คิดไปเขียนไปตามสไตส์...แม่บุญ.....
Welcome to my little world .....
Group Blog
 
<<
มีนาคม 2561
 
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
 
5 มีนาคม 2561
 
All Blogs
 

ความทรงจำครั้งหนึ่งในชีวิต ในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิง ในหลวงรัชกาลที่ ๙-๗













๒๕ ตุลาคม ๒๕๖๐




เช้าวันนี้แม่บุญมีนัดกับเพื่อน และรุ่นน้องอีกคน เราสามคนนัดกันไว้ว่าจะพยายามไปร่วมในงานพระราชพิธีโดยเข้าไปให้ได้ใกล้ที่สุด แม่บุญได้จับจองโรงแรมที่พักไว้ตั้งแต่ต้นปี เป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่ระหว่างย่านพาหุรัดและสำเพ็ง ดูจากแผนที่แล้วสามารถเดินไปบริเวณท้องสนามหลวงได้โดยไม่ต้องพึ่งพารถโดยสาร หรือรถแท็กซี่ หากไม่เมื่อยที่จะเดิน













เพื่อนของแม่บุญมาเช็คอินเข้าที่พักก่อนล่วงหน้าหนึ่งวัน เพราะคิดกันแล้วว่ายังไงเราก็ต้องเช่าไว้เก็บกระเป๋าสัมภาระ แม่บุญนั่งรถใต้ดินมากับกระเป็าใบเล็กใบเดียว มาถึงก็พากันขนไปไว้ที่ห้อง ช่วงเบ่ายแก่ๆ เราสามคนไปเดินดูลาดเลาที่ท้องสนามหลวง เดินไปถึงหน้าบริเวณกระทรวงกลาโหม ก่อนที่จะเดินออกมาเพื่อกลับที่พัก น้องน้อยสุดได้บอกว่า คุณพ่อของเธอแนะนำให้ขอที่ไว้กับแม่พระธรณีจะได้ๆ ที่ที่เราต้องการ ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ...












แม่บุญหันไปมองข้างหน้า บริเวณประตูเทวาพิทักษ์ ยกมือขึ้นพนมแล้วคิดในใจ กราบขอแม่พระธรณี ในวันงานพระราชพิธีขอให้ได้มานั่งตรงหน้าประตูนี้ด้วยเทอญ ...จากนั้นก็พากันเดินไปบริเวณหน้ากระทรวงมหาดไทย ผู้คนต่อแถวกันยาวเหยียด เราสามคนไม่รอช้ารีบเดินไปต่อท้ายแถวทันที แต่ไม่นานนักแถวที่มาต่อก็มีคนมายืนต่อกันยาวไปอีกจนไม่สามารถมองเห็นหางแถวได้ แม่บุญอดนึกในใจไม่ได้ว่า สาธุ ขอให้มีเรี่ยวแรงยืนต่อแถวให้ถึงที่สุดด้วยเทอญ เพราะบางครั้งขาข้างที่ปวดดูจะรุนแรงขึ้น ต้องคอยหาที่พักขา อดไม่ไหวก็นั่งลงกับพื้นถนนนั่นเอง
















































จากบ่ายกลายเป็นค่ำ ความมืดครอบคลุมไปทั่วบริเวณ ท้องฟ้าดูครึ้มๆ เหมือนฝนจะตก ในที่สุดฝนก็ตกลงมาจริงๆ ตกลงมาแบบหนักหน่วง ลมพัดแรงไปทั่วบริเวณ แม่บุญกับเพื่อนในช่วงแรกนั่งอยู่ตรงหัวถนนใกล้สะพานข้ามคลอง เรารีบกางร่ม แต่ก็ยังไม่วายเปียกไปทั้งหัว บริเวณที่ยืนมีคนนั่งเก้าอี้อยู่คนเดียว เจ้าหน้าที่ตำรวจเดินมาบอกให้ขยับที่ให้เราสองคนนั่งด้วย จากนั้นก็พากันนั่งเบียดเสียด กางร่มรอให้ฝนหายตก มีคุณยายสองคนมาร่วมนั่งเบียดกางร่มกับเราด้วย ถ้อยทีถ้อยอาศัยกันไป




















เวลาผ่านไปนานเกือบครึ่ง ชั่วโมง ฝนเริ่มซาเม็ด แม่บุญกับเพื่อนจำต้องหาห้องน้ำา คุณยายใจดีที่นั่งหลบฝนกับเรา พาเดินไปบริเวณด้านในของกระทรวงฯ เจ้าหน้าที่เห็นคนแก่เลยอนุญาตให้เข้าไปใช้ห้องน้ำข้างในได้ จากนั้นก็บอกให้พวกเราเข้าไปนั่งพักที่ใต้ถุนโรงจอดรถของกระทรวง ซึ่งเป็นที่หลบฝนได้เป็นอย่างดี ที่นี่เองที่เราสองคนนั่งจับกลุ่มกับคุณยายและแม่ชีที่มาจากต่างจังหวัด พากันคุยกันจนดึก






















