หมา มอง เครื่อง บิน
คิด ถึง นาง ฟ้า
Group Blog
 
<<
พฤศจิกายน 2548
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
28 พฤศจิกายน 2548
 
All Blogs
 
NANA ตัวแปรของผู้หญิง คือความรัก

spoil มากๆ



ที่ริมหน้าต่างบานนี้มันเหงา




เมื่อเรานั่งทางด้านหนึ่ง ก็จะเห็นอีกด้านหนึ่งเสมอ




ดังนั้นถ้ามีเราอยู่ด้วยกัน มันก็ไม่เหงาแล้วล่ะ
เธอสำคัญมากกว่าแฟนอีกนะ

นานะ
.
.
.
.
.




++เรื่องราวของเด็กสาววัย 20 สองคน ที่บังเอิญนั่งรถไฟเข้ากรุงโตเกียว ที่ซึ่งเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น เพื่อความฝันของเธอทั้งสอง

++คนหนึ่งเป็นสาวพั้งค์ ที่เข้ากรุงโตเกียวเพื่อตั้งวงดนตรีอีกครั้ง เพื่อลบล้างแผลในใจที่คนรักของเธอทิ้งวงที่ช่วยกันสร้างขึ้น

++คนหนึ่งเป็นสาวร่าเริงสดใส ที่เข้ากรุงโตเกียวเพื่อมาหางานทำและ เพื่อที่จะได้มาอยู่ใกล้ๆกับคนรัก

++ทั้งสองคนโคจรมาพบกันบนรถไฟขบวนที่มุ่งหน้าสู่กรุงโตเกียว ที่ประสบพายุหนักทำให้เธอทั้งสองคนใช้เวลาบนรถไฟคุยกัน และพบเหตุบังเอิญที่ว่า เธอทั้งสองคนมีชื่อว่า นานะ และมีอายุ 20 เท่ากัน

++หลังจากเข้าสู่เมืองหลวงเธอทั้งสองคนก็ต่างแยกย้ายกันไป
++แต่ความบังเอิญก็นำพาให้เธอทั้งสองที่พยายามหาที่พักมาเจอกันอีกครั้งที่อพาร์ทเม้นท์ห้อง 707
และทั้งสองคนก็ตกลงพักที่ห้องเดียวกัน


++โคมัตสุ นานะ (ฮาจิ) ตัวแทนเด็กสาวช่างฝันที่จะมีความรักที่สวยงาม แต่ก็ต้องผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะความเป็นเด็กที่มีอยู่ในตัว ความหวั่นไหว อ่อนแอภายในจิตใจ


++โอซากิ นานะ ตัวแทนเด็กสาวผู้ทนงตนดุจแมวป่า กลบเกลื่อนความอ่อนแอทั้งหมดด้วยท่าทีที่แข็งกร้าว เธอยอมที่จะไม่ตามคนรักไปโตเกียวเพราะหยิ่งในศักดิ์ศรี โดยลืมนึกไปว่าเธอก็เป็นแค่เด็กสาวคนหนึ่งที่โหยหาความรัก


++เธอทั้งสองต่างแบ่งปันความรู้สึกต่างๆให้แก่กันโดยไม่รู้ตัว

++ฮาจิ (โคมัตสุ นานะ) เด็กสาวผู้มีดูมีความสุขตลอดเวลาได้แบ่งปันความสดชื่น สดใสรอยยิ้มให้นานะเสมอ เธอได้ให้มิตรภาพให้กับนานะผู้ซึ่งไม่เคยมีเพื่อนเลย ให้เข้าใจมันในที่สุด ทั้งๆที่เธอดูเหมือนจะเป็นคนอ่อนแอ

++ส่วนนานะ (โอซากิ นานะ) เองเธอเหมือนจะเป็นคนเข้มแข็ง
แต่จริงๆแล้วเธอตะหากที่ต้องการความรักเอามากๆ

เธอไม่เคยเห็นแม้แต่หน้าพ่อ เติบโตมากับคุณยาย ที่มีช่องว่างระหว่างวัยมากเสียเหลือเกิน

