คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2557
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
20 มีนาคม 2557
 
All Blogs
 
ขายอาหารไทย ช่วยเหลือเด็กกำพร้าที่เบลเยียม






วันนี้มีเรื่องดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง พึ่งเกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อนต้องรีบเล่าตอนเครื่องกำลังร้อนนี่แหละเดี๋ยวเย็นแล้วมันจะขี้เกียจ เรื่องนี้ต่อเนื่องจากปีที่แล้ว แหม่..ท่าจะยาวต่อกันมาเป็นปี ไม่ยาวหรอกค่ะเอาแค่เบาะๆ รับรอง แต่เร้าใจนะ อ่านกันไปเรื่อย ๆ คลายเครียดเนาะ



เรื่องที่ว่าคือ งานอาสาสมัครหาเงินช่วยเหลือเด็กกำพร้าและผู้หญิงที่ถูกสามีทอดทิ้งพร้อมลูก เรื่องนี้เกิดขึ้นที่เบลเยียม ใครอยากรู้ความเป็นมาต้องไปอ่านของปีที่แล้วๆ มาต่อของปีนี้ ถึงจะเข้าใจแจ่มแจ้งว่าแม่บุญหลงไปอยู่ในกลุ่มอาสาสมัครได้ไง กลางปีที่แล้วเขาเชิญไปดูบ้านพักฉุกเฉิน ขอใช้คำภาษาไทยให้เข้าใจกันง่ายๆ เห็นภาพกันชัดๆ บ้านที่ว่าทางมูลนิธิเขาติดต่อซื้อบ้านเก่าเป็นอาคารสองชั้น มีเนื้อที่มากพอที่จะทำบ้านพักได้แต่มีส่วนต้องปรับปรุงแก้ไข แน่นอนว่าต้องใช้เงินเป็นจำนวนมาก งานนี้เลยต้องระดมกำลัง พร้อมมันสมองมาช่วยกันคิดว่าจะหาเงินมาได้อย่างไร



 photo cats1_zpsa6f42bfb.jpg



สรุปก็แล้วกันว่า จัดงานกันอีกครั้งเหมือนปีที่แล้วคือ ออกร้านขายของให้คนมาเช่าพื้นที่ขายของ ส่วนทางมูลนิธิขายไวน์ น้ำ กาแฟ อาหาร ๆ ที่ว่าจะขายกันในปีนี้ มีการประชุมตกลงร่วมกันคิด ออกมาได้ว่า จะขาย อาหารเบลเยียมยอดนิยม มี หอยแมลงภู่อบไวน์ขาว อเมริกาหรือเนื้อสดสับละเอียดพร้อมเครื่องเคียง ใครนึกภาพไม่ออกให้นึกถึงลาบเนื้อสด แต่นี่ทำแบบฝรั่งไม่ใช่แบบไทย แล้วก็มีมันฝรั่งทอดอันเลื่องลือไปทั่วโลก


ที่มาเสริมคือ อาหารไทย มีต้มข่าไก่ แกงเขียวหวานหมูใส่หน่อไม้ และผัดไทยกุ้งสด งานนี้แม่บุญเป็นหัวแรงในการทำ แล้วก็มีเพื่อนซี้บึกที่มาช่วยเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้แถมเอาสามีมาช่วยด้วย เนื่องจากสองสาวที่เคยมาออกงานช่วยคนหนึ่งกลับเมืองไทย อีกคนแม่บุญติดต่อไม่ได้เลยต้องลุยกันเอาเอง เพื่อนซี้บอกว่าสู้แค่สลบคาโต๊ะขายผัดไทยนั่นแหละ เอาเข้าไป



