มีนาคม 2556

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
28
29
30
31
 
 
27 มีนาคม 2556
เดือนที่หก (1)
วันที่ ๑๕๒ ... เสาร์ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๓

อรุณสวัสดิ์ราชบุรี เด็กจิ๋วงงหรือเปล่า ตื่นมาแล้วไม่ได้อยู่ที่
บ้าน มาอยู่ที่บ้านอากงอาม่าราชบุรี สุขสันต์วันเกิดครบรอบ
๕ ขวบด้วยนะ เช้านี้ปะป๊าไม่ได้พาเด็กจิ๋วไปเล่นตามสถานี
ให้อาม่าพาไปเดินเล่นหน้าบ้านแทน วันนี้ีครบ ๕ ขวบ ลอง
ทำอะไรแปลกๆดีกว่า ให้อาม่าไปซื้อฟักทองนึ่งมาบดให้กิน
ใส่นมแพะลงไปหน่อยด้วย ลองดูว่าเด็กจิ๋วจะกินได้ไม๊ เอา
ไปกินมื้อกลางวันที่ร้านเจ๊ออน เด็กจิ๋วก็กินได้นะ แต่ยังทำ
ปากไม่ค่อยเป็น กินเหมือนกับกิ้งกาอ่ะ ใช้ลิ้นตวัดไปมาทำ
หน้าเละเทอะพอประมาณ เสร็จแล้วก็พากันไปเที่ยวสวนผึ้ง
ขับรถจากเมืองราชบุรีไปไม่ไกล เมื่อสิบปีก่อนปะป๊าก็เคย
ขับรถไปเที่ยวมาแล้ว สมัยที่ยังไม่มีรีสอร์ทมาเปิดซะกะที่
มีแต่ไร่อุษาวดีที่เดียว อยู่ๆก็เกิดฮิตขึ้นมา เดี๋ยวนี้มีรีสอร์ท
เปิดกันเต็มไปหมด วันนี้ได้ใช้ GPS อย่างเต็มประสิทธิภาพ
ตั้งปลายทางเป็น The Scenery Resort แล้วก็ขับตามมัน
ไปแบบไม่รู้อะไรเลย แล้วก็ยังช่วยหาปั้้มน้ำมันยามฉุกเฉิน
ได้ด้วย อาม่างงเลย บอกว่าเครื่องมันแสบจริงๆ รู้ได้ไง วัน
นี้พาเด็กจิ๋วไปอึ๊รด Scenery มาแล้ว ไม่ได้พักด้วย แอบอึ๊
ฟรี อี๊ตุ๋มถามว่าเด็กจิ๋วได้เห็นแกะแล้วเป็นไง อากงบอกว่า
จะเป็นไง ก็เหมือนเห็นหมานั้่นแหล่ะเด็กจิ๋วยังไม่รู้เรื่องเลย
ปะป๊าว่าก็คงจริงนะ ไม่เห็นจะตื่นเต้นอะไรนี่ แต่ปะป๊าว่าแกะ
ที่นี่น่าตามันแปลกๆ ไม่เหมือนที่นิวซีแลนด์ เดาว่าน่าจะเอา
แกะที่โน่นมาผสมพันธ์กับหมาบ้านเราแน่ เลยสามารถทน
อยู่กับอากาศที่นี่ได้ กลางวันร้อนมากอ่ะ แต่เค้าว่าตอนค่ำ
จะหนาวนะ วันนี้เด็กจิ๋วนั้่งรถแล้วร้องไห้มาก ปะป๊าต้องยอม
แพ้แล้ว ยอมให้อุ้มออกมาจาก Car Seat สงสารมาก กลัว
ว่าสุขภาพจิตจะเสียด้วย ตอนเย็นกลับเข้าเมืองมาก็รีบไปร้าน
เบาะ ไปสั่งทำเบาะจะเอามาไว้ให้เด็กๆกระโดดเล่นที่สนาม
เด็กเล่นดาดฟ้า เบาะขนาดเมตรคูณเมตร ๔ อัน ๔ สีเลย
พอค่ำๆก็ไปพากันไปกินข้าวที่ร้านอาหารเวียตนาม ไม่อร่อยเลย
เสร็จแล้วก็ไปหาอาม่าต๊ะที่บ้านโรงโอ่ง เจอเฮียปันด้วย   