แล้วท่านก็ได้เสียชีวิตลงตอนเธออายุ 15

เธออ่อนแอ แต่ก็ได้แต่ซ่อนไว้ภายใต้สีหน้าที่เรียบเฉยนั้น
หลังจากนั้นเธอก็ต้องอยู่คนเดียวมาโดยตลอด

จนได้มาเจอกับเรนจากการแนะนำของโนบุ

นานะได้เข้ามาเป็นนักร้องนำของวง blast (black stone) ที่มีเรนเป็นมือกีต้าร์ ทั้งคู่ก็ต่างตกหลุมรักกัน

นานะผู้ซึ่งเหลือความรักแหล่งเดียวแหล่งสุดท้ายนี้ เธอได้ทุ่มเทให้เรนมากมายโดยไม่รู้ตัว

เธอซื้อกุญแจคล้องคอที่เหมือนกับของ ซิด วิคเชียส มาให้เรนสวม โดยแม่กุญแจเธอเก็บไว้เอง

ไม่นานหลังจากนั้น ที่ต้นแขนข้างซ้ายของนานะก็มีรอยสักรูปดอกบัวปรากฏอยู่ เมื่อเรนถามว่า ดอกยาสุ(บัว)หรือ เธอกลับตอบว่าดอกเรน(บัว) ตะหาก

เธออยากจะพันธนาการเข้าไว้คนเดียว และเธอเองก็หวังว่าเขาจะเป็นรักสุดท้ายนับจากนั้น

การที่เรนไปโตเกียวเพื่อเป็นมือเบสให้วงแทรปเนส ทำให้นานะต้องเลือกที่จะทิ้งความฝันของการเป็นนักร้องของเธอไปกับการไปเป็นแม่บ้านให้เรน

แล้วเธอ ก็กลับเลือกตัวเอง

เธอต้องซ่อนตัวเองภายในเปลือกที่แข็งกร้าวอีกครั้ง

แต่คราวนี้คนที่ทำให้เธอกลับมาอ่อนโยนตามประสาเด็กสาวพึงจะเป็นไม่ใช่เรน

กลับเป็นเจ้าฮาจิที่แสนจะซุกซน



++ฮาจิที่ภายนอกดูเป็นคนอ่อนแอ แต่เมื่อเธอผิดหวังในความรักแม้จะครั้งแล้วครั้งเล่า เธอก็พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่เสมอ

++แต่นานะกลับฝังใจอยู่กับรักแรกและรักเดียวครั้งนั้น






+++ฉากที่ฮาจิขอร้องให้นานะ อยู่เป็นเพื่อนเพื่อรอเซอร์ไพร้โชจิหลังเลิกงานพาร์ททาม แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับเป็นโชจิพยายามเหนี่ยวรั้งผู้หญิงอีกคน(ซาจิโกะ) ที่เดินหนีไป นานะจึงไม่รีรอที่จะเข้าไปเอาเรื่องโชจิ แต่เมื่อหันกลับมาถามฮาจิจะไม่ทำอะไรบ้างหรือ ฮาจิกลับตอบว่า "พอแล้ว" ซึ่งตามนิสัยของฮาจิน่าจะโวยวาย และเข้าไปต่อว่า แต่มันกลับกัน

+++เมื่อครั้งที่โคมัตสุ นานะยังอยู่กับครอบครัวที่บ้านเกิด เธอก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กสาวมัธยมปลายทั่วๆไป กับความคาดหวังที่จะมีความรักกุ้กกิ้ก ตามประสา ทำให้เธอเกิดอาการปิ๊งปั๊ง คนนั้นคนนี้ อยู่บ่อยๆ

++ครั้งหนึ่งเธอได้พบกับหนุ่มพนักงานบริษัท หน้าตาดี เธอคิดว่านั่นคือความรัก

แต่ชายคนนั้นคิดว่าเธอเป็นแค่เด็กรักสนุกคนหนึ่ง นั่นทำให้ทั้งคู่จบความสัมพันธ์ลงเพียงชั่วข้ามคืน