 photo cats3_zps0a6c6606.jpg



ก่อนหน้างานสองวัน แม่บุญกับมิเชล พากันไปจ่ายตลาดซื้อข้าวของทุกอย่าง หลังจากนั้นก็เป็นหน้าที่ของแม่บุญในการเตรียมทุกอย่างให้พร้อม ส่วนมิเชลเตรียมอุปกรณ์ เช่น เตาแก๊ส อุปกรณ์หุงต้ม หม้อ กระทะ ข้าวสาร น้ำปลาฯลฯ ขนขึ้นรถ งานนี้เราต้องขนกันสองรอบเพราะของเยอะมาก ระหว่างนั้นแม่บุญก็เคี่ยวน้ำผัดไทย หั่นเนื้อหมู เนื้อไก่ กว่า ๒๐ กิโล เล่นเอายืนกันขาแข็งทั้งวัน ระหว่างที่หั่นต้องคอยคิดต่อว่าจะทำอะไรต่อไป แล้วก็จดไว้กันลืม ถั่วลิสงซื้อมาจากร้านแกะออกมาแล้วเทใส่ภาชนะเอาน้ำร้อนลวกไปหนึ่งรอบเพื่อฆ่าเชื้อรา ที่อาจจะปนมา จากนั้นก็คั่วให้หอม แล้วก็บด ใส่ถุงสุญญากาศ เนื้อที่หั่นก็เหมือนกัน หั่นเสร็จเอาใส่ถุงเขียนกำกับว่าถุงไหนใช้ทำอะไรจะได้ไม่หลง ปีที่แล้วมีรุ่นน้องมาช่วย ปีนี้ต้องลุยเองเลยต้องจัดระเบียบตัวเองให้ดี หาไม่จะหลงลืมได้



หน่อไม้กระป๋อง เปิดออกมาแล้วเทน้ำทิ้งจับใส่หม้อใบใหญ่ต้มน้ำให้เดือดแล้วต้มทิ้งไว้สัก ๒๐ นาที จากนั้นก็เปลี่ยนน้ำแล้วใส่ตู้เย็นไว้พรุ่งนี้ ที่ทำแบบนี้เพราะไม่แน่ใจว่า สารที่เขาใช้รักษาสี กลิ่นมันปนเปื้อนอะไรมาบ้าง ต้มแบบนี้แล้วสบายใจคนกินจะได้ไม่เป็นอันตราย ไม่ว่าเราว่าเขาต้องทำเหมือนกันหมด ส่วนบะหมี่ที่ซื้อมาทำผัดหมี่ซั่ว เปิดออกมาแล้วมีกลิ่นหืน เพื่อนสาวบอกให้ใส่เกลือลงไปในน้ำเดือดแล้วต้ม จากนั้นล้างน้ำเปล่าสัก ๒ หนให้หมดกลิ่นมันหายไปจริง ๆ เป็นความรู้ใหม่ของเรา



 photo cats4_zpsd303127b.jpg



ส่วนเส้นผัดไทยแม่บุญแกะออกจากห่อ แล้วเอาใส่กล่องพลาสติคจากนั้นเอาน้ำเย็นใส่ลงไป แล้วใส่น้ำร้อนเติมพอให้อุ่นเล็กน้อย แช่ไว้จนเส้นพอง อย่าแช่นานเดี๋ยวเส้นเปื่อยเวลาผัด แล้วก็อย่าใส่น้ำร้อนจัดเพราะเส้นจะขาดเวลาผัดเช่นกัน จากนั้นก็สาวใส่กระชอนกรองน้ำออก ผัดรอบแรกไว้ก่อนโดยไม่ต้องใส่เครื่อง แล้วรอให้เย็นจากนั้นก็เอาใส่ถังพลาสติคใบใหญ่ รอวันงานพรุ่งนี้ ผักถัวงอกแม่บุญยกทั้งถุงมา ๕ กิโล ส่วนกุยช่าย อย่าไปฝันถึงเพราะมันแพง ใส่หอมฝรั่งแทนเหมือนร้านอาหารไทยส่วนใหญ่เขาทำกันแบบนี้แหละเพื่อลดรายจ่าย ส่วนไข่ไก่ยกมาสองแผง


