คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
 
มีนาคม 2554
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
20 มีนาคม 2554
 
All Blogs
 
เข้าโรงเรียน ๆ ภาษา




ไปโรงเรียน

หลังจากอกหักอย่างรุนแรง..เสียความมั่นใจที่เคยเต็มร้อย งานนี้สามีไม่ได้รีรอ จากที่เคยส่งไปเรียนภาษาแบบตัวต่อตัวราคาแสนแพง วันหนึ่งไปวัดไทย...เจอคนไทยที่เขาแต่งงานกับฝรั่งเหมือนกัน แนะนำว่า ไปเรียนภาษาที่นี่...สิ สุดยอดเลยนะ เป็นโรงเรียนของรัฐบาล


อาทิตย์ถัดมา แม่บุญกับสามีไปยืนเข้าแถวรอลงทะเบียนเรียนอย่างที่เขาแนะนำ คนมากจริง ๆ ส่วนมากเป็นต่างชาติที่ต้องการเข้าเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย แต่ต้องมาเรียนภาษาฝรั่งเศสก่อน นอกนั้นก็เป็นคนมอรอคกัน จีน ไทย.แม่บุญไง อเมริกัน ฯลฯ หลายชาติดีจริง ๆ


วันที่เปิดเรียน ในห้องมีนักเรียนเกือบยี่สิบห้าคน คุณครูเป็นคนเบลเยียม รูปร่างท้วม ๆ อารมณ์ดีมาก ๆ เธอให้ทุก ๆ คนแนะนำตัว ชื่อ มาจากไหน ทำงานอะไร แต่ต้องพูดเป็นภาษาฝรั่งเศสทั้งหมด ผ่านไปด้วยดี เวลาเรียนห้ามพูดภาษาอื่นจ้า การบ้านแต่ละวันมากมายจนตาลาย แกรมม่ายาก ๆ ทั้งนั้น



Photobucket



แต่ละวันก่อนเริ่มเรียนเรื่องอื่น ๆ ต้องส่งการบ้าน มีการเฉลยโดยการให้ทุก ๆ คนตอบ แล้วไปเขียนบนกระดาน จากนั้นก็พูด ๆ ๆ ๆ ผิดพุดถุกก็ต้องพูด เรียนจบหนึ่งเดือน...สอบ ครบสามเดือน..สอบอีกครั้ง สอบแต่ละครั้งแม่บุญกินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะมันยาก ดันมาเรียนกับเด้ก ๆ เก่ง ๆ กันทั้งนั้น กดดันตัวเองน่าดู ทำไงได้ อยากพูดได้เขียนได้ก็ต้องทน บางครั้งสอบเสร็จพอรู้คะแนนผลสอบ นั่งร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร เจ็บใจตัวเองที่ทำคะแนนได้ไม่ดี จนสามีกังวลแทนว่าอะไรมันจะจริงจังขนาดนั้น จนในที่สุดก็ขยับระดับไปเรื่อย ๆ จน หนึ่งปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก



Photobucket



ปีที่สอง...ไปทบทวนที่เรียนมาหนึ่งเดือน หลังจากนั้นยากขึ้นไปอีก ครูคนใหม่สวย หุ่นดี หน้าตาเด็ก ๆ แต่เธอสอนแบบเข้มข้นเหมือนกาแฟไม่ใส่นม ไม่ใส่น้ำตาล วัน ๆ ขยันหาเรื่องนั้นเรื่องนี้จากที่ต่าง ๆ มาให้อ่าน ให้แปล ชั้นนี้ดีหน่อยได้เพื่อนใหม่ เป็นคนไทยรุ่นน้อง แต่เขามาอยูที่นี่นานมากแล้ว พูดเป็นน้ำไหลไฟดับ ถามอะไรตอบได้หมด ส่วนแม่บุญ..นั่งเอ่อ..เรื่องสั้นเกี่ยวกับการสืบสวน ฆาตรกรรม ข่าวจากหนังสือพิมพ์ การย่อความจากเรื่องต่าง ๆ ที่ต้องหามา แล้วออกไปอ่านให้เพื่อน ๆ ฟัง..หนักหนาสาหัสจนร้องไห้ตาบวมไปหลายหนตามเคย