เธอเจ็บปวด ใคร่ครวญหาสาเหตุต่างๆนานา แต่ก็ไม่ได้ข้อสรุปอะไร ชีวิตมัธยมปลายของเธอก็สิ้นสุดลงพอดี

จุดเปลี่ยนเกิดขึ้นอีกครั้ง แล้วเธอก็ตัดสินใจตามเพื่อนซี้จุนโกะเข้าเรียนศิลปะเพื่อเตรียมสอบเข้า มหาวิทยาลัยศิลปะ

นั่นทำให้จุนโกะได้เจอกับเคียวสุเกะ และนานะได้เจอกับโชจิ

จุนโกะกับเคียวสุเกะ ตกหลุมรักกันภายในทันทีในขณะที่นานะยังเข็ดกับเรื่องความรักอยู่เล็กๆ จึงหวังจะคบกับโชจิอย่างเพื่อน

แต่แล้วทั้งนานะและโชจิ ก็ตกหลุมรักกันในที่สุด


นานะทุ่มเทความรักให้โชจิ และทำทุกอย่างเพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆ

เธอคาดหวังในตัวโชจิมาก หวังว่าโชจิจะทำหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างเพื่อเธอ เธอมีความคาดหวังมากเกินไป หลายครั้งที่เธอทำอะไรเพื่อโชจิจนลืมเรื่องตัวเอง จนโชจิต้องเตือนให้ทำเพื่อตัวเองบ้าง

เธอทำไปเพราะคาดหวังให้ได้ความรักกลับคืนมา

แต่มันกลับมันเป็นในทางตรงกันข้าม โชจิกลับคิดว่าถ้ามันลำบากนักทำไมจะต้องทำเพื่อเขา เธอทำก็เพราะหวังอะไรกันแน่

เรื่องเริ่มบานปลายเมื่อโชจิได้พบกับซาจิโกะ ที่ดูอะไรๆ มันก็เข้าทางเขาซะหมด แถมดูท่าทางเธอจะมีใจ

แล้วมันก็เกิดเรื่อง โชจินอกใจนานะ

นานะที่ไม่เคยระแวงโชจิแม้แต่นิด เฝ้าแต่คิดว่าโชจิคงไม่ทำร้ายเธอ

++การที่เธอพูดคำว่า "พอแล้ว" จึงสื่อได้ว่าเธอเจ็บปวด และผิดหวังอย่างถึงที่สุด

++แต่เมื่อมองย้อนกลับไปที่นานะเคยพูดไว้ ว่าโชจิหนะนึกถึงแต่ตัวเอง

โชจิกลับตอบว่า ใครกันแน่ที่นึกถึงแต่ตัวเอง

นั่นนะสินะ ใครกันแน่ ?
ทำให้เขาทุกๆอย่างก็เพราะอะไร เพราะหวังอยากให้เขาตอบกลับมา เธอตะหากที่นึกถึงแต่ตัวเอง
เธอตะหาก ที่คิดไปเอง หวังไปเองทั้งเพ

....."พอแล้ว" .....



++ฮาจิกลับมาสดใสอีกครั้ง เมื่อได้ตั๋วคอนเสิร์ทวงแทรปเนสแถวหน้าสุดที่เมืองบ้านเกิด และพยายามชวนนานะไปดูด้วยกัน แต่นานะก็ปฏิเสธ

ฮาจิมารู้เรื่องเรนกับนานะในภายหลัง จึงพยายามมากขึ้นไปอีก จนนานะตอบตกลงในที่สุด


++เมื่อถึงเวลาคอนเสิร์ท เมื่อเพลงของวงแทรปเนสกระหึ่มขึ้นทั่วทั้งฮอล มือของทั้งสองสาวนานะ ก็ประสานกันโดยไม่รู้ตัว

