เสี้ยวหนึ่งของอารมณ์รัก



เสี้ยวหนึ่งของอารมณ์รัก
บทความของ ศาสตราจารย์เจริญ วรรธนะสิน

อยากบอกกับเธอว่า อย่าดีกับฉันจนเกินไป เพราะจะทำให้ฉันคิดถึงเธอ
อยากบอกเธออีกว่า อย่าเอาใจใส่ฉันจนเกินไป เพราะจะทำให้ฉันชอบเธอ
อยากวอนเธออีกเหมือนกันว่า อย่าหวานกับฉันมากเกินไป เพราะฉันอาจจะเผลอใจรักเธอ
เพราะมันจะสร้างความทุกข์แก่ฉันมากมาย ถ้าฉันเกิดรักเธอโดยที่ฉันรู้อยู่แก่ใจว่า เธอไม่ได้รักฉันเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะคนที่ทำให้ฉันรักเขา โดยปกติแล้วมักจะเป็นคนที่รักฉันมากกว่าที่ฉันรักเขา

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิตและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตแต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้... อย่าได้เสียน้ำตา แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน และเขาทำให้เรามีความสุข แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม เพราะ .. เวลาจะเป็นเครื่องชี้บ่ง .. ถ้าเขาเป็นของคุณจริง ๆ เขาจะต้องกลับมา

คุณจะรู้ตัวว่าคิดถึงใครคนหนึ่งมาก ๆ ก็ตอนที่คุณคิดถึงเขาแล้วหัวใจคุณเต้นรัวถี่ขึ้น เพียงแค่เขาเอ่ยวจีทักทายคุณ
ด้วยความอบอุ่นในน้ำเสียง ก็จะทำให้ประสาทของคุณซาบซ่านผ่อนคลายลงอย่างมีความสุข ถึงกระนั้นก็ตาม
บางทีคุณก็ยังไม่รู้สึกตัวและยังชอบปฏิเสธว่า คุณไม่ได้ชอบเขา และคุณไม่ได้รักเขา

ปรอทที่จะวัดความรักในหัวใจของคุณได้ เมื่อคุณคิดถึงใครคนหนึ่งแทบทุกขณะจิตและเมื่อคิดถึงแล้ว
ทำให้คุณมีความสุขอย่างประหลาดอยากสละความสุขส่วนตัวให้แก่คน ๆ นั้น
แม้ว่าคุณจะเจ็บปวดก็จะทนขอเพียงแต่ว่าอยากให้เขาคนนั้นมีใจรักคุณสักนิด

อย่าหันหลังให้กับความรัก ในขณะที่ความรักยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าคุณ อย่า ได้ไล่มันออกไปจากคุณ เพราะถ้าคุณทำอย่างนั้น สักวันหนึ่งคุณจะหวนคิดขึ้นมาได้ว่า สิ่งที่คุณไล่เปิดไปนั้นแท้จริงแล้วครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้ชิดตัวคุณนี้เอง ..

จงให้คุณค่าแก่คนที่รักคุณมัน ไม่ใช่เป็นสิ่งที่ง่ายเลยในการที่จะได้พบคนที่ รักคุณจริง ๆ เพราะหัวใจที่จริงจังซื่อตรง
หาไม่ได้ง่ายนัก และมีคุณค่าสูงเหลือเกิน

บางครั้งสิ่งที่ทำให้เราเสียใจมากที่สุดในชีวิตไม่ใช่สิ่งที่เราสูญเสียหรือผิดหวัง แต่กลายเป็นความเสี่ยงที่เราไม่กล้าเสี่ยง

ถ้าคุณคิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้คุณมีความสุขมาก จงมุ่งไปหามันเพราะในจังหวะของ ชีวิตคนเรา เรามักจะไม่ผ่านมาบนถนนสายเดิมนี้ซ้ำอีก

เวลาไม่เฝ้าคอยใคร ถ้าคุณคิดว่าคุณได้พบกับสิ่งที่ถูกต้องและถูกใจ จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้ ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้นที่จะรู้ว่าอะไรจะทำให้คุณมีความสุขอย่างแท้จริง

น้ำตาสองหยดร่วงลงไปในแม่น้ำ และลอยไปตามกระแสน้ำ น้ำตาหยดแรกเอ่ยขึ้นมาว่า
"ฉันคือหยดน้ำตาของหญิงที่รักผู้ชายคนหนึ่ง แล้วกลับต้องสูญเสียเขาไป"
น้ำตาหยดที่สองตอบกลับอย่างสวนควันว่า
"คุณเป็นใคร? ฉันคือหยดน้ำตาแห่งความเสียใจของผู้ชาย ที่ปล่อยให้ผู้หญิงที่เขารักหลุดลอยไปจากเขา.."
เมื่อถึงเวลานั้นไม่มีใครจะมาเห็นใจคนที่ปล่อยโอกาสให้หลุดผ่านไปอย่างไม่แยแส คนเรามักจะไม่เห็นคุณค่า ความสำคัญของคนที่เรารักและใกล้ชิดกับเรา จนกระทั่งพวกเขาได้จากเราไป แล้วถึงมารู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวภายหลังเมื่อรำลึกถึงสิ่งที่เราเคยมี