วันสุดท้ายที่ตัดสินใจลาจาก..ด้วยความยากแสนยาก จำได้ว่า วันนั้น ครูให้ทำกิจกรรมร่วมกัน คิดหาเรื่องราวมาเสนอ มาถกเถียงกัน แม่บุญได้จับคู่จากสาวลูกสองที่มาจากสเปน เธอเก่งเหลือเกิน ส่วนแม่บุญ..แทบตอบอะไรไม่ได้ สุดท้ายแม่บุญเลยบอกว่า ไปจับคู่กับคนอื่นเถอะ ฉันทำให้เธอเสียเวลา ต้องขอโทษด้วย แล้วแม่บุญก็ลุกเดินออกมาจากห้องเรียน ...น้ำตามันไหลออกมาด้วยความเจ็บใจตัวเอง ทำไมคนอื่นทำได้..แม่บุญทำไม่ได้ ..


ตกลงแม่บุญเรียนได้ถึงระดับห้า...เขามีเจ็ดระดับจ้า สอบผ่านจะได้ใบประกาศนียบัตร สำหรับไปเข้ามหาลัย หรือไปทำงานตามบริษัทต่าง ๆ สามีปลอบใจเอาเถอะ..เธอเรียนมาได้มากแค่นี้ก็ดีแล้ว ฉันไม่ต้องการใบประกาศฯ เพื่อมาคุยกับฉันหรอก เพราะเธอเถียงฉันได้ก็ดีใจแล้ว เอาเป็นว่าฉันจะหาวิธีให้เธอได้ฝึกพูดภาษามากกว่านี้ก็แล้วกัน แล้ววันหนึ่ง..มิเชล สามีผู้ชอบส่งเสริมภรรยาให้เรียนมาก ๆ ก็ยิ้มแป้นมาหา หลังจากกลับจากทำงาน พร้อมข่าวดี..หรือร้ายก็ไม่รู้...

มิเชลบอกว่า...ฉันไปคุยกับ ผ.อ. โรงเรียนสอนทำอาหารฝรั่งเศส เรื่องเธอ บอกเขาว่าเธอชอบทำอาหาร และทำอาหารไทยอร่อยมาก ๆ ฉันอธิบายให้เขารู้ว่าเธอเรียนภาษาฝรั่งเศสมาแล้ว และอยากให้เธอฝึกการพูด วิธีที่ดีที่สุดสำหรับเธอฉันคิดว่า ให้เธอเรียนทำอาหารฝรั่งเศสนี่แหละดีที่สุด เพราะเธอชอบ และเธอจะทำได้ดีด้วย ฉันมั่นใจ ท่าน ผ.อ. บอกว่า ถ้าเธอจะลองไปเขาไม่ว่าอะไร เพราะเป็นการดีที่จะมีนักเรียนต่างชาติไปเรียน เป็นการแลกเลี่ยนความรู้ด้านอาหารไทยกันด้วย

เอาหละหว่า..งานนี้ตายแน่ แต่..สู้ตายนะแม่บุญ อยากลองของทำไงได้ ..ตายเป็นตาย



Create Date : 20 มีนาคม 2554
Last Update : 28 ธันวาคม 2556 0:26:11 น. 11 comments
Counter : 1215 Pageviews.

 
มาติดตามค่ะ


โดย: อารีรัตน์ วันที่: 20 มีนาคม 2554 เวลา:20:16:37 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ รออ่านตอนไปเรียนทำอาหารนะคะ ยังมีอีกยาวค่ะ


โดย: Maeboon วันที่: 21 มีนาคม 2554 เวลา:0:28:05 น.  