วันที่ ๑๕๓ ... อาทิตย์ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๓

เมื่อวานสงสัยยังไม่เหนื่อยเท่าไหร่ใช่ไม๊ พริมา ไม่เห็นหนู
จะหลับยาว ๑๐ ชั่วโมงแบบครั้งก่อนที่มาราชบุรีเลย วันนี้
เอาใหม่ เอาให้เดี้ยงกันไปเลยดีกว่า ตอนสายๆ ปะป๊ากับ
คุณแม่ไปกินข้าวที่ร้านก๋วยเตี๋ยวไข่ ทิ้งเด็กจิ๋วไว้กับอากง
อาม่า เห็นบอกว่ามีกรี๊ด อากงต้องเปิดเพลงปราบ ก็โอเค
เสร็จแล้วก็ไปรับเด็กจิ๋วกับอาม่าไปโรบินสันราชรี ห้างนี้ที่
กรุงเทพฯไม่ได้เดินเลย ไปแผนกเด็กอ่อน แปลกมากไม่
เห็นมีของเล่นขาย แล้วเด็กราชรีเค้าเล่นของเล่นที่ไหนกัน
ไม่ค่อยได้ของ ได้แต่เค้กไอติมสเวนเซ่น เอามาฉลองวัน
เกิดเด็กจิ๋ว พอสี่โมงเย็นก็ชวนอากงอาม่าไปเที่ยวที่ตลาด
น้ำอัมพวากัน อยู่ห่างจากเมืองแค่ยี่สิบกว่าโลเอง แต่เป็น
ทางเข้าสวนต้องวิ่ง ๔๕ นาทีได้กว่าจะถึง วันนี้คนก็เยอะ
นะ แต่ยังไม่เยอะเท่ากับวันก่อนที่เดินไม่ได้เลย เข้าแถว
แล้วถูกดุนกันไปแบบรถไฟอ่ะ วันนี้ก็เดินได้เอง แต่ร้อน
มากเหงื่อเปียกหน้ากันทุกคน ยกเว้นพริมา ลั้นลามาก ก็
เวลาได้เที่ยวอ่ะ ยิ่งคนเยอะๆแบบนี้ รู้เลยว่าเด็กจิ๋วจะชอบ
มาก มองโน่นมองนี่อย่างเพลิดเพลิน แล้วก็ไปนอนกินนม
ริมแม่น้ำอย่างมีความสุข แต่สุขคนเดียวนะ เพราะคุณแม่
นั่งป้อนไปเหงื่อก็ไหลเต็มหน้า หันไปดูรอบๆ จะเจออากง
กับอี๊ไก่ก็ช่วยกันพัด ปะป๊าถ่ายรูปกับถ่ายวีดีโอ ส่วนอาม่า
นั่งเดี้ยงอยู่ข้างๆ ในขณะที่เด็กจิ๋วนอนกินนมอย่างมีความ
สุข หันหน้าไปมองซ้ายทีขวาที คงงงว่าทำอะไรกันวุ่นวาย
แต่เด็กจิ๋วคงลืมไปว่านี่คือตลาดน้ำอัมพวาหน้าร้อนช่วงวัน
หยุดยาว อากาศร้อน คนเยอะ แล้วก็วุ่นวายมาก กว่าจะหา
ที่นั่งป้อนนมได้ ต้องย้ายที่กัน ๓ รอบ นั่งๆอยู่ถ้ามีคนเดิน
เซมาชน เด็กจิ๋วได้ไปกินนมในแม่น้ำแม่กลองแน่ กลับกัน
ออกมาก อาม่าเดินเดี้ยงมาเลย แต่เด็กจิ๋วลั้นลามาก
วันนี้ยังกลับบ้านไม่ได้เพราะอี๊ป้อมบอกว่ากลิ่นสียังไม่หาย
ต้องนอนราชบุรีต่ออีกคืนหนึ่ง  



