พฤษภาคม 2553

 
 
 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
จงยิ้มไว้ ณ วันที่มีน้ำตา


การลืมคนที่เรารักมากที่สุด
อาจดูยากเย็นเกินทำใจ
แต่การเอาชนะใจตัวเองให้ได้
ยากเย็นกว่า...แต่ต้องทำ

แม้คนเคยรักเคยผูกพันกันมา
จะยังมีเยื่อใยบาง ๆ หลงเหลืออยู่
แม้ภาพเก่า ๆ ที่เคยหวานชื่น
จะตามหลอกหลอนให้เราปวดใจอยู่เรื่อย ๆ
แต่เราจะยอมปล่อยให้สายใยบาง ๆ เส้นนั้น
มารัดคอจนตายทั้งเป็นเลยเชียวหรือ

แม้ว่าหัวใจจะเป็นก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สาก็เถอะ
แต่ถ้าตราบใดหัวใจยังคงอยู่ในร่างกายเรา
ยังเต้นเป็นจังหวะ
และยังเป็นอุปกรณ์ชิ้นเดียวที่ช่วยทำให้เรามีชีวิตอยู่
การเก็บรักษาก้อนเนื้อที่มีความรู้สึกรู้สานั้นไว้
ยังดีเสียกว่าปล่อยให้แหลกคามือคนไม่รักดี

อย่ามัวแต่คิดว่าเขาคือที่สุดของชีวิต
และต่อจากนี้ไปจะไม่รักใครอีกแล้ว
แม้เรื่องราวความรัก
จะกลายเป็นเรื่องเล่าที่ตัวละครสองตัวต่างแยกทางกันเดิน
แต่ก็ใช่ว่าเราจะเดินทางเพียงคนเดียวลำพังไม่ได้
เรายังสามารถพบเจอและมอบหัวใจให้ใครได้อีก
เรายังลืมตาอ้าปากได้สบาย

ไม่จำเป็นว่าเราจะต้องเอาชีวิตอันแสนมีค่า
ไปผูกติดอยู่กับเขา
ไม่อยากลืมเขา ก็ไม่ต้องลืม
เก็บเขาไว้เป็นความทรงจำที่ดี
แต่ถ้าการที่ไม่สามารถลืมเขา
แล้วกลายเป็นบ่วงที่คอยติดตามหลอกหลอนเราไปทุกที่
ลืมเขาให้หมดจากใจเสียเถอะ

เขาเป็นเทวดาหรือก็เปล่า
ทำไมเราถึงยังไม่กระชากชีวิตเขาออกไปจากใจเสียที
ลองนึกดูสิว่าป่านนี้เขากำลังทำอะไร
เขาอาจจะกำลังอยู่กับใครที่ไหนสักแห่งหนึ่งก็เป็นได้
เขามีสิทธิ์ทำอะไรที่ไหนก็ได้ตามใจชอบ
ทำโดยไม่จำเป็นต้องบอกเรา ไม่จำเป็นต้องมีเรา
ไม่เห็นต้องเสียเวลาอันมีค่ามานั่งคิดถึงเรา
ซึ่งก็เป็นแค่คนในอดีตคนที่เค้าไม่ใส่ใจแล้ว



ความจริงแล้วเป็นเพราะเรายังงมงาย
เพราะเรายังไม่อยากลืมเขาต่างหาก
อย่าปล่อยให้โลกหมุนเอาตัวเรา
ไปติดอยู่กับเรื่องราวในอดีตเลยดีกว่า
ลุกขึ้นมาหมุนโลกด้วยมือของเราเองเถอะ
ทุกอย่างในตอนนี้ขึ้นอยู่ที่เราเพียงคนเดียวเท่านั้น
เราหมุนโลกให้ไปทางซ้าย มันก็จะไปทางซ้าย
เราหมุนให้ไปทางขวา มันก็จะไปทางขวา
ขอเพียงแค่เราอย่าหมุนให้มันกลับไปทางเดิมทางนั้นเป็นใช้ได้

