ぼわわ~ん
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2554
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
30 สิงหาคม 2554
 
All Blogs
 
ป๊าแข็งแรงดีจัง + พล่ามเรื่องของตัวเอง

วันนี้โทรหาป๊า เพราะทำคุกกี้ธัญพืชไว้ให้ ไม่มีเนย ไม่มีนม
ก็คงไม่หวานหอมมันเหมือนคุกกี้ทั่วไป แต่อุดมด้วยสารอาหารนะ
เพราะใส่ทั้ง ข้าวโอ๊ต และกล้วยน้ำว้าสุกลงไปด้วย

ลอกสูตรมาจากแม่ปู ขาเก อันโด่งดังจากbloggang ค่ะ ใครสนใจสูตร
ดูที่แม่ปูได้เลยนะคะ อยู่ในส่วนของ VEGAN ค่ะ


เดือนสิงหาคม ครบ 6 เดือนแล้วที่ป๊าให้คีโม และก็เป็น 6 เดือนที่นน
เปลี่ยนแปลงตัวเองไปเยอะมาก มาก มาก

สำหรับป๊า

ตอนนี้ป๊าน้ำหนักลดลงมาเยอะ บางทีเห็นขาป๊าเล็กลงก็ใจหายนะ
แต่ก็เป็นน้ำหนักที่อยู่ในเกณฑ์ที่ดี และป๊าก็ดูแลตัวเองดีมากรักษา
น้ำหนักไว้ได้ตลอด

อาหารการกินที่เปลี่ยนแปลงไปเกือบหมด ก็คงทำให้การขับถ่ายของป๊า
ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะ ข้อนี้เป็นข้อเดียวที่นนเป็นห่วงป๊ามาก


นนมีแผนไว้ว่าถ้าร่างกายป๊าพร้อม อยากจะพากันไปฮ่องกง ป๊าเคยไปบ่อยๆ
อีกอย่างเราจะไม่หลงเพราะมีป๊าแปลให้เรา เย่เย่

แต่ก็ยังเป็นอนาคตที่ยังตอบอะไรไม่ได้ แต่นนกับน้องชายก็หวังไว้อย่างงั้น


สำหรับนน

นนเปลี่ยนแปลงการใช้ชีวิตใหม่เกือบหมด

การออกกำลังกาย นนเริ่มออกกำลังกายจริงจังเดือนพ.ค หลังรู้ว่าป๊า
เป็นไม่นานเริ่มแรกก็เดินธรรมดาเองก่อน แล้วเดินเยอะเกิน
เท้าเป็นแผลบ่อยมากกก ประหนึ่งตัวเองเป็นพวกโยคี ทรมานตัวเอง 55
แล้วช่วงกลับบ้านไปเดินเป็นเพื่อนป๊า ก็เลยทำต่อเนื่องมาตลอด

จนถึงปัจจุบัน วิ่งบ้าง เดินเร็วบ้าง


การกิน นนเริ่มหัดตัวเองให้เลือกกิน กินสิ่งที่ดีดีกับร่างกาย
ขนมปังก็เป็น whole wheat ข้าวขาวถ้าเลือกได้นนก็ไม่กิน
(แต่กินได้นะ) ซื้อข้าวกล้องหอมมะลิมาหุงเองแทน
junk food นี่จำไม่ได้ละว่ากินล่าสุดเมื่อไหร่ หลังๆ ก็ไม่อยากกินไปเอง

คือได้กลิ่นก็มีอยากบ้าง แต่จะรู้สึกว่าไม่อยากเอาเข้าร่างกาย

เคยมีครั้งนึงไปนั่งร้านเนื้อย่าง แต่สิ่งที่นนกินวันนั้นคือ กิมจิ + ผักสด +
ผักเอามาปิ้ง ไม่จิ้มน้ำจิ้มด้วยนะ คนอื่นกินเนื้อปิ้งควันหอมเชียว
แต่นนก็อยู่ตรงนั้นได้จนเสร็จมื้อนั้น


นนไม่ได้ต่อต้านการกินเนื้ออะไร เพราะร่างกายนนต้องการโปรตีนมาก
เหมือนกัน แต่ไม่อยากเน้นกับน้ำมันอะไรอีกแล้ว เพราะรู้สึกว่าร่างกาย
แย่มากๆ ถ้าจะกินก็กินเนื้อปลา ปลานึ่ง ปลาเผา หรืออาหารทะเล
นนกินได้หมด แต่เลี่ยงอาหารทอดๆ


แต่เหตุการณ์เลวร้ายนะ ที่ต้องปฏิบัติตัวแบบนี้ที่ทำงานด้วย
ซึ่งทุกคนทำแบบนนไม่ได้ หรือว่าไม่อยากทำก็ไม่รู้
นนต้องเตรียมกับข้าวกับปลามาเอง ข้าวบางทีก็ยังต้องหุงเองเลย
คนอื่นก็จะมองนนแปลกๆ บ้าง ว่าจะอะไรนักหนา



