LucifeR.. in Woderland~ "The reward of a good thing well done is to have it done."ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและปลอดภัยนะคะ
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2549
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 
 
18 มิถุนายน 2549
 
All Blogs
 
อยู่ๆก็คิดถึงแม่ ชีวิตเด็กนอก..ระทม

อยู่ๆน้ำตาก็ซึมๆอ่ะค่ะ เห็นภาพโฮมสเตย์มัมเค้าอุ้มหลานแล้วหอมเบาๆแล้วคิดถึงแม่ขึ้นมามากๆ อยู่ๆน้ำตาก็ไหลอ่ะค่ะ นึกถึงตอนเป็นเด็กๆทำไมเราถึงจำไมได้นะนึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าแม่หอมเราแบบไหนน้า


เชื่อว่าแม่ทุกคนก็ต้องอุ้มต้องกอดลูกกันอยู่แล้ว แต่ช่วงเวลานั้นมันผ่านมาแสนนานเหลือเกิน ยิ่งตอนก่อนจำความได้ราวๆก่อนอายุห้าขวบ ก่อนจำความได้ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่เค้าจะถนอมโอบอุ้มเราเป็นพิเศษ แต่ทำไมเราถึงจำไมได้นะ


อยากรู้จริงๆว่าตอนเด็กๆแม่หอมแก้มเรายังไง เห็นเค้าหอมหลานแล้วอยากให้แม่มาอยู่ใกล้ๆข้างๆจังเลยค่ะ อยากกอดแม่จัง พิมพ์ไปก็น้ำตาไหลไป ยิ่งพิมพ์ประโยคนี้แล้วยิ่งคิดถึงแม่หนักขึ้น ไม่อยากโทษโชคชะตาที่ทำให้เราไมได้อยู่ด้วยกัน หัวอกแม่ก็คงคืดถึงลูกมาก หัวอกลูกคนนี้ก็คิดถึงแม่มากเช่นกัน ไม่รู้จะไประบายกับใครได้ก็ต้องมานั่งพิมพ์ลงกระทู้นี่แหละค่ะ อยากจะร้องไห้จัง บางทีบางครั้งที่รู้สึกแบบนี้ ความเหงาแบบนี้ไม่รู้ว่าคืออะไร สงสัยนี่คือเหตุผลมั๊งคะที่เราไม่ได้อยากออกจากบ้านไปไหน อยากอยู่บ้านรอโทรศัพท์ข้ามทวีปจากคุณแม่มากกว่า ที่เหงา ไม่ได้โหยหาใคร ไม่ได้อยากจะออกไปข้างนอกไปเจอเพื่อนๆหรือไปทำอะไร แค่อยากอยู่บ้านรอรับโทรศัพท์แม่


'เหงา'เพราะคิดถึงแม่ เคยบ้างมั๊ยเวลาที่ใจอ่อนล้า อยากได้อ้อมกอดจากใครซักคน อยากได้หอมแก้มจากใครซักคน อยากจะซุกตัวลงในอกอุ่นที่กอดเราแต่เล็กแต่น้อย เวลานี้ตัวเราห่างกันคนละแผ่นดิน มีใครที่รู้สึกเหมือนกันบ้างมั๊ยคะ อยากจะร้องไห้ดังๆอยู่ในห้องคนเดียว ไม่อยากให้ใครคนอื่นมาเห็น โฮมสเตย์คนนี้ก็รักเค้ามากนะคะ เหมือนแม่คนนิวซีแลนด์อีกคน แต่ไม่รู้ทำไม ถึงจะรักเค้าแบบแม่ แต่ยังไงเราก็ยังคิดถึง'แม่'อีกคนที่อีกซีกโลกอยู่ดี อารามเด็กนอกใครว่าโชคดีกันนะ จริงอยู่ว่าได้มีโอกาสมาร่ำเรียนถึงถิ่นของเจ้าของภาษา แต่สิ่งที่ต้องแลกมาคือความเหงาเปล่าเปลี่ยวตลอดเวลา ไม่มีคนอยู่ข้างๆเวลาเสียใจ ไม่มีใครให้กอดตอนหนาวๆ ฝนตกก็ไม่มีใครมาบ่นเช้าบ่นเย็นว่าไม่รู้จักเอาร่มไปด้วย ไม่มีคนมาบ่นเวลาอาบน้ำไม่ตรงเวลา ไม่มีคนพาไปทานมื้อเย็นริมถนนที่ร้านเจ้าอร่อยร้านประจำอย่างเคย ไม่มีรอยยิ้มที่มาพร้อมเสียงหวานกับดวงตาที่พร้อมจะให้อภัยเสมอที่เราสอบตกกลับบ้านมา สิ่งที่มีได้มากที่สุดคือการได้ยินเสียงใครคนนั้นที่โทรมาหาทุกทีเวลาที่คิดถึง โทรมาถูกจังหวะทุกครั้งเวลาที่เรากำลังรอสายอยู่ แต่ทำไมครั้งนี้ไม่มีเสียงสัญญาณเรียกเข้าใดๆ รออยู่นะคะแม่ขา..หนูคิดถึงแม่ที่สุดในโลกเลย