ก่อนวันงานอีกวัน แม่บุญนั่งแกะกุ้งกว่า ๔๐๐ ตัว งานนี้มือหงิก ดีที่มิเชลมาช่วยผ่าหลังดึงเส้นดำออกกับเพื่อนไม่งั้นคงเสร็จตอนเที่ยงคืนแน่ๆ มื้อเย็นก่อนวันงานแม่บุญทำแกงกระหรี่ไก่ กับผัดไทยกุ้งให้อาสาสมัครที่จะมาช่วยงานกินกัน ๑๕ คน อิ่มอร่อยกันเป็นแถว บอกว่าเนื้อไก่นุ่มกำลังดี ไม่แข็ง แน่นอนเพราะแม่บุญหั่นไก่ชิ้นใหญ่หน่อย ไม่งั้นเวลาเอามาแกงหากหั่นชิ้นเล็กแล้วเอาต้มไฟแรงๆ มันจะเละ อันนี้ประสบการณ์มันสอนอีกแหละ



 photo cats7_zps71cf5649.jpg



ถึงวันงาน เล่นเอานอนแทบไม่หลับเพราะคิดเรื่องทำอะไรก่อน หลัง เพื่อบริหารเวลาให้พอดี พอไปถึงงานก็เตรียมต้มข่าไก่ก่อน ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูด รากผักชี แม่บุญเอาลงต้มกับปลายกะทิที่เดือดจัด เพื่อน้ำจะได้ไม่ดำ และกะทิจะได้ไม่แตกมัน ทั้งนี้แม่บุญใส่เครื่องทั้งหมดในภาชนะอีกชั้นเพื่อเวลาต้มเสร็จจะได้ยกออกเททิ้งได้เลย เหลือไว้แต่น้ำกะทิหอมกรุ่นจากเครื่องสมุนไพร ไม่ได้เหลือไว้ให้เห็นเหมือนทำให้คนไทยกิน เพราะฝรั่งเขาไม่รู้จัก เดี๋ยวกินมั่วเลยต้องตักทิ้งหมด เคยเห็นมาแล้วที่กินตะไคร้ กับ ข่าแก่ แข็งฟันแทบหัก สงสารฝรั่งเลยต้องทำแบบนี้แหละ เรียกว่าใส่ใจทุกรายละเอียดใจเขาใจเรา จากนั้นก็ใส่เห็ด ใส่ไก่ ปรุงรส เสร็จไปหนึ่งอย่าง ที่ไม่ได้ทำไว้เหมือนปีที่แล้วเพราะเขาปิดไฟหมดเลยไม่ได้ทำไว้


จากนั้นก็ผัดข้าว กับหมี่ซั่วให้เด็กที่จะมาช่วยงานกินกันก่อน ปีที่แล้วไม่ได้คิดกัน เด็กหิวข้าวจนเป็นลมเพราะเดินมาก แม่บุญเลยเสนอในที่ประชุมให้พวกเขากินกันก่อนซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย ตามด้วยแกงเขียวหวาน จริง ๆ แล้วต้มหน่อไม้กับเครื่องแกงไว้ก่อนกลับบ้าน เพราะแกงเขียวหวานหากแกงทิ้งค้างคืนกับหน่อไม้จะอร่อยกว่าต้มใหม่ๆ ซึ่งก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ที่ไม่ใส่มะเขือเปราะเพราะมันแพง ส่วนมะเขือม่วงลูกใหญ่ ฝรั่งบางคนก็ไม่กิน เคยเห็นว่าที่เมืองไทยบ่อยครั้งที่ทำแกงเขียวหวานใส่หน่อไม้เลยทำแบบนั้น ดีกว่าใส่ถั่วฝักยาวกับแครอทแหละน่า ที่พูดนี่เคยเห็นมาแล้วที่สวิสฯ ตอนไปเยี่ยมพี่สาว อันนี้ไม่ว่ากันเพราะของมันแพง แล้วแต่พ่อครัว แม่ครัว ว่าจะคิดทำกันยังไง



