ชีวิตคนเรา ยิ่งกว่านิยาย



“...ทุกอย่างเหล่านี้โนรีมองเห็นได้แจ่มแจ้ง เหมือนกับว่าตัวเองได้ยืนอยู่ ณ ที่นั้น ด้วยโนรีมิได้สนใจที่จะคิดว่าคนอื่นๆจะมีความรู้สึก มีญาณบางอย่างเช่นตนหรือไม่ และโนรีก็มิได้ใส่ใจว่า ความฝัน ความสามารถพิเศษที่จะใช้จิตวาดภาพบางอย่างให้ดูเหมือนของจริงมีชีวิตจิตใจนั้น เป็นพรพิเศษที่น้อยคนนักจะมี ถ้าหากโนรีรู้เสียแต่แรกว่าปรากฏการณ์ต่างๆเหล่านี้เป็นพรพิเศษของนักเขียนนักประพันธ์ และพรพิเศษนั้นเองจะนำมาซึ่งความลำบากลุ่มๆดอนๆซึ่งเกิดจากความไม่สามารถจะปรับระดับของชีวิตในห้วงนึกคิดของของตนให้เข้ากับระดับชีวิตธรรมดาสามัญ บางทีโนรีก็จะสลัดความรู้สึกนึกคิดและความฝันอันน่าอภิรมย์เหล่านั้นทิ้ง เหมือนกับว่ามันเป็นของร้อน หรือของโสโครกที่พึงรังเกียจ และพยายามทำตัวให้คุ้นกับสิ่งธรรมดาสามัญ พยายามผูกจิตใจไว้กับหลักที่หยาบและมั่นคงแห่งชีวิต คือการแสวงหาเงินและผลประโยชน์ที่จะบำบัดความต้องการของร่างกาย อันเป็นวัตถุที่หยาบหนา ถ้าหากโนรีทำได้ดังนั้น บางทีชีวิตของโนรีก็อาจจะเปลี่ยนไปอีกรูปหนึ่ง และโนรีอาจได้รับความสุขอย่างคนทั่วไปปรารถนา แต่บางทีธาตุทั้งหลายที่มาประกอบกันขึ้นเป็นตัวโนรีอาจละเอียดอ่อนเกินไป จะเป็นด้วยเหตุผลกลใดก็ตามที โนรีจึงปล่อยตัวเข้าสู่สภาวะที่มีสีสันอันประหลาด มีแสงสว่างอันเรืองรองแต่ปราศจากวัตถุธาตุอันใดที่จะยึดเหนี่ยวได้เป็นแก่นสาร โนรีมีความสุขในความฝัน แต่บางครั้งความฝันนั้นเองก็บันดาลให้เกิดทุกข์บีบรัดหัวใจจนสุดที่จะทนทาน หากความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากความฝันนั้นเป็นความทุกข์ที่ทั้งหวานทั้งขม เพียงแต่ได้รับความทุกข์เช่นนั้นโนรีก็เกิดความพอใจอันเต็มเปรี่ยม ยากที่จะหาสิ่งใดมาเทียบได้…”

คัดลอกบางส่วนจากเรื่อง “โนรี” จาก หลายชีวิต โดย ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช




ผมมีโอกาสได้อ่าน "หลายชีวิต" ของท่าน ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมท เมื่อช่วงปีที่แล้ว ทำเอาผมเป็นบ้าเป็นหลังไปพักใหญ่ๆ และยิ่งหลงรักงานเขียนของท่านคึกฤทธิ์เข้าไปอีก คงไม่เป็นถึงขนาดนี้ หากท่านไม่เขียนอะไรที่สะกิดหัวใจได้บ่อยครั้งถึงเพียงนี้ และโดยเฉพาะในหลายชีวิต ผมอ่านเล่มนี้ไป ผมก็จะมีสมุดบันทึกอยู่ข้างๆ คอยจดวรรคทอง ประโยคเพชร นั้นลงสมุดบันทึก

โดยเฉพาะจากเรื่อง "โนรี" ที่เป็นวรรคที่ยาวที่สุด และผมประทับใจที่สุด

ผมยังไม่ได้เป็นนักเขียน แม้ผมจะชอบๆขีดๆเขียนๆ แน่นอนงานที่ผมเขียนก็ไม่ได้ดีเด่นอะไรเลย แต่อุปนิสัยของโนรี ที่ท่านคึกฤทธิ์บรรยายออกมานั้น ประหนึ่งว่าท่านได้เข้ามานั่งอยู่ในหัวใจของผมและเขียนมันออกมา แต่ในความจริงแล้ว ท่านคงจะบรรยายออกมาจากจากตัวตนของท่าน หรือใครๆก็อาจจะพูดว่า จากของฉันด้วยเช่นกัน

