ห้องปิดตายกับเจ้าชายในฝัน คืนวันฝนตก (ตอน..ห้องปิดตายกับเจ้าชายในฝัน) เจ้ากอล์ฟ คืนวันฝนตกหนัก...... ......ดอกไม้ที่เคยสีสวยกลิ่นหอมสำหรับใครใคร ถูกทอดทิ้งอยู่ ณ มุมหนึ่งของห้องที่มืดสนิท ท่ามกลางความอ้างว้างมีเพียงประตูหนึ่งบานที่ถูกลงกลอนเอาไว้อย่างแน่นหนา ทุกอย่างรอบข้างช่างเงียบงัน ไม่มีสิ่งไหนเลยนอกเสียจากเสียงลมหายใจของเธอที่เข้าออกอย่างช้า ๆ และแผ่วเบา เสมือนชีวิตของดอกไม้ที่ถูกเด็ดออกจากต้นเพียงเพื่อให้ใครบางคนเชยชม น้ำตาของความโศกเศร้าเอ่อล้นทุกครั้งยามที่เธอนึกถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมา มันเป็นความเจ็บปวดเสียเหลือเกินสำหรับความรักของหล่อนในครั้งนั้น..... ก่อก...ก่อก....เสียงเคาะประตูจากภายนอกห้องดังขึ้น “ ฟ้าครับ....คุณอยู่ข้างในใช่ไหม ” เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ย “ ค่ะ นั่นใครกัน “ หญิงสาวสวยตอบอย่างเศร้าซึม พร้อมยกแขนขึ้นปาดรอยน้ำตาที่พึ่งไหลไปไม่นาน “ เอ่อ...เปิดประตูสิครับ คุณก็จะรู้ว่าผมเป็นใคร “ ชายหนุ่มพูดเชิงอ้อนวอน “ ไม่ค่ะ ฟ้าไม่เปิด ฟ้าไม่อยากเจอใคร ตอนนี้อยากอยู่คนเดียว อยากร้องไห้อยู่ตรงนี้ คุณลืมไปเสียเถิด ฟ้าจะไม่เปิดประตูพบใครทั้งนั้น “ เสียงของสาวสั่นเครือสะอึกสะอื้น “ นานเพียงใดแล้วที่เธอจมน้ำตาทนทุกข์ทรมานกับความรักที่ผิดหวังนี้ “ เสียงที่นุ่มนวลของชายหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาว “ จะกี่เดือน กี่ปี หรือนานเท่าใดก็ช่างปะไร ฟ้าลืมไม่ได้ ฉันรักเขามากนัก ถึงแม้ว่าวันนี้มีแต่ความเหงาใจ ฟ้าก็จะทนยอมรับความเจ็บปวดนี้ไว้เองแต่เพียงผู้เดียว “ สาวที่เคยสวยดั่งดอกไม้สำหรับใครคนหนึ่งเริ่มร้องไห้อีกครั้ง “ อย่าปิดกั้นตัวเองต่อไปอีกเลยครับ เพียงแค่ฟ้าเปิดประตูออกจากห้องแคบๆ ห้องนี้ ฟ้าก็จะเห็นโลกที่งดงาม โลกที่ยังมีแสงอาทิตย์สาดส่องยามกลางวัน พระจันทร์ที่ฉายแสงยามค่ำคืน มีดอกไม้ที่บานยามเช้า แสงหิ่งห้อยวับวาวยามย่ำค่ำ และยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างมากมายให้ฟ้าได้เห็น ซึ่งมันต่างจากห้องเก่าๆของคุณที่มืดมิดน่ากลัวไม่มีแม้แต่สิ่งใดๆแม้กระทั่งวิญญาณ“ ชายหนุ่มพยายามเกลี้ยมกล่อมให้สาวสวยใจอ่อน “ คุณไปเสียเถอะค่ะ ฟ้าขอบคุณมากที่เป็นห่วง แต่ฉันลืมเรื่องราวความรักที่เคยผ่านมาไม่ได้ สิ่งเดียวที่ทำให้ฟ้าพอจะบรรเทาความเจ็บปวดได้ก็มีเพียงน้ำตาเท่านั้น ยิ่งได้ร้องยิ่งรู้สึกว่าได้อยู่ใกล้ๆ เขา ฟ้าจะอยู่คนเดียวแบบนี้ตลอดไป” หญิงสาวเอ่ยในขณะที่นึกถึงคนรักเก่าจนร้องไห้ตาแดงก่ำ “ ถ้าเป็นเช่นนั้นผมจะรอคุณอยู่หน้าห้องนี่ล่ะครับ จะคอยเฝ้า และคุยเป็นเพื่อนกับคุณตรงนี้ไม่ไปไหนจนกว่าคุณจะออกมาพบกับผม” ชายหนุ่มยืนยันหนักแน่น ......ความเงียบเกิดขึ้นภายในห้องนี้อีกครั้ง ฟ้านั่งอยู่บนพื้นก้มหน้ากอดเข่าทั้งสองข้างไว้ หยดน้ำตาไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง ชีวิตของสาวผู้แสนสวยคนนี้ต้องบอบช้ำทางใจ ทั้งๆ ที่เธอดูแลเอาใจใส่กับความรักที่เธอมีเป็นอย่างดี แต่ใยโชคชะตาช่างโหดร้ายแยกคนสองคนให้จากกันดั่งในนิยายหลายๆ เรื่องที่เคยอ่านมา ยิ่งเงียบมากเท่าใดภาพในวันเก่าก็ถูกผุดขึ้นมาในจินตนาการของเธอทุกครั้ง ตอนนี้บรรยากาศในห้องแคบๆ ของฟ้าเสมือนดังถูกสายฝนห่าใหญ่ที่พัดพาความเศร้าและความผิดหวังถาโถมเข้าใส่หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเลยทีเดียว...... .............................................. คืนวันฝนตกโปรยปราย.... ..หญิงสาวสวยนอนทอดกายเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ข้างกายของเธอเป็นชายหนุ่มหน้าหน้าตาดีผิวสีดำแดง กำลังนอนพักอยู่ด้วยความอ่อนเพลีย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตของผู้หญิงอย่างเธอที่ถูกสัมผัสทางกายอย่างจริงจัง และเร่าร้อนจากผู้ชาย ตัณหาความสุขที่เกิดขึ้นได้แบ่งปันกันและกันแก่ทั้งสองฝ่ายที่ได้ยินยอมพร้อมใจในเพลงรักบทนี้ เหมือนเธอกับเขาได้ช่วยกันย่อโลกแห่งความสุขสมหวังมาสู่อ้อมกอดของกันและกันเพียงสองคน..... “ พี่ต้นคะ พี่ต้นคิดอย่างไรกับฟ้าในตอนนี้บ้าง” หญิงสาวเอ่ยปากถามเพื่อความแน่ใจในความรู้สึกของตนเอง “ พี่ก็รักฟ้ามากสิครับ ถ้าพี่ไม่รักฟ้าพี่จะทำแบบนี้กับสุดสวยอย่างนั้นหรือ” ต้นแฟนหนุ่มของฟ้าตอบกลับ พลางเอามือลูบไปตามท่อนขาที่ขาวเนียนของเธอไปมาอย่างช้า ๆ “ สัญญานะพี่ต้นว่าจะรักฟ้าคนเดียวตลอดไป ฟ้าไม่เคยให้ใครมากเท่าพี่ต้นเลย ฟ้ารักพี่ต้นมากนะ” สาวงามเอ่ยพลางมองชายที่ตัวเองรักด้วยสายตาที่จริงจังกับเรื่องที่พูด “ รักก็รักสิครับ ฟ้าอย่ากังวลไปเลยนะ ฟ้าสวยออกขนาดนี้ ถ้าพี่ทิ้งไป พี่ก็คงเป็นคนที่โง่ที่สุดในโลกแล้วล่ะ” ต้นพูดตอบพลางซุกหน้าไซร้ไปตามซอกมุมต่างๆ บนเรือนร่างที่เรียวงามได้สัดส่วนของหญิงสาว “ พี่ต้นอย่านะ “ ฟ้าดิ้นตัวไปมาด้วยอาการสั่นสะท้าน .....ไม่มีคำตอบใดๆ จากปากของชายหนุ่ม หรือเป็นเพราะเขากำลังง่วนอยู่กับการบรรเลงเพลงจูบไปทั่วเรือนร่างของแฟนสาว เริ่มจากอกอิ่มคู่งาม ผ่านมายังหน้าท้องที่แบนราบ ไปจนถึงเรียวขาที่ขาวเนียน ทำเอาสาวฟ้าอ่อนไปทั้งตัวตามการเคลื่อนไหว ความต้องการของเขาเปรียบดังสายฝนพรำที่โปรยปรายลงมาให้หัวใจของหญิงสาวชุ่มฉ่ำไปด้วยบรรยากาศแห่งความรัก นี่ใช่ไหม....คือเจ้าชายในฝันที่เธอเฝ้าคอยและค้นหามานานแสนนาน..... .............................................. คืนวันฝนตกหนัก...... ......ดอกไม้ที่เคยสีสวยกลิ่นหอมสำหรับใครใคร ถูกทอดทิ้งอยู่ ณ มุมหนึ่งของห้องที่มืดสนิท ท่ามกลางความอ้างว้างมีเพียงประตูหนึ่งบานที่ถูกลงกลอนเอาไว้อย่างแน่นหนา ทุกอย่างรอบข้างช่างเงียบงัน ไม่มีสิ่งไหนเลยนอกเสียจากเสียงลมหายใจของเธอที่เข้าออกอย่างช้า ๆ และแผ่วเบา น้ำตาของความโศกเศร้าเอ่อล้นทุกครั้งยามที่เธอนึกถึงเรื่องเก่าๆ ขึ้นมา..... ก่อก...ก่อก....เสียงเคาะประตูจากภายนอกห้องดังขึ้น “ ฟ้าครับ....คุณยังอยู่ใช่ไหมครับ ” เสียงของชายคนหนึ่งเอ่ย “ ค่ะ ฟ้าอยู่ค่ะ แล้วคุณไม่คิดจะไปไหนบ้างหรือคะ ฉันได้ยินเสียงคุณทุกวันเลย นี่ก็ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้ว “ ฟ้าถามด้วยความฉงนในบุรุษปริศนาผู้นี้ “ ครับใช่ ผมอยู่ที่หน้าห้องของฟ้ามานานพอสมควรแล้ว แล้วคุณเล่า..พร้อมที่จะออกมาพบกับผมหรือยัง “ ชายหนุ่มเอ่ยด้วยเสียงที่ฟ้าฟังแล้วรู้สึกอบอุ่น “ คือฟ้า...