วันที่ ๑๕๔ ... จันทร์ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๓

วันนี้เด็กจิ๋วตื่นมายังไม่ได้ Good Morning กับปะป๊าเลย อาม่า
พาไปเล่นก่อน แล้วปะป๊าก็รีบเตรียมตัวจะกลับกรุงเทพฯ พอเข้า
กรุงเทพฯก็รีบพาคุณแม่ไปหาหมอไปเคลียร์งานที่ออฟฟิต ก็เลย
ไม่ได้เล่นกับจิ๋วจิ๋วทั้งวัน ปรากฎว่าจิ๋วจิ๋วงอนปะป๊าอีกแล้ว ปกติ
แค่เห็นหน้าก็ต้องยิ้มให้ วันนี้เรียกยังไงก็เมินหน้าหนี ไม่มองไม่
ยิ้มไม่เล่นด้วยเลย วันก่อนยังไม่ค่อยแน่ใจ วันนี้งอนชัวร์แล้วล่ะ
แต่พอเย็นๆก็หาย วันนี้ยังนอนบ้านเตาปูนไม่ได้อยู่ดีเพราะกลิ่นสี
แรงมาก ต้องหอบข้าวของกลับไปราชบุรีอีก อาม่าอ่ะดีใจอยาก
ให้หลานมาอยู่เป็นเดือน มาถึงรีบอาบน้ำให้กินนมแล้วจะให้นอน
แต่เด็กจิ๋วไม่ยอมนอน ลั้นลาเล่นใหญ่ ปะป๊าพาเต้นอยู่ตั้งนานจน
ห้าทุ่มกว่าก็หลับได้ จับไปวางนอนปรากฎว่าลืมตาโพรงแล้วยิ้ม
ลั้นลาไปมา ปะป๊าหมดแรงแอบมานอนข้างเตียงเผื่อฟลุ๊คเด็กจิ๋ว
จะหลับได้เอง แต่ก็ไม่สำเร็จ ซักพักได้ยินเสียงเอะอ่ะโวยวาย มี
อาม่า อี๊ไก่ กับคุณแม่กำลังลุ้นจิ๋วจิ๋วคว่ำอยู่ ปะป๊าก็รีบไปหยิบ
กล้องวีดีโอมาถ่ายทำได้ทันเวลา เย้...พริมาคว่ำสำเร็จแล้วหลัง
จากพยายามมาเป็นเดือนๆ ปะป๊ากลัวว่าจะฟลุ๊คเปล่าให้ลองอีก
ทีก็คว่ำได้อย่างง่ายดาย เหมือนที่เค้าบอกกันเลยว่าเวลาที่เด็ก
คว่ำได้ครั้งแรกแล้วก็จะคว่ำใหญ่เลย พวกเราก็สนุกให้คว่ำไปมา
เป็นเกือบสิบรอบ จนเด็กจิ๋วสำลักทำท่าจะอ้วกเลยหยุด ก็แหม่
กำลังสนุกเลย เสร็จแล้วก็เต้นกล่อมจนหลับแล้วจับไปวางนอน
พอวางปุ๊บ เด็กจิ๋วก็พลิกตัวคว่ำทันที พวกเราก็ ย๊างงง...ฮามาก
เด็กจิ๋วอ่ะโดนแกล้งจนละเมอคว่ำเลย ...พริมาคว่ำครั้งแรก วันนี้
เวลาเกือบเที่ยงคืน



วันที่ ๑๕๕ ... อังคาร ๑ มิถุนายน ๒๕๕๓

ตอนเช้าก็จับเด็กจิ๋วมาคว่ำโชว์คนโน้นคนนี้อีก เด็กจิ๋วก็ชอบนะ
คว่ำได้ก็จะชูคอขึ้นมาแล้วก็ยิ้มโชว์เหงือกอย่างภาคภูมิใจ ส่วน
ใหญ่ก็จะคว่ำได้ง่ายดายเพราะรู้จังหวะแล้ว แต่ก็มีบางทีที่คว่ำ
ไม่ได้ก็จะหงุดหงิดจนร้องโวยวาย ตอนนี้มีปัญหาเวลาเปลี่ยน
เป้อร์ให้ จับนอนหงายปุ๊บ เด็กจิ๋วก็จะคว่ำทันทีเลย คงคิดว่าจะ
ให้คว่ำโชว์อีกมั้ง ตอนสายๆได้รับมอบหมายจากพี่ตุ๋มว่าให้ไป
เซอร์เวย์สวนผึ้งหน่อย จะพาที่บริษัทไปเที่ยวกลางปี เราก็เพิ่ง
ไปกันเมื่อ ๒ วันก่อน แต่วันนั้นไปเที่ยวเล่น ไม่ได้ถามข้อมูลมา
วันนี้เลยไปใหม่ แวะกินอาหารร้านปั๋งหงาย เป็นร้านอาหารป่า
พวกเราก็เลยสั่งไข่ตุ๋น ปลาทอด หมูทอด ต้มยำ และผัดผักรวม
(ป่าตรงไหน) แต่เพื่อไม่ให้เสียชื่อร้านก็เลยสั่งหมูป่าผัดเผ็ดมา
เขี่ยเล่น ร้านนี้ร้อนมาก อาม่าต้องอุ้มเด็กจิ๋วเดินไปเดินมาจะหา
มุมเย็นแต่ยิ่งเดินก็ยิ่งร้อน เสร็จแล้วก็ปฏิบัติหน้าที่ ไปที่ Swiss
Valley LaToscana แล้วก็บ้านอ้อมกอด ส่วน Scenery ไม่ไป
เพราะเล็กเกินไป บริษัทเราต้อง ๓๘ คน ทั้งวันเด็กจิ๋วก็ลั้นลาดี
พวกเราอ่ะร้อนมาก เด็กจิ๋วก็คงร้อนนะตัวเหนียวหนึบเลย แต่ร่า
เริงมาก มองโน้นมองนี่ ไม่ค่อยกรี๊ด ส่วนใหญ่ให้อากงกับอาม่า
อุ้ม กลับเข้าเมืองมาก็พาไปนั่งกินนมที่บาร์บีคิวพลาซ่า พอกิน
เสร็จคุณแม่ก็อุ้มออกไปเต้นหน้าร้าน เพราะหนีควัน ซักพักก็วิ่ง
มาทุบกระจกโวยวายอะไรก็ไม่รู้ ปะป๊าออกไปดูปรากฎว่าอ้วก
พุ่งปี๊ดกระจายเต็มห้าง กลับมาบ้านเด็กจิ๋วอาบน้ำ แล้วก็เดี้ยง
เลย สลบไปตั้งแต่สองทุ่มกว่า แต่ตอนนอนมีฮาอ่ะ ตอนปะป๊า
พาเต้นจนหลับแล้ววางลงนอน เด็กจิ๋วก็คว่ำทันทีแล้วก็ชุคอขึ้น
มากทำหน้าเว๋อๆ ต้องอุ้มขึ้นมาเขย่าใหม่จนหลับ คราวนี้พอจับ
วางแล้วต้องรีบเอาถุงนอนห่อทันทีไม่ให้คว่ำได้ กลายเป็นโรคจิต
ไปแล้ว ต้องคว่ำตลอดเวลา