"ความรักเหมือนกับการเล่นเปียโน คุณต้องขึ้นต้นด้วยการเรียนรู้กฏ หลังจากนั้นคุณต้องลืมกฏเหล่านั้น เล่นดีดดิ้นกรีดกรายจากเสียงเร่าร้องของหัวใจคุณเอง"

จงมีความกล้าหาญที่จะรัก แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญมันไปในที่สุดก็ตามดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าที่จะกล้าเผชิญกับมัน

สิ่งที่ท้าทายมากที่สุดในชีวิตคนเราคือ การเสาะหาใครสักคนหนึ่งที่รู้จักความบกพร่อง ด่างพร้อยของเรา ความไม่ดีของเรา ความแตกต่างของเรา แต่เขาก็ยังรักเราอยู่อย่างสุดจิต สุดใจ...ถ้าคุณพบคนอย่างนี้ จงรักเขาให้หมดหัวใจคุณ เพราะคุณจะหาคนอย่างนี้ได้ไม่ง่ายนัก หรือ อาจจะไม่พบอีกเลยในชีวิตของคุณ




 

Create Date : 24 พฤศจิกายน 2549
10 comments
Last Update : 24 พฤศจิกายน 2549 3:23:49 น.
Counter : 581 Pageviews.

 

อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ
น่ารักดีจัง

จงมีความกล้าหาญที่จะรัก แม้ว่าคุณรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญมันไปในที่สุดก็ตามดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก เพราะคุณขี้ขลาดเกินกว่าที่จะกล้าเผชิญกับมัน

ชอบค่ะ
จริงๆแล้วชอบหมดเลย

 

โดย: จี (clown_in_crown ) 24 พฤศจิกายน 2549 8:39:22 น.  

 

อ่านแล้วโดน ช่างสรรหานะคะเนี่ย

 

โดย: พะยูนน้อยกลอยใจ (พะยูนน้อยกลอยใจ ) 24 พฤศจิกายน 2549 9:15:43 น.  

 

มาเยี่ยมเด็กแนวครับ เหอะๆ
อ่านแล้วก็เพลินดีนัครับ อารมณืรักเนี่ย

 

โดย: ken (kenjikung_9999 ) 24 พฤศจิกายน 2549 9:42:59 น.  

 

แต่บางครั้งการคิดถึงใครคนนึงสำหรับเรา

ก็รู้สึกทรมานยังไงไม่รู้

แต่ก็สุขใจที่ได้คิดถึงนะค่ะ

 

โดย: Sugar and spice 24 พฤศจิกายน 2549 10:15:07 น.  

 

อ่า รูปจากเป้นชู้กับผีป่าวครับ คุ้นๆ

 

โดย: PutterZ (ToppuT ) 24 พฤศจิกายน 2549 17:32:44 น.  

 

แวะมาอ่าน ผ่านมาทักทายครับ

 

โดย: ตี๋น้อย Zantha ไม่ได้ล็อคอิน IP: 210.82.175.244 24 พฤศจิกายน 2549 18:52:21 น.  

 

สวัสดีคุณจี นะครับ สาวสงขลา อย่าว้าวุ่นนาครับ

สวัสดีน้องยูนน้อยด้วยนะครับ
รักในวัยเรียน เหมือนจุดเทียนกลางสายลม(ฝน) ท่องไว้นะครับ
หันมาจุดตะเกียง ง่ายกว่าแยะ แหะๆๆๆ

สวัสดีคุณเคนเด็กแนวด้วยครับ ว่าแต่ว่าคุณเคน แนวไหนครับ

คุณซูก้าร์ ต้องได้ฉายานี้ไปเลยครับ "น้องมาโซ" เพราะผมก็เคยได้ฉายานี้ครับ

แม่นแล้วครับคุณพุท

สวัสดีอาเฮียด้วยจ้า ยังไม่ได้ล๊อกอินคืนอีกหรืออออ

 

โดย: มะดัน IP: 61.19.59.166 24 พฤศจิกายน 2549 22:47:37 น.  

 

เฮ้อ..............