ผัดไทย แม่บุญเริ่มผัดไว้ตอน ๑๑ โมงเพราะรู้สึกว่าเครื่องกำลังจะร้อนตอนนั้น ขืนไม่ผัดไว้เดี๋ยวทำไม่ทันแน่ๆ จริงอย่างที่คิด เพราะฝรั่งที่นี่เขากินกันประมาณเที่ยงครึ่งถึงบ่ายโมง ตอนนั้นเหมือนแร้งลง แต่ปีนี้อาหารไทยขายได้ไม่มากเท่าปีที่แล้ว เนื่องจากมีอาหารจานเด็ดคือ หอยแมลงภู่มาเป็นคู่แข่ง เพราะตามร้านอาหารราคาจะแพงประมาณ ๒๐ ถึง ๒๓ ยูโร ต่อหนึ่งหม้อ แต่งานนี้เขาขายแค่ ๑๕ ยูโร คนเลยมารุมทึ้ง ส่วนผัดไทยขายได้เรื่อยๆ เพราะคนชอบกินเส้นเยอะ กุ้งตัวใหญ่ได้ใจ เต้าหู้แม่บุญทอดไว้โรยตากหากกับกุ้งเพราะต้องนับตัวในแต่ละจานเดี๋ยวจะได้ไม่เท่ากัน บ่ายโมงที่ผู้คนเริ่มหนาตาขึ้น แม่บุญต้องผัดไทยหลายกระทะไว้รอ แม้จะขายไม่ได้มากเหมือนปีที่แล้วแต่ก็นับว่าไม่เลวนัก บางช่วงคนมาสั่งกันครั้งละ ๖ ถึง ๘ จาน เพราะมากันเป็นกลุ่ม ดีที่เอาเตไมโครเวฟมาด้วยเลยได้อุ่นให้ร้อนก่อนเสริฟ แขกจะได้ไม่บ่น




 photo cats5_zpsa6035a47.jpg



มิเชลเล่าให้ฟังว่า แขกหลายคนเดินกลับมายกนิ้วให้ บอกว่าอาหารอร่อยมาก อีกรายเป็นผู้หญิงพาลูก ๆ มากิน แล้วเดินกลับมาชมแถมขอนามบัตรเอาไว้ด้วย บอกว่าจะเอาไว้ติดต่อเวลาอยากจะจัดงาน นั่นไง..งานจะเข้าแล้วแม่บุญ ปีที่แล้วแม่บุญทำอาหารอยู่หลังฉาก แต่ปีนี้เนื่องจากไม่มีผู้ช่วยมากนักเลยปรับเปลี่ยนแผน มาขายด้านหน้าผัดให้เห็นกันจะ ๆ ไปเลย งานนี้ฝรั่งชอบยืนดู ลุ้นไปด้วยว่าแม่บุญจะผัดทันไหม ดีใจที่ตัวเองเป็นคนทำงานสะอาด ไม่มีอะไรตกเลอะเทอะให้อายฝรั่ง อันนี้มันติดมาตั้งแต่เมื่อเป็นเด็ก คุณแม่ของแม่บุญท่านขายข้าวแกง หม้อทุกใบที่ใส่อาหารมันเงาวับ ไม่มีให้เห็นว่าจะไหม้ จะบุบ เหมือนแม่ค้าคนอื่น ๆ เวลาลูกค้าไปแล้ว แม่จะไม่เคยอยู่เฉยๆ แต่จะหาผ้าสะอาดชุบน้ำมาคอยเช็ดรอบ ๆ หม้อ ฝาหม้อ และบนพื้นไม่ให้มีเศษอาหารให้เห็น ลูกๆ เลยติดความสะอาดแบบนี้กันมา นับว่าเป็นผลดีต่อมาในอนาคตแบบนี้แหละ พูดแล้วก็อดคิดถึงแม่ไม่ได้ ...



