มกราคม 2559

 
 
 
 
 
1
3
4
7
8
11
13
14
16
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog
7>>>ใต้เงาหัวใจ...พิณณ์อวี


ใต้เงาหัวใจ...พิณณ์อวี

ปกหลัง... จิรภัทร หนุ่มคาสโนว่า ผู้ไม่เคยศรัทธาในความรัก

นลินนักเขียนสาว ผู้ศรัทธาในความรักแม้ไม่เคยได้พบเจอ หนึ่งมองว่าไร้ค่า อีกหนึ่งมองว่าสูงค่า มุมมองความรักของสองหัวใจที่แตกต่าง....จะลงเอยรูปแบบใด

"ปล่อยฉัน...ฉันจะออกไป" มือเรียวบางสลัดมือที่กุมอยู่จนหลุดแล้วถอยกรูดกวาดสายตามองไปรอบห้องอย่างหวาดระแวงก่อนจะหยุดลงที่สีหน้าดูแคลนแกมเหยียดหยามของอีกฝ่าย

"คิดว่าฉันจะทำอะไรเธอหรือไง ?"เสียงห้าวดังถามเยาะเย้ยริมฝีปากกระตุกยิ้มหยัน ดวงตาคมกริบมองใบหน้างามด้วยความรังเกียจขยะแขยง

"ฉันไม่ทำอะไรผู้หญิงอย่างเธอหรอก...ฉันไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสใช้มารยาหญิงขู่เรียกค่าเสียหายจากฉันแน่ถึงแม้ว่าเธอจะให้ท่าฉันเองก็ตาม"

ฉาด!

นลินเหวี่ยงฝ่ามือประทับลงบนแก้มอีกฝ่ายโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดตัวสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ จิรภัทรเงยหน้าหัวเราะลั่น

"มันแทงใจดำนักหรือไงถึงได้ทำเป็นโกรธ...มารยาสาไถยของพวกผู้หญิงฉันเจอมาเยอะแล้ว

ถ้ามีของแลกเปลี่ยนตอบแทนหน่อยก็คงคุ้มค่าแต่ฉันไม่กล้าเสี่ยงกับครอบครัวของเธออีกแน่ วางใจได้ฉันเอาเธอมาอยู่ที่นี่เพื่อเป็นข้อแลกเปลี่ยนให้ไอ้น้องเลวของเธอมันเอาน้องสาวของฉันมาคืนเท่านั้นแต่ถ้ามันไม่เอารุ้งกลับมาคืน ก็อย่าหวังว่าฉันจะปล่อยมันไปง่ายๆ ไม่มีทางแน่ !"



อ่านจบ...หยิบแนวนี้มาอ่านได้อารมณ์ไปอีกแบบค่ะ...ถึงจะน้ำเน่าแต่คนอ่านอินจัดมากกกก

พระเอก...ครบสูตรเลยค่ะหล่อ รวย เก่ง...เพราะพ่อแม่เสียชีวิตและญาติพี่น้องก็อยู่ไกลทำให้ต้องดูแลน้องสาวคนเดียวและคิดว่าสิ่งที่ตัวเองเลือกนั้นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับน้องสาวที่รักแล้ว...เพราะต้องทำงานดูแลกิจการและเข้าสู่สังคมที่เต็มไปด้วยหน้ากากนับถือเงินคือพระเจ้า ทำให้พระเอกของเราเห็นความสำคัญของฐานะและความเหมาะสมทางสังคมมากกว่าจิตใจ


นางเอก...นักเขียนที่ต้องดูแลน้องชายหลังจากพ่อแม่เสียชีวิตเหมือนกับพระเอก...แต่บ้านนี้เค้าไม่ได้ร่ำรวยเงินทองแต่กลับร่ำรวยความสุข บ้านหลังเล็กแต่อบอุ่นน้องชายก็มีการมีงานทำไม่น้อยหน้าใคร...แต่ยังไม่พอสำหรับจิรภัทร...นิสัยนางเอกน่ารักมากค่ะนางเข้มแข็ง รักศักดิ์ศรี...โดนเอาตัวไปอยู่คอนโดพระเอก...แม้แต่จะกินข้าวกินไข่ก็ยังจ่ายเงิน...ถึงจะมีเงินน้อยแต่ก็ไม่ยอมให้พระเอกดูถูกนิ่งสงบ...พระเอกจะโกรธเกรี้ยว โมโห พูดจากระแทกแดกดันยังไง...นางเงียบ นางนิ่งปล่อยให้ผ่านไป...แล้วได้ผล...อิตาจิรภัทรนี่แทบจะเส้นเลือดในสมองแตกตาย...เพราะร้ายเท่าไหร่นางก็อยู่ของนางไปเฉยๆเหมือนยอมรับชะตากรรมแถมยังมีโมเม้นต์หาความสุขเล็กๆให้กับตัวเองอีกด้วย...