อ้อมกอดใครก็ไม่อุ่นเท่าอ้อมกอดแม่


เกลียดวันที่ฝนตกพายุเข้าเพราะจะทำให้สัญญาณโทรศัพท์ไม่ดี แต่ยังดีใจที่ได้ยินเสียงฝั่งนั้นแม้จะคุยกันไม่รู้เรื่องก็ตามที คำพูดที่ว่าแค่ได้ยินเสียงเธอ ฉันก็นอนหลับฝันดีมันเป็นจริงนะ


เกลียดวันอาทิตยืตอนเย็นที่มันมักมาพร้อมกับความเหงากับฝนตกที่ทำให้เราท้อแท้

ขอระบายหน่อยนะคะ ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังแล้ว อยากพูดกับใครซักคน ขอซุกอ้อมกอดอุ่นของพันทิปร้องไห้ซักวันนะคะ




Create Date : 18 มิถุนายน 2549
Last Update : 12 กรกฎาคม 2549 15:20:10 น. 20 comments
Counter : 318 Pageviews.

 
ไม่รู้จะว่าไง นอกจากบอกว่าเข้มแข็งไว้นะ


โดย: พี่ตูน IP: 58.147.109.196 วันที่: 18 มิถุนายน 2549 เวลา:13:42:13 น.  

 
อยากบอกว่า "อย่าร้องนะ" แต่บางที การร้องออกมา มันอาจจะดีกว่าก็ได้ ^^

แต่ถ้าความเหงาระบายออกมาเป็นน้ำตาหมดแล้ว ขอให้ที่เหลือไว้บนใบหน้าคือรอยยิ้มนะคะ

ยิ้มไว้ แล้วโลกรอบกายจะสดใสค่ะ ^_____^


โดย: พี่ปุ่น IP: 124.121.161.90 วันที่: 18 มิถุนายน 2549 เวลา:14:05:04 น.  

 
เป็นกำลังใจนะคะ เข้มแข็งอย่างคุณพี่ตูนบอกนะคะ....เข้มแข็ง สู้สู้


โดย: มันทะลุฟ้า วันที่: 18 มิถุนายน 2549 เวลา:14:07:23 น.  

 
บางทีคนเราเหงาบ้างก็ดีนะ


โดย: 9A วันที่: 18 มิถุนายน 2549 เวลา:18:30:43 น.  

 
อยากบอกว่าคิดถึงแม่เหมือนกันค่ะ คิดถึงทีไรก็โทรหา โทร โทร แต่ยังไงก็ไม่เหมือนได้เห็นหน้านะคะ


โดย: Blomster_DK (Blomster_DK ) วันที่: 26 มิถุนายน 2549 เวลา:16:03:18 น.  

 
มาคิดถึงแม่ด้วยคน น้ำตายังไม่แห้งเลย เพราะมันไหลตลอด เวลาเราเหงา


โดย: Panan (เดินตามฝัน ) วันที่: 28 มิถุนายน 2549 เวลา:4:14:14 น.  

 
อยู่ Auckland เหมือนกันเลยค่ะ เวลาฝนตกนี่มันเหง๊าเหงาเนอ
แล้วทำไมฝนชอบตกตอนวันอาทิตย์ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เหงาก็หาอะไรทำเยอะๆแล้วกันค่ะ อย่านั่งเฉยๆแล้วรู้สึกแย่กับชีวิต
พี่เองก็เหงาเหมือนกัน แล้วก็จะรู้สึกแย่มากเวลาเครียดเรื่องเรียน
เพราะไม่มีแม่ให้กำลังใจเหมือนตอนอยู่ที่เมืองไทย
ที่ทำได้ก็โทรกลับเมืองไทย แค่ได้ฟังเสียงท่านทางโทรศัพท์ก็รู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ


โดย: Salma IP: 58.28.164.3 วันที่: 12 กรกฎาคม 2549 เวลา:9:34:43 น.  