แต่นนก็ไม่ได้คุมเข้มอะไรขนาดนั้น เพราะบางทีก็มีวันที่ปล่อยให้
ตัวเองกินอะไรที่ชอบ อย่างนนจะเป็นพวก ขนม Lover มากๆ
ทั้งขนมไทย ฝรั่ง ได้หมด รวมถึงchocolate ด้วย



การปฏิบัติตัวเบื้องต้นที่เปลี่ยนไป นนก็รู้สึกว่าได้รับผลหลังจาก
เปลี่ยนแปลงมา 1 เดือน แล้วถ้าเราปฏิบัติไปเรื่อยๆล่ะ เราอาจจะ
หลีกเลี่ยงจากโรคนี้ได้ หรืออาจจะผ่อนหลักให้เป็นเบาก็ได้


ป๊ากับม้าบอกนนเสมอว่า ถือเสียว่าสิ่งที่เกิดขึ้นป๊าเอาชีวิตเข้าแลก
เพื่อให้ลูกได้รู้ว่าเราควรใช้ชีวิตแบบไม่ประมาท





คนอื่น ๆมักถามว่านนทำไปเพื่ออะไร นนไม่จำเป็นต้องตอบใคร
ว่านนทำไปเพื่ออะไร เค้าจะมองว่ามันประหลาดก็แล้วแต่เขา
อย่างน้อยตัวนนเองก็รู้ว่าตัวเองทำไปเพื่ออะไร ... ก็พอ ...


วันที่ 15 กันยายน หมอนัดป๊าไปโรงพยาบาลไปตรวจเลือด
สแกนอะไรต่างๆ นานา จะกลับไปอยู่เป็นเพื่อนป๊าสัก 4-5 วัน



...แล้วเราจะผ่านไปด้วยกัน...














Create Date : 30 สิงหาคม 2554
Last Update : 30 สิงหาคม 2554 11:46:22 น. 6 comments
Counter : 343 Pageviews.

 
น้องนน..อย่าร้องไห้ อย่าเสียใจ เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ที่สำคัญคือ คนที่ยังปรกติจะต้องไม่ป่วยตาม ต้องแข็งแรงทั้งใจและกาย จะได้เป็นหลักให้เขาที่อ่อนแอกว่า ได้ยึดเกาะ ถ้าเราไม่เข้มแข็งก็จะพากันล้มไปทั้งหมด
ไม่มีใครที่พ้นไปจากความเจ็บความตายไปได้ แม้แต่พระพุทธเจ้า..
และอย่างที่ป๊าว่าน่ะถูกต้องเลย เราต้องดูเขาเป็นตัวอย่าง และไม่ประมาทกับชีวิต
..เนื้อย่างน่ะก็กินได้ แต่ไม่ใช่ตั้งหน้าตั้งตากินจนร่างกายกำจัดได้ไม่หมดน่ะ น้องนนลองนึกถึงวิธีการกินของคนรุ่นปู่ย่าแล้วกัน ปู่ย่าพี่อายุเกือบเก้าสิบ กินธรรมดาๆกินทุกอย่างแต่สมดุล และไม่เครียด..เน้นไม่เครียดนะ
เอาใจช่วยทุกคนในครอบครัว ให้มีจิตใจแจ่มใส มองเห็นความจริงของชีวิต..เรามาร่วมเฝ่ามองชีวิตไปด้วยกัน..


โดย: แมลงจ่อย (Bug in the garden ) วันที่: 5 กันยายน 2554 เวลา:21:32:19 น.  

 
พี่นิด ... ร้องไห้เป็นบางวัน แต่แอบเป็นซึมเศร้าไปพักนึง
นนก็พยายามดูแลตัวเองให้ได้ มีหม่ามี้กับน้องชาย
ที่ต้องดูแลอีก แต่ดีที่ทุกคนดูแลตัวเองได้อย่างดี
นนอาจจะแค่เครียดไปเองก็ได้ ^^''

กินแบบสมดุล ไม่เครียด ดีจังชอบคำนี้ค่ะพี่นิด

...แล้วเราจะผ่านมันได้ด้วยกัน...


โดย: นนนี่ (nontanjp ) วันที่: 6 กันยายน 2554 เวลา:9:47:33 น.  