สี่โมงเย็น ผู้คนเริ่มบางตา เพื่อนซี้ขอกลับบ้านเพราะเหนื่อยจัด ยืนกันขาแข็งไม่ได้นั่งสักนาที แถมกินกันนิดๆ หน่อย ๆ แม่บุญสั่งหอยแมลงภู่มากินกับเพื่อนกับมิเชล แกะกันหนึบหนับสนุกดี ห้าโมงเย็นเริ่มเก็บข้าวของ ผัดไทยเหลือไม่มากนัก แกงเขียวหวานเหลือพอสมควร ต้มข่าไก่เหลือเล็กน้อย ตกลงมื้อเย็น อาสาสมัครทั้งหลายเลยได้กินอาหารไทยกันอีกรอบ นับว่าไม่เสียเปล่า คำนวณมาดีที่เดียว อิ อิ ที่แท้มันเหลือเพราะคนเขากินหอยกับอเมริกา ลาบเนื้อฝรั่งนั่นแหละ ปีที่แล้วเราขายกันหมดเพราไม่มีอาหารอย่างอื่นมาเป็นคู่แข่ง ก่อนกลับบ้าน ประธานมูลนิธิและอาสาสมัครทุกคน มาขอบคุณเราสองคนที่ได้ช่วยเหลือมาทำอาหารไทยขายให้อีกปี และคงเป็นปีสุดท้ายที่จะทำ เพราะเราสองคนจะย้ายบ้านไปอยู่ไกล คงไม่สะดวกที่จะมาให้อีก



กลับถึงบ้านตอนสามทุ่ม ขาแทบยกขึ้นบันไดไม่ไหว เพราะความเหนื่อยและปวดไปหมด แม่บุญต้องกินยาแก้ปวดก่อนนอน ส่วนมิเชล แกจะกินหรือเปล่าไม่ทันสังเกต เพราะพออาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเสร็จก็เผ่นขึ้นเตียงหลับเป็นตายทั้งสองคน งานนี้เราสองคนอิ่มบุญกัน เพื่อนที่มาช่วยงานด้วยช่างดีเสียจริง ๆ อาสามาทั้งสองคน ปีที่แล้วเธอก็มา


ประธานมูลนิธิเขาขอบคุณมาทั้งสี่คน ไม่เป็นไรจ้า ในฐานะที่เรามาอาศัยประเทศเขาอยู่หลายปี ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณแผ่นดินที่เราอาศัยอยู่กิน ต่างบ้านต่างเมือง ช่วยเหลือกันตามกำลังความสามารถ ไม่ได้คิดเป็นอย่างอื่น นอกจากอยากจะให้เด็ก ๆ ที่ด้อยโอกาสเหล่านั้นได้มีโอกาสได้เล่าเรียน เพื่อจะได้ช่วยเหลือตัวเองได้ในอนาคต และไม่เป็นปัญหาของสังคมอย่างที่เราเห็นกันอยู่มากมายเท่านั้นเอง เรื่องแบบนี้ไม่ใช่แต่เราสี่คนเท่านั้นที่ทำได้ ท่านผู้อ่านทั้งหลายก็สามารถช่วยเหลือสังคมกันได้คนละไม้ละมือ ไม่ต้องมองไกล มองใกล้ๆ คนรอบตัวเรา หากใครเดือดร้อนก็ช่วยเหลือกัน มีน้ำใจให้กัน เท่านี้เราก็สามารถอยู่กันได้อย่างสงบสุขแล้วค่ะ


ปีนี้ถ่ายภาพน้อย เพราะมัวแต่ทำงานค่ะ







Create Date : 20 มีนาคม 2557
Last Update : 20 มีนาคม 2557 1:50:04 น. 12 comments
Counter : 3958 Pageviews.