ฟ้าไม่แน่ใจในความรู้สึกตัวเอง ฟ้ายังรักเขาคนนั้น ฟ้าไม่สามารถลืมเขาได้ ขอเวลาให้ฟ้าตัดสินใจอีกจะได้ไหม แล้วฟ้าสัญญาว่าจะออกจากที่นี่เพื่อพบกับคุณ “ หญิงสาวน้ำตาเริ่มคลออีกครั้งยามพูดถึงคนรักเก่า “ สิ่งที่ผมได้พูด ได้คุยกับฟ้าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ขอให้คุณเป็นคนคิด คนตัดสินใจด้วยตนเองเถิด ไม่มีใครที่จะบังคับชีวิตของใครได้หรอก ผมยินดีนะ และมีความสุขมากที่ได้คุยกับฟ้า ในเมื่อฟ้ายังตัดสินใจที่จะออกมาพบผมไม่ได้ ผมก็คงจะต้องไปแล้ว และสักวันหนึ่งคุณจะคิดได้ด้วยตัวเอง ลาก่อนครับ” ชายหนุ่มเอ่ยคำร่ำลากับหญิงสาว “ เดี๋ยว.....เดี๋ยวก่อนค่ะคุณ อย่าเพิ่งจากไปไหนเลยนะ ให้เวลาฟ้า ขอเวลาตัดใจกับอดีตที่เลวร้ายของตัวเองก่อนจะได้ไหม” หญิงสาวพูดด้วยความกลัวที่จะเสียชายคนนี้ไป .....ชายหนุ่มไม่เอ่ยอะไรกลับมา เสียงทุกอย่างเงียบสนิทราวกับว่าคนที่อยู่หน้าห้องนั้นได้จากไปแล้ว ฟ้าเริ่มกระวนกระวายใจแต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร น้ำตาที่เป็นเพื่อนกับหญิงสาวมาตลอดนั้นได้ไหลออกมาทักทายกับแก้มสีชมพูระเรื่อทั้งสองข้างอีกครั้ง ตอนนี้บรรยากาศในห้องแคบ ๆ ของฟ้าเสมือนดังถูกสายฝนห่าใหญ่ที่พัดพาความเศร้าและความผิดหวังถาโถมเข้าใส่หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเลยทีเดียว...... .............................................. คืนวันฝนตก..... .....ความกลัวเริ่มเข้ามาแทนที่ความโศกเศร้าภายในใจของเธอ ห้องมืดมิดแห่งนี้จะกลับเป็นห้องที่เงียบสนิทอีกครั้งถ้าชายหน้าห้องจากไป ผ่านมาเกือบสองเดือนที่เขามาคุย มาคอยปลอบโยน และให้กำลังใจกับฟ้าเสมอ แล้วจะเป็นอะไรไปเล่าที่เธอจะออกไปพบกับเขาไม่ได้ หรือเขาจะเป็นเจ้าชายในฝันตัวจริงของนางฟ้าที่ไร้ปีกคนนี้...... “ คุณคะ รอฟ้าก่อน ฟ้าตัดสินใจแล้วว่าฟ้าจะออกไปพบกับคุณ “ หญิงสาวร้องเรียกสุดเสียงพร้อมกับรีบมาที่ประตูบานเดียวของห้องที่อ้างว้างแห่งนี้ .....ฟ้าไขกุญแจเพื่อปลดล็อคประตูห้องที่ปิดตายมาเนิ่นนานแห่งนี้ ห้องของหัวใจที่ไม่เคยมีผู้ใดจะย่างกรายเข้ามาได้ บัดนี้ถูกเปิดออกแล้ว สิ่งแรกที่เธอแลเห็นเป็นภาพของผู้ชาย และผู้หญิงหลายคนที่เดินไปมากันขวักไขว่ มีทั้งผู้เฒ่าผู้แก่ คนหนุ่มคนสาว มีเด็กเล็กวิ่งไล่จับกันอย่างสนุกสนาน บางคนหัวเราะ บางคนร้องไห้ ฟ้าทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ว่างตัวหนึ่ง พลางมองโลกที่มีชีวิตชีวาใบนี้ด้วยรอยยิ้มที่งดงามที่สุดที่เธอเคยปริปากมา สายฝนได้ตกโปรยลงมาอย่างช้าๆ หยดน้ำจากฟากฟ้าได้พัดพาสิ่งเลวร้ายในอดีตของเธอให้จางหายไป ถึงแม้วันนี้จะไม่มีเจ้าชายในฝันที่เธอตามหา มีเพียงผู้ชายธรรมดาทั่วไปเท่านั้น แต่มันก็ไม่แปลกแต่อย่างใด เพราะเธอเองก็เป็นแค่นางฟ้าเดินถนนคนหนึ่ง....เช่นกัน..... ........................................... **เรื่องสั้นนี้เขียนขึ้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ผู้หญิงคนหนึ่งและผู้หญิงอีกหลายๆคนบนโลกใบนี้   Create Date : 24 ตุลาคม 2549 16 comments Last Update : 9 เมษายน 2551 19:49:09 น. Counter : 1670 Pageviews. Share Tweet