มิตรภาพของทั้งสองคนพัฒนาขึ้นอีกขั้นหนึ่ง


แผนเด็ดของยาสุ

++หลังเวทีคอนเสิร์ท เรนเองก็ตกใจไปไม่น้อย รีบโทรหายาสุทันที ยาสุให้เบอร์ของฮาจิไว้ และทิ้งท้ายไว้ว่า "ถ้าไม่คิดอะไรกับนานะแล้วก็ของเถอะ"

++เป็นตามคาดเรนโทรหาฮาจิ เพื่อขอคุยกับนานะ ทันทีที่เรนวางสาย นานะก็โทรหายาสุ แล้วยาสุได้ทิ้งท้ายไว้อีกเช่นกัน "ถ้าไม่คิดอะไรแล้วก็เอากุญแจ*ไปคืนด้วยตัวเองสิ" (*ที่ไขแม่กุญแจที่คล้องคอเรน)

แผนร้ายมาก ยาสุเข้าใจธรรมชาติของทั้ง นานะ และ เรน ดี
+ทั้งสองคนยังรักกันอยู่
+เรนเองก็หวั่นใจนานะจะเปลี่ยนแปลงไป
+นานะเป็นคนหัวรั้น ปากแข็ง แต่จริงๆแล้วยังรักเหมือนเดิม


ลงล้อค
++ในคืนนั้นเองนานะก็ไปหาเรน แล้วทั้งคู่ก็ไม่อาจห้ามหัวใจตัวเองได้อีกต่อไป


++ฮาจิตื่นเช้ามาพบนานะอยู่ข้างตัว ก็พอจะเข้าใจเป็นนัยอยู่ และแล้วเธอก็ได้เห็นอีกมุมหนึ่งของนานะ ที่เป็นหญิงสาวอ่อนหวาน

++ธรรมชาติของหญิงสาวกลับคืนสู่นานะอีกครั้งหนึ่ง







ความรักมันก็เล่นตลกอย่างเนี๊ย



++ แล้วมันก็บ่อยซะด้วยสิ ++



Create Date : 28 พฤศจิกายน 2548
Last Update : 3 ธันวาคม 2548 13:56:51 น. 25 comments
Counter : 466 Pageviews.

 
ชอบมากจริง ๆ นะ เรื่องนี้


โดย: ZAZaSassY วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:18:43:04 น.  

 
มีโอกาสได้ไปดูด้วยความบังเอิญแบบไม่ตั้งใจไม่รู้จะทำอะไร ได้ยินคำล่ำลือจากเจ้าของblogมาสักพักนึงแล้ว ได้ยินข่าวคราวมาเป็นพักๆว่าเพลงไพเราะ หนังทำเงินมันน่าจะมีดีซิไม่งั้นไม่ฮิตสนั่นหวั่นไหวทั่วญี่ปุ่น แล้วของเขาก็ดีจริงๆ น่ารัก ความใสใสในมิตรภาพ ความอบอุ่นในความสัมพันธ์ รวมมาเป็นความสุขที่คนดูสามารถรับรู้ได้อย่างง่ายดาย มิน่าละถึงมีคนไปดูซ้ำกันหลายรอบ


โดย: btea วันที่: 6 ธันวาคม 2548 เวลา:9:36:12 น.  

 
เวปretroเชียวครับ


โดย: แป๊กก วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:9:38:15 น.  

 
คงไม่เกี่ยวกับนานะ

เพราะนี้เป็นคำถามที่ไปถามผมไว้ในบล็อกนะครับ


ก่อนอื่นผมอธิบายสั้น ๆ ว่า ผมทำวิธี "เชิงคุณภาพ" ครับ เชิงคุณภาพในที่นี้คือต้องการ "เข้าใจ" ถึงปรากฎการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจะมีกี่ตัวแปรก็ช่างนะครับ ซึ่งต่างจากวิจัยเชิงปริมาณที่ต้องการศึกษาตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กัน (ตัวแปรต้น ตัวแปรตามนั้นแหละ)

