The Brooklyn Bridge สะพานข้ามฝัน The Brooklyn Bridge สะพานข้ามฝัน ลุงรัน ในราวเกือบเที่ยงคืนคืนหนึ่ง จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ปลุกให้ผู้เขียนให้ลุกขึ้นมาจากที่นอน เพื่อนคนหนึ่งของผู้เขียนได้โทรศัพท์มาหา เขาบอกว่า รู้สึกหมดอาลัยในชีวิต เนื่องจากเพื่อนคนนี้เพิ่งประสบกับอุบัติเหตุรถคว่ำมาหยกๆ เส้นประสาทที่กระดูกสันหลังขาด ทำให้ไม่สามารถที่จะเดินเหินได้อย่างคนปกติทั่วไปได้อีก ผู้เขียนได้พยายามพูดจาปลอยโยนเขา สักพัก เขาจึงวางโทรศัพท์ไป หลังจากนั้น ผู้เขียนเกิดแรงบันดาลใจบางอย่าง ประกอบกับมีข้อมูลเกี่ยวเรื่องตำนานการสร้างสะพานบรู๊คลินอยู่ในมืออยู่บ้าง ผู้เขียนลงมือเขียนงานเขียนชิ้นหนึ่งขึ้นทันที เมื่อเสร็จแล้ว จึงรีบส่งเมล์ไปให้เขาในค่ำคืนนั้น.... 1 ที่นิวยอร์กกว่าร้อยปีก่อน ในวันหนึ่งของฤดูหนาวอันเย็นยะเยือก หมอกขาวลอยคลุ้งเหนือพื้นน้ำอันไพศาล ทันใดนั้น เรือเฟอรี่ที่ จอห์น เอ. โรบลิง วิศวกรชาวสหรัฐฯโดยสารมา เพื่อข้ามไปยังอีกฟากฝั่งหนึ่งของแม่น้ำ ได้เกิดแล่นไปติดอยู่บนธารน้ำแข็งในแถบบรู๊คลิน พลันประกายไฟแห่งฝันจึงผุดวาบขึ้นในห้วงความคิดของชายชรา โรบลิงคิดสร้างสะพานข้ามแม่น้ำตะวันออก (The East River) เชื่อมต่อระหว่างแมนฮัตตันกับบรู๊คลิน “มันไม่มีทางเป็นไปได้หรอก สหาย” “มันก็เพียงฝันโง่ ๆ ของคนโง่ๆ เท่านั้นแหละพวก” เสียงตอบรับจากบรรดาผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างสะพานที่มีต่อฝันของเขา ทว่าโรบลิงมิได้นำพาต่อเสียงเหล่านั้น เขาชักชวนวอชิงตัน-ลูกชายให้ร่วมเดินทางไปค้นหาฝันครั้งนี้ร่วมกัน 2 แล้วในปี 1870 ฝันของสองพ่อลูกก็ได้เริ่มต้นขึ้น เมื่อแรกเริ่ม ทุกอย่างดูจะไปได้สวย แต่เหมือนสายฟ้าฟาดใส่ลงกลางฝัน ในระหว่างการก่อสร้างฐานรากของสะพาน จู่ ๆ ก็ได้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงขึ้นที่ห้องใต้น้ำสำหรับสร้างสะพาน โรบลิงผู้พ่อตาย วอชิงตันผู้ลูกได้รับบาดเจ็บสาหัส สมองบางส่วนถูกทำลาย กลายเป็นคนพิการ ไม่สามารถเดิน พูด และเคลื่อนไหวได้อย่างที่เคยเป็นมา มีเพียงนิ้วมือเพียงนิ้วเดียวเท่านั้นที่สามารถขยับเขยื้อนได้ แต่อุบัติเหตุครั้งนั้นไม่สามารถโค่นทำลายจิตใจมั่นคงดุจภูเขาน้ำแข็งของวอชิงตันลงไปได้ ในระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล อาศัยนิ้วมือเพียงนิ้วเดียวที่สามารถเคลื่อนไหวได้ วอชิงตันได้คิดสร้างรหัสในแบบฉบับของตัวเองขึ้นมา เพื่อใช้สื่อสารกับเอมิลี่ -ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของเขา ทั้งนี้เพื่อเดินหน้าสานฝันของเขาต่อไป วอชิงตันได้ใช้สัญญาณนิ้วมือที่คิดขึ้น แตะไปที่แขนของเอมิลี่เพื่อให้เธอโทรไปหาวิศวกร ผู้ควบคุมการสร้างสะพาน จากนั้นด้วยวิธีการสื่อสารแบบเดียวกัน เขาใช้มันถ่ายทอดคำสั่งผ่านเอมิลี่ไปยังวิศวกร แม้ดูจะเป็นสิ่งที่งี่เง่าและแทบจะเป็นไปไม่ได้ แต่ในที่สุด การก่อสร้างสะพานก็ได้เริ่มต้นขึ้นใหม่อีกครั้ง มันกินระยะเวลายาวนานร่วม 13 ปีที่วอชิงตันใช้นิ้วสื่อสารกับเอมิลี่ เพื่อควบคุมการสร้างสะพานจนแล้วเสร็จลงเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ.1883 3 ทุกวันนี้ หากใครได้มีโอกาสเดินทางไปเยือนมหานครนิวยอร์ก คุณจะได้เห็นสะพานบรู๊คลิน-สะพานแขวนแห่งแรกของโลก ความยาว 6,000 ฟุต สัญลักษณ์อย่างหนึ่งของเมืองนี้ ที่ยังคงยืนตระหง่านประกาศชัยชนะของชายพิการ-เจ้าของฝันที่ครั้งหนึ่งคนกว่าครึ่งโลกต่างพากันหัวเราะเยาะว่า เป็นเพียงฝันโง่ๆ ของคนโง่ๆ เท่านั้น . รุ่งเช้าวันถัดมา... เพื่อนคนเดิมได้โทรศัพท์มาหาผู้เขียนอีกครั้ง เขากล่าวคำขอบอกขอบใจกับผู้เขียนเสียยกใหญ่ เพราะจากงานเขียนของผู้เขียนนั่นเองที่ทำให้เขามีพลังใจที่จะลุกขึ้นมามองตัวเองอย่างมีค่าอีกครั้ง เขาได้เรียนรู้แล้วว่า “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะต้องไม่หยุดฝัน และต้องฝ่าฟันอุปสรรคในชีวิตเพื่อก้าวไปสู่ความฝันของเราให้จงได้”   Create Date : 24 สิงหาคม 2549 11 comments Last Update : 17 ตุลาคม 2549 9:47:29 น. Counter : 2158 Pageviews. Share Tweet