ความรักสวยงามพอๆกับที่น่ากลัว   โดย: รัน IP: 202.29.54.64 24 ตุลาคม 2549 18:48:53 น.

อ่านแล้วนึกถึงเพลงนี้เลย T-T ชื่อเพลง/Title : เพื่อเธอ อัลบัม/Album : ศิลปิน/Artist : หิน เหล็ก ไฟ เนื้อร้อง เธอเหม่อลอยในความมืดมน สับสนเสียใจเหลือเกิน กรีดตัวเองไม่เจ็บเท่าใจ ไร้คนสิ้นหนทาง ทุกอย่าง จบเกมแล้วเธอพ่าย อยากตายเพื่อหนึไป ไม่มีคำอธิบาย แต่อยากตอกย้ำให้เธอรู้ว่า คำปลอบโยนใดที่เธอต้องการ แท้จริงอยู่ที่เธอ อยากให้ใครมาเข้าใจ สุดท้ายมีเพียงเธอ อ้อมกอด โอบตัวเองเสียบ้าง เนิ่นนานเท่าไร มากมายเท่าไร ที่เธอนั้นมีแต่ให้ * แต่นี้.....จะหวังพึ่งใครไม่ได้อีก ถูกแล้ว....ชีวิตดำเนินต่อไป ความรัก...เก็บเหลือไว้ให้ตัวเองบ้าง ชีวิตเธอมีไว้...เพื่อเธอ ไม่อาจเป็นเธอคนเดิมเหมือนเก่า แต่ขาดเขาเธอคงไม่ตาย ยังมีความหมายและคุณค่า ทุกอย่าง ยังไม่ลบลืมเลือน เจ็บปวดยังฝังใจ แต่เธอจะก้าวไป เพื่อชีวิตของเธอวันหน้า (*) ไม่อาจคาดหวังอะไร ไม่มีใคร มีแต่เธอ... (*) ลองฟังดูนะคะ //www.icygang.com/jukebox/media_file/Stone_metal_fire-puer_ter.wma (=^.^=) ฟ้าหลังฝนย่อมงดงามเสมอค่ะ   โดย: น้องเจ้าค่ะ (blue mint ) 24 ตุลาคม 2549 20:02:54 น.