อันนี้ส่วนใหญ่ก็น่าจะเข้าใจกันบ้างอยู่แล้ว

ทีนี้คำถามแรก

- ตัวแปรนี่มีที่เชียงใหม่ที่เดียวเลยหรอคะ

ผมคาดว่าวิทยุชุมชนที่ดำเนินการโดยวัดไม่ได้มีที่เชียงใหม่ที่เดียวแน่ แต่เหตุที่ผมศึกษาแต่เฉพาะที่เชียงใหม่ เขาเรียกกันว่าเป็นการกำหนดขอบเขตการวิจัยครับ

ในการวิจัยไม่ว่าเรื่องใดก็ตามเราต้องกำหนดว่า เราจะทำการศึกษาที่ไหน เก็บข้อมูลใช้เวลาเท่าใด เพื่อที่จะได้เป็นกรอบในการศึกษาไม่ให้เกินเลยไปกว่านั้น เพราะถ้ามากกว่านั้นมันจะศึกษาตายกันเลยครับ

อย่างผมเลือกศึกษาเชียงใหม่ (ความจริงเลือกที่ไหนก็ได้นะครับ หรือจะเลือกทั่วประเทศเลยก็ได้ แต่หากศึกษาทั่วประเทศคงเรียนไม่จบตามกำหนด แม้เปอร์สุด ๆ แล้วก็ตาม) เนื่องจากว่า ผมจบมหาวิทยาลัยเชียงใหม่มา พร้อมกับเคยทำงานที่นั้น ดังนั้นผมพอรู้ลึกตื้นหนาบางของวงการวิทยุที่นั้น รวมถึงผมมี "connection" ที่นั้น

connection นี้สำคัญมากนะครับ ในการทำวิจัยที่คุณต้องไปสัมภาษณ์ชาวบ้านเขา (อย่าไปนึกถึงการวิจัยแบบวิทยาศาสตร์ที่อยู่แต่ในแล็บน่ะ)

เหมือนหลัก six degrees of seperation นั้นแหละครับ พอเรารู้จักคนนี้ คนนี้ก็รู้จักคนนู้น เราก็พอให้เขาติดต่อให้ได้

อย่างเพื่อนผมบางคนทำเรื่องเกี่ยวกับทีวี แต่ไม่มีใครรู้จักที่ทำงานทีวีเลย ส่งผลให้แทบลำบากมากกว่าจะติดต่อสัมภาษณ์ได้

มันก็เป็นด้วยประการละเช่นนี้ครับ


คำถามที่สอง

- มันจะทำให้ข้อมูลที่ได้สามารถใช้ประโยชน์กับพื้นถิ่น ที่มีวัฒนธรรมต่างได้รึเปล่าคะ

การศึกษาครั้งหนึ่ง ๆ คงไม่สามารถเป็นตัวแทนคำตอบของทั้งหมดได้ครับ การศึกษาของผมก็คงเป็นการให้คำตอบแก่ปรากฎการณ์หนึ่งเท่านั้น ดังนั้นหากมีโปรเจคส์ที่ใหญ่ขึ้น ศึกษาระดับมหภาค (ทั้งประเทศเลย) น่าจะได้ผลที่ชัดกว่า แต่อย่างที่ผมว่าไว้ ถ้าทำไม่จบแน่ครับ

ดังนั้นในแต่ละการวิจัยเขาถึงมีข้อเสนอแนะอยู่ตอนท้ายครับ เอาไว้สำหรับผู้สนใจในเรื่องนี้ได้ศึกษาในประเด็นต่อ ๆ ไปเพื่อต่อยอดการวิจัยชิ้นนี้


- เรื่องการเก็บข้อมูล

อันนี้ไม่ยากครับ ส่วนใหญ่เราจะคิดและเห็นภาพแต่การเก็บข้อมูลด้วย "แบบสอบถาม"