หลายครั้งที่ผมจิตตก หรือติดหล่มอารมณ์ตัวเอง ผมก็จะนึกสมเพชตัวเองที่มีชะตากรรมอย่างนี้ พี่ชายที่อยู่แดนไกลคนหนึ่งของผม บอกว่าผมเหมือนตัวละครตัวหนึ่งในหลายชีวิต ควรจะปรับตัวเองใหม่ ไม่งั้นชะตากรรมก็อาจจะลงเอยเช่นเดียวกับตัวละครที่น่าเวทนานี้

วาดหวังเอาไว้ว่า จะเอาชนะชะตากรรมของตัวเองในข้อนี้ให้จงได้ และแปรเปลี่ยนขุมทรัพย์หรือขุมนรกนี้มาเป็นพลังงานในการสร้างสรรค์งาน ซึ่งแน่นอน คงทำไม่ได้ในวันนี้ หรือพรุ่งนี้ แม้จะไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าจะทำได้ แต่ก็พร่ำบอกตัวเองว่า "ฉันจะต้องทำได้" แค่ได้บอกตัวเอง เรียวแรงก็ถูกเติมจนเกือบเต็มแล้ว

วารีไม่ค่อยท่า วันเวลาไม่คอยใคร แต่ขอแค่มีสักคนที่คอยผม เวลาผมล้ม ดิ่งจมและติดหล่มอารมณ์ของตัวเอง จะมีใครยื่นมือมาดึงผมขึ้นมา ไม่ต้องเดินเคียงข้างผมก็ได้ เดินนำหน้าไปตามหาฝันของคุณ แต่แค่หันมามองผมบ้างบ่อยๆ เพียงเท่านี้เอง ที่ผมอยากได้สำหรับวันนี้ สำหรับหัวใจที่แห้งโหย



เพลง Sleep Song ของ ธีร์ ไชยเดช
ภาพจาก //www.faysampson.co.uk




 

Create Date : 23 กุมภาพันธ์ 2550
15 comments
Last Update : 23 กุมภาพันธ์ 2550 16:35:09 น.
Counter : 753 Pageviews.

 

ย่อหน้าสุดท้ายอ่านแล้วอยากเอื้อมไปแตะคอมเลยคะ

ถึงรู้ว่าไม่ได้ช่วยอะไรก็เหอะ

จริงๆแล้วพระเจ้าก็คือตัวเราเอง ถ้าจะยืน จะล้ม ก็ตัวเราเอง

มีคนบอกคิสมางั้นอะนะ

ปล.คิสไม่เคยได้อ่านงานของท่านมาก่อนเลยคะ น่าสนใจจัง

 

โดย: หนูคิสเซอร์วิส (KissAhoLicGal ) 23 กุมภาพันธ์ 2550 16:45:43 น.  

 

วันนี้รู้สึกหดหู่อะไรหรือเพื่อน

เราอะน่ะ หดหุ่กว่า นับเวลาถอยหลังวันที่จะไม่ได้เจอคนๆนั้นที่สวนที่ไปวิ่ง วันนี้วิ่งไปถอนหายใจไป เฮ้อ ที่รักของฉัน

 

โดย: fairy_tells 23 กุมภาพันธ์ 2550 19:31:16 น.  

 

"หลายชีวิต" เป็นหนังสือนอกเวลาของผมตอนเรียนมัธยม นานมากแล้วล่ะ นานจนจำอะไรแทบไม่ได้เลย แต่พอเอ่ยถึงโนรีก็พอนึกออกอยู่บ้าง...

ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่ตัวเราเอง ในเวลาที่รู้สึกไม่มีใคร ก็ต้องพยายามหากำลังใจที่จะอยู่หรือเดินไปด้วยตัวเองให้เป็นนะครับ อย่างน้อยคุณมะดันก็ยังมีเพื่อนๆ พี่ๆ ตั้งเยอะนะครับ

ส่วนพ่อดอกไม้สีเหลืองของผม รอหน่อยนะครับ ช่วงนี้เขายุ่งๆ งานเยอะครับ เดี๋ยวคงได้ยินแน่ๆ ครับ

 

โดย: T_Ang 23 กุมภาพันธ์ 2550 23:07:37 น.  