 
ขึ้นชื่อว่าเรียนภาษาแล้วมันต้องยากน๊อ เห็นเขียนว่าน้ำตาไหลเลยด้วย
แต่ก็เรียนจบไปแล้ว ดีใจด้วยนะคะ
และดีใจอีกทีกับเรื่องเรียนทำอาหารค่ะ เอาใจช่วยนะคะ


โดย: Thip (Siriporn&Flemming ) วันที่: 21 มีนาคม 2554 เวลา:17:33:29 น.  

 
แวะมาเยี่ยมแม่บุญค่ะ..สบายดีไหมคะ
เรียนภาษาคงจะยากมากเลยนะคะ..เอาใจช่วยจ้า


โดย: ออน ติดตามตลอด (ชีวิตยิ่งกว่าละคร ) วันที่: 21 มีนาคม 2554 เวลา:23:05:16 น.  

 
กำลังใจมามากมาย งานนี้แม่บุญสู้ตายค่ะ แม่บุญมีนิสัยไม่ดีอยู่อย่าง คือเมื่อลงมือทำอะไรแล้วต้องทำให้ดีที่สุด ตั้งไว้สูงพอไม่ได้สมใจเลยตกลงมาเจ็บ.. แก้ไม่หายเสียที รู้ผลสอบแต่ละที สามีหัวใจจะวายด้วยเพราะกลัวแม่บุญช็อคตายก่อน .. ต้องคอยพูดกันท่าไว้ก่อนว่า เอาน่า..อย่าไปหวังมาก ผ่านเกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก้ดีแล้ว ฮ่า ฮ่า ห้าสิบจริง ๆ


โดย: Maeboon วันที่: 21 มีนาคม 2554 เวลา:23:52:46 น.  

 
ทิพย์เคยเรียนภาษาฝรั่งเศสตอนเรียนมัธยมปลายกับอาจารย์คนไทย ภาษาฝรั่งเศสทุกอย่างมีเพศชายหญิง อาร์คซองและอะไรอีกเยอะแยะ ตอนนี้ทิพย์ก็ลีมเกือบหมดแล้วค่ะ จำได้แค่ Bonjour Madame มาให้กำลังใจแม่บุญภาษาฝรั่งเศสไม่ง่ายเลย ถ้าเป็นภาษาอังกฤษว่าไปอย่างนะคะ แม่บุญเก่งมากเลยค่ะเรียนจนจบระดับ 5 และได้ใบประกาศนียบัตรด้วย

ทิพย์มาติดตามอ่านตอนที่ยังไม่ได้อ่านน่ะค่ะ ชอบงานเขียนของแม่บุญ อ่านสนุกและได้ความรู้ด้วยค่ะ


โดย: ทิพย์ IP: 122.105.234.208 วันที่: 4 มิถุนายน 2554 เวลา:16:38:01 น.  

 
:)


โดย: xyz IP: 119.46.16.28 วันที่: 22 มิถุนายน 2554 เวลา:16:01:32 น.  

 
เป็น blog เกี่ยวกับภาษาฝรั่งเศส และการแปลภาษาฝรั่งเศสที่ดีจริงๆครับ


โดย: ต้าโก่ว วันที่: 11 กรกฎาคม 2554 เวลา:13:35:04 น.  

 
อยากเก่งเหมือนแม่บุญจังค่ะ


โดย: อ้อย เบลเยี่่ยม IP: 84.193.156.143 วันที่: 7 สิงหาคม 2554 เวลา:20:12:59 น.  

 
เพิ่งเริ่มเรียนภาษาฝรั่งเศสค่ะ ยังไม่ได้สักระดับ อ่านก็อ่านนะคะ แต่เหมือนจะจำไม่ได้ ถึงจำได้ก็ลืม ( ลืมก็ยังอุตส่าห์บอกจำได้นะ อิอิ) ยากค่ะแต่พยายาม


โดย: maita IP: 58.11.44.80 วันที่: 19 ตุลาคม 2554 เวลา:2:01:17 น.  

 
เอาใจช่วยนะคะ ฝึกฝนมาก ๆ ค่ะ วันนี้ไม่ได้ วันหน้าต้องได้แน่นอนค่ะ


โดย: Maeboon วันที่: 19 ตุลาคม 2554 เวลา:13:05:02 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.