วันที่ ๑๕๖ ... พุธ ๒ มิถุนายน ๒๕๕

เช้านี้พริมากินนมเสร็จปะป๊าจับเหรอแล้วก็หลับคาบ่า ซัก
พักก็ยิ้ม แล้วก็หัวเราะเอิ๊กอั๊กขึ้นมา แบบนี้ต้องฝันว่ามีคน
มาเล่นจะเอ๋อยู่แน่ คุณแม่ก็เคยเจอแบบนี้หลายที
เมื่อวานที่ไปสวนผึ้ง รวมทั้งวันนี้ที่ขับรถกลับจากราชบุรี
เด็กจิ๋วเป็นเด็กดีมาก ไม่ค่อยกรี๊ดเลย เป็นเพราะปะป๊าเอา
แผ่นพี่ Maxim ไปเปิดในรถ เป็นแผ่นที่เด็กจิ๋วชอบมากที่
สุด ตอนแรกก็ไม่ค่อยชัวร์ว่าใช่ไม๊ก็เลยลองเปลี่ยนเพลง
อื่น ปรากฎว่าเด็กจิ๋วกรี๊ดทันที แล้วพอเปลี่ยนกลับก็สงบ
ทันใด โห...เด็กจิ๋วหูเทพมากฟังเพลงแบบธรรมดาไม่ได้
ตอนบ่ายปะป๊าไม่อยู่แต่เห็นคุณแม่เล่าว่าจับเด็กจิ๋วไปจัด
การแสดงคว่ำโชว์ให้น้องๆที่ออฟฟิตดู ได้รับเสียงตบมือ
เกรียวเชียว



วันที่ ๑๕๗ ... พฤหัส ๓ มิถุนายน ๒๕๕

ตั้งแต่กลับมาจากราชบุรี เด็กจิ๋วจะชอบพูดอ้อแอ้เสียงดังๆ
บางทีก็เหมือนคุยกับเรา บางทีก็พูดคนเดียว เสียงดังปรี๊ด
มากๆ ติดใครมานะ พริมา
วันนี้ทิ้งเด็กจิ๋วไว้บ้าน คุณแม่กับปะป๊าไปนั่งกินบุฟเฟต์ชา
บูกัน แล้วก็ซื้อของเล่นมาให้เด็กจิ๋วเป็นหนังสือผ้าอีกแล้ว
กันตุ๊กตามือถือ เป็นก้านให้ถือ บีบแล้วมีเสียง แล้ววันนี้ก็มี
หมวกที่คุณแม่สั่งซื้อทางเว็ปมาส่งด้วย มี ๒ ใบ
ตอนดึก กล่อมหลับพอจับวางแล้วตื่น แต่ไม่กรี๊ด ได้แต่พูด
อ้อแอ้คนเดียวไปเรื่อยๆพร้อมกับจับหมอนประจำตัวมาแปะ
หน้าเล่น เหมือนจะเล่นจะเอ๋คนเดียว แล้วก็ค่อยๆเผลอหลับ
ไปเอง