 
อุ้ย เหมือนกันเลยค่ะ แงงงง ใช่ๆฝนชอบตกวันอาทิตย์ หนูยิ่งชอบกังวลเรื่องวันจันทร์อยู่ด้วย บรรยายกาศยิ่งหม่มหมอง แง


โดย: หน้ากากแสงจันทร์ IP: 222.153.78.98 วันที่: 12 กรกฎาคม 2549 เวลา:15:04:49 น.  

 
สำคัญตรงที่หลังน้ำตาแห้งแล้ว.....
ต้องมีรอยยิ้ม......
เข้มแข็งเข้าไว้คะ...
เราร้อง แม่ร้องมากว่าเราหลายร้อยหลายพันเท่า........


โดย: vilet girl (kchaiyasan ) วันที่: 18 กรกฎาคม 2549 เวลา:19:05:03 น.  

 
ขออนุญาติ แอด ลิงค์ไปบลอคตัวเองหน่อยนะคะ
อยากมีเพื่อนเยอะๆค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ


โดย: too_hot_girl (Chill-Out ) วันที่: 19 กรกฎาคม 2549 เวลา:0:19:30 น.  

 
สวัสดีคะขอบคุณสำหรับข้อความดีๆหลัวไมล์นะคะ
และยินดีที่ได้รุ้จักคุณด้วย...อ่านแล้วซึ้งคะคุณคงรักแม่คุณมากๆ
แต่อย่างน้อยคุณก็ยังโชคดีที่มีคุณแม่ให้คิดถึง ซึ่งกับเราเอง
ตอนนี้เสียแม่ไปแล้วก็ได้แต่คิดถึงอยู่ที่ใจไม่อาจจะสำผัสหรือกอด
ท่านได้แล้วมีเพียงรูปและความทรงจำดีๆและช่วงเวลาที่มีความสุข
ขอให้คุณเข้มแข็งไว้นะคะ เป็นกำลังใจให้คะแล้วจะแวะเวียนมาเยี่ยมนะ
หรือไมล์หลังไมล์มาคุยกันได้คะ


โดย: aleena IP: 61.47.125.205 วันที่: 21 กรกฎาคม 2549 เวลา:12:35:25 น.  

 
จะคอยเป็นกำลังใจให้ครับ


โดย: jazz..a.a.minor วันที่: 22 กรกฎาคม 2549 เวลา:13:29:33 น.  

 
ขอบคุณนะคะทุกคน ขอบคุณจริงๆสำหรับกำลังใจและความหวังดี

คุณ vilet girl
จริงด้วยเนอะ แต่เราก็โทรไปหาแม่ร้องห่มร้องไห้หลายรอบไม่รู้ท่านจะกังวลไปถึงไหลแล้ว สัญญาว่าหลังจากร้องแล้วจะไม่เสียน้ำตาไปฟรๆค่ะ เราจะต้องเข้มแข็งขึ้น สู้ๆ

คุณtoo_hot_girl
ด้วยความยินดีค่ะ^^

คุณ aleena
เข้มแข็งด้วยน้า เราเองเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ

คุณjazz..a.a.minor
ขอบคุณนะคะ มากๆ ภาพสวยจัง


โดย: หน้ากากแสงจันทร์ IP: 222.153.234.250 วันที่: 6 สิงหาคม 2549 เวลา:9:46:14 น.  

 
อ่า อย่าเศร้าปายเรยจ้า

Cheer up ให้รื่นเริง ๆ ม้าป๋าจะได้ไม่เป็นห่วงเน้อ
ครอบครัวเค้าก็ต้องคิดถึงและเป็นห่วงเรามากเหมือนกัน
เอาความรู้สึกดีกะพวกเค้าเปงพลัง ตั้งใจทำสิ่งที่ตั้งไว้ให้สำเร็จดีก่า

เพื่อนในห้องนี้ ก็คงมีมากมายเหมือนกัน ที่เป็นกำลังใจให้
แต่สำคัญที่สุด... คือตัวเองนะจ้า อย่าเศร้าใจจนป่วยไปล่ะ

จริง ๆ น่าจะมีคนคิดค้นสูตรยารักษา Home sick เน๊อะ
เพราะว่าตอนมาแรก ๆ เราก็เป็นเหมือนกัน
และเชื่อว่าทุกคนก็เป็น ใจมนุษย์บ่ใจ่หินผานี่นา

แต่โจทย์นี้ มีตัวแปร เป็น "เวลา"
แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นจ้า ..."เดี๊ยนรับรอง!"