"ดีกันแล้วนะ"

"พูดเองเออเองนี่นา"

"อ้าว...ก็นึกว่าลินเป็นใบ้" ... "รักไหม?"

"รักได้ยังไง"... "ไม่มีอะไรดีสักอย่าง หลงตัวเอง หยิ่ง ดีแต่ดูถูกคนอื่น ปากร้าย ปากเสีย ใจแคบทุกอย่างเลย" ... เอออออ นั่นสิ

คนที่ไม่เคยเชื่อในความรักทั้งๆที่เคยผ่านการมีคนรักมาหลายคน กับคนที่เชื่อมั่นในความรัก ทั้งๆที่ไม่เคยมีคนรักเลยสักหน...นางเอกต้องผจญกับพายุอารมณ์อันโหดร้ายของพระเอกที่ดูถูกเหยียดหยามทำร้ายจิตใจสารพัด...เพื่อแลกกับความสุขของน้องชายแค่คิดว่าน้องชายได้มีความสุขกับคนรัก...นางก็สุขใจพอแล้ว ส่วนพระเอกทรมานคนพร้อมๆกับที่ทรมานจิตใจตัวเองไปด้วย เพราะยิ่งทำ...คนที่ทุรนทุรายคือตัวเองยิ่งทำเพราะบอกว่ารักน้องสาวนักหนาสิ่งที่ได้รับตอบกลับมาคือความเกลียดชังจากน้องสาวคนไหน...ที่เจ็บปวดมากกว่ากัน


บอกเลยว่าเรื่องนี้...เกลียดพระเอกพอๆกะที่รักนางเอกค่ะ...นี่ถ้าคนอ่านเป็นน้องชายนางเอกนะ...จะแก้แค้นคืนแทนพี่สาวให้สาสมนี่อาไร้...น้องชายนางเอกนิสัยดีโพดดดดด ตอนอ่านโมโหพระเอก เกลียดมากๆค่ะ...ร้ายจนไม่อยากให้นางเอกให้อภัยกันแบบง่ายๆ(จริงๆก็ไม่ง่ายเท่าไหร่ แต่พระเอกเค้าทำบุญมาดี มีตัวช่วยเยอะ)เรื่องนี้ทำเอาเราเสียน้ำตาเลยนะคะ... สงสารนางเอก (อินจัดว่างั้น...)พอๆกะที่อยากจะประทุษร้ายพระเอกทุบหัวแล้วลากเข้าห้อง เอ๊ยยยย ลากไปทิ้งข้างทางโทษฐานที่ทำให้คนอ่านอย่างเราต้องเสียน้ำตา =_=!





Create Date : 15 มกราคม 2559
Last Update : 15 มกราคม 2559 21:29:37 น.
Counter : 644 Pageviews.

2 comments
  
แสดงว่าอินมากเลยนะคะ 555
โดย: kunaom วันที่: 17 มกราคม 2559 เวลา:15:09:22 น.
  
กำลังตามเก็บงานนักเขียนคนนี้อยู่เหมือนกันค่ะ บางทีเราก็อยากอ่านน้ำเน่านะ 5555
โดย: Sab Zab' วันที่: 19 มกราคม 2559 เวลา:17:52:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Aneem
Location :
สระบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 24 คน [?]



ปีนี้+++ตั้งเป้าไว้ว่าจะพยายามซื้อหนังสือให้น้อยลง...แต่จะอ่านของเก่าที่ดองอยู่ให้มากขึ้น...จำทำได้มั้ยนะ!!!