แม่บุญกับเพื่อนตัดสินใจที่จะกลับไปโรงแรมเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า เนื่องจากเปียกฝนจนชุ่มไปหมด เราฝากทีไว้กับคุณยายแล้วก็รีบเดินกลับโรงแรมเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกจากโรงแรมตัดสินใจนั่งแท็กซี่บอกให้พาไปส่งบริเวณคลองหลอด แต่แ?็กซี่กลับมาส่งบริเวณด้านหลังพระแม่ธรณี ตอนนี้เหลือเพียงแม่บุญกับเพื่อน รุ่นน้องไม่ได้มาด้วย เราสองคนรีบเดินเร่งฝีเท้าเพื่อที่จะไปให้ถึงหน้ากระทรวงมหาดไทยที่ฝากพี่ไว้กับคุณยาย














แต่เมื่อเดินมาถึงครึ่งทาง เราเห็นแล้วว่าหางแถวยาวไปเรื่อยๆ แม่บุญตัดสินใจบอกให้เพื่อนยืนต่อแถวรอไว้ ส่วนตัวเองรีบเดินไปใต้ถุนกระทรวงทันที แต่เมื่อไปถึงคุณยายทั้งหลายไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว คิดว่าคงจะรีบไปต่อแถวเช่นกัน แม่บุญหันหลังกลับเดินดิ่งไปหาเพื่อนทันที ระหว่างทางเห็นพลาสติคผืนใหญ่ที่มีคนทิ้งไว้เลยเก็บมาด้วย โชคดีมากเพราะไม่งั้นเราก็ไม่มีอะไรปูรองนั่งเพราะฝากคุณยายเอาไว้











เมื่อเดินมาถึงแถวด้านหลังยาวไกลจนมองไม่เห็น แม่บุญบอกเพื่อนว่าไม่พบคุณยายแล้วเราสองคนเลยรอกันต่อไป แถวที่เรายืนรอนั้นไม่ได้ขยับไปไหนอีกเลย แม้ว่าจะมีเจ้าหน้าที่มาบอกให้ขยับเดินหน้า หรือถอยหลัง แต่ก็ไม่สามารถทำได้ง่ายๆ สุดท้ายก็เลยพากันนั่งลงกับพื้นถนน แม่บุญกับเพื่อนมีแผ่นพลาสติคที่เเก็บได้เอามาปูรองนั่ง ๆ รอไป ดูผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วยความตื้นตันในความรักความภักดีที่มีต่อพระองค์ท่าน











สองทุ่มกว่าแล้ว มีคนนำอาหารมาแจก ยาลมยาดมยาหม่องถุกแจกจ่ายไปทั่ว แม่บุญนั่งยิ้มกับเพื่อน พูดกันว่าเราคงจะต้องนอนตรงนี้แหละคืนนี้ ส่วนน้องสุดท้องเราสองคนให้ไปนอนที่โรงแรม เพราะช่วงเช้าเธอต้องมาทำหน้าที่จิตอาสา เดี๋ยวจะไม่มีเรี่ยวแรงทำงาน ส่วนเราสองคนเอนตัวลงนอนกับพื้นเพื่อพักผ่อนเอาแรงไว้เดินต่อในวันพรุ่งนี้













ลมเย็นพัดผ่านยามดึก บางคนหลับไปอย่างอ่อนเพลีย หลายกลุ่มนั่งคุยกัน บางคนนั่งส่งข้อความผ่านโทรศัพท์ถึงคนในครอบครัว ถึงเพื่อน ถ่ายภาพตอนนอนกับพื้นส่งให้คนรู้จักได้เห็น ทั้งนี้ ทุกคนต่างทำด้วยความรัก ความเต็มใจ ไม่มีใครถูกบังคับให้ต้องมานอนกลางถนนแบบนี้











แม่บุญนอนมองดาวบนฟ้า ในใจนึกอยากให้พระองค์ท่านมองเห็นถึงความจงรักภักดีของประชาชนทั้งแผ่นดินที่เดินทางมาร่วมในงานพระราชพิธีถวายพระเพลิง มิเชล...มองเห็นภาพที่ส่งให้ทางโทรศัพท์ แกส่งข้อความมาถามว่า ทำไมต้องทรมานตัวเองอย่างนั้น ? แม่บุญตอบแกไปว่า ไม่ใช่ฉันคนเดียวหรอกที่ทำแบบนี้ จากนั้นก็ถ่ายภาพรอบๆ บริเวณส่งให้ดู แกเขียนตอบกลับมาด้วยความตกใจที่เห็นผู้คนมากมายนอนบนพื้นถนน บางคนยังใส่เสื้อกันฝนไว้ด้วย