 
ตอนทำงานอยู่ไม่รู้ว่าเหนื่อย พอนั่งรถกลับบ้าน ฟิวขาดตอนไหนไม่รู้ ตื่นอีกทีรถจะเข้าที่เก็บ นั่นแหละถึงรู้ว่าเหนื่อย แต่ก็มีความสุข เพราะเราเหนื่อยกาย..บุญหล่นทับกันไปคนละหนึ่งคืนกับเกือบครึ่งวัน ฮา ๆ สนุกได้บุญ ถ้ามีโอกาสก็อยากช่วยแม่บุญเหมือนเดิมนะ..


โดย: Yaowaree IP: 192.99.14.36 วันที่: 20 มีนาคม 2557 เวลา:2:41:40 น.  

 

Like ให้เป็นคนที่ 6
อ่านที่แม่บุญเขียนเพลินลืมนอนเลยค่ะ
อิอิอิ ว่าแล้วไม่ลืมโหวตให้แม่บุยแล้วค่ะ

บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
กะว่าก๋า Art Blog ดู Blog
Maeboon Klaibann Blog ดู Blog


โดย: อุ้มสี วันที่: 20 มีนาคม 2557 เวลา:3:16:59 น.  

 
เป็นงานที่น่าชื่นชมมากเลยครับแม่บุญ

คุณมิเชลก็เก่ง... ทำอาหารไทยมีเครื่องปรุงเยอะ
ลำบากมาก


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 20 มีนาคม 2557 เวลา:5:51:54 น.  

 
อนุโมทนาบุญค่าพี่ อ่านแล้วรู้สึกดีจริงๆ
พี่อึดดีจัง งานไหนงานนั้น สู้ตายตลอด อิอิ


โดย: schnuggy วันที่: 20 มีนาคม 2557 เวลา:6:40:27 น.  

 
หนึ่งปีแล้วเหรอเนี่ย จำได้ว่าเพิ่งอ่านบล็อกเรื่องนี้ไปไม่นานนี้เอง มีน้องสองสาวที่มาทำ ป.เอก มาช่วยขายด้วย (คงจำไม่ผิด หน้าไม่แตกนะ)
มาชื่นชมกับกิจกรรมดี ๆ ของสองตายายด้วยนะคะ อ่านเจอว่าจะย้ายบ้านเหรอคะ อย่าลืมมาเล่าสู่กันฟังด้วยนะ


โดย: เนินน้ำ วันที่: 20 มีนาคม 2557 เวลา:7:27:15 น.  

 
อ่านบล็อกพี่ไก่ไป
ก็อดชื่นชมในน้ำจิตน้ำใจและความเสียสละของพี่ไก่ครับ
(และเพื่อนๆของพี่ด้วย)

เป็นงานที่ไปด้วยใจและกายจริงๆ

อนุโมทนาบุญกับกิจกรรมดีดีที่พี่ได้ทำด้วยนะครับ



โดย: กะว่าก๋า วันที่: 22 มีนาคม 2557 เวลา:7:27:45 น.  

 
มาผิดเวลา หิวเลย แงแง

ชอบฟังเล่าวิธีทำอาหารหลายอย่างในเวลาจำกัด
แล้วต้องออกมาให้ร้อนๆ สุกพอดี มันยากมาก
เลยนะครับ เรื่องนี้ ยกหัวแม่โป้งกดไลค์แล้ว
โหวตไปเลยครับ

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
mcayenne94 Home & Garden Blog ดู Blog
Maeboon Klaibann Blog ดู Blog

รักษาสุขภาพด้วย ที่คันมาก หายหรือยังครับ



โดย: nulaw.m (คนบ้า(น)ป่า ) วันที่: 22 มีนาคม 2557 เวลา:10:38:55 น.  