วันที่ ๑๕๘ ... ศุกร์ ๔ มิถุนายน ๒๕๕๓

เดี๋ยวนี้ตอนเช้าตื่นขึ้นมา ปะป๊าจะพาเด็กจิ๋วขึ้นไปดาดฟ้า
ไปนั่งเล่นที่สวนหน้าสนามเด็กเล่น อากาศดีมาก อาทิตย์
ที่ผ่านมา เด็กจิ๋วตื่นสายขึ้น ๗-๘ โมง แต่วันนี้กลับมาตื่น
๖ โมงอีกแล้ว ปะป๊าอ่ะยังไงก็ได้ แล้วแต่เด็กจิ๋วจะตื่น
วันนี้พี่แหลมมาเก็บงานที่สนามเด็กเล่นดาดฟ้าเสร็จแล้ว
เหลืองานอยู่อย่างเดียวเท่านั้นคือช่างผ้าม่าน ก็อาม่าเรา
นี่เอง คาดว่าจะมาทำได้วันอาทิตย์นี้ สนามเด็กเล่นที่ทุก
คนรอคอยก็จะเสร็จสมบูรณ์ พี่จาน่ากับไจโรก็ถามทุกวัน
ว่าเสร็จแล้วยัง ถามจนเลิกถามไปแล้ว
ตอนค่ำๆพาเด็กจิ๋วไปฟอร์จูนไปเลือกซื้อ iPod ให้เด็กจิ๋ว
จะไว้เปิดในรถ ชีวิตเด็กจิ๋วอ่ะต้องอยู่ท่ามกลางเสียงเพลง
ตลอด ไม่ใช่เฉพาะตอนนอนหรือนั่งรถนะ ระหว่างวันก็ต้อง
เปิดให้ฟัง แล้วก็เลือกเพลงด้วย ไม่ใช่จะเปิดเพลงอะไรก็
ได้นะ วันนี้คุณแม่อุ้มเด็กจิ๋วยืนรอปะป๊าอยู่ตรงบันได้เลื่อน
บอกว่าเด็กจิ๋วส่งยิ้มให้ทุกคนที่เดินขึ้นบันไดมาเลย แอ๊บ
เก่งจริงนะ คนเค้าก็ชอบกันดิ่เป็นที่ฮือฮา มีแต่คนบอกว่า
น่ารัก มีคนหนึ่งวิ่งปรู๊ดเข้ามาจะหอมแก้มด้วย แต่คุณแม่
โยกตัวหลบทัน แล้วก็มีซุบซิบกันประมาณว่าอยากจะขอ
อุ้มอ่ะแต่ไม่กล้า เด็กจิ๋วอ่ะเป็นที่ต้องตาต้องใจมากชอบมี
คนมาแต๊ะอั๋ง เวลาปะป๊าอุ้มเดินในห้างก็ต้องเก็กหน้าโหดๆ



วันที่ ๑๕๙ ... เสาร์ ๕ มิถุนายน ๒๕๕๓

เมื่อคืนปะป๊ากล่อมเด็กจิ๋ว ด้วยการพาเต้นไปกับเพลงพี่
ลิซ่า เด็กจิ๋วกำลังเคลิ้มๆใกล้หลับ เอามือน้อยๆค่อยๆลูบ
คางปะป๊าเล่นไปมา ซักพักก็ค่อยๆกดปลายนิ้วลงเบาๆที่
บริเวณคางกับปาก แล้วก็กดแรงขึ้น แรงขึ้น พร้อมกับใช้
กรงเล็บที่ฝนมาจนคมกริบจิกเข้าไปในเนื้อแล้วก็ขย้ำไป
มาด้วยความเมามัน...โอ้ย...เจ็บนะเด็กจิ๋ว
ตอนบ่ายๆพาเด็กจิ๋วไปเที่ยว HomeWork & Homepro
เด็กจิ๋วเค้าชอบ แล้วก็ไปว่ายน้ำต่อที่บ้านลัดดารมย์ นัด
เจ๊นิว เจ๊แนนไว้ด้วย แต่ว่าเบี้ยว มีแต่เจ๊จาน่า กับเฮียโร
วันนี้เด็กจิ๋วได้ใส่ชุดว่ายน้ำใหม่ด้วย เซ็กซี่กว่าเดิมมาก
แต่มันติ้วไปหน่อย นี่คนขายบอกใส่ได้ถึงขวบนะ ทำไม
เด็กจิ๋วเราใส่แล้วติ้วก็ไม่รู้ ต้องให้คุณแม่ไประเบิดหน่อย
นอกจากชุดใหม่แล้ว เด็กจิ๋วยังได้ใส่ห่วงคอเป็นครั้งแรก
ตอนแรกปะป๊าเห็นแล้วก็ไม่กล้าใช้ แต่พอใช้ดูแล้วดีมาก
ปกติต้องใช้มืออุ้มจั๊กกะแล้ไว้ แต่นี่แค่ใช้มือเดียวพยุงก้น
ไว้ก็อยู่แล้ว มีลองปล่อยมือบ้าง ก็สามารถลอยตัวได้เอง
โดยใช้ความสามารถของแก้มอวบๆค่ำห่วงยางไว้ แต่จะ
น้ำเข้าปากแล้วสำลัก เด็กจิ๋วลั้นลามากเลยวันนี้ หัวเราะ
เอิ๊กอั๊ก ถึบขาใหญ่เลย เจ๊จาน่าก็ช่วยดำน้ำมาจะเอ๋ เด็ก
จิ๋วก็ยิ่งชอบใหญ่ เสร็จแล้วคุณแม่ก็พาไปอาบน้ำในอ่าง
อาบน้ำส่วนตัว เป็นอ่างเป่าลมที่เพิ่งซื้อมาใหม่เหมือนกัน
พกไปไหนมาไหนสะดวก แต่จะใช้จะเก็บไม่เห็นสะดวก
เลย กลับมาบ้าน เด็กจิ๋วนอนฝันดี ละเมอยิ้มทั้งคืน