 

ปุ๊คับ ไงพี่ก้อเป็นกำลังใจให้นายนะคับ
สู้ ๆ อีกไม่กี่วัน ความสำเร็จก้อจะเป็นของนายแล้ว
ท้อได้ แต่อย่าถอยนะ คงไม่ใช่พี่คนเดียวหรอกที่เอาใจช่วย
คนที่รักนาย และเพื่อนๆ ก้อพร้อมเป็นกำลังใจให้นายเสมอนะ ทำในสิ่งที่นายรออยุ่ และทำให้สำเร็จคับ อย่างน้อย นายและพี่ก้อจะได้รับฯ ปริญญาพร้อมๆ กันแล้วนะคับ
Life goes on................... สู้ ๆ

take care
frank

 

โดย: หัวใจขนนก (F_lifetruth ) 23 กุมภาพันธ์ 2550 23:08:39 น.  

 


รู้สึกว่าเป็นวรรคทองจริง ๆ ขอให้กำลังใจ จขบ.อีกคนค่ะ

 

โดย: แซนด์ซี 23 กุมภาพันธ์ 2550 23:17:44 น.  

 

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

มาขอแก้ข่าวนิดนึงครับ

ตอนนี้ไม่เป็นอะไรเลยครับ แข็งแรงอ้วนท้วนสมบูรณ์ดี จิตก็ยังไม่ตกด้วย ตกช่วงนี้ไม่ได้ด้วยสิครับ เพราะมีภารกิจสำคัญต้องทำยังไม่แล้วเสร็จ เพราะถ้าขืนตกอีกหล่ะก็ ผมเองก็ไม่รู้ว่าเดือนนึงเนี่ย ผมจะเรียกขวัญตัวเองกลับมาได้หรือเปล่า

สงสัยว่าตอนพิมพ์ ความรู้สึกของผมอาจจะนั่งไทม์แมชชีนย้อนไปช่วงที่อารมณ์อ่อนไหวหนะครับ มือก็อาจจะพิมพ์ไปโดยอัตโนมัติ

ทุกวันนี้จิตใจผมหยาบขึ้นเยอะแล้วครับ แต่ก็ยังมีเลือดซึมอยู่ซิบๆ อืม ไม่รู้ว่าเลือดหรือน้ำตา 555



::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

 

โดย: มะดัน (พ่อดอกมะดัน ) 24 กุมภาพันธ์ 2550 0:44:12 น.  

 

"หลายชีวิต" ของท่าน ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมท
ทเห็นวางอยู่ที่บ้านตั้งแต่พี่เงาะเด็กๆเลย ป่ะป๊าอ่าน

ชอบเพลงประกอบนะมะดัน เพลง Sleep Song ของ ธีร์ ไชยเดช เพลินดีแท้

 

โดย: รถเมล์สาย 170 24 กุมภาพันธ์ 2550 10:41:32 น.  

 

กำลังใจครับ คือคำตอบ และตัวสร้างโอกาสให้ผม
โอกาสที่จะก้าวต่อไป
โอกาสที่จะทำเพื่อตัวเราเอง
และโอกาสที่จะได้รักตัวเอง...

 

โดย: **อัศวินหมีโหด** (heartkub ) 25 กุมภาพันธ์ 2550 12:15:13 น.  

 

หลายชีวิตเป็นหนังสือที่พ่อหามาให้อ่านตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ถึงตอนนั้นอ่านแล้วจะยังไม่ลึกซึ้งมากเท่าไร แต่ก็รู้สึกชอบมาก คนที่มองโลกได้หลากมุมเช่นนี้ในวงวรรณกรรมของเราไม่ค่อยมี ยิ่งยุคนี้แล้ว แทบจะหาหนังสือดีๆ ที่มีแง่มุมลึก และประณีตในสำนวนการเขียนไม่ได้เลย และ"หลายชีวิต"นี้ก็เป็นหนังสือที่ซื้อให้เป็นของขวัญเพื่อนฝูงไปไม่น้อย

อ่านความนึกคิดของโนรีแล้ว ช่างคล้ายความรู้สึกของเราเสียจริงๆ คนที่ต้องทำงานในแวดวงความคิดสร้างสรรค์คง ต้องผจญกับปัญหาแบบนี้ไปตลอดชีวิต เท้าข้างหนึ่งยืนอยู่บนความจริงอันโหดร้ายของโลก อีกข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนโลกแห่งความฝันอันบรรเจิดเพียงชั่วครั้งชั่วคราว

 

โดย: หมีบางกอก(ที่ไม่โหด) (Bkkbear ) 26 กุมภาพันธ์ 2550 0:53:14 น.  

 

เพลงเพราะจัง

หลายชีวิตนี่จำได้ว่าอ่านแล้วหดหู่แทบทุกเรื่องเลย
ชะตากรรมคนเรานี่น๊า
แต่ได้อะไรเยอะเหมือนกันค่ะ

 

โดย: ทะเลอาบแสงจันทร์ 27 กุมภาพันธ์ 2550 0:28:55 น.  