มาเจิมอีกสักหน่อย อิอิ   โดย: blue mint IP: 58.9.28.149 24 สิงหาคม 2549 15:10:36 น.

ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่ะ พอดีเป็นนักกายภาพบำบัดค่ะ ฝากบอกเพื่อนจขบ.ด้วยว่าให้ขยันออกกำลังกายและก็สู้ต่อไปนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ป.ล.จขบ.เป็นน่ารักมากค่ะ อยากให้คนซักครึ่งโลกเป็นแบบคุณ โลกคงจะสงบสุขนะคะ   โดย: I am SeRaPh 25 สิงหาคม 2549 20:27:38 น.

ขอบคุรครับที่แวะมาเยี่ยมเยียนจ้า เดี่ยวจะทยอยอัพไปเรื่อยๆนะ อย่าพลาดล่ะ   โดย: กิ่งไผ่..ไหวเอน IP: 58.147.65.228 26 สิงหาคม 2549 14:24:51 น.

อย่าทิ้งความฝันแม้วันสุดท้าย ขอเป็นให้ทุกคนไปให้ถึงความฝันของตัวเอง   โดย: Natnalin IP: 202.29.54.250 29 สิงหาคม 2549 3:56:18 น.

ดีค่ะ ชอบอ่ะ   โดย: nute IP: 203.209.106.187 29 สิงหาคม 2549 9:36:35 น.

ถ้าชอบก็แวะมาพักเหนื่อยที่นี่ได้เสมอนะครับ ^_^ที่นี่บลอคเล็กๆแต่อบอุ่น พร้อมจะคลายเหนื่อยด้วย เรื่องราวดีๆ มากมาย   โดย: กิ่งไผ่..ไหวเอน IP: 124.157.169.25 30 สิงหาคม 2549 9:20:38 น.

เท่ มากมาย   โดย: น้ำปู IP: 202.12.74.5 17 ตุลาคม 2549 14:59:28 น.

เรื่องนี้ขออนุญาติไปลง hi 5 นะค่ะ อาจารย์   โดย: mam () IP: 202.149.25.239 25 พฤศจิกายน 2551 23:20:18 น.

เรื่องนี้ขออนุญาติเอาไปลงใน hi 5 นะค่ะ   โดย: mam IP: 202.149.25.235 25 พฤศจิกายน 2551 23:30:04 น.

เรื่องนี้ขออนุญาติเอาไปลงใน hi 5 นะค่ะ //www.hi5.com/friend/profile/displaySameProfile.do?userid=174181685   โดย: mam IP: 202.149.25.239 25 พฤศจิกายน 2551 23:30:32 น.

ตามลิงค์จากห้องกล้องมา เพราะชอบบทความนี้ค่ะ มาอ่านที่บล๊อกแล้วยิ่งประทับใจ   โดย: ดา ดา 17 สิงหาคม 2553 12:25:45 น.