ทุกอย่างมีราคาที่ต้องจ่าย เค้าถึงว่า ความรักเป็นการเสียสละ

ความรักเหมือนช็อกโกแลตมั๊งคะ ช็อกโกแลตที่ดีต้องมีรสขม แต่ก็ต้องผสมผสานระหว่างนมกับโกโก้

ต้องค่อยๆ เล็มทีละนิด ถึงจะอร่อย



กินมากไปจะ "อ้วน" แมละ "จน" แฮ่ๆ

 

โดย: ปลาทูอยู่ในเข่ง IP: 164.144.232.10 29 พฤศจิกายน 2549 9:36:46 น.  

 

ดีอ่ะ อ่านแล้วชอบมากเลย

 

โดย: yoko 29 พฤศจิกายน 2549 17:36:35 น.  

 

ขโมยมาจาก บล๊อคคุณ sananda
(ขออนุญาติ link ไปนะคับ ขอบคุณคับ
https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=sananda&month=06-2006&date=10&group=3&blog=6


...รองเท้าที่หายไป...(@^_^@)

ชายคนหนึ่งกำลังวิ่งตามรถไฟ ด้วยความรวดเร็ว
เขาพลาดทำรองเท้าหนึ่งข้าง หล่นลงไปข้างทาง
ขณะที่ตัวก็อยู่บนรถไฟแล้ว

ถามว่าจะทำอย่างไร??

กระโดดลงไปเก็บรองเท้าไม่ได้แน่ๆ

เขาจึงตัดสินใจ ถอดรองเท้าอีกข้างให้หล่นตามลงไป

เพราะ....

"...เพราะว่า...เมื่ออยู่กับเราเพียงข้างเดียว มันก็ไม่มีค่า
เมื่ออยู่ข้างล่างเพียงข้างเดียว รองเท้าที่ไม่เข้าคู่
ก็ไม่มีค่าอีกนั่นแหละ" เขาคิดในใจ

"...เมื่อไม่มีประโยชน์กับเราแล้ว ก็ยังมีประโยชน์ให้คนอื่น
อย่างเต็มใจ สุขใจเราและสุขใจคนที่ยังขาดแคลนและไม่มี"

แล้วคุณหล่ะ เคยบ้างไหม ..?????????????
ที่จะทำอะไรที่มันมีค่า ให้กับใครสักคน...

 

โดย: หัวใจขนนก (F_lifetruth ) 6 กุมภาพันธ์ 2550 23:08:36 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


พ่อดอกมะดัน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





มีอะไรบ้างในบ้านหลังนี้


+ My Life : ช่างมัน มะดันไม่แคร์ ที่นี่คือที่ระบายอารมณ์ของผม ทั้งสุขทั้งเศร้า อาจจะมาในรูปของกลอน บทกวี หรืออะไรอีกก็ได้ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

+ My Voice : เสียงขึ้นจมูก ความสุขของมะดัน รักในเสียงดนตรีครับ แต่ในเมื่อเล่นเครื่องดนตรีอะไรไม่เป็นกะเขาเลย ก็ขอแหกปากละกัน เนื่องจากว่าเป็นเด็กแนว ก็เลยขอร้องเพลงแนวๆที่เห็นหล่ะครับ แนวคนแก่งั๊ยยย

+ My Dear Friend : พ่อยอดสหายที่รัก กล่องใส่จดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนรักคนหนึ่งของผม

+ My Love Life : รัก ล้มเหลว เรียนรู้ ทีแรกกะจะเขียนเรื่องความรักของตัวเองครับ แต่เนื่องจากขณะนี้อยู่ในสถานะโสด เลยขาดวัตถุดิบในการเขียน แต่ก็พอมีอะไรให้อ่านเล่นๆ

+ My Secret Admirer : เปนชู้กับมะดัน ที่นี่เป็นห้องเก็บศพของชู้รักของผม ไม่สมควรเข้ามายุ่มย่ามโดยเด็ดขาด เพราะเดี๋ยวโดนผีหลอก

+ My Thesis : ตามติดวิทยานิพนธ์ เริ่มนับถอยหลังแล้วครับ จะออกหัวออกก้อย ต้องมาลุ้นกันแล้ว

+ My Event : ตามๆเขาไป กิจกรรมนอกหลักสูตรทั้งหลาย ที่ติดตามเขาไป ขอบคุณทุกคนที่ชวนนะครับ

:: Special Thanks :: ขอบคุณผู้สร้างสรรค์ code ทุกอัน และภาพทุกภาพที่ผมนำมาใช้ตกแต่ง blog อาจจะไม่ได้ขออนุญาต แต่รับรองว่าไม่มีการแอบอ้างเป็นผลงานของผมเด็ดขาด

-----------------------------------------

มีอะไรจะคุยด้วย ก็ส่งหลังไมค์มานะครับ


Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2549
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
 
24 พฤศจิกายน 2549
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add พ่อดอกมะดัน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.