราชท่านสร้างเจดีย์แล้วขอพระพุทธรูปองค์เล็กๆ
ไปปรพดิษฐานรอบเจดีย์นั้น มีคนไทยคณะหนึ่งรับสร้าง
ถวายร่วมบุญ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ออมอำพัน Literature Blog ดู Blog
tuk-tuk@korat Music Blog ดู Blog
อุ้มสี Diarist ดู Blog
กะว่าก๋า Dharma Blog ดู Blog
mariabamboo Photo Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Beauty Blog ดู Blog
เริงฤดีนะ Movie Blog ดู Blog
Maeboon Travel Blog ดู Blog



โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) วันที่: 31 มีนาคม 2560 เวลา:22:20:50 น.  

 
Maeboon Travel Blog ดู Blog

ดีจังค่ะแม่บุญ ไม่ค่อยเห็นคนไปเที่ยวโคลัมโบ
บุ๊งได้เปิดประสบการณ์ประเทศนี้ผ่านบล็อกแม่บุญแทนค่ะ ขอบคุณนะคะ


โดย: Close To Heaven วันที่: 31 มีนาคม 2560 เวลา:23:58:14 น.  

 
แม่บุญเอาอาหารมาให้ดูหน่อยนะคะ
นานๆลงอาหารบ้างก็ได้คะ อยากชม


โดย: Mitsubachi วันที่: 1 เมษายน 2560 เวลา:12:03:33 น.  

 
มาเที่ยวตอนต่อค่ะพี่



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 1 เมษายน 2560 เวลา:20:07:00 น.  

 
มาเที่ยวด้วยครับ แม่บุญ
อยากไปเดินชายหาดเมืองโคลัมโบครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 2 เมษายน 2560 เวลา:22:51:02 น.  

 
https://www.facebook.com/OhYeonSeoFanThai/


โดย: เป็นกำลังใจให้ครับ IP: 124.121.191.51 วันที่: 4 เมษายน 2560 เวลา:21:12:42 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

BlogGang Popular Award#13


 
Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.