แบบสอบถามนี้ส่วนใหญ่เราจะใช้ในการวิจัยเชิงปริมาณนะครับ (นับความถี่ หาเปอร์เซนต์) ซึ่งการวิจัยเชิงคุณภาพไม่ต้องการเช่นนั้น เพราะเราต้องการเข้าใจ ดังนั้นคำถามที่เหมาะสมสำหรับการวิจัยของผมคือ การสัมภาษณ์เชิงลึก (ก็สัมภาษณ์แบบชี้ชัด ๆ ไปเลยครับท่าน)

คนที่มาให้ผมสัมภาษณ์ เขาเรียกว่า "Key informance" คือคนสำคัญที่สามารถตอบคำถามเราได้

ยกตัวอย่างสักนิด สมมติมีคำถามว่า "ตอนเด็ก ๆ ผมเป็นเด็กซนไหม" ถ้าเป็นวิจัยเชิงปริมาณ ก็ไปสอบถามใครก็ได้ ถ้าจากร้อยคน 99 คนบอกว่าตอนเด็ก ผมซน ผลสรุปการทดลองนั้นคือ ผมเป็นเด็กซน

แต่ถ้าเป็นเชิงคุณภาพ 99 คนที่ว่ามานี้จะไม่มีค่าเลย ถ้าอีกคนที่เหลือคือแม่ของผมซึ่งเลี้ยงผมมาทุกวัน แม่ผมเป็นคนที่คลุกคลี รู้ลึกรู้จริง ถ้าแม่ผมคนเดียวบอกว่าผมไม่ซน ก็ถือว่าเชื่อถือคำตอบนั้นได้

คำถามของวิจัยเชิงปริมาณและคุณภาพจะแตกต่างกันไปนะครับ แต่ละแบบแผนของวิจัยจะหาคำตอบที่แตกต่างกัน

ดังนั้น ของผม พระสงฆ์ท่านที่เป็นแกนนำในการดำเนินกิจกรรมวิทยุชุมชนเพียงสองรูปก็เพียงพอสำหรับคำตอบที่ผมต้องการแล้วครับ

สงสัยอะไรอีกถามได้นะครับ


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:12:18:10 น.  

 
ขอบคุณก้าบบบ

ปล.มาเร็วจัง พึ่งถามไปแว้บนึง ออนไลน์ทั้งวันหรอนี่


โดย: LUNATIC SPACE วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:13:08:24 น.  

 
ขอบคุณที่ไปแวะเวียนหากันครับบ



โดย: theatre วันที่: 9 ธันวาคม 2548 เวลา:16:51:06 น.  

 
ชอบๆๆๆๆๆ


โดย: อุยๆๆๆๆๆ IP: 58.10.208.90 วันที่: 12 ธันวาคม 2548 เวลา:21:42:20 น.  

 
แวะมาเยี่ยม...
ไม่กล้าอ่านเพราะยังไม่ได้ดู nana^.^


โดย: คุณม้าม วันที่: 13 ธันวาคม 2548 เวลา:2:53:49 น.  

 
อยากดูนานามั่ง มีแผ่นให้ยืมป่าวคะ


โดย: ไ่่ก่ย่างคุกกี้กรอบหมีชอบหมด วันที่: 13 ธันวาคม 2548 เวลา:13:45:29 น.  

 
อยากดูนานา แนะนำให้ไปแถวเพลินจิต ค่ะ

ส่วนเรื่องนานะ คิดว่ายังฉายอยู่ที่โรงหนังสยาม ไปดูนะคะ เป็นการ์ตูนในดวงใจ และเป็นหนังน้ำตาซึม จนทุกคนออกปากเลยแหละค่ะ


โดย: LUNATIC SPACE วันที่: 13 ธันวาคม 2548 เวลา:14:23:17 น.  

 
ที่จริงอยากไปดู แต่ช่วงนี้ขาดแคลนงบประมาณ แถมขี้เกียจนั่งรถไกลๆ
เกมที่บอกมาเราเคยเล่นแล้ว ไม่ต้องใช้กุญแจจริงๆด้วยเนาะ


โดย: คุณม้าม วันที่: 14 ธันวาคม 2548 เวลา:2:45:15 น.  