BTW อยู่เหนือคงไม่หนาวเท่าไหร่
ตอนนี้เกาะใต้ หนาวลม มั่ก ๆ
ดอกไม้ก็เริ่มผลิบานแล้ว
ยิ้มรับมันนะจ้ะ....

May the force be with you


โดย: สงสัยจัง ณ เนลสัน IP: 219.89.235.44 วันที่: 2 กันยายน 2549 เวลา:6:13:10 น.  

 
แวะมาเยี่ยมคะ blog สวยดีจัง^^

หนูจำได้ว่าพี่เคยมาตอบในกระทู้หนูซะยาวเลย แต่หนูว่าพี่คงจำไม่ได้แล้วละเพราะมันนานมากแล้ว ชอบคุณนะคะ

ว้า พี่จะมาอ่านไหมเนี่ย ดูจาก last update แล้วสงสัยพี่จะไม่มาแน่เลย


โดย: น้องผิง วันที่: 26 เมษายน 2550 เวลา:14:36:13 น.  

 
เข้าใจนะว่ารู้สึกยังไง เราก้อคิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน สู้ๆละกัน


โดย: zoxmok IP: 124.176.72.142 วันที่: 11 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:28:40 น.  

 
ขอบคุณที่ไปตอบกระทู้หนูนะคะ ว่างๆแวะไปเยี่ยมที่ blog หนูบ้างนา^^


โดย: น้องผิง วันที่: 12 พฤษภาคม 2550 เวลา:20:38:08 น.  

 
พึ่งอ่านเจอที่พี่ไปเยี่ยมหนูใน blog รวมกระทู้ที่หนูตั้งนะคะ

เรื่องเอาแต่ใจตัวเองนี่ยอมรับคะแต่เดี๋ยวนี้หนูดีขึ้นเยอะแล้วนา (แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นก็ยังมากอยู่ดีละ)หนูได้อมยิ้มวันที่ห้ากุมภานะคะ

หนูไม่เคยโกรธพี่เลยจริงๆนะ พี่หวังดีกับหนูๆจะโกรธได้ยังไงอะ

แหะๆ แต่ความเป็นเด็กในตัวนี่มีสูงอะ ท่าทางจะแก้ยากซะด้วยนะ

หนูจำพี่ได้ตั้งแต่กระทู้แรกที่พี่มาตอบ จำได้ว่าพี่ตอบยาวมากตอบดีมากและก็เข้ามาตอบหลายครั้งมาก จากนั้นเห็นพี่อีกทีในกระทู ตั้งกระทูให้คนอื่นด่าถามตัวเองไหมว่าทำไปทำไม แล้วก็ไม่เห็นพี่อีกเลยอะ เลยไม่รู้ว่าพี่ยังเล่น pantip อะเปล่า เข้ามาที่ blog ก็เหมือนพี่ไม่ได้เข้านานมากแล้วพึ่งจะมาเห็นอีกทีก็ช่วงนี้นะคะ

แวะมาเยี่ยมหนูบ่อยๆนา ถ้าพี่อยาก up blog เมื่อไหร่บอกนา หนูจะส่ง tag ให้ อิอิ ^^


โดย: น้องผิง วันที่: 12 พฤษภาคม 2550 เวลา:23:36:15 น.  

 
^^ จ้า หลังอมยิ้มมาคุยก็ได้นะคะ


โดย: หน้ากากแสงจันทร์ IP: 222.153.89.1 วันที่: 13 พฤษภาคม 2550 เวลา:14:38:18 น.  

 
ยังไงก็สู้ ๆ นะค่ะ
เข้าใจว่าบางอารมณ์ความเหงา
มันก็ทำให้เราไม่มีกำลังใจ
คิดถึงใครบางคนที่เป็นที่รัก
ยิ่งอยู่ห่างไกลแบบนี้
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้คนไกลสู้ ๆ จ้า


โดย: มารูมิจัง วันที่: 14 พฤษภาคม 2550 เวลา:15:56:59 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

HikingForever
Location :
Auckland New Zealand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ยิ้มง่าย หัวเราะเสียงดัง เป็นมิตรค่ะแล้วก็ไม่ค่อยกัดใคร^^ ยินดีที่รู้จักค่ะ
I wish one day I could be like the mountain which will never been carried away or sway by the wind.
เหอๆ ทำก๋วยเตี๋ยวแท้ๆทำไมมันออกมาเหมือนราดหน้าวะ คราวที่แล้วก็ต้มยำกุ้งแต่ไปเหมือนแกงส้ม แง้วๆๆ

น้องกิ๊กลิง
น้องเพนกี้
น้องลิงกี้
X
X
X
   
Friends' blogs
[Add HikingForever's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.