ที่เบลเยียม แม้นว่าจะมีกษัตริย์ปกครอง เหมือนเมืองไทย ต่การถวายความรัก ความเคารพนั้นตางกันราวฟ้ากับดินกับพ่อหลวงของคนไทย กษัตริย์องค์ก่อนที่พระองค์เคยเสด็จมาเป็นพระราชอาคันตุกะส่วนพระองค์ถึงกับเคนออกปากว่า พระองค์รู้สึกว่าเป็นกษัตริย์เมื่ออยู่เมืองไทยมากกว่าเมื่อตอนอยู่เบลเยียม คำพูดนี้กินใจของผู้ที่ได้รับฟังยิ่งนัก
มีการเรียกให้ยืนและขยับเลื่อนแถวไปข้างหน้า แต่เป็นเพียงก้าวไปไม่ถึงห้าก้าว จากนั้นก็นั่ง นอนรอกันต่อไป ..


.ราตรีสวัสดิ์ค่ะ






 

Create Date : 05 มีนาคม 2561
16 comments
Last Update : 5 มีนาคม 2561 0:39:41 น.
Counter : 406 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณmambymam, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณmoresaw, คุณคนบ้านป่า, คุณSai Eeuu, คุณtuk-tuk@korat, คุณกะว่าก๋า, คุณnewyorknurse, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณร่มไม้เย็น, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills

 

ชมภาพและอ่านแล้วประทับใจในความจงรักภักดีของชาวไทย
ที่มีต่อพระองค์ท่าน
และเชื่อว่าพระองค์ท่านรับรู้ค่ะ



 

โดย: mambymam 5 มีนาคม 2561 4:59:40 น.  

 

ในบล็อก น้ำในคลองใช้คลองหลอดหรือเปล่าน้อ
สมัยก่อนทั้งดำทั้งแหล้สมัยนี้ขาวจุ่นผุ่นเนาะครับ

 

โดย: moresaw 5 มีนาคม 2561 8:10:30 น.  

 

ประทับใจระคนตื้นตันค่ะ

 

โดย: ภาวิดา (คนบ้านป่า ) 5 มีนาคม 2561 9:53:21 น.  

 

ตามร่วมระลึกถึงความทรงจำกับพี่ไก่ด้วยค่ะ ตื้นตันแทนทุกๆ ที่ไปร่วมรอ นอนรอกันกลางถนนแบบนั้นนะคะ ทุกคนมาด้วยใจจริงๆ โดยเฉพาะคนที่อยู่ต่างประเทศอย่างพี่ไก่นี่ ต้องกราบหัวใจเลยค่ะ

 

โดย: Sai Eeuu 5 มีนาคม 2561 11:37:23 น.  

 

 

โดย: tuk-tuk@korat 5 มีนาคม 2561 15:50:12 น.  

 

ขอบคุณแม่บุญที่แวะฟังเพลงด้วยกันค่ะ
อัพช้าหน่อยก็ไม่เป็นไรค่ะ
รออ่านบล็อกแม่บุญเสมอๆค่ะ



 

โดย: mambymam 5 มีนาคม 2561 16:33:06 น.  

 

โหวตครับพี่ไก่

กษัตริย์กับชาวยุโรป
ผมว่ายังไงก็ไม่ได้ผูกพันเหมือนในหลวง ร.9 กับปวงชนชาวไทยแน่ๆครับ

พี่ไก่โชคดีมากครับ
ที่ได้เปลี่ยนมาทำอาหาร
และพี่ไก่ก็ทำได้ดีด้วย
ทั้งอาหารและการแกะสลัก
ฝีมือพี่ไก่ก็ระดับเชฟเลยจริงๆ

การได้ไปอยู่ต่างแดน
ผมว่าเป็นการเปิดมุมมองได้มากจริงๆครับ
ผมเองยังอยากส่งหมิงหมิงเรียนต่างประเทศเลยครับพี่
อยากให้เค้าเห็นโลกกว้างเยอะๆครับ


 

โดย: กะว่าก๋า 5 มีนาคม 2561 20:22:06 น.  

 


ประทับใจมากค่ะ

 

โดย: newyorknurse 6 มีนาคม 2561 3:53:20 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่


 

โดย: กะว่าก๋า 6 มีนาคม 2561 6:33:36 น.  