 
พี่ตามมาให้กำลังใจ รู้ไหมว่าเราโชคดีที่ได้รับรู้เรื่องนี้ในขณะที่เรายังอายุน้อย ทำให้มีโอกาสเข้าใจความหมายที่พระพุทธเจ้าสอนในวินาทีสุดท้ายก่อนดับขันธ์ว่า "จงเตรียมพร้อมถงความตายโดยไม่ประมาท" ใครๆก็ต้องไป รวมทั้งตัวเราเองด้วย ดังนั้นเวลาที่เรามีชีวิตอยู่ ต้อใช้ให้คุ้มค่า อย่างฉลาด ไม่ปล่อยให้เสียไป ดูแลร่่างกายและจิตใจให้ดีๆ จะได้เป็นคนโชคดีได้สัมผัสความงามของการมีชีวิตไงเล่า ความเครียดไม่ได้ช่วยอะไร มันมีผลร้ายมากกว่าที่จะคาดคิด
ที่พูดมาไม่ใช่ว่าพี่นิ่งซะจนเป็นน้ำแข็งนะ แต่พยายามใช้โอกาสนี้ฝึกหัดพัฒนาจิตใจของตัวเอง ความทุกข์หรือความสุขที่เกิดขึ้น มันเกิดขึ้นและดับไป เหมือนกลางวันกับกลางคืน ให้รู้ แต่ไม่คิด ไม่ไปปรุงฟุ้งเอา
ท่าทีของเราที่มีต่อเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตนี่สำคัญ ทุกเรื่องจะกลายเป็นเรื่องธรรมดา ฟังดูง่าย แต่อาจจะทำยาก สำหรับคนที่ไม่ได้ฝึก น้องนนโชคดีที่มีพ่อให้มีโอกาสได้ทำความดี และได้ฝึกฝนตนเอง พี่ก็มีคุ้มกับแม่ ที่ให้ได้ฝึกใจ ยังแถมมีพี่น้องและเพื่อนๆ ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักอีกมาช่วยให้กำลังใจ ให้เราผ่านข้อสอบยากๆนี่ไปได้
ยังมีคนอีกมาก ที่เจ็บป่วยโดยไม่มีใครเลย..แผ่เมตตา แผ่ความสุขให้เขาด้วยทุกวันๆ นะ hug hug Happiness can be transferred.


โดย: แมลงจ่่่่อย (Bug in the garden ) วันที่: 6 กันยายน 2554 เวลา:20:36:47 น.  

 
พี่นิด
จริงด้วยค่ะพี่นิด ไม่มีความทุกข์หรือความสุขไหนที่อยู่
กับเราตลอดไป ฟ้าคงอยากให้เราได้ใช้ชีวิตแบบมีสีสัน
บ้าง ชีวิตราบเรียบก็คงเหมือนกระดาษสีขาวที่ยัง
ไม่ได้เอาไประบายสี สวยไปคนละแบบ

ป๊าบอกว่าไม่กลัวตาย แต่กลัวเจ็บปวดร่างกาย
มากกว่า แต่พออ่านหนังสือธรรมะ ก็เข้าใจความเจ็บ
ความปวดมาฝึกจิตใจตัวเองมากขึ้น

วันนี้โทรหาป๊าบอกว่าเจ็บขาเกือบหายแล้ว สงสารจัง
แต่เดี๋ยวกลับไปจะกลับไปทำอาหารด้วยกัน
กินข้าวด้วยกันแล้วกินได้เยอะดี ชอบจังค่ะ

ปล.ใกล้กลับบ้านแล้วอยากโดดงานสุดๆค่ะพี่นิด แหะๆ

hug hug



โดย: นนนี่ (nontanjp ) วันที่: 7 กันยายน 2554 เวลา:8:43:09 น.  

 
มีหนังสือที่เกี่ยวข้องกับทีท่าที่มีต่อการเจ็บป่วยที่เขียนได้ดีมากๆอยู่สองท่านคือ ท่านพุทธทาส กับคุณหมออมรา มลิลา ลองหาอ่านดูนะคะ พี่อ่านแล้วทำให้ความเจ็บปวด(ใจ)ลดลงค่ะ นัยว่าถ้าเจ็บปวดกายก็จะลดลงด้วย ทั้งคนป่วยและผู้ดูแล จะต้องเดินไปด้วยกันเป็นทีมนะคะ เข้มแข็งค่ะ


โดย: แมลงจ่่่่อย (Bug in the garden ) วันที่: 8 กันยายน 2554 เวลา:21:33:03 น.  

 
คุณพ่อเหมือนจะอ่านของท่านพุทธทาสอยู่ค่ะ
หลายวันนี้เจ็บขาไม่ได้เดิน แต่ก็แข็งแรงดี
บอกป๊าทุกวันว่าเดี๋ยวก็เจอกันแล้วน้า
ทำอาหารกินกันน้า อะไรแบบนี้ ดูมีกำลังใจขึ้น

วันก่อนเห็นลุกมาทำอะไรจุ๊กจิ๊ก มีความสุขไปอีกแบบ

เข็มแข็งค่ะ เข้มแข็ง ^^


โดย: nonie (nontanjp ) วันที่: 9 กันยายน 2554 เวลา:14:58:53 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

nontanjp
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนเล็ก ๆ ที่อยากทำความฝันให้เป็นจริง

the more you try the more you success




Friends' blogs
[Add nontanjp's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.