เก็บทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขาให้กลายเป็นอดีต
เป็นความทรงจำเก่า ๆ ที่ไม่ควรเอามาฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
การที่เรายังงมงายคิดถึงเขา
จะทำให้เราไม่สามารถก้าวขาเดินไปข้างหน้าได้อย่างเต็มที่
ถ้ายังไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาดูว่าอะไรคือความจริง
อะไรคือภาพลวง อะไรคือความฝัน

บอกได้เลยว่า
เรากำลังจะก้าวพลาด step ชีวิตที่สูงขึ้นไปอีกขั้น
ที่ตรงนั้นอาจมีอะไรดีๆ รอเราอยู่
ขอแค่เรากล้าหาญที่จะเดินเข้าไปหา
และไม่พกพาเอาเรื่องเก่า ๆ ติดตัวไปด้วย

ถ้าเราทำได้
ก็ถือได้ว่าเรากำลังยกระดับจิตใจตัวเองให้สูงขึ้น
เมื่อไรที่เราได้ไปยืนอยู่ตรงจุดที่มันสูงขึ้นกว่าเมื่อวาน
พรุ่งนี้ก็ย่อมที่จะยืนอยู่สูงกว่าวันนี้
อย่าร้องไห้คร่ำครวญฟูมฟายเพื่อใครคนหนึ่ง
ที่ได้เดินออกไปจากชีวิตต่อไปอีกเลย
มีส่วนได้ส่วนเสียกับเราหรือ ก็ไม่

จำไว้ให้ขึ้นใจว่า
เขาคนนั้นก็เป็นได้แค่คนเคยรักที่ได้ตายจากไป
เราเองต่างหากที่ยังมีลมหายใจ
และยังมีชีวิตอยู่



Create Date : 03 พฤษภาคม 2553
Last Update : 3 พฤษภาคม 2553 16:32:59 น.
Counter : 530 Pageviews.

7 comments
  
ชีวิต หัวใจ ทางเดิน ความฝันความหวัง เป็นของเราเองอย่าให้ใครมากำหนดหรือทำร้ายได้ครับ ความรักที่ผิดหวัง ผิดแล้วก็ผิดหวังไป รักษาหัวใจให้หายแล้วเริ่มต้นใหม่กับคนดีๆคนใหม่ครับ
โดย: Don't try this at home. วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:16:32:31 น.
  
อยากผ่านช่วงเวลาแบบนี้จังนะคะ
โดย: AA-JANGZ วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:17:04:55 น.
  
แวะมาอ่านเรื่องราวดี..ที่ทำให้คนบางคน..มีกำลังใจค่ะ
โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 3 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:07:11 น.
  
โดย: นนนี่มาแล้ว วันที่: 5 พฤษภาคม 2553 เวลา:0:42:07 น.
  
ขอบคุณบทความดีดี
แวะมาทักทาย เป็นกำลังใจให้เสมอ....สู้ๆ
โดย: TT IP: 58.9.168.133 วันที่: 6 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:52:25 น.
  
พี่นัทเก่งที่สุด ชอบอ่ะ เวลาที่อิ๋งท้อแท้อิ๋งก้มีป๊อปเปนเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ เปนเหมือนกำลังใจให้เรา เปนนักเขียนได้เลยนะเนี่ย
โดย: ing IP: 58.9.103.205 วันที่: 15 สิงหาคม 2553 เวลา:23:07:04 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

nj_nattaphat
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



๑۩۞۩๑... เคยไหม..ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า แต่รู้สึกว่ามันเป็นการถอยหลังกลับ เคยไหม...ที่ท้องฟ้าในโลกส่วนตัวของคุณ กลับเปลี่ยนจากสีฟ้ามาเป็นเมฆครึ้มสีเทาหม่น โดยไม่มีเค้าลางแห่งพายุร้าย ทุกอย่างพัดพาคุณกลับไปสู่จุดเริ่มต้น หรือไกลกว่านั้น...เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นหยดน้ำตา ๑۩۞۩๑


Friends Blog
[Add nj_nattaphat's blog to your weblog]
MY VIP Friend