เป็นอุทาหรณ์สอนใจผู้หญิงหลาย ๆคนได้ดีเชียวค่ะ เข้าใจความรู้สึกของนู๋ฟ้าจัง   โดย: Nueng (Nueng_Zaa ) 24 ตุลาคม 2549 20:50:40 น.

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันนะครับ เรื่องแบบนี้อาจจะไม่มีใครผิดใครถูก ต่างคนต่างต้องยอมรับมันให้ได้และดำรงอยู่ต่อไปเท่านั้นเอง^_^   โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) 24 ตุลาคม 2549 22:21:40 น.

ความรักที่สมหวัง เปรียบเหมือนน้ำทิพย์ชะโลมใจ ที่มีแรงขับเคลื่อน ให้พลังใจฮึกเฮิม ที่จะต่อสู้กับอุปสรรคทุกอย่างที่ขวางกั้น แต่เป็นเหมือนยาพิษยามพลาดหวัง ซึ่งอานุภาพของมันสามารถ ทำให้ดวงใจที่แกร่งแกร่งปานภูผา กลับอ่อนยวบไร้แรงผงาดไม่อาจสู้อีกต่อไป แม้เพียงแค่อุปสรรคเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไร ความรักก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต ที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป คนที่มีสติเท่านั้น ที่จะสามารถกำกับความรักให้อยู่ในคอนโทรลได้ สามารถพิชิตความรักได้ ผู้ที่ฉลาด ย่อมรู้ว่า ความรักก็เหมือนกับผีเสื้อน้อย ที่มีสีสันสวยงาม ยามเมื่อเราพยายามจะไขว่คว้ามันมาเชยชม มันกลับบินหนีเราไป แต่เมื่อใดที่เรายืนนิ่ง มันกลับโผผินบินมาจับตัวเรา ฉะนั้น จงรัก แต่รักเพียงครึ่ง อย่าเทใจจนหมด ต้องเผื่อความผิดหวังไว้บ้าง   โดย: Niveta IP: 58.9.112.146 25 ตุลาคม 2549 16:19:43 น.