วันที่ ๑๖๐ ... อาทิตย์ ๖ มิถุนายน ๒๕๕๓

วันนี้วุ่นวายมาก เพราะเป็นวันทำความสะอาดสนามเด็ก
เล่นครั้งยิ่งใหญ่ ก่อนเปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการ
แล้วอี๊ป้อมก็ไม่อยู่ด้วย ไปเที่ยวยังไม่กลับ อากงกับอา
ม่าพาเด็กที่บ้านมาช่วยกันทำความสะอาดพร้อมกับติด
ผ้าม่านกับมู่ลี่เป็นที่เรียบร้อย ปะป๊าเหนื่อยมากนะ ต้อง
เช็ดบ้านน้อย ๒ ชั้นคนเดียว ทั้งคลานทั้งมุด ตั้งนานนะ
กว่าจะเสร็จ คนอื่นๆก็เช็ดกระจกถูพื้นเช็ดโต๊ะกันไป แต่
เด็กจิ๋วอ่ะนอนหลับไม่ช่วยเหลืออะไรทั้งสิ้น นี่สนามเด็ก
เล่นของตัวเองแท้ๆ ที่ว่าวุ่นวายเพราะนอกจากทำความ
สะอาดแล้ว ช่างแดงก็ยังมารื้อห้องน้ำปูกระเบื้องใหม่วัน
นี้ แล้วคุณแม่อยู่ๆก็ท้องเสียระดับ ๑๐ หมดสภาพความ
เป็นแม่ไปเลย ตอนเย็นๆได้ลองพาเด็กจิ๋วไปคลานเล่น
ที่สนามเด็กเล่นใหม่แล้ว แต่เด็กจิ๋วยังคลานไม่เป็นเลย
ยิ่งคลานยิ่งถอยหลัง แล้วก็โมโหด้วยที่เดินหน้าไม่ได้
คงงงตัวเองอยู่เหมือนกัน



วันที่ ๑๖๑ ... จันทร์ ๗ มิถุนายน ๒๕๕๓

ตอนเช้าคุณแม่ยังไม่ค่อยหายท้องเสียเลย แล้วบ่าย
ก็ต้องไปผ่าตัดข้อมือ ตัดผังผืดทับเส้นประสาทออก
คุณแม่จะไม่ได้อุ้มเด็กจิ๋ว ๒ อาทิตย์เลยนะ ตอนแรก
หมอบอกว่าอุ้มได้แต่อย่างอมือ เราก็บอกว่าคงยาก
หมอก็เลยใส่เฝือกอ่อนให้เหมือนคนแขนหัก ดูแล้ว
เหมือนอาการสาหัส แต่ที่จริงแค่เจาะรูที่ข้อมือ เป็น
ผ่าตัดส่องกล้อง ตอนค่ำให้อี๊ป้อมพาเต้นกล่อมหลับ
เพราะคุณแม่แขนเข้าเฝือกอยู่ ปะป๊าก็ไปทำกับข้าว
กับจัดบ้านอยู่ แต่เด็กจิ๋วไม่ยอมนอน ร้องกรี๊ดๆ คุณ
แม่เลยต้องมาอุ้มโดยใช้แขนที่พิการหนีบเด็กจิ๋วไว้
(...ถึงพิการทางกายใจยังสู้...) ถ้าปกติให้อี๊ป้อมพา
นอนก็ยอมดีนะ แต่วันนี้คงหมั่นไส้คุณแม่เป็นพิเศษ
เลยต้องแกล้งหน่อย
ตอนเย็นๆเด็กๆได้ขึ้นไปเล่นที่สนามเด็กเล่นแล้ว มี
จาน่า ไจโร โฮไอ แล้วก็น้องพริม วันนี้ปะป๊าเอารถ
หัดเดินมาให้เด็กจิ๋วนั่งเล่นด้วย เป็นของขวัญจากครู
ปุ๊ ครูอนุบาลของคุณแม่ ก็ลั้นลาพอสมควร ส่วนเด็ก
คนอื่นๆก็วิ่งเล่น กระโดด แล้วก็กรี๊ดกันบ้านแตกเลย