 
เพิ่งไปดูมาอีก มันมี viridian room ต่อด้วย
เกมบ้าไรไม่รู้ยากชิบ (เหมือนจะน่ากลัวแต่ที่จริงฮา)


โดย: คุณม้าม วันที่: 14 ธันวาคม 2548 เวลา:4:14:31 น.  

 
เราชอบเรื่องนี้มากๆเลยนะ ทั้งอ่านทั้งดู


โดย: น้อย IP: 202.29.54.190 วันที่: 15 ธันวาคม 2548 เวลา:14:28:55 น.  

 
ทำไมภาพมันแตกๆ ล่ะครับ


โดย: yuttipung IP: 202.44.8.98 วันที่: 24 ธันวาคม 2548 เวลา:20:42:14 น.  

 
แวะมาเยี่ยม..ช้าไปรึเปล่าคะ?
หนังนานะเป็นเรื่องแรกในชีวิตที่ดูสองรอบค่ะ
และมีเป้าหมายจะซื้อการ์ตูนเรื่องนี้เก็บยกชุด

คำพูดหลายอย่างในเรื่องประทับใจมากค่ะ เนื้อหาเพลงก็ดีมาก

...เธอเหมือนกับแมวจรจัดสีดำที่หนาวสั่น บาดเจ็บและเปียกฝน

จำได้ว่า อ่านถึงประโยคนี้ในการ์ตูน ขนลุกจริงๆคะ


โดย: msdonat วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:17:47:33 น.  

 
ชอบเรื่องนี้มากที่สุดเลย


โดย: IP: 203.118.64.87 วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:11:18:00 น.  

 
หนังดี เพลงเพราะ ลงตัวดีครับ


โดย: คนขับช้า วันที่: 28 ตุลาคม 2549 เวลา:20:28:13 น.  

 
ชอบมาก ๆ ประทับใจจริง ๆ อยากชมภาค 2 เร็ว ๆ ด้วย เพลงประกอบหนังก็กินใจดีที่สุด....


โดย: nanae gang IP: 124.157.190.153 วันที่: 6 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:08:35 น.  

 
ชอบมากกกกกเลยอ่ะเราอยากได้มากเลยอ่ะทั้งการ์ตูน ทั้งเพลง ทั้งหนัง กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด อยากได้


โดย: สาวกนานะ มิกะ IP: 203.144.246.174 วันที่: 11 มิถุนายน 2550 เวลา:16:00:06 น.  

 
ชอบมาก มาก เลย เรื่องนี้


โดย: girly_g IP: 203.118.110.95 วันที่: 15 มิถุนายน 2550 เวลา:0:17:12 น.  

 
อยากดูจัง


โดย: AE IP: 58.9.9.230 วันที่: 30 มิถุนายน 2550 เวลา:1:44:10 น.  

 
j'adore nana le manga et nana la chanteuse a une trop belle voie j'aime ca musiqu et sa voie


โดย: kelly IP: 87.67.144.17 วันที่: 2 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:10:22 น.  

 
j'adore nana le manga et nana la chanteuse a une trop belle voie j'aime ca musiqu et sa voie


โดย: kelly IP: 87.67.144.17 วันที่: 2 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:10:44 น.  

 
nana est super belle j'l'adore


โดย: atchico IP: 87.67.144.17 วันที่: 2 กรกฎาคม 2550 เวลา:0:13:54 น.  

 
ดูจบไป2ภาคนานแล้วแต่มาเจอblogก็เลยจะเขียนความรู้สึก เป็นหนังที่ดีมากเลยนะ ไม่เรียนแบบใคร


โดย: ซู IP: 113.53.36.18 วันที่: 24 มีนาคม 2552 เวลา:8:26:23 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

LUNATIC SPACE
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




จงภาคภูมิใจในเกียรติภูมิแห่งนักออกแบบโดยถ้วนทั่วกัน






adopt your own virtual pet!

Friends' blogs
[Add LUNATIC SPACE's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.