 

อากาศทางขอนแก่นยามบ่ายเริ่มฮ้อนหลายๆ
ทางฟู้นคือซิหนาวคัก กลับกันเนาะ

 

โดย: moresaw 6 มีนาคม 2561 8:05:19 น.  

 

เห็นแล้ว ตื้นตัน ในความเคารพ ความภักดี
ทราบซื้ง ที่พวกเราได้รับ พระเมตตาจากพระองค์.. ครับ

v

การมีญาติอยู่ในจังหวัดอื่นดีจริงครับ
ได้ไปพัก ได้ไปคุย กินข้าวกัน เพราะตอนเด็ก
แล้วออกไปเรียน ไปทำงานที่อื่น ไม่ค่อยมีโอกาสพบกัน..

 

โดย: ไวน์กับสายน้ำ 6 มีนาคม 2561 11:09:33 น.  

 

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่ไก่

ผมคิดว่าจะให้หมิงหมิงไปเรียนต่างประเทศตอนเรียนจบ ม. ต้น หรืออาจจะ ม.ปลาย
ขอดูอีกทีครับว่าพร้อมหรือเปล่า
อยากให้เขาเห็นโลกเยอะๆ

ตัวผมเองเสียดายมากครับ
ที่ภาษาอังกฤษไม่ดี
ไม่งั้นผมก็คงได้ทุนเรียนต่อ ป.โทแน่นอน
ตอนนั้นอธิการบดีท่านเมตตาเรียกผมไป
แล้วสอบถามว่าสนใจไปเรียนต่อ ป.โทที่นิวซีแลนด์มั้ย
ผมก็ตอบปฏิเสธไปครับ

ไม่งั้นชีวิตก็เปลี่ยนไปอีกทางแน่นอนเลย

 

โดย: กะว่าก๋า 6 มีนาคม 2561 15:06:46 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่

 

โดย: กะว่าก๋า 7 มีนาคม 2561 6:22:13 น.  

 

ประทับใจในความแน่วแน่ตั้งใจจริงของผู้ร่วมงานทุกท่านค่ะแม่บุญ
ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่สะดวกสบายเพียงใด
ก็ไม่ย่อท้อที่จะได้เป็นส่วนหนึ่งของงานพระราชพิธีฯนะคะ
ภาพความทรงจำครั้งหนึี่งในชีวิตของแม่บุญนี้
งดงามในความรู้สึกมากค่ะ

 

โดย: Sweet_pills 9 มีนาคม 2561 7:16:31 น.  

 

ขอบคุณแม่บุญสำหรับกำลังใจนะคะ

 

โดย: Sweet_pills 15 มีนาคม 2561 20:22:00 น.  

 



สวัสดียามเช้าครับพี่ไก่

จริงๆแล้วผมยังเชื่อเสมอครับ
ว่าทุกคนมีโอกาสเดินทางผิดได้เสมอ
หลงทางก็กลับมาใหม่ได้
กลับมาเดินให้ถูกทาง

ค่อยๆเดินกลับมา
ค่อยๆให้โอกาสตัวเองในการแก้ไขความผิด

ขอบคุณสำหรับคะแนนโหวตครับพี่

 

โดย: กะว่าก๋า 16 มีนาคม 2561 6:23:26 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


Maeboon
Location :
กรุงเทพฯ Belgium

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 87 คน [?]




แม่บุญ..เป็นหญิงไทยอายุเลยวัยรุ่นไปไกล จับพลัดจับพลูได้สามีเป็นฝรั่งแล้วก็หอบผ้าตามกันไปอยู่เมืองนอกเมืองนา พอได้เวลาหยุดงานก็กระเตงกันไปเที่ยวตามประสาตายาย ไม่มีลูกกวนตัวกวนใจ แม่บุญนั้นชอบเขียน ชอบเล่า ชอบถ่ายรูป เป็นที่สุด จะเก็บไว้คนเดียวก็กระไรอยู่ เอามาแบ่งบันกันให้ลูก ๆ หลาน ๆ ได้อ่าน ได้ดูกันดีกว่า ส่วนฝีมือด้านอื่น ๆ นั้นก็พอจะมีอยู่บ้าง เช่น ทำอาหาร ก็เอามาแบ่งปันกันอีกนั่นแหละ ค่อย ๆ รู้จักกันไป รู้จักกันแล้วก็อย่าลืมเข้ามาคุยกันนะ


ปล....รูปภาพต่าง ๆ หากต้องการนำไปใช้ช่วยบอกที่มาที่ไปด้วยนะคะ เป็นการให้ความเคารพซึ่งกันและกัน ซึ่งสังคมไทยเราค่อนข้างมองข้ามในเรื่องนี้ค่ะ

free counters
New Comments
Friends' blogs
[Add Maeboon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.