 

"ไม่ต้องเดินเคียงข้างผมก็ได้ เดินนำหน้าไปตามหาฝันของคุณ แต่แค่หันมามองผมบ้างบ่อยๆ เพียงเท่านี้เอง ที่ผมอยากได้สำหรับวันนี้"

เจอประโยคนี้เข้าไป .. อึ้งสนิท

ไม่รุจาเขียนรัยต่อเลย...... เอาเป้นว่ากาป๋องเข้ามาขโมยเพลงอีกแล้วน้าเพ่

 

โดย: กาป๋อง (canx ) 27 กุมภาพันธ์ 2550 6:39:08 น.  

 

หลายชีวิต เป็นหนังสือที่เป็น "แรงบันดาลใจ" ให้รู้สึกอยากเขียน

หลายชีวิต เป็นเรื่องราวที่ทำให้รู้สำนึกว่า "สุดท้ายเราก็ตาย"

เป็นหนังสือเล่มที่อ่านมากกว่า 1 รอบ
และชอบมาก

 

โดย: เพื่อนของคนข้างบน IP: 124.120.10.30 28 กุมภาพันธ์ 2550 1:14:50 น.  

 

แวะมาชวนพ่อมะดันไปเที่ยวครับ

 

โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) 14 มีนาคม 2550 15:29:42 น.  

 

ช่วงนี้หายเครียดรึยังค๊าพี่มะดัลลลล .. เป็นกำลังใจให้พี่มะดัลผ่านพ้นช่วงที่แสนอึดอัดนี้ได้ไวไวนะค๊า ..

นู๋มีไรมาฝากพี่มะดัลด้วยอ่ะค๊า .. แวะที่บล็อคนู๋จิ๊ดนึงด้วยนะค๊า .. ขอบคุณค่ะ

 

โดย: Bongboeaw (bongboeaw ) 15 มีนาคม 2550 23:02:52 น.  

 



 

โดย: 025 IP: 222.123.40.179 10 กุมภาพันธ์ 2551 20:11:04 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พ่อดอกมะดัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





มีอะไรบ้างในบ้านหลังนี้


+ My Life : ช่างมัน มะดันไม่แคร์ ที่นี่คือที่ระบายอารมณ์ของผม ทั้งสุขทั้งเศร้า อาจจะมาในรูปของกลอน บทกวี หรืออะไรอีกก็ได้ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

+ My Voice : เสียงขึ้นจมูก ความสุขของมะดัน รักในเสียงดนตรีครับ แต่ในเมื่อเล่นเครื่องดนตรีอะไรไม่เป็นกะเขาเลย ก็ขอแหกปากละกัน เนื่องจากว่าเป็นเด็กแนว ก็เลยขอร้องเพลงแนวๆที่เห็นหล่ะครับ แนวคนแก่งั๊ยยย

+ My Dear Friend : พ่อยอดสหายที่รัก กล่องใส่จดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนรักคนหนึ่งของผม

+ My Love Life : รัก ล้มเหลว เรียนรู้ ทีแรกกะจะเขียนเรื่องความรักของตัวเองครับ แต่เนื่องจากขณะนี้อยู่ในสถานะโสด เลยขาดวัตถุดิบในการเขียน แต่ก็พอมีอะไรให้อ่านเล่นๆ

+ My Secret Admirer : เปนชู้กับมะดัน ที่นี่เป็นห้องเก็บศพของชู้รักของผม ไม่สมควรเข้ามายุ่มย่ามโดยเด็ดขาด เพราะเดี๋ยวโดนผีหลอก

+ My Thesis : ตามติดวิทยานิพนธ์ เริ่มนับถอยหลังแล้วครับ จะออกหัวออกก้อย ต้องมาลุ้นกันแล้ว

+ My Event : ตามๆเขาไป กิจกรรมนอกหลักสูตรทั้งหลาย ที่ติดตามเขาไป ขอบคุณทุกคนที่ชวนนะครับ

:: Special Thanks :: ขอบคุณผู้สร้างสรรค์ code ทุกอัน และภาพทุกภาพที่ผมนำมาใช้ตกแต่ง blog อาจจะไม่ได้ขออนุญาต แต่รับรองว่าไม่มีการแอบอ้างเป็นผลงานของผมเด็ดขาด

-----------------------------------------

มีอะไรจะคุยด้วย ก็ส่งหลังไมค์มานะครับ


Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2550
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728 
 
23 กุมภาพันธ์ 2550
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add พ่อดอกมะดัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.