ลึกซึ้ง...เข้าถึงอารมณ์.... อยากรู้จังว่า..เธอคนนั้น....รู้สึกอย่างไร   โดย: มด X IP: 58.8.22.127 25 ตุลาคม 2549 19:35:53 น.

นี่ถ้าคุณกอล์ฟเขียนช่วงหน้าฝน คงมีคนอินมากมายกว่านี้แน่ๆ อิอิ   โดย: YaM_NoT 25 ตุลาคม 2549 20:22:25 น.

หายไปนานไม่ได้เข้ามาเลยค่ะ ช่วงนี้มีเรื่องเศร้าๆมากมาย มาเจอเรื่องนี้อีก บ่อน้ำตาแตก เหมือนกับมาตอกย้ำ แต่ยังไงก็จะสู้ต่อไปหวังว่าจะได้เจอคนดีๆกับเขาบ้าง แล้วจะแวะมาอีกนะคะ   โดย: Wind IP: 222.123.36.163 27 ตุลาคม 2549 3:00:49 น.

โอ้วมีคนแวะมาเยี่ยมมากมาย **หนูแยม นี่ก็หน้าฝนแย่นะ ตกทุกวันเลย-.- **คุณwind ขอให้สู้ต่อไปนะครับ อะไรที่ผ่านแล้วก็ให้ผ่านไป เหงาๆก็แวะมาที่นี่ได้บ่อยๆนะ **คุณniveta อธิบายมาลึกซึ้งเชียว ขอบคุณครับ   โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) 28 ตุลาคม 2549 4:26:31 น.

กลับมาแล้วนะครับคุณเจ้ากอล์ฟ   โดย: คนธรรมดา IP: 58.9.100.43 29 ตุลาคม 2549 10:53:12 น.

คนเราจะแกร่งได้มากขึ้นเมื่อก้าวผ่านความเจ็บปวด เป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์นี้นะคะ ถึงจะเจ็บยังไง คนฉลาดก็เรียนรู้ที่จะปรับตัวเองเพื่อให้อยู่สู้กับวันพรุ่งนี้ได้อยู่แล้วล่ะ ขึ้นอยู่กับว่าใครจะมองเห็นทางออกจากห้องมืด ช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง   โดย: แร่ใยหิน 29 ตุลาคม 2549 14:19:55 น.

ตัดต่อเรื่องดี อ่านแล้วรู้สึกเห็นใจผุ้หญิงมากขึ้น   โดย: ไข่เจียว IP: 58.9.121.43 30 ตุลาคม 2549 2:10:25 น.

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันครับ **โอมกลับมาแล้วพร้อมเรื่องใหม่ด้วยหรือเปล่ารออยู่นะ   โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) 30 ตุลาคม 2549 15:19:11 น.

อ่านแล้วได้เรียนรู้ว่า ....... เวลาเดินตากฝนให้กางร่มด้วย เด๋วเปียก   โดย: aus_aus 31 ตุลาคม 2549 20:17:49 น.

อ่านแล้ว นึกถึงตัวเอง เคยนะ เคยเป็นแบบนี้มาก่อน โดนมากเลยค่ะ สุดท้ายเวลาจะคอยเป็นยารักษาแผลใจของเราเอง **ถึงผู้ ญ ทุกคน** อย่าเอาหัวใจไปผูกติด กับเท้าของใคร เมื่อเค้าเดินออกจากใจเราไปแล้ว เราจะเจ็บ!   โดย: kan IP: 58.10.128.41 19 ธันวาคม 2549 2:02:04 น.

ถูกต้องครับ คุณ kan อย่าไปยึดติด แต่บางครั้งมันอาจจะทำให้เราเหงา เราเศร้าบ้าง ก็เป็นแค่เพียงบางเวลาเท่านั้นล่ะครับ สู้ๆกันต่อไป   โดย: เจ้ากอล์ฟ (ChronoCross ) 22 ธันวาคม 2549 11:12:09 น.