วันที่ ๑๖๒ ... อังคาร ๘ มิถุนายน ๒๕๕๓

เมื่อเช้าเด็กจิ๋วตื่นมากินนมตอนตี ๔ รอบนี้ปกติเป็น
เวรคุณแม่ แต่คุณแม่พิการอยู่ ปะป๊าเลยโดนภาวะ
จำยอมไป ปกติรอบนี้กินนมเสร็จก็จะหลับต่อทันที
แล้ว ๖-๘ โมงก็จะร้องเรียกปะป๊าให้พาไปเล่น แต่
วันนี้สงสัยเด็กจิ๋วเห็นหน้าปะป๊าเลยงง คิดว่ามันถึง
เวลาไปเล่นแล้ว กินเสร็จก็เลยตาค้างเลย ไม่ยอม
นอน ปะป๊าก็ต้องอุ้มพาไปเล่น แต่มันเพิ่งตี ๔ กว่า
ยังมืดอยู่ เลยพากลับมาเปิดเพลงเต้น จะกล่อมให้
หลับ แต่ก็ไม่สำเร็จ จนตี ๕ กว่าฟ้าเริ่มสว่าง ก็เลย
พาขึ้นไปเล่นดาดฟ้า ใส่รถหัดเดินแล้วก็เข็นๆไปมา
พอได้เล่นสมใจแล้ว ซักพักถึงยอมหลับได้โดยดี
ตอนสายๆ พาเด็กจิ๋วไปหาคุณหมอ ให้ดูที่มือมีเม็ด
ตุ่มไขมันขึ้น ที่จริงก็รู้แล้วล่ะว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็
หายไปเอง แต่คุณแม่ไม่สบายใจเพราะตุ่มนี้เป็นมา
นานแล้ว คุณหมอมาดูแล้วก็บอกว่าไม่เป็นไรปล่อย
ไว้เฉยๆเดี๋ยวก็หาย แล้ว ๙ เดือนเจอกัน ฉีดวัคซีน
คุณแม่ก็ตกใจ บอกว่ายังไม่ได้ฉีด ๖ เดือนเลย คุณ
หมอบอกว่าเห็นเด็กจิ๋วตัวใหญ่ นึกว่าเลย ๖ เดือน
มาไกลแล้ว ...อิอิ




วันที่ ๑๖๓ ... พุธ ๙ มิถุนายน ๒๕๕๓

วันนี้พาเด็กจิ๋วไปเที่ยวงานท่องเที่ยวที่เมืองทองธานี

ไปหาที่เที่ยวให้เด็กจิ๋ว ก็ได้เกาะช้างจะไปกัน ๓ คน
ปลายเดือนนี้ กับเขาแผงม้า ไปต้นเดือนหน้ากับอา
เฮีย อาเจ๊ ไปกันหมดบ้าน ทั้งหมด ๑๕ คน จองเป็น
บ้านหลังใหญ่ Pool Villa ในงาน ปะป๊าเห็นผีตาโขน
๓ ตัว เดินหลอกคนไปมาอยู่ เลยรีบอุ้มเด็กจิ๋วไปจะ
เอ๋ ปรากฎว่าเด็กจิ๋วไม่กลัว เล่นกะเค้าใหญ่เลย แล้ว
ก็โดนผีตาโขนจับแก้มเล่นทีหนึง ปะป๊าอยากรู้จังว่า
เด็กจิ๋วเค้าคิดว่าผีตาโขนเป็นคนหรือเป่า หรือว่าเป็น
ของเล่น ตอนเย็นปะป๊าทำอาหารให้เด็กจิ๋วกิน คุณ
แม่พยายามไปหาสูตรอาหารมาให้ แต่ปะป๊าบอกว่า
ไม่ต้องใช้สูตร คิดเอาเองก็ได้ เลยหาของในตู้เย็นที่
มีอยู่มาทำ ก็ได้ออกมาเป็นผักโขม+แครอท เอามา
นึ่งแล้วก็ปั่นละเอียด สีของมันนี่...อย่าพูดเลย...แต่
คุณแม่บอกว่าอร่อย ปะป๊าก็ไม่กล้าชิมหรอก เด็กจิ๋ว
ก็ว่าอร่อยนะ กินใหญ่เลย เค้าว่าถ้าเด็กได้กินอาหาร
แล้วจะคว้าช้อมมากินเองก็แสดงว่าชอบ




วันที่ ๑๖๔ ... พฤหัส ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๓

เย้...รอบเช้ามืดปะป๊าป้อนนมแล้วกล่อมเด็กจิ๋วหลับ
ได้ ไม่ต้องพาไปเล่นตั้งแต่ตี ๔ อีกแล้ว วันนี้ให้เด็ก
จิ๋วถือแก้วหัดดื่ม Step 1 แบบถือเองดูดเอง ที่จริง
แก้วนี้ใช้มาได้ ๒ อาทิตย์แล้วแต่ส่วนใหญ่เราถือให้
วันนี้ให้ถือเอง เด็กจิ๋วก็จับสองมือถือได้อย่างมั่นคง
น่ารักมากเลยนะเด็กจิ๋ว มีเอาจุกแทงเข้าหูเข้าจมูก
บ้างแต่ก็ให้อภัยได้ ปะป๊าชอบใจ เลยจับเด็กจิ๋วมา
เล่นโชว์คุณแม่ ซักพักอ้วกออกมาเลย ก็กินน้ำเข้า
ไปเยอะเกิน
ตอยเย็นปะป๊าจับเด็กจิ๋วไปเล่นกับพี่ๆ เป็นการเล่น
คุณครูกับนักเรียน ปะป๊าเป็นคุณครูเอง แล้วเด็กๆก็
ต้องทำท่าตามโจทย์ที่ครูสั่ง เด็กจิ๋วทำได้แค่ ๓ข้อ
คือกิ้งก่า กบ แล้วก็แมวน้ำ ส่วนพี่ๆทำถูกกันเกือบ
หมด แล้วไอ้ข้อกิ้งก่า กับกบอ่ะ เด็กจิ๋วก็ไม่ได้ทำ
ได้เองนะ ปะป๊าแอบโกงให้ จับเด็กจิ๋วไปนอนคว่ำ
พี่ๆก็อนุโลม ไม่มีใครว่า ส่วนข้อแมวน้ำอ่ะ บังเอิญ
เด็กจิ๋วร้องเสียงแมวพอดี ก็เลยแอบให้คะแนนไป
ด้วยเหมือนกัน