 
ฟังพี่แม่บุญเล่าก็เพลิดเพลินค่ะ พอได้นึกภาพตามอยู่

แกะกุ้งกว่า 400 ตัว เป็นหนูคงหงิกตั้งแต่ตัวที่ร้อยต้นๆ แน่เลยค่ะ

ชอบเหมือนกันค่ะ แกงเขียวหวานที่ใส่หน่อไม้

พี่แม่บุญทำงานละเอียด เป็นขั้นเป็นตอนมากเลยค่ะ

แม่หนูเคยขายข้าวแกง หม้อแกงเงาวาววับเหมือนกันค่ะ หนูขัดหม้อเอง มีอวางอันดับต้นๆ นะคะ ทำบ่อย แต่ก่อนใช้ซันไลต์ก้อนกับฝอยเหล็กนี่แหละค่ะ เงาวับดีนัก

ขอบคุณความรู้เรื่องกำจัดกลิ่นหืนในหมี่ซั่วด้วยค่ะ ไว้จะลองทำบ้าง


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 23 มีนาคม 2557 เวลา:17:18:22 น.  

 
Anu-Mo-tana duay na ka!

Very good and kind of you/your friends.

I am also doing the same thing ka. It makes me happy inside my heart when we can help :-)

May god bless you na ka.

Wan


โดย: Wan/Germany IP: 192.99.14.34 วันที่: 25 มีนาคม 2557 เวลา:21:37:12 น.  

 
ขอบคุณ ๆ วัน มากค่ะ ขออนุโมทนาบุญด้วยนะคะ เราทำในสิ่งดี ๆ ความสุข ที่เกิดขึ้นภายในใจ คือ บุญ..อันยิ่งใหญ่ค่ะ


โดย: Maeboon วันที่: 27 มีนาคม 2557 เวลา:0:33:43 น.  

 
I want kids but I can not have my own children .I want to adopt a child which parents are not ready to take care off them. If you know any family. Please contact me . I would love to take can of him. I'm waiting to hear back from you. Pooy_1224@hotmail.com.Thank you.


โดย: ออย IP: 1.47.137.92 วันที่: 28 ธันวาคม 2557 เวลา:16:03:03 น.  

 
คุณออยค่ะ แม่บุญส่งเมล์ไปแล้วมันตีกลับค่ะ ขอยกมาตอบตรงนี้นะคะ

สวัสดีค่ะคุณออย

ก่อนอื่นแม่บุญขอขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่แม่บุญเขียนเล่าเอาไว้

เรื่องการอุปการะเด็ก คงต้องไปศึกษาหาข้อมูลจากทางอำเภอที่คุณออยอาศัยอยู่ค่ะ

ได้ยินข่าวว่า การรับเลี้ยงเด็กนั้นไม่ง่ายเลย เขาจะขอข้อมูลมากมายและต้องมีการสอบถาม

จากเจ้าหน้าที่ในเรื่องต่างๆ ซึ่งแม่บุญไม่ทราบรายละเอียดใดๆ เลยค่ะ การทำงานที่ผ่านมา

ก็เพียงแต่ทำช่วยเขาเท่านั้นเอง

หากอยากอุปการะจริงๆ เด็กไทยที่เป็นเด็กกำพร้ายังมีอีกมากมายนะคะ เข้าไปดูตามเว็ปไซค์

ต่างๆ ของมูลนิธิเด็ก ฯลฯ แม่บุญอยากให้เด็กๆ ทุกคนมีโอกาสค่ะ

บุญกุศลที่คุฯออยคิดจะอุปการะเด็ก ขอให้เป็นบุญหนุนนำให้ได้ตามปรารถนา

และขอให้ชีวิตประสบแต่ความสุข ความเจริญ ตลอดไปด้วยนะคะ

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๘ ค่ะ

แม่บุญ


โดย: Maeboon วันที่: 30 ธันวาคม 2557 เวลา:15:40:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.