เรื่องราวของชีวิตที่ผ่านมา และผ่านไป เพียงแค่อยากบันทึกไว้ ให้ลูกอ่านตอนโต
Group Blog
 
 
กันยายน 2551
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930 
 
30 กันยายน 2551
 
All Blogs
 
วันขึ้นเขียง พฤหัสที่ 4 พย 2542

พุธ 3 พย 2542

วันนี้ อากง อาม่า อี้จุ๋ม อี้มณ.. พากันมาจากลำปาง เพื่อมาเป็นเพื่อนหม่าม๊า มาเป็นกำลังใจตอนจะเข้าห้องผ่าตัด.. อี้จุ๋ม กับอี้มณ มาถึงกรุงเทพ ก้ไปรอหม่าม๊าที่โรงพยาบาลเลย.. ไปถึงก่อนคนจะผ่าซะอีกแหน่ะ.. พอหม่าม๊าไปถึงก็มีเรื่องให้ฉุกละหุกนิดหน่อย เพราะที่ตึก สก. เค้าบอกว่า ห้องที่จองไว้ ตกลงว่ายังไม่ได้เลย.. เอ๋า.. แล้วทำไงล่ะ ต้องนอนห้องรวมเหรอ.. อาม่าเลยบอกให้ไปจุดธูปไหว้ที่ศาลพระภูมิของโรงพยาบาล.. บอกเจ้าที่เจ้าทาง แล้วก็ขอให้ท่านช่วย..

อืมม..หม่าม๊าก็ไม่ค่อยเชื่อหรอก แต่ว่า เพื่อให้อาม่าสบายใจ ทำก็ไม่ได้เสียหายอะไร.. เลยไปไหว้.. เสร็จแล้วก็ไปพบคุณหมอที่ OPD ก่อน.. เลยบอกคุณหมอ คุณหมอก็บอกว่า ทำไมจะไม่มีห้อง ที่ตึกเก่าก็ยังมีห้องอยู่ เดี๋ยวหมอจัดการให้.. (กึ๋ยยยย.. ได้จริงๆแฮะ...สาธุ)

พอได้ห้องแล้ว หม่าม๊าก็ต้องเดินสาย ตรวจฉี่ เจาะเลือด X-ray ปอด ... เรียกว่า ตรวจให้ครบทุกอย่าง ก่อนผ่าวันพรุ่งนี้ พอเสร็จแล้ว เราก็ยกขบวนครอบครัวเรา ไปนั่งสรวลเส เฮฮากันในห้อง พอตอนเย็น ป่ะป๊าเลิกงาน ก็ตามมาที่โรงพยาบาล. แล้วประมาณ 3 ทุ่ม กู๋สนธยาก็รับ อากง อาม่า อี้จุ๋ม อี้มณ กลับไปนอนที่บ้าน แต่หายไปแค่ ชั่วโมงกว่าๆ อี้มณ กับอี้จุ๋ม ก็กลับเข้ามาที่ห้อง บอกจะมานอนด้วย. (อี้มณแอบมากระซิบว่า อาม่านึกขึ้นได้ ถ้าปล่อยหม่าม๊าอยู่กับป่ะป๊า 2 คน เดี๋ยว กำลังใจตก.. เลยส่งอี้มณกับอี้จุ๋มมาสกัดตาทัพเอาไว้.. ฮ่าๆๆๆ) คุณหมอให้งดน้ำและอาหาร หลังเที่ยงคืน เพื่อเตรียมผ่าวันพรุ่งนี้

พอเช้ามา สัก 8 โมง พยาบาล ก็เอายามาให้กิน 1 เม็ด พร้อมน้ำดื่มสัก 2 ช้อนเองมั้ง.. แล้วอีกสัก ครึ่งชั่วโมง ก็มี เจ้าหน้าที่ พร้อมพยาบาลเอา เตียงมารับ..หม่าม๊าก็บอก เดินเองก็ได้ค่ะ.. แต่พยาบาลก็บอกให้นอนนั่นแหละ.. แท้ที่จริง ยาที่เค้าเอามาให้กิน เป็นยาระงับประสาทละมัง เพราะว่า พอเข็นไปยังไม่ทันถึงห้องผ่าเลย.. ก็รู้สึกเริ่มเบลอๆแล้ว.. แต่ก็ยังรู้สึกตัว หูได้ยินชัดเจน.. (อย่างที่ป่ะป๊าเคยพูดว่า ถ้าร่างกายคนเราตาย.. ประสาทหูจะตายท้ายสุด.. คงเป็นอย่างนั้นจริงๆ) เสียงอาม่าลอยตามเตียงมาว่า แม่รออยู่ข้างนอกนี่นะลูก โชคดีจ้ะ.. หม่าม๊ายังโบกมือหยอยๆให้เลย

พอเข้าไปในห้องผ่าตัด จำได้ว่า เค้าช่วยกันย้ายตัวหม่าม๊าไปไว้บนเตียง.. พอหลังแตะเตียงอ่ะ.. หูย.. เตียงเย็นจังเลย.. แอร์ในนั้นก็เย็นจนหนาวสั่นไปหมดใ หม่าม๊าต้องบอกคุณพยาบาลว่า ขอผ้าห่มมาห่มให้สัก 2 ผืนเถอะค่ะ หนาวมากเลย.. (อืมม.. เวลาวิญญาณบอกว่าหนาว.. คงเป็นงี้เองเนอะ..) ตอนนั้น เริ่มเบลอมากขึ้น จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว.. รู้แต่ว่า มีคนมาบอกว่า .. เดี๋ยวจะฉีดยาให้นะ แล้วเค้าก็ฉีดมาตรงสันมือ ใต้นิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย..ค่อนมาทางข้อมือน่ะ.. ฉีดยาอะไรก็ไม่รู้ แต่รู้สึกว่า มันแสบๆร้อนๆ แล้วหม่าม๊าก็รู้สึกถึง ยาที่ค่อยๆเคลื่อนไปตามแขนสูงขึ้นมา สูงขึ้นมา.. ความคิดก็คิดไปว่า ทำไมยามันแสบๆ อย่างนี้ คิดจนความรู้สึกมาถึงแถวๆ ข้อพับแขน.. จากนั้น ก็ไม่รู้เรื่องอะไรแล้ว.. หลับสนิท..

เวลาเข้าห้องผ่าตัด 9 โมงเช้า ของวันพฤหัส ที่ 4 พ.ย. 2542

.



Create Date : 30 กันยายน 2551
Last Update : 11 พฤศจิกายน 2551 14:08:51 น. 2 comments
Counter : 200 Pageviews.

 
ป้าแก่มีสติจนหยดสุดท้ายเลยเนอะ


โดย: Oops! a daisy วันที่: 30 กันยายน 2551 เวลา:15:47:01 น.  

 
ครอบครัวป้าแก่นี่น่ารักจริงๆ พลังแห่งรักค่ะ


โดย: มารน้อยไร้สังกัด วันที่: 3 ตุลาคม 2551 เวลา:18:14:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

elastigirl
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สาวเหนือ ที่บังเอิญสอบเอ็นสะท้านติด ไปเรียนที่ปักษ์ใต้ แล้วไปเจอหนุ่ม กทม. จับพลัดจับผลู เลยต้องอยู่ที่ กทม. ตอนนี้ เป็นคุณแม่ลูกหนึ่ง และสุดท้าย..หม่าม๊า รักสมาร์ทที่สุดเลย...
ลิงจอมทะเล้น
หัวหอมจอมซ่า
กระต่ายจอมกวน
X
X
X
Friends' blogs
[Add elastigirl's blog to your web]
Links
 

MY VIP Friend

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.