วันที่ ๑๖๕ ... ศุกร์ ๑๑ มิถุนายน ๒๕๕๓

ให้กินอาหารที่ปะป๊าทำทุกวันเลยนะ ยิ่งกินยิ่งชอบ
วันนี้ปะป๊าก็ไปซื้อที่ใส่อาหารเหลว สำหรับแช่แข็ง
ทำเป็นก้อนๆไว้ แล้วเวลากินก็เอามาอุ่นทีละก้อน
แล้วก็ซื้อลูกบอลผ้ามาให้เด็กจิ๋วลูกหนึงด้วย เพราะ
วันนี้ฟุตบอลโลกเตะกันเป็นวันแรกพอดี จะได้เอา
มาให้เด็กจิ๋วเตะเล่นบ้าง
ช่วงนี้อ่ะ ที่คุณแม่มือพิการอยู่ ปะป๊าต้องเช็ดอึ๊รอบ
ดึกให้เด็กจิ๋วด้วย เป็นงานที่ไม่ชอบที่สุดเลย ก็ใคร
จะไปชอบเล่นอึ๊แบบคุณแม่ได้อ่ะ



วันที่ ๑๖๖ ... เสาร์ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๓

วันนี้พาเด็กจิ๋วไปเดินเล่นที่พาราก้อน ได้รองเท้ามา
คู่หนึ่ง ที่จริงเด็กจิ๋วยังเดินไม่ได้เลย แล้วใส่รองเท้า
ไปทำไม คำตอบก็คือใส่เอาน่ารักมีปัญหาเป่า แล้ว
ก็ได้หมวกสีชมพูมาใบหนึ่ง วันนี้คุณแม่เอาหมวกที่
เพิ่งสั่งซื้อได้มาใส่ให้เด็กจิ๋วด้วย แต่ปะป๊าไม่ชอบ
เลยถอดทิ้งไป ซื้อใหม่สวยกว่าตั้งเยอะ แต่ใบที่ทิ้ง
ไปนั่นคุณแม่ซื้อมา ๔๐ บาท ก็สมราคาเค้าล่ะ แล้ว
ก็ได้ที่มัดข้อมือเป็นตุ๊กตา เอาไว้หลอกล่อเวลางอ
แง เด็กจิ๋วเห็นแล้วก็จะคว้ามือไปหยิบแต่ยิ่งหยิบก็
ยิ่งไกลออกไป เด็กจิ๋วก็เลยทำหน้างงๆ พอซื้อของ
แล้วก็ใส่ลั้นลาเดินเล่นทั่วห้างเลย เด็กจิ๋วเดี๋ยวนี้อ่ะ
ชอบกรี๊ดแบบดังมาก ปะป๊าอุ้มอยู่หูแทบดับ บางทีก็
กรี๊ดงอแง แต่บางทีก็กรี๊ดเล่นอ่ะ ไม่รู้จะทำไง กลัว
คนอื่นเค้าว่าเอา
ตอนเย็นๆก็นัดจาน่า ไจโร กับโฮไอ ไปว่ายน้ำเล่น
กันที่บ้านลัดดารมย์ วันนี้ปะป๊าเอาอ่างอาบน้ำส่วน
ตัวของเด็กจิ๋วมาทำเป็นเรือ แล้วใส่เด็กจิ๋วพาแล่น
เล่นทั่วสระเลย เสร็จแล้วก็จับลงน้ำ ให้ใส่ห่วงคอ
เหมือนเดิม แต่วันนี้เด็กจิ๋วไม่หัวเราะเลย เดากันว่า
คงหิว เล่นได้แป๊บเดียว คุณแม่ก็พาไปอาบน้ำแล้ว
ก็กินอาหารเสริมกับนม





Create Date : 27 มีนาคม 2556
Last Update : 2 เมษายน 2556 10:24:22 น.
Counter : 1912 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เด็กจิ๋ว
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]